Hoe moet dit in de toekomst.

Ik lees weer, ja echt

Begonnen met mijn eigen "feel good" boeken, het opgelost

Nu zit ik helemaal in de Napoleontische tijd

Begonnen met "de Dochter van Napoleon"

Nu bezig met een boek over haar moeder, Josephine de Beauharnais

Het werkt als tegengif

Mocht ik denken dat onze tijd qua politiek vreselijk is

Dan weet ik ook weer dat het vroeger precies zo was

Dacht ik ooit, we leren van onze fouten, dacht ik het werkelijk?

Nu weet ik beter

Ik realiseer me eindelijk "ik ben oud"

 Eerder dacht ik lang "ik word oud"

Het proces van oud worden, lang dacht ik het voelt vreemd

Het begon met foto's te zien van mijn helden van vroeger, nu zo oud, the Stones, the Kinks, leeftijdgenoten van de wilde jaren 60

Natuurlijk merk ik het fysiek

Maar dat is niet zozeer "raar"

Raar is de hedendaagse tijd

Zo anders als daarvoor

Vroeger keek ik met mijn moeder naar debatten in de Tweede Kamer

Op een klein zwart wit tv'tje

anderetijden/Verkiezingsdebatten-op-televisie

Gisteren keek ik weer

Ik doe het om zelf een oordeel te kunnen vormen

Ik hoor nu tot de groep waarover veel gesproken wordt, ongeveer zo:

Er komt een groep van 5 miljoen mensen aan 

Er zijn niet genoeg mensen die voor hen kunnen zorgen

Niet voor hun AOW-uitkering en niet genoeg betaald personeel

Een oppositie die zegt dat op de ouderenzorg zwaar bezuinigd gaat worden

Coalitiepartijen die het hebben over zorggroepen in de wijk

Rob Jetten maakte een karikatuur van bejaardenoorden

Je wilt toch als je oud wordt thuis blijven worden

Je wilt toch niet naar zo'n verschrikkelijk bejaardenhuis en hij huiverde

Ja, mijn opa woonde in een verschrikkelijk bejaardentehuis

Mijn ouders woonden in een bejaardentehuis wat ze zelf uitzochten en regelden en waar ze blij waren

Om de 2 weken ging ik erheen en zag met eigen ogen dat het goed was

Hoe moet dit in de toekomst?

Hoe is het met de sneeuw?

 Een heel verschil met gisteren, de sneeuw snel weg

Gisteren zag het er zo uit in onze tuin

Vandaag was veel sneeuw weg

Alleen op mijn pas gekochte viooltje zag het er zo uit

Tegen 17.00 uur was hier de sneeuw ook weg

En waar valt mijn oog op in de tuin?

Laatste keer......

Vanmorgen opstaan ​​en dit zien......

Gisteren was een moeilijke dag

Vorig jaar oktober overleed een vriendin

We kregen een berichtje dat haar huis verkocht is

Gisteren zijn we naar haar huis gegaan

In haar testament had ze aangegeven dat het wandschilderij wat

 Salem op haar verzoek voor haar gemaakt had

teruggegeven moet worden aan ons

Ooit stond er in een krant een berichtje dat de gemeente

 een muur van een torenflat wil laten beschilderen

Wanneer je wilde mocht je een voorstel indienen

Wij deden dit en kregen na een periode te horen dat de plannen verandert waren, het ging niet door

Mijn vriendin vroeg toen aan Salem of hij het in het groot voor haar wilde schilderen

Van het plafond tot de grond

En dat heeft hij gedaan

Het stond zo mooi bij haar

Zij hield veel van lezen en had prachtige boeken in haar kast

Toen wij gisteren aankwamen waren vrienden van haar bezig in het huis

o.a. met het inpakken van haar boeken

Het gaat naar iemand die ze bekijkt en daarna naar bejaardencentra brengt

De vriend zegt tegen mij dat ik haar biografieën krijg, het staat in het testament

Zij wist dat dit een favoriet leesitem voor mij is

Nu zijn ze dus bij ons

Vandaag gaf ik ze een plaatsje in de boekenkast

Het is dus de laatste keer dat we bij haar thuis kwamen

Ik ben vanaf 2010 tot 2020 om de 14 dagen naar haar gegaan

Omdat ik tijdens de Corona-periode niet met de bus durfde

kwam zij daarna om de 14 dagen met haar auto naar ons huis

We hebben ook altijd leuke dingen samen gedaan

En nu kan dit niet meer

Ik MIS haar

Het voelt nog steeds onwerkelijk

Ze dacht aan ons toen ze bij de notaris zat

Hier nog twee foto's van dingetjes die nog in haar huis stonden

Een beetje.....

 Een beetje vrolijkheid in de tuin

Wat zie ik nu in de tuin?

Lentesprietjes.......

En.... aan de kant van het water voor ons huis?

Een zonnetje vandaag

A Beautiful Mess.

Een vriendin vertelde me erover en nu waren wij er afgelopen woensdag.

De nieuwste vestiging van A Beautiful Mess, een plek waar iedereen zich thuis mag voelen. Hier draait het om ontmoeting, verbinding en gastvrijheid. De locatie is prachtig maar het zijn de mensen die de echte sfeer maken.  

 

Het menu is geïnspireerd op diverse tradities van ons team, met  authentieke smaken van over de hele wereld, met name uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Wij geloven dat elke cultuur zijn eigen sterke punten heeft. Deze ideale smaken misschien anders, zoals kardemom, za'atar of sambal. Bij A Beautiful Mess is elke persoon en elke smaak essentieel. Dat is wat onze samenleving rijk maakt en ons restaurant tot leven brengt.

Ons nieuwe restaurant is onderdeel van  Connect – de Plek : een ontmoetingsplek voor alle Arnhemmers, waar je samen kunt eten, leren en meedoen aan activiteiten. In het restaurant bieden we leerwerkplekken aan mensen met een migratieachtergrond.

We waren er vroeg, we dronken gemberthee en aten taart. Het was nog veel leuker dan ik dacht. Normaal ben ik niet echt dol op restaurants. Maar hier voelde ik me thuis. Het restaurant beslaat de hele achterste ruimte van de begane grond van het gebouw dat ik vooral ken omdat de bibliotheek erin zit.

Het is zo mooi, artistiek, kleurig ingericht. In het midden een rondje met gemakkelijke stoelen, die regelmatig bezet werden. Zo zag ik er oa een jonge moeder met baby in een doek op haar borst een kopje thee drinken en later een oudere man in slaap vallen. 

Rechts tafeltjes met stoelen voor personen tot 4, maar links van het gebouw lange tafels.  Op een gegeven moment zag ik mijn vriendinnen vol aandacht met wat er achter me gebeurde. Ik keek over mijn schouder, midden in het gezicht van burgermeester Marcouch, die achter mij langs liep en vriendelijk "fijne dag, dames" tegen ons zei. Achter hem volgde een lange stoet mensen. Ze liepen naar de lange tafels en kregen daar een lunch. Later zagen wij er een fotograaf bij en Marcouch geïnterviewd worden. leuk om dit alles eens te bekijken. Normaal sta ik niet te trappelen, maar hier ga ik heel graag nog eens naar toe.

Winter en mijn boekenproject 2026.

We maakten een kleine wandeling om aan de winter te wennen

Deze bolletjes vind ik altijd zo mooi

Ja.....winter..... het is nog steeds wennen

We schilderden wat kaarten, ook wintermeisjes

Ik schilderde 2 kaarten en Salem schilderde er 1

Ik wil graag schilderen, maar wat?

Ik las de biografie van Sartre en ben nu bezig met die van Simone. Hoe komt dit zo? Salem zei iets over het existentialisme. Ik dacht "dat is niet zo". Maar kon niet zeggen hoe het dan wel zit. Toen ik langs de boekenkast liep lachte het boek van Sartre me toe. Ik las het in 6 dagen uit en......het is een dikke pil. Ineens kon ik me concentreren, heerlijk.

Hoe kom ik aan dit boek? Ik heb het al lang. Heb ik het eerder gelezen? Op de flap lees ik dat de biografe indertijd bij Adriaan van Dis geïnterviewd werd. Het mooie programma van Adriaan van Dis Hier_is..._Adriaan_van_Dis uit de jaren 80. Door dit gesprek werd het boek veel verkocht. Ik kom ergens een opmerking tegen dat dit waarschijnlijk het minst gelezen boek in Nederlandse boekenkasten zal zijn.....Bij mij ook? Ik herinner me het niet gelezen te hebben. Ineens ontdek ik achterop het boek een klein plakkertje, ik kocht het boek bij de Slegte. En nu........ in een paar dagen uit. 

Ik kom terecht in een totaal andere wereld dan de huidige, wat is alles veranderd. Wanneer je zo oud bent als ik heb je levens achter je, stijlen, politiek, cultureel, die nu weg zijn en het voelt raar. Ook voor mij is het weg. Het heden waarin we nu leven lijkt altijd zo geweest. Maar ja, zo voelde dat toen ook.

Zo lees ik dat Sartre communist was en Maoïst, nu toch niet meer voor te stellen? Maar vergeet niet, vlak na de oorlog lag Europa in puin en we hadden nog fabrieken, nog arbeiders. En communisten en socialisten brachten ons vakbonden en sociale wetten. 

Maoist.....is in 1968, de studentenopstand in Parijs. Ik maakte het mee via kranten en een klein zwart wit tv-tje, ik was 20.....De Verbeelding Aan De macht. In de biografie praat de biografe ook tientallen jaren later met personen die vroeger in het nieuws waren. Zo ook met Daniel Cohn Bendit, de studentenleider. Sartre werd in die tijd door de media een Maoïst genoemd, zelf besefte hij niet veel van wat dit betekende, het werd hem opgedrongen. Toen ook al hypes. Daniel Cohn Bendit zegt achteraf: Voor Sartre betrof VRIJHEID het hoogste. 

Sartre, de zeer intelligente jongen, het pestkopje op school, het genie op de universiteit, de gevangene van de nazi's. Hij leerde hier saamhorigheid, slapend op een grote slaapzaal, zonder een greintje privacy, de verzetsstrijder. Vlak na de oorlog werden hij en 7 andere journalisten uitgenodigd naar de USA te komen. Daar kwamen ze aan, lopend op schoenen met kartonnen zolen en armoedige kleren. In een stad vol lichtreclames en overvloed. Voor hij het wist werd hij in een driedelig pak gehesen.  Europa moest zichzelf weer vinden en hij werd de meest toonaangevende filosoof, schrijver en journalist. Hij werd voor alles gevraagd en zette overal zijn naam onder. Europa maakte zich los van de koloniën en voorop liepen Sartre en Simone de Beauvoir. Engagement werd hun woord. Schrijven doe je niet voor het leuk, of voor schoonheid, of een knappe plot. Schrijven doe je om mensen in achterstand situaties te ondersteunen, hen te helpen in hun recht te komen.

Ik ben blij het boek gelezen te hebben, eventjes terug in de tijd. Ik ben nu begonnen aan de biografie van Simone de Beauvoir, het ook lezen vanuit haar oogpunt. 

MIJN BOEKENPROJECT 2026

De Hindi Bindi Club -  Monica Pradhan

Jean Paul Sartre, zijn biografie - Annie Cohen Solal

Op de been.

Ik heb een hekel aan de winter

Voor het eerst in mijn leven

Ik vind dat jammer

Ik denk dat het door de toestand in de wereld komt

Luister ik altijd graag naar de radio, nu staat hij uit

Ik zocht naar diverse zenders en vind niets leuks

Ik vind dit ook jammer

Ik lees gelukkig wel

Ik heb de Hindi Bindi Club bijna uit

Een van mijn "feelgood" boeken 

En wat mij ook op de been houdt is...........

Ik zag toevallig twee afleveringen op Net5 en herinnerde me het weer

The Gilmore Girls

Een serie van lang, lang geleden

Maar terugkijkend op Youtube nog leuker dan ik me herinnerde