K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

donderdag 2 juli 2015

Feestje

Gisteren hielden Salem en ik een klein feestje
we gaan nu het 4-e jaar van mijn pensioen in
 
Ik maakte taart
 

En we openden de cadeautjes
Hier enkele ervan
 


Ik loop al heel lang de spullen van Waar te bekijken
Ik vind bijna alles mooi
En nu dacht ik
Kom op, ik koop het
Ik heb voor mijn verjaardag ook al iets in gedachten ;-)
 
 
 

woensdag 1 juli 2015

Onbewoond eiland.

Ik doe mee aan met-k.com/ik-blog-de-zomer-door-week-1, een initiatief van Karin waaraan 70 bloggers meedoen

De eerste blogopdracht:
Je bent op een onbewoond eiland (beschrijf dit) en hebt maar 5 items meegenomen. Welke items zijn dat? Vervolgens schrijf je een brief aan een geliefd persoon over waar je bent en wat je mist maar misschien heb je daar alles wat je hartje begeert?


Lieve S.

In 1981 kwam ik hier voor het eerst. Wij liepen langs de manshoge suikerriet stengels, langs het paadje dat de verbinding vormde met Bananeneiland in Luxor, Egypte. In het moerasachtige gedeelte tussen vasteland en eiland bloeiden velden vol met prachtig blauwe bloemen. Nu, 34 jaar later loop ik er weer.

Wat hadden we een plezier. Ik had je net ontmoet, niet wetend dat we 34 jaar later al zo lang getrouwd zouden zijn. Ik loop verder tot de plek waar we zaten. Omringd door palmbomen en bananenbomen met hun lange trossen.

Toen was het een onbewoond eiland, of liever gezegd een bijna onbewoond eiland. Want op een van de dagen dat wij er waren kwam er ineens een man langs in een hemelsblauwe galabia. Hij vroeg of we een boottochtje wilden maken. We stapten in zijn bootje en voeren de Nijl op. Het was alsof we terug gingen in de tijd van de farao's. Water, de zon, papyrus, eendjes, andere watervogels. Na een poosje kwamen we bij een huis. Hij meerde aan.  Het huis was rond een binnenplaats gebouwd. Hier stonden dieren, ezels, een koe, kippen scharrelden rond. Boven hen een schitterende boom, wiens bladeren de hele binnenplaats bedekte en voor schaduw zorgde. We namen plaats op een bankje en kregen een koel drankje. Een oude vrouw liep naar ons toe met een tak in haar hand. Ze gaf de tak aan mij. Hennep, zei jij........Sindsdien is dit het huis van onze dromen.

Wat heb ik bij me? In ieder geval mijn fototoestel. Hoe groot was mijn teleurstelling indertijd toen, na lang wachten bleek dat het rolletje niet ontwikkeld was. Er stond niets op. Geen foto van jou, geen foto van het groen, de bloemen, de struiken, de bomen, de zon.

Ik heb mijn laptop bij me, want ik wil de foto's die ik nu maak zo snel mogelijk naar je toesturen. Verder heb ik een schetsboek en een pen bij me om alles vast te leggen en mijn aquarelverf. Ik wil alles benutten om vast te leggen wat in onze herinnering zit. Ik schrijf je dit om te vertellen wat ik allemaal zie.

Hoe mooi het is. Hoe stil en vredig, alleen een zacht briesje.  

Drie jaar met (pre) pensioen.

 
Gisteren schrok ik echt dat ik al 3 jaar met pensioen ben. Om heel precies te zijn 1 jaar met pre- en 2 jaar echt met pensioen. Ik vroeg me af  ""Wat heb ik al die tijd gedaan?"". Gisteren en vanmorgen ben ik daar eens naar op zoek gegaan. Ik heb alles op mijn weblog van de afgelopen 3 jaar nog eens bekeken en mijn agenda's erbij gepakt en ben eens gaan opschrijven wat ik zoal deed.

Wat maakte ik daar uit op?
  • Ik heb sterk het idee dat ik weinig deed, maar dat klopt helemaal niet. Ik was natuurlijk niet zo druk als de jaren daarvoor, maar ik heb meer gedaan dan ik me herinnerde. En dat geeft me een goed gevoel. Het is niet zo dat ik mijn tijd verdaan heb, zoals ik steeds dacht.
  • Ik vond het heel lastig om ineens zoveel tijd te hebben. In het begin ben ik tot diep in de nacht opgebleven. Keerzijde was dat ik pas om 11.00 uur opstond. Ik miste de morgens. Nu laat ik de wekker om 09.00 uur aflopen, maar meestal ben ik eerder wakker. Deze structuur bevalt goed.
  • We leefden 4 maanden in Egypte. Luxor/mabsoeta
  • Daarna maakten wij moeilijke dingen mee. Mijn schoonmoeder overleed en onze lieve poes Saar. In deze periode maakten we ook in de wereld  erge dingen mee. MH 17. Gaza. de ontwikkelingen in Egypte. Allemaal zaken die verdriet gaven en veel energie kosten.
  • Ik schilderde meer dan ik dacht. Zeven grote aquarellen (4 seizoen schilderijen, Janneke met viool, Vrouw met Pauw, groot schilderij m.b.t. tijd, wat mislukte, 24 kaarten bij mijn boekenproject, 8 kaarten St. Maarten, babykaarten, veel andere kaarten.
  • Het boekenproject waar ik in januari 2014 mee begon heeft me zoveel plezier gebracht. Ik kwam erop omdat ik alleen nog maar heel korte stukjes kon lezen. Een twitter brein zoals ik in een tijdschrift las. Vanaf dit moment lees ik iedere maand 2 boeken uit de wereldliteratuur. Vanaf 2015 is daar nog 1 biografie per maand bij gekomen. Ik nam me voor niet te steggelen en stiekem het einde te lezen of gedeeltes over te slaan. Het bleek verbazingwekkend gemakkelijk. En ik merkte weer hoe heerlijk het is om in een boek weg te zinken. ik las boeken die ik normaal nooit zou hebben gelezen. En ontdekte dat boeken die ik dacht saai te zijn, een wereld deden opengaan. Per boek schilder ik ook een kaart. Dit maakt het dubbel zo leuk. Over 2014 heb ik nu een bundel van 24 kaarten. Kaarten die ik normaal nooit geschilderd zou hebben.
  • We bezochten het Vincent van Gogh museum, het Rijksmuseum, 2 x het Escher Museum, het Openlucht Museum, de Markthal, een museum in Delft, het Textielmuseum.
  • We overnachten in een B&B en hotels in Amsterdam, Delft en Rotterdam.
  • Met vriendinnen naar een camping, het modekwartier in Arnhem, een open atelier,
  • Gingen naar parken en ik wandelde veel om het huis.
  • Leerden de honden Mouse en Fosca kennen en binnenkort ook Emma. En vragen ons af, willen we misschien zelf ook een hond? Of misschien weer een poes?
  • Ik fotografeerde veel en blogde heel, heel veel.

dinsdag 30 juni 2015

Drie jaar

 
Ik ontdek ineens
dat ik vandaag 3 jaar geleden voor het laatst werkte
Ik dacht de hele tijd dat het 2 jaar geleden is.
Wat raar, al drie jaar?
 
Ik probeer nu uit te pluizen wat ik de afgelopen 3 jaar heb gedaan
De tijd vliegt
dat voel ik dagelijks
Maar mijn gevoel zegt helemaal niet
dat ik al drie jaar ""vrij"" ben
 
Ik heb geleerd
met vallen en opstaan
een nieuwe structuur aan te brengen
Sinds kort heb ik een schema bedacht voor het huishoudelijke werk
Dat bevalt me goed
Ik ben dit gaan doen omdat ik echt niet meer wist
wanneer ik wat gedaan had
 
 
Ik heb ontdekt hoeveel behoefte ik nog steeds heb aan vrijheid
Na zo lang full time werken
Ik vind het heerlijk om wat "" aan te lummelen""
In mijn geval heerlijk bij mijn man
 lezen, schilderen, bloggen, wandelen, fotograferen, huishouden
 
 
 
Mijn gezondheid laat te wensen over
 Ik heb al jarenlang chronische pijnklachten die belemmerend werken
Dat maakt dat ik minder kan reizen dan ik zou willen
Ik heb allerlei plannen
op het gebied van reizen
Maar vaak haken we af, omdat ik het niet opbreng
Dit vind ik echt erg vervelend 
Maar wanneer ik mezelf vergelijk met anderen
voel ik me een enorme bofkont

 
Morgen gaan Salem en ik vieren dat ik 3 jaar vrij ben
Er liggen een stapel cadeaus klaar
Ik dacht, op deze manier ben ik me meer bewust van de tijd
Het vieren, vieren dat de tijd goed was
Ik dacht 2, maar nu blijken het 3 jaar te zijn
Mijn hemel, wat is de tijd snel gegaan

maandag 29 juni 2015

Heerlijk onder de conifeer in de zon in ons tuintje.

Wat is het toch heerlijk in de tuin te zitten
met een stapel Flows
omringd door bloemen
 
Egyptische patroontjes
 

 
 

 
 
De voorspelling is dat het nog warmer wordt
Toch hou ik het uit in de tuin
Hoe komt dat?
Ik zit onder een conifeer
die helemaal uit de kluiten is gegroeid
We hebben een hekel aan ""dat ding""
Mijn man heeft de onderste takken er afgehaald
Maar in de zomer zijn we de conifeer dankbaar
Hij is zo'n heerlijke parasol
 
 
 

zondag 28 juni 2015

Biografieen project 2015 ""Herinneringen"" van Alexis de Toqueville.

Ik las het boek
""Herinneringen" van  Alexis de Tocqueville.
Hiervoor las ik Biografie project 2015: Memoires van een revolutionair over het leven van Peter Kropotkin. Kropotkin sprak in zijn boek vol liefde over de linkse beweging in opkomst. Hij had kritische aantekeningen bij Marx en zelf werd hij anarchist, maar de beweging in zijn geheel had zijn sympathie.

De Tocqueville integendeel heeft  geen goed woord over voor de socialisten, De Tocqueville leefde iets eerder dan Kropotkin.. Hij noemt ze in zijn boek consequent hebberig.

Tocqueville kwam uit een oude Normandische adellijke en katholieke familie  Zijn familie leed onder de Franse Revolutie. Zijn familie-geschiedenis leek Tocqueville voor te bestemmen voor het restauratie-kamp. Het waren echter de Doctrinairen, de liberale royalisten die onder leiding van Pierre Paul Royer-Collard de monarchie wilden verzoenen met de Revolutie, die de jonge Alexis beïnvloedden.

In de tijd van de Tocqueville gold de jonge Amerikaanse staat als lichtend voorbeeld. Hij ging naar de V.S. om het gevangeniswezen te bestuderen. Op 2 april 1831 vertrokken hij met een vriend  uit Le Havre en ze toerden negen maanden rond in Noord-Amerika: ze bezochten bibliotheken en archieven, spraken hoogwaardigheidsbekleders, zwarte slaven en opgejaagde indianen, kwamen in salons en boshutten. Gustave voerde vaak de openhartige gesprekken terwijl Alexis alles in kladschriftjes noteerde. wiki/Alexis_de_Tocqueville

Alexis de Tocqueville (1805-1859) behoort tot de grootste politieke filosofen aller tijden. Hij staat bekend als theoreticus van de democratie en vroege criticus van de moderne massacultuur. Zijn magnum opus Over de democratie in Amerika is gebaseerd op een grote rondreis die Tocqueville maakte in 1831-1832. In de Nieuwe Wereld trof hij een samenleving aan die, meer dan de Europese, gelijkheid en individuele vrijheid met elkaar wist te combineren. Tocqueville heeft een scherp oog voor zowel de sterke punten als de gevaren van de democratie: ‘Ik heb in Amerika een beeld gezocht van de democratie zelf, ik heb haar willen leren kennen, al was het maar om althans te weten wat wij van haar moesten verwachten of vrezen.' bol.com/over-de-democratie-in-Amerika

Dit alles lees ik later op internet. Hij beschrijft zijn herinneringen aan de periode rondom de revolutie van 1848 tot aan de val van het kabinet waarin hij minister van Buitenlandse Zaken was (oktober 1849). De 'Herinneringen' beschrijven  gedetailleerd allerlei politieke verwikkelingen, de bloedige dagen van de revolutie zelf (februari 1848) en de hoofdrolspelers daarin.

De Toqueville schreef zijn boek ""Herinneringen"" niet voor publiek. Hij schreef het om zijn gedachten te ordenen. Het was niet zijn bedoeling het te publiceren. Hij beschrijft de mensen om hem heen op een scherpe manier, ik schoot regelmatig in de lach.

Een voorbeeld: Hij was een van die mannen in wie de demagoog, de dwaas en de ridder zo vermengd zijn dat het onmogelijk te zeggen valt waar de een eindigt en de ander begint.

Schreef hij op deze manier omdat hij dacht dat niemand dit ooit zou lezen of is dit in het algemeen zijn stijl? Ik weet het jammer genoeg niet. Om dit te weten te komen zal ik ook zijn andere boeken moeten lezen. Het boek werd na zijn dood door een nazaat gepubliceerd.


Een belangrijk hoofdstuk gaat over de onlusten van 1848. Wanneer je wilt weten hoe het voelt om onderdeel van een revolutie te zijn,  dan moet je dit maar eens lezen. Tot in detail wordt het beschreven. De Toqueville ziet eerst hier en daar barricaden verschijnen. Mensen die volgens hem nooit in hun leven werkten, gaven alsof zij jarenlange ervaring hadden, vorm aan deze barricaden. Hijzelf kon min of meer zonder problemen de straten afschuimen, anderen waren minder gelukkig. Nadat de opstand hard was neergeslagen werd de Toqueville kort minister van Buitenlandse Zaken onder de 2-e republiek. Hij paste de volgende strategie toe: Hij luisterde geduldig naar tegenstanders of lieden die hem advies wilden geven, stelde hen geïnteresseerd vragen, zodat iedereen tevreden zijn kamer verliet. En vervolgens deed hij naar eigen goeddunken, ook al was dit het tegenovergestelde.

In zijn boek schrijft hij op een aardige manier over zijn vrouw. Ik werd daarom benieuwd naar deze dame.

She was an Englishwoman who had been raised in France by her aunt, Mrs. Belam. Although their relationship appears to have been established at this time, Alexis had to overcome his family's reluctance before being able to consider marriage. It should be pointed out that in addition to being English and Protestant, Marie Mottley was older than him and was far from being well-off. None of these characteristics made her the ideal aristocratic spouse that Alexis's family and friends desired for him. He nevertheless attempted to convince them by assuring them that Marie possessed everything to make him happy and, resolute in his choice, he married her on October 26, 1835 at the Saint-Thomas-d'Aquin church in Paris, after which she converted to Catholicism. 
Alexis de Tocqueville never appeared to have regretted the marriage, and he was the first to acknowledge that differences in culture and station, which might have kept them apart, were never able to affect their relationship.
Even if their life together was not without difficulties, Marie Mottley forever remained Alexis's soul mate and his greatest support.tocqueville/mottley


Alexis de Tocqueville inherited the Château from his father in 1836. He and his wife Mary decided to settle there, so that Alexis could work on the second part of his masterpiece “Democracy in America“. At the same time they decided to renovate the property and the park
chateaudetocqueville/alexis-de-tocquevile-and-the-chateau-de-tocqueville/
groene/kind-van-zijn-klasse
burkestichting/alexis-de-tocqueville
tocqueville
filosofie./de-verzorgingsstaat-holt-zichzelf-uit

Het is een interessant boek en het smaalt ernaar meer te weten te komen over deze man en de tijd waarin hij leefde. 

Kijken naar de radio


De zomer is in volle bloei
Er komt een hittegolf aan.......... wow
 
Het is nu zondagmorgen
Ik kijk naar OVT op radio 1
KIJKEN naar de radio?????
 
Salem heeft het ontdekt
en het is heel erg leuk
Radio volgen via internet en kijken naar de webcam
Het luisteren krijgt er een dimensie bij
 
Je ziet de mimiek
je ziet gebaren
bijvoorbeeld "hou het kort"

donderdag 25 juni 2015

Mijn boekenproject 2015. Een vlucht regenwulpen.

Ik loop achter met verslag doen van mijn boekenproject.

Ondertussen las ik al 4 boeken, waarvan ik er nu
1 ga bespreken. Ik las in mei "" Een Vlucht Regenwulpen" van Maarten 't Hart. Het boek had me al vaker ""aangekeken"" in de bieb, maar iedere keer dacht ik, nee, saai, zwaar. Nu zou ik met deze gedachte toch eigenlijk al  hebben moeten stoppen. Want sinds ik in 2014 met mijn boekenproject begon, heb ik al zoveel "zware" boeken gelezen, die het tegenover-gestelde van zwaar bleken te zijn. Dus ""zwaar"" daar doe ik niet meer aan. Gelukkig maar, want ook dit boek was fijn om te lezen. Het brengt je in een wereld van riet, water, vogels, waar de hoofdpersoon Maarten met een bootje doorheen vaart. Hij is verliefd op Martha, maar Martha is onbereikbaar en dat is mooi en licht beschreven. 
 

Maarten wordt bioloog en hoogleraar celbiologie. In zijn vak is hij briljant. Hij wordt uitgenodigd voor congressen en draait er zijn hand niet voor om lezingen te geven. Maar wanneer het om direct contact met mensen gaat wordt het moeilijker. Op een gegeven  moment gaat Maarten naar Zwitserland. Hij is uitgenodigd voor een congres. Hij ontmoet hier een vrouw met wie contact maken beter verloopt. Samen met haar en een andere bioloog beklimt hij een berg. Hij valt bijna en daarmee komt bijna de gedachte uit, die hem de afgelopen weken bevangt, dat hij snel zal overlijden. 

Wat mij verbaast is dat de hoofdpersoon de bergen mooier vindt dan de rietvelden. Ik zelf ben nog nooit in een berglandschap geweest. Wel zag ik de Yorkshire Dales en de bergen in Egypte. Maar bergen zoals in Zwitserland zag ik niet. Hoogstwaarschijnlijk zijn ze van grote schoonheid. Maar dat je dit mooier vind dan het landschap waar tussen je je hele leven verblijft en waar je zoveel van houdt, dat begrijp ik niet . 

Wel weet ik hoe heerlijk het is om in een totaal andere omgeving te zijn, in mijn geval Egypte. Met zijn warmte, de kleuren, het licht, de geuren, de mensen, de bloemen, de bergen, de Nijl, het geluid van de Muezzin, ezeltjes. Ik hou er zoveel van en kan me bijna niet voorstellen dat ik weer naar Nederland zal terugkeren. Maar ben ik weer in Nederland dan geniet ik van de zachte kleuren, het blauw, het groen, de mist, de regen en de zon. Zeggen dat het een mooier is dan het ander, nee, dat zou ik niet kunnen. 



Het boek wat ik las is een mooie uitgave. Boven elk nieuw hoofdstuk staat een vormgeving van een regenwulp. Drie ervan heb ik gebruikt voor mijn kaart. Het groen en blauw van het behang geven het rietveld en de natuur aan. Achterin het boek een  gedeelte waarin over de schrijver en het proces van het maken van ""een Vlucht Regenwulpen"" wordt geschreven. Het is interessant zoveel achtergrond informatie te lezen. Ik waardeer Maarten '' Hart en geniet van zijn stijl. Het is een beetje slepend, maar met een toets van zelfspot. Ik hou van mensen met zelfspot. Zelf heb ik zijn boek Een deerne in lokkend postuur - Maarten 't Hart in bezit. Dit boek ga ik gauw weer eens lezen. Want ik heb nu de smaak te pakken.
  


 

dinsdag 23 juni 2015

Het is zomer.

 
Het is zomer
De langste dag is alweer geweest
Buiten is het een beetje aan het regenen
 
 Ik liep langs een kleine poel
waar padden zich lieten horen
en prachtige blauwe bloemen stonden
 
 
En we aten aardbeien met slagroom
 
ZOMER
 

 

zondag 21 juni 2015

Creativiteit nr: 7 Is iets pas kunst wanneer het helemaal origineel is of mag je ook een idee"" pikken""?

Hier mijn nieuwste creaties, Konijn met poes en meisje met hoed. De eerste is helemaal aquarel. De tweede "mislukte", Waarom weet ik niet. Uit wanhoop dacht ik, ik maak er met een fineliner een rand om. Ik ben dan zelf verbaasd wat voor een vaste hand ik heb. En dat het ook nog lukt en het resultaat zo leuk is.

Mijn man en ik schilderen allebei. Wij hebben een totaal verschillend uitgangspunt. Hij wil alles uit zichzelf halen. Ik zoek vooraf fotomateriaal. Je moet mij niet vragen iets uit mijn hoofd te tekenen, tenzij je een grappig schetsje wilt. Maar wanneer ik een foto heb die me bevalt ( en het kost lang en geduldig zoeken, voor ik er 1 heb) dan kan ik prachtig tekenen en schilderen. Ik zal later wel eens vertellen waar een foto dan aan moet voldoen. Mijn man wordt echter gallisch van foto's en wanneer hij het wil natekenen zit alles verkeerd. Hij wil en kan het niet. Wat een verschil tussen 2 mensen. In mijn hart vind ik zijn methode veel beter. Hij maakt originele dingen. ""Ik teken na, ik schilder na"", denk ik dan en ga me akelig voelen. Maar mijn man voelt zich ook akelig, want iets helemaal uit jezelf halen is zoooo moeilijk. Hij staat dan ook een behoorlijke tijd "droog" en ik schilder van alles en nog wat. Hij benijdt mij, ik benijd hem. Hoe zit dit nu eigenlijk? Is iets kunst wanneer het helemaal origineel is of mag je ook ""pikken""?


Natuurlijk................ pikken mag niet. Iedereen weet dat.
Waarom zei Picasso dan "good artists copy but great artists steal"?

Ik vind het behoorlijk schokkend dit te lezen. .


Zijn er kunstenaars die helemaal vanuit het niets, vanuit een vacuüm werken? Ik zal de volgende keer eens op zoek gaan naar kunstenaars die dit kunnen. Het vreemde is echter dat ze moeilijk te vinden zijn. Ik lees eigenlijk meer over kunstenaars die elkaar inspireren of moet ik zeggen, van elkaar pikken?


Hier kun je zelfs 25 quotes lezen  
25 QUOTES TO HELP YOU STEAL LIKE AN ARTIST
 
Immature poets imitate; mature poets steal; bad poets deface what they take, and good poets make it into something better, or at least something different. The good poet welds his theft into a whole of feeling which is unique, utterly different from that from which it was torn; the bad poet throws it into something which has no cohesion.”
T.S. Eliot


“I wanted to hear music that had not yet happened, by putting together things that suggested a new thing which did not yet exist.”
Brian Eno
 

Kop boven een artikel: Modeontwerpers pikken graag kunst:

Dries Van Noten schakelde voor zijn nieuwste mannencollectie de Nederlandse kunstenaar Gijs Frieling in (zie foto). De Vlaamse ontwerper drukte niet alleen Frielings decoratieve patronen op overhemden, jasjes en broeken, maar liet hem tijdens de modeshow live een muurschildering maken. Het leverde mooie mannenkleding op (vanaf eind juli in de winkel) én een originele showpresentatie.
Andere modeontwerpers maakten zich er makkelijker van af. Zij speelden leentjebuur bij beroemde kunstenars; in navolging van Yves Saint Laurent die in 1965 al opzien baarde met een collectie geïnspireerd op Mondriaan.

Voor deze zomer bedacht Raf Simons, tot voor kort ontwerper voor Jil Sander, damestruien met ingebreide Picasso’s. Het Italiaanse Sportmax bezaaide kleding met de impressionistische bloemenvelden van Monet. Bloemen, dit jaar een onbetwiste zomertrend, sierden ook de fifties jurken van het Amerikaanse Rodarte die de goudgele zonnebloemen Van Gogh exact hadden overgenomen.

Is het creatief, al dat gecut and paste, niet echt. Maar het klakkeloos kopiëren van beroemde kunstenaars mag, en het is nog gratis ook, zolang de kunstenaar zeventig jaar dood is, want dan is het auteursrecht verjaard.  independentfashiondaily

Immature poets imitate; mature poets steal; bad poets deface what they take, and good poets make it into something better, or at least something different. The good poet welds his theft into a whole of feeling which is unique, utterly different from which it was torn.


Ik lees iets positiefs:
Wat remixen van gedachtegoed zo leuk maakt is dat je een idee wel degelijk uniek kunt maken door de persoon die je bent (je passie en creativiteit) en de uitvoering die je ervoor bedenkt (hard werken en doorzetten). wonderlijkwerken

Misschien moet ik minder schuldgevoel hebben en erkennen dat iedereen van elkaar ""pikt""?
Dat je niet mag kopiëren en daarna mag doen of jijzelf het verzonnen hebt. Maar dat het goed is wanneer je er iets anders van maakt. Iets wat alleen jij kunt, omdat dit je eigen, zelf veroverde stijl is?

                                                            -------------------------------------

Vraag: Hoe komt dit nu tussen mijn fotomateriaal? ;-)
 
 

dinsdag 16 juni 2015

Biografie project 2015: Memoires van een revolutionair over het leven van Peter Kropotkin.



Voor mijn biografieën boeken project las ik ""Memoires van een Revolutionair"" over het leven van Peter Kropotkin. Kropotkin leefde van 1842- 1921, hij werd geboren uit een oude adellijke  Russische familie. Hij moest een militaire opleiding volgen, maar kreeg grote liefde voor de geologie, op welk gebied hij een aantal toonaangevende boeken publiceerde. Na een vrijwillig verblijf als officier bij de Kozakken in Siberië (1862-1867) met als oogmerk het gebied van de rivier de Amoer wetenschappelijk te exploreren keert hij begin 1867 terug in St. Petersburg. Het is zo interessant om over zijn periode in Siberië te lezen.

In 1872 keerde hij vanuit Europa terug in St. Petersburg waar hij lid werd van een anarchistische cel, de zogenaamde ‘Tsjaikovsky-groep’, en onder de naam Borodin propaganda maakte voor de socialistische zaak. Eind maart 1874 werd hij opgepakt en opgesloten in de beruchte Petrus- en Paulusvesting. Zijn spectaculaire ontsnapping in augustus 1876 uit deze gevangenis draagt onmiskenbaar bij aan de mythevorming rond Kropotkin. Hij weet via Finland te ontkomen naar Engeland en zal pas tijdens de revolutie van 1917 terugkeren naar Rusland.

Een heel mooi en interessant stuk in het boek is wanneer Kropotkin vertelt over de Russische vrouwen aan wie het verboden is om onderwijs aan de universiteit te volgen. De jonge vrouw van zijn broer hield Kropotkin op de hoogte van activiteiten die zij uitvoerden. Vrouwen begonnen bureaus voor vertalers, uitgevers, drukkers en boekbinderijen, waarmee zij arme vrouwen aan banen hielpen.  De overheid stelde dat de gymnasia voor vrouwen niet geschikt waren voor vervolgonderwijs aan de universiteiten. Daarop vroegen vrouwen toestemming om cursussen te volgen die hen klaar zouden stomen. Ze zouden zelf het geld bij elkaar sprokkelen om dit te betalen. Zij kregen geen toestemming. Zij starten toch met privé cursussen. Professoren sympathiseerden met hen en wilden hen les geven. Vrouwen breidden stap voor stap hun rechten uit. Zodra ze hoorden dat in Duitsland vrouwen wel werden toegelaten aan de universiteit gingen ze daarheen. In de biografie van Nietzsche die ik las komen veel Russische studentes voor, zoals  Lou_Andreas-Salome  Nu begrijp ik pas hoe het komt dat er zoveel Russische studentes in Duitsland waren.

Anarchist, ik had er altijd een beeld bij van vrijgevochten mensen dei zich niet aan wetten houden. Maar wat ik hier lees geeft een ander beeld. Tijdens zijn eerste Europese reis naar Europa en zijn verblijf Kropotkin bij de horlogemakers van de Jurafederatie in Zwitserland, schrijft hij:

‘…de afwezigheid van een kloof tussen de leiders en het volk in de Jurafederatie was ook de reden dat elk lid van de federatie ernaar streefde tot een onafhankelijke mening te komen. Hier zag ik dat de arbeiders geen grote massa waren die geleid werd en ondergeschikt gemaakt aan politieke doeleinden van een enkeling; hun leiders waren eenvoudigweg hun metgezellen die wat meer actief waren – eerder initiatiefnemers dan leiders.’ 





Een prachtig boek over een begaafde, vriendelijke man met het hart op de juiste plaats. Ik zou het boek graag zelf hebben en wie weet koop ik het ooit.
                                        
    Leuk filmpje met uitleg ""wat is anarchisme""

 
Heel kort filmpje met beelden van Kropotkin
 
 
Bijzondere film over de begrafenis van Kropotkin
De laatste grote anarchistische demonstratie
Wat een beelden!!!!!!!!!!!!!!
Prachtige zang.
 
 
 
 

zondag 14 juni 2015

Huizen in het Spijkerkwartier

 
Op onze zoektocht naar de Verborgen Tuinen"" van het Spijkerkwartier
kwamen we ook langs mooie architectuur
 
De Brusselse huizen
 
De Brusselse huizen, reeks van TWAALF HERENHUIZEN, gebouwd in 1877 door Jan Hendrik van Sluijters ('s-Gravenhage 1832-Vernon Frankrijk 1916) in opdracht van Jhr. W.P.A. Teding van Berkhout en J.H. van Sluijters zelf. De huizen zijn gebouwd in de stijl van het eclecticisme en vertonen invloeden van Franse neorenaissance. De Brusselse huizen zijn gelegen in de noordelijke gevelwand van de Spijkerstraat, gedeeltelijk tegenover de Prins Hendrikstraat. De Spijkerstraat is één van de belangrijkste straten van het Spijkerkwartier, een 19de-eeuwse wijk, waarvan het zuidelijk gedeelte voornamelijk met herenhuizen is bebouwd. J.H. VAN SLUIJTERS werd opgeleid aan de Haagse Academie voor Beeldende Kunsten, werkte vervolgens als leerling-architect in enkele randgemeenten van Brussel en verbleef daarna tot 1866 in Parijs, waar hij verscheidene herenhuizen bouwde. De invloed van de architectuur van herenhuizen in Brussel en Parijs bepaalt mede het karakter van de Brusselse huizen. rijksmonumenten/brusselse-huizen
 
 
 
HBS in de Schoolstraat waar Escher op gezeten heeft
 
In 1912 gaat Mauk op veertien jarige leeftijd, hij heeft door ziekte twee jaar schooltijd verloren, naar de HBS in de Schoolstraat. Grote indruk op Mauk maakt de hal en het trappenhuis met rijk siermetselwerk en glas-in-loodramen van het schoolgebouw. Het trappenhuis en de drie boogjes in de doorsteek op de eerste verdieping naar het handvaardigheid lokaal verwerkt Escher in zijn latere oeuvre. Behalve voor tekenen haalt hij geen goede cijfers en hij blijft in de tweede klas zitten. Zijn tekenleraar F.W. van der Haagen leert hem linoleumsneden maken, waar Mauk later veel baat bij zou hebben. Die tekenlessen en de kennismaking met de linoleumsnede zijn voor Mauk dan ook het enige positieve van zijn middelbare schooltijd. Voor de rest vond hij het vreselijk.
 
 
 
Binnen hebben we niet gezien
Maar het trappenportaal ziet er zo uit
 
 
 
Klimop maakte een patroon op een muur
 

Oud gedeelte
Hier is de ingang van de Achtertuin
 
 
 
 
Zomaar een paar huizen
 
 
 
Leuk blog over mensen die in een het Spijkerkwartier wonen: loeparnhem

Heel leuk filmpje 
 

 

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Media

  • Video: Zus is nog steeds in shock ... 'bek houden en naar binnen, doe die deur dicht' .. Familie onderneemt juridische stappen
    1 uur geleden
  • In Griekenland zijn vanavond tienduizenden mensen de straat op gegaan in de aanloop naar het referendum van aanstaande zondag. In de hoofdstad Athene demon...
    1 uur geleden
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Historic fashion

Dames in historische kleren. Waarom schilder ik dit nu zo graag? Ik hou van textiele stoffen en van papier. Ik hou van de structuur, de reuk, de motieven en vormen en het vakmanschap waarmee het wordt bewerkt. Ik wil het ook in een historische context kunnen begrijpen. Ik bewonder de manier waarop er in verschillende tijden met textiel en papier is omgegaan.Ik weet zelf weinig van het in elkaar zetten van kleding. Wel maak ik aquarellen en dat vindt zich hier nu mooi in samen.

Populaire berichten

Blogarchief