K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

maandag 31 oktober 2016

Naar Den Haag, naar Scheveningen.


Toen waren we gisteren ineens in Den Haag. Meer precies in Scheveningen. Wat zijn we daar al lang niet geweest. Ik heb de eerste 2 jaar van mijn leven in de Ankerstraat in Scheveningen gewoond.

Mijn ouders woonden later vlakbij Kijkduin. Én daar gingen we wel regelmatig naar toe.

We reisden naar Den Haag om de verjaardag van mijn broer te vieren. Ik dacht dat we naar de Japanse tuin zouden gaan. Maar mijn broer vertelde dat die gesloten is. Daarom besloten we naar Beelden aan Zee te gaan, iets wat hoog op ons lijstje stond.

Maar voordat we in Den Haag aankwamen hadden we al het een en ander meegemaakt. Zo wilden we bij de NS automaat, op mijn mans OV kaart, 40% korting laten schrijven. Blijkt zijn kaart sinds 4 dagen verlopen te zijn. We hebben zelfs niet beseft dat dat ding kan verlopen. We keken er raar van op. Een retour Den Haag 1-e klas blijkt 66 euro volle prijs. Wow, wat een geld...... Toch maar gedaan.

Overstappen in Utrecht. Wat is het daar vreselijk lelijk geworden. Ik vond Utrecht station een druk maar prettig overstappunt. Vooral het grote bord waar je de vertrektijden op kon zien vond ik reuze handig. Ik vond de winkeltjes ook leuk. Ik vermaakte me er wel wanneer ik even moest wachten.

Het inlichtingenbord is weg. Nu moet je op monitoren kijken. Maar de informatie verspringt steeds. Het is lastig te zien. Het station is kil, grijs, groot, druk, saai. Ik heb door dit alles ook geen winkeltje gezien.

Tot mijn verbazing zag ik toen we Utrecht uit reden dat er hier ook al een gigantische bioscoop staat. Een mega bioscoop. Mijn man en ik vragen ons altijd af wie daar toch eigenlijk naar toe gaan.

Vanmorgen dacht ik, laat ik eens kijken wat er nu voor films draaien. Ik zag er best een paar leuke tussen. Nu hebben mijn man en ik afgesproken dat we binnenkort eens naar onze gigantische Pathé bioscoop gaan. Lang geleden is dat, dat we in een bioscoop waren. De laatste film die ik in een bioscoop zag was Notting Hill. met Julia Roberts.

Goed, terug naar Scheveningen. We willen wat drinken in het Kurhaus. Maar er waren alleen lege zalen. Mooie ruimtes, maar alles leeg. Daarom liepen we richting boulevard. Mag ik het zeggen.... ik vond Scheveningen lelijk. Ik herinner me het Gevers Deynoutplein, Maar nu vind ik daar niets meer van terug. Hoogbouw, lelijk.  We wandelen de boulevard af. De Pier.



Het is er druk, heel veel indrukken. Ja, daar is de zee. In mijn jeugd altijd een blij, magisch moment.

Dan komen we bij het museum en voor het museum is het heel erg leuk.  Overal zijn beelden en kleine beeldjes. Je kunt er je ogen uitkijken. Hier een heleboel foto's scheveningen+Tom+Otterness.

Het museum zelf vonden we wat minder. maar er zijn steeds wisselende tentoonstellingen. Mijn broer gaat regelmatig en hij heeft er vertelde hij prachtige beelden gezien.

Deze beeldjes zijn dus allemaal buiten het museum te bekijken
Het is een enorme trekpleister voor kinderen







Ik kon het niet nalaten


Nog een prachtig, sterk monument wat we tegen kwamen.


Grenzend aan de boulevard van Scheveningen werd in 1982 opnieuw een vissersmonument onthuld. Het betreft een standbeeld, voorstellende een Scheveningse vissersvrouw in klederdracht. [7] Het is geplaatst aan de zogenaamde kop van de Keizerstraat, de later zogenoemde Kalhuisplaats. De blik van de vrouw is symbolisch want deze is onafwendbaar gericht naar de zee vanwaar zij ooit een of meer van haar geliefden - haar vrijer, haar man, haar zoon of haar vader - mocht terug verwachten. Het standbeeld is vervaardigd door de beeldhouwer en edelsmid Gerard Bakker en het werd op 10 november 1982 onthuld door de toenmalige Koningin Beatrix. Sinds een aantal jaren is er een - jaarlijks - terugkerende herdenking die in de plaatselijke Oude Kerk haar aanvang krijgt en die vervolgens wordt verlegd naar het standbeeld. Ter plekke wordt het op de sokkel voorkomende gedicht van Inge Lievaart voorgedragen, waarna een kranslegging en een bloemengroet volgt. wiki/Vissersmonumenten_Scheveningen

Het gedicht luidt:

DE ZEE,DIE STEEDS WEER NAM
ZAL EENMAAL WEDERGEVEN
ALLEN DIE ZIJN GEBLEVEN
AAN HEM DIE EERST ONTKWAM
DE HEER VAN WIND EN WATER
AAN CHRISTUS TRIOMFATOR


4 opmerkingen:

Judy zei

Leuk om te lezen en te zien, ik heb de eerste 6 maanden van mijn leven in Scheveningen gewoond. Ik heb nog steeds familie in Den Haag en wou er binnenkort ook weer eens gaan kijken. Ja, het station Utrecht schijnt heel erg veranderd te zijn, dat wou ik ook nog eens bekijken. Jouw verhaal is een leuke aanmoediging voor mij.

Geri Meftah zei

Goh Judy, zijn we 2 Scheveningsen. Wat leuk! Gauw gaan. Ik zag op You Tube een filmpje over het aanleggen van de nieuwe boulevard. Wat een werk is dat geweest.

Petra zei

Leuk om te lezen hoe het is na zoveel jaren...ook wel herkenbaar...en het reizen..tja daarom ontstaan er initiatieven zoals de Flixbus..wij hebben zelf een auto die rijdt op Lpg..deze gebruiken we steeds minder (veel fietsen)..we hopen ook eens met onze electrische fietsen naar Arnhem te gaan....

Mapi zei

Ja het nieuwe Utrechtse station was voor mij ook even wennen Geri.
Ik heb het allemaal kunnen volgen en nog is het niet af !
En Scheveningen is zoals je weet voor mij ook een bekend gebied.
Vrijdag ben ik daar weer in de buurt.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.