Oud worden......

Oud worden (of zijn) is vreemd. Ik moet er nog aan wennen. Vaak wanneer wij tv kijken zien wij een BN'er, dan lachen we en zeggen, die ken ik niet......... Hoe vaak dit niet voorkomt. 

Nu ik mijn oude Happinez bladen weg heb gedaan kreeg ik het idee fixe dat ik "een blad" wilde. In de supermarkt dacht ik dat ik de Libelle en de Margriet in een plastic verpakking zag. "Ooit" had mijn moeder de Libelle en ik de Margriet. Wanneer we elkaar opzochten konden we naar huis met een stapeltje, was leuk. Ik dacht, laat ik het nog eens lezen.

Thuis gekomen zag ik dat er 4 bladen in het pakket zitten. Ook een Flair en een Story. En zo lees ik ineens over BN-ers en ..........raar, veel ken ik niet, maar ik herinner me Bolland en Bolland nog vaag. Wanneer was dat ook weer? Het waren toch broers met mooie lange haren? Ik zie nu een kale man, die het heeft over met pensioen gaan.........O hemel, zo lang terug?

Oud(er) worden is raar, ik doe het voor het eerst. Zo raar te beseffen dat tijden voorbij zijn. Jouw vorige reactie, Elly, vond ik mooi. Zette me aan het denken. 

In tijdschrift Flow lees ik dat wanneer je iets tegenkomt in je leven wat moeilijk is, je er een nieuw verhaal bij kunt maken. Iets waardoor je het begrijpelijk vind. Dit probeer ik nu te doen. Lukt een beetje, ik ben er mee bezig.

Mijn hemel........

 Ik ben met iets bezig wat half leuk en half vervelend is

nl. mijn boekenkast herorganiseren

Ik ben er een week geleden mee begonnen

Ik ontdekte toen ik een nieuw boek zocht om te lezen

Dat ik boeken heb die ik totaal vergeten ben

Mijn herinnering verandert nu ik ouder word

Dit is een rare ervaring.....oud (er) worden is vreemd

Ik ben nu zover dat soort boek bij soort boek staat

Ik heb twee grote tassen vol boeken die ik weg wil doen

o.a. al mijn boeken die te maken hebben met het maken van een horoscoop

Ooit, jaren 80/90 was ik er goed in

Maar ik doe er al zo lang niets meer mee

Ik zou ook niet meer weten hoe het moet

En ik wil het ook niet meer kunnen

Even dacht ik dat ik zelfs lege planken had

Maar die illusie verdween snel

Alles staat weer vol

Vind ik niet echt leuk

Een bijkomstigheid is nu dat ik ontdekte hoeveel foto's ik heb, analoog gemaakt

Ik haalde een lege verhuisdoos van zolder en vulde die en dacht....."dit is het"

Tot ik verder ging en nu heb ik daarnaast nog een plank vol fotoboeken

Handig is nu dat ze tenminste bij elkaar staan

Ook heel veel agenda's en dagboeken

Mijn hemel, wat moet ik ermee???

Niet meer ruiken en proeven.

 

Ik vertelde dat ik me niet goed voel. De voornaamste reden is dat ik sinds 1 jaar niet meer ruik en proef. Het begon vorig jaar in april, ineens was het weg. Ik verwachtte totaal niet dat iemand daar depressief van kan worden, maar nu weet ik het wel. Ook heb ik totaal geen hongergevoel meer. 

Het leidt er toe dat eten een beetje een vervelend iets is geworden. Terwijl ik koken en bakken altijd leuk vond. Gelukkig kan Salem heerlijk koken. Het is ook dat hij er is, zou ik anders nog eten? In elk geval niet goed zoals nu. Wil ik wel eten, nu "geniet" ik vooral van de structuur. 

Woensdag gaan we naar de dokter. Ik heb het al eerder aan haar verteld. Maar toen kwam ik voor een andere reden. Het kwam toen zijdelings ter sprake. Ze vroeg of ik Covid had gehad. Ja, in 2021 ben ik heel licht verkouden geweest. Maar kun je dan in 2024 reuk en verliezen verliezen? Nee, zei ze, dat kan niet.

Ik zocht het op internet en 1 van de redenen is "ouderdom". De redenen die ik verder lees, heb ik volgens mij niet. Woensdag ga ik er nu echt meer over vragen. Want het is zo gek.

Oud worden is raar en een stadswandeling.

Omdat ik me niet lekker voel bedacht ik, luister en kijk eens niet meer naar het nieuws. Ja, het nieuws is deels de boosdoener. Ik ben zo teleurgesteld in de hedendaagse ontwikkelingen. Trump, Netanyahu, Wilders en noem ze op. Hun denkbeelden lijken extreem, maar ik merk dat ze doorsijpelen en langzaam steeds een beetje meer normaal worden. En ik maak me zorgen. Ik herken de wereld niet meer en dat voelt heel, heel raar. Vroeger werd mij verteld: "dit nooit meer", maar het sluipt er weer in, vreemd, maar waar. Zo hoor ik dat de Duitse Geheime Dienst, de  AFD,   (een extreem rechtse partij),  een gevaar genoemd voor Duitsland. Deze partij staat nu op de tweede plaats en haar grootste fan is de vice-president  van de VS, JD Vance. Vance beschuldigt de Duitse Geheime Dienst en dit antwoord op X "Wij hebben ervaring als land met fascisme". 

Ik dacht, ik ga eens op zoek naar podcasts. Nu luister ik vaak naar NPO I radio, vaak interessante programma's, maar de hele dag nieuws. Laat ik nu toch, stomtoevallig tegen een podcast aanlopen, waarvan ik niet wist dat het bestaat. Hoe kwam dit zo. 

Ik "wandel" regelmatig via YouTube door grote steden. Plotseling zat er iets tussen van een talkshow van Sonja Barend. Kunnen jullie het je herinneren, Boudewijn Buch, Karin Bloemen en Adelheid Roosen en de puinhoop die er toen ontstond? Leuk om weer eens te zien. Wat waren ze nog jong. Ook erbij zat Martine Bijl. Goh, ja, hoe is het toch met haar? Ik zocht het op en las dat al het geruime tijd geleden overleden is. Haar geliefde Berend Boudewijn, o. ja, hoe is het toch met hem? Ik zag een foto waar hij stokoud is. Ik schrok. Ik zie de laatste tijd veel foto's van popsterren uit de 60-70 er jaren en hoe oud ze nu zijn, schrikken, iedere keer weer. Zo kwamen er meer namen van vroeger naar boven, oa, Hedy d'Ancona, ik ben fan van haar. Ik zocht het op, hoe oud is zij nu? 88 jaar en dan zie ik het, ze heeft een podcast met haar dochter . Ik luister en nu steeds naar. Die Hedy, heerlijk om haar te horen.  pod/Hedy-en-Hadassah-Vrolijk-Voorwaarts

Oud worden, ik doe het voor het eerst en het gaat met vallen en opstaan. Oud worden, een stemmetje zegt "Mens, oud worden..... je BENT oud", en dat is waar. Ik ervaar het nog maar een beetje. 

Dit is het vroegere V&D-gebouw

Gisteren zijn we naar de stad gegaan. Mijn paspoort moet verlengd worden. Sinds korte tijd weten we dat er in de binnenstad een winkel is, "GSM Wereld", waar ze pasfoto's maken. Daarvoor gingen we naar een echte fotograaf. Maar de laatste keer maakte deze fotograaf zo'n lelijke foto van mij. 

Naar de stad gaan. Steeds weer een DING. 40 jaar lang kwam ik er 5 dagen per week vanwege mijn werk. Nu, sinds Corona, kom ik er bijna niet meer. Twaalf jaar geleden ging ik met pensioen en wat is er veel anders geworden.

Allereerst is de stad GROEN. Hartstikke mooi, overal geveltuintjes en prachtige bomen, zoveel beter dan voorheen. Vroeger liepen er autowegen door de stad, met trottoirs waar je kon lopen. Nu zijn de straten in hun geheel met siersteen belegd, geen verhoging meer met een stoeprand, eenheid dus. Geeft een ruimtelijke werking.

De keren dat ik er kwam leek de stad wel een vreemde geworden. Vaak gedacht dat ik, 'Hoe zag het er vroeger ook weer uit"? Laat ik nu iets heel leuks ontdekken. Ook weer stomtoevallig. Ik klik via de facebookpagina OUD Arnhem op een Google Earth-link en kom in de situatie zoals vroeger was. Ik weet dat je bij Google Earth oude foto's kunt laten verschijnen, maar dat je door de hele stad kunt "lopen" en zien hoe het vroeger was, is nieuw voor mij.  Je kunt oud en nieuw naast elkaar bekijken. Ik heb er uren op doorgebracht. O, zo was het, o, dit zit er nu......... 

Gisteren toen we door de stad liepen voelde ik me lekker. Ik wist waar we het bakkertje konden vinden waar ik vroeger vaak een heerlijk brood kocht. Ik had het vooraf opgezocht. Ik zag hoe de stad er nu uit ziet en wist weer wat er vroeger zat. Ik vond me over de grote hoeveelheid schoenenwinkels, vooral sneakers........en grote hoeveelheid kledingwinkels, maar vooral, zo ontzettend veel terrasjes,  veel, veel meer dan vroeger.

Om de 1 van andere vreemde redenen verandert de tekst die ik schrijf, vervelend. Zo heb ik bij het verhaal over de pasfoto al 10 keer "groter" in "mooier" veranderingen. En dan staat "groter" er weer. 

Affirmaties. He, dat is misschien een goede.

Ik ga vandaag nog eens verder  met waar ik de vorige keer over blogde. 

 fysiotherapie4all.nl/chronische-pijn/centrale-sensitisatie.

Mijn doel wordt hier verwoord:  Gedachtes over pijn hebben invloed op intensiteit van de pijn. Op lange termijn zullen de pijnsensaties steeds minder worden. Wat ik er nu van begrijp kan ik mijn hersens anders laten denken, voelen, andere gewoontes aanleren. Ik schreef de vorige keer al dat het bijna te mooi voor woorden is. Toch ken ik de kracht van woorden. In het verleden heb ik daar al weet van gekregen, schrijven helpt, onder woorden brengen helpt. 

Vandaag wilde ik iets vinden wat mij afhelpt van het idee TIJD VLIEGT. Maar...........ik vond mijn tegen idee voor de, mij zo ergerende gedachte, namelijk tijd is als een slak nogal kinderachtig. Heel serieus kon ik het niet nemen. Maar iets anders bedenken, moeilijk. Ineens dacht ik aan Copilot, de zoekmachine die met AI werkt en mij regelmatig al goed geholpen heeft.

Ik vroeg naar affirmaties die zouden kunnen helpen. Ik kreeg goede ideeën maar erg lang. Ik zie mezelf deze hele zinnen niet herinneren wanneer TIJD VLIEGT door mijn hoofd schiet. Ik vroeg naar een korte affirmatie. En wat kreeg ik:

TIJD is mijn BONDGENOOT

TIJD geeft mij kansen

Vooral de bovenste zou me wel eens heel goed kunnen helpen. 66 dagen denken, dan zit het min of mee in mijn brein. Lijkt me heerlijk.

Judy, jij vroeg dit: Dat je vindt dat de tijd vliegt, houdt me wel bezig. Ik herken het niet echt. Zelf heb ik het gevoel dat ik nog zo'n hoop wil doen. Is dat hetzelfde als wat jij bedoelt? Ik denk hier nu steeds over na. Zou het hetzelfde kunnen zijn? Eerlijk gezegd weet ik het nog niet. 

Hoe werkt TIJD bij jou?  Nog een hoop willen doen........?????? 

• Doe je dit ook, of blijft het bij wensen en vraag je je daarna af, he.....de tijd is voorbij? 
• Doe je een groot deel ervan en ontdek je dan er is geen tijd voor alles wat ik wil?

TIJD vliegt is 

• Dat ik denk dat ik onlangs iets deed, en dan ontdek dat er al een maand voorbij is.
• Ik denk dat iemand 3 dagen geleden op bezoek kwam, maar het is al een week geleden. 
• Voor mijn gevoel gaat de tijd zoals ik het voel veel langzamer dan de echte tijd.

Denk ik dan tijdverspilling? Is dat de ergernis? Ja, een deel ervan. Ik weet dat ik teveel op internet zit. En dat slurpt tijd. Maar ook dat ik misschien te weinig de tijd vooruit bekijk. In de zin van, wat wil ik dit komende uur doen? 

Behalve mijn hulpmiddel "TIJD is mijn BONDGENOOT" ben ik hier nu een beetje mee aan het experimenteren. Ik schreef er al eens eerder over. Mijn plan was toen elke 15 minuten iets anders doen, Nu, dit voornemen werd helemaal niets. Maar per uur, wellicht helpt dit. 

Oud, je denkt, ik ben nu wel af.

Salem maakte deze foto van mij. Ik vind fotograferen heerlijk. Maar zelf op de foto, pff, ik heb er een broertje dood aan. Maar deze vind ik echt mooi. 

Daar sta ik dan, bijna 77 jaar..... Ik wil al lang een blog schrijven over ouder worden. Wanneer ik dit denk ouder worden komt er direct een stemmetje achteraan, mens, je bent oud. En ja, het is zo. Wanneer aan mij, op mijn 35-e, gevraagd werd iemand te beschrijven die mijn leeftijd heeft, zou ik begonnen zijn met, OUD. Maar nu, terwijl ik ouder word voelt het anders. 

Van de week wandelde ik met vriendinnen door het Arboretum in Wageningen. 1 van mijn vriendinnen heeft al langere tijd rugpijn. Onderzocht in het ziekenhuis en uiteindelijk verwezen naar een fysiotherapeut. Ik vroeg haar: " Hoe gaat het met je rug? Tot mijn verbazing zei ze, het gaat veel beter. WOW. 

Ze had een andere therapeut gekregen en die had haar attent gemaakt op wat op deze website staat beschreven. Chronische pijn begrijpen en overwinnen - PijnCoach.nl

De eerste stap in het begrijpen van chronische pijn is het besef dat pijn in het brein wordt gecreëerd. Ze legde me uit wat er bedoelt wordt en ik spitste mijn oren. Want.........wat ze vertelde en wat ik later las op deze website komt zeer overeen met wat ik eerder las toen ik boeken las over ouder worden en het brein. 

Ik schreef indertijd over het boek van Nicole Vignola, Verander je brein, verander je leven.  Zij is neurowetenschapper.

Neuroplasticiteit 

Hersenen kunnen groeien, ook bij ouder worden

Neuroplasticiteit, het veranderen van je hersenen

Met gedachten kan ik nieuwe banen in mijn hersenen creëren

Oud, je denkt, ik ben nu wel af. En ik ben ook dankbaar voor alles wat ik meemaakte en ik ben blij met wie ik ben, maar.....er zitten me ook dingen dwars. Dingen die nieuw voor me zijn. Die met oud worden te maken hebben. 

• De veranderde tijdgeest. Deze rare tijd met Trump, Orban, Wilders, le Pen, Netanyahu, dit maakte ik nooit eerder mee, en het maakt me bang. Je kunt zeggen dat vanaf Thatcher en Lubbers het liberalisme in de Westerse economie hoogtij vierde. Er kwamen ook allerlei vrijheden de laatste decennia. Dingen waarvan we dachten dat ze altijd zouden blijven. Onze ideeën mbt vrijhandel, mensenrechten etc, het homo huwelijk, abortus etc. Worden er nu poten onder vandaan gezaagd? Het uiterst vreemde is dat (extreem) rechts steeds zegt, dat het de schuld van links is. Maar eigenlijk zijn het liberale ideeën. Links is toch al lang verdwenen? Ik heb nooit kunnen denken dat iets wat met zoveel verve en decennia door verdedigd werd nu kans loopt te verdwijnen.
• Tijd vliegt, dit werd na mijn pensioen een mantra. Ik verwachte zeeën van tijd te krijgen, de werkelijkheid is anders.  

Ik dacht, laat ik wat ik leerde over neuroplasticiteit proberen toe te passen. Ik las in het boek dat je door andere gedachtes je brein kunt veranderen. Een stemmetje zegt, onzin, kan nooit. En als het zo gemakkelijk is.....

De tijdgeest van nu maakt me bang. Ik bedacht een paar weken geleden in het kader van neuroplasticiteit: GENOEG is GENOEG. 

En vanmorgen dacht ik, nog eens proberen. Tijd vliegt, die gedachte geeft me een rot gevoel. Ik las in het boek dat het implementeren van een nieuwe gewoonte gemiddeld 66 dagen duurt. Ik ga me die tijd eens gunnen. Vanmorgen bedacht ik: Tijd is een Slak, tijd gaat met een slakkengang. Ik ga het eens 66 dagen als een mantra zeggen.

Het gekke is dat het lekker voelt. Hoe kan dit nu?

Ouder worden of moet ik zeggen "oud zijn".

Ouder worden of moet ik zeggen oud zijn? Het houdt me bezig. Het is een reis die ik niet eerder maakte en ik zit er (plotseling?) midden in. Het voelt raar en onwennig. Toen ik 70 werd zei ik tegen een vriendin, nu stop ik, ik blijf voorlopig 70. En nu, ineens zijn we 5 jaar verder met 2 Corona jaren en een Oekraine jaar, paniek mbt gasprijzen, tsja.......

Ik word nu net zo oud als mijn vader was, ik herinner me die dag, hij wilde als cadeautje een bureauset. 

Ik ben van plan hier eens blogs over te gaan schrijven, over ouder worden. Om het voor mezelf helder te krijgen. Nu voel ik me als een Alice in Wonderland, ineens.............ouder........of moet ik zeggen oud? Ik ben er zelf bij geweest, al die jaren. Ik kijk erop terug, meestal met plezier, maar ze zijn voorbij, foto's, herinneringen, gedachten. En het voelt gek en onwennig. Het maakt me ook een beetje boos en verdrietig. Wat veel verwarrende gevoelens. Hoe zit dit allemaal nu eigenlijk? Het is de vraag die ik me momenteel stel.

Wat is het eigenlijk oud worden? Hoe voelt het? Allereerst........ tijd vliegt, heel raar. ik probeerde de afgelopen jaren er systemen voor te bedenken om dit behapbaar te maken. Sommige helpen, andere niet. Feit is..... tijd vliegt en dat vind ik zo raar. 

Ik ben zonet al eens op zoek gegaan naar informatie. Ik toetste in Google tijd en ouder worden, nu dan kun je je lol op, zoveel sites.......... beetje vermoeiend, toch ga ik sommige eens lezen. Ik dacht ook zou er iemand over bloggen? Dus toetste ik ouder worden en blog in. Drie springen er op het eerste gezicht uit. Ik weet nog niet of ik ze leuk blijf vinden, ik zocht even snel. Ik ga op zoektocht, hoe is het om oud te worden.......?

Beetje leuk ouder worden - Be-Your-Best

Home ⋆ Jouis

Kleurrijk60+ (@kleurrijk60plus) • Instagram-foto's en -video's

De Flow, een themanummer en TIJD........

Deze Flow kocht ik vandaag

Eronder 2 kaarten waar ik aan ben begonnen

Ik overweeg al een poosje een nieuw "label' te beginnen", oud(er) worden, het proces waar ik nu in zit. Het proces eens gaan beschrijven? Deels doe ik het al onder het kopje Alice. Hier vertel ik over een veranderende wereld, veelal digitaal en ik, die er als een soort Alice in Wonderland insta. Maar ouder worden is meer dan alleen dit. Wat me vooral interesseert is het emotionele en psychische aspect. Wat is dat ouder worden? Hoe voelt dat? Ik ben nu een ervaringsdeskundige aan het worden. En het lijkt me leuk er over te schrijven. 

• De tijd vliegt. Toen ik met pensioen ging dacht ik, nu heb je zeeën van tijd, denk toch eens in, wat je nu allemaal kunt doen. Nooit had ik toendertijd, toen ik nog werkte, kunnen denken dat de tijd zo voorbij zou vliegen. 
• De afgelopen jaren bedacht ik diverse systemen om greep op de tijd te krijgen
• Natuurlijk begon het met een dagelijks schema. Wanneer ineens 36 uur werk per week wegvalt is de structuur weg. Enkele maanden genoot ik van heel erg laat naar bed gaan en heel erg laat opstaan. Maar ik merkte dat ik de morgens ging missen. Nu heb ik een goed werkende structuur opgebouwd.
• Ik zocht op internet een verklaring voor het feit dat de tijd vliegt. Ik ontdekte alom een bevestiging van mijn gevoel. O.K anderen hebben het ook, gelukkig maar.
• Opmerkelijk is wel dat ik me ineens zoveel herinner. Meer dan vroeger? Ik weet het eigenlijk niet. Wel weet ik dat het me opvalt. Beeldende herinneringen.  

 Uit de nieuwe Flow

Zonet heb ik wat boodschappen gehaald. Ik kocht de nieuwste Flow en ook het Flow papierboek. De laatste geef ik mezelf cadeau met de kerst. Ik moet een beetje lachen, want toevallig is deze Flow een themanummer en het onderwerp is tijd. Flow richt zicht op 30-40-50-ers. Vrouwen die gezin, huishouden en werk combineren. Niet voor mij dus. Nu weet dan, dat ik een fan van het eerste uur ben, ik heb ze allemaal nog. Het is een combinatie van liefde voor papier, illustraties, prachtige foto's en mooie interviews. Irene en Astrid, ze begonnen samen met de Flow. Astrid is nu weg, ze volgt een opleiding tot leraar. Sinds Irene alleen eindredacteur is van Flow zijn de themanummers verschenen. Ik heb het even doorgebladerd en ik weet zeker, ik heb er ook wat aan.

Nu, mijn tijd wordt niet gekenmerkt door stress, wat 1 van de punten in dit nummer is

Die tijd is gelukkig voorbij

Wat ik het ergst vond aan het werk?

De vele vergaderingen en de HEIdagen

Verplicht een dag "ergens" met het hele bedrijf communiceren

Mijn hemel, wat haatte ik dat

Toen ik boodschappen deed dacht ik 

Als ik al "met de jaren wijs geworden ben", dan is het dit

Het besef dat dankbaarheid een geluksgevoel geeft

Ik liep buiten in het stralende najaarsweer

En dacht aan mijn collega's die nu binnen zitten, lange dagen binnen zitten

En ik herinnerde me weer hoe dat voelde, 38 jaar deed ik hetzelfde

En nu loop ik zomaar op een woensdagmorgen heerlijk in het zonnetje

Ik voelde me dankbaar en ja, daar is het weer....... geluk