K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van tekenen en schilderen, ik hou van fotograferen, van lezen, van wandelen en van nog zoveel meer.........

Je kunt schilderijen of kaarten kopen.
Of, met plezier maak ik iets voor je.

maandag 23 oktober 2017

Voor mijn boekenproject 2017 las ik "Villa Air-Bel" van RosemarySullivan.


Voor mijn boekenprojext 2017 las ik Villa Bel-Air van Rosemary Sullivan. In dit boek wordt uitgelegd hoe tijdens WO II kunstenaars en intellectuelen geholpen werden Frankrijk te verlaten.

Voordat Hitler aan de macht kwam waren veel van hen naar Parijs gevlucht. Toen de nazi's Parijs binnen liepen vluchten zij naar het zuiden van Frankrijk. Later vertelden ze: "We konden niet geloven dat Parijs zou vallen. Parijs stond voor vrijheid. Het was al te laat toen we realiseerden in welk gevaar we ons bevonden"".  Het Noordelijke deel van Frankrijk werd bezet. Vanaf Vichy kwam een Franse staat die onder Duitse invloed stond.

Honderdnegentigduizend ontheemden kwamen in Marseille terecht. Duitsland eiste dat de vluchtelingen met een Joodse achtergrond door de Fransen moesten worden uitgeleverd. In alle haast werden kampen georganiseerd en sportstadiums waar mensen gedetineerd werden. Er waren geen basisvoorzieningen.

President Roosevelt had een congres belegd om het vluchtelingenvraagstuk op te lossen. Maar de ene na de andere overheid trok zich terug. Roosevelt kreeg ook te maken met tegenstand in de USA. In New York ontvingen mensen die in de kunst en cultuur werkten smeekbedes om te helpen.



Varian Fry

Varian Fry, een van de hoofdpersonen uit dit boek vertrok naar Marseille. Hij was een Amerikaanse journalist, jong, goed opgeleid, al eens eerder in Europa geweest en niet het type van de actievoerder. Een beschaafd mens die een heleboel moed zou gaan tonen. Hij had een lijst met 200 namen bij zich en 3000 dollars om daarmee nooddruftige kunstenaars te ondersteunen. Hij dacht dat hij er een paar weken zou blijven. Hij had al een vliegtuig terug geboekt. Het werden 13 maanden en hij werd onder dwang weggehaald.

Toen hij aankwam in Marseille, wilde hij voornamelijk kunstenaars en intellectuelen hulp bieden. Daarvoor richtte hij de Centre Américain de Secours op, kortweg CAS genoemd. De schrijvers Lion Feuchtwanger, Heinrich Mann en Alfred Döblin, alsook de kunstenaars Max Ernst en André Breton, en de filosofen Hannah Arendt en Walter Benjamin stonden op zijn lijst. Maar al snel ging de mare rond dat er een manier was om weg te komen. Er kwamen rijen, elke dag weer. Er kwamen veel meer mensen voor het aantal legale visa wat hij kon verstrekken. Hij moest daarom uitwijken naar andere methoden. Zaak was daarbij om niet betrapt te worden. Het werk voor het CAS was legaal en zolang men geen bewijs had van activiteiten tegen de wet, kon men hem niet oppakken.


Om het  land uit te kunnen moest iemand in het bezit zijn van een uitreisvisum voor Frankrijk, een doorreisvisum voor Spanje, een doorreisvisum voor Portugal, een visum voor het land waar je naar toe wilde en een verklaring dat iemand in dat land garant voor je staat. De kunstenaars waren berooid, hadden niets meer, waren dus helemaal op de hulp van anderen aangewezen. Varian Fry verzamelde uiteindelijk een staf van 20 hem zeer toegewijde leden om zich heen. Allemaal met hun eigen specialiteit.

He established a legal French relief organization, The American Relief Center, and worked behind its cover using illegal means—black-market funds, forged documents, secret mountain passages, and sea routes—to spirit endangered refugees from France. Holocaust Encyclopedia

Fry kreeg hulp van de rijke Amerikaanse Mary-Jayne-Gold. Dankzij haar kon men de berooide kunstenaars een weekbedrag geven, tickets kopen en alles aanschaffen wat men nodig had. 



Villa Air-Bel

Op een gegeven moment zocht men naar woonruimte. De huurprijzen waren gigantische gestegen en niet meer te betalen door de kunstenaars. Toevallig liep men tegen een pand aan en toen men hoorde dat het te huur was en de prijs heel laag, was Villa Air-Bel daar.

De grote, vervallen Villa Air-Bel werd het toevluchtsoord van het CAS, waar enkele kunstenaars tijdelijk konden verblijven, in afwachting van de officiële documenten. Surrealisten, onder leiding van André Breton, probeerden er de oorlogsgruwel even te vergeten door creatieve spelnamiddagen, zelf georganiseerde kunstveilingen en liters wijn. deze mensen woonden er of kwamen er op bezoek. Victor Brauner, Max Ernst, Wifredo Lam, Benjamin Peret, Victor Serge, Jacqueline Lamba, André Masson, Marcel Duchamp, Arthur Adamov, Hans Bellmer, René Char, Frédéric Delanglade, Óscar Domínguez, Jacques Herold, Tristan Tzara, Remedios Varo, Wols en YLLA, acteur Sylvain Itkine, de kunstverzamelaar Peggy Guggenheim en de fotograaf André Gomes. limulus/donde-europa-llega-a-su-fin
Andre Breton
Andre Breton was degenen die de spirit hoog hield. Hij verzon van alles om niet in vertwijfeling te raken. Zo maakte zij deze prachtige serie kaarten "Le Jeu de Marseille" die bewaard zijn gebleven.




De Paul-Lemerle, een vrachtschip.


Wanneer men zoveel mogelijk de vereiste papieren had vluchtten een deel van hen via een vergeten bergroute richting Spanje. Lisa-Fittko, zelf een vluchtelinge, had informatie gekregen van lokale bergbewoners. Toen zij en haar man terugkeerden naar Marseille werd ze aangesproken door iemand die haar vertelde dat Varian Fry met hen wilde praten. Varian stelde hen de vraag of zij als gids wilden werken op die bergroute bij het uit het land smokkelen van vluchtelingen. Ze stond perplex. haar eerste reactie "nee"". De tweede "We doen het"". varianfry/fittko

On March 24th, 1941, the Capitaine Paul-Lemerle left the docks of Marseille. Bound for Martinique, the ship carried some three hundred and fifty refugees fleeing the flames consuming Europe.

Group portrait of European refugees assisted by the Emergency Rescue Committee on board the Capitaine Paul-Lemerle, a converted cargo ship sailing from Marseilles to Martinique.
Group portrait of European refugees saved by the Emergency Rescue Committee on board the Paul-Lemerle, a converted cargo ship sailing from Marseilles to Martinique. Among those pictured are: Victor Serge, Jacqueline Lamba Breton, Midi Branton, Mrs. Lam, Wifredo Lam, Katrin Kirschmann, Dyno Lowenstein, Harry Branton, Carola Osner, Walter Barth (in background holding a child), Ate Barth, Karl Osner (carrying his daughter on his shoulder), Emmy Orsech-Bloch, Erika Giepen, Margret Osner, Karl Langerhans, and Hubert Giepen. United States Holocaust Memorial Museum, courtesy of Dyno Lowenstein.

Wanneer men geen visum voor de USA kon krijgen probeerde men vluchtelingen naar eilanden als Martinique te krijgen. Mexico nam de meeste vluchtelingen op. 

Tegenwerking

Ik lees in het boek een heleboel dingen die ik niet wist, maar die een goed beeld geven wat oorlog en onderdrukking inhoudt. Varian Fry en de anderen die samen met hem dit werk deden werden tegengewerkt. Niet alleen door de Duitsers. Maar tot mijn schrik ook door de Amerikanen. Zowel Vichy- Frankrijk als de USA was geïrriteerd door zijn werk. Ze konden hem niet betrappen op zaken tegen de wet. Maar ze konden hem wel tegenwerken. Toen zijn paspoort verliep kon hij alleen een nieuw paspoort krijgen mits hij terug zou gaan naar de USA. Alle Amerikaanse staatsburgers die nog in Vichy-Frankrijk leefden kregen een visum voor Zwitserland. Mocht het fout gaan dan konden ze daarheen. Varian Fry kreeg dit niet.

Wel kreeg Fry hulp van Hiram Bingham IV, de Amerikaanse vice-consul in Marseille, die tegen het anti-semitisme van het ministerie van de staat en zijn broos visumbeleid vocht. Hiram Bingham IV aarzelde niet om duizenden visums uit te geven, waar of onwaar.

Hoe ging het verder?
The villa was raided by French police, who detained Fry and his colleagues on a ship in the harbor for several days during the visit of Marshal Petain. The following month Fry's American passport expired, and the State Department, which disapproved of his high-handed activities, refused to renew it. Fry decided to continue his mission, nonetheless, though he knew he faced ever-increasing hostility from both the American and French authorities. By the time he was expelled from France on August 27, 1941, Fry had spent thirteen months in the country. He and his colleagues had spirited more than 1,500 refugees from France and provided support to 2,500 others. Among the refugees he saved were the artists Marc Chagall, Max Ernst, Andre Masson and Jacques Lipchitz; the writers Heinrich Mann, Lion Feuchtwanger and Franz Werfel; the scientists Otto Meyerhof and Jacques Hadamard; and the political scientist Hannah Arendt. Varian Fry was recognized by Yad Vashem as one of the Righteous Among the Nations in 1994.

Fry was forced to leave France in September 1941 after officials both of the Vichy government and at the United States State Department had become angered by his covert activities

When Fry returned to the United States, parties were not thrown. The State Department, which had insisted on keeping the number of immigrants bound for the United States low, hardly approved of what he had been doing. nytimes/varian-fry-nazis-rescue-immigrants

His activities in France prompted the Federal Bureau of Investigation to open a file on him and to keep him under surveillance which prevented him from ever working for the United States government. almondseed./vfry

Fry's efforts resulted in the rescue of some 2,000 persons fromAugust 1940 to 1941, including such distinguished artists and intellectuals as Marc Chagall, Hannah Arendt, Max Ernst, Heinrich Mann, Marcel Duchamp, André Breton, Jacques Lipchitz and Alma Mahler, who crossed the Pyrenees carrying Gustav Mahler’s Symphony No. 10, her former husband’s final composition.

Aan de voet van het Amerikaanse consulaat in Marseille, op het plein dat zijn naam draagt, werd een monument opgericht ter ere van Varian Fry.

Op 16 september 1941 moest Fry Vichy-Frankrijk verlaten. Hij keerde terug naar de Verenigde Staten en probeerde met alle middelen de Amerikaanse publieke opinie te sensibiliseren naar het lot van de Joden in Europa. In december 1942 publiceerde hij in The New Republic een artikel getiteld "The Massacre of the Jews in Europe". In 1945, Fry gepubliceerd Surrender on Demand, ook gepubliceerd in Frankrijk onder de titel The Black List), die zijn reis verteld in Frankrijk. De redacteur censureerde het voorwoord dat het Amerikaanse beleid op visa veroordeelde. Het werk werd pas in Frankrijk vrijgegeven in 1999. Fry hertrouwde na de dood van zijn eerste vrouw en werd professor in het Latijn.

Het boek

Het boek maakt een diepe indruk op me. Het vertelt over de jarenlange massapropaganda die vooraf ging aan het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het vertelt over de afschuwelijke manier waarop kunstenaars en intellectuelen werden behandelt. Natuurlijk door de nazi's voorop. Maar wat ik schokkend vind is dat de andere naties eerder tegenwerkten dan hielpen. Het lag aan individuen, die met gevaar voor eigen leven hielpen en ook zij werden tegengewerkt. Ik vind het schokkend.

Wat mij zo opvalt is dat de schrijfsters in heldere taal uitlegt wat er is gebeurd. Ineens begrijp ik dingen. Zaken die me eerder niet opvielen. Ik wil het boek nu ook zelf graag hebben. Vooral als een naslagwerk.

historynet/varian-fry-the-american-schindler
literairetoerist/marseille-hippe-havenstad-met-weerhaakjes
Leonora-Carrington-last-of-the-great-Surrealists
interview_carrington.


donderdag 19 oktober 2017

Mijn broer, Spotify en eindelijk kan ik me weer muziek herinneren


Toen we bij mijn broer thuis waren
Liet hij mooie muziek horen
Met zulk mooi geluid

Streamen van Spotify vertelde hij en een bluetooth luidspreker
Ahum, Allison is weer in Wonderland terecht gekomen

Ik maakte ooit een Spotify account
Maar deed er niet veel mee
En nu ben ik ineens enthousiast

Ik heb al meerdere afspeellijsten gemaakt
En ga daar nog wel even mee verder

Vanmorgen had ik zin in rustige muziek en vond dit
Nu weet ik ook hoe je dit op je blog kan weergeven
En zo leer ik iedere keer opnieuw
En de speaker gaat er ook komen

Ik luister eigenlijk nooit naar muziek
En dat is best vreemd
Want vroeger vond ik het heerlijk

Ik kom ook heel slecht op namen
Nu zoek ik eerst een naam op You tube
En dan zet ik het vast op een playlist van Spotify




dinsdag 17 oktober 2017

Op bezoek bij mijn broer. De Japanse tuin.


Afgelopen zondag waren wij in Den Haag
De aanleiding was de verjaardag van mijn broer
Mijn broer is gek op Aziatische kunst en op Japan
We gingen daarom naar de Japanse Tuin in Den Haag

Het was zondag schitterend weer
Het park is 2 keer per jaar kort geopend
Het was heel, heel erg druk
Maar toch was het fijn er te zijn

Het was leuk te zien hoe verschillend de bezoekers waren
Allerlei leeftijden, allerlei komaf
We zagen dat er foto's werden genomen van een jong, Islamitisch stel
Zij in haar prachtige kleren en hij in het pak

En we zagen het meisje wat je hier bovenaan ziet
Ze danste als een veertje
Heel licht, heel blij


De Japanse Tuin


Allemaal mooie plekjes



De Japanse Tuin is het pronkstuk van landgoed Clingendael. Hier zijn prachtige en zeldzame bomen en planten te zien. De tuin is heel kwetsbaar. Daarom is de Japanse Tuin slechts 8 weken in het jaar geopend. De Japanse Tuin is in het begin van de 20ste eeuw aangelegd door de toenmalige eigenaresse van het landgoed Clingendael, Marguerite M. Baronesse van Brienen (1871-1939), ook wel freule Daisy genoemd. Per schip heeft zij een of meer reizen gemaakt naar Japan. Zij heeft toen enkele lantaarns, een watervat, beeldjes, de bruggetjes en misschien het paviljoen naar Nederland verscheept. De tuin heeft een heel eigen en verrassende sfeer, mede veroorzaakt door de schitterende moslaag. De tuin bevat veel stenen lantaarns, met een grote variatie aan vormen. Ook zijn er 2 watervaten. Een watervat heeft 4 afbeeldingen van Boeddha's. Het andere watervat heeft de vorm van een lotusbloem. Het mooie paviljoen is een populaire plek om van daaruit de tuin te bewonderen. Tot omstreeks 1940 bevonden zich schuifpanelen in het paviljoen. Deze panelen zijn in 2009 teruggeplaatst met de medewerking van Japanse architecten. Het erfgoed van freule Daisy is nu voor de bezoekers van de Japanse Tuin een plaats van serene rust en bezinning. denhaag/japanse-


Deze boom is 1 van de redenen dat mijn broer graag naar deze tuin gaat

Freule Daisy herdacht haar hondjes




Mijn broer vertelde dat de Japanse tuin ook prachtig is in de lente, vol bloesems 
We hebben ons nu voorgenomen volgend jaar opnieuw te gaan

vrijdag 13 oktober 2017

Thanks for being you.


Deze bladeren vond ik gisteren
Zijn ze niet prachtig?
De een bijna zwart, dan een paar rode lijnen, en dan worden de kleuren roder 


Toen ik dit jaar een nieuwe laptop kreeg
Ontdekte ik dat het foto bewerkingen programma Picassa wat ik gebruikte niet meer bestond
Gelukkig gaf Judy mij een gouden tip PicMonkey
Met veel plezier gebruikte ik het gratis gedeelte
Maar toen.....

Ineens kon ik dit gedeelte niet meer gebruiken
Ik kon een week als proef "alles" gebruiken 
Maar zou daarna moeten gaan betalen

Ik zocht op internet of ik een ander programma zou kunnen vinden
Was een dag zoet ermee
Zonder resultaat
En toen dacht ik, ik betaal

Voordeel is dat ik nu alles kan gebruiken
En gisteren probeerde ik een deel van ""alles"" uit


Van het resultaat op de foto hierboven keek ik echt op
Dit boompje licht altijd zo prachtig op, felrood
Maar dan moet de zon wel schijnen
Maar gisteren was er kil licht
Ik dacht echt, dit mislukt
Hieronder de oorspronkelijke foto
Dat ik wolken zou kunnen toevoegen had ik niet verwacht


Ik heb vooral "gespeeld"" met randen met artistiek uitsnijdingen
En de sfeer van de foto veranderd



Hieronder mooi grafisch


Hier nog een lijst erom heen
Ik bakte een appel kruimel taart



En PicMonkey?
Die stuurde me dit

It seems like only yesterday we met. Us, a humble photo editing site; you, a collector of meaningful moments with an eye for design, searching for that perfect tool to express your creativity.
Now, just look at us—partners in crime against boring photos and tired design. We've come so far, and we can't wait for another great year.
Thanks for being you.
Always,
PicMonkey


woensdag 11 oktober 2017

Breien in New York en al een beetje kerst.


Dit is zo'n leuk boek
Het is een boek van mijzelf
Ik heb het al meerdere maken gelezen
Iedere keer wanneer ik een feel good boek wil lezen stelt dit boek me niet teleur

Het boek speelt zich af in New York
Georgia, een alleenstaande moeder, runt een breiwolwinkel
Allengs komt er een groep vrouwen bij elkaar van verschillende achtergrond en leeftijd
De een kan goed breien, de ander begint net
Samen vormen ze de vrijdagavond breiclub
Lief en leed wordt hier gedeeld

De breiwinkel zit op Broadway
Laat ik eens kijken of ik breiwinkels in New York kan vinden

Een Hollandse in New York die van breien houdt
Zij vertelt  op


Vogue Knitting live New York
Deze filmpjes haal ik van You Tube
Nog veel meer filmpjes op
Vogue/Knitting

Wanneer ik aan New York denk
Denk ik niet aan breien
Maar er gebeurt dus meer dan genoeg
Door het zoeken naar informatie
Kreeg ik ook weer zin om te breien
Vooral bij het filmpje hieronder
Wat een mooie wol





De breiwinkel uit het boek is in Upper West Side
Op de begane grond is de delicatessenwinkel van Marty
Met een steile trap omhoog kom je bij Walker and Daughter
En boven hun winkel wonen Georgia en Dakota haar teener dochter

Hoe ziet Upper West Side eruit?


Hier een heleboel filmpjes over dit gebied


San Remo Building

Steun en toeverlaat van Georgia is Anita. Een oudere dame. Ze ontmoeten elkaar wanneer Georgia verlaten wordt door James, terwijl zij een kind verwacht. Zittend op een bankje in Central Park ontdekt Anita dat Georgia prachtig kan breien en steunt haar in het opzetten van een breiwinkel.
Anita woont in het San Remo. wiki/The_San_Remo

------------------------------------------------------------

Nu even iets heel anders
Zagen jullie die leuke boekenlegger in het boek bovenin?
Hier nog een foto


Eerder vertelde ik dat mijn herfstschilderij af is
Daarna kreeg ik zo'n zin om, jawel...................

Boekenleggers te maken
Wil je hier meer over weten
Hier zie je heel veel foto's mbt het maak proces

Hebben jullie al gezien

Dat er weer oliebollenkramen zijn?
Ik zag de eerste kerstballen al in Sissy-Boy
Ik heb me net kunnen bedwingen of ik had pepernoten gekocht

Laat ik nu ook al in Kerstsfeer zijn ;-)


de Vrijdagavond vriendinnenclub - Kate Jacobs
Trots en Vooroordeel - Jane Austen
Koop nooit een rode jas - Nora Ephron
84 Charing Cross Road - Helene Hanff
Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al Galidi
Stadsliefde, Scenes in Parijs - Adriaan van Dis
Of Mice and Men - John Steinbeck
Kleren maken de vrouw - Hella Haasse
Schoppenvrouw - Mensje van Keulen
Nachttrein naar Lissabon - Pascal Mercier
The Moon is Down - John Steinbeck
De Beeldhouwster - Minette Walters
Starbucks - Els Quaegebeur
Echte liefde vind je in de boekhandel - Veronica Henry
De boekenapotheek aan de Seine - Nina George
Een huis in Frankrijk - Eva de Wit
Teder is de nacht - Scott Fitzgerald
Het meisje van ver - Sadia Sheperd
In Europa - Geert Mak

donderdag 5 oktober 2017

Hoe was september? Wat deed ik allemaal in deze maand?


September was een rare maand. In het begin van de maand nam ik me voor mee te doen met een Instagram fotochallenge waarin de Tarot centraal zou staan. Ik begon enthousiast. Tot het retrogade lopen van Saturnus aan de orde kwam. In augustus zou hierdoor van alles fout hebben moeten gaan. Maar daar heb ik niets van gemerkt. Ik denk dat bij mij daarentegen in september Saturnus retrogade is gaan lopen ;-). Dingen gingen mis.

De tijd vliegt. Dit irriteert mij nog steeds. En nu de dagen zoveel korter zijn (wat gaat dat snel) lijkt de tijd nog sneller te gaan. Begin van de maand werd het donker om 20.15. Gisteren 19.30. De maand vloog voorbij. Ik neem me van alles voor om het "anders" te doen, waar niets van lukt. Wat me ook weer irriteert.

Boeken die ik las
Biografie Marie AnneTellegen
De vrijdagavond vriendinnenclub
(Begonnen in) verdichting en Waarheid - Goethe
Margriet Brandsma - Merkel
Trots en Vooroordeel - Jane Austen



Schilderen
Ik maakte een "Herfst" schilderij
 4 kaarten verkocht
Sneak Attack via Etsy

Iets merkwaardigs
Ik maakte nog iets mee m.b.t. met mijn Etsy shop. Ik vertelde eerder dat er problemen waren met de bezorging van 2 kaarten die ik verkocht had. De kaarten kwamen in Amsterdam aan na 12 dagen. Op de enveloppe zat een sticker met "verkeerde adressering". De koopster berichtte echter dat de adressering goed was. Ik dacht hiermee is de kous af.

Maar niet lang hierna gaat de bel. De postbode. Salem doet open. De postbode zegt: "U stuurt regelmatig post naar Amerika. U zet het adres erop met even grote letters als het adres van de afzender en dat geeft verwarring. Het is nu al een paar keer gebeurd dat de post terug kwam".

Ik vind dit een super goede tip van deze postbode. Voortaan doe ik het anders. Maar ik vind het ook vreemd. Hoe is het post verwerking proces mbt mijn post gegaan dat onze postbode weet waar ik post naar toe stuur? Bovendien kreeg ik 2 hele leuke reviews van koopsters in de USA, waarin ze ook de snelheid van bezorging roemen. 

Gedaan, leuke dingen
Coda Museum
Peter van Ginkel
Schuytgraaf
Open Lucht Museum
Appelcake gebakken 

Wandelingen
In korte tijd is het herfst
De bomen verkleuren
Blaadjes vallen
Volop bessen


En.......


FLOW
Magazine Flow geeft ook specials uit
Dit keer een special over boeken
Ik wist niet dat het er is
Zag het bij de supermarkt
Wat een leuke verrassing
Het gaat over boeken 
Illustrators en de boeken die ze lezen
Prachtige bibliotheken en boekwinkels
Schrijvers en hum werkplekken
Wat een plezier


Boekenleggers
Als cadeautje zitten er 3 boekenleggers bij
En een verhaal over boekenleggers
 Laat mij dit nu op een idee brengen
Ik ga ook boekenleggers schilderen en verkopen
Ik maakte ze al eerder, gaf ze weg
Maar ik ga ze nu ook verkopen in mijn Etsy shop


maandag 2 oktober 2017

Kleuren van de herfst.


De herfst is er
Niet alleen als abstract idee
Maar heel concreet
Onze tuin ligt vol blaadjes


Tijdens een wandeling zag ik de eerste verkleuringen


Wat een kleuren....


Kleur in het Open Lucht Museum

Op een tafel in het Open Lucht Museum zagen we deze compositie
Ik vind het zo mooi
En raar dat het zo achtergelaten is

Wat is hier gebeurd?
Een foto voor Instagram?

Maar het maakt wel dat wij nu een mooie foto hebben 



zondag 1 oktober 2017

De canon van de Ned. geschiedenis in het Openlucht Museum.


Natuurlijk wilden wij de Canon van de Nederlandse geschiedenis gaan bekijken in het Nederlandse Openlucht Museum. Wij zijn al jaren vrienden van dit museum en nu Jan Marijnissen de Canon had geopend, wilden we niet lang wachten en het met eigen ogen zien.

Er is heel wat geruzie aan vooraf gegaan. Er moest een museum komen over de Nederlandse geschiedenis, ergens in de Randstad. Maar de financiering kwam niet rond. Uiteindelijk kreeg het Arnhemse Museum het recht de canon toe te voegen aan het bestaande museum. Tot  ongenoegen van de Randstad die Arnhem wel heel erg in de provincie vinden.

We lopen een donkere sluis in met aan beide kanten filmbeelden uit verschillende eeuwen. Dan gaan we een deur door en zie ik links een geraamte liggen... Ik lees trijntje-het-oudste-skelet-van-nederland. Wanneer ik een beetje doorloop komen we in een gigantische ruimte, met een mooi plafond. Overal licht en lichtflitsen, overal gebeurt iets en ik zie Amsterdamachtige gevels uitgelicht. Het is allemaal erg sprookjesachtig en groots, eigenlijk heb ik geen idee wat ik zie. Salem loopt direct de meest linkse ruimte na Trijntje in. Ik zie een oeroude computer. Ik zie een nisje, loop erin en zie mezelf in een spiegel. Ik zie kleine lettertjes door het beeld vliegen die zeggen "trek dit tot ooghoogte". Omdat ik het swipen niet in de vingers heb, heb ik geen idee hoe. En zie ik even later de jaren 60 langskomen. Wat het doel van dit alles is geen idee. En ik heb medelijden met Trijntje. Waarom ligt ze daar, vlak vooraan bij dit feestpaleis van lichtjes, digitale beelden en gedoe?

Ik zie dat Salem doorgelopen is en omdat ik hem niet wil kwijtraken loop ik ook naar hem toe.  We staan in een grote filmruimte waar 3 thema's worden behandeld, Ned. en de natuur. Ned. en het vervoer en communicatie en Ned. en de politiek. Wanneer we beland zijn in de Romeinse tijd en de Romeinen de strijd verliezen worden ze uitgebeld als pionnetjes die onder het slaken van kreten de lucht in vliegen. Eerder zagen we een huizenhoog uitgebeelde Romein gedood worden en dan ineens pionnetjes, het is wel een beetje raar. We horen gegrinnik achter ons. De beelden en geluiden doen regelmatig pijn aan mijn ogen en oren.

Ik zie mensen links van het filmdoek weglopen en dat doen wij ook. We komen in een ruimte, zie foto boven, waarbij je via swipen beelden en verhalen uit de geschiedenis kunt oproepen. Ik lijk heel deskundig, maar ik hoorde het woord later op de radio. Ik zag anderen het doen en deed het na. Inhoudelijk viel het allemaal een beetje tegen. Wij bekeken Rembrandt en van Gogh en op basis van dit weten we nu een heel klein beetje over hun levens. Wat ik het leukste vond is dat onder elk beeld mogelijkheden zijn van verwijzing. Wanneer je daar op drukt komt er een lichtkogel die naar het gedeelte vliegt waar je verder kunt lezen.

We lopen door en zien een gigantische foto van Erwin Olafs. Geen idee wat het voorstelt maar allemaal enge beelden. Het blijkt de Pest te zijn tijdens het Leidens ontzet. Nog even doorlopend komen we bij Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands. Ik ben als kind opgegroeid met een immense bewondering voor deze man. Ik vraag me af of kinderen die dit onderdeel van de kanon bekijken ook die bewondering krijgen. Of kijken ze gebiologeerd naar deze foto van Willem Alexander die tegenover de Vader des Vaderlands hangt? Waarom die foto er hangt begrijp ik nu achteraf terwijl ik dit type niet meer. Ik begreep het ook niet goed toen ik er ter plekke stond.


Vragen worden gesteld of Willem van Oranje een vrijheidsstrijder was of een ruziënde opstandeling?
Tsja, de vraag wordt even daarna ook bij Floris de Vijfde gesteld. Ik neem aan dat dit eerder voor volwassenen is bedoeld.


Oudste beeltenis van Floris V.

Toen we dit alles bekeken hadden zagen we de uitgang en liepen naar buiten. Mijn hoofd tureluurs en ik probeerde te recapituleren wat ik nu eigenlijk gezien had en vertelde Salem dat ik er niets van snapte.

We liepen verder door de heerlijk rustige tuinen van het museum en knapten weer wat op. Ineens schoot in mijn hoofd dat er natuurlijk nog veel meer is. We zijn direct de ruimte links ingegaan. Maar in die verzamelhal waren ook die Amsterdamse huisjes. Er zal dus ongetwijfeld nog veel meer te zien zijn. Later lees ik op een website het volgende:

De 10 tijdvakken van de Canon van Nederland

Op de tentoonstelling staat de Canon van Nederland centraal. Die bestaat uit vijftig voor Nederland belangrijke thema's. Deze thema's zijn verdeeld over tien tijdvakken en worden als leidraad gebruikt bij de lessen in het basisonderwijs en voortgezet onderwijs.
1. jagers en boeren
2. Grieken en Romeinen
3. monniken en ridders
4. steden en staten
5. ontdekkers en hervormers
6. regenten en vorsten
7. pruiken en revoluties
8. burgers en stoommachines
9. de wereldoorlogen
10. televisie en computer

Wanneer ik deze lijst zie hebben we heel wat niet gezien. Daarom besluiten we ons oordeel nog even op te schorten en binnenkort gauw de rest te gaan bekijken. Ik probeer een open vizier te houden...........

donderdag 28 september 2017

Ons bezoek aan het Coda Museum in Apeldoorn.


Kunstenaar Couzijn van Leeuwen

Dit is allemaal van papier gemaakt
Alles, de kast, alles in de kast
Het formaat is net zo groot als een echte kast.
Geloven jullie dat?



Hier een detail


Ik hou veel van papier
Ik schilder erop
Ik kijk vaak bij papierwinkels
Papier in de zin van vellen papier
Maar ook notebooks en andere papierwaren

Maar het mooist vind ik papierkunst
Salem en ik gingen nu voor de tweede keer 
naar het Coda Museum in Apeldoorn
Elk jaar exposeren hier papier kunstenaars uit de hele wereld
En het was opnieuw een belevenis


Het CODA Museum presenteert CODA Paper Art 2017, een tentoonstelling die – zowel letterlijk als figuurlijk – alle ruimte biedt aan de installaties, ruimtelijke werken en sieraden van Nederlandse en buitenlandse kunstenaars die zich met hun werk op papier en karton richten.

Papier kunstenaars


Van dichtbij bekeken raak je verwonderd door de eindeloze bewerking van het papier en de vele details die Wen-Hsuan Liu met grote precisie heeft aangebracht.

























Kumi Yamashita (1968, Japan) maakte voor CODA Paper Art 2017 een nieuwe versie van haar bijzondere wandinstallatie Origami. Dit werk bestaat enkel uit gekreukelde origamivellen en een lichtbron die garant staat voor de gezichtsschaduwen op de wand. Een simpel vel papier symboliseert volgens Yamashita de essentie van wie wij zijn. Met dat vel papier zijn oneindig veel vormen te maken, zoals ook de mens voorkomt in vele gedaanten en verschijningen. Uitgevouwen is het vel weer een gewoon, plat vel papier, net zoals wij mensen in essentie een gemeenschappelijke vorm en eenzelfde oorsprong kennen






Zij scheurt repen papier uit mode-en woonmagazines en maakt hier vormen van







De thematiek van Refugees en Uncertain routes ligt Londoño na aan het hart vanwege het feit dat zij zelf lange tijd immigrant is geweest. Londoño: ”Met mijn werk onderzoek ik thema’s als immigratie, communicatie en sociale uitsluiting waarbij de gesprekken met immigranten maar ook met gevangenen of slachtoffers van ontvoering de basis vormen. Papier is de ‘verf’ waarmee ik de verhalen vertel.”





Diverse andere kunstenaars



Het is zo'n leuk, licht, kleurrijk, modern museum

Hier kun je wat eten en drinken


En dat deden we natuurlijk ook


LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.