K L E U R R I J K

GERI MEFTAH ART
Op dit blog vertel ik over de dingen die mij bezig houden. Schilderen, tekenen, lezen, fotograferen.

zondag 8 december 2019

Ze staan er weer


Ik vind ze zo leuk
Ik kocht ze in de loop der tijd
En ieder jaar word ik weer blij wanneer ik ze te voorschijn haal


Ze staan er weer


Buiten regent het


Binnen plezier met mijn kaarten en kerstspulletjes



Deze kleine houten Zweedse figuurtjes komen denk ik wel uit jaren 80


Dit huisje komt uit de jaren 90 toen we nog een kerstboom hadden


Dit hart is recent gekocht


Ik las voor mijn boekenproject 2019 van Petra Possel "De stad uit".



Zij werd geboren in Harderwijk. Leefde een groot deel van haar leven in Amsterdam en genoot van alles wat een stad te bieden heeft. Na het overlijden van haar echtgenoot kon zij niet meer tegen alle prikkels. Zij vond een klein rood huisje in Friesland. In 2015 verhuist de dan 56-jarige Petra Possel van het drukke Amsterdam naar het rustige Friese dorpje Gaast. Zoals zij schrijft: " Het dorp gaf haar haarzelf weer terug".

In het boek vertelt zij over de dorpsbewoners, over de ruimte, over het gevoel van vrijheid wat zij krijgt wanneer zij over de Afsluitdijk terug naar huis rijdt. Twee keer per week is zij terug in Amsterdam. Zij presenteert hier o.a. Radio Mangiare, het leuke kookprogramma van de radio.

Ze ontdekt dat ze vervreemd is van de natuur. In Amsterdam is groen het "groen" het gras waarop je je barbecue zet.

Ze maakt wandelingen. En mijmert: "Wat is er toch gebeurd dat ze de stad die haar zo lief was, de rug toe keerde?" Ze voelt zich in het begin een vreemdeling. Langzaam gaat ze zich thuis voelen.
Ze eet stimpestamp bij de buren.

Haar huisje blijkt te lekken. De bijkeuken tocht. Ze krijgt een hoge gasrekening. De tuin is een janboel. Twee mannen uit het dorp nemen klussen op zich. Een goede manier om in te burgeren. De vrouw die aan de deur komt met een collectebus breit ook sokken. Al gauw heeft Petra sokken voor de hele familie besteld. Ze dacht dat het leven in Friesland vredelievend zou zijn. Maar ze ontdekt dat er in Friesland dit jaar al 10 moorden zijn geplaagd.

Het is er 's avonds zo stil. Onder de dekens denkt ze aan haar vroegere appartement, van alle luxe voorzien. Winkels waren altijd open. Hier zijn de winkels zondag en maandag gesloten. Na het zomerseizoen sluiten restaurants en cafés hun deuren. De mensen trekt zich terug achter de luiken.
Nu de prikkels wegvallen blijft leegte over.

Ze ontmoet een man, een weduwnaar, ze vinden elkaar leuk. Hij blijft bij haar.

BOEKENPROJECT 2019


Emily Dickinson in leven en dood
Mijn zuster Emily - Paola Kaufmann
Brief aan mijn dochter - Maya Angelou
Olijven moet je lezen - Ellen Deckwitz
De Zwaluw en de Kolibri - Santa Montefiore
Mozart en zijn brieven - Lucas Bunge
De Droom van de Leeuw - Arthur Japin
Tegen terreur / Beatrice de Graaf
In het spoor van de Russische Ziel - Peter d´Hamecourt
Rose - Rosita Steenbeek
Grand Hotel Europa - Ilja Leonard Pfeijffer
Rinkel de Kink -  Martine Bijl
Ik kom terug - Adriaan van Dis
Mijn Moeders Strijd - Murat Isik
De stad uit - Petra Possel
Winternabijheid - Mirna Funk
Dit vuur dooft nooit - Frederike 


Boeken over de Verenigde Staten
Mijn Amerika - Mart Smeets
Begrijp je Amerika nog - Frans Verhagen
Oh, oh, Amerika - Charles Groenhuijsen

Boeken over bakken 
Piece of Kate - Emily Lichthart
Een zomer in Venetië - Nicky Pellegrino
Bakken voor je leven - Sarah Vaughan
Josefiens Zevende Hemel - Renee Olsthoorn

Tussendoor boeken
De Vrijdagavond Vriendinnenclub - Kate Jacobs
En de Liefde - Douglas Kennedy

donderdag 5 december 2019

In het kader van mijn biografieproject 2019 las ik de brieven van Gustave Flaubert.


"Die waanzin is het gevolg van een al te grote domheid en die domheid komt voort uit een overmaat van onzin, want door voortdurend te liegen was men zwakzinnig geworden. Men had ieder gevoel voor wat goed en slecht is volledig verloren. Welk verschil werd er gemaakt tussen wat subliem en bespottelijk is? Wat een gebrek aan respect, wat een onwetendheid. En wat een onderdanigheid tegelijkertijd ten aanzien van de mening van de dag". 

Is hier iemand aan het woord uit 2019? 
Een columnist, een spraakmaker
Spreekt deze persoon over fake news, hypes? 

Nee, dit zijn de woorden van Gustave Flaubert
Hij schreef ze op 30 april 1871 aan George Sand
De Frans-Duitse oorlog liep net op zijn eind
Parijs was bezet geweest
En in het huis van Flaubert en zijn moeder hadden Pruisen gewoond
Hij was net teruggekeerd naar Croisset
 en bekeek hoe het huis waar hij en zijn moeder woonden eraan toe was
---------------

In het kader van mijn biografieproject 2019 las ik de brieven van Gustave Flaubert "Haat is een deugd". Flaubert is een Franse schrijver die o.a. madame Bovary schreef. Sommige commentatoren denken dat zijn brieven het belangrijkste is wat hij heeft geschreven. Flaubert kon lang peinzen over de regels die hij voor zijn boeken schreef. Hij wilde exact de woorden vinden die bedoelden wat hij wilde uitdrukken. Daarom deed hij lang over zijn boeken. Flaubert is het te doen om schrijven als een manier van leven, "een lichamelijke functie, een levenswijze die het hele individu omvat". 

 ‘Ik schrijf voor mezelf, voor mij alleen, zoals ik rook en slaap. Zo persoonlijk en zo intiem is die bezigheid. Wanneer ik iets op papier zet, heb ik alleen de verwezenlijking van de Idee voor ogen en geloof ik zelfs dat mijn werk door publicatie zijn hele zin zou verliezen.’

De brieven schreef hij gemakkelijker. 

Hij correspondeerde o.a. met zijn minnares Louise Colet en met literaire grootheden van zijn tijd zoals George Sand, de gebroeders de Goncourt, de Russische schrijver Toergenjev en Guy de Maupassant.  trouw-louise-colet trouw/gustave-flaubert-en-george-sand. Flaubert maakte o.a. de oorlog van 1870 tegen de Pruisen mee. Een oorlog die Frankrijk zou verliezen. Hij maakt de bezetting mee. Lezend voel ik de schrik, de angst, de verbazing, de afschuw bij alles wat er gebeurt. Hij maakt de Commune mee, hij is tegenstander.

Wat haat Flaubert eigenlijk? 

De maatschappij zoals deze in zijn tijd functioneert. De politici, de kerk, de bonzen die bepalen waar cultuursubsidies naar toe gaan, de domheid van de massa, het burgerdom, de Franse cultuur zoals die is tegenover de helderheid van de cultuur in de tijd van de klassieken. Hij is sterk in de polemiek.

George Sand en Louise Colet proberen hem blijkbaar op te beuren. Optimisme tegenover, zoals zij het zien, zwartgalligheid. Zij maken zich zorgen over het feit dat hij zich afzondert. In zijn brieven aan hen en anderen legt hij uit dat deze afzondering maakt dat hij het leven aankan. Hij woont in het huis van zijn moeder, komt niet vaak buiten. Werkt veelal 's nachts.

Toen hij jong was reisde hij wel. Hij reisde o.a. naar de Oriënt. Maar zijn leven veranderde toen hij zittend op de bok van een koets een aanval kreeg van (waarschijnlijk) epilepsie. Zijn remedie hiertegen was rust en regelmaat. In zijn brieven vroeg hij wel altijd aan zijn vrienden langs te komen en maakt hij plannen om naar hen te gaan. Hij heeft ook woningen in Parijs gehad. Paris, 3 th arrondissement, 42 boulevard du temple.


Het is een mooi boek
 Misschien ga ik het wel kopen

Biografieproject 2019
Branie, het leven van Mina Kruseman - Annet Mooij
"Biografie van een Feministe" - Marja Vuijsje

Claude Debussy - Hartstochtelijk houd ik van muziek
Michelle Obama - Mijn verhaal
 Arthur Japin -  Zoals dat gaat met wonderen
John Keats - Brieven
McCartney over McCartney - Paul du Noyer
Madame de Sevigne - Brieven
Onno Blom - Memoires van een biograaf
Gustave Flaubert - Haat is een deugd

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.

Populaire berichten