K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik schilder graag iets voor je.

zaterdag 22 november 2014

Wandeling rond het huis

 
Een paar stappen van ons huis is veel water te vinden
Hier en daar in het midden een eilandje
Bij ieder jaargetijde is het er prachtig
 
Bomen tonen hun laatste blaadjes
 

Buurtbewoners hebben fruitbomen geplant


 Ik loop langs twee boerderijen
In 1 zit een pannenkoekenrestaurant, in de andere scouting


Zij hebben kippen en geitjes
Ik vond de kippen allemaal bij elkaar gekropen op en onder een oude tafel
 
 Aan de voet van dit terrein vind ik paddenstoelen
 
 
Hier uw fotografe
 

Herfstkleuren
 
 

donderdag 20 november 2014

Wat deed ik zoal?

 Gisteren op bezoek geweest bij een vriendin en haar zoon van 1 jaar en enkele maanden
Leuk, al die babyspulletjes
 

We hadden kaarsen als cadeautje meegenomen, gekocht bij Waar zo' n leuke winkel
en voor Luuk een  handpop-boek de Kikkerprins
 
Ik ben verder aan het werk met mijn aquarel Janneke met viool
Als achtergrond schilder ik nu een appeltjesgroen behang met diertekeningen
 
 
  
Wanneer ik uit het raam kijk zie ik de laatste blaadjes aan een goudkleurige boom
 
 
En vervelend, er gaat weer een Gemeente auto langs met een boel lawaai
Wat doet hij? Geen idee, weer iets met blaadjes????
 
 
Ik weet niet of in mijn Gemeente
straks ook mensen, die huishoudelijke hulp nodig hebben
geen hulp meer krijgen
Ik weet wel dat er geen blaadje nodeloos zal liggen
 en in de zomer alle veldbloemen worden weggemaaid
en bomen volop worden geveld
Op de plantsoenendienst of hoe dit heet wordt niet besnoeid!
 
Waar komt die rook vandaan?
 
 



Ik blijf me verbazen over het vroeg donker worden, maar ook ervan genieten
Een half uur voor de zon ondergaat begint de wereld zo mooi te verkleuren

 
Ik ben bezig met het lezen van de Gebroeders Karamazov, een enorm dikke pil
Ik kwam er dankzij de moeilijke Russische namen moeilijk in
Maar nu kan ik bijna niet stoppen met lezen.
 
 
Ik heb nu ook bedacht wat ik met alle Flow schriftjes ga doen
Ik heb er nu 10, iedere week koop ik er 1 bij
Hoeveel worden dat er niet in een jaar?
 
Ik heb nog 2 mooie dikke cahiers van Dille en Kamille. Ik ga alles wat ik in de schriftjes geschreven heb of tekeningen die ik erin maakte of leuk druksel van Flow-zelf eruit knippen aan het eind van de maand en in een cahier plakken. Lijkt me gemakkelijker te bewaren. En bovendien lees ik zo steeds terug wat ik in een maand heb gedaan. Want de tijd vliegt en mijn geheugen...... Ik mag niet mopperen, maar regelmatig denk ik, wat deed ik vorige week toch eigenlijk ook al weer?
 
 

zondag 16 november 2014

Feel good blogs

Wij hebben zelf geen kinderen. dat maakt dat we ook geen kleinkinderen hebben. Toen ik nog werkte vond ik het heel leuk met jonge collega's om te gaan. Toen ik met pensioen ging realiseerde ik me pas dat ik veel ouder ben dan de collega's met wie ik vrienden werd. Ik rekende uit dat wanneer zij met pensioen gaan ik 85 jaar oud ben. Dat gaf me echt een schok. Na de  collega's die nu 50 en 40 zijn kwamen er nog veel jongere collega's binnen, natuurlijk superhandig met computers. Ik vond computers ook leuk.Ik las in een HRM tijdschrift dat mensen van mijn leeftijd, de babyboomers vaak goed kunnen omgaan met jongeren terwijl de generaties direct onder me daar veel meer moeite mee hebben. Of het waar is weet ik niet, maar wat ik wel merkte is dat ik veel meer plezier in de automatisering en digitalisering had dan de generaties onder mij. Heel vaak heb ik Facebook profielen voor hen aangemaakt, en hele CV's op Linkedin gezet en bewerkte ik foto's voor hen. Ik vond het altijd raar dat ze dit niet konden, of hier totaal geen interesse voor hadden.

Niet dat ik nu altijd voorop loop. Zo heb ik nog steeds geen smartphone o.i.d. Wij hebben een telefoontje waarmee we ook kunnen SMS-en. Ik heb een enorme hekel aan telefoneren, je zult mij alleen in een "noodsituatie" horen bellen op straat. Ik heb er geen behoefte aan om overal bereikbaar te zijn en hoef niet overal mijn e-mail te kunnen checken. Wanneer wij langere tijd buitenshuis zijn dan nemen we onze laptops mee. Ik heb voor de mijne een superleuk koffertje op wieltjes. In de bus en de trein lees ik een tijdschrift of een boek. Overigens zie ik nog steeds veel mensen dit doen, ook jongeren. Ik hoor van mijn collega's dat ze nu allemaal een smartphone hebben van het werk, ze zijn nu altijd bereikbaar..................

Ik zag pas voor het eerst het nut van een smartphone in, toen wij in Amesterdam niet meer wisten hoe we naar ons B&B  moesten lopen. Een vriendelijke man, een toerist die ook de weg niet wist, zocht het voor ons via GSM op zijn telefoon op, super handig. Toen dacht ik, dat wil ik ook. Maar we hebben er nog steeds geen en zolang onze telefoontjes werken, komen ze er ook niet, denk ik. 

Maar ik begon met vertellen dat ik nu geen aansluiting meer heb met de jeugd. Hoe los ik dit op? Ik heb een heel leuk blog gevonden van een jonge meisje die onlangs is gaan studeren. Ze vertelt enthousiast over haar leven en ik geniet ervan
Ik volg haar al een poosje en weet nu bijvoorbeeld dat er ene Ed Sheeran (zanger0 bestaat en welke boeken ze leest. Onlangs vertelde ze dat ze in Groningen een groep blogsters had ontmoet en via dit volg ik nu ook andere blogs. Via hen kom ik ook op nieuwe manieren van bloggen. Leuke blogs zijn:
Happy acorn
Met o.a. konijn Frits
Knusheid van het leven
Met Olly, de windhond
Op het laatste blog lees ik over het werken met Filofax
Daar had ik nog nooit van gehoord, Er zijn blijkbaar nu heel veel meiden die hun agenda's versieren met Filofax
 Blogt heel veel over kinderen, erg leuk
 Naast de blogs van kunstzinnige types uit diverse landen die ik volg
volg ik nu, je kunt zeggen
FEEL GOOD BLOGS
------------------------------

Deze blogs ken ik nog niet. Ik kwam het lijstje ergens tegen

Ik ga ze later allemaal eens bekijken. 
A Cup of Life - DIY en Lifestyle-blog van Shifra
A Spoonful of Dork – Lifestyleblog met een beperking van Marjolein
Afgeschreven  - De blog van Femke (zij is zo leuk!)
Annemerel – ‘Love, Live, Embrace Life’ van Annemerel
Hesterly - ‘Life rocks when you celebrate it’ van Hester
Let’s do the pinguin – De blog van Linda
Lisanneleeft - Mind & Lifestyleblog van Lisanne
Luna’s Lovely World – Fashion & Lifestyleblog van Luna
Merely Merel - Blog van Merel (die ik van mijn studie ken, hoe leuk!)
My Paperblank – Lifestyleblog van SuzannePaper Boats – Blog van Aline (met veel prachtige foto’s!)
Silhouetten in de Schemering - Prachtige unieke blog van Esra
Team Confetti - De ‘van-alles-en-nog-wat-blog’ van Olga en Meike
They call me redhead – Prachtige blog, vooral de foto’s zijn heel mooi! Van Nadia Esra
This is nog another Blog - Mooie blog met vooral veel outfitfoto’s van Sara

en ik kom nog een lijstje tegen

  •  

  • vrijdag 14 november 2014

    Emma en mijn boekenproject

     
     Vandaag schilderde ik dan eindelijk mijn Emma kaart, het werd tijd
    Ik las Emma van Jane Austen al een poosje geleden
    want ondertussen heb ik Villette van Charlotte Bronte gelezen
     en ben ik nu bezig in de superdikke pil, Gebroeders Karamazov
     
     
    Ik moet nu dus nog 2 kaarten maken
    Een kaart over Lucy Snowe, de hoofdpersoon uit Villette
    Ik wil er ook nog een verslag over schrijven, ik wil dat graag morgen doen
    En een kaart over de gebroeders Karamasov
    Maar eerst moet ik verder zijn in dit boek, nu is het mij allemaal nog niet echt duidelijk

     
    Ik ben er trots op dat mijn boeken project zo goed loopt

    Snel donker.

     Deze foto's had ik ook nog gemaakt voor mijn stukje van gisteren
    Ik wilde vertellen over het vroege donker worden
    iets waar ik altijd als een berg tegenop zie
    maar wanneer het zover is valt het allemaal mee
    Zo zijn er de afgelopen dagen prachtig oranje zonsondergangen geweest
    Nu hebben wij jammer genoeg niet echt een schitterend uitzicht over velden
    Maar het is toch genieten, alleen krijg ik het niet mooi op de foto
     

    Deze foto is niet de allermooiste die ik maakte
    Maar ik vind hem toch heel erg leuk
    Hij is vanuit de slaapkamer gemaakt en je kijkt hier op mijn bureau (laptop)

    donderdag 13 november 2014

    Wat heb ik zoal gedaan?

     
    Ik heb ne geërgerd 
    Sinds ik met pensioen ben hoor ik allerlei geluiden van buiten die ik eerder nooit hoorde
    Zo zijn er al meerdere malen tuinmannen met bladblazers langs gekomen
    Ik haat het geluid, vorige jaren waren buren er in het weekend ook mee in de weer
    Ik haal altijd de bladeren met een gewone hark weg, dat is echt een leuk werkje
    1 van mijn buurvrouwen zag het en was daarna ook druk in de weer met een....hark!
    Deze week werd alles overtroffen, want deze kleurige wagen
     kwam vanmorgen met groot gebrom langs, wat hij deed?
    Ook iets met bladeren geloof ik, maar wat?
     
    1 van mijn vroegere leidinggevenden is boventallig geraakt en gaat nu met pensioen.
    Ik werd gevraagd iets voor haar afscheidsmap te maken
    Leuk om te doen, herinneringen ophalen
     
     
    Ik stopte er 1 van mijn kaarten in
     
     
    Ik lees momenteel de Gebroeders Karamozov in het kader van mijn boekenproject
    Ik heb hiervoor Vilette van Charlotte Bronte gelezen
    En ik lees op dit moment de biografie van Francoise Hardy
    Ik vond dit liedje indertijd zo leuk
     
     
    Leuk te zien dat ze ondertussen kort haar heeft in een prachtige grijs kleur
    Zij heeft zoveel meer liedjes gezongen en zoveel liedjes geschreven
    Dat wist ik helemaal niet
     
    Ze schrijft over een tijd die ik zelf meemaakte
    maar ik weet heel weinig over Frankrijk en wat daar gebeurde
     
     
    klik muziek
     
    Ik heb de afgelopen maanden veel plezier gehad van mijn boekenproject
    De meeste boeken die ik las zou ik anders nooit gelezen hebben
    Ik moet er deze maand nog 2 lezen en ben bang dat ik in tijdnood ga komen
    want de Gebroeders Karamazov is een dikke pil
    Maar dat geeft niet, ik kan er voor deze maand een dunner boek bij zoeken
    Of, mocht ik echt vastlopen dan heb ik er 23 i.p.v. 24 gelezen
    Vind ik nog een heel mooi aantal
     
    Ik loop met het plan rond om het volgend jaar
    naast 2 boeken uit de wereldliteratuur
     1 biografie per maand te willen gaan lezen
    Bovendien denk ik erover (voor het volgens jaar)
     Dat, van de twee romans die ik per maand lees, er 1 van een Nederlandse schrijver moet zijn
    Ik heb nog bijna geen Nederlandse literatuur gelezen

    zondag 9 november 2014

    Hond nr 2

     
    17.15 en het is donker
    Zonet vanuit huis een mooie zonsondergang gezien, alles was rood
    Het fototoestel legde het jammer genoeg niet zo mooi vast
     
    Hedy, wat leuk dat je meedenkt mbt DE HOND. Een Franse buldog, zoals het omschreven wordt lijkt het me een fijne en lieve hond, maar ik vind hem er een beetje eng uitzien. Zelf dachten we een poos aan een boxer. Dat komt omdat ik ooit op straat een jongen zag lopen met het liefste kleine boxertje dat ik ooit zag. Ik was op slag verliefd. Maar ik hoorde pas dat ze erg kwijlen.
     
    Een paar dagen geleden waren hier 2 vriendinnen bij ons thuis, Een ervan heeft haar hele leven al honden en is er heel erg mee vertrouwd. Ze nam haar hond mee, Een absolute schat, vuilnisbakkenras. Eerder had ze Randy, een rotweiler, die vond ik veel enger. Ik vroeg haar van alles over honden en leerde alvast 1 ding. Til je hond nooit op wanneer er een hond naar je toe komt rennen, iets wat ik vast van plan was om te doen wanneer ik een engerd van een hond zou zien aankomen, Maar ik begrijp nu waarom niet. De hond denkt aan een spelletje en zal dus juist tegen je opspringen. Het buitenlopen met een hond is 1 van de dingen waar ik tegen op zie. Ik vertelde al dat we eerder een hondje op bezoek hadden en dat het buiten lopen een makkie was. Ik liet haar ook los lopen. Ooit namen we een hond over waar een zielig verhaal bij hoorde. De vorige baas had de hond mishandeld en wanneer wij de hond geen kans gaven zou ze naar een asiel moeten en zou ze vast worden afgemaakt.

    Het klikte absoluut niet tussen ons en deze hond. Het gebeurde dat hij op straat ging zitten en niet vooruit te branden was. Ik liep vooruit en sjorde aan de lijn om hem weer op zijn poten te krijgen. Het was een pup, maar hij was al middelgroot, een kruising tussen een bloedhond en een ......weet ik niet meer. Op straat spraken een heleboel mensen met honden me aan, hetgeen ik absoluut niet gewend ben en verlegen van werd. De teneur was: Zoooooo, ...... die wordt groot........

    Op een gegeven moment wilde hij niet meer naar buiten, hij was zo bang, hij plaste het huis onder. Het ging niet meer. Ik heb toen de mensen gebeld waar wij hem van hadden en heb gevraagd hem te komen halen. Wat er gebeurde zal ik nooit vergeten. De dame die haar kwam halen nam haar zus mee, De hond zag de zus, een klein vrouwtje, ze keken naar elkaar, de hand vloog naar buiten (sec) naar haar toe. Ze spreidde haar armen, de hond vloog erin en ze rolden over de grond. Deze zus heeft de hond toen gehouden, mij een enorm schuldgevoel besparend. Ze hebben een puppie cursus doorlopen en het laatste wat we hoorden was dat het heel goed ging. Ik moet bekennen dat ik het fenomeen hond absoluut niet begreep. Hoe kon dit nu, bij ons zo bang en al onze liefde kon hem niet helpen .........Liefde is blijkbaar niet voldoende.
     
    Hedy, waar we mu aam denken is een zwarte labrador, ter herinnering aan Sarah zwart. Bruine zijn ook prachtig, blonde vind ik niet zo leuk. Dus een zwarte. Dir is niet echt een eng uitziende hond. En hij is erg lief begrijp ik en niet agressief en niet zo klein.
     
     

    zaterdag 8 november 2014

    Wel of niet een gebruiksaanwijzing lezen.

    Gisteren heb ik de hele dag een eenzijdige hoofdpijn gehad, heel vervelend. Vroeger heb ik regelmatig migraine gehad. Regelmatig in de zin van 2 keer per jaar, vooral wanneer ik me heel druk had gemaakt met veel mensen om me heen. Dus had ik het gelukkig niet zo vaak als ik wel eens van andere mensen hoorde. Het was dan een klassieke migraine aanval met lichtflitsen en een ontzettende misselijkheid. Maar meestal was het na enkele uren over.

    De hoofdpijn van gisteren duurde de hele dag en ik was niet misselijk . Ik vind het heel vreemd, want ik heb nooit meer hoofdpijn. Het enige dat ik kan bedenken is dat ik al een paar dagen mijn hoge bloeddruk medicijnen ben vergeten in te nemen. Dat ik het vergeet komt omdat ik ze eigenlijk niet meer wil innemen. Drie jaar geleden werd ik ziek van het werk. De Arbo arts zei, je bent niet ziek, je bent boos en dat kwam dichter bij de waarheid. Wel werd er hoge bloeddruk geconstateerd. Vandaar dat ik die medicijnen kreeg. Nu ben ik al 2 jaar met pensioen en bij de laatste meting was de bloeddruk helemaal goed. Maar ik moet toch de medicijnen blijven slikken. En nu ben ik ze aan het vergeten. Ik loop met de vraag rond ""wil/ moet ik het nog wel slikken?" Vandaag heb ik zelf een bloeddrukmeter gekocht. Ik dacht, ik stop met slikken en kijk wat er gebeurd. Gaat de bloeddruk weer omhoog dan begin ik weer met de medicijnen.

    Zonet hebben mijn man en ik geëxperimenteerd. Ik ben zo'n type die geen geduld heeft om de gebruiksaanwijzing te lezen, mijn man is het tegenovergestelde. Ik wilde het echter direct proberen. Mijn man heeft mijn arm fijngeknepen, au, au, au. Niet zo'n goed idee dus eerst maar eens de gebruiksaanwijzing lezen. STRAKS.......

    woensdag 5 november 2014

    Van jongsaf aan bezig.......


    Is dit niet schattig?
    Ik maakte het als kind
    en kwam het onlangs tegen toen ik wat oude spullen doorkeek
     
    Nu het weer zo vroeg donker wordt
    heb ik kaarsen gekocht voor op mijn bureau
    Het stond allemaal wat rommelig door elkaar
    Ik ging eens op zoek naar iets eronder
    en nu staat dit alles te pronken
     Ik zal wel nooit een minimalist worden :-)
     
     
     
    Gisteren heb ik de laatste hand gelegd aan mijn herfstschilderij
    Vanavond komen twee vriendinnen langs
    en ik vind het leuk wanneer het schilderij dan aan de muur hangt
     

    Ik vind deze eigenlijk de mooiste uit de serie die ik maakte
     

    de andere zijn ook mooi, vooral het lente schilderij
    Het zomerschilderij vind ik te druk
    Ik ga nu nog een winterschilderij maken
    En ik ben van plan volgend jaar weer opnieuw te beginnen met een serie
    Want ik heb nog genoeg ideeën
     
    Wil je weten hoe het met de opdracht ""Janneke met viool"" gaat?
    Klik dan op Janneke
     

    dinsdag 4 november 2014

    Wij overdenken om een hond te "nemen".

    We overdenken het al een poosje. Ik heb totaal geen verstand van honden. Ik ben een poezenmens, over poezen weet ik alles. Een hond ken ik van huis uit niet. Salem is meer een hondenmens en heeft in het verleden honden gehad. Nu Sarah er niet meer is en we een huis maatje missen is het misschien tijd voor een hond. Ik wandel heel graag en kom dan allerlei hondenbezitters tegen. En ik ben dan altijd een beetje jaloers. Het lijkt me leuk zo'n vriendje naast je.

    Voorlopig blijft het echter steken bij het idee en de wens. Wel heb ik op internet gezocht naar fokkers, naar sites waar je honden kunt kopen. Ik heb diverse asiels bekeken. Ik keek er van op hoeveel honden er op Marktplaats aangeboden worden. Ik weet nu dat er veel honden uit Roemenië en uit Spanje worden aangeboden.

    Ik dacht, misschien wanneer ik ons plan op internet zet
    en over onze zoektocht ga schrijven dat het tot een resultaat gaat komen.
     
    We hebben ooit een logeerhondje gehad, een west-highland-terrier, ik vond hem heel erg leuk. Hij ziet er leuk uit, is klein en compact. Ik ben er niet bang voor en buiten met hem lopen ging goed. Wanneer ik het voor het zeggen zou hebben zou ik alles op alles zetten om aan zo'n hond te komen. Maar ik ben niet alleen thuis en .......Salem vind hem niet leuk.  Dit wordt hem dus niet. Maar wat wel?
    Ik zal jullie vertellen over onze zoektocht.

    zondag 2 november 2014

    In het Paradijs voor de vrouw

     
    Voor mijn boekenproject las ik het boek ""In het Paradijs voor de vrouw/ "Au bonheur des dames""" van Emile Zola. De naam van de schrijver ken ik alleen omdat ik het weet dat hij het in 19-e eeuwse Frankrijk op nam voor de Joodse kapitein Alfred Dreyfus, die ten onrechte van spionage was beschuldigd.


    Het boek was onbekend voor mij, maar het leek me een leuk, onverwacht onderwerp. In deze roman uit 1883 beschrijft Zola een nieuw opgericht warenhuis, De eigenaar heeft allerlei panden opgekocht en er een eenheid van gemaakt. Hij verkoopt ""alles"", de prachtigste stoffen en dameskleren voor een prijs zoals niet eerder gezien en verder alles wat iemand zich naar voor kan stellen.  Hij gebruikt hierbij  marketing technieken die onbekend zijn. Zoals het terug mogen brengen van artikelen die tegenvallen. Door de winkel zo in te richten dat vrouwen ""gedwongen worden"" meer te kopen dan wat zij willen. Door het hanteren van vaste prijzen, het thuis bezorgen en de mogelijkheid per catalogus te kopen. Kopen in de winkel moet een belevenis zijn en de vrouwen zijn er gek op. Zij kopen niet meer bij de hun bekende kleine winkeliers eromheen, zoals zij eerder gewend waren. Maar kunnen nu alles in 1 pand kopen. Winkeliers eromheen gaan met lede ogen hun ondergang tegemoet. Sommigen zijn gelaten, anderen vechtlustig. Maar hun weerstand heeft geen zin, ze verliezen uiteindelijk toch en het warenhuis breidt uit,

     
    De beschrijvingen van de waar die verkocht wordt is erg beeldend en uitgebreid, ik heb stofnamen gelezen die ik eerder niet kende. Heel eenvoudig wordt het kapitalistische systeem uitgelegd.
    Vrouwen komen in dit boek niet erg lovend te voorschijn. Hun hebberigheid, hun spilzucht het wordt allemaal breed uitgemeten. Een van de rijke dames word zelfs op diefstal betrapt. Met glazige ogen lopen de vrouwen rond, met een blik in hun ogen die niet veel goeds beloofd. Ik moest een beetje grinniken om deze beschrijving.  Bij ons in de stad is onlangs een Primark geopend met onwaarschijnlijk lage prijzen. Het is er druk, drukker, drukst en ook hier lopen vrouwen met verhitte gezichten en glazige ogen rond.

    Door de roman heen loopt de liefdesgeschiedenis van Denise, een arm meisje, die voor haar twee broertjes moet zorgen en binnen de winkel van jongste bediende opklimt tot 1-e verkoopster en Octave Mouret, de eigenaar van de wereld.

    Eerder vertelde ik dat Proust een boekenreeks van 7 delen schreef. Terwijl ik dit boek van Zola lees zoek ik via internet meer informatie en ontdek dat dit boek van Zola tot een reeks van 20 boeken hoort. Hierin beschrijft Zola de sociale problemen van zijn tijd. 

    In Les Rougon-Macquart beschrijft Zola de levens van verschillende leden van dezelfde familie, over een aantal generaties en een aantal takken verspreid. Op die manier komen in de twintig romans alle lagen van de Franse samenleving onder het Tweede Keizerrijk aan bod. De serie was bedoeld als verholen kritiek op het keizerlijke regime en de sociale laag waarop die steunde, als duidelijk blijkt in de eerste roman van de serie La conquête de Plassans (als vierde verschenen, in 1874). Ook al was het keizerlijke bewind gevallen voor Zola goed en wel tot uitvoering van zijn gigantische project kon komen, hij oordeelde het toch de moeite waard het af te maken. Alle delen laten zich lezen als een aparte roman. De verschillende delen worden in het laatste deel (Le docteur Pascal) met elkaar in verband gebracht. In dit deel zet Zola de basisprincipes van zijn literaire doctrine uiteen.

    In een beeldende taal wordt uitgelegd wat het betekent wanneer er in een stad aan grootscheepse stads vernieuwing wordt gedaan en wat het voor gewone mensen betekend. Voor ons lijkt het alsof Parijs altijd zo is geweest zoals wij het kennen met zijn brede boulevards. Maar dit alles is pas in de 19-e eeuw tot stand gekomen.

    Wie heeft dit nieuwe Parijs vormgegeven?
    Georges-Eugène Haussmann
     
    De in Parijs geboren Haussmann beschreef in 1826 heel minutieus zijn dagelijkse wandeling naar school, van de St. Augustin kerk naar het plein voor het Panthéon. De route is alleen nog te volgen op een plattegrond van vóór 1853, want vrijwel alles wat hij beschreef is later op zijn eigen gezag afgebroken of veranderd. Hij liet zijn geboortehuis slopen om plaats te maken voor een kleine place ter afronding van de boulevard die zijn naam kreeg. Uit zijn beschrijving bleek diepe weerzin tegen de buurten die hij dagelijks moest doorkruisen en waarvoor hij woorden gebruikte als 'haveloos', 'schandelijk', 'onterend', 'miserabel' en 'een riool'. Het was een wandeling door de tijd, van de middeleeuwen naar het achttiende eeuwse Parijs, van smerigheid naar orde, van gotiek naar classicisme. De kronkelige, smalle straatjes en oude gebouwen konden hem in geen enkel opzicht bekoren. Hij vond ze weerzinwekkend, lelijk en ongezond en toen hij vanwege zijn kwetsbare longen uit de smerige, benauwde stad in frisse schone berglucht terechtkwam, was voor hem voorgoed de relatie gelegd tussen vuiligheid en ziekte.
     
    Tussen 1827 en 1848 waren in de straten van Parijs acht keer de barricaden opgericht, altijd in het oostelijk deel van de stad. In drie gevallen bleek het te gaan om de prelude van een revolutie. Met cholera-epidemieën in 1832 en 1849 en een explosief toenemende bevolking nam de chaos in de loop van de negentiende eeuw snel toe en werd het voller en smeriger in Parijs.

     Steeds vaker werden in deze jaren protesten gehoord tegen de barbaarse sloop van de middeleeuwse stad, die in vele ogen alleen maar was bedoeld om het opwerpen van barricaden tegen te gaan en om het regeringsleger snel te kunnen laten oprukken door overzichtelijke, vrije schootsvelden. De oude gotische stad werd om zeep geholpen om de stadsguerrilla te weren, zo luidde de kritiek.
     
    Het transport kreeg de stations, de handel de Tribunal de Commerce, het stadsbestuur het Hôtel de Ville, de cultuur kreeg het dominantste en meest feestelijke gebouw, de Opéra Garnier, in oud-Parijs restaureerde Viollet-le-Duc de Notre Dame en nieuw-Parijs kreeg de Eglise St. Augustin. Openbare monumenten en pleinen gaf Haussmann ook nadrukkelijk een rol in de krachtige ordening van de ruimte waarmee hij het verwarrende, stedelijke leven onder de knie probeerde te krijgen. Etoile, Place de la Bastille, Place de la Concorde, Place d'Italie, Place de la Republique waren onder andere zijn knooppunten in het weefsel van zichtlijnen dat het partituur vormde voor zijn magistrale stedelijke composities. De grote, gezichtsbepalende gebouwen die tijdens zijn prefectuur ontstonden, Hittorff's Gare du Nord, Garnier's Opera, Duc's Palais de Justice waren allemaal het gevolg van particuliere opdrachten. recensie/haussmann-baron-van-de-boulevards 
     
    Prachtige foto's van het oude Parijs:
     


    the-history-of-the-grands-magasins

    En
    de kaart die ik erbij schilderde

     

    LinkWithin

    Related Posts with Thumbnails

    Media

    • Britse Guardian maakt zalige korte film over het cassettebandje .... Pas op: dit gaat jeugdherinneringen oproepen!
      13 uur geleden
    • In een groot deel van Tunesië zijn vanochtend om 8.00 uur de stembureaus opengegaan voor de eerste presidentsverkiezingen sinds het begin van de Arabische ...
      1 uur geleden

    Engagement

    Sta even stil
    Draai je niet om
    En kijk ook niet vooruit
    Tel de seconden
    Niet de uren
    Adem in en uit


    Liselore Gerritsen

    Historic fashion

    Dames in historische kleren. Waarom schilder ik dit nu zo graag? Ik hou van textiele stoffen en van papier. Ik hou van de structuur, de reuk, de motieven en vormen en het vakmanschap waarmee het wordt bewerkt. Ik wil het ook in een historische context kunnen begrijpen. Ik bewonder de manier waarop er in verschillende tijden met textiel en papier is omgegaan.Ik weet zelf weinig van het in elkaar zetten van kleding. Wel maak ik aquarellen en dat vindt zich hier nu mooi in samen.

    Populaire berichten

    Blogarchief