K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

maandag 18 januari 2010

Luxor verandert


In 1981 ging ik voor het eerst naar Egypte. Met mijn broer trok ik door het land. We hadden alleen de vliegreis geboekt. We zijn er een maand gebleven. Wij gingen voor het Farao tijdperk en zagen prachtige dingen. Het Egyptisch Museum, het gouden masker van Toet Anch Amon, de Piramiden van Cheops en Djoser, Tell el Amarna, het Dal der Koningen, de tempel van Hatjepsoet en Ramses, Dendera.
In Luxor kwamen we op een terras terecht en daar ontmoette ik Salem en we werden verliefd.
De vader van Salem, die van beroep bankdirecteur was, maar daarnaast ook politiek activist en columnist, bezat land aan de Nijl. Een deel daarvan werd door een vriend van hem commercieel geëxploiteerd als restaurant, waar je ook kon dansen. Het andere deel werd bestemd als een terras voor iedereen. Hier konden de locale bevolking en toeristen thee, karkadee of cola drinken voor een paar piaster. Het was er fantastisch. Prachtige struiken met vruchten, bomen en de Nijl aan je voeten. Ik herinner me dat er  muziek van Pink Floyd werd gedraaid “Wish you were here”, terwijl de zon onderging. Een bijna magisch moment, op het El Gezeera (het eiland), ook wel Casino genoemd. Salem en ik reden vaak op de motor naar het Bananeneiland, dit ging dwars door de velden heen. Hij bracht me ook in contact met de boerenbevolking.

Maar Luxor verandert.
Het bananeneiland en de velden ervoor werden opgeslokt door een zee van hotels, het een nog luxer dan het andere. En er kwam een Corniche (Boulevard) langs de Nijl waardoor het Casino weg moest. Dat was voor ons heel erg. De Cornische op zich is mooi. Iedere keer dat wij teruggingen was Luxor veranderd. Er kwamen wijken en winkels bij, de stad breidde alsmaar uit.
De grootste verandering zagen we deze keer. Een oude volksbuurt is afgebroken en hiervoor inde plaats zijn riantere woningen gekomen. De straten zijn verdubbeld en hebben het aanzien gekregen van een avenue. Er zijn bomen gepland. Het verkeer is overigens vreselijk, doodeng om over te steken.
De soek is veranderd. Er is een eentree gekomen en de soek is overdekt met een houten stramien, waar de zon doorvalt. De groente en fruitstalletjes zijn weg, er hangen nu kleding, sieraden, kruide, tassen, beeldjes, waterpijpen etc. te koop zijn. Lucor is ook een stuk schoner geworden.
Een grote verandering is ook de entree naar Karnak, het oude Tempelcomplex. Voorheen stond je er ineens voor, tussen hopen zand en huizen. Nu is een groot plein voor gekomen.
Ook voor de tempel van Luxor is een groot plein gekomen. Al deze nieuwe architectuur en pleinen vind ik erg mooi.
Maar er gaat nog meer komen. Een zwager van Salem die ingenieur is liet een maquette zien. Men is van plan de Cornische te verlagen, zodat de Nijl, de straat en de tempel op gelijke hoogte komen. Hier mag dan ook geen verkeer meer komen.
En………………….wat zag ik…………een Broodje Holland, ja echt, een broodje Holland snackbar in Luxor……….

1 opmerking:

Walter zei

erg leuk je verslagjes..ik krijg toch een beetje Egypte kriebels...tja wie weet!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.