donderdag 18 februari 2021

Een midweekje weg naar Bornes des Mimosas.

Foto van een leuk balkonnetje

Ik beloofde mezelf een midweek weg, heerlijk er even uit
Ik kwam uit op een stadje in het zuiden van Frankrijk,  Bornes des Mimosas
Hoe kwam ik op het idee daar heen te gaan?

Via een blog wat ik graag lees: darinanykl/de-gele-pracht-aan-de-cote-dazur
Bekijk dit maar eens, dan heb je vanzelf zin ook te gaan

Heel toevallig, een dag later lees ik in de autobiografie van Simone de Beauvoir. Zij is nooit ziek, maar dan tot haar verbazing wordt zij zo ziek dat ze met een brancard de trappen af, met een ziekenwagen naar een ziekenhuis gebracht wordt en daar een poos verpleegd wordt. Wanneer zij weer wat opgeknapt is schrijft de arts haar een vakantie voor en waar gaat zij naar toe? Juist, naar Bornes des Mimosas. Nu, dan wil ik daar toch ook eens naar toe, in haar voetstappen rondlopen. 

De keuze is gemaakt 
Op weg naar Bornes des Mimosas


Het dorp ligt op ongeveer 5 kilometer van de Middellandse zee. Het ontleend haar naam aan de overvloedig aanwezige bloemen en planten. Je kunt er door de smalle steegjes wandelen; er is geen autoverkeer in het centrum. Het dorp is ontstaan in de 9e eeuw als een wijkplaats tegen piraten en Saracenen en is opgedeeld in een middeleeuwse wijk en een wijk uit de 16e eeuw met overdekte gaanderijen.

In februari staat de Mimosa in volle bloei en zijn de heuvels en tuinen bedekt met deze donzige, goudgele bloemen. In Bormes les Mimosas start de “Route des Mimosas”, een ruim honderd kilometer lange autoroute langs onder meer Sainte-MaximeSaint-Raphael en Grasse. cotedazur/bormes-les-mimosas/

Mimosa blijft een steunpilaar van parfumeurs. Het kan het geheime ingrediënt van een parfum worden. De onstuimige geur van mimosa, die is gedaald in onbruik sinds de hoogtijdagen in de jaren '50 en '70, wordt nu gebruikt in kleine doses. roseetmarius

Foto's die ik onderweg nam


Plantjes overal






Even uitrusten


 

Ik reisde met Google Earth, altijd veilig en met een snelle landing

Het verdere vervoer ook door Google Earth 

Digitaal een midweek weg is dat geen leuk idee?

dinsdag 16 februari 2021

Wat heb ik zoal gedaan?


 Zo was het (eer) gisteren
En zo is het nu
Snel verdwijnt de sneeuw 
O, wat ben ik blij
Weer normaal boodschappen kunnen doen
En we gaan nu ook meer wandelen


Sinds de sneeuw vind ik het moeilijker om thuis te blijven. Raar is dat. Ik ben een jaar thuisgebleven zonder veel problemen. En dan komt er sneeuw en dan voel ik me een gevangene. Ineens krijg ik nu zin om dingen te gaan doen, maar corona is natuurlijk niet weg. Voorlopig maar wat meer wandelen, verheug me op de lente. Vorig jaar schrok ik zo van alle verhalen en was het ook tijdens de lente zo dat we met z'n allen elkaar #stayhome #staysafe wensten. Ik heb niets van de lente gezien. Alleen wat we in de tuin en door de ramen zagen. En dat ging allemaal best. Maar nu ben ik van plan wel naar buiten te gaan. Uiteindelijk zijn er momenten dat het helemaal niet zo druk is. Niet in de weekends gaan, maar een doordeweekse dag en dan bijvoorbeeld rond 1 uur. 


Mijn portret van Simone de Beauvoir is bijna af
Er mist nog iets, ik weet nog niet wat
Simone schilderen was mijn plan voor deze maand
Daarom komt nu de vraag op wat wil ik nu verder schilderen in deze maand
Omdat niet ala minute een idee komt tekende ik een grafiettekening

Ik heb zin weer eens een groot schilderij te maken
 Maar wat? 
Het idee komt naar boven een stadje, gevels, oid in Italië
Reactie op de sneeuw????
Ik maakte het al eens lang geleden
1 meter bij 70 cm.



Ik zocht een blog waar ik ooit prachtige foto's op zag
Laat ik het nu niet meer kunnen vinden!

Plan voor de komende 2 weken

  • Structuur brengen. In mijn fotovoorraad, in de blogs die ik volg. Ik ben vandaag al begonnen en heb het een en ander op een andere manier ingesteld op dit blog. 
  • Op zich zitten alle foto's wel in mappen, maar her en der. Ik zou zo graag een systeem bedenken waarbij ik zaken snel terug vind. 
  • Ik heb een idee om een bezoek te brengen aan landen via Google Earth en dan foto's te maken van mooie plekjes die ik vind. Een weekendje weg via Google Earth.  Maar....... het valt nog niet mee om mooie plekjes te vinden. Gisteren begon ik maar eens websites te bezoeken met " mooie toeristische bezienswaardigheden". Je zou zeggen bingo. Maar dat is nu niet direct waar ik naar op zoek ben. Ik zoek schilderachtige plekjes. Waar ik graag zou willen lopen en zitten. Daarom ga ik op zoek naar blogs mbt steden. Heb al een aantal landen en steden blogs op een bloglist gezet. 
  • Kijken wat ik nog meer uit mijn foto bewerkingsprogramma kan halen.



zaterdag 13 februari 2021

Wat heb ik alzo gedaan?


 Hoe is het hier?
Eergisteren zijn we naar buiten gegaan om boodschappen te doen
Ik was erg zenuwachtig
Had allerlei voorstellingen over valpartijen
Uiteindelijk viel het erg mee
Maar leuk, de sneeuw, nee, vind ik echt niet

SCHAATSEN, mijn vader kon het zo goed


Wanneer je dit filmpje ziet zou ik zo graag even terugkeren in de tijd 
Om heel even naar mijn vader te kunnen kijken
Zwieren......

Ik leerde schaatsen van mijn vader. Hij kon verschrikkelijk goed schaatsen. Niets geen moderne kleding, nee, kranten onder zijn trui, jas erover, houten schaatsen die je om moest binden en daar ging hij. Lange afstanden, maar ook het zwieren. Hij probeerde het op mijn broer en mij over te brengen. Lukte niet echt. 


Nog een fotootje van de tuin. Het tuinhuisje is van de buren. We hebben geen schutting tussen onze tuinen. Ik zie hen heel zelden in de tuin. Geeft een heerlijk open gevoel.

En nog een sneeuwfotootje

 


De dagen beginnen weer te lengen. Het gaat snel. Het schemeren, wat ik zo heerlijk vind in december vergeet ik nu af en toe. Heerlijk dat uur dat het donker wordt en ik kaarsen aansteek. 


Aan deze tafel schilder ik 
En studeer ik

Ik ben nu begonnen aan het tweede deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir. Normaal maak ik uittreksels bij een boek. Dan kan ik later terugvinden waar ik iets interessants vond. Bij een biografie lees ik een stuk, maak aantekeningen met de bladzijde erbij. Later ga ik plekken opzoeken op Google Earth. En informatie over personen opzoeken op Google. Ik dacht dat ik dit bij het 1-ste deel van Simone's autobiografie ook gedaan heb. Maar blijkbaar niet. Vreemd, want het is mijn routine. Waarschijnlijk heb ik het vorig jaar niet gedaan omdat ik in een dip raakte vanwege Corona. Kon me slecht concentreren op lezen. Was steeds zo boos op al die mensen die maar in groepen bij elkaar komen. Dit jaar raakt het me niet meer. Knop omgedraaid, het maakt me alleen maar akelig. Om me te helpen weer te gaan lezen gebruik ik DWANG. Klinkt gek, is leuk. Gewoon....... gaan zitten en DOEN. Niks geen getreuzel, gedoe, van alles en nog gaan voor laten gaan. Nee, heerlijk lezen. Het helpt. 

Nu mijn portret van Emily Dickinson af is

Ben ik begonnen met een portret 

van Simone Beauvoir

Al met al heb ik het prima naar mijn zin zo binnen in huis
Ik bak, kook, kijk tv of naar een DVD
Geef de vogels eten, wat een groot plezier is

En
Ik wilde nog heel lang winter houden
En echt, ik geniet van de takken die afsteken tegen de lucht


Maar nu begin ik ook wel een beetje te verlangen naar de lente
Ik zag vlak voordat de sneeuw kwam al een voorbode


maandag 8 februari 2021

Sneeuwpret.


 Het paadje voor het huis schoongemaakt


Salem loopt naar de afval groenbak

Treft dit



Waar we geen rekening mee hielden is dat de voordeur nu klemt

Zout op de ....... hoe heet dat....?

Hij klemt, gaat niet dicht, o jee

Met enig geweld is hij nu toch dicht, o dear.

Maar de vogels hebben weer eten

zondag 7 februari 2021

Ja echt, sneeuw.


 En dan is het er werkelijk

SNEEUW

Ik had me er heel erg op verheugd

Van die mooie, dansende, traag naar beneden vallende sneeuwvlokken

Maar nee, het was anders

Poedersneeuw, met vlagen van de wind opvliegend

Hoog tegen de ramen


De brievenbus dichtgevroren

De tuin onder een laag sneeuw bedolven 


Ik ben druk bezig geweest
 met het voeren van vogeltjes


Eerlijk gezegd mag de sneeuw nu 
wat mij betreft ook weer verdwijnen


 En binnen


Blauwe druifjes

En dan wordt het avond

Het licht wordt blauwer




Hoe zal het morgen met het wakker worden er uitzien

Is er nog meer sneeuw gekomen?

donderdag 4 februari 2021

Mijn biografieproject 2021. Drie biografieën mbt de poet Emily Dickinson.


“Hope is the thing with feathers that perches in the soul – and sings the tune without the words – and never stops at all.” – Emily Dickinson.

Ik vertelde al eerder dat ik in de maand januari boeken zou lezen over de poet Emily Dickinson. Hierboven vinden jullie een zin uit 1 van haar gedichten. Ik vind het zo prachtig en daarom wil ik graag meer over haar te weten komen. Ik heb onlangs 3 boeken gekocht en las ze voor mijn biografieproject 2021. Het was leuk even in een wereld van bijna 150 jaar geleden te verblijven.

AmherstMassachusetts, een stadje in de Verenigde Staten. Emily leefde van 1830 – 1886. Zij werd geboren in een welgestelde familie. Zij leefde met haar vader, moeder, broer Austin en zusje Lavinia (Vinny) in de Homestead, een huis dat de grootvader van Emily liet bouwen. Haar grootvader is ook een van de grondleggers van amherst-academy

Viny and I both go to school this term. We have a very fine school. There are 63 scholars. I have four studies. They are Mental Philosophy, Geology, Latin, and Botany. How large they sound, don’t they? I don’t believe you have such big studies.” – Emily Dickinson to Abiah Root, May 7, 1845 

Emily hield van wandelen. Omdat ze het wel eens eng vond er alleen op uit te trekken kreeg zij van haar vader een hond, Oscar. Vanaf dat moment zagen de inwoners van Amherst dat kleine meisje langskomen met die grote hond.

Al jong leerde zij namen van planten en bomen. Zij begon met het aanleggen van een herbarium. Het bestaat nog steeds. Hier kunnen jullie zien hoe prachtig het er nog uit ziet: brainpickings/emily-dickinson-herbarium


De drie boeken die ik kocht zijn heel verschillend. Het mooist vormgegeven is "Gardening Life". De schrijfster is toevallig in de buurt van de Homestead in Amherst en besluit een kijkje te nemen in het huis. Ze ontdekt dat Emily niet alleen een dichters is maar ook een tuinierster. Dit brengt Marta McDowell op het idee hier een boek over te schrijven. Het boek is opgesplitst in 4 seizoenen. Mooie foto's van het huis en de tuinen in de lente, zomer, herfst en winter. Mooie illustraties van bloemen geschilderd door een tijdgenote van Emily.  De planten die in Emily's tuin groeiden. Ik ben echt heel blij met dit boek. 


Het boek van Cynthia Griffin Wolff is moeilijk te lezen. Ik wist dit eigenlijk al bij het bestellen. Ik had een andere biografie besteld, maar die kon niet worden geleverd. In de New York Times las ik: If you are in the get-acquainted stage of Dickinson studies, this is not the first book you should read; but it is the second, not in a competitive but in a complementary sense. Ik ben een beginner en de krant heeft gelijk, het is te moeilijk. Op zich kan ik nog genoeg interessants vinden, maar de behandeling van de gedichten gaan echt boven mijn pet. Is wel een beetje jammer. Nu heb ik het idee dat Emily's gedichten moeilijk zijn. Zijn ze dat of maakt dit boek het moeilijk? Het wordt erg vanuit de Bijbel geïnterpreteerd. Nu ben ik wel opgevoed met de Bijbel en helemaal onbekend is het niet voor me, maar toch, ik haakte af. Misschien later..........

Emily leefde in een periode dat het Christendom in Amerika een tijd van grote revivals doormaakte. Iedereen om haar heen verklaarde persoonlijk het geloof in Christus, persoonlijk door Hem geraakt te zijn. Op school werd het o.a de leerlingen gevraagd. Meisjes die dit proces van persoonlijk geloof doormaakten moesten aan de ene kant gaan staan. De anderen aan de andere kant. Een klein groepje meisjes verklaarden het niet, waaronder Emily Dickinson. Was zij ongelovig? Helemaal niet, maar haar geloof was zeer persoonlijk. 


Het derde boek van Polly Langsworth is een visuele biografie, boordevol oude foto's. Dit boek maakte me duidelijk wie Emily's verwanten zijn en hoe die er uitzagen, haar vrienden, de huizen in Amherst in haar tijd.  Polly Langsworth hielp mee het Museum op te richten in 2003 en was de voorzitter van de Raad van Bestuur. Het museum bestaat uit twee huizen, the Homestead, Emily's ouderlijk huis, waar zij haar hele leven woonde en het er naast gelegen the Evergreens, het huis wat haar broer liet bouwen voor zijn vrouw en hemzelf. Ze konden zo via een paadje naar elkaars huizen lopen. 

Tijdens het lezen drong ineens tot me door dat Emily een belangrijk deel tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog leefde. De strijd van het Noorden tegen het Zuiden, een strijd die erover ging of slavernij toegestaan was of niet. In dit verband kwam ik een mooi verhaal tegen.

Emily leerde Thomas Wentworth Higginson kennen. Hij werkte bij de Atlantic Monthly, hij publiceerde hierin een “Letter to a Young Contributor,” hij bemoedigde hierin jonge schrijvers. Binnen een maand kreeg hij een briefje van Emily, toen 31 jaar oud. En hiermee begon een lange vriendschap die tot haar dood duurde. Na Emily's dood hielp hij om haar gedichten te publiceren. 

Maar deze man was bijzonder. Tijdens de Burgeroorlog diende hij als kolonel van de 1st South Carolina Volunteers, the first federally authorized black regiment, from 1862–1864. Voor mij is dit compleet nieuw. Een onderdeel van het Noordelijke leger, opgebouwd uit zwarte soldaten, voormalig slaven, vechtend tegen de legers van de staten die slaven wilden blijven houden. Goed om te weten, de geschiedenis is veelzijdiger dan de beste romancier kan verzinnen. Hier kun je zijn verslag lezen. Wat een mooi verhaal.  

Hier zullen jullie ook van opkijken. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog stonden de democraten aan de kant van de slavenhouders, de republikeinen steunden de Noordelijke troepen die tegen slavernij vochten. Deze twee partijen hebben dus in de loop der geschiedenis een hele verandering doorgemaakt. 

De Republikein Abraham Lincoln schafte de slavernij af en gaf het Noorden in de Burgeroorlog de overwinning. Het waren Democraten die daarna in het Zuiden een systeem van racistische segregatie installeerden. 



MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021
The World of Emily Dickinson - Polly
Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell
Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

dinsdag 2 februari 2021

Voor mijn boekenproject 2021 las ik "Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows" van Constance Heaven.


Ik vond het leuk om foto's over het Rusland uit de 19-e eeuw bijeen te zoeken

Voor mijn boekenproject 2021 las ik een verrukkelijk romantisch verhaal: Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows van Constance Heaven. Ik kocht het boek lang geleden bij de Nederlandse Boekenclub. Ik zal het ongetwijfeld hebben gelezen, maar ik herinner me er niets meer van. Ik had zin in iets ongecompliceerds. Via wiki ontdek ik dat de schrijfster Constance Heaven in 1973 de winnares werd van de Romantic Novel of the Year met deze roman.


De schrijfster heeft vast Jane Eyre van Charlotte Bronte gelezen. En besloot, ik ga hier ook over schrijven, maar dan in optima forma 😊. Een arm meisje Rilla, levend in Engeland in de jaren na Napoleon. Doordat haar vader overlijdt, moet zij voor inkomen voor haar moeder en zusje zorgen. Zij gaat naar een bureau voor gouvernantes. Zij krijgt een aanbod voor een werkplek in Rusland. Ze moet gaan zorgen voor een jongetje, de familie spreekt naast Russisch ook Frans en gelukkig spreekt ons meisje dit ook. Ze overweegt en besluit het te doen. Samen met een oudere, rijke dame, die terugkeert naar Rusland, stapt zij in de koets.

Zij komt aan bij een zeer welgestelde familie en wordt door de eigenaar voorgesteld aan zijn familieleden. Zijn beeldschone vrouw is de moeder van Paul, het jongetje waar ze voor moet gaan zorgen. De moeder is koel en onaardig tegen haar. De tijd gaat voorbij en zij wint het vertrouwen van het jongetje, samen hebben ze het leuk. Ze gaat met de familie mee tijdens uitjes en leert zo steeds meer van Rusland kennen. Zij leert ook Russisch. Wanneer de jongere broer van de eigenaar op bezoek komt bemerkt ze een intense spanning. 

De jongere broer Andrej is een waaghals, maar ook iemand die probeert veranderingen door te voren, o.a. in het systeem van lijfeigenschap (slavernij). Zij bewondert hem erom. Rilla is een dame met pit, ze laat zich niets zeggen. Wanneer men haar vertelt dat een vrouw van stand ergens niet mag komen dan bevindt zij zich hier ineens toch. Andrej redt haar uit penibele situaties. Hij waarschuwt haar, maar bewondert haar pit. Nu jullie begrijpen het al, het wordt een grote liefde. Op een gegeven moment ontstaat er een drama en onze hoofdrolspeelster vertrekt weer naar Engeland. Na een paar dagen staat er een rijk heerschap in het bescheiden woninkje van haar moeder. Hij vraagt haar ten huwelijk en zij gaat met hem mee terug naar Rusland. 

Nu dit is al voldoende verhaal voor een heel boek, nietwaar? Echter ik ben pas op de helft. Het tweede deel begint. Onze hoofdrolspeelster heeft een kind gekregen die al op heel jonge leeftijd overlijdt. Haar zusje Sofie krijgt brieven met de vraag kom asjeblieft. Dus het jongere zusje vertrekt ook in een koets richting Rusland. En dan herhaalt het verhaal zich. Ook het jongere zusje wordt verliefd op een jongeman Leon, net zo onverschrokken, eigenwijs, dapper en rijk en ook zij worden een stel. Er zijn mooie natuurbeschrijvingen, mooie beschrijvingen van de seizoenen, beschrijvingen van feesten, bals, eenvoudige mensen, gewoontes, er zijn zelfs twee duels waar Andrej en Leon aan mee doen.  

Aan het eind van het boek neemt Leon deel aan een opstand tegen de Tsaar. Veel mensen worden afgeslacht. Ook Leon wordt in zijn schouder geraakt. Omdat de politie huiszoekingen doet en het slecht afloopt met de opgepakte opstandelingen verstopt Leon zich in het huis van Andrej. Wat te doen? En dan verschijnt oudtante Vera boven aan de trap en spreekt de woorden: "Jullie zijn allemaal zulke stommelingen. Ze gaan trouwen en op huwelijksreis naar Engeland. Wat is er normaler dan een bruidspaar op huwelijksreis? Niemand zal Leon daarna nog verdenken"? En zo geschiedt. 

Ik heb een leuke tijd gehad met het lezen van dit boek


Mijn boekenproject 2021

  • Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
  • Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015