K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

dinsdag 23 augustus 2016

LIEF!!!! BEDANKT!!!!! BLIJ!!!!!


Morgen ben ik jarig
Maar vandaag kreeg ik met de post al een felicitatiekaart
En een heel lief cadeautje
In een grote witte enveloppe zitten allemaal kleine pakjes

Wanneer ik de kaart openmaak rolt er allemaal confetti uit, hartjes, sterren, bolletjes, wat lief



Ik heb dit nog nooit eerder gezien
en vind het heel erg leuk en mooi


Twee felicitatiekaarten, dank jullie wel, Hedy en Dinie

Hartjes, bolletjes en sterren
Een mooie notebook
Een tas voor extra boodschappen
en een schattig wierookschoteltje met heerlijk ruikende wierook
Ik ben nu al verwend
LIEF!!!! BEDANKT!!!!! BLIJ!!!!!

zaterdag 20 augustus 2016

Tuincentrum, vogelvoer, cactussen, ""Blond"" en een paard.


Vandaag ben ik weer even naar het tuincentrum geweest
Ik vertelde toch eerder dat wij vogelvoerhuisjes aan het raam hebben hangen?
Nu, er komen soms wel 5 koolmeesjes tegelijkertijd op bezoek
Het is een heel leuk gezicht
Maar ze eten ons de oren van het hoofd
Dus er moest nieuw vogelvoer komen

Het voer was snel gevonden.
Maar dan, alle andere verleidingen....................
Er is zoveel te bekijken
En ja, ik kocht ze, kleine cactusjes
Ik vind ze zo leuk
Nu zijn dit niet eens de kleinste
Want kijk eens
Deze zijn echt ienie mienie


Raar eigenlijk dat ik ze zo leuk vind
10 jaar geleden had ik ze nog vreselijk gevonden
Vooral die met die sprieten
Die had mijn moeder ook
Ik vond hem zo lelijk
En kijk, nu ben ik er zo blij mee
Ik ben beïnvloed door foto's uit woonbladen


Onderin zien jullie oregano en tijm
Ik heb sinds kort ook een leuk klein kruidentuintje

Eerder liet ik jullie foto's zien
van de bloembakken aan de muur van het huis
Ik vond ze prachtig
Maar omdat er bijna geen zon komt
Verdwenen alle bloemetjes en werd het een dorre boel
Het was uiteindelijk geen gezicht
Ik heb de bakken nu in de achtertuin staan
Waar wel zon is
En langzaam komen de bloemen weer terug


Ik bedacht ""ik ga kransen maken en hang die aan de muur in de voortuin""
Ik heb een flinke tijd doorgebracht bij de kunstbloemen
Normaal kijk ik daar nooit
Visualiserend hoe het zal worden
En uiteindelijk mooie witte bloemen gekocht

Ik heb nog nooit een krans gemaakt
Dus ik ben erg benieuwd of het zal lukken
Ik denk er wat ""levende" hortensia bloemen bij te doen
Mijn man moet dan iets briljants verzinnen (Daar is hij goed in)
zodat ze opgehangen kunnen worden
 maar ook snel binnengehaald wanneer het gaat regenen

Wat zijn er veel leuke dingen te koop
Ik bedacht me
""Maak foto's, dan hoef je niets te kopen""
Want waar laat ik het?

Ik vind ""BLOND"" zo leuk, maar het past nergens bij in mijn huis, wat jammer


Zo'n paard, wat mooi


 Wat schattig die kopjes


O, wat mooi, die kleur blauw


Maar deze kleur blauw, ook zo mooi


Grappig


En toen, alles in een tas en weer naar huis


donderdag 18 augustus 2016

Zomervakantie en een park........


Ik had het er al een paar dagen over gehad. Laten we naar de tuin van het park gaan. Gisteren was het zover. Prachtig weer. Ik verheug me, rust en een zee van bloemen in diverse schakeringen blauw, boordevol bijen. Zo was het andere jaren.

Wat ik vergat is dat het augustus is
En dat blijkt een heel ander verhaal
Allereerst overal tenten


Dat is het ergste niet
Maar het was druk
Jongemannen met radio's die voluit hiphop uitbraken
en......

Pokomon spelers
 Groepen op de grond zittende jongemannen
en nog eens rijen op muurtjes zittende jongemannen
die allemaal naar een schermpje staren
Thuis heb ik geprobeerd te begrijpen wat dit spel inhoudt
Maar ik ben er maar mee opgehouden
Te ingewikkeld
Ik las ergens dat alles en iedereen een Pokomon kan zijn, 
Zoals de eigenaresse van een tuinkabouter ontdekte
toen plots groepen jongeren zich ervoor stonden te verdringen
Begrijpen jullie het, ik niet

De tuin was dus niet echt een plezier
Maar er was meer
Buiten de tuin is een beeldententoonstelling te zien
Andere jaren vonden we het mooi
Maar nu?


Waarschijnlijk kwam ik oververhit uit de tuin
want deze keer kon ik er weinig moois aan ontdekken
Ik vond het eerder irritant


Wat ook heel raar was
Ik heb geen bij gezien
Normaal gonst het ervan
Ik zag 1 vlinder en deze schoonheid


Ik weet nu, in augustus
is het park niet echt een plaats waar ik me lekker voel

woensdag 17 augustus 2016

Creativity is not a competition.


Dit sluit mooi aan bij wat ik gisteren schreef
Dank jullie wel, Hedy en Lilian, voor jullie lieve reacties
Doet me goed

En de kaart die ik trok
Kernwoorden: nieuwe zaken, studie, leergierigheid, beminnelijkheid.

Pentakels Page -of Schildknaap
Is de boodschapper van een komende kans op ons pad
In het licht van het aarde-element zal het hier gaan om een concreet, haalbaar en degelijk voorstel

dinsdag 16 augustus 2016

Inspiratie komt en gaat. Hoe om te gaan met het getwijfel?


Wat een heerlijk weer
Ik zat vanmorgen in de tuin
Ik las in een boek van Isabel Allende
Wat is dit toch een fantastische schrijfster
Ik ben in Californië en in Chili
verwikkeld in een vreselijke oorlog
Maar ook lees ik over fascinerende mensen
Straks is het boek uit
Nog maar even niet aan denken


Ik ben weer aan het denken om een serie jaargetijden schilderijen te gaan maken

Gisteren heb ik foto's gezocht en vastgezet op Pinterest
Ik visualiseer hoe ik het zou willen hebben
Wil ik een centraal onderwerp in het midden
Met van alles als een collage eromheen?
Wil ik er een tekst in verwerken?
Een regel uit een gedicht?

Vanmorgen kwam ik via Instagram terecht bij een behang- en stoffenfabrikant
Nooit eerder van gehoord
Wow, dit is mooi

Wanneer ik dit zie zakt de moed me in de schoenen
Het inspireert me heel erg
Maar,
tegelijkertijd komt er zo'n vervelend duivelsachtige gedachtetje
Waarom zou je nog iets gaan schilderen
wanneer anderen dit al gemaakt hebben?

Gisteren trok ik weer een Tarot kaart
Deze keer: Zie je angsten onder ogen

En zonet trok ik

Zwaarden Acht geeft aan dat we een belangrijk deel in onszelf niet tot leven laten komen, en symboliseert remmingen of blokkades. Ze kenmerkt een beetje de 'Ja maar...' houding. Bij alles is het enige wat tussen ons en de dingen die we willen doen, worden of hebben in staat, ons eigen 'maar'.
Nu, dat klopt ook als een bus
Angsten onder ogen zien en geen ge ja maar

zaterdag 13 augustus 2016

Rode bessen, de Tarot en een jaarboek.


Dit zijn mijn tarot kaarten
Ik kocht ze in de jaren 80 met een feministisch georienteerd tarotboek erbij
  Een vriendin van mij reageerde jaren later: "Heb jij zwart-witte tarotkaarten? Waarom?" 

Want er zijn ondertussen al zoveel gekleurde kaarten verschenen dat dit echt uit de oude doos is. Maar ik hou van ze en ik vind ze mooi. In de jaren 80 legde ik ze regelmatig. Maar gisteren moest ik ze echt zoeken.

Waar liggen ze toch? 
Waarom zocht ik ze eigenlijk?

Ik ben binnenkort jarig en dan is het weer tijd voor een wensenlijstje. Op Marion's mijn Kladblog las ik over een jaarboek voor het jaar 2017 en ik dacht dat is echt een mooi cadeau om aan mijn vriendin te vragen. En ja, ze is laaiend enthousiast en gaat het ook voor haarzelf kopen. modron/webwinkel Ik verheug me er erg op. Ik heb gelezen dat ik in oktober al met het jaarboek kan beginnen. Dus hoef ik niet al te lang te wachten. Wat ik heel leuk aan dit jaarboek vind is dat het met de jaargetijden werkt. En dat bevalt me heel erg goed.

Zonet liep ik buiten en zag al een lichte overgang van zomer naar herfst. Ik geniet hier altijd zo van. En probeer heel bewust het proces te volgen. O.a. door foto's te maken. Maar ik wil het ook in mijn schilderen gebruiken. Twee jaar geleden maakte ik 4 grote aquarellen. Ze werden prachtig. Vorig jaar mislukte de eerste en dat ontnam me de zin verder te gaan. Ik zou heel graag in de herfst weer met een serie van 4 jaargetijden schilderijen willen beginnen.


Ik voel me altijd heerlijk onder bomen
Soms krijg ik een soort eenheidsgevoel
Dat is een heel fijn gevoel

 
Nu legt Marion vaak kaarten. 
En zo kwam ik gisteren op het idee "laat ik dat ook weer eens doen"


Wat kwam eruit? 

zaterdag 13 augustus 2016
17:58
HOGEPRIESTERES

Vragen
Durf ik dingen op hun beloop te laten?
Heb ik het geduld en de kracht om af te wachten?
Laat ik me leiden door mijn innerlijke stem?


geduldig en met een ontvankelijke geest en je laten leiden door je innerlijke stem.

14-08-2016
Staven Acht is de enige van de 78 tarotkaarten die een duidelijke aanwijzing geeft dat er een gebeurtenis voor de deur staat. Ze wijst erop dat er iets aan de gang is, dat er iets in de lucht hangt, en dat het sneller dan misschien verwacht wordt al gaat gebeuren. Meestal brengt deze kaart blijde gebeurtenissen.

Mijn biografieproject 2016. Het leven van Brian Jones. Oprichter en gitarist bij de Rolling Stones.


Ik las een biografie over Brian Jones. Samen met Mick Jagger en Keith Richards richtte hij the Rolling Stones op. Hij heeft alleen de beginperiode van the Stones meegemaakt omdat hij op jonge leeftijd uit de groep gezet werd en kort daarna overleed. Uit het boek komt hij naar voren als een vriendelijke, geïnteresseerde, begaafde muzikant, maar ook als lastig en soms zelfs wreed.

As Bill Wyman,gitarist of the Stones observed in Stone Alone: "There were at least two sides to Brian's personality. One Brian was introverted, shy, sensitive, deep-thinking. The other was a preening peacock, gregarious, artistic, desperately needing assurance from his peers. "He pushed every friendship to the limit and way beyond"wiki/Brian_Jones

The Stones waren diep onder de indruk van de muziek van zwarte muzikanten uit de USA. Dat was bijzonder want deze muziek werd tot die tijd alleen in zwarte clubs  in de USA gespeeld. Mondjesmaat druppelden muziekplaten Europa binnen. De muziekplaten onder de arm van Mick Jagger trokken de aandacht van Keith Richards en maakten dat ze met elkaar in contact kwamen.

De wereld veranderde. Kleding veranderde, de manier van dansen veranderde. De jeugd wilde het anders dan hun  ouders. De jongerencultuur ontstond. En de Stones sloten daar naadloos bij aan.


In het boek wordt verteld dat Brian Jones in die tijd de beste muzikant was van de Stones. Oorspronkelijk was Brian de leider van de groep. Hij was ook degene die de naam van de band verzon. Maar toen Mick en Keith samen songteksten begonnen te schrijven veranderde dit. Zij kwamen met hun vijven in een stroomversnelling terecht. Traden in een korte tijd op veel plaatsen in de wereld op. O. a in de USA en veroorzaakten daar ophef door te zeggen dat zij alles aan zwarte muzikanten te danken hadden. In die tijd was er in de USA een sterkte rassensegregatie en een blanke die zegt dat hij iets aan een zwarte te danken heeft kon eigenlijk niet. Zij noemden namen. Namen waar de blanke toehoorders nooit eerder van hoorden. Muddy Waters is 1 van de door hem bewonderde muzikanten. Hij vertelt dat het door the Stones kwam dat zwarte muzikanten kansen kregen om op te treden voor een wit publiek, dat zij tv optredens kregen en dat hun latere beroemdheid aan Europese jonge bands waaronder de Stones te danken is.

Maar Brian raakte in conflict met Mick en Keith. In die tijd gebruikten ze drugs en Brian raakte hiervan absent, afwezig. Soms kwam hij ook niet opdagen en wanneer hij er wel was dan speelde hij slecht en dat irriteerde de anderen vreselijk.


The Stones spraken de irritatie niet echt uit. Wel begonnen Mick en Keith Brian een beetje te sarren. De spanning kwam op zijn hoogst toen ze een reis naar Marokko maakten. Brian had in die tijd een vriendin Anita van Pallenberg. Met haar en Marianne Faithfull, Micks vriendin reisden ze door het land. Brian werd ziek en werd in een ziekenhuis achtergelaten en Anita en Keith begonnen een relatie.

De Stones wilden weer een nieuwe tournee door de USA maken. Maar Brian was verwikkeld in contacten met justitie voor zijn cannabis gebruik en zou de USA niet in mogen. Het hoge woord kwam eruit. The Stones en hun manager wilden dat Brian de groep zou verlaten.

Brian vond het vreselijk. Maar zat toch vol met plannen. Hij was altijd goed geweest in het leggen van contacten. Hij maakte contact met allelei muzikanten en bezocht o.a. het  Monterey Pop Festival. Hij is 1 van de eersten die verliefd werd op de Marokkaanse muziek en het idee van wereldmuziek introduceerde. Iets wat nu heel normaal is, maar in die tijd onbekend.

De nacht van 2 op3 juli 1969 werd het lichaam van Brian Jones in zijn zwembad gevonden. Hij was overleden. Over de doodsoorzaak is heel wat geschreven. Er bestaan veel complottheorieen. De schrijver van het boek ontrafeld ze en gaat er van uit dat Brian verdronken is door een noodlottig ongeluk.

Vergeleken met de biografieen die ik over David Bowie en Janis Joplin las is dit een redelijk erudiet boek. Ik vond het interessant om weer terug te keren in die tijd.

Brian Jones -Paul Trynka
 In dit gevreesd gemis. Het leven van Willem Kloos - Bart Slijper.
The true adventures of John Steinbeck- Jackson J. Benson
Grace, a memoir - Grace Coddington 
Het rebelse leven van Lily Braun
Een Leven - Simone Veil
Janis Joplin - Ellis Amburn






donderdag 11 augustus 2016

Ik wil graag reizen. Is airbnb iets voor ons?



In de zomer gaan mensen op reis
Dat is al heel lang zo
Ook deze zomer gaan vriendinnen op stap
En voel ik heel sterk  "IK WIL OOK"
Waarom zijn we dat dan niet?
Omdat ik een twijfelende knopendoorhakker ben

Ik vind reizen heerlijk
Een andere omgeving
Een andere cultuur
Andere kleuren
mensen leren kennen.
Maar de laatste jaren gaat alles moeizaam

Door de aanhoudende pijnklachten heb ik veel minder energie
Het is overal zo druk

Ik herinner me nog de treinreizen die ik naar mijn ouderlijk huis in Den Haag maakt. Ik deed dit met een weekendretour en ik zat vaak in een lege coupe. Dat dit economisch gezien onrendabel is dat begrijp ik. Maar nu is het tegenovergestelde het geval. Wanneer ik nu naar Den Haag wil zijn de treinen op welke dag of wat voor tijdstip bomvol. Kon ik vroeger lekker blijven zitten, nu moeten we in Utrecht overstappen. Toen ik in Utrecht studeerde moesten we altijd door Hoog Catharijne lopen. Alles had de menselijke maat. Later is het station totaal veranderd en kreeg een enorme hal. Nu zijn ze weer aan het verbouwen. Het is er zo druk. Ik voel me er zo onprettig. Het vervelende gevoel ""niets"" te zijn tussen velen. Nu lopen wij ook altijd gehaast richting onze volgende trein. Misschien wanneer ik eens rondkijk zie ik andere dingen die me nu niet opvallen.

We zijn 1-e klas gaan reizen voor de rust
Dat bevalt goed

En nu ben ik iets aan het uitzoeken wat alles misschien leuker maakt
We hebben de afgelopen jaren een paar keer overnacht in een B&B en in een hotel

Het waren op zich fijne plekken
met aardige mensen
Maar.......

I voel me 's morgens het beroerdst van de dag
en dan moet ik vroeg opstaan
haastig aankleden
Want het ontbijt staat klaar.....
De laatste keer zijn we niet naar het ontbijt gegaan
Maar toen stond de schoonmaakster te kloppen....pffff
Benauwd kreeg ik het er van

Nu ben ik bezig me te oriënteren op

Ik heb al leuke adressen gevonden in Haarlem en Alkmaar.
Het erop rondneuzen is al leuk
Misschien gaan we dit eens doen?

Het voordeel is
We zijn eigen baas
Kunnen zo laat als we willen opstaan
Hebben een keuken tot onze beschikking
Kunnen dus zowel uit eten gaan als zelf koken

Het is wel een beetje een gek idee om zomaar in iemands huis te logeren
Iemand die we niet kennen
Iemand die zo goed van vertrouwen is
Ik vraag me af
Zouden wij dit willen
nee....... denk ik gelijk
Ons huis is zo persoonlijk
Boordevol schilderijen, en boeken en tijdschriften en volgeschreven cahiers en planten
Zou iemand anders hier willen overnachten?

Wat me opvalt is dat de aangeboden huizen die ik bekeek zo clean zijn. Geen schilderijen aan de muur. Slechts 1 huis had een boekenkast. Zijn het misschien huizen die alleen verhuurd worden en verder niet bewoond? Op You Tube vertelde een stel over Airbnb dat ze naar Rome gingen naar het huis van een kunstenares. Ze verheugden zich op haar atelier en de kunstzinnige omgeving die ze vermoeden. Echter op het allerlaatste moment cancelde de vrouw. Toen ik dit bekeek dacht ik, die twee zouden ons huis waarschijnlijk wel gewaardeerd hebben.

Ik ben 1 huis tegengekomen wat erg gezellig is. Een foto van een huis met zonnebloemen voor de deur. Een boel planten en boeken. Gaat dit hem worden? Maar ik ben nu eenmaal een twijfelende knopendoorhakker. Misschien/ Ja. Nee.

woensdag 10 augustus 2016

Wandeling en onze voortuin.


Ik vind het altijd heerlijk om door het volkstuin complex te wandelen
Het is er lekker rustig
In onze buurt zijn weinig echt mooie tuinen
Veel voortuinen zijn afgedekt met tegels
met een of ander raar beeld erop
Dus ik ben super blij met deze mooie volkstuin



Ik vind het zo jammer dat mensen hun tuinen steeds meer bestraten
Wij wonen al lang in deze wijk
Ik ken dus de meeste tuinen in de buurt
Ik ken de mooie plekjes
Ik begrijp wel dat wanneer je een gezin van tweeverdieners bent
je weinig puf voor tuinieren hebt
Maar jammer is het

Onze eigen tuin krijgt wel steeds meer planten
Dit is niet de meest florissante foto
Het goot pijpenstelen
De planten staan hier nog in potten


dinsdag 9 augustus 2016

Boekenproject 2016. ""De wilden"" van Marion Pauw.


Dit is de laatste kaart die ik voor mijn 10 dagen project schilderde
De kaart past bij het boek "de Wilden" van Marion Pauw

Ik zag dit boek in de bieb
Las iets over de inhoud
en besloot het boek mee naar huis te nemen

En hiermee steggel ik een beetje
Want, het boek behoort niet tot de wereldliteratuur
Maar ik had zo'n zin in een gemakkelijk boek
Ik besloot het mag wel eens een keer
Iets leuks, iets wat lekker wegleest
Nu, dat deed het. Ik had het in 2 dagen uit


De hoofdpersoon in het boek heeft thuis problemen. Ogenschijnlijk gaat alles goed. Mooi huis, leuke man en kinderen, leuke baan maar dan. Zij maakt een misstap en dan kunnen haar man en kinderen haar niet meer luchten of zien. Zij wordt buitengesloten. Om afstand te nemen besluit ze een groepsreis naar Panama te gaan maken. Wanneer ze zich van de groep afzondert om even te plassen ontdekt ze daarna dat de groep weg is. Nergens meer te vinden. Een paar dagen en nachten dwaalt ze in haar eentje rond, wordt gebeten door een insect, wordt ziek. Maar dan wordt ze door een indiaan gevonden en meegenomen naar zijn dorp. Hier wordt zij dusdanig verzorgd dat zij weer helemaal herstelt.

Zij ontdekt een veel rustiger levenswijze en raakt betrokken bij alle ontwikkelingen van het dorp. Zij leert met vallen en opstaan de gewoonten van de mensen kennen en gaat er deels aan deelnemen. Op een gegeven moment blijken er projectontwikkelaars in het dorp te zijn. Zij dringen de leefwereld van de indianen binnen zonder daar toestemming voor te vragen.

De regering wil dat de indianen een school bouwen. Wanneer dit niet lukt zal men genoodzaakt zijn de kinderen weg te halen en ze elders naar opvang en onderwijs te brengen. De hoofdpersoon gaat zich hier hard voor maken. Ze wil met Hollandse voortvarendheid aan de slag. Maar alles gaat langzaam en anders. Zo kan de boom die hout oplevert voor de school niet zomaar gekapt worden. Nee, de boom moet er eerst mee akkoord gaan dat ze voor dit doel gekapt gaat worden.

Hoe het afloopt moet je zelf maar lezen. Ik vond het een leuk boek. Het was het eerste boek dat ik van Marion Pauw las. Ik ga zeker nu ook haar andere boeken lezen.

Ik lees nu net op internet dat Marion Pauw voor het schrijven van dit boek met haar kinderen de rimboe van Panama introk. Zij en haar dochter hadden aanpassingsproblemen, maar haar autistische zoon voelde zich direct thuis. Marion dacht: Hij is niet autistisch, hij is eigenlijk indiaan.

De Japanse minnaar - Isabel Allende
To a God unknown - John Steinbeck
de Wilden - Marion Pauw
Cannary Row - John Steinbeck
Huckleberry Finn - Mark Twain
 Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John
Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen
 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede


dinsdag 24 mei 2016


Boekenproject 2015. Vaders en Zonen van Toergenjev.

In april las ik het boek Vaders en Zonen van Toergenjev. Ik wist van deze schrijver helemaal niets. Ik las op de flap dat het 1 van werelds meesterwerken is. Eerlijk gezegd viel het me tegen. Het verhaal kon me in mindere mate boeien.

Hoofdthema van dit verhaal is een generatieconflict, waarin 'de zonen', de jonge arts Bazarov en zijn vriend Arkadi, zich afzetten tegen de ideeën van de oudere generatie. Bazarov is in Rusland het prototype geworden van de 'nihilist', die slechts waarde hecht aan de wetenschap en een materialistische filosofie verkondigt. Bazarovs afkeer van geloof en tradities leidt tot een botsing met de vader en oom van Arkadi.  deboekensalonvan-alle-tijden-vaders-en-zonen

Ik ergerde me eigenlijk vanaf het begin aan de figuur van Bazarov
Vond hem vervelend en eigengereid
Ik begrijp de vaders beters dan de zoons, althans dan Bazarov

Ik had intens te doen met de ouders van Bazarov, die zo blij waren dat hij weer huis kwam. Die zo trots op hun zoon zijn. Die van gekkigheid niet wisten wat te doen om hem te plezieren. Hun enorme verdriet toen bleek dat Bazarov bij de behandeling van een zieke een infectie kreeg, waardoor hij ziek werd en stierf.

Ik las dat Toergenjev te maken kreeg met censuur en ik vroeg me af waarom. Het wordt me niet helemaal duidelijk. Tot ik het volgende op wikipedia/ Ivan Turgenev lees.

Fathers and Sons ("Отцы и дети"), Turgenev's most famous and enduring novel, appeared in 1862. Its leading character, Eugene Bazarov, considered the 'first Bolshevik' in Russian literature, was in turn heralded and reviled as either a glorification or a parody of the 'new men' of the 1860s. The novel examined the conflict between the older generation, reluctant to accept reforms, and the nihilistic youth. In the central character, Bazarov, Turgenev drew a classical portrait of the mid-nineteenth-century nihilist. Fathers and Sons was set during the six-year period of social ferment, from Russia's defeat in the Crimean War to the Emancipation of the Serfs. Hostile reaction to Fathers and Sons ("Отцы и дети") prompted Turgenev's decision to leave Russia. As a consequence he also lost the majority of his readers. Many radical critics at the time (with the notable exception of Dimitri Pisarev) did not take Fathers and Sons seriously; and, after the relative critical failure of his masterpiece, Turgenev was disillusioned and started to write less.

Ik vind het jammer, misschien moet ik het op een later tijdstip nog eens lezen. Misschien eens kijken of ik een biografie over zijn leven kan vinden.


Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John
Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen
 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

dinsdag 26 april 2016


Mijn boekenproject 2016. "Reizen met Charley" en "Reizen zonder John".


Vorige maand heb ik met veel plezier 2 boeken gelezen. Het boek van Geert Mak "Reizen zonder John" en het boek "Reizen met Charley" van John Steinbeck. John Steinbeck reisde in de jaren 60 in zijn camper Rocinante met zijn koningspoedel Charley door de USA. John Steinbeck had vlak daarvoor een infarct gehad en voelde zich gepamperd door zijn vrouw. Hij wilde bewijzen dat hij nog niet afgeschreven was. Hij, als gevierd auteur had veel gereisd. Maar van de USA had hij niet veel gezien. Hij verplaatste zich per vliegtuig. Nu wilde hij een rondreis maken, waarbij hij in contact kon komen met de gewone Amerikaan.

Geert Mak had "Reizen met Charley" gelezen en het leek hem een leuk idee om de reis in 2010 na te maken en dan rond te kijken wat er allemaal in die 50 jaar veranderd zou kunnen zijn. Zoals jullie zien is het boek van Geert Mak wel driemaal zo dik. Zijn verhaal is opgebouwd uit meerdere lagen. Iets wat ik in zijn boeken bewonder. Hij beschrijft niet alleen het heden en de 60-er jaren, nee hij duikt de geschiedenis in en vertelt meerdere kanten van een verhaal.



In het begin komt Geert Mak in Deerfield terecht. Een prachtig stadje waar John aan zijn zonen die daar op kostschool verbleven zijn Rocinante wilde tonen voor hij aan zijn reis begon. Het stadje staat vol met prachtige oude houten huizen indertijd gebouwd door de kolonisten. Hij vertelt over de leefwijze van de kolonisten, maar dan ineens vertelt hij over de native people, de indianen die er eerder woonden. Dit blijken ook boeren te zijn geweest. Zij bewerkten het land op een manier dat alles, grond, gewassen, dieren met elkaar in evenwicht waren. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord dat Indianen ook boer waren. Er zijn in Deerfield zware gevechten geweest tussen de kolonisten en de indianen.

Zo vertelt Geert Mak over Eunice Williams wiki/Eunice_Kanenstenhawi_Williams, een 17 jarige boeren dochter die gekidnapt werd en opgenomen werd door een indianen familie en hier assimileerde. Later in haar leven kwam er weer contact met haar oorspronkelijke familie.  Geert Mak zijn boek is vol met dit soort verhalen. In zijn boek haalt hij ook de Tocqueville wiki/Alexis_de_Tocqueville aan die in de jaren 1831 door Amerika reisde en daar verslag van deed. De USA was toen net bezig Indianen over te hevelen naar reservaten. De Tocqueville zag de brute wijze waarop dit gebeurde.

Ik hou van de manier van schrijven van John Steinbeck. Ik vond zijn boek "Druiven der Gramschap" prachtig. Ik genoot van "Reizen met Charley". 1 van de leukste stukjes in het boek vond ik het moment dat hij heel even naar Canada wil oversteken om grote steden in de USA te vermijden. Hij staat voor de Canadese grens, de douanier vraagt John of hij een inentingsbewijs heeft voor Charley. ""Niet bij me"" is het antwoord. De douanier antwoord, u mag Canada wel in, maar u wordt zonder inentingsbewijs niet meer toegelaten tot de USA. John besluit dan Canada niet in te gaan en draait weer naar de Amerikaanse grens. De Amerikaanse douanier wil hem echter niet toe laten. Ook al zegt John "We zijn het land niet uit geweest!" Pas na een heleboel gezeur mag hij terug. De manier waarop hij dit beschrijft is hilarisch.

 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.