K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

woensdag 1 juli 2015

Onbewoond eiland.

Ik doe mee aan met-k.com/ik-blog-de-zomer-door-week-1, een initiatief van Karin waaraan 70 bloggers meedoen

De eerste blogopdracht:
Je bent op een onbewoond eiland (beschrijf dit) en hebt maar 5 items meegenomen. Welke items zijn dat? Vervolgens schrijf je een brief aan een geliefd persoon over waar je bent en wat je mist maar misschien heb je daar alles wat je hartje begeert?


Lieve S.

In 1981 kwam ik hier voor het eerst. Wij liepen langs de manshoge suikerriet stengels, langs het paadje dat de verbinding vormde met Bananeneiland in Luxor, Egypte. In het moerasachtige gedeelte tussen vasteland en eiland bloeiden velden vol met prachtig blauwe bloemen. Nu, 34 jaar later loop ik er weer.

Wat hadden we een plezier. Ik had je net ontmoet, niet wetend dat we 34 jaar later al zo lang getrouwd zouden zijn. Ik loop verder tot de plek waar we zaten. Omringd door palmbomen en bananenbomen met hun lange trossen.

Toen was het een onbewoond eiland, of liever gezegd een bijna onbewoond eiland. Want op een van de dagen dat wij er waren kwam er ineens een man langs in een hemelsblauwe galabia. Hij vroeg of we een boottochtje wilden maken. We stapten in zijn bootje en voeren de Nijl op. Het was alsof we terug gingen in de tijd van de farao's. Water, de zon, papyrus, eendjes, andere watervogels. Na een poosje kwamen we bij een huis. Hij meerde aan.  Het huis was rond een binnenplaats gebouwd. Hier stonden dieren, ezels, een koe, kippen scharrelden rond. Boven hen een schitterende boom, wiens bladeren de hele binnenplaats bedekte en voor schaduw zorgde. We namen plaats op een bankje en kregen een koel drankje. Een oude vrouw liep naar ons toe met een tak in haar hand. Ze gaf de tak aan mij. Hennep, zei jij........Sindsdien is dit het huis van onze dromen.

Wat heb ik bij me? In ieder geval mijn fototoestel. Hoe groot was mijn teleurstelling indertijd toen, na lang wachten bleek dat het rolletje niet ontwikkeld was. Er stond niets op. Geen foto van jou, geen foto van het groen, de bloemen, de struiken, de bomen, de zon.

Ik heb mijn laptop bij me, want ik wil de foto's die ik nu maak zo snel mogelijk naar je toesturen. Verder heb ik een schetsboek en een pen bij me om alles vast te leggen en mijn aquarelverf. Ik wil alles benutten om vast te leggen wat in onze herinnering zit. Ik schrijf je dit om te vertellen wat ik allemaal zie.

Hoe mooi het is. Hoe stil en vredig, alleen een zacht briesje.  

3 opmerkingen:

jokezelf.nl zei

Wat een prachtig beschreven herinnering

♫Mel☺dy♫ zei

Hoe beeldend..... het voelt bijna alsof ik er bij was/ben.

Mapi zei

Ontroerend mooi !

Heel veel liefs
Mapi
XX

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.