zondag 29 september 2019

Herfsthunten, een stekelvarken, Rembrandt en chocolademelk.


Het is weer tijd voor herfst "hunten"
Ik vind het altijd heel leuk
 om kastanjes, eikels, gekleurd blad etc. mee naar huis te nemen
Het stekelvarken kreeg ik van een vriendin
Ze weet dat ik het leuk vind om beeldjes op foto's te gebruiken




Er lagen dit keer meer dan genoeg kastanjes
Andere jaren waren kindertjes me altijd voor
En lag er niets meer


Van vriendinnen kreeg ik dit boek
Ik wandelde met hen langs de plek waar we samen zo lang werkten
en nu zo veranderd is
We lunchten in Rozet
Ik kreeg van hen dit boek voor mijn verjaardag


 "chocolademelk"
Als een mantra ging het door mijn hoofd
Dus kocht ik een doosje
Het is mierzoet
Een blokje chocola in koffie doen is veeeeel lekkerder

Op de achtergrond het schilderij waar ik nu mee bezig ben
 "wereldvrouwen"

Ik bakte een cake


En nam bessentakken mee naar huis


De maand september is ook bijna weer om
Het was merendeels een zonnige maand
van een vriendin kreeg ik allemaal bolletjes met vogelvoer
Ik hing ze in de tuin
In de verwachting dat er geen vogel op af zou komen
Maar...……………...
Ik heb nog nooit zoveel kleine vogeltjes in de tuin gezien
Koolmeesjes, het roodborstje heb ik nog niet gezien
Wel zag ik een specht, echt 

Hectisch in de wereld
Westerse belangrijke politici die steeds vreemder worden, beangstigend
Een jong meisje die miljoenen mensen op de been brengt om op te komen voor het klimaat
Kinderen die de straat op gaan, wereldwijd
 Tibet, Afghanistan, en natuurlijk Canada met 500.000 demonstranten
Nederland met 35.000
Ik ben zo blij dat ze dit doen
Hoe zal dit alles aflopen?

donderdag 26 september 2019

De jaargetijden, de herfst.



De herfst is begonnen
Wat hoort er zo bij de herfst?

Dit jaar ga eens extra genieten van de herfst. Toen het september werd kreeg ik een weemoedig gevoel omdat de zomer voorbij is. Ik dacht weg zijn de bloemen en de vlinders. Maar gek genoeg is de tuin nu mooier en met meer vlinders dan in augustus. Waarschijnlijk omdat het niet zo heet is en het regelmatig regende. Omdat het zonnetje er ook vaak was en de temperatuur lekker zat ik ook vaker in de tuin dan in augustus. Dus wat nu de zomer is over? 

Maar nu is het toch echt herfst geworden. Drie nieuwe maanden voor de boeg. Je kunt de bomen ook al zien verkleuren. Overal liggen eikels. Vandaag kocht ik de herfsteditie van het blad Landidee en daar las ik dat wanneer eikels stoer aan de bomen blijven, het een koude winter wordt. Dus, conclusie, het wordt een zachte winter. Nu, vind ik prima. 

Ik zei al, ik ga genieten. Ik ontdek dat ik veelal in het heden en verleden leef. Toen ik ouder werd en nog werkte dacht ik vaak aan de toekomst. Ik vroeg me af hoe het zou zijn met pensioen te gaan. Het leek me heerlijk. Die tijd is er nu en het gevoel van een toekomst is weg. Natuurlijk heb ik wel plannetjes en wensen, maar dat blijft allemaal behoorlijk vaag. Soms slaat de schrik me om het hard wanneer ik aan oud worden denk. Hoe moet dat allemaal dan? Maar dan denk ik maar, komt tijd komt raad. 

Ik leg van alles vast in dagboeken en mijn agenda. In de laatste staan afspraken. Zijn er nooit veel, wat een heerlijke luxe, ik spreid alles, omdat ik doodmoe word van veel dingen achter elkaar en er totaal geen zin meer in heb. Maar ik zet er ook dingen in die ik gedaan heb. Zoals planten water geven. Ik doe dit omdat de tijd zo vliegt. Denk ik dat ik 3 dagen geleden de planten water gaf, is het al meer dan een week geleden. Zo hou ik een en ander in de gaten. Ik noteer ook wat ik schilder en lees. Leuk als ik later nog eens na wil kijken wanneer ik wat maakte. Dus al met al leef ik in het heden en het verleden.

Nu ben ik sinds een paar weken begonnen ook weer eens dingen vooruit te plannen en dat bevalt me  erg goed. Ik heb vaak allerlei vage wensen, ik lees hier wat, ik hoor daar wat en denk, oh, dat is leuk. Maar tegen de tijd dat ik in actie kom is het vaak al voorbij. Ook niet erg, maar soms toch ook wel weer een beetje jammer. 

Nu maak ik voor iedere week een plan, wat zou ik willen doen. Het is leuk. Niets hoeft, ik kan er gemakkelijk van afwijken. Een van die plannetjes is dus: genieten van de herfst. Dit is een 3 maanden plan. Tot nu toe lukt het goed. Geen heimwee meer naar de zomer.

Hier hoort bij dat ik het leuk vind om informatie te verzamelen voor het komende jaargetijde. Wat is nu echt "" des herfst". Kijk maar eens hieronder. 

Warme drankjes
Deze link geeft allemaal drankjes
De bottenbouillon die bij mijn sterrenbeeld past zal ik zeker niet maken
Ik ben vegetariër

Lekkere gerechten

 uitpaulineskeuken/seizoenskalender-herfst


Overdenking

Vlinders in de herfst

Tips bij herfst fotografie
vinkacademy/herfst-fotograferen

Heerlijke herfst
vakervrolijk-30-herfstcliches-die-mij-toch-heel-gelukkig-maken

Ik vind het leuk
 spreuken en gedichten te verzamelen

It’s September and the bees
are still humming,
drifting from the marigolds;
the sun is still warm on their wings.
It’s September, and the leaves
aren’t changing just yet,
we are all holding on to
the last remnants of summer:
the last time the ice cream truck
sings from the corner,
the last sale for watermelons,
the last chance to fall asleep under the stars.

 Schuyler Peck, September 
---------------

Autumn seemed to arrive suddenly that year. 
The morning of the first September was crisp and golden as an apple.
J.K Rowling, Harry Potter and the Deathly Hallows
---------------------------



My daydreams lie buried in autumn leaves,
 they’re covered with autumn rain. 
The time is sweet September,
—  Al Dubin, from Big Hits: “September In The Rain,” written c. 1960 



woensdag 25 september 2019

EXCLUSIVE - A rare look inside the Kurdish rebel movement: PKK, war on a...



Voor mijn biografieproject 2019 las ik van Frederike Geerdink "Dit vuur dooft nooit". Ik volg Frederike Geerdink al wat langer via Facebook. Ik weet dat zij een journaliste is die Turkije werd uitgezet en dat zij o.a. geïnteresseerd is in Koerden. Toen ik las dat zij een boek heeft geschreven liet ik het reserveren in de bibliotheek. Ik was vooral benieuwd, omdat ik las dat er een experiment wordt uitgevoerd door de PKK, waarbij sprake is van een verandering binnen de samenleving.

Nadat Frederike Geerdink Turkije werd uitgezet kwam bij haar het idee naar boven om een jaar mee te trekken met de PKK. Zij dacht: "Dan kan ik met eigen ogen zien wat er zich afspeelt en er een boek over schrijven".  En zo gebeurde.


Wat wist ik van de Koerden? Toen ik in 1975 begon te werken bij het Arbeidsbureau, ontdekte ik dat er een oudere collega was die vergunningen verstrekte aan Turkse gastarbeiders. Hij werd op handen gedragen. Hij werd Mahmoud genoemd, werd uitgenodigd op feesten, ging op vakantie naar Turkije.

Stellig zei hij tegen mij: "Koerden bestaan niet". Ik dacht: "Echt waar bestaan Koerden niet?" In die tijd richtte Öcalan de (PKK) op. Vanaf toen begonnen mensen zich Koerden te noemen. Ik zag kleine groepen Koerden door de stad lopen met spandoeken.

Na de Golfoorlog ontstaat er een autonoom Koerdistan in Irak en in de oorlog tegen IS worden Koerden helden en vooral ook heldinnen.  Ik zie documentaires over vrouwelijke strijdkrachten, in legertenue,  jonge vrouwen die wel van een andere planeet lijken te komen. Bij ons in het Westen worden zij terroristen genoemd. Wat gebeurt er daar eigenlijk?

 Achtergrond
  • De Koerden hadden in het  Ottomaanse Rijk autonomie gehad, zij hoefden geen belasting te betalen, hoefden niet in militaire dienst. Zij konden hun taal spreken en hun cultuur beleven. De sultans waardeerden hen omdat ze de bergen aan de grenzen veilig hielden. 
    • Koerden hadden autonomie, maar de macht was in handen van de Koerdische clanleiders. Voor de clanleiders was de alliantie met Constantinopol een manier om hun eigen macht te behouden. Het volk had niets te vertellen. 
    • De clans hebben de afgelopen tijd behoorlijk aan macht ingeboet. De PKK is daar belangrijk bij geweest. Het PKK bestrijdt de patriarchale macht van clans en familiehoofden.
    • Het onderwijs dat de PKK geeft wordt gescheiden aan mannen en vrouwen gegeven. Mannen hebben een andere weg te gaan om zich los te maken uit de traditionele, sterk patriarchale maatschappij. Vrouwen leren weerbaar te worden.
    • Democratie van onderop


  • Het Ottomaanse Rijk werd oorspronkelijk gesticht in Turkije.  En kijk hoe groot het werd.
  • Na WO I werd het Ottomaanse rijk opgedeeld in Irak, Iran, Syrië, Turkije. Koerdistan wordt verdeeld over Irak, Turkije, Syrie en een klein stukje Rusland. Het verdrag van Lausanne verving het voor Turkije veel ongunstigere Verdrag van Sèvres van 1920, dat door de Turkse nationalisten niet geaccepteerd werd. Het betekende ook de erkenning van de Turkse regering van Mustafa Kemal, de latere Atatürk. 
  • Ataturk dogma werd: "Alle inwoners zijn Turk". Hiermee werd aan de autonomie van de Koerden een einde gemaakt. Erger, hun cultuur en taal mocht niet meer bestaan.
In het boek lees ik dat Frederike Geerdink wanneer zij in het kamp van de PKK komt ze als eerste opdracht krijgt de Koerdische taal te leren. Er zijn felle discussies omdat er regelmatig Turkse woorden insluipen en men echt moet uitzoeken wat het Koerdische woord is. 

Het leven in het kamp blijkt verre van avontuurlijk te zijn. Het gaat om leren, leren en nog eens leren. De kampen zijn zo gebouwd dat ze onzichtbaar zijn voor drone aanvallen. Men kookt, bakt, leert over het zichzelf verdedigen, leert om gevaren te onderkennen, leert te leven in de natuur, zij leert over bergpaden te lopen, men bestudeert de filosofie van Öcalan,  er wordt geluisterd naar verhalen over de helden en heldinnen die hun leven lieten voor de Koerdische zaak. Zij spreekt de veelal jonge mannen en vrouwen die toegetreden zijn tot de PKK. Hun verhalen zijn schrijnend. Zij ontmoet strijders die gevochten hebben en bijkomen van hun wonden. 

Ik lees over de Yezidi's en hoe de Peshmerga hen in de steek liet. De PKK probeert hen nu wakker te schudden. Yezedi´s leren zichzelf te beschermen. Vrouwelijke_Volksbeschermingseenheden. De Koerdische Peshmerga heeft tegen IS gevochten, maar dat was nadat ze op de vlucht geslagen waren.

Er is veel onderwijs. Een ervaren PKK strijder zegt, een oorlog brengt geen vrede. Onderwijs, demonstraties, marsen en bijeenkomsten en een goed georganiseerd volk wel. Mannen waren er eerst op tegen dat vrouwen wapens kregen. Maar op de vraag wat er was gebeurd bij de IS aanval wanneer de vrouwen bewapend waren hebben ze geen antwoord. Waren de vrouwen dan nog tot slaaf gemaakt? De PKK geeft zichzelf de schuld. Waarom kwamen ze niet te hulp toen de KDP-Peshmerga op de vlucht sloeg? 

Öcalan is de absolute leider, het voorbeeld, hoewel hij nu al jaren gevangen zit. Was het zo dat in de eerste jaren er gestreefd werd naar afscheiding van Turkije, nu wordt er gestreefd naar een autonome provincie. Waarin men de eigen taal kan spreken, de eigen cultuur kan volgen. nos.pkk-leider-ocalan-roept-op-tot-diepgaande-verzoening-in-turkije.
  • Cyclus van bewustwording, kracht vinden, vechten voor het hervonden zelf, verdedigen
  • Liefde voor het moederland en de medestrijders
  • Onderwijs, onderwijs, onderwijs
  • Transformatie van het paternalisme
  • De vrouwelijke waarden geven kracht
Ik ben blij dat ik dit boek heb gelezen. Ik ben er benieuwd naar hoe dit zich allemaal de komende tijd zal ontwikkelen. natuurlijk staat er veel meer in dit boek dan ik hier bespreek. Hier aanvullende info: de-oude-nieuwe-pkk

Het duizelde me wel regelmatig van alle afkortingen, maar achterin staat een lijst met uitleg. 
Ik kijk nog eens op de Facebookpagina van Frederike Geerdings en zie een reactie van een Koerdische man. Ik open zijn pagina en lees daar over dit boek.


Ik heb nog nooit over haar gehoord en dan gaan er altijd belletjes bij mij rinkelen. Ik vind het heel fijn om over dingen die ik niet ken te lezen. Wat heerlijk dat er boeken zijn. Ik ga eens uitzoeken of ik ook dit boek te pakken kan krijgen. Zij staat op facebook/DrWidadAkreyi.

Widad Akreyi is a health expert and human rights activist of Kurdish ancestry.
BOEKENPROJECT 2019

Frederike Geerdink - Dit vuur dooft nooit
Emily Dickinson in leven en dood
Mijn zuster Emily - Paola Kaufmann
Brief aan mijn dochter - Maya Angelou
Olijven moet je lezen - Ellen Deckwitz
De Zwaluw en de Kolibri - Santa Montefiore
Mozart en zijn brieven - Lucas Bunge
De Droom van de Leeuw - Arthur Japin
Tegen terreur / Beatrice de Graaf
In het spoor van de Russische Ziel - Peter d´Hamecourt
Rose - Rosita Steenbeek
Grand Hotel Europa - Ilja Leonard Pfeijffer
Rinkel de Kink -  Martine Bijl
Ik kom terug - Adriaan van Dis
Mijn Moeders Strijd - Murat Isik
Boeken over de Verenigde Staten

Mijn Amerika - Mart Smeets
Begrijp je Amerika nog - Frans Verhagen
Oh, oh, Amerika - Charles Groenhuijsen

Boeken over bakken 

Piece of Kate - Emily Lichthart
Een zomer in Venetië - Nicky Pellegrino
Bakken voor je leven - Sarah Vaughan
Josefiens Zevende Hemel - Renee Olsthoorn

woensdag 18 september 2019

Maradonna, bonbons en schitterend weer.


Wij gingen naar het Filmhuis
De film over Maradonna bekijken
Ik ben van jongs af aan opgevoed met voetballen
Mijn broer voetbalde
We keken naar wedstrijden op de tv
Mijn ouders gingen ook wel naar ADO en Die Haghe

Ik las over de film, allemaal films door gewone mensen gemaakt, 
vaak korrelig, verzameld en gegroepeerd tot een verhaal
Het is een indrukwekkende film

Over iemand met een gave
Doodarm geboren
Wilde een huis kunnen kopen voor zijn ouders
Komt in Napoli terecht
Een club die op het punt staat te degraderen
En voetbalt de club naar meerdere titels

Wanneer hij aankomt wordt hem gevraagd
Wat verwacht je? Het antwoord, "Rust en respect"

Maar...………….

Wat een mallemolen, wat een idiotie, wat een enorme hoeveelheid mensen om hem heen
Het slaat mij op mijn hart, hoe moet dat niet voor hem zijn geweest
Knap dat hij zich nog een geruime tijd staande hield

En dan gaat het mis
Hij raakt verslaafd

Meest erge moment 
Hij speelt de wereldkampioenschappen voor Argentinië in Napoli
Aan het eind een penalty reeks
De laatste speler van Napoli mist
Maradonna komt aan de bal en scoort
Vanaf dat moment is de held, de verlosser, een overloper, een verrader...

Mijn God, beroemd zijn, wat vreselijk

Met een vriendin vierde ik
 mijn verjaardag nog een keer

Een tas vol lieve cadeautjes


En prachtige bloemen



Al een paar weken ben ik s' morgens
 van 10.00 uur tot 13.00 
aan het tekenen en schilderen

Heerlijk
Ik ben bezig met een groot schilderij
Hierover vertel ik later

Ik was ineens in the mood om weer met aquarel te werken
Het ene na het andere chocolaadje "popte" op
Ineens wist ik weer hoe leuk het is



Wat was het lekker weer
Boven ons hoofd in de tuin de Iep
Hij laat zoveel blaadjes vallen
Al vanaf juli
Maar wat is hij mooi
Het twinkelt in de zon 


Heerlijk in de tuin lezen



Ik moet heel veel verslagen maken van de boeken die ik las
Ben er ook al mee bezig


dinsdag 17 september 2019

Biografie project 2019, Ik las van Onno Blom. "Memoires van een biograaf".


Onderduikadres Jan Wolkers,  Lange Mare 110
Het bovenste kamertje

Voor mijn biografie project 2019 las ik van Onno Blom, "Memoires van een biograaf".

Onno Blom, de biograaf van Wolkers, ontdekte na de dood van Jan Wolkers dat hij "alles" had bewaard. Hoe moest hij daar een biografie uit distelleren? Gedurende het proces van schrijven hield hij een boek met aantekeningen bij. En daaruit is dit boek ontstaan.

Hij vertelt over de eerste ontmoeting met Wolters, hij doorweeft het een en ander met zijn eigen leven. Onno bezoekt  zoveel mogelijk alle plekken die belangrijk waren voor Wolkers. Ik heb eerder zijn biografie gelezen en daar al kennis gemaakt met deze plekken. Maar nu dacht ik, ik ga ze eens opzoeken op Google Earth.

Google Earth is een machtig medium. Ineens "sta" ik voor het huis waar Jan als jongeman onderdook tijdens de Tweede Wereldoorlog. Boven in dat zolderkamertje zat Jan dus. Hij was op zich wel blij, want het maakte hem los van de benauwenis van thuis. Hij was een tekenopleiding begonnen en kon op dit kamertje naar hartenlust tekenen.

Overwegingen van Onno Blom mbt de biografie

Ik vind het heel interessant om uit te zoeken wat de theorie is mbt het schrijven van een biografie. Daarom vond ik het leuk om dit boek te lezen. 
  • Otto Blom behoort tot de "rekkelijken" volgens Mathijs van Nieuwkerk. Tot nu toe begrijp ik niet wat er mee wordt bedoeld. 
  • Hermione Lee, creative facts. theparisreview/hermione-lee-the-art-of-biography. Haar biografie over Virginia Woolf wordt als voorbeeld gegeven voor een goede biografie.
  • Otto Blom wilde promoveren op de biografie van Jan Wolkers. Hier kun je lezen (heel interessant, schokkend) over de kritiek die de promotiecommissie op de biografie had: mareonline/dan-maar-geen-promotie.
Ik vraag me ook altijd af wat de "held" van een biografie ervan gevonden zou hebben. Jan Wolkers en Otto Blom kenden elkaar. Jan ondersteunde hem bij de beginperiode van de biografie. Ook Karina ondersteunde Otto bij het schrijven de biografie. Hij benoemd met name dat hij, zoals andere biografen, de weduwe niet hoefde te "doden''.


Het geboortehuis van Jan Wolkers, Deutzstraat 7, Oegstgeest
Zijn vader had hier een kruidenierszaak in delicatessen en koloniale waar


1-e lagere school Jan Wolkers


2-e lagere school Jan Wolkers
de Leidsche Houtschool

Jan wilde nooit meer terug keren naar deze school
Alleen heeft hij 1 keer met Karina, zijn vrouw, door een raampje staan gluren



Pomona, het huis van Jan en Karina op Texel


Memoires van een biograaf


  • Het vak van biograaf vergeleken met dat van een patholoog-anatoom.
  • Beschikken over een gezonde wetenschappelijke belangstelling, ongezonde nieuwsgierigheid. Maar het ging verder, eeen voyeur, een parasiet, een bloedzuiger. 
  • Wat gebeurt er op welk moment? Welke feiten geven betekenis?
  • Als een mol door de papierberg graven. Jan bewaarde alles. 
  • Plaatsen bezoeken en mensen spreken die belangrijk waren voor Jan Wolkers.
  • Wat voor auto reed Jan Wolkers en wat zegt dat over hem?
  • Otto Blom: Ik kan het niet laten een verhaal te schrijven, te schrappen en uit te vergroten. De tijd te versnellen en te vertragen. Ik wil Jan Wolkers portret kleur, textuur en structuur geven.
  • Wanneer je lang werkt aan een biografie begin je erover te dromen. Je begint je te identificeren.
  • Een biograaf is druk bezig met subsidie aanvragen, "potjes" zoeken.
  • Een goede detective zijn. Schijnbaar futiele details ontrafelen.
  • Na Freud wordt er gedacht dat een biograaf het onderbewustzijn van de "held" moet blootleggen. 
  • Onno vond typoscripten, een getypte, maar niet gedrukte tekst, waarvan door sommigen gedacht werd dat ze verkocht waren. De eigenaren hadden dus een duplo.  
  • Oerbron van het werk van Wolkers, de Bijbel.
  • Zonder vooropgezette moraal.
  • Ik wilde in zijn huid kruipen
  • Zijn biografen gedreven door het ontembare verlangen om te ontdekken hoe ze moeten leven?
  • Ik was het meest geraakt door de levenskunst van Jan Wolkers, zijn vitaliteit.

Biografieproject 2019
Branie, het leven van Mina Kruseman - Annet Mooij
"Biografie van een Feministe" - Marja Vuijsje

Claude Debussy - Hartstochtelijk houd ik van muziek
Michelle Obama - Mijn verhaal
 Arthur Japin -  Zoals dat gaat met wonderen

McCartney over McCartney - Paul du Noyer
Onno Blom - Memoires van een biograaf

.

.

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015