Hoe is het met mijn boekenproject gegaan in 2021?

Mijn boekenprojekt 2021 was geen overweldigend succes dit jaar. Doel is 24 romans en 12 biografieën. Oorspronkelijk romans uit de wereldliteratuur. Het lezen viel me zwaar. Indertijd begon ik eraan omdat ik van mijn Twitterhoofd af wilde. Ik kon alleen nog maar korte stukjes lezen. Ik wilde terug naar de tijd waarin ik zo van harte verdiept kon zijn in een boek. Dat wanneer ik het boek neerlegde ik niet kon wachten om het weer op te pakken. Het heimwee hiernaar heb ik dit jaar ook weer zo sterk ondervonden. Nu niet zozeer een Twitter hoofd maar een corona hoofd. Het maakt dat ik ongeconcentreerd ben. En dat laatste is ook niet echt waar. Want goed geconcentreerd haal ik voor een hele week boodschappen in huis. Goed geconcentreerd maak ik 40 kerstkaarten. Goed geconcentreerd doe ik het huishouden, bak-en kook ik. Het ongeconcentreerd zijn is voornamelijk tijdens het lezen. Ben ik terug bij af? Ik heb zo'n zin in een leuk, lekker weg lezend boek.

Waar ik trots op ben is dat ik de vierdelige reeks die Simone de Beauvoir schreef uitlas. En dat ik nu meer over George Sand en Emily Dickinson weet. Minder trots ben ik dat ik sommige romans niet helemaal uitlas.  

Ik vertelde al eerder dat ik toen ik het bibliotheekgeld overmaakte, ik bedacht dat ik nu toch echt eens serieus werk moet maken van e-books en luisterboeken. Ik "bestelde" er dus 8 de afgelopen maand. Hoe ging dit?

• Wanneer ik door de bieb loop zie ik een boek, pak het eens op, bekijk de eerste bladzijde, leg het weer weg, tot ik boeken heb waar ik zin in heb te lezen. Maar nu, ik zoek op boekensites op internet om ideeën op te doen. Uiteindelijk heb ik 7 e-books en 1 luisterboek.
• Het luisterboek is van Ilja Leonard Pfeijffer, het heet De filosofie van de heuvel. Op de fiets naar Rome. De stem is prettig, het is ook een boeiend boek. Ilja gaat met een vriendin per fiets naar Rome. Elke dag doet hij verslag over wat hij meemaakt. Het boek is doorspekt met Oosterse wijsheden. Wat ik me herinner: Wanneer je vergeet dat Rome het doel is is de weg ernaar toe het mooist. Het leven is pas mooi wanneer je niet bij voorbaat alles al vooruit bedenkt. Laat het gebeuren. Ik dacht, ik blader even terug en schrijf de wijsheden op, is leuk voor mijn blog,........ maar wat blijkt.............. zodra de stem het stuk voorgelezen heeft is dat deel van het boek verdwenen, weg, foetsie. Ik moet er nog een beetje om lachen.
• Het lezen van een e-book bevalt me beter. Ik kan eventueel, mocht ik het willen, weer van voren af aan beginnen. Ik begin het ook leuker te vinden.
• Ik ontdekte dat ik in de gaten moet houden wanneer de tijd van verlengen aanbreekt. Nu waren er ineens 5 boeken weg.  1 kon ik nog bijtijds verlengen. 

Op dit moment ben ik bezig met een boek over Napoleon van Bart van Loo. Ik heb zelf een boek van deze schrijver wat ik zeer waardeer. Maar dit boek over Napoleon? ik ben er niet kapot van. Ik krijg niet echt het gevoel dat ik Napoleon begrijp, eerder het tegenovergestelde. Wat behelsde Napoleon om steeds opnieuw de meest vreselijke Continentale oorlogen te beginnen? Begrijp ik nu goed dat het alles was omdat hij steeds opnieuw zijn populariteit moest zien te bevestigen? 

 MIJN BOEKENPROJECT 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan
• Dagboek van een boek - John Steinbeck
• De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch
• Liefdesdomein - Rosita Steenbeek
• Bridget Jones - Helen Fielding
• De 7 levens van Wubbo Ockels - Gean Ockels
• Terug naar de Provence - Frédérique Hébrard
• Dagboek uit Wuhu - Emily Prager
• Op het eiland van Persephone - Mary Taylor Simeti
• De Vrijdagavond vriendinnen Club - Kate Jacobs
• De Dikke Man - Ischa Meyer 
• Mijn geliefde Boekhandel" - Petra Hartlieb
• De filosofie van de heuvel - Ilja Leonard Pfeijffer.

             MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

De wereld van Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's tuinieren - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Mijn Ontsnapping - Benoite Groult

Shakespeare en Compagny -

Jane Austen thuis - Lucy Worsley

Wij moeten lachen en huilen - George Sand en Gustave Flaubert

Napoleon - Bart van Loo

George Sand en Gustave Flaubert's brieven.

Voor mijn biografieproject 2021 las ik "Wij moeten lachen en huilen", de briefwisseling tussen de Franse schrijvers George Sand en Gustave Flaubert. Ondanks mijn Corona hoofd (on-geconcentreerdheid) las ik dit boek met veel plezier. Wat zijn ze leuk, wat zijn ze lief en goed voor elkaar. Zij, George Sand, ze is nu ouder, de vrouw die in haar jonge jaren Parijs schokte. Ze liep in mannenkleren omdat ze vond dat de lange wijde, rokken van de mode van haar tijd haar belemmerden snel te lopen. De vrouw die boeken schreef, stukken in kranten, die actief als journaliste meedeed aan de revolutie van 1914, de vrouw die zich liet scheiden van haar man, twee kinderen had en er een stoet minnaars op na hield, waaronder Chopin en De Musset. Grote kunstenaars als Delacroix logeerden in haar landhuis, zij gaf in Parijs diners waar Taine, Renan, Sainte-Beuve en de gebroeders Goncourt graag geziene gasten waren. In een tijd waarin vrouwen geen enkel recht werd gegund, was zij een voorbeeld van vrijheid en onafhankelijkheid. De meest gehate vrouw van haar tijd – De Groene Amsterdammer  

Hij, de vrijgezel, die ooit een soort liefde had met Louise de Colet, woont bij zijn moeder en hij heeft een huis had in Parijs. 

Zij begint de briefwisseling, ze stuurt hem een vriendelijk briefje. ze vertelt dat zij met plezier een boek van hem recenseerde en vraagt hem of hij haar een bloem in een brief heeft gestuurd. Hij antwoordt ontkennend, nee, dat heeft hij niet gedaan. Opvallend, want dezelfde tijd ontvangt hij een blad in een brief. Zij is 20 jaar ouder dan hem en zal in haar zeventiger jaren overlijden, hem verdrietig achterlatend. 

Zij schrijft als een trein. Het kost haar totaal geen moeite. Zij verdient haar geld met schrijven, zij onderhoudt er het huis mee watzij erfde van de moeder van haar echtgenoot. Zij woont daar met haar zoon, zijn vrouw en haar twee kleindochters. Hij schrijft met heel veel moeite. Een woord moet passen, het moet precies weergeven wat hij bedoelt en de woorden eromheen moeten allemaal kloppen, het moet mooi zijn. Voor hem hoeft kunst niet te maken te hebben met engagement, integendeel, hij haat het.

Stijl is op zichzelf een absolute manier van kijken, op voorwaarde dat hij in het echte "als een mol" graaft. De jaren 1830-1880 in Frankrijk: een historicus aan het werk zoals we ze vandaag willen, omdat hij de realiteit wil, gereconstrueerd en verhalen vertellend, omdat hij de feiten najaagt met een onstuitbare documentaire obsessie en kwelling van het schrijven. «Ik vertrouw u niet alleen mijn wetenschap toe, maar mijn intieme gedachte» en «Van mij tot u, van mens tot mens, alles kan gezegd worden» . Gustave-Flaubert-een-historicus-zoals-we-van-ze-houden

We moeten even bedenken in welke tijd zij leefden. Behalve koetsjes kunnen mensen nu ook per trein reizen. Telefoon is er nog niet, wel het telegram. Zo ontving George een telegram en weet zij op dezelfde dag dat de bevalling van haar schoondochter die met haar man in Venetië is, goed is gegaan, ze heeft een tweede kleindochter. 

Het is de tijd van Napoleon III en erna. Het gaat fout tussen Pruisen ( een deel van het huidige Duitsland) en Frankrijk. De Frans-Duitse oorlog breekt uit, een vreselijke oorlog. De Pruisen winnen en bezetten Parijs. Flaubert en zijn moeder moeten hun huis uit, want het wordt bezet door de Pruisen. Parijs is aan flarden geschoten. Nadat de Pruisen weg zijn komt er een tegenregering in Parijs, de Commune, de echte regering zit in Versailles, Parijzenaars vormen een eigen regering. Uiteindelijk worden er wel 20.000 !!! ! Communards door de regering gedood. Jullie zouden er eigenlijk zelf wat over moeten lezen, het is zo aangrijpend en ongelofelijk. S olidair/de-commune-van-parijs. Flaubert en George Sand beschrijven elkaar hun afschuw over de gebeurtenissen.

Maar buiten dit, wat zijn hun brieven leuk, ze peppen elkaar op, plagen elkaar, ondersteunen elkaar, noemen zich, oude troubadours. Het was echt een groot plezier hun brieven te lezen. Waar ik echt van heb genoten is de manier waarop Flaubert zijn hart lucht, de politiek, de Keizer, de burgerij, andere schrijvers, zijn uitgever, man, man, wat zou hij in deze tijd een goede twitteraar geweest zijn. En mocht ik nu en dan denken dat onze tijd de slechtste is, dan helpt dit boek me van deze gedachte af. Sand beschrijft het leven in haar huis, haar zorg voor de kleinkinderen (zo schattig), haar tuin, de bossen rond haar huis, iedere morgen een duik in het riviertje er vlak bij. Zij helpt hem in contact komen met advocaten, dokters, uitgevers, theaterdirecteuren. Ze stimuleert hem meer te bewegen, meer onder mensen te komen, niet zo heel erg perfectionistisch te zijn in het schrijven.

Een  heel mooi blog voor de Parijsliefhebber: parijs-fvdv

Lezen en schilderen

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

De wereld van Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's tuinieren - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Mijn Ontsnapping - Benoite Groult

Shakespeare en Compagny -

Jane Austen thuis - Lucy Worsley

Wij moeten lachen en huilen - George Sand en Gustave Flaubert

Voor mijn biografieproject 2021 las ik "Jane Austen at Home" van Lucy Worsley.

Ik ken  Lucy Worsley van haar geschiedenisprogramma's op de televisie. Altijd erg interessant. Haar keyword is facts / fabs. Uitgaan van de feiten, fabeltjes ontrafelen. Ik wist niet dat zij ook boeken schrijft. 

Ik heb een hele boekenplank over Jane Austen, boeken die Jane zelf schreef, een biografie, commentaren en allerlei gezellige boeken als "Tea with Jane Austen". Wat kan Worsley mij nu vertellen wat ik nog niet weet? Dat vraag ik mezelf streng en al innerlijk soebattend koop ik het boek toch. En..... een goede beslissing. 

Wat is Worsley weer scherp. Door het lezen van dit boek vallen ineens allerlei zaken, die ik op zich wel wist, op zijn plaats, ineens begrijp ik dingen beter. 

• Allereerst plaatst zij gebeurtenissen van Jane binnen de tijd waarin ze leefde. 
• Ik begrijp nu ook beter hoe vreemd het kon lopen binnen families. De ouders van Jane Austen waren van een arme tak. Maar binnen de familie van haar moeder waren familieleden die ontzettend rijk waren en waarvan velen binnen de familie dachten, heel, heel misschien te kunnen erven, Jane ook. Zij is zo'n beetje de enige geweest die niets erfde. Terwijl zij het eigenlijk het meeste nodig had. Haar vader en broers hadden inkomens vanuit hun beroep. Haar moeder had wat geld geërfd, haar zus kreeg geld uit de nalatenschap van haar overleden verloofde,  Jane had niets. Het gezin moet rondkomen van het inkomen van haar vader, die dominee was. Zij hebben ook een boarding school voor een paar jongens. Verder hebben zij een kleine boerderij, kippen, varkens.  
• Jane groeide op in de tijd van de Franse revolutie en de tijd erna, o.a. Napoleon. Engeland was er zich bewust van hoe kwetsbaar het was. Drie van de 5 broers van Jane vochten in het Engelse leger, waarvan 2 op zee, zij maakten beroemde zeeslagen mee. De Engelse economie was een oorlogseconomie. 
• Door de Black Lives Matter beweging komen steeds meer vragen naar voren hoe het kan dat families rijk zijn. Zo ook bij de familie van Jane Austen. Was de familie van Jane Austen betrokken bij slavernij? Ik lees in dit boek dat Jane's vader aandelen had in een plantage. Hij kreeg ze als betaling van een man, wiens zoontje op de boarding school zat. In Mansfield Park beschrijft Jane een man die in Engeland eigenaar is van een groot landhuis maar tegelijkertijd een plantage heeft. 
• In haar tienerjaren heeft zij een romance met een jonge Ier. Echter, hij wordt zo snel mogelijk weggehaald uit haar omgeving. Zij brengt geen geld mee en hij moet als enige zoon zorgen voor zijn moeder die weduwe is en zijn zusjes. Door een roddelaarster wordt Jane omschreven als: " The prettiest, silliest, most affected husband, hunting butterfly".
• Dat mag zo zijn, zij slaat een huwelijksaanzoek af van de broer van twee van haar vriendinnen. Hij is enkele jaren jonger dan haar, maar de verbintenis zou haar en haar familie van een boel financiële problemen afhelpen. Jane zegt ja, en de volgende morgen..... stel je eens voor, wat zal zij slecht geslapen hebben........ zegt zij het af, zij komt terug op haar woord. 
• Haar broer Edward treft een bijzonder lot. Hij wordt geadopteerd door een rijke familie die kinderloos is, Mr. and Mrs. Knight, in de verte familie van elkaar. Zij bezitten een tweetal grote landgoederen met grote landhuizen, waar Edward vanaf zijn tienerjaren zal gaan wonen. Hij erft alles wanneer Mr. Knight overlijdt. Mrs Knight beslist dat Edward het vanaf dat moment moet overnemen,  zij trekt zich terug met een goed jaarinkomen. Edward behoort dan bij de adel. Jane zal lange periodes bij hem en zijn vrouw logeren. Zij maakt hier kennis met een heel andere standaard van leven. Voor een romanschrijfster ideaal, zij neemt alles wat zij tegenkomt op in haar romans. De eerste keer dat zij bij haar broer op bezoek is, begint zij zodra ze weer thuis met het beroemde "Pride and Prejudice" en creëert zij types als Mr. Darcy en Lady Catherine, trots, verwaand en arrogant. 
• Jane zal geld gaan verdienen met haar boeken. Iets waar zij trots op was. In die tijd zijn er wel andere vrouwelijke schrijvers, maar het is niet iets waar families trots op zijn. Jane zou ook nooit onder haar naam publiceren, maar onder by a lady. Haar vader hielp haar bij het eerste contact met een uitgever. De uitgever kocht voor weinig geld alle rechten, maar publiceerde het boek nooit. Jaren later zou Jane de rechten terugkopen. Het betreft Pride and Prejudice, een boek wat zij begon te schrijven toen zij 17 was. Het is nu het boek wat het meest verkocht en verfilmd wordt. Het boek over de liefde tussen Elisabeth Bennet en Mr. Darcy. Deze laatste komt ook voor in de serie boeken over Bridget Jones, zijn figuur spreekt nog steeds tot de verbeelding. Haar broer Henry nam haar zaken voor haar waar in Londen bij de uitgave van haar andere boeken. Jane was het soms met de beslissingen van de uitgevers niet eens, maar er waren weinig mogelijkheden er iets tegen te doen. Na haar dood prees haar familie haar aan vele kanten, maar niet voor haar schrijverschap. Ook op haar grafsteen staan diverse verdiensten, maar niet dat zij een schrijfster was. 
• Haar zus Cassandra bewaarde de papieren, brieven, manuscripten van Jane toen zij overleed. Cassandra schreef de prachtige woorden : “She was the sun of my life, the gilder of every pleasure, the soother of every sorrow, I had not a thought concealed from her, and it is as if I had lost a part of myself.

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Mijn Ontsnapping - Benoite Groult

Shakespeare and Compagny - 

Jane Austen at home - Lucy Worsley

Mijn boekenprojecten 2021, hoe staat het daarmee?

Ik moet nu echt iets schrijven over de boeken die ik las. Ik loop erg achter. Het is een beetje een ratjetoe wat ik las. Ik begon mijn boekenproject omdat ik weer "gewoon" wilde gaan lezen. Niet het hapsnap lezen, stukje hier, stukje daar, waaraan ik gewoon was geraakt door internet. Ik stelde me voor boeken uit de wereldliteratuur te gaan lezen. Ik heb dit jarenlang gedaan. Ik vind het nog steeds leuk dat dit gelukt is. De laatste 2 jaar komen er steeds meer "leuke, gezellige" boeken bij. Is dat erg? Nu een stemmetje zegt JA. Realiteit is dat ik door allerlei gebeurtenissen in de wereld last heb gekregen van concentratie stoornissen en het lezen nu moeilijker gaat. 

De boeken die ik las: 

• Bridget Jones                                  - Helen Fielding
• De 7 levens van Wubbo Ockels      - Gean Ockels
• Mijn Ontsnapping                           - Benoite Groult
• Terug naar de Provence                  - Frédérique Hébrard
• Dagboek uit Wuhu                          - Emily Prager (dit boek ben ik nog aan het lezen)

Bridget Jones en Benoite Groult hebben iets gemeen, nl. vrouwenzaken

Bridget bevindt zich doorlopend in opeenvolgende dolkomische situaties. Al blunderend rolt Bridget zich langs relaties, vrienden, mannen, krijgt liefdes, verliest ze weer, heeft het ene na het andere rare baantje, een gestoorde moeder.

Benoite, stijlvol, eloquent en scherp. Benoite vertelt over de jaren 50 en haar ontdekken van seksualiteit, relaties, echtgenoten, kinderen en het schrijverschap. Wat mij het meest raakt is haar verhaal over de vele illegale abortussen die zij heeft gehad. Ik kan me geen schrijfster herinneren, en ik las er veel ook uit die tijd, die dit zo onverbloemd neerschrijft. Haar verhaal schokt me en het doet me realiseren hoeveel er veranderd is ten goede. Het is een harde strijd geweest om abortus legaal te krijgen. Maar wat een geluk dat dit soort gemodder en angst nu niet meer nodig is.

Ik zag een leuke documentaire over de schrijfster van Bridget Jones, Helen Fielding. Ik herinner me de boekwinkel waar rijen jonge meisjes wachten om hun exemplaar van Bridget Jones te laten signeren. Waren het de jaren 2000-2002? Ik herinner me ook het vlijmscherpe commentaar van een feministe: hebben wij niks bereikt de afgelopen tijd, zitten vrouwen nog steeds naast de telefoon te wachten tot hun geliefde belt? Het laatste vraag ik me eerlijk gezegd ook af. Maar, hoe ouder ik word hoe meer ik me realiseer dat de strijd blijkbaar steeds opnieuw gestreden moeten worden in de vorm die bij die tijd hoort. En blijkbaar was Bridget Jones passend bij die tijd. Een vrouwenfiguur die het uiteindelijk wel lukt, maar met een heleboel getwijfel. Die twijfel begrijp ik, voelde ik indertijd ook. Het heeft echter totaal niets met "power woman" zijn. Nee, wel met een heleboel gestuntel, vragen, gedoe, rare situaties tot in het extreme beschreven. Ja, ik moest lachten, maar halverwege werd het me teveel, het is allemaal wel heel erg grappig. Ik heb de dikke pil uiteindelijk toch uitgelezen. 

Terug naar de Provence

Is echt een feelgood boek. Indertijd kocht ik vrij veel boeken van Frederique Hebrard. Dit was het eerste boek wat ik van haar las. Wat het een fijn boek maakt is dat je eventjes heerlijk in een andere wereld terecht komt, een van de fascinerende dingen van lezen. Haar boeken brengen je in de Provence. Deze keer zocht ik de plekken ook op Google Earth op. Ik hou zoveel van aardrijkskunde. Zo leuk om te snappen hoe steden ten opzichte van elkaar liggen. De Provence, de Rhône, lavendel, lekkere recepten, wijnen, porselein. Ik leerde over Pausen, hun invloed en  paleizen, over de invloed van de Prins van Oranje, over de dichter Mistral. Het verhaal is een "Heathcliff and Cathy" in optima forma. Een meisje en jongen groeien samen op. Er gebeurt iets vreselijks en de jongen verdwijnt. Om jaren later terug te komen om zich op het meisje te wreken.

Estelle Laborie besluit niet naar Parijs terug te gaan en in het Arcadië van haar jeugd te blijven. Ze is vastbesloten de glorie en het geluk tussen wijngaarden en olijfbomen te doen weerkeren. De Parijse jaren zijn soms slopend geweest voor Estelle. Ze is gescheiden, de kinderen zijn volwassen: niets houdt haar tegen. Van een terugkeer naar de gouden jeugdjaren komt het echter niet meteen. Het lijkt alsof er een vloek op het landgoed rust.

Wubbo Ockels

Waarom heb ik ooit een boek over Wubbo Ockels gekocht en nu weer opnieuw gelezen, zullen jullie je afvragen? Ik weet het nog, ik hoorde hem op de radio en hij vertelde over zijn idee met betrekking tot de TIJD. Het prikkelde mijn fantasie. Ik heb zelf ideeën mbt TIJD, die ik nooit ergens anders hoor. Ik dacht, dat boek wil ik lezen en kocht het. 

De dochter van Wubbo Ockels heeft het geschreven. Zij bezoekt samen met haar vader elke plek waar zij als gezin ooit gewoond hebben. Ze stelt hem vragen en confronteert hem met tekortkomingen die zij als dochter ervaren heeft. Het begrip Tijd zoals hij uitlegt gaat min of meer boven mijn pet. Maar het is leuk om te lezen over een man die zo out of the box denkt, zoveel ideeën heeft en hij krijgt ook dingen voor elkaar. 

Wubbo Ockels wist als geen ander duurzame projecten te starten en hiermee menigeen te inspireren. Zo ontwikkelde hij de solar auto ‘Nuna’ van de TU Delft, de Superbus, zelfvoorzienend zeilschip Ecolution en zijn laatste initiatief De Groene Grachten, waarmee hij bij de viering van ’400 jaar Amsterdamse grachten’ wilde laten zien dat zelfs grachtenpanden en de historische binnenstad van Amsterdam te verduurzamen zijn. Als ruimtevaarder, spreker, visionair en trekker van vele initiatieven wist Ockels Nederlanders en met name jongeren te inspireren voor een duurzame toekomst. Wubbo Ockels heeft, vanaf de eerste totstandkoming van de Trouw Duurzame 100 in 2009, gemiddeld de hoogste notering behaald en werd daarom in 2013 verkozen tot de invloedrijkste duurzame Nederlander “aller tijden”. 

degroenegrachten

Superbus

Ik loop nog steeds achter. Ik las 14 romans, dat hadden er 16 moeten zijn. Ik las 7 biografieën, dit hadden er eind augustus 8 moeten zijn. Echt tijd iets aan mijn concentratiegebrek te doen. Beetje dwang?

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan
• Journal of a Book - John Steinbeck
• De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch
• Liefdesdomein - Rosita Steenbeek
• Bridget Jones - Helen Fielding
• De 7 levens van Wubbo Ockels - Gean Ockels
• Terug naar de Provence - Frédérique Hébrard
• Dagboek uit Wuhu - Emily Prager

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Mijn Ontsnapping - Benoite Groult

"Ik heb geen talent voor ondergeschiktheid". Voor mijn biografieproject 2021 las ik Belle van Zuylen van Simone Dubois.

Het lezen gaat me op dit moment moeilijker af. Ik heb een concentratieprobleem. Vervelend is dat. Maar ik heb zo even het totaal aan boeken wat ik las bekeken en dan valt het mee. Ik dacht dat ik achterliep op mijn doelstelling. Het sportieve element aan mijn boekenproject vind ik leuk. Ik daag mezelf uit. In dit geval betekent het dat ik in augustus 2 romans en 1 biografie moet lezen. En eigenlijk heb ik daar ook zin in. Ik vertelde in het vorige blogje dat ik sport haat. Wanneer ik zou moeten wedijveren met een ander om de hoeveelheid boeken die ik kan lezen zou ik er geen moer aan vinden. Maar een uitdaging aan mezelf vind ik altijd stimulerend. Aan het begin van het jaar bepalen hoeveel ik wil lezen, 24 romans en 12 biografieën vind ik een handig hulpmiddel om me bij de les te houden, concentratieproblemen of niet, een beetje druk erop.

Voor mijn biografieproject las ik Belle van Zuylen van Simone Dubois, een boek wat ik in de jaren 90 kocht. Althans dacht ik, maar in het boek staat 1979, daar kijk ik van op, heb ik het in de zeventiger jaren gekocht?  Ik weet nog dat ik Belle indertijd een fascinerende figuur vond en vooral de liefdesaffaire met d' Hermanches. Ik bezocht zelfs kasteel Zuylen in Utrecht, waar Belle woonde. 

Het boek nu lezend komt steeds de gedachte naar boven, goh, wij hadden in Nederland ook iemand ala  Madame de Sévigné, 1626 – 1696, de beroemde brievenschrijfster uit Frankrijk. Deze schrijfster leefde eerder want Belle leefde van 1740 -1805. Dat is dus echt een heel ander tijdperk geweest. Madame de Sevigne leefde tijdens Lodewijk XIV en Belle maakte de Franse revolutie mee, althans op afstand. 

Het verhaal hoe haar boeken, pamfletten, brieven en geschriften bewaard zijn gebleven is mooi. De Franse criticus Sainte Beuve, die een vriend was van George Sand (ik ken hem uit het boek wat ik over George Sand las) was op vakantie in Zwitserland en hoorde daar constant praten over Madame de Charrière, de schrijfster van het beroemde boek Celiste, zij heette voorheen Belle van Zuylen. Hij werd nieuwsgierig en deed navraag. Hij maakt haar bekend. Maar hoe kwam Belle aan die andere naam en hoe kwam zij in Zwitserland? Hier het verhaal. 

Belle groeit op in de tijd van Marie Antoinette, Voltaire en Rousseau, de eeuw van verlichting en van de Rede, de pruikentijd met de hoepelrokken. Belle blijkt al jong een begaafd meisje te zijn. Als ze 9 jaar oud is sturen haar ouders haar op reis naar Geneve, Parijs, Versailles, reizen die indruk op het kind maken en waar zij een begrip krijgt van " de wereld". Terug in Nederland krijgt ze lessen in wiskunde, Italiaans, Engels. Ze speelt klavecimbel, is geïnteresseerd in architectuur, maakt kleren en hoedjes. Ze danst in de salons van Utrecht en speelt in toneelstukken.

d' Hermanches en Belle

Op 1 van deze bals is ook Constant d' Hermanches. Hij is een berucht rokkenjager, een belezen man, gescheiden levend van zijn vrouw. Moeders van dochters proberen hen bij hem weg te houden. Maar zo niet 18 jarige Belle, zij stapt op hem af en spreekt de beroemde woorden: "Danst u niet, Mijnheer?" Een vriendschap voor het leven is gelegd. Tot schrik van haar ouders. 

In die tijd is er maar 1 manier voor een meisje om het ouderlijk huis te kunnen verlaten, trouwen. Dit is  ook zo voor Belle. Heel veel tijd gaat zitten in het vinden van een goede huwelijkskandidaat. Belle krijgt een bruidsschat van 100.000 gulden en dat moet verstandig worden belegd. James Boswell is een kandidaat, maar zijn huwelijksvoorstel, waarin Belle bijna geen vrijheid zal kennen, wordt afgewezen. Ze haat het nu al dat ze zo weinig bewegingsvrijheid heeft. Er zijn nog andere kandidaten. De langste tijd wordt gestoken in een vriend van d' Hermanches, monsieur de Bellegarde. Het lijkt een goed idee, want een huwelijk met hem zal maken dat d' Hermanches en Belle elkaar ook kunnen opzoeken. Hij heeft interesse want hij is eigenaar van kastelen en huizen, maar overal rust een zware hypotheek op. Het duurt en het duurt. De Paus moet toestemming geven want de Bellegarde is katholiek en Belle protestant. Ze krijgt er een punthoofd van. Op een gegeven moment verzucht zij in een brief, ze voelt zich de dochter van een financier die goed genoeg is om de hypotheken van de bellegarde af te lossen. Ze ontmoeten elkaar in het echt maar zelden. Ondertussen schrijven Belle en d' Hermanches elkaar dagelijks. Hij ontvangt elke dag wel 8 tot 10 pagina's van haar. Wanneer Belle bijna 25 is schrijft haar vader een brief aan d' Hermanches dat zijn dochter binnenkort volgens de toenmalige wet meerderjarig wordt en zelf kan beslissen. Ze zien elkaar een paar dagen in Parijs. Hij vertrekt plotseling. Haar in verwarring achterlatend. Wat is daar gebeurd? Ik vraag me tijdens het lezen af waarom het niet tot een huwelijk is gekomen tussen deze twee.  Ik denk dat ze allebei bang waren dat ze onenigheid zouden krijgen wanneer ze altijd bij elkaar zouden zijn en zij hun vriendschap te belangrijk vonden. Het huwelijk met de Bellegarde vindt nooit plaats. Haar reactie:

Laat mij dan maar maagd blijven 

 Opstandig tegen burgerlijke preutsheid

Is nu zover dat ze zonder bruidsschat wil trouwen

Wat leuk is dat ik lees over feesten uit die tijd. De Koning van Denemarken komt op bezoek en Prins Hendrik van Pruisen. Mijn hemel, dat moet wat geweest zijn. Kasteel Middachten, schitterend verlicht, vuurwerk.  De Prins van Oranjeis er  de Prins danst met haar. De Prins en Prinses van Oranje komen dineren op Zuylen. Ik word nieuwsgierig, wie is deze Prins? Ik denk deze Prins: 

Willem V, zichzelf noemend Willem Batavus ( 1748 – 1806), prins van Oranje, vorst van Oranje-Nassau, was de laatste erfstadhouder van de Republiek der Verenigde Nederlanden (1751-1795).

Van Willem V wordt gezegd dat hij een zeer goed geheugen had, filosofisch van aard en goed van karakter was, echter ook besluiteloos, legalistisch en detaillistisch. Hij was niet bereid het oligarchische regeringssysteem te hervormen en kwam daardoor steeds meer onder vuur te liggen. Hij raakte tijdens de patriottentijd diep in de problemen door zijn halsstarrigheid. Hij raakte diverse functies kwijt en trok zich terug naar Nijmegen. In september 1787 kwam hij terug naar Den Haag, dankzij de steun van een Pruisisch leger. wikipedia

Ze gaat naar Engeland. Zij logeert in Curzon Street. Hoort hier voor het eerst over Shakespeare praten. Ze huurt met 2 van haar broers een appartement.  Ze begint een afkeer te krijgen van het idee huwelijk. Ze onderzoekt mogelijkheden ongetrouwd "vrijheid" te hebben.

Ze leert Engels, oefent wiskunde, ontmoet Hume, wandelt 's morgens een uur voor de dauwdruppels verdampt zijn. Ondertussen ontmoet d' Hermanches Madame Necker, de dochter van de beroemde Franse bankier, zij heeft een beroemde salon. Later in haar leven zal Belle deze beroemde vrouw ook ontmoeten en de twee lagen elkaar totaal niet. 

Dan begint de naam de Charrière te vallen. Deze Zwitserse man geeft les aan haar broers. Hij is rustig, intellectueel, heeft geen salon allures, is verlegen, is van lage adel. Ze kennen elkaar een paar jaar. Mocht het tot een huwelijk komen dan zullen ze van haar bruidsschat moeten leven, zij tweeën, de vader van de bruidegom en zijn twee zussen. Zij trouwen en Belle gaat in Colombier (by Neuchâtel) wonen. d' Hermanches bezoekt haar door eenmaal. Hier kun je zien hoe haar huis eruit zag Museumkijker.  Hij zal kort daarna hertrouwen met een weduwe die kort na de geboorte van hun zoon overlijdt. In 1785 overlijdt hij.

Dit huwelijk bevalt Belle tot zekere hoogte. Zij kan nu gaan en staan waar ze wil. Zij wordt opgenomen in de gemeenschap rond haar echtgenoot. Neuchatel is een deftige stad, mooi geklede vrouwen, feesten en amusement, in 1 week 3 maal een bal. Niet dat Belle dit allemaal afloopt, maar wel dat ze kan gaan wanneer ze wil. Misschien zijn er af en toe huwelijksproblemen, dan verblijft Belle alleen in Geneve.

Zij ontvangt gasten. Een van deze gasten is Benjamin Constant. Zij worden verliefd op elkaar.  Haar hele leven schrijft Belle, brieven, boeken, dit is ook haar belangrijkste bezigheid in Colombier. Constant woont bij haar. Zij zijn gelukkig. Tot Madame Necker in zijn leven komt. Belle mag haar niet en zo komt er een verwijdering.

Aan het eind van haar leven breekt in Frankrijk de Franse Revolutie uit. Edelen vluchtten, o,a, naar Neuchatel. Hier kun je veel lezen over deze periode, waarin ze actief dmv  pamfletten stelling neemt. rozenbergquarterly/belle-van-zuylenisabelle-de-charriere-en-de-franse-revolutie-lettres-trouvees-dans-des-porte-feuilles-demigres-1793

Vriendschap-in-brieven-belle-van-zuylen-en-constant-dhermenches

Deze digitale editie ontsluit alle tot nu toe bekende brieven van en aan Belle van Zuylen/Isabelle de Charrière charriere.huygens

 

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan
• Journal of a Book - John Steinbeck
• De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch
• Liefdesdomein - Rosita Steenbeek

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Belle van Zuylen - Simone Dubois

George Sand, champagne en "de Liefde".

Voor mijn boekenprojecten 2021 las ik 3 boeken waar ik het hier over wil hebben

Liefdesdomein  -- Rosita Steenbeek

Een moeilijke liefde - George Sand/ Alfred de Musset 

De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch 

Toen ik het boek indertijd kocht dacht ik liefdesbrieven te zullen lezen van de groten der aarde, uitingen vol liefde. Ik ontdekte al snel dat de inhoud totaal anders is. Het boek laat me kennismaken met alles wat liefde meebrengt, heftige gemoedstoestanden, jaloezie, dwingelandij, afhankelijkheid, alle aspecten van de liefde.

De brief die Sofia Tolstoj schrijft is een mooi voorbeeld, ze beschrijft haar ergernis. Tolstoj en zij zijn nu 1 jaar getrouwd, ze verwachtte er veel van, maar nu, een jaar later, vraagt ze zich af waarom ze zo graag wilde trouwen, hij die op dit moment zo nodig naar een boerenvrouw moet, terwijl zij hoogzwanger is en hem naast zich wil hebben. Waarom gaat hij weg, laat hij haar in de steek? Zij had beter met een ander kunnen trouwen, iemand minder gecompliceerd. Ze eindigt met te schrijven: Ik moet maardulden en afwachten. En toch houd ik nog van hem - dat is het ergste probleem. Ik kijk naar hem, hij is triest, en dat breekt mijn hart.

" Een Moeilijke Liefde" 

 George Sand en Alfred de Musset

Aurora Dupin, zoals zij echt heet, dat is me er een. De naam George Sand neemt ze later aan. Ik vind haar leuk. Haar vader is een officier van Napoleon, haar moeder een kind van een marktkoopman die vogeltjes verkoopt. George zal in haar leven ook vogels hebben. Zo heeft ze tijdens haar Venetiaanse avontuur een spreeuw die op haar pijp of haar knie heen en weer wipt. Ja, George rookt pijp. En ze draagt herenpakken. Ze zegt, het geeft me bewegingsvrijheid en ik kom op plekken waar vrouwen normaal niet komen. Dit is echt niet normaal in haar tijd. 

Haar vader sterft wanneer zij een kind is. Zij wordt opgevoed door haar grootmoeder van vaderskant. Deze grootmoeder hoort bij de aristocratie, ze is een onwettig kind van Maurice de Saxe. Zij neemt Aurora in haar huis te Nohant. Na haar overlijden erft Aurora dit huis (wat nu een museum is). Ze trouwt jong, krijgt twee kinderen, Maurice en Solange. Na 10 jaar scheidt ze van haar man. Zij gaat samenleven met Jules Sandeau in een appartementje op de Quai Saint-Michel. Zij werken beiden als journalisten bij Le Figaro en besluiten samen een boek te schrijven, Rose et Blanche, wat gepubliceerd wordt onder de naam J. Sand. George heeft snel door dat Jules haar onuitputtelijke werklust niet deelt en het schrijven steeds meer aan haar overlaat. In 1832 verschijnt haar eerste eigen roman, Indiana, onder de naam George Sand.

Het moet een ongelooflijke tour de force zijn geweest: een meisje van het platteland, wordt een van de bekendste Europese schrijvers van haar tijd. Dostojevski, Toergenjev, Hugo en Heine hebben haar geroemd. Grote kunstenaars als Delacroix logeerden in haar landhuis, zij gaf in Parijs diners waar Taine, Renan, Sainte-Beuve en de gebroeders Goncourt graag geziene gasten waren. 

George Sand was een kind van haar tijd. Opgevoed met de ideeën van de Revolutie raakte zij bevreesd voor haar excessen, maar zij bleef het adagium Liberté, Egalité, Fraternité trouw. Zij was een product van de Romantiek in haar lofzang op de hartstocht, haar politiek engagement en haar liefde voor het boerenleven en de natuur, die zij boven de genoegens van de stad stelde. Zij was haar tijd ver vooruit in haar zoektocht naar volledige vrijheid. In een tijd waarin vrouwen geen enkel recht werd gegund, was zij een voorbeeld van vrijheid en onafhankelijkheid. Vrijheid was, zoals zij zelf zei, haar beroep.

Terug naar het boek. Alfred wordt als eerste verliefd, maar dan slaat ook bij haar de vonk over. Het is een leuke tijd. Kijk maar eens wat een fijngevoelige tekeningetjes hij van haar maakt.

Zij werkt hard want ze heeft een droom, ze wil met Alfred naar Venetië. Per postkoets en verschillende schepen arriveren ze in Venetië. Ze is ziek, dysenterie, ze blijft op hun kamer en schrijft. Alfred ergert zich en gaat de stad in, hij slentert erdoor en bezoekt een bordeel. Iets wat in die tijd voor jongemannen van zijn stand heel normaal was. Wanneer zij beter is wordt hij ziek en begint het drama. Uit het boek komt vooral naar voren dat hij "gek werd". Vreselijke aanvallen, zo erg dat hij op een avond bijna George wurgt. Zij roept er een dokter, Pietro Pagello bij, deze krijgt langzaam vat op Alfred. De goede zorg van George maakt dat Alfred langzaam weer opknapt. Wat doet George echter ook? Ze begint een liefdesaffaire met de dokter. Alfred wordt achterdochtig.

Wanneer Alfred bijna hersteld is gaat hij met een bediende terug naar Parijs. George blijft nog enkele maanden in Venetië. De goede dokter draagt haar op handen. Nooit eerder zorgde een man zo goed voor haar. Een geheel nieuwe ervaring. Tussen Alfred en haar ontstaat weer een briefwisseling. Hij noemt haar, George, mijn broer, teerbeminde George. Zij schrijft hem terug, mijn broertje, mijn kind......Hij zegt haar gerust terug te komen naar Parijs en neem vooral Pietro mee. Echter wanneer ze terug is, breekt de hel los. Nu wordt ook Pietro jaloers en zit ze tussen twee vuren. 

Er volgen ruzies, verzoeningen, steeds vaker klinkt "we moeten met elkaar breken", maar dan zijn ze ineens toch weer bij elkaar. Wanneer Pietro het niet meer uithoudt en teruggaat naar Italië vertelt hij nog op de valreep aan een vriend van Alfred dat George al een relatie met hem begon in de eerste week dat zij elkaar zagen. De vriend brengt het over naar Alfred en dit is het begin van het einde. Alfred wil haar niet meer zien, George is verbijsterd. Het verhaal gaat dat zij haar haren afknipt een doodshoofd koopt en daar haar haren in stopt.

Ze schreef bijna honderd romans, zo'n dertig toneelstukken en vijftigduizend brieven aan tweeduizend verschillende correspondenten. 

groene/de-vrienden-van-george-sand

nohant-vic-demeure-de-george-zand/

De smaak van champagne, een leuk "gemakkelijk" boek tussendoor. De vader, champagnemaker overlijdt. Zijn dochter heeft hem altijd geholpen en heeft zijn kennis overgenomen. Zij verwacht de broodnodige vernieuwingen te kunnen inzetten. Maar dan wordt het testament van haar vader voorgelezen en blijkt ze nog 2 zussen te hebben. Deze twee vrouwen, onbekend voor haar, komen naar de notaris en blijven. Het geeft heel wat stress, de nieuwe zusjes weten niets van het managen van een dergelijk bedrijf. Maar bemoeien zich er wel me. Uiteindelijk, wanneer het bedrijf bijna failliet is komt er toch een oplossing.

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan
• Dagboek van een boek - John Steinbeck
• De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch
• Liefdesdomein - Rosita Steenbeek

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

De wereld van Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's tuinieren - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Voor mijn biografieproject 2021 las ik "De Druk der Omstandigheden" van Simone de Beauvoir.

En toen las ik het derde deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir en werd er af en toe zo verdrietig van dat ik het moest wegleggen. Het eerste deel van de autobiografie ging over haar jeugd. Het jonge meisje, zo slim, ze gaat filosofie studeren. Op de universiteit ontmoet ze Jean Paul Sartre, haar metgezel voor het leven. Daarna het tweede deel van de autobiografie over de Tweede Wereldoorlog. Nu, in het derde deel komen we bij de tijd die ik zelf meemaakte en door het lezen vallen gebeurtenissen op hun plaats. Als kind groeide ik op met het mantra "dit nooit meer". Daarmee werd de ellende van de tweede Wereldoorlog bedoeld en speciaal de ellende van de joden. Ik kan me niet meer herinneren hoe dit zo sterk tot me kwam, maar tot op heden leeft deze "opdracht" in mij. De ervaring en verhalen van mijn ouders spelen hier sterk in mee. Mijn moeder hield dagboeken bij gedurende de oorlog. Ouderwetse grijze schriften boordevol krantenberichten. Ik snuffelde er vaak door. Na het overlijden van mijn moeder vond ik de schriftjes niet meer. Ik had ze graag nu willen hebben.

Dit nooit meer en nu lees ik in Simone's boek het gebeurde allemaal weer. Zelf herinner ik me het het sterkste de Balkanoorlogen. Het moment dat het woord etnische zuivering werd uitgesproken alsof het  normaal is. Een woord waarvan ik dacht dit nooit meer te horen en nu n.b. in Europa, werd het zonder enige gene gezegd. 

Sartre en Simone zijn na de oorlog ineens beroemdheden, tot hun eigen verbazing. De boeken die zij schrijven slaan aan. Hun denkbeelden (Existentialisme) worden als toetssteen gebruikt. Het verandert hun leven drastisch. Voorheen leefde Simone in hotelkamers en schreef zij in restaurants. Les Deux Magots en Le Dôme zijn hun ontmoetingspunten met vrienden.  Nu kan dit niet meer. Zij horen gefluister wanneer zij binnenkomen, de sfeer verandert. The Lost Generation; Cafes in Paris | Lindsay (lindsaymagazine.co) Daarom zoekt zij een woning, eerst 11 rue de la Bûcherie, 75005 Parijs. Zij woont hier 1948-1955, op de vijfde verdieping.  Later Rue Victor Schoelcher 11bis. Zij koopt spulletjes, hangt de souvenirs die ze van haar reizen meebrengt op en gaat zelf koken. Later wanneer zij door haar boeken geld begint te verdienen  koopt zij een platenspeler en zullen zij en haar vrienden bij haar thuis naar muziek luisteren. Ook koopt zij een autootje en crossed daarmee door Parijs, Frankrijk, Italië en Spanje. 

Na de Tweede Wereldoorlog worden zij beiden politiek actief. Het is net of ik in een tijdmachine terecht kom. Want het communisme is positief. Sartre overweegt lid te worden van de partij, maar doet het uiteindelijk niet. Zijn filosofie roept mensen op keuzes te maken, vrijheid om te kiezen is niet zozeer een idee, het is een moeten en deze oproep tot vrijheid past niet bij de manier waarop Rusland op dat moment wordt geleid. Na de inval van de Russen in Hongarije weten ze dat ze er goed aan hebben gedaan. Het Russische communisme is verworden tot dwang van boven. Met de Franse communisten kunnen zij de ene keer wel, de andere keer niet zaken doen.

LES TEMPS MODERNES

Zij zijn geschokt hoe snel de bourgeoisie en het kapitalisme de macht weer heeft na de Tweede Wereldoorlog. Hoe allerlei figuren die heulden met de nazi's op topposities komen, zowel in Duitsland als in Frankrijk. Hun activisme uiten ze via Les_Temps_modernes, ze zetten dit tijdschrift op met een paar anderen. Hierdoor geven zij zichzelf en andere linkse schrijvers uit alle landen een podium. Ze zijn niet afhankelijk van de mainstream media die hen bespreken in termen van afgunst, hun beroemdheid benadrukken of hen aanvallen op hun ideeën. Na de Tweede Wereldoorlog begint de Koude Oorlog. Het is interessant te lezen hoe dit ontstond en hoeveel angst dit oplevert. Jarenlang is men in Parijs bang "De Russen komen, moeten we niet vluchten". Les Temps Modernes zet een andere werkelijkheid naast de hypes van het moment.

KOUDE OORLOG

Is het Marhallplan alleen uit medemenselijkheid weergegeven? Ik wil daar nog eens wat meer over uitzoeken. Ik las ergens dat er o.a. een verbod op vakbonden in staat. In de USA wordt de macht van de vakbonden een kopje kleiner gemaakt. Het plan wakkert de tegenstelling binnen Rusland,  Oost Europa en het Westen aan. In de USA zal de Koude Oorlog uitmonden in een communistenjacht. Iedereen die linkse ideeën heeft loopt gevaar. Orson Welles, Einstein, Dorothy Parker, Robert Oppenheimer, Arthur Miller, Thomas Mann, Danny Kee, Nelson Algren en een lange lijst met andere namen werd aangelegd.  Pete Seeger. Ik hoor Bob Dylan tijdens 1 van de 80-e verjaardag uitzendingen vertellen dat hij in zijn jeugd een lied van Pete Seeger zong. Hem werd verteld Pete is een communist. Hij wist niet wat dit is. Maar stel hij had het geweten dan nog zou hij het lied hebben gezongen, zo zegt hij.

Simone reist in deze periode opnieuw veel. Het soort reizen wat zij als jonkies deden, liften, met transportboten, kan niet meer. Zij wordt nu uitgenodigd om lezingen te geven. De eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog ziet zij de ellende, o.a. in Londen en Berlijn, de armoede, de kapot geschoten steden, mensen in lange rijen voor de winkels. Maar niet lang daarna reist zij naar haar zus in Portugal en ziet "weelde". Zij koopt er wat kledingstukken. Wanneer zij jaren later met Sartre in het vliegtuig zit en door het raampje neerkijkt op Italië en ziet hoe dicht de steden bij elkaar liggen, herinnert zij zich hoe lang ze er als tieners over deden om de afstand te overbruggen.

USA

Zij wordt uitgenodigd in de USA en ontvangen door de crème de la crème. Nu is het zo dat Simone totaal niet om luxe geeft. Zij wordt moe van het fêteren en de oogverblindende rijkdom. Zij krijgt het telefoonnummer van een auteur, Nelson Algren, die in Chicago woont. Zij belt om een afspraak te maken, hij hoort een vrouw met een raar accent, begrijpt het niet, legt neer, ze belt hem weer. Zij ontmoet hem en dan gebeurt er iets magisch........ Algren is de schrijver over de armen, de uitgestotenen, de gokkers, de prostitués. Hij neemt haar mee naar de wijken waar hij in verkeert, Poolse wijken met veel armoede. Ze ziet de bars en het casino en........... ze worden verliefd en niet zo'n klein beetje. Het is zo'n mooi verhaal, zo blij en lief. Beiden zijn schrijvers,  maar ze lopen kapot op het feit dat hij Amerikaan is en zij Parisienne. Hij is gescheiden, maar zij heeft Jean Paul Sartre. Algren vraagt haar tweemaal ten huwelijk, haar tegen voorstel is dat ze een deel van het jaar in Chicago leven en een deel van het jaar in Parijs. Aldus gebeurt en ze maken samen ook lange reizen. Algren ontmoet Sartre en het klikt. Toch gaat het mis. Algren wil meer en dat kan zij niet geven. Wanneer zij boeken publiceert waarin ze over hun liefde vertelt, reageert hij verbittert. Ze gaan elkaar minder schrijven, maar de correspondentie houdt wel stand. Wanneer in de USA de communisten jacht oploopt, kan Algren niet meer naar haar toe. 

ALGERIJE

Algerije, ik weet nu wat de Fransen er hebben gedaan. Ik word er misselijk van. Jaren lang legt het een zware deken over Simone's leven. Sartre en zij nemen stelling tegen de Franse politiek. Zij worden met de nek aan gekeken. Er valt een bom in Sartre's huis. Simone interviewt een Algerijnse vrouw die gemarteld is en publiceert dit. Zij moet thuis beveiligd worden. Het kringetje wat ze kunnen vertrouwen wordt kleiner en kleiner. Zij voelt zich meer en meer een balling in haar eigen land. Dit doet zo'n pijn en geeft zoveel wanhoop. Wanneer zij uitgenodigd worden om Cuba te bezoeken komen ze daar weer een beetje bij. Het is het Cuba van net na de revolutie van Castro en de zijnen. De mensen zijn betrokken, blij, de kleuren van het land. Na een lange periode organiseren de communisten protestmarsen tegen de politiek van de Gaulle. Er komen honderdduizenden mensen op af. Dan kunnen zij zich weer een beetje ontspannen. (Macron wil geen excuses uitspreken lees ik nu in een krant macron-geen-excuses-voor-koloniaal-verleden-in-algerije/). 

Le deuxième sexe -'Je komt niet ter wereld als vrouw, je wordt tot vrouw gemaakt.'

In deze periode schrijft Simone meerdere boeken die goed aanslaan. Een van haar beroemdste boeken is de Tweede Sexe. Tijdens haar tocht door de USA logeert zij o.a. bij het echtpaar Ellen en Richard Wright. Hij is een zwarte schrijver. Via hem komt zij in aanraking met racisme. Loopt zij alleen door New York dan krijgt ze direct een taxi, wachten ze samen dan kost dit moeite. Hij geeft haar een boek Dilemma: the Negro Problem and Modern Democracy van de Zweedse socioloog Gunnar Myrdal. Simone is onder de indruk van Myrdal’s analyse en legt een verband met een belangrijk thema in haar eigen werk: de positie van de vrouw. phaestus.  Het boek slaat in als een bom. humanistischecanon/venster/sociale-bewegingen/simone-de-beauvoir-de-tweede-sekse/ Het boek wordt de bijbel van het feminisme genoemd. Zij wordt er geliefd en verguisd door. Hedendaags commentaar: groene/een-openbaring

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir