.jpg)
Dit is de tweede keer dat ik dit boek lees. Ik maakte er de eerste keer een blogje van en las het na. Goh, wat duidelijk, Boekhandel in de Bergen. Nu lees ik het boek opnieuw en het boek heeft me opgevrolijkt en dat heb ik hard nodig. Ik lees het deze keer anders en andere dingen vallen me op. Het vrolijkt me zo op dat ik er na de tweede keer lezen in blijf bladeren. En ik maakte ook deze keer weer aantekeningen. Dit om gemakkelijk iets terug te kunnen vinden.
Het verhaal is natuurlijk prachtig. Een boekhandel wordt opgericht hoog in de Apuaanse bergen van Italië in een dorpje met 180 inwoners. Vlak na de oprichting breekt Covid uit. Na een korte periode breekt er door een stopcontact brand uit, alles verbrand. De eigenaresse leert hoe ze crowdfunding kan toepassen. Ze krijgt ook grotere donaties en uitgeverijen sturen haar boeken. Het hele dorp helpt haar de boekhandel schoon te krijgen.
Wat ik na de tweede keer lezen begrijp is dat de eigenaresse, Alba Donati een bekende en geprezen dichteres is. Omdat ik nu van alles opzoek op YouTube en Google Earth begrijp ik nu pas hoe klein de boekhandel is. De schrijfster vertelt dat haar dorp, Lucignana, van steen is. Door via Google Earth in haar dorp te wandelen dringt nu tot me door wat dit betekent. Maps/Lucignana,+Province+of+Lucca,+Italy inderdaad, alles is steen. Je loopt over een smal pad boven de boekhandel langs. Van de boekhandel zie je alleen een heel klein stukje.
De boekhandel bestaat omdat internet bestaat. Via de webshop kunnen boeken besteld worden. Libreria sopra la penna. Maar ook komen er bezoekers. Vanuit o.a. Lucca en Florence. Wil je er komen dan vergt dat aardig wat tijd.
De eigenaresse vertelt over haar boekhandel, hoe ze tijdens de Covid periode stoelen verfde en de boekhandel opknapte. Via Google Earth zie ik het nu van boven af, een heel klein stukje. Via YouTube krijg ik een indruk van de grootte van de winkel. youtube
Ik leer ook iets van deze tweede keer lezen. Alba vertelt dat ze trots is op de biografieën die ze verkoopt. Ze vertelt dat ze aan de kant van Saint-Beuve staat en niet aan de kant van Proust. Ik heb heel veel biografieën gelezen, maar geen idee waar ze het over heeft.
1. Sainte‑Beuve — de biografie als sleutel tot het werk
Sainte‑Beuve vond dat je een schrijver pas echt kunt begrijpen als je zijn leven, karakter, gewoontes, relaties en morele keuzes kent. Hij keek naar:
brieven, dagboeken, memoires,
hoe iemand met geld omging,
hoe hij zich tegenover vrouwen gedroeg,
religieuze overtuigingen,
sociale achtergrond.
Volgens hem is een literair werk een uitdrukking van de persoon die het schreef.
2. Proust — het werk staat los van het leven
Proust verzette zich fel tegen deze methode. Volgens hem zegt het maatschappelijke ik van een schrijver (hoe hij zich gedraagt, wat vrienden over hem zeggen) niets over het diepe ik dat het kunstwerk schept. Het werk komt voort uit een verborgen, innerlijke kern die je niet via biografie kunt bereiken.
Alba gaat ook haar tuin opknappen. Leidraad voor haar is de Italiaanse schrijfster Pia Pera, Pia Pera. Deze schrijfster schreef een boek over o.a. tuinieren. Ik lees haar naam nu voor de tweede keer en raak geïnteresseerd in haar en haar boek.
Het is inspirerend te lezen over haar contacten in het dorp en via internet. Zo vindt zij vrouwen die jam maken met een glimlach naar o.a. Jane Austen, Virginia Woolf, iemand die nylons maakt met gezichten van beroemde schrijfsters en over thee gemaakt met een touch van een beroemde schrijfster. Leuk te lezen hoe die contacten verlopen.
Kortom een boek wat blij maakt
