K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

zaterdag 30 juli 2016

Computer en foto ellende.

Ik word op het moment doodmoe en chagrijnig vanwege het gedoe met foto's. Op mijn andere computer had ik alles perfect voor elkaar. Ik had alles netjes in mappen geordend en heb tot begin van het jaar alles of op CD roms of op USB sticks gezet. Maar toen crashte mijn computer en ontdekte ik dat Picassa niet meer werkt. Maar dat er iets nieuws is dat Google Foto's heet. En daarmee begon de ellende. De hele afgelopen maand ben ik nu regelmatig bezig geweest met iets te doen met mijn foto's, zonder dat ik echt goed begrijp wat ik doe.

Google Foto's, het lijkt leuk. Als vanzelf staan ineens mijn foto's op mijn mobiel en als vanzelf is een deel van mijn foto's opgeslagen buiten USB sticks etc. om. Hoe, wat, waar? Ik lees dat alleen ik ze kan zien, tenzij ik ze ergens upload,
zoals Facebook of een weblog.  Maar dat Google wel gebruik van mijn foto's wil maken om te leren? Wat willen ze dan leren? Ik ontdek ook dat er privé foto's tussen zitten. Kan ik die alleen zien? Maar zien Google medewerkers dit dan ook? Dit vind ik helemaal niet leuk. Het zijn foto's van mensen die ik ken die er niet om gevraagd hebben dat Google medewerkers ze bekijken. Ik zit er nu ernstig over te denken om het hele Google foto's te deleten. Ik ga nog wel goed lezen wat de consequenties zijn wanneer ik Google Foto's delete. Ik ben dan toch niet alles kwijt? Mijn grote angst. Terwijl dit best gek is om hier zo bang voor te zijn. Ik heb veel immers opgeslagen. Dat klopt. Maar ik ben bang dat straks in de laptops geen DVD spelers meer zitten. Dat er weer iets nieuws verzonnen is waardoor ik mijn foto's niet meer kan bekijken. Uiteindelijk heb ik ook veel videobanden die ik niet meer kan afspelen. En straks werken misschien de USB sticks ook niet meer. Leuk al die nieuwe methodes.

Daarom is Google foto's ook weer verleidelijk. Want dan lijken ze veilig.  Aan de andere kant las ik een vraag van een angstige gebruiker van Picasa die aan Google vraagt: "Wanneer jullie straks Picasa weghalen, verdwijnen dan ook mijn foto's van mijn Blogger weblogs?" Wow, kan dit ook nog? Dat is pas echt schrikken. Want mijn mooie Bronte weblog zou dan alle foto's kwijt raken? Ik denk nu terug aan Hyves, wat ook met een druk op de knop van internet werd verwijderd. Bepalen de gianten van internet wat er met onze context wordt gedaan? Er stond geen antwoord van Google bij.

Ik heb Dropbox ontdekt. Hiermee kan ik zelf bepalen welke foto's ik van mijn laptop op mijn telefoon wil zetten en vice versa.



Maar dit is nog niet alles. Met mijn vorige laptop kon ik heel gemakkelijk de nieuwste foto's van mijn camera halen. Maar nu met de nieuwe laptop lukte dit niet meer. Alle foto's op de camera werden op mijn laptop gezet. iets van 1400. Of niet? Ik begrijp het niet meer. Uit voorzichtigheid ben ik al deze foto's aan het opslaan. Ik stop ze weer in mapjes, wat een boel werk is. En dan weer op een USB stick. Ik denk dat ik de foto's  eigenlijk allemaal al heb. Maar ik weet het niet zeker. Vandaag dacht ik ineens. Wat als ik ze allemaal weggooi? Het is heel verleidelijk. Want ik heb een hoofd als een pot en haat zo langzamerhand al mijn foto's. Terwijl ze me altijd zoveel plezier gaven.

Ondertussen weet ik nu wel hoe ik de nieuwste foto's van mijn camera kan krijgen.

Via Picasa kon ik altijd mooie collages maken. Dat kan via Google foto's ook. Hoewel met minder mogelijkheden. Maar die kan ik niet uploaden op mijn weblog. Zonet popped er een berichtje op dat er een "SWAY" is klaargezet. Ik ontdekte ineens dat mijn andere fotoverzamelprogramma misschien ook iets doet op dit gebied? Ik heb zonet ergens op gedrukt wat sway wordt genoemd. Wat is dit nu weer?

donderdag 28 juli 2016

Wat deden we de afgelopen dagen?



Ik ben nog steeds niet gewend aan mijn nieuwe computer
 Mijn fotobestand is helemaal door elkaar gehusseld
Alles gaat anders dan ik gewend was
Ik ben er veel tijd aan kwijt


De afgelopen dagen heb ik veel in de tuin gezeten





Ik ben aan het experimenteren met de camera op mijn mobiel 




We zijn meerdere keren naar het tuincentrum geweest


Wat wij graag willen is een vlindertuin
En een tuin waar bijen op af komen
De vlinders zijn er al

woensdag 27 juli 2016

Bezoek aan het Openlucht Museum.





 Het was heerlijk om weer eens in het Openlucht Museum te zijn
Deze keer gingen we voor de tuinen
Hierboven de grootste tuin
Maar ook rond dehuizen zijn mooie tuinen aangelegd
Passend bij het soort pand


De Museum poes was er ook weer
Liep, eenmaal wakker
 straal langs me heen om Salem kopjes te geven


De bijentuin
Twee imkers vertelden ons over de belevenissen van een bijenvolk



Wat zijn jouw zestien dingen om dankbaar voor te zijn?



Wat zijn jouw zestien dingen om dankbaar voor te zijn? 

Dat is de vraag die Karin Ramakers de bloggers voorlegt

die meedoen aan


 In de maand juli schrijven bloggers

 elke week een blogpost met een vrije opdracht 

 BLIJ EN DANKBAAR BEN IK MET
1 t/m 4

  Mijn man
Mijn broer
Mijn schoonfamilie
 Mijn vrienden
Zonder hen zou het leven kil zijn


5) Ons huis

6) Mijn vrijheid

7) Mijn creatieve manier van denken

8) Mijn schilderkunst

9) Mijn fotograferen

10) Internet

11) De natuur

12) Boeken

13) Boodschappen kunnen doen in mooie winkels

14) De mooie reizen die ik gemaakt heb

15) Verscheidenheid in culturen, ideeen etc

16) Financiele onafhankelijkheid

------------------------- 

Het is verbazingwekkend hoezeer het spelen met het idee van dankbaarheid een ander gevoel oproept.  Dankbaarheid is niet het eerst opkomend gevoel  bij mij. Ik moet er ook echt aan wennen, mee spelen, me voorstellen hoe het voelt wanneer ik dankbaar ben. Het is een vorm van OMDENKEN. 

Dit ga ik echt vaker doen

In plaats van denken aan alles wat niet zo lekker gaat
Denken aan dat wat zo vanzelfsprekend lijkt
Maar, wanneer ik het in een ander licht zet
 Zo bijzonder blijkt

maandag 25 juli 2016

Boekenproject 2016 Huckleberry Finn van Mark Twain.


Ik las voor mijn boekenproject 2016 Huckleberry Finn van Mark Twain. Ik kwam op het idee nadat ik de staten van de USA bestudeerde en en passant over de Amerikaanse schrijvers las. En op Google Earth hun huizen bekeek. Moeten jullie eens kijken. Wat en sprookjeshuis. Hier meer info: marktwainhouse. Hier kunnen jullie een rondleiding door het huis volgen.  .c-span.org/mark-twains-hartford-home.

Een huis boordevol verhalen over de tijd dat Samuel Clemens ( Mark Twain was zijn schrijversnaam) hier woonde met zijn vrouw Livy en zijn 3 dochters. Je kunt ook een mooi filmpje bekijken over deze dochters, mooie, begaafde vrouwen c-span.org/mark-twains-daughters. 

Ik word altijd ontroerd wanneer ik verhalen lees over mensen die ik eerder niet kende. Ook nu weer. Ik begin bij een boek. Maar wanneer ik op internet naar informatie zoek over Mark Twain gaat er een wereld voor mij open. Hier een overzicht van het leven van Mark Twain marktwainmuseum.
wiki/Mark_Twain




 Huckleberry Finn
Huckleberry Finn blijkt een vervolg te zijn op "" de Avonturen van Tom Sawyer".  Huckleberry is onder de zorg van een oudere dame geplaatst. Hij moet rustiger en netter worden. Dat wil hij wel, maar hij verveelt zich er ook. Huck's vader is een snode dronkaard en op een goed moment neemt hij het kind mee. Bij hem heeft Huck een heel vervelende tijd en Huck ontsnapt dan ook. Met een vlot glijdt hij de Mississipi af en dat is het begin van een heleboel avonturen. Niet al te lang daarna ontmoet hij de weggelopen slaaf Jim en samen trekken zij verder. Jim moet steeds oppassen dat hij nergens gezien wordt.

In het boek is Huck een slim jongetje die snel oplossingen kan bedenken en Jim houdt zich op de achtergrond, want er wordt jacht op hem gemaakt. De blanken in het boek zijn inhalig, racistisch, discriminerend, liegen en bedriegen, vechten. Huck en Jim weten zich er altijd uit te redden tot Jim gevangen wordt genomen. 

Huck krijgt op een gegeven moment gewetensbezwaren. Mag hij eigenlijk een weggelopen slaaf wel bevrijden? Moet hij hem eigenlijk niet aangeven zoals hem altijd verteld is?

Maar dan verschijnt Tom Sawyer op het toneel. Samen besluiten zij dat ze Jim gaan helpen te bevrijden. Tom wil alles doen volgens de boeken die hij las en dat is nogal langdradig en onlogisch. Maar uiteindelijk wordt Jim dan toch bevrijdt en kan hij verder ontsnappen naar een deel van de USA waar hij vrij man kan worden. 

Adventures of Huckleberry Finn, first published in America in January 1885, has always been in trouble. According to Ernest Hemingway, it was the "one book" from which "all modern American literature" came, and contemporary critics and scholars have treated it as one of the greatest American works of art. Of all MT's novels, it was also the one that sold best at its initial appearance. On the other hand, it was condemned by many reviewers in MT's time as coarse and by many commentators in our time as racist. In 1885 it was banished from the shelves of the Concord Public Library, an act that attracted a lot of publicity and discussion in the press. It is still frequently in the news, as various schools and school systems across the country either ban it from or restore it to their classrooms. The texts and illustrations below attempt to capture both the novel's achievement and some aspects of its controversiality. twain.lib.virginia.edu

Dat het boek in onze tijd door sommige mensen als racistisch wordt gezien komt denk ik omdat Jim een raar gebroken taaltje spreekt en altijd onderdanig en vriendelijk is. Terwijl Huck degene is die snel denkt en altijd oplossingen weet te verzinnen. In de tijd van Mark Twain was het boek roldoorbrekend omdat een wit jongetje een zwarte man hielp zijn vrijheid te bereiken. Het taalgebruik van Jim werd als vernieuwend gezien. Nooit eerder was een dergelijk volks taalgebruik in de USA in een boek weergegeven.










donderdag 21 juli 2016

Wandeling door de stad


Wat een heerlijk weer ineens, he?
vandaag was ik heel even in de stad
Ik ging naar de bieb

In de hele stad hangen prachtige bloembakken


Ik kijk steeds mijn ogen uit in de bibliotheek
In het oude gebouw 
waren er hooguit wat bankjes en hier en daar een onhandige stoel 
en kijk nu eens

 


woensdag 20 juli 2016

Boekenproject 2016. De Japanse minnaar van Isabel Allende.

Isabel Allende is een verhalenvertelster die je in haar ban houdt. Wanneer je aan een boek begint kun je het bijna niet meer wegleggen. Zo ook met dit boek.

Alma wordt door haar familie vanuit Polen, waar men steeds banger wordt voor het fascisme, naar haar rijke familie in Californie gestuurd. Ze wordt hier liefdevol opgevangen. Ze sluit vriendschap met haar neef Nathaniel en de zoon van de Japanse tuinman, Ishimei Fukuda. Ishimei en Alma zijn onafscheidelijk.

Ik vind het opmerkelijk dat ik de laatste tijd steeds boeken lees die zich afspelen in Californie. Ik schreef hier al eens eerder dat ik wanneer ik een bibliotheek boek uitzoek, ik van te voren geen plan heb. Ik pak een boek wanneer het me aantrekt. Ik wist vrijwel niets van Californie. Ik kende de surfsongs van de Beach Boys, herinnerde me de hippies en wist dat de gouverneur van Californie een vroegere filmster is.

Via Geert Mak en de verhalen van Steinbeck weet ik nu veel meer over deze staat. Zoals de grote Mexicaanse invloed. Zo weet ik nu wat Adobe huizen zijn en dat San Francisco vaak wordt overspoeld door mist. Weet ik nu dat er een enorme handel was in sardines en dat hierdoor alle sardines zijn uitgestorven. Ik ontdekte ook dank zij het boek Cannery Row van Steinbeck dat er Chinezen in Californie wonen. En nu door dit boek van Isabel Allende kom ik meer te weten over de Japanse gemeenschap van Californie. En wat een verhaal vertelt zij.

Na de aanval van de Japanners op Pearl Harbor besluit de USA mee te doen aan WO II. De overheid is bang dat Japan de kust van Californie zal aanvallen en besluit de Japanners die daar wonen in concentratiekampen op te sluiten.  Jong, oud, gezond, ziek, rijk, arm,  iedereen wordt opgepakt. Huizen moeten onder dwang worden verkocht. Zieken worden uit ziekenhuizen gehaald. Er wordt geen rekening gehouden met staatsburgerschap. Of men een loyaal Amerikaan is, het maakt niet uit.

Uiteindelijk werden in de zomer van 1942 meer dan honderdduizend Japanners weggeleid naar dertien kampen. De tijdelijke ‘relocation centers' lagen geografisch verspreid in Californië, terwijl er permanente kampen ingericht waren in Arizona en Oregon. In deze interessante artikelen kun je meer lezen over deze mensenrechtenschending  meiguo. nps.govhistory

Ook Ishimei en zijn familie verdwijnen in een kamp. Alma hoort jarenlang niets meer van hem. Zij trouwt met Nathaniel. Toch blijven hun levens met elkaar verbonden, want zij heeft een geheim.
Maar dan komt ze weer met Ishimei in contact en ze worden minnaars. Ishimei volgt in zijn vaders voetsporen en werkt als tuinarchitect en Alma wordt een wereldberoemd ontwerpster van zijden sjaals.


Het boek begint wanneer Alma haar bezittingen verkoopt en met een paar dierbare bezittingen in een verzorgingshuis gaat wonen. Het verzorgingshuis wordt leuk beschreven. Het past wel bij het imago van Californie als hippieland. Er wordt oogluikend het gebruik van marihuana tegen pijn toegestaan. Er heerst vrijheid en Alma wordt er met rust gelaten. Maar ze wordt ouder en ze heeft hulp nodig. 

Alma’s kleinzoon Seth, die Alma regelmatig komt opzoeken in het bejaardentehuis leert er de verzorgster Irina kennen, een jonge vrouw met een getroebleerd verleden. Tussen Seth en Irina groeit voorzichtig iets liefdevols. Samen ontrafelen ze het geheim van Alma.

Ik heb echt van het boek genoten en het heeft me ook kennis bijgebracht over de Japanse cultuur. 

zondag 17 juli 2016

Week 2 Bloggers Boot Camp. Als jij drie boeken zou moeten doorgeven aan anderen, welke drie boeken van waarde zouden dit zijn en waarom?


Als jij drie boeken zou moeten doorgeven aan anderen, 
welke drie boeken van waarde zouden dit zijn en waarom?

Dat is de vraag die Karin Ramakers van het blog met-k.com me voorlegt. 
Ik doe mee aan haar

Week II Bloggers Boot Camp

Dit vind ik een heel leuke opdracht
Vanaf mijn kinderjaren hou ik van lezen
Over het eerste boek hoef ik niet lang na te denken

1) JANE EYRE van CHARLOTTE BRONTE

Ik las het voor de eerste keer toen ik een jaar of 14 was. Ik had het uit de bibliotheek gehaald. Ik las  het in een ruk uit. Ik was verkocht. Een levenslange liefde ontstond tussen mij en Charlotte Bronte en haar zussen, haar familie, haar vrienden, het huis waarin ze woonden, de stad Haworth,Yorkshire, de culturele-, politieke- en sociale geschiedenis van hun tijd. Het is me allemaal gaan interesseren.  Behalve dat ik boeken verzamel houd ik ook een weblog over hen  bij, kleurrijkbrontesisters. Dit weblog brengt me weer in contact met andere Bronte lovers. Mensen van over de hele wereld, Zo leuk.

JANE EYRE

Natuurlijk vind ik de liefdesgeschiedens tussen Jane en Mr. Rochester mooi en het verhaal van Bertha op zolder spannend. Maar wat mij vooral aansprak in dit boek was de autonomie van Jane Eyre en haar lef.

Charlotte Bronte die in het Engeland van haar tijd, het Victoriaanse Engeland, woorden schreef zoals je hiernaast kunt lezen. Dat sloeg in als een bom.

Ik vroeg me altijd af: "Zou ik kunnen wat Jane Eyre kan? Weglopen en door een diligence gedropt worden op de hei met nergens een menselijk wezen. Een pad inslaan, neervallen bij de deur van vreemde mensen. Daar opgekalefaterd worden. Hun vertrouwen winnen en een heel nieuw leven opbouwen als lerares?""

Mijn antwoord "Vast niet", maar ik kan het wel proberen. 
Het streven naar autonomie is altijd een leidraad voor mij geweest en Jane Eyre een rolmodel.  


2) GEERT MAK

Ik ben dol op de boeken van Geert Mak. Ik hou veel van geschiedenis en Geert is een goed historicus. Hij onderzoekt bronnen en vertelt erover op een heel toegankelijke wijze.

Dit boek "Reizen zonder John" was voor mij de toegang tot de USA en tot John Steinbeck. Ik had al eerder John Steinbecks "Druiven der Gramschap" gelezen maar wist niets van Steinbeck af. 

Behalve dat je veel over Steinbeck te weten komt wanneer je dit boek leest leer je ook veel over de USA. Je kunt het zien als een inleiding op de USA. De politiek, de sociale opbouw, de stadsplanning, de strijd tegen de slavernij, de behandeling van de indianen, de quakers, de natuurlijke schatten, de topografie en nog veel meer.

Ik ben daarna meer gaan lezen over en van John Steinbeck. O.a raadde Geert Mak de biografie John-Steinbeck-WriterBenson aan. Ik moest het uit het magazijn van de bibliotheek laten halen en ik schrok van de dikte van het boek. Maar, wat een boek! Echt een voorbeeld van een goede biografie. 

De boeken van Geert Mak en van
John Steinbeck raad ik iedereen aan. 

    3) KINDERBOEKENILLUSTRATOREN GEPORTRETTEERD



Dit is echt een heel ander boek
Voor een deel een kijkboek
Ik geniet van de prachtige illustraties
 Wat ik zo leuk vind is dat er
 zoveel verschillende stijlen van tekenen zijn


 

De levensbeschrijvingen
en de beschrijving hoe de illustratoren werken
is interessant


Echt een feel good boek

woensdag 13 juli 2016

Vogelvoer huisjes aan het raam, groot succes.


Ik vertelde eerder dat ik bijna geen vogeltjes meer zie vanuit het raam
Nu de gemeente struiken heeft weggekapt
Daarom kochten we een vogelhuisje 
wat je aan het raam kunt hangen
Het leek geen succes te worden
Maar.......
Mijn man vond het ook leuk
En we hebben twee vogelhuisjes aan het raam van zijn atelier gehangen
Daar staat een boom tegenover
En dat is pas een succes
Het is een komen en gaan van koolmeesjes


Ze hangen er met hun tweeen of drieen aan

Waren ze in het begin op hun hoede voor ons
Nu zijn ze helemaal gewend
Ze vliegen niet meer weg zodra wij ons bewegen
En het allermooiste
Ze komen binnen

We genieten er erg van

zaterdag 9 juli 2016

O.k. dan zoek ik iemand anders.


Wat als je nee moest zeggen? Wat zou er gebeuren?
 Dat is de vraag die Karin Ramakers van het blog met-k.com me voorlegt. 
Ik doe mee aan haar

Week 1. Bloggers Boot Camp

 

Ik herinner me het nog heel goed. De eerst keer dat ik nee zei tegen een leidingevende. Ik was altijd eerder cooperatief ingesteld. Ik werkte er op dit moment al een poosje. In 15 jaar had ik maar 1 verandering meegemaakt. En die had ik zelf aangekaart door intern te solliciteren. Maar na die 15 jaar begonnen de veranderingen te komen. In het begin om de paar jaar. Tegen mijn pensioen voelde het alsof de ene verandering nog bezig was terwijl de volgende  al over ons heenrolde.

Ik zie haar nog naar me toekomen, mijn nieuwe leidinggevende. Ik mocht haar, maar ik was ook een beetje bang voor haar. Ze was scherp en snel en zocht naar oplossingen. Ik zat in een team met 3 anderen. We waren goed op elkaar ingespeeld. Tot op een goede dag de oudste van ons hoorde dat hij met vervroegd pensioen kon gaan en de andere twee hoorden dat ze naar andere teams zouden gaan. Ik zou er een collega bijkrijgen die ik aardig vond, maar ook vermoeiend.

Ik kwam haar op de gang tegen en ze vroeg: ""Goh, Geri, D. gaat nu weg. Zij heeft deze week een rondleiding door het gebouw van een groep herintredende vrouwen, maar zij doet dit nu niet meer. Neem jij dit van haar over?""

Nu moeten jullie weten dat ik me heel lekker voel in een 1 op 1 contact. Twee mensen tegenover me gaat ook. Maar een groep? Ik kan het niet. Ik voel me prima in bijvoorbeeld een warenhuis of op straat met veel mensen om me heen. Ik hoef dan helemaal niets. Maar zet me in een vergadering of zet me voor een groep mensen neer waarmee ik wel iets moet en ik wil het liefst door de grond zakken.

Voor ik besefte wat ik deed antwoordde ik : "Nee, daar voel ik niets voor"" Ik besefte heel goed dat ik dit zei vanuit de moed der wanhoop. Ik zag de groep in gedachten en dat was nog net even erger dan nu nee zeggen.

De eye opener voor mij was haar reactie. Ze zei: ""O.k. dan zoek ik iemand anders"". Mij verbluft achterlatend. Is het zo gemakkelijk? Stort de wereld niet in? Krijg ik geen uitbrander?

Dit voorval heeft gemaakt dat voor mij 
voortaan NEE zeggen gemakkelijker werd
Nog niet echt iets wat ik veel zou doen
 maar het allerENGste was ervan af

donderdag 7 juli 2016

Einde 49 weken project. Komst 6 maanden project.



 Wat schrok ik toen mijn laptop het begaf
Hij was pas 3 jaar en 8 maanden oud
Ik verwachtte dit helemaal niet
Gelukkig heb ik nu een nieuwe
Maar alles is wennen

Ik ontdekte dat Picasa ook ophoudt te bestaan
En dat ik nu in Google Foto's bewerkingen kan doen
Ondertussen heb ik dit aardig onder de knie
Kijk maar eens naar deze schoonheid
Die op onze tuintafel neerstreek

Waar ik tegenaan loop is mijn 49 weken project
In de 3-e week van januari 2016 begon ik hier mee
Iedere week iets nieuws leren
Het is een half jaar goed gegaan
Maar, er was 1 nadeel
Ik merkte dat ik me opgejaagd ging voelen
Ik dacht dat ik zeeën van tijd had
Maar door dit experiment heb ik een andere indruk gekregen
Ook mijn tijd, nu ik met pensioen ben, is gelimiteerd
Ik ben eigenlijk wel blij dat ik dit nu ontdekt heb


Ik ga daarom stoppen met mijn 49 weken project
Ik begin nu een 6 maanden project
Dezelfde opzet maar met meer tijd
In juli wil ik weer meer schilderen
Ik loop achter met mijn boekenproject
Ik moet nog een kaart schilderen
bij Huckleberry Finn
Een boek van Marion Bloem
Een boek van Isabel Aliende
Een boek van John Steinbeck

Ik wil heel graag een paar wat grotere aquarellen maken met als onderwerp "Zomer""


woensdag 6 juli 2016

Gelukt.


Het is gelukt
Een foto upgeload
maar het gaat wel heel anders dan anders

Een andere laptop en een ander fotobewerkingssysteem.

En toen, tot mijn schrik, deed mijn laptop het niet meer
Ik heb ondertussen een nieuwe
En moet aan alles wennen
Nu vind ik dat niet zo erg
Ik leer nu hoe Windows 10 werkt
en dat vind ik leuk
Puzzelen

Maar wat ik erger vind
Mijn vertrouwde Picasa werkt niet meer
Het is nu Google foto's geworden
Ik heb dit ermee gemaakt


Het is leuk
Maar ik verkleinde mijn foto's er ook altijd mee
En nu weet ik niet meer goed dit moet
Nog meer puzzelen dus
En dit laatste vind ik irritant

https://goo.gl/photos/42ejAsje4Wrcnu1r7

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.