24 ste boek van mijn boekenproject 2014.

Graag wil ik nu iets vertellen over het 24 ste boek dat ik las in het kader van mijn boekenproject. De naam Celine kende ik. Ik wist dat hij boeken had geschreven vanuit een pessimistische invalshoek. Op het boek dat ik uit de bibliotheek haalde stond dat Voyage au bout de la nuit (Reis naar het einde van de nacht) mijn kijk op het leven zal veranderen. Ik ben benieuwd.
Het boek heeft mijn kijk op het leven niet
veranderd. Dat komt denk ik omdat de spottende, wrange, cynische toon van het boek iets is wat ik dagelijks op internet tegenkom in de vorm van reaguurders. Ik ben er aan gewend, maar ik kan me indenken dat het boek in de tijd dat hij het publiceerde als een bom insloeg. Ik lees het een en ander over Celine op Wikepedia en besef achteraf dat het boek sterk biografisch is.
Louis-Ferdinand Céline , pseudoniem van Louis Ferdinand Destouches , ( Courbevoie , 27 mei 1894 – Meudon , 1 juli 1961 ) was een Franse schrijver .
Céline was de meisjesnaam van zijn moeder. Tijdens zijn leven publiceerde hij acht romans, vier pamfletten, een toneelstuk en enkele balletten. Hij is na Marcel Proust de meest vertaalde Franse auteur uit de twintigste eeuw. Van beroep was hij arts. Zijn literaire werk combineert nihilisme en pacifisme, in een levendige (humoristisch-ironische) stijl. Céline is controversieel, omdat hij tussen 1937 en 1941 enkele rabiaat antisemitische werken publiceerde, die tijdens de Tweede Wereldoorlog en in oktober 2008 werden herdrukt. wiki/Louis-Ferdinand

 Het begin van het boek boeit me het meest. Hij beschrijft een soldaat in de WO I. De soldaat beschrijft hoe bang hij is, hoe hij vernederd wordt door zijn superieur, hoe die superieur hem in de steek laat. Hoe hij niet begrijpt dat hij mensen moet doden die hem nooit iets misdeden, terwijl hij bevelen moet opvolgen van een man die hij dood wenst. Hij beschrijft hoe laf hij is en hoe verwondert dat hij met een onderscheiding de oorlog uitkomt. Vanuit de oorlog bevindt hij zich ineens in Afrika. Hoe zeer vinden de Europeanen hier zich verheven boven de originele bevolking en hoe zeer zijn zijzelf verschrikkelijke mensen. Per boot komt hij in New York aan. Veel jonge arme jongens zoeken werk. Hij komt in een autofabriek terecht. Efficiency is hier het toverwoord. Celine beschrijft het op een manier dat ik voor het eerst begrijp dat de prachtige verhalen die ik over de Ford fabrieken ken een heel andere achterkant van het gelijk heeft. Hij ontmoet een jonge vrouw die hij erg aardig vind, maar toch in de steek laat. Hij beschrijft haar op een heel lieve manier, anders dan de rest van de toon van het boek. Terug in Parijs maakt hij zijn studie af en gaat werken als arts.

Ik denk dat de manier waarop dit boek is geschreven als inspiratie heeft kunnen dienen voor ""on the road"" van Jack Kerouac. Ik weet niet of dit waar is maar wel weet ik dat het boek de zelfde snelheid, toon en spirit draagt.

Ik ontdek ineens dat er op You Tube interviews met Celine staan  

louis-ferdinand

Dit boek staat wat mij betreft hoog op het lijstje van boeken
wat ik las Het is niet het mooiste boek wat ik las wel een boek dat tot nadenken uitnodigt

Boekenproject 2014

Dit zijn de boeken die ik

 in het kader van mijn boekenproject 2014 heb gelezen

Anna Karenina van Leo Tolstoi
Terug naar Oegstgeest van Jan Wolkers
Het huis met de Geesten van Isabel Allende
Een American in Parijs van Hemingway
Mrs. Dalloway van Virginia Woolf
Portret van een Dame van Henry James

De kant van Guermantes
van Proust Schuld en
Boete van Dostojevski
Mansfield Park
van Jane Austen
De Glazen Stolp van
Sylvia Plath
Noord en Zuid van Elizabeth
Gaskell On the
Road van Jack
Kerouac Orlando van
Virginia Woolf In de schaduw van de bloeiende meisjes van Proust Oliver Twist van Charles Dickens Cranford van Elizabeth Gaskell de Buddenbrooks Thomas Mann Madame Bovary Gustave Flaubert
Emma van Jane Austen
""In het Paradijs voor de vrouw/ "Au bonheur des dames""" van Emile Zola

Villette van Charlotte Bronte
De Gebroeders Karamazov van Dostojewski
Die Leiden des jungen Werther van Goethe

Reis naar het einde van de nacht van Celine

 Niemand is onsterfelijk van Simone de Beauvoir

Ik had 3 doelstellingen 

• Ik stelde een tijdlimiet. Ik was er niet zeker van dat ik het zou halen. Ik wilde er 2 per maand lezen. Ik denk dat wanneer ik dit niet had gedaan ik allang was afgehaakt. Ik ontdekte dat ik dit wedstrijdelement  (een  wedstrijdje met mezelf) leuk vond. En toen ik merkte dat het lukte wilde ik halverwege niet gaan afhaken, dus werkte het als een stimulans. Ik ben nu uitdagingen voor volgend jaar aan het bedenken, ik weet nu zeker dat het wedstrijdelement er in blijft. 

• Ik wilde de boeken echt woord voor woord lezen. Niet in de fout van het ""Twitterbrein"" vervallen, iets wat me de laatste jaren zo goed af ging. Namelijk snel hier en daar wat lezen, korte stukjes, stiekem achterin kijken etc. Ik vind op zich dit soort lezen nog steeds leuk, maar ik miste iets, namelijk het verdiept raken in een boek zoals ik me van vroeger herinnerde. Het geeft echt een trots gevoel dat ik weer boeken van begin tot eind kan lezen. 

• Het moesten boeken uit de wereldliteratuur zijn. Ik hou veel van cultuurgeschiedenis. Over veel van de boeken die ik nu gelezen heb had ik wel gelezen, maar de boeken zelf las ik niet. Eerlijk gezegd dacht ik dat ze saai zou zijn. Nu, het tegenovergestelde is het geval. Ik vond niet alle boeken even interessant, maar ben wel blij al deze boeken te hebben gelezen.

Ik vond het leuk ook achtergrondinformatie over de boeken te lezen

•  Zo weet ik nu dat Jack Kerouac een voorloper had in Celine
• Dat Jack Kerouac de vellen papier die hij vol typte aan elkaar plakte zodat hij met een rol onder zijn arm naar de uitgever stapte
• Dat Proust 7 boeken schreef die hij bij elkaar "À la recherche du temps perdu/ Op zoek naar de verloren tijd" noemde.
• Weet ik wat er met "Stream of consciousness wordt bedoeld.
• Weet ik dat de serie Les Rougon-Macquart, waar de roman die ik las van Zola " In het Paradijs voor de vrouw"" bij behoort uit 20 delen bestaat

Wat vond ik nu de mooiste boeken?

TOP 2

De gebroeders Karamazov van Dostojewski

Het huis met de Geesten van Isabel Allende

Het boek van Isabel Allende heb ik al jarenlang in huis, het boek van Dostojewski ga ik kopen. In het huis met de Geesten vind ik de figuur van Clara prachtig. Ik las het boek voor de tweede keer. Het gevoel van bewondering wat ik krijg bij het lezen over Clara was de tweede keer net zo sterk als de eerste keer dat ik het las. Ik geloof dat ik zelf graag een Clara zou willen zijn. Bovendien vind ik de beschrijving van de overgang van revolutie via een rechts beleid naar een gruwelijke dictatuur verhelderend. In het boek van Dostojewski vind ik meerdere heel mooie figuren in voorkomen, ook  bijrollen. Ik vind de hoofdstukken de Groot Inquisiteur en de Duivel om kippenvel van te krijgen. Ik vind de sfeer van het boek ook heerlijk.

En zal ik nog eens iets zeggen?
Ik heb 1 boek teveel gelezen
Ik heb rond september
geteld hoeveel boeken ik
had gelezen Ik dacht dat ik
een boek te weinig had gelezen Ik wilde het in halen en nu, maanden later, ontdek ik Dat ik er 25 heb gelezen