vrijdag 29 mei 2026

Mijn boekenproject: "Branie", Het leven van Mina Kruseman, Annet Mooij.


Ook dit boek is van mijn overleden vriendin. Een boek over Mina Kruseman, de naam ken ik, maar verder, ik weet niets over haar, ja, een feministe, dat is alles. 

Het is raar, ik heb moeite met het lezen van dit boek, qua stijl. Waarom geen idee. Ik wilde het wegleggen. Maar dacht, ik vraag het eens aan Copilot. Die komt met een oplossing die tegen al mijn principes in druist, "lees niet alles". Ik ben mijn boekenproject ooit begonnen om van mijn "Twitter hoofd" af te komen, nl. alleen nog maar kleine stukjes kunnen lezen. Ik bedacht indertijd, elk woord lezen en heb me daar aan gehouden. Tot nu..............

En dan nu? Ja, ik heb het advies van Copilot gevolgd. Voor de eerste keer lees ik niet alles. Mina schreef oa boeken. De schrijfster van de biografie geeft een ruime uitleg over de inhoud van haar boeken, maar begint ieder stuk met te zeggen, dat het geen literatuur is. Nu, de uitleg over de inhoud van de boeken heb ik overgeslagen. Want, ik wilde weten, wie is Mina Kruseman.

Mina Kruseman groeide met haar zussen op in Nederlands-Indië. Haar vader een generaal. Het gezin verhuist naar Den Haag. Hier overlijdt Mina's moeder op jonge leeftijd. De meisjes vinden Den Haag dodelijk saai. In die tijd gaan meisjes niet naar school. Doel in het leven van een meisje? Trouwen, moeder worden en een huishouden runnen. De meisjes leren thuis lezen en schrijven, borduren, muziek maken. Mina ontdekt dat ze een mooie stem heeft en ze mag bij uitzondering zanglessen volgen. Na lang soebatten verhuist het gezin naar Brussel. Wat een levendige stad, kunst, cultuur te over, een verademing. Uitgaan, bals en toneelstukken bekijken, zangrecitals bijwonen. 


Mina ontdekt al vroeg dat ze NIET wil trouwen. Ze wil zelf een leven opbouwen, zelfstandigheid opbouwen en haar eigen geld verdienen. Wat je dan doet...... aanzoeken van aanbidders afslaan en.......ze begint te zingen en hier geld voor te vragen. Ze is een harde onderhandelaarster. 

Dan vertrekt zij naar de VS. Alleen........ja, inderdaad, niet iets wat voor de hand ligt voor vrouwen in haar tijd. Per stoomboot komt zij aan in New York. Zij vindt het prachtig. New York is toen een stad nog zonder wolkenkrabbers. Ook hier valt het aantal optredens tegen. Ze krijgt een uitnodiging voor concerten in Willmington, in het zuiden van de USA. Hier ziet zij armoede en vervuiling en de opsplitsing in een wit en een zwart Amerika. Hier kun je in haar eigen woorden lezen hoe zij het vond:   dbnl/kruseman/mijn leven. Ze voelt zich tegengewerkt. Wel leert zij veel over marketing en reclame voor jezelf maken. 

Terug in Nederland begint zij iets nieuws, voorlezen. Tijdens haar eerste optreden in Den Haag in november 1872 leest ze het publiek een hoofdstuk voor uit haar feministische roman, Een huwelijk in Indië . Van maart tot mei 1873 groeit haar bekendheid in Nederland toen ze samen met Betsy Perk, een andere Nederlandse feministische pionier, op tournee gaat met een reeks lezingen. De twee vrouwen geven aan dat meisjes onderwijsmogelijkheden zouden moeten krijgen en dat ongehuwde vrouwen het recht moeten krijgen om te werken en zelfstandig geld verdienen. De optredens van Kruseman en Perk worden besproken in de pers, zij het meestal negatief, maar het maakt het duo van de ene op de andere dag tot publieke figuren.  wikipedia/Mina_Kruseman   



Ik hik nu al een poosje aan tegen dit blogje. Ik wil het verder schrijven, maar .......hoe ging het ook al weer verder?

Daarom besluit ik het hier te stoppen en later een tweede gedeelte te schrijven. Dat geeft me rust in mijn hoofd. 

woensdag 27 mei 2026

Van Doomscrawlen naar Bloomscrawlen.


Ik las in de laatste Flow, mijn lijfblad, iets interessants. Ik las het gisteren en sinds die tijd "oefen" ik.

Van Doomscrawlen naar Bloomscrawlen

Echt........ wat is dit nu weer? Doomscrawlen is lang op je laptop of mobieltje zitten en je kunt bijna niet ophouden. Je wilt wel stoppen, maar........Voor je het weet vliegt de tijd voorbij en wanneer je stopt ben je doodmoe en hebt een overvol hoofd. En spijt zo lang door te zijn gegaan.

Bloomscrawlen is ........bewust aandacht geven

Blijkbaar is er een tendens onder mensen om meer "analoog" te gaan, iets met je handen te gaan doen, iets doen in de "echte" wereld. Ook proberen mensen het digitale gedoe links te laten liggen. 

Nu gaat "bloomscrawlen" ervan uit dat je internet niet links laat liggen, maar dat je zelf kiest. Niet afhankelijk zijn van algoritmes, maar zelf kiezen. 

Ik lees nu het boek "Vita", biografie over Vita Sackville-West. Een heerlijke, dikke pil. Bijna uit. Alleen, zoveel mensen komen erin voor en wat leuk is het dan wanneer ik hen op internet kan opzoeken, kan zien hoe ze eruit zagen. Dat is denk ik "bloomscrawlen", want na afloop heb ik er een lekker gevoel bij. Ik ben het aan het leren........

maandag 18 mei 2026

Onze tuin.......


 Onze moestuinbak, altijd zo'n plezier
Ik kocht een paar maanden geleden twee kleine plantjes
Een doperwtenplant en een tuinbonenplant
Vandaag zie ik ineens dit aan de doperwten plant
Wat mooi, he, deze bloemen?

We hebben de moestuinbak nu een paar jaar
Ik zag tomaten en courgettes groeien
Elke keer zo leuk, want wij zijn "leken"
En nu zien we het met eigen ogen groeien


En zie hier, de tuinbonenplant, wat mooi, he?


De Jumbo had zegeltjes om plantjes te sparen
Gisteren haalde ik ze op
Vlijtig Liesjes
Er kwam een ​​zware regenbui overheen
Dus met angst en gekeken ik vanmorgen
Maar het gaat goed denk ik


Deze rhododendron zit in een pot
Ik zie ze "overal" al volop in bloei,
Een vriendin heeft ook prachtige staan,
die van ons alleen knoppen
Maar kijk, er gebeurt toch iets......

zondag 17 mei 2026

Lentepracht en mijn boekenproject.

Het is koud en regenachtig

De bloesems zijn weg

Nu staan de kastanjebomen in bloei, zo mooi

Naar het winkelcentrum lopend zie ik deze boom in de verte

De kleur is zo opvallend

Nu liep ik er eens langs


Thuis vind ik het heerlijk om te lezen
Het linker boek is van mijn overleden vriendin Mariëlle


Indertijd las ik zoveel over Virginia Woolf en The Bloomsbury Circle, de groep mensen om haar heen
Ik verzamelde veel boeken hierover

Nu ik oud(er) ben verandert mijn geheugen
Dit is niet leuk
Nu zeg ik dat mijn geheugen
"Salem, mijn boeken en internet zijn

Het boek geeft een inleiding op Virginia Woolf, de mensen om haar heen, haar boeken, de tijd waarin zij leefde. Ik ben nu opnieuw geïnteresseerd en heb het boek over haar vriendin, Vita Sackville-West gepakt, een vriendin van Virginia.

Toen we van de week in de kasteeltuin van Hemmen waren, stonden er bloemen uit de tuin van Sissinghurst. In Sissinghurst woonde Vita Sackville-West en de tuin erom heen had zij prachtig aangelegd en onderhouden. Het trekt nog steeds veel bezoekers.


MIJN BOEKENPROJECT 2026

De Hindi Bindi Club -      Monica Pradhan
Jean Paul Sartre, zijn biografie - Annie Cohen Solal
Dochter van Napoleon - Constance Wright
Josephine - Kate Williams
Hortense de Beauharnais - Thera Coppens
Grace - Grace Coddington
Germaine de Stael-Margot Dijkgraaf
De Breiclub - Ann Hood
Je ziet mij nooit meer terug - Sonja Barend
Virginia Woolf, een schrijversleven - Alexandra Harris

vrijdag 15 mei 2026

Een dag met een sterretje.


 Eergisteren ging ik met vriendinnen naar het Pannenkoekenhuis aan de Linge
Onderweg wilde mijn vriendin over een dijk rijden
Haar zoon heeft grond gekocht, waar hij een huis wil bouwen
Zij wilde een tas halen, die ze er had laten staan
Leuk, nu kon ik het ook zien
Op de dijk rijdend zagen we dit
Margrieten en een zware aankomend bui

Ze reed verder naar Zetten/Hemmen over de dijk
Ik zag een prachtig landschap en dacht aan het gedicht

 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren traag door het land gaan,
Rijen ondenkbaar, ijle populieren
Als hoge pluimen aan de einder staan,
En in de geweldige ruimte verzonken 
De boerderijen verspreid door het land

Ik zag het nu met mijn eigen ogen
Normaal in de trein of bus zien we dit niet

Het was prachtig

We aten een broodje kaas

En toen was de regen gestopt
En konden we toch naar de kasteeltuin in Hemmen gaan

Ik had er nog nooit van gehoord
En nu........ineens hier



In het vijvertje sprongen kikkers heen en weer, in en uit het water


Achter de tuin ligt een groot park







Het was een dag met een sterretje

zaterdag 9 mei 2026

Sorteren kan ook leuk zijn.


 Ik lees op verschillende blogs over "sorteren" en "opruimen"
Ik ben er vorig jaar ook mee bezig gegaan
Dit jaar nog totaal de moed niet kunnen vinden

Zo heb ik cahiers volgeschreven
Herinneringen, heel erg leuk
Maar wat er nu mee te doen?

Goed, iets anders
Ik kreeg steeds op mijn laptop de pop-up "ruimte vrijmaken", met verwijzingen naar websites met veel cookies. Ik heb deze websites verwijderd, maar mijn hemel, overal weer mijn gegevens, wachtwoord etc in moeten vullen. Ik dacht, ik vraag het Copilot eens (AI). Die vertelde mij dat cookies weghalen helemaal niet zoveel ruimte vrijmaakt. Na vragen stellen van de kant van Copilot kwam ik erachter dat het mijn foto's zijn die zoveel ruimte innemen. Jarenlang werkte ik met een analoge camera, eigenlijk sinds 1 jaar niet meer. En deze foto's heb ik allemaal op de laptop gezet. Copilot maakte mij duidelijk dat die enorme ruimte innemen en hoe ik ze op "grootte" kan sorteren. En toen tot mijn stomme verbazing ontdekte ik, toen ik foto's wilde weghalen, dat heel veel er meerdere keren opstaan!!!!!!! Geen idee hoe dat kan. Veel twee keer, maar ook behoorlijk wat 5 a 6 keer. Ik haal nu eerst alle dubbele foto's weg. Ook nog een leuk werkje. Hopelijk is de irritante pop-up weg. 

Sorteren en zoeken kan dus ook leuk zijn. Kan ik mijn foto's weer een keertje terug zien, ha, ha......

donderdag 7 mei 2026

Weer hopen.


 Ik heb er al een poosje tegenop gezien
tegen Dodenherdenking en Bevrijdingsdag
Als kind de pijn van mijn ouders meegekregen

DIT NOOIT MEER
Ik geloofde erin

Maar oud(er) wordend?
Nu zo teleurgesteld en boos

Elly, leuke reactie
Ja, ik hou van sterke vrouwen
In mijn hart ben ik een activiste
Heb in het verleden gedemonstreerd
Tegen de oorlog in Irak, tegen de atoombom, tegen Wilders

Wanneer ik me lekkerder voelde
 zou ik graag naar de alternatieve Dodenherdenking in Den Haag gaan
Maar zo is het nu niet

Ik vind het ongelofelijk wat er in de VS gebeurt
Wat er in Gaza, Iran en Libanon gebeurt
En dat doen wij, het VRIJE Westen met al onze moraliteit? 

Maar gelukkig, deze dagen zijn voorbij
Ik kan weer wat beter ademhalen
En hopen........

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015