vrijdag 27 november 2015

Station bekeken van een andere kant.

Ik ga tegenwoordig met plezier naar het station
Vroeger ook hoor, maar toen het kleine stationnetje er nog was
 Heb ik nooit zo intensief rondgelopen
Wel was het plein indertijd, met alle restaurantjes er rond, heel gezellig
Het is nu echt heel anders
Groot, gestroomlijnd en een heel grote Mac Donalds
Waarschijnlijk om het bioscoop publiek op te vangen
Want er is ook een super bioscoop gekomen
Leuk idee, op de weg ernaar toe
Foto's van de oude en moderne stad
 
Het is raar, maar ik word vrolijk in het station
En dat terwijl het er heel druk is
Er is nu een huiskamer bijgekomen
Een heel gezellige plek om iets te drinken of te eten
Veel kranten om te lezen
Rechte stoelen en loungebanken
Het voelt goed
 

Wat echt nog heel slecht is
Is de bewegwijzering voor de bussen
Voor een inwoner inmiddels wel duidelijk
Voor bezoekers chaos
Ik hoop dat daar snel een oplossing voor komt
 


vrijdag 13 november 2015

Deze week was een hele leuke week.



De blaadjes vallen nu snel, he?
 
Ik heb een heel leuke week gehad
Allereerst gaat het heel goed met mijn vriendin
 die een hersenbloeding heeft gehad
Sinds gisteren is ze weer thuis
Met 2 andere vriendinnen had ik een leuke middag bij Rozet
Lekkere dingen gegeten en honderd en een dingen besproken
 
 Aan het begin van de week zijn Salem, Monique en ik
 naar de KUNSTMANIFESTATIE van “De Huissense School” geweest
In de school heeft een oud collega van mij ook een atelier
Het was zo leuk haar weer terug te zien
Ik kocht van haar een tekening die nu een mooie plek bij ons thuis heeft gekregen
 
Haar naam is  Ineke Dimphi Claessens
En hier zien jullie een deel van haar atelier
 
 
 
En hier rechts zien jullie het werk staan wat ik van haar kocht
 
 

Nog iets anders wat er deze week gebeurde.

Jullie weten dat ik een fan ben van de Bronte Sisters
Ik heb ook een weblog over hen kleurrijkbrontesisters
Via dit weblog heb ik al heel veel mensen leren kennen
die ook geïnteresseerd zijn in de Bronte Sisters
O.a. Anne uit de USA
Zij weet heel veel over de Bronte Sisters
Ze schildert en ze schrijft momenteel een boek over Charlotte Bronte 
 
Nu is er dezer dagen een nieuwe biografie over Charlotte Bronte uitgekomen
Anne en ik spraken erover met elkaar
Zij mailde dat zij het boek had gekocht.
Ik grapte ""ik denk dat ik het aan de Kerstman vraag""
 
Ik zag tot mijn verbazing dat ik een email had van Amazon
Wat blijkt, Kerstman Anne heeft mij een boekenbon gestuurd waarmee ik de biografie kan kopen!!!!!
 
En eergisteren had ik het thuis
 
Ik stond echt helemaal perplex
Ik vind het zo aardig en lief
En het maakt me blij
Ik zit nu heerlijk weggedoken in mijn boek
 
 


En
Ze staan er weer.
Vroeger dan ik had gedacht
Meestal koop ik ze pas in december
Maar ik zag ze in de winkel liggen
En ik vind ze zo mooi

 
 

donderdag 12 november 2015

De 10-e biografie die ik dit jaar las. Madame de Maintenon.

In oktober las ik een biografie over Madame de Maintenon. Of liever gezegd ik las een monografie, zoals de schrijvers van het boek zeggen.

Emeritus hoogleraar Hans Bots was coördinator van een Frans-Nederlandse équipe aan het Collège de France te Parijs die tussen 2005 en 2013 de brieven van Madame de Maintenon, de tweede echtgenote van Lodewijk XIV, publiceerde. Samen met zijn echtgenote, Eugénie Bots-Estourgie geeft hij in de komende jaren in vier delen de brieven uit aan Mme de Maintenon. Begin 2015 publiceerde hij samen met Jan Schillings een Nederlandstalige
monografie over Madame de Maintenon. ru.nl//hans-bots


Hoe kon een meisje van zo lage adel echtgenote worden van de machtigste man van Europa?

Françoise d'Aubigné werd katholiek opgevoed en bracht haar jeugd door op Martinique. Toen haar moeder berooid terugkwam moest Francoise bedelen om aan eten te komen. In 1652 trouwde ze met de veel oudere dichter Paul Scarron. Via hem kwam ze in contact met belangrijke schrijvers en denkers uit haar tijd. Ook na zijn dood in 1660 bleef ze in Parijs literaire salons organiseren. Zij was evenwel straatarm en op de uitkijk naar inkomsten. In 1669 werd zij gevraagd om gouvernante te worden van de kinderen van Lodewijk XIV en diens maîtresse Madame de Montespan. Toen de koning deze kinderen erkende en aan het hof te Versailles liet komen, kwam zij steeds meer in contact met hem. Ze kreeg veel invloed op Lodewijk. Hij schonk haar in 1674 het kasteel van Maintenon, ten westen van Parijs, als markiezaat. De koning begon van haar te houden. Na het overlijden van koningin Maria-Theresia, trouwde Lodewijk XIV in oktober 1683 in het geheim met Madame de Maintenon. Het was een morganatisch huwelijk dat door François d'Aix de La Chaise werd ingezegend. wiki/Madame_de_Maintenon. Madame de Maintenon maakte dat Louis zich rustiger ging gedragen. Er kwamen geen nieuwe maîtresses meer. Louis werd zich steeds meer bewust dat hij niet het eeuwige leven zou hebben en zij richtten zich op het katholieke geloof.

 Louis XIV had als kind de Fronde meegemaakt en daar een grote schrik aan over gehouden. Tijdens zijn regering trok hij alle macht naar zich toe. ""l'etat c'est moi"". Louis herriep het edict van Nantes. Dit edict had geleid tot godsdienstvrijheid. Louis vond het idee dat mensen een andere geloof konden hebben dan het zijne onaanvaardbaar. Madame de Maintenon steunde hem hierbij. Hoewel zijzelf, toen haar moeder niet voor haar kon zorgen, liefdevol was opgevoed door een protestant familielid, werd zij later door haar moeder weer teruggehaald in de katholieke kerk. De koning dwong zijn onderdanen te kiezen en anders konden zij vertrekken. Hierdoor kwam er een vluchtelingenstroom van Hugenoten op gang naar de Nederlanden. Zo’n 12.000 hugenoten kwamen in Amsterdam maar ook in Leiden en Groningen terecht. Aldus was rond 1700 ongeveer 6% van de Amsterdammers Frans; er waren Franse buurten en kroegen en een Franse kerk (de Waalse kerk) wiki/Hugenoten
 
Madame de Maintenon dwong een neef haar zijn kind af te staan zodat zij het kon opvoeden als een goed katholiek. Dit meisje werd overigens 1 van haar dierbaarste vriendinnen. Maar ook binnen de katholieke kerk dreigde het tot een scheuring te komen. Aanhangers van het jansenisme wilde voorkomen dat de Paus te veel macht zou krijgen in Frankrijk. De koning en Madame de Montespan verafschuwden de jansenisten. Maar ook haar biechtvader waarin ze een groot vertrouwen had en met wie zij uitgebreid correspondeerde bleek een jansenist.

 
Madame de Mainbtenon had veel belangstelling voor pedagogie en dat werd opgemerkt toen zij de kinderen van Madame de Montespan onder haar hoede had. Louis  had tijdens zijn leven veel met oorlog te maken. De adel verarmde hierdoor, families raakten aan de grond. Madame de Maintenon begon een opleidingsinstituut voor dochters van verarmde edelen. wiki/Maison_royale_de_Saint-Louis in Saint-Cyr. Er werd een groot gebouw gevonden. Louis betaalde alles. 250 meisjes werden hier opgevoed. Zij leerden hier onder andere de Franse taal. In die tijd werd er over het hele land verschillende dialecten gesproken. Het idee van een uniforme taal binnen een land in Europa ontstond pas 2eeuwen later. Het was dus erg modern om de leerlingen 1 vorm van de Franse taal te leren. Niet alleen te spreken, maar ook te lezen en te schrijven. In die jaren leerden hooguit een paar jongens rekenen, lezen en schrijven. Er werden toneelvoorstellingen georganiseerd waarin de meisjes hun kennis konden tonen. De eerste keer dat dit gebeurde was een grootse gebeurtenis, zelfs de koning kwam kijken. Maar Madame de Maintenon ontdekte dat er meisjes bij waren die hierdoor hoogmoedig werden. Voortaan kwam er niemand meer kijken.

MADAME DE MAINTENON ALS PEDAGOGE.

De meisjes leerden verder handwerken, Maar het voornaamste waren toch de godsdienstlessen. De meisjes werden opgevoed tot goede katholieken. De leraressen werd op het hart gedrukt dat het niet om hun geleerdheid ging, maar of de meisjes in hun eigen woorden konden uitleggen wat het geloof inhield. Oudere meisjes waren verantwoordelijk voor de jongere. Er werden geen straffen uitgedeeld. Wel werd er een sterk systeem van competitie ingevoerd. Hierdoor werden de meisjes gestimuleerd het beste uit zich te halen. De meisjes kwamen als kinderen binnen en bleven tot hun 20-e. Zij bleven altijd op de school en konden 4 keer per jaar bezoek ontvangen. Het werd niet duidelijk uit het boek wat er daarna met de meisjes gebeurde. Ik neem aan dat voor de meeste meisjes een echtgenoot gezocht werd. Een paar zullen non of lerares zijn geworden. Ik vraag me ook af hoe het voor de meisjes was om na hun 20-e ineens in de maatschappij terecht te komen. Weg uit hun veilige omgeving. Dat lijkt me best een hele opgave geweest. Toen de koning overleed trok Madame de Maintenon zich terug uit het openbare leven en zij ging op Saint-Cyr wonen. Bij haar gebeurde het omgekeerde. Zij kon met niemand meer praten over wat zij allemaal meegemaakt had.

Hier kun je een beetje zien hoe het eruit gezien moet hebben

 
Het is interessant om over de tijd waarin Madame de Maintenon leefde te lezen. Ik begrijp uit het boek dat tijdens haar leven en na haar dood Madame de Maintenon veel kritiek heeft gekregen en dat, nu haar brieven zijn gepubliceerd, haar eigen stem meer gehoord kan worden. Ik begrijp dat zij een groot pedagoge was. Dat zijzelf geen kinderen had, maar dat zij door de zorg voor de kinderen van haar rivale Madame de Montespan heel goed wist wat moederlijke gevoelens zijn.

zondag 8 november 2015

Nieuw station.

Toen we hoorden dat het 20 jaar zou duren
voor het nieuwe station er zou zijn schrokken we
En nu is het er
Groot, groter, grootst
 
Zo was het
 
En nog langer geleden
 
En zo is het nu
 
 


Ik moet er aan wennen
Natuurlijk is het prachtig
Schoon en licht en allemaal ronde vormen
Glas en trappen en roltrappen
 
Maar, zo groot, zo licht, zo anders
 
We gingen naar Nijmegen
Om onze vriendin te bezoeken in het Radboud Ziekenhuis
Zij kreeg totaal onverwacht een herseninfarct
Schrikken is dat
Maar ze maakt het gelukkig redelijk
 
Maar daardoor kwamen we op het station
en liepen ook door het station van Nijmegen
En eerlijk gezegd voelde dat beter
Meer een menselijke maat
 
Het wordt nog heel erg wennen
wennen aan dit spiksplinternieuwe station
 
 
Zo was het vroeger
 



Er is ook een supersonische bioscoop bijgekomen
 
Gelukkig de vogels blijven vliegen
 

dinsdag 3 november 2015

zondag 1 november 2015

November.

 

1 November 2015
De dagen zijn veel korter
de verwarming is weer aan
Tijd voor warme drankjes en kaarslicht
 
De herfst is alweer bijna voorbij
Ik merk het buiten ook
Er zijn al kale bomen
Gisteren zag ik een boom waar alsof het regent de blaadjes vielen
Ik voelde me het kleine meisje weer
 Die altijd tekeningen maakte
van mensen in een storm met paraplus en een heleboel vallende blaadjes
 
Ik stuurde deze kaarten naar vriendinnen
1 vriendin ligt volkomen onverwacht in het ziekenhuis
Gelukkig lijkt alles op termijn weer goed te komen
En bij de andere vriendin is haar schoonmoeder overleden
Zoveel verdriet en zorgen  

 Ik kijk uit het raam en zie oranje, geel, warme kleuren
 

  

zaterdag 31 oktober 2015

Lente en herfst.


Het is toch echt herfst
Ik vind het leuk om door de blaadjes te lopen

 Gisteren was het zulk heerlijk weer
Ik liep naar de apotheek
Onze apotheek ligt in de wijk
waar wij ons vorige huis hadden
Een aanliggende wijk
Dus altijd een eindje lopen
(Leuk om mijn oude wijkje weer te zien)
 

Het was vreemd
Ik liep langs een huis met een lange witte muur
 
En ineens was ik terug in Den Haag
Het voelde als een lentedag in Den Haag
Het Den Haag vlak bij de kust
de lichtval, de sfeer
Het voelde goed
 
En terwijl ik wandel
zie ik deze roosjes over een schutting hangen
Ik zie ook een paar madeliefjes en een paardenbloem
 
 
Ik neem een andere route terug
Langs een hoog flatgebouw
waar treurwilgen bij staan
Ik ben weer terug in de herfst
 

 
 

woensdag 28 oktober 2015

Verdwenen struiken en een lieflijk dorp met een wijk met de naam ""Tuinen van..."" zonder ook maar een glimpje groen.


Deze boom staat vlakbij ons huis
Is hij niet prachtig?
 
Ik heb me gisteren kwaad gemaakt
 Voor de zoveelste keer ben ik kwaad geworden
 op de gemeentelijke plantsoenen dienst
Niet op de mensen in de uitvoering
Maar de mensen die het beleid maken
Sinds 2 jaar worden er veel struiken weggehaald
Gisteren ontdekte ik dat nu ook de struik weg is
die naast ons huis stond
Die me zoveel plezier bracht wanneer ik uit het raam keek
Ligt hij nu bij deze zielige berg planten ""afval""
Ik begrijp echt niet wat de gemeente aan het doen is
 
Ik heb de gemeente een klacht gestuurd
Ik heb de wijk regisseur een klacht gestuurd
(hoorden jullie ooit eerder van de wijk regisseur, ik niet, iemand tipte me)
En de werkgroep Groen en Milieu van mijn wijk
Het moet nu echt stoppen....
 
 
Mijn man en ik maakten een wandeling naar een nabijgelegen dorp
Ondertussen opgeslokt door de stad
We gingen om naar de 200 jaar oude plataan te kijken
 
We zagen dat er van alles is veranderd
Rond een  boerderij was alle groen verdwenen, kale boel, nieuwe eigenaars
Er is een mooi nieuwbouwhuis bij met een eigen kleine stoeterij
 en een pad met nieuwe jonge boompjes ernaar toe
 
Maar de plataan, hij staat er nog steeds
Hij/Zij maakte de tijd van Napoleon mee
en staat er nog.....
En niet oranje of geel, nee nog helemaal groen
 
 
 
Het is echt zo'n lief dorp, met een heel eigen sfeer
Onlangs is een deel tegen de grond gegaan
Daar komt nu de wijk "Tuin van'....""
Nieuwbouw, kaal, geen boom of struik te zien
Ik probeer er maar niet naar te kijken

Maar dit is er ook
Dat het maar lang mag blijven
 


 

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015