K L E U R R I J K

zondag 16 november 2014

Feel good blogs

Ik vond het altijd heel leuk met jonge collega's om te gaan. Na de collega's die nu 50 en 40 zijn kwamen er nog veel jongere collega's binnen, natuurlijk superhandig met computers. Ik vond computers ook leuk. Ik las in een HRM tijdschrift dat mensen van mijn leeftijd, de babyboomers vaak goed kunnen omgaan met jongeren terwijl de generaties direct onder me daar veel meer moeite mee hebben. Of het waar is weet ik niet, maar wat ik wel merkte is dat ik veel meer plezier in de automatisering en digitalisering had dan de generaties onder mij. Heel vaak heb ik Facebook profielen voor hen aangemaakt, en hele CV's op Linkedin gezet en bewerkte ik foto's voor hen. Ik vond het altijd raar dat ze dit niet konden, of hier totaal geen interesse voor hadden.

Niet dat ik nu altijd voorop loop. Zo heb ik nog steeds geen smartphone o.i.d. Wij hebben een telefoontje waarmee we ook kunnen SMS-en. Ik heb een enorme hekel aan telefoneren, je zult mij alleen in een "noodsituatie" horen bellen op straat. Ik heb er geen behoefte aan om overal bereikbaar te zijn en hoef niet overal mijn e-mail te kunnen checken. Wanneer wij langere tijd buitenshuis zijn dan nemen we onze laptops mee. Ik heb voor de mijne een superleuk koffertje op wieltjes. In de bus en de trein lees ik een tijdschrift of een boek. Overigens zie ik nog steeds veel mensen dit doen, ook jongeren.

Ik hoor van mijn collega's dat ze nu allemaal een smartphone hebben van het werk, ze zijn nu altijd bereikbaar.................. Ik herinner me de tijd nog dat wij allemaal een pieper/ semafoon jankassa kregen waarmee we traceerbaar waren op het werk. We vergaten (Vergaten? Echt.... vergaten?) het meestal op te halen, dus de meesten hingen op het moederbord tot grote ergernis van de leiding.

Ik zag pas voor het eerst het nut van een smartphone in, toen wij in Amesterdam niet meer wisten hoe we naar ons B&B moesten lopen. Een vriendelijke man, een toerist die ook de weg niet wist, zocht het voor ons via GSM op zijn telefoon op, super handig. Toen dacht ik, dat wil ik ook. Maar we hebben er nog steeds geen en zolang onze telefoontjes werken, komen ze er ook niet, denk ik.

Maar ik begon met vertellen dat ik nu geen aansluiting meer heb met de jeugd. Hoe los ik dit op? Ik heb een heel leuk blog gevonden van een jonge meisje die onlangs is gaan studeren. Ze vertelt enthousiast over haar leven en ik geniet ervan

Dashing days

Ik volg haar al een poosje en weet nu bijvoorbeeld dat er ene Ed Sheeran (zanger0 bestaat en welke boeken ze leest. Onlangs vertelde ze dat ze in Groningen een groep blogsters had ontmoet en via dit volg ik nu ook andere blogs. Via hen kom ik ook op nieuwe manieren van bloggen. Leuke blogs zijn:

Happy acorn
Met o.a. konijn Frits

ik ben Iris niet

Knusheid van het leven
Met Olly, de windhond

Op het laatste blog lees ik over het werken met Filofax

Daar had ik nog nooit van gehoord, Er zijn blijkbaar nu heel veel meiden die hun agenda's versieren met Filofax

Zo-mooi

Blogt heel veel over kinderen, erg leuk

Naast de blogs van kunstzinnige types uit diverse landen die ik volg

volg ik nu, je kunt zeggen

FEEL GOOD BLOGS
------------------------------

Deze blogs ken ik nog niet. Ik kwam het lijstje ergens tegen

Ik ga ze later allemaal eens bekijken.
A Cup of Life - DIY en Lifestyle-blog van Shifra
A Spoonful of Dork – Lifestyleblog met een beperking van Marjolein
Afgeschreven - De blog van Femke (zij is zo leuk!)
Annemerel – ‘Love, Live, Embrace Life’ van Annemerel
Hesterly - ‘Life rocks when you celebrate it’ van Hester
Let’s do the pinguin – De blog van Linda
Lisanneleeft - Mind & Lifestyleblog van Lisanne
Luna’s Lovely World – Fashion & Lifestyleblog van Luna
Merely Merel - Blog van Merel (die ik van mijn studie ken, hoe leuk!)
My Paperblank – Lifestyleblog van SuzannePaper Boats – Blog van Aline (met veel prachtige foto’s!)
Silhouetten in de Schemering - Prachtige unieke blog van Esra
Team Confetti - De ‘van-alles-en-nog-wat-blog’ van Olga en Meike
They call me redhead – Prachtige blog, vooral de foto’s zijn heel mooi! Van Nadia Esra
This is nog another Blog - Mooie blog met vooral veel outfitfoto’s van Sara

en ik kom nog een lijstje tegen

Zonneharp.nl

Whatilove.nl

Lightbycoco.com

Jenniefromtheblog.com

Yourinspirationblog.nl

vrijdag 14 november 2014

Emma en mijn boekenproject

Vandaag schilderde ik dan eindelijk mijn Emma kaart, het werd tijd

Ik las Emma van Jane Austen al een poosje geleden

want ondertussen heb ik Villette van Charlotte Bronte gelezen

en ben ik nu bezig in de superdikke pil, Gebroeders Karamazov

Ik moet nu dus nog 2 kaarten maken

Een kaart over Lucy Snowe, de hoofdpersoon uit Villette

Ik wil er ook nog een verslag over schrijven, ik wil dat graag morgen doen

En een kaart over de gebroeders Karamasov

Maar eerst moet ik verder zijn in dit boek, nu is het mij allemaal nog niet echt duidelijk

Ik ben er trots op dat mijn boeken project zo goed loopt

Snel donker.

Deze foto's had ik ook nog gemaakt voor mijn stukje van gisteren

Ik wilde vertellen over het vroege donker worden

iets waar ik altijd als een berg tegenop zie

maar wanneer het zover is valt het allemaal mee

Zo zijn er de afgelopen dagen prachtig oranje zonsondergangen geweest

Nu hebben wij jammer genoeg niet echt een schitterend uitzicht over velden

Maar het is toch genieten, alleen krijg ik het niet mooi op de foto

Deze foto is niet de allermooiste die ik maakte

Maar ik vind hem toch heel erg leuk

Hij is vanuit de slaapkamer gemaakt en je kijkt hier op mijn bureau (laptop)

donderdag 13 november 2014

Wat heb ik zoal gedaan?

Ik heb ne geërgerd

Sinds ik met pensioen ben hoor ik allerlei geluiden van buiten die ik eerder nooit hoorde

Zo zijn er al meerdere malen tuinmannen met bladblazers langs gekomen

Ik haat het geluid, vorige jaren waren buren er in het weekend ook mee in de weer

Ik haal altijd de bladeren met een gewone hark weg, dat is echt een leuk werkje

1 van mijn buurvrouwen zag het en was daarna ook druk in de weer met een....hark!

Deze week werd alles overtroffen, want deze kleurige wagen

kwam vanmorgen met groot gebrom langs, wat hij deed?

Ook iets met bladeren geloof ik, maar wat?

1 van mijn vroegere leidinggevenden is boventallig geraakt en gaat nu met pensioen.

Ik werd gevraagd iets voor haar afscheidsmap te maken

Leuk om te doen, herinneringen ophalen

Ik stopte er 1 van mijn kaarten in

Ik lees momenteel de Gebroeders Karamozov in het kader van mijn boekenproject

Ik heb hiervoor Vilette van Charlotte Bronte gelezen

En ik lees op dit moment de biografie van Francoise Hardy

Ik vond dit liedje indertijd zo leuk

Leuk te zien dat ze ondertussen kort haar heeft in een prachtige grijs kleur

Zij heeft zoveel meer liedjes gezongen en zoveel liedjes geschreven

Dat wist ik helemaal niet

Ze schrijft over een tijd die ik zelf meemaakte

maar ik weet heel weinig over Frankrijk en wat daar gebeurde

klik muziek

klik interview/zonder-kwelling-dooft-het-verlangen

Ik heb de afgelopen maanden veel plezier gehad van mijn boekenproject

De meeste boeken die ik las zou ik anders nooit gelezen hebben

Ik moet er deze maand nog 2 lezen en ben bang dat ik in tijdnood ga komen

want de Gebroeders Karamazov is een dikke pil

Maar dat geeft niet, ik kan er voor deze maand een dunner boek bij zoeken

Of, mocht ik echt vastlopen dan heb ik er 23 i.p.v. 24 gelezen

Vind ik nog een heel mooi aantal

Ik loop met het plan rond om het volgend jaar

naast 2 boeken uit de wereldliteratuur

1 biografie per maand te willen gaan lezen

Bovendien denk ik erover (voor het volgens jaar)

Dat, van de twee romans die ik per maand lees, er 1 van een Nederlandse schrijver moet zijn

Ik heb nog bijna geen Nederlandse literatuur gelezen

zondag 9 november 2014

Hond nr 2

17.15 en het is donker

Zonet vanuit huis een mooie zonsondergang gezien, alles was rood

Het fototoestel legde het jammer genoeg niet zo mooi vast

Hedy, wat leuk dat je meedenkt mbt DE HOND. Een Franse buldog, zoals het omschreven wordt lijkt het me een fijne en lieve hond, maar ik vind hem er een beetje eng uitzien. Zelf dachten we een poos aan een boxer. Dat komt omdat ik ooit op straat een jongen zag lopen met het liefste kleine boxertje dat ik ooit zag. Ik was op slag verliefd. Maar ik hoorde pas dat ze erg kwijlen.

Een paar dagen geleden waren hier 2 vriendinnen bij ons thuis, Een ervan heeft haar hele leven al honden en is er heel erg mee vertrouwd. Ze nam haar hond mee, Een absolute schat, vuilnisbakkenras. Eerder had ze Randy, een rotweiler, die vond ik veel enger. Ik vroeg haar van alles over honden en leerde alvast 1 ding. Til je hond nooit op wanneer er een hond naar je toe komt rennen, iets wat ik vast van plan was om te doen wanneer ik een engerd van een hond zou zien aankomen, Maar ik begrijp nu waarom niet. De hond denkt aan een spelletje en zal dus juist tegen je opspringen. Het buitenlopen met een hond is 1 van de dingen waar ik tegen op zie. Ik vertelde al dat we eerder een hondje op bezoek hadden en dat het buiten lopen een makkie was. Ik liet haar ook los lopen. Ooit namen we een hond over waar een zielig verhaal bij hoorde. De vorige baas had de hond mishandeld en wanneer wij de hond geen kans gaven zou ze naar een asiel moeten en zou ze vast worden afgemaakt.

Het klikte absoluut niet tussen ons en deze hond. Het gebeurde dat hij op straat ging zitten en niet vooruit te branden was. Ik liep vooruit en sjorde aan de lijn om hem weer op zijn poten te krijgen. Het was een pup, maar hij was al middelgroot, een kruising tussen een bloedhond en een ......weet ik niet meer. Op straat spraken een heleboel mensen met honden me aan, hetgeen ik absoluut niet gewend ben en verlegen van werd. De teneur was: Zoooooo, ...... die wordt groot........

Op een gegeven moment wilde hij niet meer naar buiten, hij was zo bang, hij plaste het huis onder. Het ging niet meer. Ik heb toen de mensen gebeld waar wij hem van hadden en heb gevraagd hem te komen halen. Wat er gebeurde zal ik nooit vergeten. De dame die haar kwam halen nam haar zus mee, De hond zag de zus, een klein vrouwtje, ze keken naar elkaar, de hand vloog naar buiten (sec) naar haar toe. Ze spreidde haar armen, de hond vloog erin en ze rolden over de grond. Deze zus heeft de hond toen gehouden, mij een enorm schuldgevoel besparend. Ze hebben een puppie cursus doorlopen en het laatste wat we hoorden was dat het heel goed ging. Ik moet bekennen dat ik het fenomeen hond absoluut niet begreep. Hoe kon dit nu, bij ons zo bang en al onze liefde kon hem niet helpen .........Liefde is blijkbaar niet voldoende.

Hedy, waar we mu aam denken is een zwarte labrador, ter herinnering aan Sarah zwart. Bruine zijn ook prachtig, blonde vind ik niet zo leuk. Dus een zwarte. Dir is niet echt een eng uitziende hond. En hij is erg lief begrijp ik en niet agressief en niet zo klein.

woensdag 5 november 2014

Van jongsaf aan bezig.......

Is dit niet schattig?

Ik maakte het als kind

en kwam het onlangs tegen toen ik wat oude spullen doorkeek

Nu het weer zo vroeg donker wordt

heb ik kaarsen gekocht voor op mijn bureau

Het stond allemaal wat rommelig door elkaar

Ik ging eens op zoek naar iets eronder

en nu staat dit alles te pronken

Ik zal wel nooit een minimalist worden :-)

Gisteren heb ik de laatste hand gelegd aan mijn herfstschilderij

Vanavond komen twee vriendinnen langs

en ik vind het leuk wanneer het schilderij dan aan de muur hangt

Ik vind deze eigenlijk de mooiste uit de serie die ik maakte

de andere zijn ook mooi, vooral het lente schilderij

Het zomerschilderij vind ik te druk

Ik ga nu nog een winterschilderij maken

En ik ben van plan volgend jaar weer opnieuw te beginnen met een serie

Want ik heb nog genoeg ideeën

Wil je weten hoe het met de opdracht ""Janneke met viool"" gaat?

Klik dan op Janneke

dinsdag 4 november 2014

Wij overdenken om een hond te "nemen".

We overdenken het al een poosje. Ik heb totaal geen verstand van honden. Ik ben een poezenmens, over poezen weet ik alles. Een hond ken ik van huis uit niet. Salem is meer een hondenmens en heeft in het verleden honden gehad. Nu Sarah er niet meer is en we een huis maatje missen is het misschien tijd voor een hond. Ik wandel heel graag en kom dan allerlei hondenbezitters tegen. En ik ben dan altijd een beetje jaloers. Het lijkt me leuk zo'n vriendje naast je.

Voorlopig blijft het echter steken bij het idee en de wens. Wel heb ik op internet gezocht naar fokkers, naar sites waar je honden kunt kopen. Ik heb diverse asiels bekeken. Ik keek er van op hoeveel honden er op Marktplaats aangeboden worden. Ik weet nu dat er veel honden uit Roemenië en uit Spanje worden aangeboden.

Ik dacht, misschien wanneer ik ons plan op internet zet

en over onze zoektocht ga schrijven dat het tot een resultaat gaat komen.

We hebben ooit een logeerhondje gehad, een west-highland-terrier, ik vond hem heel erg leuk. Hij ziet er leuk uit, is klein en compact. Ik ben er niet bang voor en buiten met hem lopen ging goed. Wanneer ik het voor het zeggen zou hebben zou ik alles op alles zetten om aan zo'n hond te komen. Maar ik ben niet alleen thuis en .......Salem vind hem niet leuk. Dit wordt hem dus niet. Maar wat wel?
Ik zal jullie vertellen over onze zoektocht.

zondag 2 november 2014

In het Paradijs voor de vrouw

Voor mijn boekenproject las ik het boek ""In het Paradijs voor de vrouw/ "Au bonheur des dames""" van Emile Zola. De naam van de schrijver ken ik alleen omdat ik het weet dat hij het in 19-e eeuwse Frankrijk op nam voor de Joodse kapitein Alfred Dreyfus, die ten onrechte van spionage was beschuldigd.

Het boek was onbekend voor mij, maar het leek me een leuk, onverwacht onderwerp. In deze roman uit 1883 beschrijft Zola een nieuw opgericht warenhuis, De eigenaar heeft allerlei panden opgekocht en er een eenheid van gemaakt. Hij verkoopt ""alles"", de prachtigste stoffen en dameskleren voor een prijs zoals niet eerder gezien en verder alles wat iemand zich naar voor kan stellen. Hij gebruikt hierbij marketing technieken die onbekend zijn. Zoals het terug mogen brengen van artikelen die tegenvallen. Door de winkel zo in te richten dat vrouwen ""gedwongen worden"" meer te kopen dan wat zij willen. Door het hanteren van vaste prijzen, het thuis bezorgen en de mogelijkheid per catalogus te kopen. Kopen in de winkel moet een belevenis zijn en de vrouwen zijn er gek op. Zij kopen niet meer bij de hun bekende kleine winkeliers eromheen, zoals zij eerder gewend waren. Maar kunnen nu alles in 1 pand kopen. Winkeliers eromheen gaan met lede ogen hun ondergang tegemoet. Sommigen zijn gelaten, anderen vechtlustig. Maar hun weerstand heeft geen zin, ze verliezen uiteindelijk toch en het warenhuis breidt uit,

De beschrijvingen van de waar die verkocht wordt is erg beeldend en uitgebreid, ik heb stofnamen gelezen die ik eerder niet kende. Heel eenvoudig wordt het kapitalistische systeem uitgelegd.

Vrouwen komen in dit boek niet erg lovend te voorschijn. Hun hebberigheid, hun spilzucht het wordt allemaal breed uitgemeten. Een van de rijke dames word zelfs op diefstal betrapt. Met glazige ogen lopen de vrouwen rond, met een blik in hun ogen die niet veel goeds beloofd. Ik moest een beetje grinniken om deze beschrijving. Bij ons in de stad is onlangs een Primark geopend met onwaarschijnlijk lage prijzen. Het is er druk, drukker, drukst en ook hier lopen vrouwen met verhitte gezichten en glazige ogen rond.

Door de roman heen loopt de liefdesgeschiedenis van Denise, een arm meisje, die voor haar twee broertjes moet zorgen en binnen de winkel van jongste bediende opklimt tot 1-e verkoopster en Octave Mouret, de eigenaar van de wereld.

Eerder vertelde ik dat Proust een boekenreeks van 7 delen schreef. Terwijl ik dit boek van Zola lees zoek ik via internet meer informatie en ontdek dat dit boek van Zola tot een reeks van 20 boeken hoort. Hierin beschrijft Zola de sociale problemen van zijn tijd.

In Les Rougon-Macquart beschrijft Zola de levens van verschillende leden van dezelfde familie, over een aantal generaties en een aantal takken verspreid. Op die manier komen in de twintig romans alle lagen van de Franse samenleving onder het Tweede Keizerrijk aan bod. De serie was bedoeld als verholen kritiek op het keizerlijke regime en de sociale laag waarop die steunde, als duidelijk blijkt in de eerste roman van de serie La conquête de Plassans (als vierde verschenen, in 1874). Ook al was het keizerlijke bewind gevallen voor Zola goed en wel tot uitvoering van zijn gigantische project kon komen, hij oordeelde het toch de moeite waard het af te maken. Alle delen laten zich lezen als een aparte roman. De verschillende delen worden in het laatste deel (Le docteur Pascal) met elkaar in verband gebracht. In dit deel zet Zola de basisprincipes van zijn literaire doctrine uiteen.

In een beeldende taal wordt uitgelegd wat het betekent wanneer er in een stad aan grootscheepse stads vernieuwing wordt gedaan en wat het voor gewone mensen betekend. Voor ons lijkt het alsof Parijs altijd zo is geweest zoals wij het kennen met zijn brede boulevards. Maar dit alles is pas in de 19-e eeuw tot stand gekomen.

Le Bon Marche

Wie heeft dit nieuwe Parijs vormgegeven?

Georges-Eugène Haussmann

De in Parijs geboren Haussmann beschreef in 1826 heel minutieus zijn dagelijkse wandeling naar school, van de St. Augustin kerk naar het plein voor het Panthéon. De route is alleen nog te volgen op een plattegrond van vóór 1853, want vrijwel alles wat hij beschreef is later op zijn eigen gezag afgebroken of veranderd. Hij liet zijn geboortehuis slopen om plaats te maken voor een kleine place ter afronding van de boulevard die zijn naam kreeg. Uit zijn beschrijving bleek diepe weerzin tegen de buurten die hij dagelijks moest doorkruisen en waarvoor hij woorden gebruikte als 'haveloos', 'schandelijk', 'onterend', 'miserabel' en 'een riool'. Het was een wandeling door de tijd, van de middeleeuwen naar het achttiende eeuwse Parijs, van smerigheid naar orde, van gotiek naar classicisme. De kronkelige, smalle straatjes en oude gebouwen konden hem in geen enkel opzicht bekoren. Hij vond ze weerzinwekkend, lelijk en ongezond en toen hij vanwege zijn kwetsbare longen uit de smerige, benauwde stad in frisse schone berglucht terechtkwam, was voor hem voorgoed de relatie gelegd tussen vuiligheid en ziekte.

Tussen 1827 en 1848 waren in de straten van Parijs acht keer de barricaden opgericht, altijd in het oostelijk deel van de stad. In drie gevallen bleek het te gaan om de prelude van een revolutie. Met cholera-epidemieën in 1832 en 1849 en een explosief toenemende bevolking nam de chaos in de loop van de negentiende eeuw snel toe en werd het voller en smeriger in Parijs.

Steeds vaker werden in deze jaren protesten gehoord tegen de barbaarse sloop van de middeleeuwse stad, die in vele ogen alleen maar was bedoeld om het opwerpen van barricaden tegen te gaan en om het regeringsleger snel te kunnen laten oprukken door overzichtelijke, vrije schootsvelden. De oude gotische stad werd om zeep geholpen om de stadsguerrilla te weren, zo luidde de kritiek.

Het transport kreeg de stations, de handel de Tribunal de Commerce, het stadsbestuur het Hôtel de Ville, de cultuur kreeg het dominantste en meest feestelijke gebouw, de Opéra Garnier, in oud-Parijs restaureerde Viollet-le-Duc de Notre Dame en nieuw-Parijs kreeg de Eglise St. Augustin. Openbare monumenten en pleinen gaf Haussmann ook nadrukkelijk een rol in de krachtige ordening van de ruimte waarmee hij het verwarrende, stedelijke leven onder de knie probeerde te krijgen. Etoile, Place de la Bastille, Place de la Concorde, Place d'Italie, Place de la Republique waren onder andere zijn knooppunten in het weefsel van zichtlijnen dat het partituur vormde voor zijn magistrale stedelijke composities. De grote, gezichtsbepalende gebouwen die tijdens zijn prefectuur ontstonden, Hittorff's Gare du Nord, Garnier's Opera, Duc's Palais de Justice waren allemaal het gevolg van particuliere opdrachten. recensie/haussmann-baron-van-de-boulevards

Prachtige foto's van het oude Parijs:

skyscrapercity

the-history-of-the-grands-magasins

En
de kaart die ik erbij schilderde

zaterdag 1 november 2014

Welkom november.

Buiten schijnt de zon

het kan 20 graden worden!!!!

Maar.... om 18.00 uur is het donker en branden de kaarsjes

vrijdag 31 oktober 2014

Sarah en terug in de tijd

Het is nu 1 jaar geleden dat de dierenarts en ik besloten

dat we Sarah moesten laten inslapen

Saar was 14 jaar, dus nog niet eens erg oud

Ze was altijd een bijzondere poes

Heel gevoelig, bij tijd en wijle maf

Maar ook zo heel erg lief

Salem was in Egypte, vlak daarvoor was mijn schoonmoeder overleden

Dat waren zware dagen, ik herinner me nog goed hoe ik me voelde

Nog langer geleden woonden mijn ouders, broer en ik hier

Sinds kort ben ik lid van de Facebook groep

Morgenstond en Bouwlust Den Haag jaren 60-70

Zo leuk, allemaal oude foto's waarvan ik er ook heel wat herken worden hier geplaatst

Ik dacht, ik ""rij"" nog eens via Google Earth door mijn vroegere wijk

Tor mijn grote schrik is alles weg

Echt alles, niet alleen ons huizenblok,

maar ook de winkelstraten waar wij vroeger kwamen

Wat is dit een vreemde gewaarwording

Op de plaats van ons huis staat nu dit

Op Facebook reageren ook mensen die er vroeger woonden

het is echt heel erg leuk

Samen herinneringen ophalen

Maar dat alles weg is.....het doet echt pijn

Ik zag zelfs een foto waarin ons pand werd gesloopt!

Hier nog wat foto's

Ikzelf rechts, mijn moeder, broer en een vriendinnetje

op het slootje voor het huis

Mijn vader kocht knalrode stoeltjes

mijn moeder vond ze vreselijk

Hier zit ik aan een bureau wat mijn vader zelf timmerde

het was een onderdeel van een grote boekenkast

Ik wilde perse dat hij groen werd geschilderd

Natuurlijk ontbreekt de schrootjeswand niet

In de schrootjeswand zie je hokken met o.a. onze tortelduif

We hadden ook andere vogeltjes en 2 dwergpapagaaitjes

Rinus (van mij) en Chitty (van mijn broer)

Boven mijn hoofd het eerste olieverfschilderijtje wat ik maakt

Mijn vader schilderde al met olieverf

en had mij een doek, kwasten en verf gegeven en een kleine schildersezel

Raar, dat je zo ineens weer terug kunt zijn in de tijd

dat die tijd ineens zo werkelijk lijkt

dat ik alles weer voor mijn ogen zie

Maar dat tegelijkertijd dit alles in het echt is verdwenen

woensdag 29 oktober 2014

Wandeling door het Park

Deze foto nam ik vlak bij ons huis

De lichtval was zo mooi op het moment dat ik hem nam

Ik heb het idee dat de bomen wat langer groen blijven dit jaar

Wanneer ik naar foto's kijk van vorig jaar klopt dit ook

We wachten met naar het Park gaan tot we zeker wisten

nu moeten er kleuren zijn

Gisteren was het zover

We liepen langs het restaurant
het is gemoderniseerd
en daarbij in mijn ogen lelijk geworden

Hier een heel romantische foto van het restaurant
maar het romantische komt van de uitsnijding van de foto ;-)
Het is het mooie, oude gedeelte