K L E U R R I J K

zaterdag 4 oktober 2014

De laatste mooie dag van het jaar?

Wat een heerlijke dag

"Ze zeggen" dat het de laatste mooie dag van het jaar is

Afwachten maar

Ons doel vandaag was een wandeling naar een eeuwenoude plataan

Ik verwachtte dat hij al mooi oranje zou zijn

Maar nee, hij is nog volop in het groen

Deze bolletjes hangen aan de boom

Daarna kwamen wij langs een kudde schapen

Hier staan normaal alleen paarden

Maar nu voor de tweede keer in veel jaren staan er ineens ook schapen

2 pony's

1 met een schattig klein vlechtje op zijn of haar voorhoofd

Nieuwbouw waar eerst alleen land was

Hoog in de lucht een vliegtuig

Een wit kerkje

Een molen

Een wandeling van 1 1/2 uur

Wonen wij niet mooi?

dat we dit allemaal zomaar om ons huis hebben?

woensdag 1 oktober 2014

De Buddenbrooks

Ik heb in het kader van mijn boekenprojekt de Buddenbrooks van Thomas Mann gelezen,

Buddenbrooks wordt wel gezien als een overgangsroman van het 19e-eeuwse naturalisme naar het 20e-eeuwse symbolisme

Het boek was een dikke pil uit de bibliotheek. Ik had geen idee wat ik er van kon verwachten. Ik wist alleen dat ik een boek van Thomas Mann wilde meenemen. Buddenbrooks is een sleutelroman over Manns familie en diens geboortestad Lübeck. Het beschrijft de bloei en langzame neergang van een koopmansgeslacht over meerdere generaties in de 19e eeuw. Ik had verwacht iets heel zwaars te gaan lezen, maar het tegenovergestelde was het geval. Het boek leest gemakkelijk en het taalgebruik is mooi Ik heb meer familieromans gelezen en ik vond dit boek daar niet boven uitsteken. Ik was verbaasd dat dit boek onder de wereldliteratuur valt en dat de schrijver de Nobelprijs voor de literatuur heeft gekregen voor dit boek. Wat ik ook vond opvallen is de gedetailleerde beschrijving van de interieurs, de kostuums, de architectuur, koetsen etc. Bijna beschreven vanuit het perspectief van een vrouw.

Twee personen springen eruit: Thomas en Antonie Buddenbrook. Ik heb een kaart gemaakt nav dit boek. je ziet hier Thomas Buddenbrook.

Buddenbrook: Zoon van Johann Buddenbrook jr. en drager van honderd jaar naamsbekendheid.
Voor hem was het belangrijkste dat hij de goede naam van het bedrijf zou voortzetten en liefst zelfs uitbouwen. Naast zijn koopmanschap wordt hij ook senator. Het gaat hem zo goed dat hij zijn ouderlijk huis verkoopt en een nog grootser nieuw huis laat bouwen. Maar dat brengt de familie geen geluk.
Antonie (Tony) Permaneder-Buddenbrook:
Eerste
dochter van consul Johann Buddenbrook jr. Ze is geïmponeerd van de "voorname" (een van haar favoriete woorden) levensstijl van haar grootouders. Zij stelt alles in het werk om deze stijl te kunnen behouden. Graag zou zij zelf het heft in handen nemen, maar dat kan zij, als vrouw, niet. Voor haar is alleen het huwelijk mogelijk. Haar familie dwingt haar min of meer te trouwen met een man die ze verschrikkelijk vind. Ze probeert er iets van te maken. Maar wanneer blijkt dat haar echtgenoot alleen maar schulden heeft en haar bruidsschat er door heeft gejaagd staat haar vader pal achter haar. Zij kan scheiden en weer in het ouderlijk huis wonen. Zij trouwt nogmaals maar dit huwelijk eindigt ook ongelukkig. Zij steunt haar broer door dik en dus en is ontroostbaar wanneer haar broer plotseling sterft.
Sterk aan de roman is dat de ondergang van de familie Buddenbrook beschreven wordt zonder enig gemoraliseer: ondanks de neergang blijft een onmiskenbare sympathie van de schrijver herkenbaar voor eigenlijk al zijn romanfiguren, hoe verschillend ook.
wiki/Buddenbrooks

leratuur/mann/

zondag 28 september 2014

Erfgoedcentrum, mediamarkt, Waar en bloemen

WAT IS HET HEERLIJK WEER!!!!!!!!
Vandaag maakte ik een kleine wandeling, onder andere langs dit water

Gisteren zijn we naar de Mediamarkt geweest

Salem had een nieuwe afstandsbediening nodig

De M. markt is een ware belevenis
Harde muziek, grote schermen waarop je tv kunt kijken

Van alles en nog wat op elektronisch gebied

waarvan het meeste boven mijn pet gaat

en waarvan ik blij word wanneer ik het niet hoef te kopen

We bezochten ook het nieuwe Rozet/erfgoedcentrum

Erfgoedcentrum

En bekeken het Poppenhuis van Lizzy Ansingh

wilmashomemadequilts/poppenhuis-van-lizzy-ansingh
Lizzy Ansingh

We dronken thee bij Waar (klik)

Een leuk nieuw restaurant en winkel

Er worden heel mooie bijzondere cadeaus verkocht

Er is een terrasje bij, lekker in de zon ( of schaduw als je wilt)

Op de terugweg legde ik bloemen neer

Vlakbij ons huis is een 88 jarige vrouw verongelukt

Ze is aangereden terwijl ze s ' avonds een zebrapad wilde oversteken

Wij hoorden en zagen zwaailichten van politiewagens en een ambulance

We zijn niet gaan kijken. Later las ik op internet wat er gebeurd is

Ik vind het zo sneu, dat je zo oud bent geworden en dat dit je dan overkomt

Ik had niet verwacht dat buurt bewoners bloemen zouden leggen
Ik heb ooit eens toegekeken toen iemand die verdronken was uit het water werd gehaald
Ik werd misselijk en boos van het commentaar van de omstanders

Daarom was ik nu blij toen ik deze bloemen zag liggen

Er liggen ook briefjes en er staan kaarsjes tussen

Het gaat gelukkig niet zomaar langs ons heen, het heeft de buurt blijkbaar geraakt en MIJ OOK

Cranford van Elizabeth Gaskell

Ik heb al een poosje niets meer geschreven over mijn Boekenprojekt, terwijl ik redelijk op koers lig. In de tussen tijd heb ik 2 1/2 boek erbij gelezen. Cranford van Elizabeth Gaskell, de Buddenbrooks van Thomas Mann en ik ben nu bezig met Madame Bovary.

Cranford is een leuk boek. De schrijfstijl van Elizabeth Gaskell is nu, ongeveer 200 jaar later, nog steeds goed te lezen. Natuurlijk komen er zaken in voor die toen up to date waren en nu ouderwets. Zoals zuinig aan doen met kaarsen om geld uit te sparen ( er was nog geen gaslicht en elektriciteit), Het boek gaat over het dorpje Cranford waar een groep dames elkaar bezoeken, waarbij sterk rekening wordt gehouden met etiquette en standsverschil. Maar er gebeurt van alles waardoor de etiquette aangepast moet worden, hetgeen niet zonder slag en stoot gaat.

Op de flap van het boek staat dat de veranderingen veroorzaakt worden door de aanleg van de spoorlijn. Maar vreemd genoeg vind ik hierover niets in het boek, De spoorlijn wordt alleen genoemd omdat 1 van de figuren er werkt. Wel raken de dames in paniek wanneer er sprake is van vreemde figuren en diefstal.

Een van de hoofdfiguren uit het boek is Miss Matty. (Ik heb een kaart voor haar gemaakt. de foto's zien jullie hier). Zij is altijd gedomineerd door haar zus. Wanneer die komt te overlijden kiest Miss Matty ervoor alles te laten zoals haar zus het wilde. Maar, de tijden veranderen. De bank van Miss Matty stort in ( ook toen gebeurde dit) en zij raakt bijna al haar geld kwijt. Ik vind dit het leukste stuk van het boek. Want de vrouwen bedenken dat ze een theewinkeltje aan huis moet beginnen. Ze verzamelen daarnaast ook geld zodat zij in haar huis kan blijven wonen. Een van de vrouwen fluistert tegen degene die het geld ophaalt: "Ik zou zo graag meer willen geven, maar ik kan het jammer genoeg niet missen " Een ander vrouw fluistert : ""Ik zou zo graag meer willen geven, maar ik ben bang dat de anderen zich dan overvleugelt voelen. Daarom ga ik ook nog naar een andere manier zoeken om haar te helpen". In dit dorp dus solidariteit en samenhang. Maar het is niet allemaal solidariteit in Cranford. Er is ook achterklap, er zijn verdachtmakingen, er is stilstand en het is er saai.

Ekizabeth Gaskell was een vriendin en de biografe van Charlotte Bronte. Daarom weet ik wat meer van haar af. Zij was een echte dame. Mooi van uiterlijk, droeg "fashion"", zij kende veel mensen, stond graag in het middelpunt en was een goede gastvrouw. Zij was getrouwd en had meerdere dochters, die zij liefdevol opvoedde. Zij reisde veel. Zij schreef boeken in een tijd toen vrouwen niet geacht werden dit te doen. In haar romans stelde zij sociale kwesties aan de orde. De biografie die zij schreef sloeg in als een bom en in de derde druk moest zij gedeeltes weglaten. Zij werd bedreigd met processen mbt onder andere het verhaal die zij publiceerde over het overspel tussen Mrs. Robinson en Branwell Bronte, Charlotte's broer.
Mrs. Robinson was "not amused". Later, na de dood van alle betrokkene is het verhaal weer opgenomen in de biografie. Het verhaal inspireerde in onze tijd ( jaren 60) Simon and Garfunkel:

Wanneer je meer over haar wilt weten kijk dan eens op:

elizabethgaskell house

.gaskellsociety

vrijdag 26 september 2014

Herfstschilderij

Ik ga beginnen met mijn herfstschilderij

Spannend, hoe gaat het worden?

Op kleurrijkaquarellen kun je alles volgen

woensdag 24 september 2014

Het Openlucht Museum

Gisteren ben ik naar het Openlucht museum geweest. Toen wij nog geen "Vrienden "" waren, en wij er de eerste keer kwamen wilden wij alle boerderijen en andere gebouwen van binnen bekijken. Nadien zijn we er vaak geweest, het verveelt nooit. Maar deze keer ben ik vooral gegaan voor de tuinen. Er zijn zulke prachtige tuinen. De eerste foto's zijn gemaakt in een boerentuin achter een boerderij.

Het zonnetje scheen

ik was er helemaal alleen

ik zag er bloemen, vol met vlinders, bijen en allerlei andere insecten.

Ik liep langs een kleine boomgaard vol fruit

Ik kocht koeken en broodjes in de bakkerij van de Zaanse buurt

Zag kinderen met bootjes spelen

En liep het leuke ouderwetse winkeltje binnen

Langs een pleintje

waar potten met mooi bloeiende planten staan

De kruidentuin is 1 van mijn favoriete plekken

He, dat is een bekende bloem

Die plant hebben wij ook in onze tuin

Jaren geleden nam ik een stekje mee van een plant die een collega op onze kamer had gezet. Ik vond de plant werkelijk prachtig, de kleur blauw van de bloemetjes zo mooi. De plant groeide en groeide op kantoor, hij werd wel 2 meter hoog. Uit de stekjes die ik meenam zijn nu 2 forse planten gekomen die ik koester. Ik ben bang dat de plant van kantoor dood is. Nu lees ik hier ineens de naam van de plant, een reumatiekplant.