Een wandeling langs een kolk

 Gisteren maakten Salem en ik een wandeling in de buurt van ons huis

Wat jullie hier zien zag er een paar jaar geleden totaal anders uit

De sleuven, waar we nu voor het eerst water in zagen staan, waren er eerder niet

Alles was vol gegroeid met struiken met prachtige kleine bloemetjes

Het was een soort Eden op aarde

 

Zoals het er nu uit ziet is het blijkbaar zoals het lang geleden was

Een kolk in oorspronkelijke vorm, omringd met knotwilgen

Hoewel ik het eerst mooier vond, zie ik ook de schoonheid hier van in

 

Wat we ons afvragen is, zijn dat nu jonge bomen op die uitlopers?

 Ze staan er nu voor het 2-e jaar, het lijken wel stokken?

En we zagen waar we al bang voor waren.
Vlakbij deze kolk stonden 8 prachtige bomen, 4 ervan zijn nu gekapt
Het gaat maar door



Zon, de pop bijna aangekleed en boeken perikelen.

Ha.... een zonnetje

 

 

De pop begint vorm te krijgen

Mieke, Ik weet dat het hoofd er op een nadere manier op moet

Ik heb het er zo voor de foto op gezet

De andere manier moet ik nog uitdokteren :-)

 

En ik kocht leuke spulletjes bij Dille en Kamille

 

Ik ben ook naar de bibliotheek geweest. Ik vond het moeilijk om nieuwe boeken te kiezen. Ik ben nog zo in Nietzsche sferen en in de sfeer van eind 19-e eeuw. Ik heb zoveel steden en mensen leren kennen. Ik dacht dat ik veel over Duitsland te weten zou komen. Maar Nietzsche verkreeg op heel jonge leeftijd een lerarenpositie aan een universiteit in Bazel, Zwitserland. Op latere leeftijd leidde hij een zwervend bestaan door Zwitserland en Italië. Interessant want zo leer ik over plaatsen waar ik anders niet aan zou denken, zoals Nice, Turijn en Sils-Maria. Ik heb veel websites en foto's verzameld op pinterest./gmwatercolors/Nietzsche.

 

Ik heb het boek nu uit. Het is een moeilijk te lezen biografie, Het vergde veel concentratie. Het betreft ook een wereld waar ik weinig van weet. De muziek en achtergronden bij de muziek van Wagner, de filosofie van voor Socrates etc. Ik zocht verder in de bieb naar een biografie van iemand uit diezelfde tijd, bijv. Wagner of Lou von Salome. Ik vond niets. Wat ik vond waren de boeken van Nietzsche zelf. Ik nam Ecce Homo mee naar huis. Ik bedacht het volgende. Ik lees Ecce Homo en de kinderjaren van Gogol ( een boek wat me al eerder in de bieb stond toe te lachen) als romans voor de komende maand. (Volgende maand lees ik dan 2 Nederlandse auteurs). Daarnaast bestudeer ik nu deze maand de biografie over Nietzsche intensiever. Daarnaast heb ik een super gemakkelijk leesbare biografie over Josephine de Beauharnais, haar en haar tijd ken ik goed, ik lees het ter ontspanning.  Op deze manier blijf ik binnen de wensen die ik heb voor mijn boekenprojekt 2015.

 

Zonet vond ik mijn kaart "de Glazen Stolp" weer terug. Hij lag op de grond. Ik heb ook zonet een "Werner"" kaart getekend.

 

Heb ik nu alle kaarten bij de hand om een foto te maken? Eh.........nee dus.

Gisteren heb ik foto's gemaakt

 van alle kaarten die ik vorig jaar schilderde

voor mijn boekenproject

(Ik dacht dat ik alle kaarten had)

 

Ik maakte mooie foto's

 

 

s' Avonds telde ik nog eens na op de foto's en ontdek dat ik er 2 mis!!!!!

Ondertussen weet ik dat ik

 de kaart "de Glazen Stolp" van Sylvia Plath mis. (Waar is deze kaart)

 

EN

 

ik ben een WERTHER kaart vergeten te maken (boek Goethe)

Gewoon vergeten, echt dom....... ;-)



Februari

Bron: vestidoslindosatelier
 

Februari, een nieuwe maand

Een nieuw begin

Vroeger vond ik februari de saaiste maand van het jaar

 

Dit jaar moet het de maand worden
waarin ik mijn winter schilderij
ga schilderen

Ik heb al diverse foto's verzameld

Ik wacht nu nog op
 het idee wat er eenheid aan moet geven

 

I K H E B E R Z I N I N

Hagel, Celine, een kat en Gooische vrouwen.

Eergisteren zou ik met een paar vriendinnen op stap gaan.

Maar omdat 1 van hen ziek werd

en er slecht weer werd voorspeld
 stelden we het uit
 

En, het klopte

Onweer en hagelbuien tegelijkertijd

In no time was de wereld wit

 

 

 Dit is leuk

Ik haalde uit de laatste Flow een sticker die op een raam geplaatst kan worden

Met de hagel erop kreeg ik dit effect

 

 Ik heb ondertussen mijn boek ""Druiven der Gramschap"" uitgelezen. De familie Joads verbleef in een regeringskamp toen ik er voor het laatst over vertelde. Ze zijn er echter weer uit gegaan. Hun geld raakte op en ze konden niets meer kopen. Ze zijn op zoek gegaan naar werk. Vonden het kort in de katoenpluk, werden hier uitgebuit. Uiteindelijk kwamen er zware regenbuien, die niet meer ophielden, Hun wagen kwam onder water te staan. Gelukkig vinden ze een hoger gelegen schuur, waar ze kunnen schuilen. Hier gebeurt nog iets bijzonders, je moet het zelf maar lezen. Echt een prachtig, aangrijpend boek. Over een Amerika waar ik weinig van wist.

 

Ik schilderde een Celine kaart. Nog voor mijn boekenproject 2014

De man op de kaart is naar een foto van Celine zelf

 

 

Via de postcode loterij won ik 2 kaartjes van Gooische Vrouwen

Vandaag stuurde ik ze naar 2 vriendinnen die dit leuk vinden

 

 

Wat heb ik zoal gedaan?

Gisteren ben ik naar onze apotheek gelopen. Het is niet de meest dichtbij zijnde apotheek. We hebben, nadat we verhuisden, deze apotheek aangehouden. Ik vind het altijd een leuke wandeling. Ik nam me voor van de winter te genieten. Andere jaren lukte me dat, maar dit jaar lukt me dat maar niet. Ik liep langs huizen in de buurt van ons huis en dacht een tuin in aanbouw te zien. Verder lopend zag ik ineens dat van de hele rij tuinen de achterkant open lag. Ineens drong tot me door dat alle struiken die een schutting vormden weg zijn. Ineens begreep ik waarom ik minder van de winter geniet. De afgelopen jaren zijn er steeds meer struiken weggehaald. Ik genoot altijd van de variëteit van bessen en zaden.

Ik heb gisteren geen bes gezien. Ik schok ervan. Want dit betekent toch dat het voor dieren heel moeilijk is om te overleven? In de loop der tijd zijn er heel veel planten en bloemen verdwenen. Ik heb toen ik met dit weblog begon foto's geplaatst van klaprozen, ze zijn er allang niet meer.

We kregen een natuurpad. Er was al een pad voordat het die naam kreeg. het pad was omlijst met allerlei struiken. Het natuurpad is nu omlijst door stukken omgehakte boom en de struiken zijn weg. Ik maak me zorgen om vlinders en vogels. Want niet alleen de gemeente pleegt kaalslag ook de particuliere huishoudens. Ik zie geen mooie tuinen meer. Ik zie wel steeds meer tuinen verdwijnen in plaats daarvan verschijnen stenen. Mooi aangelegd in mooie patronen ( ook vaak spuuglelijk naar mijn smaak), maar het groen is weg. Lekker gemakkelijk in het onderhoud, dat begrijp ik. Maar ook wat jammer.

Maar gelukkig, onderweg vind ik toch iemand die van planten houdt.

De tuin die erbij hoort loopt over van groen.

 

Vlak voor ons huis ligt nog een restant van de sneeuw :-)

 

Ik ben begonnen met de papieren pop die ik van Mieke kreeg

Ik vind het heel ENG

want ik ben bang het verkeerd te doen

 

 

Ik heb alles uitgeknipt wat een leuk werkje was

 

 

Maar het in elkaar zetten is veel moeilijker dan ik verwachtte

het ging in ieder geval niet een, twee, drie

Ik heb het even opzij gelegd

Ook Salem kijkt mee, want die heeft hier een goed oog voor

 

 

Ik heb geprobeerd een nieuwe Villette kaart te maken bij het boek van Charlotte Bronte

Maar die werd nog minder mooi dan degene die ik al maakte

Ineens ontdekte ik dat ik nog geen Celine kaart heb, totaal vergeten

Dus ik aan de slag, nu nog schilderen.

 

 

WAT EEN VERHAAL, WAT EEN GESCHIEDENIS.

Ik ben nu verder in het boek "de druiven der gramschap"" van John Steinbeck. Ik ben er echt zo van onder de indruk dat ik er nog een keer over wil schrijven. De familie is aangekomen in Californië, vraag niet hoe. Ze zijn bekaf en hun geld is bijna op. Ze proberen werk te vinden, maar ondervinden alleen maar haat. Oki's worden ze genoemd en dat doet pijn. (Oki-Oklahoma). De zoon krijgt ruzie met een agent en het gaat bijna mis. Dan horen ze van een regeringskamp. Er zijn wc's en douches en je hoeft niet met geld te betalen maar je kunt er werken. Vrouwen kunnen de was doen, eten koken, schoonmaken en in naaiateliers werken en de mannen in de elektriciteit, klussen etc. Het kamp wordt door de bewoners zelf gerund. De leiding van het kamp wordt per maand verwisseld en bestaat uit de bewoners zelf. De politie van California mag er niet binnenkomen. Het is Amerikaans grondgebied en geen Californisch. De wet van California, die anti immigranten is, geldt hier niet. De familie komt eraan en vinden het precies zo als hen beschreven werd.

Ik dacht bij mezelf"" is dit nu een verzinsel van de auteur of heeft dit echt bestaan"" Tot mijn
verbazing heeft het echt bestaan en heeft John Steinbeck er ook rondgelopen en er verslag van gedaan.  Ik lees over ""the Arvin camp"". Moeten jullie de foto's eens bekijken, het zijn tentenkampen.

Het treft mij vooral zo omdat er op 3 verschillende manieren naar de situatie gekeken wordt. De "migrants"", fatsoenlijke mensen die groot ongeluk is overkomen, op zoek naar een beter leven. Aan de andere kant een keiharde staat, die gerund wordt door banken en grootgrondbezitters. Wanneer er al werk is wordt de ""migrants" iedere keer een lager salaris geboden. Worden ze boos, dan zijn het ""rooien"" die opgepakt moeten worden. En dan dit menslievende kamp.

Steinbeck was recruited by the liberal San Francisco News to publicize the benefits of the fledgling government-run camps, and his first visit was to the Arvin camp. While there, local farmers threatened to disrupt the regular Saturday night dance--if they had succeeded, a precedent may have been established for local law enforcement to invalidate the authority of federal camp managers, who were far more sympathetic to migrants. Steinbeck, then 36, used this and other incidents from Arvin in "The Grapes of Wrath," the novel that opens with the Joad family being pushed off their farm in Sallisaw in eastern Oklahoma, and follows the family west for 1,200 miles on Route 66 through Texas, New Mexico, and Arizona to California. The Dust Bowl migrants captured the imagination of many Americans in part because readers could easily identify with them, and think, "there but for the grace of God go I."


The Grapes of Wrath was published in April 1940. Many schools and libraries banned The Grapes of Wrath, and Oklahoma Congressman Lyle Boren denounced it as "a lie, a black, infernal creation of a twisted, distorted mind." Steinbeck won the Pulitzer Prize and the Nobel Prize for literature in 1962.
Lees meer op: migration.ucdavis.edu

Boekenproject 2015. De druiven der gramschap.

Deze foto heb ik eerder gezien en vond hem erg mooi. Maar ik besef nu uit welke tijd dit komt en waar de foto is genomen.

Ik lees op dit moment. De druiven der gramschap van John Steinbeck. Tijdens de crisisjaren leidden droogte en verkeerd grondgebruik in Oklahoma tot het ontstaan van de Dust Bowl. Vruchtbare aarde werd in grote stormen weggeblazen, waardoor veel boeren de staat ontvluchtten.

Deze foto, van Florence Owens Thompson en haar kinderen, is gemaakt door Dorothea Lange een Amerikaanse fotografe die vooral bekend is geworden door haar documentaire werk in opdracht van de Farm Security Administration omtrent de gevolgen van de Grote Depressie.

Het boek gaat over de familie Joads die hun huis vernield ziet worden door een tractor en hun land is onvruchtbaar geworden. Zij besluiten in een gammele auto naar California te trekken. Duizenden kilometers verderop, langs woestijnen en bergen, waar veel werk is in de sinaasappeloogst. Althans dat lazen ze op een flyer, maar is dat ook zo? Onderweg zien ze heel veel zwaarbeladen wagens dezelfde richting op rijden als zij.

Foto: studyblue

Het is zo'n lieve familie, ze zijn zo goed voor elkaar. Ze delen het weinige wat ze hebben met een andere familie. Tussen hun verhaal zijn hoofdstukken verweven waarin verteld wordt over de handige jongens van de banken en de handelaren. Ik hou mijn  hart vast. Zal het goedkomen met de familie?

Dat John Steinbeck. een succesvolle schrijver met toekomst was, werd extra bevestigd door in 1939 met The Grapes of Wrath de Pulitzerprijs te winnen. Dit boek werd verfilmd met Henry Fonda in de hoofdrol. Boek en film brachten het sociale bewustzijn van de Amerikanen op gang en werden regelmatig vergeleken met Uncle Tom's Cabin (De Negerhut van Oom Tom) van Harriet Beecher Stowe. De hoofdpersoon Tom Joad werd later bezongen door Woody Guthrie en Bruce Springsteen. wiki/John_Steinbeck

 

 

S N E E U W en de Gebroeders Karamazov.

 En ja hoor, het was al voorspeld, daar is de sneeuw, het motsneeuwt ook nog een beetje



 Gisteravond ben ik begonnen aan mijn ""Gebroeders Karamazow"" kaart
Voor het verslag van het boek lees Kleurrijk/Karamazov
Vanmorgen ben ik er verder mee gegaan

Even laten drogen boven de verwarming

Het wordt lichter buiten

 He, de post is geweest, gauw even kijken

Verdorie, reclame voor de Margriet

Het blad dat ik een half jaar geleden opgezegd heb

Ik ben jarenlang abonnee geweest

Toen ik opbelde om op te zeggen, kreeg ik direct een aanbieding

 om het blad nog een jaar voor de helft van de prijs te krijgen

De wereld is vreemd

En  Z O N op de sneeuw

Op huizenjacht

Heel gezellig met een vriendin op huizenjacht geweest

en er een heleboel foto's gemaakt

 

Hebben jullie in de gaten dat heel langzaam de dagen weer een beetje lengen?

 

Raar is dat, in december vind ik het zo leuk om kaarsen aan te doen

en nu in januari denk ik er vaak niet aan

 

 

Het begin van mijn boekenproject 2015, mijn Quinten kaart

 

De kop is er af. Ik heb het eerste boek van de 24 boeken die ik dit jaar wil lezen  uit. Zoals ik eerder aangaf wil ik dit jaar 12 boeken uit de Nederlandse literatuur en 12 uit de wereldliteratuur lezen. De opdracht die ik mezelf stel is de boeken echt woord voor woord te lezen. Ik ben vorig jaar januari begonnen met dit leesproject en het lukte me om 24 boeken te lezen. Ik kreeg het idee om dit te gaan doen omdat ik alleen nog maar korte stukjes kon lezen, ik had een Twitterbrein gekregen en dat irriteerde me. Vorig jaar kreeg ik ook het idee om bij elk boek een kaart te schilderen. Ik hannes nog steeds met een kaarten mbt de gebroeders Karamazov en Lucy Snowe (Villette). Die moet ik dus nog schilderen.

 

Ik ben echt trots op mijn Quinten kaart die ik bij de ""Ontdekking van de Hemel"" van Harry Mulisch schilderde.

 

De ontdekking van de hemel is een raamvertelling. In het kader vindt een dialoog plaats tussen twee engelen: een hoger en een lager geplaatste. Deze dialoog treft de lezer aan in de proloog, de drie intermezzo's en de epiloog van de roman. De Chef^[6] (God) wil een afgevaardigde in de gedaante van een mens op aarde het testimonium^[7][8] laten terughalen. Om de juiste persoon te creëren is een mens nodig met een perfecte DNA-samenstelling om de missie succesvol te laten verlopen. wiki/De_ontdekking_van_de_hemel

Max, sterrenkundige en Onno, vertaler oude talen ontmoeten elkaar in 1968 en worden dikke vrienden. zij gaan helemaal in elkaar op en hun conversatie is levendig en grappig. Ada is eerst de vriendin van Max en later de vriendin van Onno. Zij wordt uitgenodigd om op Cuba chello te spelen en de vrienden besluiten mee te gaan. Op Cuba ontstaan allemaal hilarische taferelen en Ada raakt hier in verwachting. Harry Mulisch is erin geslaagd een situatie te creëren dat zelfs Ada als moeder niet weet wie de vader is, Max of Onno. Haar kan het niet schelen. En dan wordt Quinten, (Quinten Quist oftewel Kuku), geboren en gaat het verhaal beginnen en wat voor een verhaal.  Quinten heeft de mooiste blauwe ogen die je ooit zult zien en het sluike zwarte haar van zijn moeder Ada, met haar Japanse trekken. Het verhaal vertel ik verder niet, lees het vooral zelf. Het is een verhaal met vaart, met humor, bevolkt met allemaal interessante mensen.

Max draagt een verleden met zich mee betreffende zijn ouders. Zijn vader verraadde zijn moeder in de oorlog, zodat zij via Westerbork naar Duitsland werd gestuurd. Max komt uiteindelijk bij de Sterrenwacht Westerbork te werken. Gebeurtenissen in de oorlog lopen door het verhaal.
 

Quinten droomt over ""de Burcht"" en gaat op zoek naar de betekenis. Hij krijgt verwijzingen naar de archeologie, naar architecten en tekenaars

Piranesi Carceri

 

 Boullée

 

Mies van de Rohe

 

 

 

 

 wiki/Teatro_Olimpico

 

Naar het Oude Griekenland en uiteindelijk belanden Quinten en Onno in Rome en in Jeruzalem. Wat hij daar doet verklap ik niet, maar het boek is tot het eind toe spannend.