Oud worden......

Oud worden (of zijn) is vreemd. Ik moet er nog aan wennen. Vaak wanneer wij tv kijken zien wij een BN'er, dan lachen we en zeggen, die ken ik niet......... Hoe vaak dit niet voorkomt. 

Nu ik mijn oude Happinez bladen weg heb gedaan kreeg ik het idee fixe dat ik "een blad" wilde. In de supermarkt dacht ik dat ik de Libelle en de Margriet in een plastic verpakking zag. "Ooit" had mijn moeder de Libelle en ik de Margriet. Wanneer we elkaar opzochten konden we naar huis met een stapeltje, was leuk. Ik dacht, laat ik het nog eens lezen.

Thuis gekomen zag ik dat er 4 bladen in het pakket zitten. Ook een Flair en een Story. En zo lees ik ineens over BN-ers en ..........raar, veel ken ik niet, maar ik herinner me Bolland en Bolland nog vaag. Wanneer was dat ook weer? Het waren toch broers met mooie lange haren? Ik zie nu een kale man, die het heeft over met pensioen gaan.........O hemel, zo lang terug?

Oud(er) worden is raar, ik doe het voor het eerst. Zo raar te beseffen dat tijden voorbij zijn. Jouw vorige reactie, Elly, vond ik mooi. Zette me aan het denken. 

In tijdschrift Flow lees ik dat wanneer je iets tegenkomt in je leven wat moeilijk is, je er een nieuw verhaal bij kunt maken. Iets waardoor je het begrijpelijk vind. Dit probeer ik nu te doen. Lukt een beetje, ik ben er mee bezig.