Mijn boeken en biografieproject 2024.

Lezen, zo heerlijk en nog steeds kost het moeite. Op de sociale media zitten, totaal geen probleem. Raar blijft dit toch. Wat las ik de afgelopen tijd?

Het boek van Hillary Clinton heb ik al lang. Om de een of andere reden keek het me aan en zei nu: "Pak me". Ik heb er geen spijt van. Hillary Clinton, ik ben fan van haar. Ik begrijp haar, ze stamt uit dezelfde tijd als ik, de hippiebeweging, het feminisme. Ik heb de haat tegen haar nooit begrepen. Ik lees nu wat sites op internet en lees het allemaal weer, de enorme haat, de uiterst vreemde fake stories die over haar verteld worden. 

Ik leerde ook weer wat door het boek te lezen. Ik dacht dat haar ouders rijk waren. Maar haar vader had een kleine gordijnwinkel en haar moeder was huisvrouw. Als jongere, toen ze nog thuis woonde, was ze aanhanger van Barry Goldwater, een racistische republikein. Haar vader was voor deze man en zij had nog geen eigen politieke identiteit ontwikkelt. Op de Middelbare school ook nog republikeinse. 

Later op de universiteit kreeg zij andere ideeën. Door het lezen van het boek krijg ik een idee hoeveel er  nodig is in een land om sociale rechtvaardigheid voor elkaar te krijgen, ook in een democratie. Hillary probeerde o.a om een gezondheidszorg verzekering voor elke Amerikaan van de grond te krijgen, wat mislukte. Zij reisde Amerika door en sprak met veel gewone burgers, die haar hun problemen vertelden, problemen met verzekeringen en hoge ziektekosten. Ook realiseerde zij zich steeds meer wat een achterstelling vrouwen hadden op de arbeidsmarkt, minder betaald dan mannen, vaak deeltijd banen, geen pensioenen. Zij begreep ook wat echtscheiding voor vrouwen betekent gezien de wetgeving. 

Gisteren zag ik het debat tussen Kamala Harris en Donald Trump. Kamala was veel sterker. Toch kan zij nog verliezen. Ook Hillary won de "popular vote". Ze kreeg 1 miljoen stemmen meer dan Donald Trump. Door het systeem van kiesmannen verloor zij. Dit kan Kamala Harris ook overkomen. 

De foto op de cover van dit boek raakt mijn hart. Ze zijn zo jong, zo mooi, zo onschuldig. New York in de jaren 60, een totaal andere stad dan nu. Huren die nog betaalbaar zijn, wijken vol industrie, industrieën die nu verdwenen zijn, de stad vervallen. Greenwich Village is de wijk waar zij terecht komen. Suze woonde met haar ouders en zus in Queens. Haar Italiaanse ouders zijn communisten en zij groeit op met het idee dat je voor elkaar zorgt, juist wanneer iemand het minder heeft. Haar moeder neemt haar dochters ook mee naar theaters, bibliotheken en musea. Suze is een gevoelig, ontvankelijk kind die zich als kunstenares zal ontwikkelen. 

Bobby Zimmerman komt uit Minnesota. Suze en Bob ontmoeten elkaar in de folksongscene, die toen heel populair is in New York City. Overal waren kleine clubs met life optredens. Bob Dylan, zoals hij zich noemde vertolkte oude folksongs en speelde de harmonica bij andere bands. Ze werden smoorverliefd op elkaar. Ze trekken in een klein appartement in West 4th Street. Hier kun je nog veel meer foto's van deze periode zien. Ze zijn zo leuk. Suze+rotolo+en+Bob+Dylan

Zij beïnvloedt hem, ze neemt hem mee naar theaters, brengt hem oa in contact met het werk van Berthold Brecht. Tijdens hun samenzijn wordt hij beroemd. Dat brengt spanningen mee, beide zijn ze er niet aan gewend. Uiteindelijk gaan ze na enkele jaren uit elkaar. Hoewel het Suze vaak gevraagd werd om over haar jaren met Bob Dylan te praten, heeft ze dit nooit gedaan. Eerst omdat ze het zelf allemaal eerst moest verwerken, en later vanuit privacy overwegingen. Uiteindelijk schrijft ze dit boek. het is een prachtig verhaal. Nogmaals, zo jong, zo mooi, zo onschuldig. 

Dit is andere koek. Hoe kijken schrijvers in de ooit door ons gekoloniseerde landen naar ons? Adriaan van Dis heeft zich erin verdiept. Het boek kan als een naslagwerk gelden want er staan zoveel namen en boektitels in, wil ik ooit er meer over lezen dan pak ik dit boekje erbij.

Adriaan begint met Rudy Kousbroek, "het Oost-Indisch kampsyndroom" wordt genoemd. Ook wordt wordt het Rhemrev Rapport genoemd, een rapport wat over de verschrikkingen van De Nederlanders in Indonesië wat betreft de koelies. Het rapport verdween in een la en werd veel later gepubliceerd. 

Adriaan vertelt over zijn eigen familie. Hij groeide op met drie bruine halfzusjes uit het eerste huwelijk van zijn moeder met een Indonesische man. Zij hadden jarenlang in Indonesië gewoond en de oorlog in kampen doorgebracht. Zijn moeders eerste echtgenote werd in 1944 door de Japanners onthoofd. Later ontmoette zij een voormalige Knil-militair die krijgsgevangene was geweest in een interneringskamp. Samen kwamen ze naar Nederland en kregen ze een kind, Adriaan. Terug in Nederland was er 1 woord, aanpassen............Wanneer je opviel werd je betutteld of bespot. 

Wat de schrijvers opschrijven, waarover Adriaan vertelt, staat haaks op het verhaal wat ons verteld werd. Nu ik ouder wordt en verschillende politieke situaties heb meegemaakt dringt steeds meer tot me door dat er niet alleen in Rusland en China propaganda wordt gemaakt, maar ook en veel in onze Westerse maatschappijen. Voor het eerst werd het me duidelijk toen we ontdekten dat de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein niet bestonden, een leugen, waar oorlogen uit voort kwamen. En nu, op dit moment met de Trumps en de Schoofs aan de macht ontdek ik het weer. Echt...... wanneer de migranten verdwenen zijn, dan is de woningmarkt weer helemaal ok? Dan is de zorg stukken meer betaalbaar? Dan is het klimaatprobleem en stikstofprobleem opgelost? De vraag komt steeds bij mij boven, waarom vertellen ze dit? Wat verhullen ze? Dat het neoliberalisme problemen heeft voortgebracht die maatregelen vereisen waardoor zij bang zijn hun macht kwijt raken? Hun macht en hun geld? 

BIOGRAFIEPROJECT 2024

Jagtlust - Annejet van der Zijl

Federico García Lorca - Ian Gibson

Jean Paul Sartre - Annie Cohen Solal

Hortense de Beauharnais - Thera Coppens

Dochter van Napoleon - Constance Wright

A freewheelin' time - Suza Rotolo

Mijn verhaal -Hillary Clinton

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak

De dochter van de Verhalenverteller - Saira Shaw

De Kleur van Thee - Hannah Tunicliffe

De Parfumeur - Frederique Hebrard

De kolonie mept terug - Adriaan van Dis

Mijn biografieprojekt 2024, "Bernhard" van Annejet van der Zijl.

Een poosje terug wandelde ik met 3 vriendinnen. Een van hen vertelde dat ze een biografie had gelezen over het leven van Prins Bernard en dat ze voor het eerst meer begreep over de situatie waar hij uit kwam. Dat klonk interessant en ik reserveerde het boek bij de bibliotheek. Ik heb het nu gelezen en ik kan zeggen dat ik bij vrijwel elke bladzijde geschokt was. Natuurlijk ken ik verhalen uit Prins Bernards leven, maar dit was allemaal nieuw voor mij.

Het verhaal begint in de tijd van Bismarck. Duitsland is ontstaan vanuit veel verschillende vorstendommetjes, de macht was in handen van grootgrondbezitters. 

• Het verhaal begint bij vorst Woldemar zur Lippe Detmold. Wie moet hem opvolgen? Zijn eigen zoon is zwakzinnig. Bernards familie is een zijtak, een beetje fortuin hebben ze opgebouwd via de huwelijksmarkt, via dit komen ze aan loodmijnen. Met de opbrengst kopen ze een landhuis in Posen, in Oost Duitsland. 
• Bernhards opa Ernst trouwt met een kleindochter van Amerikaan Halbach. Na de dood van Halbach erft hij de aandelen van mijnen en staalwerken in Chicago. 
• Kort daarop manifesteert Ernst zich als opvolger van Woldemar. Hij beroept zich hierbij op een document uit 1368. Na een heleboel getouwtrek en rechterlijke procedures wordt hij inderdaad de opvolger. Ernst heeft twee zonen, Leonard en Berni, de latere vader van Bernhard.
• Leonard krijgt de titel vorst Leopold IV en Berni wordt Prinz zur Lippe. Berni is verliefd op Armgard, de latere moeder van Bernard. 
• De vader van Armgard wordt berucht wanneer hij met de broer van zijn vrouw op snippenjacht gaat en daarbij deze broer doodschiet....... per ongeluk? Een achternichtje twijfelt hieraan in een brief, die nog bestaat. Omdat de moeder van Armgard volhoudt dat het een ongeluk is, wordt dit als waarheid aangenomen. De vader van Armgard is nu de erfgenaam, dochters kunnen toen niet erven. 
• Doordat de familie van Bernard aan status is toegenomen mag Berni niet met Armgard trouwen. Beiden trouwen met iemand anders. Tot zij vrijend in een schuurtje worden ontdekt. Ze scheiden allebei.
• Leopold stelt dat ze niet kunnen trouwen, alleen een morganatisch huwelijk is mogelijk. Hierbij doet de vrouw voor haar huwelijk afstand van vermogen en inkomen van haar man voor zichzelf en haar kinderen. Aldus geschiedt.
• Tot zover de familie van Prins Bernhard.

DE TIJDGEEST

• Vol enthousiasme stapten de volkeren WO-I binnen, mooie uniformen en marsmuziek. Het zou fataal aflopen, een totaal desillusionisme voor de Duitsers. De vredesonderhandelingen pakken zwaar uit voor Duitsland. Na de oorlog wordt Duitsland gedwongen het Verdrag van Versailles te accepteren. Dit verdrag legde zware herstelbetalingen op, beperkte het Duitse leger en legde territoriale veranderingen op. Het verdrag zorgde voor politieke instabiliteit en ontevredenheid onder de bevolking.

• Inflatie en economische crisis: De oorlogseconomie leidde tot hyperinflatie. De waarde van de Duitse mark keldert dramatisch, waardoor spaargeld en lonen waardeloos worden. 

• Na de oorlog is de machtssituatie binnen Duitsland veranderd. Voorheen zat de macht bij grootgrondbezitters. De oudste zoon erfde de bezitting, men wilde het bezit niet verdelen. De ander zonen traden tot het leger toe en kregen daar gewaardeerde functies. Na WO-I verdween deze mogelijkheid. 

• Het nationaal socialisme groeit. 

  Het nazisme streefde naar een herziening van het Verdrag van Versailles. Veel Duitsers zagen dit verdrag als onrechtvaardig en Hitler gebruikte dit sentiment om steun te vergaren.

WAT VOOR INVLOED HAD DIT OP BERNHARD?

• Zijn familie verliest veel, door de beurskrach van 1929 krijgt Armgard financiële zorgen. Na het overlijden van Berni erft Armgard het landgoed Wojnowo. Dicht tegen de Poolse grens aan. Geld heeft ze niet om het landgoed te onderhouden.
• Bernhard krijgt de kans op een goede (dure) opleiding. In 1926 belandt hij op het elitaire Arndt-Gymnasium in Berlijn. Daar haalt hij drie jaar later zijn diploma. Vervolgens studeert hij rechten, onder meer aan de universiteiten van Berlijn en München. Hard studeren doet hij niet. Hij heeft eigenlijk een goede tijd. Hij woont met vrienden samen. Veelvuldig maken ze gebruik van het uitgaansleven. Vooral Berlijn, na WO-I is een vrijgevochten stad, waar alles kan. Vrouwen met korte kapsels, drinkend en rokend, drankgebruik, dansen........feest........Pas wanneer zijn vader overlijdt zet hij zich aan de studie.
• In 1935 treedt Bernhard in Parijs in dienst van het chemieconcern IG Farben. Hij heeft hier geen status, is de postkamerbediende.
• Hitler en de nazipartij komen op. Wil je in die tijd wat bereiken dan moet je eigenlijk wel meedoen. Dit ging sluipender wijs. De broer en moeder van Bernhard staan er positief tegenover.
• Annejet van der Zijl bezoekt het niet-openbare archief van de Humboldt Universität, de voormalige Friedrich-Wilhelm Universität in Berlijn, waar Bernhard studeerde. Daar vindt ze zijn lidmaatschapskaart van de Studentenschaft. Met de aantekening dat hij lid is van de NSDAP, de SA en onder meer de corpsvereniging Borussia die eveneens onder nazi-invloed stond. Zijn lidmaatschap, vermoedelijk sinds oktober 1932, van de Motor SA heeft Bernhard nooit ontkend. Hij zei dat lidmaatschap van een nationaalsocialistische organisatie nodig was voor studie en examen. Onzin, vindt Van der Zijl. Pas jaren later was het onderwijs zo genazificeerd dat van bovenaf politieke eisen werden gesteld.

DE ONTMOETING TUSSEN BERNARD EN JULIANA

• Bernard krijgt een briefje van een tante. Ze vertelt dat koningin Wilhelmina en kroonprinses Juliana gaan skiën. Ze vraagt of het niet iets voor hem is er heen te gaan. "Goed idee" is zijn reactie. Geregeld wordt dat hij een aanbevelingsbrief via een hofdame krijgt.
• Er wordt al een poos naar een echtgenoot voor Juliana gezocht, ze is dan al 26 jaar. Wanneer het lijkt te lukken haken kandidaten toch af. En dat terwijl dit toch een buitenkans is, echtgenoot van een prinses van een superrijk land. Nederland heeft dan de koloniën Indonesië en Suriname nog.
• Maar.......het Nederlandse hof staat als supersaai aangeschreven, de grootste uitspatting is sjoelen...... De koningin is een sterke dame, bekend is hoe zij haar man, Hendrik onder de knoet heeft en Juliana...... lief, maar niet echt heel aantrekkelijk.
• Toch, Bernhard heeft er zin. Waarom, "de uitdaging" zal hij later zeggen. Misschien ook het gebrek aan geld van zijn moeder, waar hij veel van hield? Zelf heeft hij ook geen geld. Een barkeeper van zijn favoriete kroeg ziet hem met een lang gezicht zitten en hoort wat er aan de hand is. Hij roept "Mensen, we gaan met de pet rond, want Berhard heeft geld nodig om naar zijn prinses te kunnen" en geld wordt opgehaald.
• Hij gaat en het klikt. Juliana is onder de indruk van die vrolijke, aardige jongen met de twinkelende ogen achter brillenglazen, hij pakt haar en Wilhelmina in met charme.
• Wilhelmina laat navraag doen naar Bernhard en zijn familie. Zij krijgt negatieve berichten, maar dat het eindelijk lijkt te lukken geeft de doorslag. Bernard regelt dat hij een jaarinkomen krijgt van 200.000 gulden. 
• Juliana bezoekt met Bernhard zijn thuisland. In Berlijn krijgt ze namens de Fuhrer een bos rode rozen aangereikt.

DE BRUILOFT, DAGEN ERVOOR EN ERNA

• Nederland blij, alles versiert, de horeca floreert. 
• Een gemaskerd bal, Juliana als haremdame en Bernard, gekleed als falangist, troepen van Franco, leuk zegt Bernhard, mensen shocken......
• Er worden hakenkruisvlaggen opgehangen voor de Duitse gasten. Maar deze worden neergehaald door publiek. Goebbels schrijft "Bernard gedraagt zich laf en karakterloos". Bernard geeft aan dat hij de zaak persoonlijk met Hitler zal bespreken. Hij belt met de lijfarts van Hitler. De Nederlandse regering maakt excuses aan Duitsland.
• Bernard zegt, er mogen geen vreemde volksliederen worden gespeeld. Opnieuw Goebbels boos. Duitse journalisten en gasten vertrekken. De regering biedt excuses, het ANP heeft Bernhards woorden verkeerd weergegeven. Het Horst Wessellied zal klinken en de Heil Hitler groet wordt gebracht tijdens een gala. 

Ik ga nu stoppen, het blog wordt erg lang. Later maak ik deel II

BIOGRAFIEPROJECT 2024

Jagtlust - Annejet van der Zijl

Federico García Lorca - Ian Gibson

Bernhard - Annejet van der Zijl

Boekenproject 2024, De dochter van de Verhalenverteller van Saira Shah.

Dit boek heb ik al lang in de kast staan zonder het te hebben gelezen. Nu deed ik dit wel. En ik ben .......ja wat, geschrokken, verbaasd? De schrijfster is freelance journalist en werkte o.a. bij CNN. Zij is een kind van een Afghaanse vader en een Indiase moeder. Haar ouders vluchten naar Engeland en bouwden daar een nieuw leven op. De vader vertelt zijn dochters altijd verhalen over Afghanistan. De schrijfster geeft aan dat hun stamboom terugloopt tot de dochter van profeet Mohammed. Afghanistan ontwikkelde een eigen vorm van de Islam. De familie bezat indertijd een uitgestrekt landgoed in Afghanistan en was machtig. Toen de Engelsen Afghanistan veroverden begon de narigheid. Haar overgrootvader verzette zich. In de verhalen die ze als kind hoorde, hoorde ze over de prachtige huizen, de rozentuinen en ze denkt: "Ik ga er later als ik groot ben naar toe". En zo gebeurd. Als 21 jarige gaat zij naar India waar haar verdreven familie woont. 

In een interview lees ik: 'Er leven twee mensen in mij. Net als een stel dat zelden spreekt, zijn ze niet compatibel. Mijn westerse kant is een gevoelige, liberale pacifist uit de middenklasse. Mijn Afghaanse kant kan ik alleen maar omschrijven als een roofzuchtige roofridder. Het zwelgt in bloedvergieten, glorieert in risico's en zal niet bang zijn.' Ze legt verder uit: 'Ik denk dat het heel belangrijk voor mijn vader was dat we niet opgroeiden met het gevoel dat we nergens bij hoorden. Hij wilde dat we een metaforisch thuisland zouden hebben, dus creëerde hij een gemeenschap van verhalen. Het enige dat me verbaasde, was hoe verbaasd en geschokt hij was toen ik me op mijn 21e omdraaide en zei: "Nou, daar ga ik heen, als ik daar vandaan kom".' In 2013 publiceerde ze de semi-autobiografische roman The Mouse-Proof Kitchen.

Hier komt ze terecht in een andere cultuur. Ze komt onder de bescherming van haar oom. Deze ziet het als zijn taak haar uit te huwelijken. Hier ontkomt zij aan. Wanneer zij een andere keer er weer naar toe gaat gebeurt er iets wat mij versteld doet staan. Zij verkleedt zich als een jongen en haar oom heeft dit niet door..........??? Die oom krijgt een nichtje op bezoek............maar wanneer hij op reis gaat dan heeft hij niet in de gaten dat er een hem onbekend jongetje meegaat.......? Zo komt zij terecht in allerlei avonturen in Afghanistan. 

In een interview lees ik: Ik ben vrij stellig over dingen die ik wil doen. Ik wil ergens heen kunnen. Ik wil mensen kunnen ontmoeten. Ik wil dingen kunnen zien. En om dat te doen moet ik vals spelen, echt waar. Ik denk dat ik ermee begon toen ik zeventien was. Ik trok er een beetje overheen, een beetje, op mijn oom. Ik verkleedde me als jongen en hij was een beetje verstrooid... Het is interessant met hoeveel je weg kunt komen, zelfs in echt, echt gereglementeerde culturen. Soms in meer gereglementeerde culturen dan in lossere culturen – sommige dingen glippen gewoon door de radar van mensen, omdat ze nog nooit zijn uitgedaagd of omdat ze die situatie nog nooit eerder zijn tegengekomen. En ze merken het niet. Het is een heel, heel vreemd iets. Als je opstaat en met spandoeken zwaait en schreeuwt en zegt: "Ik sta hiervoor", en genoeg van jullie doen het - zoals anti-Vietnam-oorlogsdemonstranten of zoiets - plotseling kom je op de radar en dan beginnen mensen zich tegen je te verzetten. Maar als je jezelf ondefinieerbaar kunt maken, kun je door gaten sluipen...Saira Shah Interview (auteur van The Storyteller's Daughter) (identitytheory.com)

Ik lees een aaneenschakeling van geweld waarin zij terecht komt. Het is de periode dat de Sovjet Unie Afghanistan bezet heeft. De Moedjahedien krijgt zware wapens, o.a. Singer raketten van de USA. Hiermee kun je een vliegtuig uit de lucht schieten. Als man verkleedt trekt ze met de Moedjahedien mee de bergen in. Lange, uitputtende bergtochten, vol ontberingen. Op een gegeven moment worden ze onder vuur genomen. De beschrijving die ze hiervan geeft is beeldend, ze verliest haar angst, als mechanisch trekken ze verder. Soms komen ze door dorpjes waar de dorpelingen hen geen eten en drinken willen geven. Helemaal tegen de aard van de Afghanen in, gastvrijheid staat voorop. Maar de dorpelingen hebben al zoveel meegemaakt en wensen hen zo snel mogelijk weg.

Ben ik door dit boek de situatie in Afghanistan beter gaan begrijpen. Eigenlijk niet. Ik heb alleen nog maar meer vragen.

Ik vraag me af wat Saira Shah momenteel doet. ik leg het eens voor aan AI-Copilot met GTP 4 ,via de zoekmachine BING. Dit krijg ik als antwoord:

Saira Shah is een Britse auteur, verslaggever en documentairemaker. Ze produceert, schrijft en vertelt actuele zakenfilms. Ze heeft verschillende prijzen gewonnen voor haar werk, waaronder een BAFTA-prijs voor Current Affairs voor haar documentaire “Death in Gaza”. Op dit moment heb ik geen informatie over wat ze momenteel doet.

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak

De dochter van de Verhalenverteller - Saira Shaw

Mijn boekenproject 2024: "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."

Voor mijn boekenproject 2024 las ik "op reis met Charley", het boek wat John Steinbeck schreef in 1960. De schrijver had net een lichte stroke gehad en voelde zich oud, een sulletje, gepamperd door zijn vrouw. 

Hij werd geboren in Salinas, Californië, schreef daar het boek, wat hem beroemd maakte " de Druiven der Gramschap". Hij had er een heerlijke tijd met een groep vrienden. Later begon hij te reizen, werd tijdens WO-II correspondent in Europa, leefde met zijn 3-e vrouw in New York en Sag Harbor. Hij besloot, ik ga een reis door Amerika maken met een camper. Hij vroeg zich af, ik ben overal geweest, maar ken ik Amerika eigenlijk wel? Zijn vrouw Elaine stelt hem voor om Charley, hun hond mee te nemen. Ik heb het boek al eerder gelezen. Hier het verslag wat ik indertijd maakte. reizen-met- Charley

Geert Mak doet in 2010 samen met zijn vrouw de reis van Steinbeck over om te kijken wat er in de tijd allemaal is veranderd. Het boek van Mak is 3 maal dikker dan Steinbecks boek. Geert legt heel veel uit over de achtergrond van Amerika, heel interessant en leerzaam. Ik las een grappig detail. Steinbeck rijdt door Maine en ziet overal stalletjes langs de weg met vintage spullen. Hij denkt, ik zou onze spullen van dit moment, van de jaren 50-60 moeten opsparen, kunnen mijn kleinkinderen er rijk van worden. Mak rijdt nu dezelfde route en ziet langs de weg kraampjes met spullen uit de jaren 50-60, allemaal heel gewild. 

Wat ik nu voor het eerst doe is de reis van Steinbeck op Google Earth maken. Dat geeft veel inzicht. ik probeer steeds de kaart van de USA wel te onthouden, lukt slecht. Op Google Earth kun je plaatsen met een pijltje vastzetten. Ik zie nu alle punten die Steinbeck bezocht en heb zo een goed overzicht.

Nu spreken mij vooral twee dingen aan. 

1. Voordat Steinbeck doorreist naar Texas en Louisiana, bezoekt hij zijn oude staat Californië. Hij komt aan in Salinas en ontmoet er een vriend van vroeger. Ze halen herinneringen op. Heel vaak valt het woord, die is dood en die is dood.......Steinbeck voelt zich er ongemakkelijk door. Hij heeft het gevoel dat hij nu een ongewenste gast is. Het stadje is veranderd. Het voelt raar voor hem. Hij beklimt nog een keer de hoogste top van een berg en kijkt uit over het land. Herinneringen komen boven. Toen hij er woonde was sardientjes vangst DE bron van inkomsten voor het stadje, overbevissing maakte hier een einde aan. Wanneer John er voor het laatst is zal hij niet beseft hebben dat de stroom toeristen, die nu de inkomstenbron zijn voor Salinas, voortkomt uit het feit dat de beroemde schrijver John Steinbeck er woonde. Na het overlijden van John zal de stad een mooi museum aan hem gewijd krijgen. 
2. Het bezoek aan de staat Louisiana. Steinbeck hoorde via de radio dat er een klein zwart meisje naar een "witte" school wilde en dat er dagelijks een grote groep witte vrouwen haar stonden uit te jouwen. Ze worden de Cheerleaders genoemd. Hij wil het met zijn eigen ogen zien. Hij is geschokt wanneer hij er te midden van staat.

In de periode dat Steinbeck de gebeurtenis in Louisiana volgt gelden er in het zuiden van de USA Jim Crow wetten, een systeem van apartheid, zwarten bezoeken geen plekken waar witte mensen komen en omgedraaid. Jim_Crow_laws. Ik herinner me dat o.a Keith Richards van de rockgroep The Rolling Stones vertelde dat toen zij in de 70-er jaren door de USA toerden, zij van deze apartheid schrokken. Hij vertelt ook dat witte Amerikaanse teenagers voor het eerst kennis maakten met de blues via the Stones. 

Hier vind je informatie over deze gebeurtenis. William_Frantz_Elementary_School .Via deze site kom ik ook nog achter informatie wat er daarna gebeurde.

Van deze gebeurtenissen maakte de Amerikaanse schilder Norman Rockwell een schilderij

 Toen Obama president werd liet hij dit schilderij ophangen in het Witte Huis 

 "When Ruby Bridges visited the Oval Office on July 15, President Obama told her, "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."

Ruby Bridges Hall now serves on the board of Norman Rockwell Museum and founded rubybridges.foundation in 1999 to promote the values of tolerance, respect, and appreciation of all differences.  She commended Rockwell for having “enough courage to step up to the plate and say I’m going to make a statement, and he did it in a very powerful way.”

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak