Posts tonen met het label Biografie 2017. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Biografie 2017. Alle posts tonen

woensdag 3 januari 2018

Hoe ging het met mijn boeken-en biografieproject in 2017?


Het is in 2017 anders gegaan met mijn boekenproject als de jaren ervoor. Ik wilde per jaar 24 boeken uit de wereldliteratuur lezen. Dat lukte me ook. Maar dit jaar had ik zo'n zin ook weer eens "leuke" boeken te lezen.

Boekenproject 2017

Wereldliteratuur
In Europa - Geert Mak
The Moon is Down - John Steinbeck
Teder is de nacht - Scott Fitzgerald
Of Mice and Men - John Steinbeck
Trots en Vooroordeel - Jane Austen

Moderne literatuur
Nachttrein naar Lissabon - Pascal Mercier
Het meisje van ver - Sadia Sheperd
Stadsliefde, Scenes in Parijs - Adriaan van Dis
Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al Galidi
Koop nooit een rode jas - Nora Ephron

Geschiedenis
Villa Air-Bel  -  Rosemary Sullivan
Keetje Hodshon - Els Kloek
Het mirakel Merkel - Margriet Brandsma

Gezellige boeken
Een huis in Frankrijk - Eva de Wit
De Beeldhouwster - Minette Walters
Starbucks - Els Quaegebeur
Schoppenvrouw - Mensje van Keulen
Kleren maken de vrouw - Hella Haasse
De vrijdagavond vriendinnenclub - Kate Jacobs
Flessenpost - Pia de Jong
Meisjes van Manhattan - Fiona Davis

Halverwege het jaar las ik een blog waarop iemand een lijstje had gezet van boeken die zich afspelen in een boekhandel. Omdat ik veel van boeken, boekhandels en bibliotheken houd leek het me heel leuk hier boeken over te lezen. En merkwaardig, voorheen zag ik ze nooit, maar nu liep ik er steeds weer tegenaan. Ik werd getipt door Judy mbt 84 Charing Cross Road. Echt een schot in de roos.

Boeken over boekhandels
84 Charing Cross Road - Helene Hanff
De Boekhandel - Penelope fitzgerald
De boekenapotheek aan de Seine - Nina George
Echte liefde vind je in de boekhandel - Veronica Henry

Kaarten bij de boeken
Vorige jaren schilderde ik bij elke boek een kaart. Dit jaar maakte ik er veel minder. Zeker de laatste paar maanden had ik er heel weinig zin in. Ook heb ik niet alle boeken besproken op mijn blog. Dat vind ik nu allemaal jammer. Maar ja, zo is het gegaan. Dit jaar begin ik met frisse moed. 

Dit jaar wil ik ook graag weer wat boeken gaan herlezen



Biografieproject 2017

Kate Anderson - First ladies. Vrouwen van het Witte Huis
Janine Jager - Wilhelmina Triesman
Julia Baird - Victoria Koningin
Donna Karan - Mijn autobiografie
Monica Soeting - Cissy van Marxveldt
Colette - De eerste keer dat ik mijn hoed verloor
Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

Ik ben bezig met een blog over Wilhelmina Triesman
Haar verhaal is echt ongelofelijk
Dat houden jullie nog van me te goed


zondag 26 november 2017

Biografieproject 2017. Koningin Victoria.


Voor mijn biografieproject 2017 las ik "Victoria Koningin" 1819-1901 van Julia Baird. Een verhaal over het leven van een koningin die als jong meisje de Engelse troon besteeg en als oude vrouw op de troon eindigde. Niemand ging ervan uit dat zij op de troon zou komen. Maar al de voorafgaande troonopvolgers overleden. Als jong meisje leed zij onder de tirannie van haar moeder en haar minnaar. Als jonge koningin schudde zij deze mensen van haar af.


Victoria liet veel brieven en dagboeken na. Hoe fijn zou het zijn wanneer wij deze zouden kunnen lezen. Dit is echter niet het geval. Haar dochter Beatrice kreeg opdracht deze te redigeren. Ze schreef ze eigenhandig over in blauwe cahiers en verbrandde de originele. Jaren later schreef ze een brief aan haar achterneef koning George VI, vader van koningin Elisabeth II dat ze een bundel brieven had gekregen die Albert schreef aan Victoria. Zijn advies "" verbrandt ze". Dit deed ze. Wat ze niet wist is dat er iemand foto's van de documenten had gemaakt. Langzaam werden de woorden en gedachten van koningin Victoria uitgewist. Ze werd braver, vrouwelijker en onschuldiger gemaakt. In dit boek worden ook andere bronnen aangehaald zodat de werkelijke koningin duidelijk naar voren komt.

Victoria worstelde met een ongelijke relatie. Ze wilde haar macht gebruiken in een tijd dat vrouwen machteloos waren. In het boek wordt uitgelegd hoe ze dit deed. Dit is interessant. Zij wilde haar kinderen tot goede mensen opvoeden, maar haar kinderen waren of ongehoorzaam en dwars of ze belanden in huwelijken die hen nare gebeurtenissen bracht. Toen haan man overleed voelde Victoria zich eenzaam.

Steunpilaren waren
Haar gezelschapsdame Louise Lehzen
en minister-president en mentor Lord Melbourne


Melbourne stak vele uren per dag in de politieke vorming van de 18 jarige koningin Victoria. Dat maakte het onmogelijk voor de koningin om boven de partijen te staan, zoals van haar werd verwacht. Hoe moeilijk, dat bleek pas goed toen Melbourne een cruciale stemming over hervormingen op de plantages in Jamaica verloor in het Hogerhuis. Victoria kon na afloop ‘nauwelijks ophouden met huilen’, zoals ze het zelf omschreef. historischnieuwsblad/koningin-victoria

Haar grote liefde Albert



Wat heeft Prins Albert hard gewerkt
Wat was hij energiek

Hij was tegen de slavernij
Voor de aanleg van het spoorwegnet
Het was niet zozeer Victoria die preuts was, het was eerder Albert
Hij zorgde voor meer puriteins gedrag aan het hof
Hij zorgde voor beveiliging aan het hof
Zo sliep er 4 maal een straatschoffie in de bedden van het hof, zonder dat iemand het merkte
Hij zorgde voor een beter rioolstelsel aan het hof
Hij bouwde het buitenhuis Osborne House op het eiland Wight

De Great exposition van 1851
Waar al het handwerk van de industriële revolutie viel te bewonderen

Zes miljoen mensen, destijds gelijk aan een derde van de gehele Britse bevolking, bezochten de tentoonstelling. In totaal bracht de tentoonstelling £186.000 op, wat gebruikt werd om het Victoria and Albert Museum, het Science Museum en het Natural History Museum te bouwen. Deze werden allemaal gebouwd op het gebied ten zuiden van de tentoonstelling, bijgenaamd "Albertopolis". Het resterende geld werd gebruikt om een educatieprogramma op te zetten dat studiebeurzen verleende voor industrieel onderzoek.


Wat maakte Victoria mee als staatshoofd
Krim oorlog
De omstandigheden in het Britse leger waren slecht. Gebrekkige verzorging, slechte bevoorrading, kou en een cholera-epidemie kostten veel soldaten op de Krim het leven. Nadat de slechte medische verzorging door krantenberichten in Groot-Brittannië bekend werd en tot protesten leidde, reorganiseerde Florence Nightingale, op uitnodiging van het ministerie van oorlog, de medische zorg voor de soldaten.

"If we are to maintain our position as a first-rate Power", she wrote, "we must ... be Prepared for attacks and wars, somewhere or other, CONTINUALLY."[154] Victoria saw the expansion of the British Empire as civilising and benign, protecting native peoples from more aggressive powers or cruel rulers: "It is not in our custom to annexe countries", she said, "unless we are obliged & forced to do so. Lees meer:wiki/Britse_Rijk

Industriële revolutie




Victoria, moeder en grootmoeder


Op unofficialroyalty/queen-victorias-children-and-grandchildren kun je nog veel meer mooie foto's vinden van de kinderen en kleinkinderen en veel informatie.

Victoria werd kort na haar huwelijk met Albert zwanger en ze vond het vreselijk. Heel haar leven haatte zij haar zwangerschappen. Zij kreeg 9 kinderen. Victoria en Albert waren en bleven gek op elkaar en dat bleef zo tot het overlijden van Albert. Niet dat alles pais en vree was. Er was een machtsstrijd gaande tussen Victoria en Albert. Zij wilde haar koninklijke verantwoordelijkheden zelf houden, maar haar zwangerschappen zaten in de weg. Hij wilde zich niet de mindere van Victoria voelen. Hij trok steeds meer verantwoordelijkheden naar zich toe en dat ging niet zonder strijd.  In het boek wordt ook een deel van het leven van haar kinderen beschreven en dat was niet allemaal rozengeur en maneschijn. 

Twee steunpilaren voor koningin Victoria


Een van de redenen dat Victoria's dagboeken werden gekuist waren haar relaties met haar bedienden. 

John Brown
wiki/John_Brown
Na het overlijden van John Brown die de koningin diep betreurde stelde de koningin vertrouwen in 

Abdul Karim




Conclusie

Al lezend kom ik zoveel tegen wat ik verder zou willen onderzoeken. Ik ken het Victoriaanse tijdperk van mijn weblog over the Bronte Sisters. Ik weet dat de zussen een grote interesse in de jonge koningin hadden. Charlotte studeerde er en stond langs de kant toen de koningin Brussel bezocht. Ik vind het een interessant tijdperk. Het boek heeft er een nieuw licht op laten schijnen. Ik besef dat er nog zoveel te lezen is. O. a zou ik wel iets over de oudste dochter Vicky willen lezen. Zij werd de moeder van de latere keizer Willem II. Ik zou deze biografie het liefste weer helemaal opnieuw willen lezen. Om dingen meer te kunnen onthouden. Maar ik moet het binnenkort terugbrengen naar de bibliotheek.

Biografieproject 2017
Julia Baird - Victoria Koningin
Donna Karan - Mijn autobiografie
Monica Soeting - Cissy van Marxveldt
Colette - De eerste keer dat ik mijn hoed verloor
Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

dinsdag 22 augustus 2017

Biografieproject 2017. Autobiografie van Donna Karan.


Voor mijn biografieproject 2017 lees ik de autobiografie van modeontwerpster Donna Karan.

In het boek noemt zij zich een jonge ziel en in veel opzichten kinderlijk
Het leven is een reis
Je moet je openstellen, creatief zijn

Ze vertelt: Ik ben een ontwerper. Alles praat tegen me, vooral stof. Ik kijk naar het strand en zie een nat en een droog deel. Ik zie de kleur van natte stenen. Ik ben wel eens naar een fabriek gegaan en heb een steen natgemaakt zodat men begreep welke kleur ik bedoelde. Zij vertelt dat zij nooit zozeer een plan heeft, wel visie en daarin gelooft. Dat soms de dingen ontstaan doordat anderen voor haar kiezen. Zoals wanneer ze ontslagen wordt bij Anne Klein. Omdat financiële aanbieders geloven dat ze op eigen benen moet gaan staan en een eigen fashion bedrijf moet opzetten. Donna is spiritueel. Ze is niet alleen een ontwerpster, maar doet ook aan yoga en is geïnteresseerd in alternatieve spiritualiteit.

Ik lees de autobiografie met wisselende gevoelens.  Er zijn veel dingen die ik bewonder. Natuurlijk haar creativiteit en ondernemerschap. Wat mij irriteert is het Amerikaanse. Het is allemaal groot, groter, grootst.

Zo vond ik het echt idioot dat zij Barbra Streisand, met wie zij bevriend is, een miljoen dollar geeft om te beleggen. Barbra is daar blijkbaar goed in. Wanneer zij en haar man kort daarna met Barbra en haar man een dure vakantie hebben zegt Barbra dat het gratis is. Want in 5 maanden tijd heeft zij met het miljoen 800.000 dollar verdient. Nog een voorbeeld. Met een vliegtuig van een vriend reist ze samen met vrienden naar India, waar ze meubels kopen. De volgende dag naar Nepal waar ze stoffen en zilver kopen. Een uur in Bhutan om een berg te beklimmen en hup naar Milaan.



Donna als kind
Haar vader, een kleermaker van herenkleding sterft jong door een auto ongeluk. Haar moeder met 2 jonge kinderen achterlatend. Haar moeder Helen, die iedereen Queenie noemde, werkte buitenshuis als o.a. model. In die tijd waren werkende vrouwen niet normaal. Donna noemt haar moeder bi-polair. Ze stapte als een dame, prachtig gekleed het huis uit. Maar thuis had zij vaak migraine en woedeaanvallen. Haar zusje was 8 jaar ouder. Donna voelde zich als kind onveilig.

Karan’s father Gabby Faske, a menswear tailor by profession, died when she was three but her mother continued to support the family as a fit model on Seventh Avenue and later as a salesperson. jwa/encyclopedia/Karan-Donna



Opleiding en begin ervaring als ontwerpster
Ze volgt een opleiding aan de Parsons School of Design newschool/Parsons. Hierna regelde haar moeder een werkplek voor haar bij Anne Klein. Hier leerde Donna het vak. Donna is in verwachting wanneer Anne een knobbel in haar hals ontdekt. Wanneer de baby net geboren is wordt Donna gebeld. Ze moet komen en direct weer aan de slag. Er moet een nieuwe collectie komen en zij is nu verantwoordelijk. Dan komt het onheilsbericht, Anne is overleden. Wanneer ze het boek schrijft en terugkijkt lijkt alles als in een waas. Maar ze weet, het lukte haar. Ze had visie......De collectie komt er en ze wordt beroemd. labaie/BrandShops/anne-klein

Ze trouwt met Mark
Maar is verliefd op Stephan
Ze is er open over in het boek dat ze met Stephan een relatie heeft tijdens haar huwelijk met Mark. Wanneer uiteindelijk ook de echtgenote van Stephen instemt met een huwelijk kunnen de twee met elkaar trouwen. Het is een huwelijk uit liefde tussen de kunstenaar Stephen die zich ook ontpopt tot een goed zakenman. Over Mark schrijft ze overigens ook in warme bewoordingen. Zo zegt ze dat hij haar uit het huishouden van Queenie redde en haar de kans gaf een eigen gezin te stichten.

Donna Karan New York

De bodysuit
De wikkelrok
De broek
Het jasje
Het suede wikkeljasje
De camelkleurige mantel
Een rok van gouden pailletten

Zij begon met zwarte matte panty's

Vrouwen leven anders dan vroeger. Zijn vaak op reis en willen dan geen gedoe met kleren. Zeven bij elkaar passende kledingstukken dat is haar uitgangspunt. Met onder meer een simpele broek, een omslagrok, een wollen trui en een jasje rondom een body wil ze het makkelijker maken voor vrouwen om zich in verschillende stijlen te kleden. Het is overigens leuk om te lezen dat wanneer Donna Karan zelf op reis gaat ze zoveel grote zware koffers bij zich heeft dat de mensen haar vaak stomverbaasd aankijken. Maar goed, het concept was leuk.

Her show began with models dressed only in black bodysuits and tights; they then began to dress and create outfits using the remaining items: a versatile skirt, a pair of loose trousers, a tailored jacket, a cashmere sweater, a white shirt. Karan, when asked about the origins of the collection, has given different answers over the years, sometimes mentioning a white shirt, a little black dress, an evening dress, and a black leather jacket. A large scarf is critical, too, particularly because it can be worn in so many ways – as a wrap skirt or as a shawl, for example. instyle/history-donna-karan-seven-easy-pieces

DKNY, de zoektocht naar een spijkerbroek
Haar collectie was te sjiek voor het dagelijkse leven. Er moest een spijkerbroek komen. En haar 15 jarige dochter Gaby en haar vriendinnen droegen steeds Donna's couture kleding en dat vond ze maar niets. Er moest een jongere, goedkopere lijn komen. 

De spijkerbroek
De boyfriend blazer
Het T=shirt
De jumpsuit
De overgooier
De trenchcoat
De anorak

Haar huizen en winkels
In het boek vertelt zij over haar huizen en haar winkels. Zij houdt van de kleuren zwart en ivoorwit, met gouden details. Zij heeft een huis helemaal in het zwart laten inrichten. Haar man verbiedt haar dit opnieuw te doen bij het volgende huis. Daarom kiest ze voor wit. Maar wit blijkt ook verschillende tinten te kennen. Het huis moet 1 kleur wit zijn, maar dat lukt maar niet. Tot een kleurdeskundige haar vertelt dat dit nooit zal lukken omdat door de lichtinval van de verschillende ramen de kleur zal verschillen.



Urban Zen
Donna Karan gelooft dat creativiteit samen met goede connecties en samenwerking de wereld kan veranderen. Deze overtuiging ligt aan de basis van Urban Zen en de foundation opgericht in 2007. De foundation heeft 3 uitgangspunten. Het bewaren van cultuur, een gezond evenwicht tussen geest, lichaam en spirit en goede educatie. Het Urban Zen Centrum in New York is het thuis van de foundation, waar gelijkgestemden bij elkaar komen. Haar foundation helpt o.a. kunstenaars uit Haïti. Zij bouwt met dit land een band op na de aardbeving. Ze schrijft geen cheque uit, dat is niet haar stijl. Zij bezoekt het land, ontmoet kunstenaars en helpt hen vooruit. Bovendien zorgt haar foundation ervoor dat er mensen als yogaleraar worden opgeleid, met als doel artsen en verpleegsters te ondersteunen, wanneer ze moe thuiskomen van hun werk, Maar ook voor patiënten. Niet alleen medische zorg maar ook steun via ontspanning en wegnemen van de stress.

Donna neemt afscheid van de mode
ft- Home of Donna Karan.
Donna v
In a major shift for American fashion, Donna Karan, the 66-year-old founder and chief designer of Donna Karan International, a brand that defined the way American working women dressed for decades, announced on Tuesday that she was leaving the helm of the house that bears her name.

Ms. Karan will remain as an adviser to Donna Karan International, but devote more time to her Urban Zen line, which centers on wellness and artisanal goods, and its foundation. Ms. Karan said in a statement, “LVMH and I have made this decision after much soul-searching.

Verder met Urban Zen
I have arrived at a point in my life
where I need to spend more time
to pursue my Urban Zen commitment
to its fullest potential
and follow my vision of philanthropy and commerce.”


Nadat Donna de huur opzegt van 550 Seventh Avenue.
Donna Karan has been a great tenant and we are sad to see them leave, but we are excited to test the market for creative tenants,” Kristen Fisher, president of the Alder Group, told Commercial Observer. “We think that the fashion world is changing and that there isn’t that need to be in one location. We want to catch up with the times.” commercialobserver/donna-karan-550-seventh-avenue

LVMH, het concern achter de luxe merken Louis Vuitton, Moët en Hennessy, verkoopt modebedrijf Donna Karan. In 1996 ging het bedrijf naar de beurs. Vijf jaar later werd het voor 243 miljoen dollar (221 miljoen euro) gekocht door LVMH. De Fransen zagen het merk als een ingang naar de Amerikaanse markt. Maar het verwachte succes bleef uit. Het merk is al jaren een zorgenkindje tussen de paradepaardjes van LVMH. Bovendien lag het bedrijf overhoop met Karan, die vorig jaar opstapte. Het Amerikaanse textielbedrijf G-III Apparel Group neemt Donna Karan nu over voor 650 miljoen dollar (zo'n 593 miljoen euro). moederbedrijf-louis-vuitton-verkoopt-donna-karan



Er valt nog veel meer over Donna Karan te vertellen
Ben je geïnteresseerd
Haal het boek dan ook eens uit de bibliotheek
Of koop het

Biografieproject 2017

Donna Karan - Mijn autobiografie
Monica Soeting - Cissy van Marxveldt
Colette - De eerste keer dat ik mijn hoed verloor
Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

dinsdag 15 augustus 2017

Biografieproject 2017. Cissy van Marxveldt.


Joop ter Heul. Ik las het als jong meisje en weet er niet veel meer van. Behalve dat de "bakvissen" allemaal korte namen hadden. Voor dit blogje zoek ik ze nog eens op. Pop, Pien, Noortje, Loutje, Kit, Conny. Dat de toon van het boek grappig, een beetje vilein en Joop ter Heul veel durfde. Ik las voor mijn biografieproject over de schrijfster van Joop ter Heul,  over Setske Beek-de Haan ofte wel Cissy van Marxveldt. 

Hoewel ik het onderwerp leuk vind, had ik moeite met de biografie. Vooral wanneer het verhaal vordert bespreekt de biografe alle boeken die Cissy schreef. Ze geeft de inhoud uitgebreid weer. En dat wordt saai. Die boeken heb ik niet gelezen. Wanneer ik een biografie lees wil ik lezen over het leven dat iemand leidde. Ik vraag me af of de biografe voldoende bronnen had om een boek te vullen.

Het werk van Van Marxveldt komt, ironisch genoeg, heel wat beter uit de verf dan haar leven. Dat heeft te maken met het ontbreken van zoiets als een persoonlijk archief. Er zijn maar weinig brieven, foto’s en voorwerpen bewaard gebleven. Geen kasboeken, geen belastingpapieren, geen notities, geen doktersverklaringen. Soeting moest het dus doen met nogal vlakke uitspraken van nabestaanden, schaarse dagboekaantekeningen, archiefstukken, krantenknipsels en bij elkaar gesprokkelde feiten. nrc.dol-op-dolle-bakvisromans

Het boek speelt zich af in de tijd van mijn oma. Ik vond het heel leuk hierover te lezen. Cissy van Marxveld 1889-1948 groeit op in Friesland. Leuk om te lezen dat de vader van Setske stimuleert dat zijn dochter een goede opleiding krijgt. Ook leuk te realiseren dat het in die tijd normaal werd gevonden dat meisjes gingen werken. Zij werkten als typistes en stenografen. Ik geloof overigens niet dat mijn oma gewerkt heeft.

Aangezien het dorp haar benauwde, vroeg Setske de Haan haar ouders toestemming om naar het buitenland te gaan. Eind juli 1908 verliet ze haar geboortedorp Oranjewoud, om een jaar lang gezelschapsdame te worden van Mrs Ellis, de vrouw van een huisarts in de Engelse stad Coventry, waar Setske de roepnaam 'Cissy' kreeg. Door het strenge regime hield zij het daar echter niet langer dan twee maanden vol. Vervolgens ging zij op haar eigen verzoek naar een kostschool in Bath. Maar toen zij op haar negentiende terugkeerde naar Oranjewoud, wist ze nog steeds niet zeker wat ze wilde. Voor een studie Engels voelde zij niets, en een dienstverband als leerling-verslaggeefster bij de Dragtster Courant was van korte duur; zij had te veel fantasie om zich aan de kale nieuwsfeiten te houden.

1916, op haar 26ste, trouwde ze met Leo Beek, die ze in een van haar kosthuizen had leren kennen.

Merkwaardig is dat Cissy van M. deed alsof het schrijven slechts een hobby was naast haar prachtige rol in het gezin. Ok suggereerde ze dat ze werkte zonder vooropgezet plan, alsof ze zomaar wat deed. Zij stelde zich bescheiden op, zoals het een vrouw uit haar klasse betaamde. In feite verdiende zij het meeste.  Uitgever Valkhoff & Co in Amersfoort bood haar 1500 gulden per boek plus 15 cent per verkocht exemplaar. eo Beek was bedrijfsleider bij De Bijenkorf. Dankzij haar inkomen kon het gezin Beek-De Haan zich een leven veroorloven die het met het salaris van Leo alleen - die als personeelschef bij de Bijenkorf in Amsterdam fl 450 per maand verdiende - niet had kunnen leiden. Het gezin woonde achtereenvolgens op de Jacob Obrechtstraat 3-1 in Amsterdam,  op de chique Koningslaan 24 in Bussum en in een Hilversumse villa met tennisveld en men bezat een huis in Wijk aan Zee.

Tijdens de Duitse bezetting raakte Leo Beek betrokken bij verzetswerk en clandestien beraad over de naoorlogse inrichting van Nederland. Op 26 januari 1943 werd hij in zijn woning door twee leden van de Sicherheitspolizei (Sipo) gearresteerd. Leon zat een aantal maanden gevangen in het Oranjehotel in Scheveningen. De gezinskaart van Leon vertelt dat hij op 15 juni 1944 in Kamp Westerbork werd ingeschreven. Daar kwam hij in de strafbarak terecht. Maar ook daar bleef Leon Beek zich verzetten. Hij had contact met enkele personen, waaronder de marechaussee, en smeedde plannen voor de tijd ná de oorlog. Hij zou in de overgangsperiode in Kamp Westerbork als tijdelijke commandant optreden. Met een aantal andere Joodse gevangenen trachtte Leon te ontsnappen maar werd gepakt. Hij ging eerst naar Assen en voor nader onderzoek werd hij overgeplaatst naar de Sipo-Aussenstelle te Amsterdam. Op 15 augustus 1944 werd hij in de duinen bij Overveen, met vier anderen,  gefusilleerd.
joodsamsterdam

Zoon Leo jr zet ondertussen ook de eerste schreden op het schrijverspad. Hij publiceert onder de naam Jan van Marxveldt. Andere zoon Ynze is vliegenier, eet naar Engeland te ontkomen en meldt zich daar bij de RAF aan als gevechtspiloot. biografieportaal/setske-de-haan

'U moet weten,' zei Cissy van Marxveldt later, 'dat mijn man een grote stimulans voor mij was en nadat ik bericht over zijn dood ontving, heb ik niets meer gepresteerd'. Onder de naam Cissy van Marxveldt verscheen kort na de bevrijding alleen nog het boek Ook zij maakte het mee (1946), een sober relaas over een meisje dat in het verzet werkte. Zij droeg het op aan haar gefusilleerde man.

Biografieproject 2017

Donna Karan - Mijn autobiografie
Monica Soeting - Cissy van Marxveldt
Colette - De eerste keer dat ik mijn hoed verloor
Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

zondag 16 juli 2017

Mijn biografieproject 2017. Colette: "De eerste keer dat ik mijn hoed verloor."


Ik loop erg achter met mijn boekbesprekingen en de kaarten die ik bij mijn boekenproject maak. Om dat het me opgejaagd doet voelen denk ik erover niet bij elk boek een kaart te gaan maken. Ik maakte nog wel een kaart bij het boek van Colette.

Zij wordt de grootste schrijfster van Frankrijk genoemd. Ik kijk daar van op, want dit wist ik niet. Ik wist dat zij toneel speelde en dat zij een lesbische verhouding had. Ik kocht ooit haar boek Cherie. Ik las het lang geleden en weet me er niets meer van te herinneren. Ik bracht het pas naar het boekenkastje waar bij ons ruilboeken in staan. En nu pas begrijp ik dat zij veel meer in haar mars had dan alleen dit. In de inleiding wordt Colette geprezen door schrijvers als Gide, Virginia Woolf en Proust en nog veel meer mensen.

In haar boek kijkt zij terug op haar leven. Het is echt prachtig. Vooral de eerste hoofdstukken waarin zij over haar moeder Sido en haar jeugd vertelt. Wat weet zij zich nog veel te herinneren. Een heerlijke jeugd in een dorp in een huis met een prachtige tuin. Haar moeder heeft wel iets weg van een sjamaan. Zij weet veel van bloemen en planten. Zij voelt aan hoe het weer zich gaat ontwikkelen. Aan kleine dingen als de manier waarop een kat ligt opgerold kan zij voorspellen dat er regen komt of onweer. Zij bespreekt de interactie tussen haar moeder en haar. Zij vertelt een mooi verhaal over haar broer. Ik vind het ontroerend.

Henry Gauthier-Villars


Zij trouwt met Henry Gauthier-Villars en moet daarom weg bij haar moeder. Zij gaat in de stad wonen en mist de schoonheid van de natuur. Haar eerste man vindt haar schrijfsels leuk en dringt erop aan dat ze gaat publiceren. Ze doen dit onder zijn naam. Zij gaan scheiden nadat de ontrouw van haar echtgenoot haar teveel wordt en er problemen met de auteursrechten ontstaan. nytimes/reviews

Mathilde de Morny ("Missy")


Na haar scheiding leeft Colette een tijd lang samen met markiezin Mathilde de Morny ("Missy") en belandde ze in het variété-leven van Parijs.  Haar leven als variété-artiest beschrijft ze in haar romans L'Ingénue libertine, La Vagabonde (1910), L'Entrave (1913). wiki/Mathilde_de_Morny

Vanaf 1910 neem Colette de literaire directie op zich van dagblad Le Matin en ontmoet haar tweede man, Henri de Jouvenel, vader van haar dochter (Bel Gazou). In de jaren 1913 tot 1920 ontpopt ze zich als volwaardig journaliste. Colette scheidde in 1924 van De Jouvenel na een spraakmakende affaire met haar stiefzoon.

In 1925 krijgt Colette een relatie met de jonge Belg Maurice Goudeket, met wie ze in 1935 zal trouwen.



Het boek bevat  mooie teksten over een reis per zeppelin, het proces tegen een moorddadige hoerenmadam in Algerije, een scheepsreis naar New York, een artikel over haar katten (Colette had er in de loop van haar leven meer dan vijftig!), en fraaie beschrijvingen van de Provence en vooral van het Palais-Royal, dat schitterende gebouw met cafés en theaters en een parkachtige binnentuin in het hart van Parijs. In haar laatste jaren genoot de schrijfster er intens van haar lekkend, rondom inzakkend, maar ruim en licht appartement. “Het is pure betovering die ons hier houdt en die in het centrum van Parijs alles bewaart wat langzaam aftakelt en blijft, wat bezwijkt en toch niet van zijn plaats wijkt.” trouw/nieuw-boek-onthult-het-prive-domein-van-schrijfster-sidonie-gabrielle-colette



In 1945 trad Colette toe tot de Académie Goncourt.
In 1953 werd zij Grootofficier in het Franse Legioen van Eer

De tachtigste verjaardag van Colette werd in Frankrijk gevierd als een nationale gebeurtenis. Toen ze in 1954 stierf viel haar een staatsbegrafenis ten deel.

Colette besluit met de woorden: “Ik heb me onderweg in ieder geval goed vermaakt.”


Colette and her husband
Maurice Goudeket in their
Palais-Royal apartment

woensdag 31 mei 2017

Biografieproject 2017. Mickonomics van Flip Vuijsje.


Voor mijn biografieproject 2017 las ik Mickonomics van Flip Vuijsje. Ik hoorde erover op de radio. Het leek me een leuk boek en ik haalde het daarom uit de bibliotheek.

Na jarenlang hard werken en veel geld verdienen ( maar waar bleef het) ontdekten de Rolling Stones dat ze weliswaar dure huizen en auto's bezaten, maar dat hun manager geen belastingen had betaald. En dat zij na het krijgen van een belastingaanslag blut waren. aafm./In+de+kelders+van+Villa+Nellcote

In 1969 werd kort na Brian Jones ook hun manager Klein ontslagen bij The Rolling Stones. Mick Jagger en Keith Richards gingen zelf produceren, onder de naam The Glimmer Twins. De financiële zaken van de groep werden voortaan waargenomen door Prins Rupert Loewenstein, eigenaar van een zakenbank, die de groep al eerder advies had uitgebracht over methoden om zo weinig mogelijk belasting te betalen. Dankzij zijn adviezen gingen de leden van de groep buiten Engeland wonen. Een echte manager had de groep niet meer. Klein hield aan zijn managerschap wel de rechten op alle platenopnamen van de groep tot en met 1969 over, iets dat de groep pas merkte na zijn vertrek. Dat leverde in de volgende jaren veel conflicten op tussen hem en de groep. wiki/Allen_Klein

Steeds meer trekt Mick Jagger aan de touwtjes. Zo werd er een kantoor opgericht voor alle administratie. Mick Jagger was zelf vaak punctueel aanwezig. The Stones creëerden een eigen rijdende opname studio. wiki/Rolling_Stones_Mobile_Studio. Ik vond vooral het hoofdstuk over "Cut down the middleman" interessant. Muzikanten verloren heel veel geld aan allerlei tussenpersonen. Dit konden managers en platenbazen zijn, maar ook disc jockeys op de radio, songwriters, ontwerpers, concert promotors. In 1969 brachten the Stones hun eigen staf mee naar Amerika, voor de techniek, voor de beveiliging, voor de publiciteit. Zij beslissen zelf wie er in het voorprogramma staan. Het is heel interessant te lezen hoe de Rolling Stones steeds meer dingen in eigen handen namen.


Mickonomics
  • Volg je hart
  • Heb ook een beetje geluk
  • Altijd eerst je oefeningen doen
  • Werken, werken en nog eens werken
  • Cut down the middle men
  • Als het kán in vriendschap...
  • ...en anders maar strikt zakelijk
  • Luister naar je klanten, niet naar de media
  • Doe eerlijk zaken


Biografieproject 2017

Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Cissy van Marxveldt
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

dinsdag 25 april 2017

Biografieproject 2017. Sonja Barend. "Je ziet me nooit meer terug".


Voor mijn biografieproject 2017 las ik het boek van Sonja Barend. Ik vind het een aangrijpend boek. Ik ben altijd een bewonderaar geweest van Sonja Barend. Ik bekeek haar programma' s altijd met heel veel plezier. Ik vind de weinige keren dat zij nog op tv verschijnt leuk. Ik bewonder haar felheid, haar spirit.

Wat een verhaal vertelt zij hier. Het verhaal van haar vader. Hij werd door 2 Hollandse mannen opgehaald in WO II. Haar moeder opende de deur en zei: "Ja, hij is hier". Haar man had de tegenwoordigheid van geest zijn portemonnee achter te laten en zei: " Je ziet me nooit meer terug".

Dit, zegt Sonja, is de basis van mijn leven. Haar hele leven heeft zij hierover vragen gehad. Haar moeder antwoord steevast: ""Ach kind, dat is zo lang geleden, dat weet ik niet meer".

Sonja groeit bij haar oma op. Wanneer een nichtje bij haar oma komt te logeren moet Sonja naar een tante. Ze vind die tante een haaibaai. Zij ziet een verjaardagskalender, waarop de naam Sonja Barend op de dag dat zij zelf jarig is, staat. Ze vraagt haar tante wie is Sonja Barend. "Weet je dat niet? Heeft je moeder je dat niet vertelt? Dat ben jij. Je vader is je vader niet. Jouw vader is Joods en weggehaald".

Met stukjes en beetjes ontdekt Sonja wat er gebeurd is via andere mensen. Het is weinig, maar het is iets. Zij neemt zich voor NU ga ik het mijn moeder vragen. Maar dan durft ze het niet. Bang om te kwetsen. Zij, de interviewster, die durfde door te vragen, blijft in haar persoonlijk leven met lege handen achter.


De moeder van Sonja zegt steeds: Er is een koffertje
Wanneer ik er niet meer ben, is dit voor jou

Na haar dood vinden Sonja en haar broer een krantenknipsel in het koffertje. Het blijkt dat haar moeder 6 maanden na het ophalen van haar man, echtscheiding heeft gevraagd en gekregen. De reden, overspel van haar man. De waarheid echter is dat haar man weg is en de moeder zelf overspel pleegde en zwanger is van Sonja's broer. Dit komt keihard bij Sonja aan. Vooral ook omdat bij de crematie de pastoor zegt dat haar moeder een ernstig iets heeft gebiecht. Haar moeder kon het niet aan haar dochter vertellen, maar zocht wel zielenrust bij een vreemde, een priester? Wanneer Sonja hem ernaar vraagt beroept hij zich op het biechtgeheim.

Het verhaal doe mij denken aan een boek wat ik eerder las: "het-drama-van-het-begaafde-kind"". Het gaat over kinderen die zichzelf opwerpen voor hun ouder (s)) als het daar mee slecht gaat.  Het kind houdt zoveel van zijn ouder, het kind vindt de ouder zo lief. Dit zegt Sonja ook steeds, mijn moeder was zo lief.

Sonja vertelt wat er allemaal aan vragen door haar hoofd gaan. Ook kritische vragen.  Afwisselend  verdenkt zij haar moeder van niet mooie motieven en vergoelijkt zij wat er is gebeurd. De gedachten laten haar niet los. Maar steeds weer klinkt: " Zij was zo lief".

Het verhaal spookt nu ook rond in mijn hoofd. Wat bezielde Sonja's moeder? Ik ben er kwaad over. Dat je je dochter zo in onwetendheid laat. Dat je je dochter zo laat aanmodderen.


Sonja vertelt ook over de manier waarop zij zich ontwikkelde. Zij haalde een Mulo diploma. Haar stiefvader zei: Ga nu maar werken. Zij vond een baantje bij een bank. Ze vond het er vreselijk. Toen zij ruzie kreeg met haar stiefvader zei hij als het je niet bevalt ga je maar weg en dat deed ze. Ze was 17 en ging kort bij een vriendin wonen. Ze vond daarna een kleine kamer. Ging werken bij een petticoat fabriek. Daarna bij een test- én beroepskeuzebureau. Ze moet vooraf zelf getest worden. De man die de test bespreekt zegt haar: "Weet je dat je heel intelligent bent? Ze deed een screentest voor de TV. Werd omroepster. Kreeg 2 t.v. programma's, 1 voor jongeren en 1 voor bejaarden. Ze vond ze allebei leuk. En zo rolde het balletje verder.

Het boek vertelt over haar emigreren naar Israël. Haar Joods worden. Verliefd worden op Ralph Inbar. Haar terugkomen naar Nederland. Haar man. De kinderen van haar man die nu ook van haar zijn. Het feit dat ze 3 maal kanker overwon. Het is een verhaal van een selfmade woman, die lef had. Een vrouw met een hart van goud. Een vrouw die veel van mensen houdt, die de kansen die ze in het leven kreeg met beide handen aangreep. Een vrouw die veel verdriet heeft gehad.


Het boek haalt ook leuke herinneringen naar boven

  • Petticoats
  • Tjoklat chocolade
  • Tomaten op witbrood met suiker erover heen. Smaakt als aardbeien maar is goedkoper.
  • Gebreide truien uithalen en er nieuwe van breien. Leuk werkje vond ik dat uithalen. Ik was het totaal vergeten.
Biografieproject 2017

Mick Jagger - F. Vuijsje
Cissy van Marxveldt
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

zondag 19 maart 2017

Biografieproject 2017. De Amerikaanse prinses van Annejet van der Zijl.


Wat een bijzondere vrouw, Allene Tew. De vrouw die zo'n groot aandeel zou krijgen in het bij elkaar brengen van prinses Juliana en Bernhard. Wie had zoiets kunnen denken toen zij geboren werd in Jamestown in de staat New York. De familie Tew had een smederij en winkels. Allenes's vader was de minst ondernemende van alle broers.


Ze was mooi, ze was vrolijk, ze had spirit en ze werd verliefd, raakte zwanger. Wat had ze een geluk dat de jongeman, Tod Hostetter, die haar zwanger maakte, ook tot over zijn oren verliefd was en stiekem met haar trouwde. En zo zat zijn steenrijke familie ineens met haar opgescheept. Nu was die steenrijke familie zelf op een bijzondere manier rijk te worden. Namelijk door de verkoop van een medicinaal drankje, goed tegen maagpijn, waarvan een voornaam bestanddeel alcohol was. En dat in de tijd van de drooglegging, de periode in de USA dat sterke drank verboden was. De dollars stroomden binnen. nps/bottle_glass/hostetter


Ze kregen drie kinderen. Maar Tod was een losbol die van gokken hield en op een dag was hij overleden. Haar achterlatend zonder veel geld. Haar kinderen zouden erven wat erover bleef van hun vaders vermogen, nadat alle schulden waren betaald.  Zij vond echter een andere man, Morton Colton Nichols. Een met een gebruiksaanwijzing. Zijn vader smeekte haar met hem te trouwen. Ook hij was steenrijk. Ze had geleerd. Ze wilde een paar huizen mocht het huwelijk niet slagen. Na enige tijd scheidden ze. Allene was nu vermogend.

Zij trouwde opnieuw. Anson Wood, een technicus en voorzitter van General Electric, een rijke man. Maar deze keer was het liefde van twee kanten. Zij waren gelukkig. Kochten op meerder plaatsen huizen en reisden veel.

Met haar dochter Greta reisde Allene naar Europa om een geschikte huwelijkskandidaat voor haar te vinden. Volgens de biografe lukte het haar niet een Amerikaanse echtgenoot te vinden vanwege het reilen en zeilen van Allene. Het is interessant te lezen dat veel Amerikaanse "Dollar Princesses" met dit doel naar Europa kwamen. Hier een leuk artikel waarin "Downton Abbey" erbij betrokken wordt.
dailymail/America-s-Million-Dollar-Princesses-unions-English-aristocracy

In deze periode overleden haar kinderen uit haar eerste huwelijk, Greta aan de Spaanse griep en Teddy tijdens een vliegtuigongeluk. Haar andere dochter was al overleden. De biografe schrijft dat de buitenwereld niet veel merkte dat Allene verdrietig was. Volgens de biografe zouden mensen in de Victoriaanse tijd het noodlot zien als iets wat ze moeten dragen. De biografe ontdekte dat de Victorianen stoer, ondernemend en sociaal zijn en niet puriteins en bekrompen zoals ze verwachtte. In die tijd zou er geen sprake zijn van het idee wat wij hebben, nl. dat over verdriet praten kan helpen. Ik vind dit nogal een opmerkelijke uitspraak. Eerlijk gezegd geloof ik het niet zo. Charlotte Bronte die haar moeder, haar 4 geliefde zussen en haar broer moest verliezen liet wel degelijk brieven na waarin ze over haar verdriet sprak.


Ook Anson Wood overlijdt. Allene ontmoet dan de prins die haar prinses maakt, Heinrich XXXIII Reuss zu Köstritz. Zij trekt naar Duitsland. Helpt hem en zijn familie door zijn schulden te betalen. Hij ontplooit zich tot een nazi aanhanger en Allene vraagt echtscheiding aan.

Haar laatste echtgenoot heeft jaren voor zij elkaar ontmoeten als cipier over de Russische tsarenfamilie gewerkt, Pavel Pavlovitsj, Graaf de Kotzebue. Hij heeft het voor de tsaar en familie dragelijk kunnen maken. Later moet hij vluchten en belandt in Parijs.

Tew was door haar vierde huwelijk niet alleen verre familie van de Nederlandse koninklijke familie, ze was ook bevriend met Armgard von Cramm, de moeder van prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld. Bernhard woonde bij haar in, toen hij in de jaren dertig in Parijs stage liep bij een dochter-onderneming van het Duitse bedrijf IG Farben. Hij was aanwezig bij haar huwelijk met graaf De Kotzebue. Bernhards moeder zou over Tew vertellen dat elke wens van Bernhard voor haar een bevel was en ze zou zich tegenover hem hebben gedragen alsof hij haar eigen zoon was.

Bernhard zoekt een oplossing voor de financiële problemen van zijn moeder en zichzelf. Hij hoort dat de ongetrouwde prinses Juliana op zoek is naar een man. Allene nodigt hen beiden uit, Juliana en Bernhard ontmoeten elkaar en 's avonds ontvangt Juliana reeds een brief van haar aanbidder van 6 kantjes. Juliana, die niet mooi is en het hof rond haar als wereldvreemd en saai bekend staat raakt halsoverkop verliefd op deze charmante man van de wereld. Hij vindt haar lief, denkt dat hij haar kan omvormen, bovenal kan zij hem en zijn familie helpen bij hun geldproblemen. Binnen enkele weken zijn ze verloofd.

Allene was een van degenen die Bernhard vertegenwoordigde bij de onderhandelingen met koningin Wilhelmina en de Nederlandse ministers van Buitenlandse en Binnenlandse zaken over de huwelijksvoorwaarden voor de echtverbintenis van Bernhard met kroonprinses Juliana der Nederlanden. Ze was met haar man aanwezig op hun huwelijksfeest in januari 1937 in De Haag en werd een van de vijf peetouders van hun oudste kind Beatrix. wiki/Allene_Tew.

Het is een interessant boek. Omdat het veel leert over een geschiedenis waar ik weinig van wist, de Gilded Age in de USA. Interessant om te lezen over de connectie van Allene Tew met onze koninklijke familie.


Biografie project 2017

Ik ben na mijn pensioen met een boeken- en biografie project begonnen
Ik ben dit gaan doen omdat ik merkte niet meer normaal te kunnen lezen
Ik had een zgn Twitter brein gekregen

Ik wilde me weer gaan concentreren
Dit is het 3-e jaar van mijn biografieproject
Ik probeer elke maand 1 biografie te lezen en schilder bij elk boek een kaart
Ik vertel op mijn blog wat ik van het boek vind en laat de geschilderde kaart zien

Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015