Door het lezen van No 5, een boek van Tilar Mazzeo over het parfum van Coco Chanel ben ik in een wondere wereld terecht gekomen. De wereld van een weeskind, dat opgroeit in een klooster, kleding leert naaien, die zangeres wordt en de minnares van rijke mannen, verliefd wordt en een winkel begint die uitloopt tot 1 van de grootste couture huizen. Coco wil een eigen parfum en ze weet al waar het naar moet ruiken. Een vrouw moet niet als een bloem, maar als een vrouw ruiken. Zij komt in contact met Russen, gevlucht voor de revolutie, waaronder "" een neus"". Deze neus brengt een oud recept mee waar parfums voor de tsarina van werd gemaakt. Hij experimenteert verder en vindt de geur die Coco zoekt. Zij laat een paar druppels vallen in een restaurant en mensen blijven stokstijf staan en vragen: "" Waar komt die heerlijke lucht vandaan?" Coco verkoopt het parfum alleen in haar eigen winkel. Wanneer zij besluit het grootser aan te willen pakken gaat zij in zee met Bourjois. Pierre Wertheimer en zijn broer Paul vormden in 1917 de directie van dit bedrijf.
Volgens het boek heeft Coco zelf het contract bedacht waarin zij 10 % van de winst krijgt. Wanneer zij ontdekt dat zij hiermee maar een schijntje krijgt van de winsten die op ""haar"" parfum wordt gemaakt vecht zij het contract aan. Zij verliest het. In de oorlog probeert zij het opnieuw. De Wertheiners zijn joden en volgens de Duitse wet die dan in het bezette Parijs geldt mag een bedrijf niet in Joodse handen zijn. Coco vertelt het de Duitsers en geeft aan dat het eigenlijk haar bedrijf is. Wat zij niet weet is dat de Wertheimers het bedrijf voor hun vlucht overgedaan hebben in handen van Felix Amiot, een christen. Ook dit verliest zij. Uiteindelijk probeert zij na de oorlog het parfum in diskrediet te brengen door het lanceren van een nieuw parfum, Chanel no 1. Zij vertelt de wereld dat no 5 gemaakt wordt van inferieure materialen en dat haar nr. 1 de echte Chanel is.
In 1968 werd Catherine Deneuve "het" gezicht
voor Chanel no 5
Ik vind het een sloom, onaantrekkelijk filmpje
Catherine wordt niet mooi uitgelicht, het is saai en alleen het einde vind dit ik mooi
In de jaren 70 en 80 maakte Ridley Scott promotie filmpjes met Carole Bouquet
Wat heeft de woestijn van de USA met het parfum van Chanel te maken?
Jaren 90 Estella Warren
Leuk filmpje, ik herinner me nog dat het uitgezonden werd
Maar wat heeft Chanel met roodkapje te maken?
2000 Nicole Kidman
Prachtige Nicole Kidman, maar een pompeus filmpje.
2001
Leuk verhaaltje, maar een enge stalker
Ik vind geen van deze reclames echt mooi.
Wanneer ik het boek lees zou ik zelf iets heel anders verzinnen
Dit is een filmpje over de modelijn van Chanel
ik vind het prachtig
Iets dergelijks zou haar filmpje over het parfum moet worden
Welke geur wilde Chanel?
Chanel wilde een geur van warme huid en pas gewassen haar, iets wat tegelijkertijd schoon en sensueel is. Ze verlangde naar alles wat wit, eenvoudig en helder was. Naar linnengoed dat hoog opgetast ligt, naar gewitte muren. Charles Roux.
Waaruit bestaat Chanel no 5? De geur opent met neroli uit Grasse, waarna de sensuele en bloemige noten van twee buitengewone grondstoffen volgen: meiroos en jasmijn uit Grasse. De Aldehyden geven het parfum zijn luchtige frisheid en abstracte karakter.
De aldehyden waren de vondst van de eeuw binnen de parfumwereld, Toevoegen van aldehyden aan een rijke bloemengeur lijkt op wat er gebeurt wanneer een kok vers citroensap over aardbeien sprenkelt. Het laat de geur beter uitkomen. Aldehyden zijn moleculen met een bepaalde structuur van zuurstof-, waterstof en koolstofatomen. Ze veroorzaken ingewikkelde reacties in ons zenuwstelsel Ze zorgen ervoor dat Chanel no 5 een gevoel oproept alsof er koude champagnebelletjes in de zintuigen openbarsten. De verkwikkende geuren van de Poolstreek. Uit: het geheim van Chanel no 5
Ik ben nog steeds blij met mijn nieuwe bureau. Vandaag en gisteren ben ik doorgegaan met reorganiseren. Zo staan veel van mijn bureauspullen nu in een trolley met wieltjes, super handig. De bedoeling is verder dat de zolder leeg komt en geschilderd wordt en nieuwe vloer-bedekking krijgt, Ik heb al veel wegge-gooid, maar het lijkt niet leeg te komen. Wel heb ik nu ook echt dingen weggegooid, waar ik eerder ze ergens anders opborg.
Er staan een paar volle plastic zakken met oude kleren die ik naar de kledingbak bij het winkelcentrum wil brengen. In 1 van de zakken zat een jas uit de 80-er jaren. Ik was indertijd zo blij met deze jas. Hij was voor mij heel duur, maar ik moest hem gewoon kopen. Hij zat zo heerlijk. Nu, wanneer ik hem aantrek vraag ik me af hoe ik hem ooit heb kunnen dragen. Zo groot, zo oversized. Ik vind het materiaal en de voering nog steeds mooi, maar het model............het ziet er niet uit.
Ik heb hem al die tijd bewaard. Hij zat dus in de zak, toen ik het idee kreeg er een foto van te maken. Ik haalde hem eruit, maakte een foto en kon het niet, nu hangt hij weer tussen
de jassen. Ooit doe ik hem wel weg, maar nu ........nee, nu nog even niet.
Nadat ik een maand gedaan had over een boek van Proust heb ik nu in een paar dagen tijd ""Orlando"" van Virginia Woolf gelezen. Dit boek bezit ik zelf, ik kreeg het op mijn 31-ste verjaardag van vrienden. In die tijd haalde ik ook een boek over the Bloomsbury Circle uit de bibliotheek. Ik was direct weg van alle verhalen over mensen als Duncan Grant, Vita Sackville-West, Dora Carrington, Lytton Straccey. Maar het meest onder de indruk was ik van Virginia Woolf en Vanessa Bell. Twee zussen, Virginia, de schrijfster en Vanessa, de schilderes.
Via hun broer Toby kwamen zij in contact met schrijvers, schilders, wetenschappers die de Bloomsbury ( een wijk in Londen) groep vormden. Binnen deze groep werd druk geëxperimenteerd, met kunst, wetenschap en menselijke relaties/ seksualiteit.
Virginia schreef haar boeken.
In haar werken experimenteerde ze met destream of consciousness-techniek; de onderliggende psychologische en emotionele motieven van haar personages; en de diverse mogelijkheden van een verbrokkelde vertelstructuur en chronologie.
Orlando was daarbij een boek voor tussen door, een boek wat haar plezier gaf. Virginia was min of meer verliefd geworden op Vita Sackville-West. Vita woonde in Knole, een gigantisch huis. Vita was getrouwd maar had ook verhoudingen met vrouwen. Het boek wat Vita schreef Knole_and_the_Sackvilles en alle verhalen rond Vita gaf Virginia Woolf de inspiratie voor het schrijven van Orlando.
Foto hierboven: Vita als jonge vrouw.
Orlando wordt als jongen geboren in de tijd van Koningin Elisabeth I. Met een enorme vaart worden gebeurtenissen uit het leven van Orlando beschreven. Hij wordt verliefd op een Russische prinses, ontmoet beroemde dichters, begint met het schrijven van een boek, geeft grote feesten, wordt diplomaat in Turkije en daar, terwijl er een grote opstand woedt raakt Orlando in een diepe slaap en verandert op miraculeuze wijze in een vrouw. Zij leeft te midden van zigeuners. ( Die medelijden met haar hebben wanneer zij over haar huis met 365 kamers vertelt. Want ben je niet heel sneu wanner je alleen maar 365 kamers hebt, terwijl zij de hele aarde en hemel kan bezitten, zoals zigeuners doen) Zij gaat terug naar Engeland en trekt daar voor het eerst een crinoline aan. Geen grote stappen meer voor Orlando, met kleine dribbelstapjes stapt zij het Victoriaanse tijdperk in. Haar boek wordt gepubliceerd, zij rijdt voor het eerst in een trein, zij wordt verliefd en krijgt een zoon en dan met een klap belandt ze in 1928.
Ik heb ik het boek met veel plezier nogmaals gelezen. Proust vertelde over zichzelf dat hij geen fantasie bezat, nu, Virginia heeft een overvloed aan fantasie. Hoewel, in het boek zit ook een nabeschouwing waarin uitgelegd wordt dat veel van wat zij beschrijft in het boek Knole_and_the_Sackvilles voorkomt.
.JPG)
.JPG)
.jpg)
