De foto's die ik nu laat zien maakten we als vervolg
op ons bezoek aan de Markthal
Terug liepen we langs de kubuswoningen architectuurinrotterdam
We bezochten deze al eens eerder
echt leuk om van binnen te bekijken
Vandaar uit naar de Oude Haven
dit is zo'n sfeervol stuk Rotterdam
Wij hadden 2 wensen toen we naar Rotterdam gingen, het Station en de Markthal bekijken. We vinden de Markthal een heel bijzonder gebouw, vooral het plafond en wilden het graag met eigen ogen zien.
Dat was echter op zich nog niet zo gemakkelijk. Ik ben er altijd heel trots op een goed richting gevoel te hebben. Bovendien vind ik het heel leuk om op Google Earth rond te struinen. Normaal print ik altijd een kaartje, deze keer vergat ik dat. We wilden naar de Markthal wandelen en ik dacht dat ik wel wist hoe we moesten lopen. We kwamen al snel op een mooi park uit, het Museum kwartier. We zagen o.a. museum Boymans van Beuningen. Toen we uit het park kwamen hadden we geen idee waar we waren. Ik dacht naar links en zo liepen we langs een niet zo interessante lange straat tot we een bewegwijzeringsbord zagen. Alles stond erop behalve de Markthal. We spraken een lang jongmens aan die vertelde dat we aardig ver uit de buurt waren en een heel eind moesten wandelen. Nu is het onze ervaring dat mensen die zelf nooit wandelen iets al gauw een heel eind vinden. De jongeman stapte in de metro en wij wandelden verder. Het bleek inderdaad een heel eind te zijn. We hadden ons dit kunnen besparen door wel met openbaar vervoer te gaan. les voor de volgende keer.
Maar onderweg kwamen we het standbeeld van Zadkine tegen. En dat vind ik toch wel heel fijn dat ik weet waar het nu staat. Als kind zagen mijn broer en ik het en onze ouders legden uit wat het betekent. Ik wist dat het nu ergens anders staat, maar waar, ik had geen idee en nu liepen we er ineens langs.
Vanaf deze plek duurde het niet lang voor we op de plek van bestemming kwamen. Wat was het eerste wat we zagen?
Ik wist dat er aan de wanden huizen waren gebouwd en ik had er ook foto's van gezien, maar in het echt is het zo totaal anders. De mensen die we de weg hadden gevraagd maakten een gebaar van een halve ovaal en zeiden GROOOOTTT. En ze hebben gelijk,
WAT IS HET GROOT
veel groter dan wij verwachten
Binnen gebeurde hetzelfde als wat wij in het nieuwe station meemaakten, het voelde goed. Onze blik werd allereerst naar het plafond getrokken. Zie voor de makers: tsvisuals
Toen we dit hadden bewonderd kregen we de rust de marktkramen te bekijken en dat is ook een lust voor het oog
De Blaaktoren, die je door het raam heen ziet. In de volksmond "" het Potlood""
Grappig was een kraam waar allemaal onbekende vruchten lagen. Ik maakte er foto's van. Toen ik opkeek zag ik naast me 2 bezoekers dezelfde foto's nemen
We vonden het er heel erg leuk. Ook hier viel het niet erg op dat het er druk is. Je kunt alles op je gemak bekijken en er valt heel veel te bekijken. Er zijn aan de zijkanten restaurants. Er is een grote Aziatische supermarkt. Wanneer je de roltrappen af gaat vind je een AH. (Hebben wij niet gezien, las ik pas later). Het lijkt allemaal erg druk, maar in het echt doet het zo niet aan. Integendeel zelfs, het voelt goed aan. markthalrotterdam
Op wonenindemarkthal kun je lezen hoe het is wanneer je in 1 van de woningen woont. Sommige woningen hebben een raam waarmee ze op de markthal kunnen kijken.
Een heel leuk weblog over Rotterdam is ""Rotterdam through my lens"". Hier heb ik opgezocht wat de maakster allemaal over de Markthal schrijft en laat zien. rotterdamthroughmylens/markthal
O.a voor mijn oud-Rotterdamse bezoekers van mijn weblog een interessante site!!!!!
De boog die jullie hier zien is bij de ingang van Station Blaak. Dit ontdekte ik ook thuis pas. Wij dachten dat het een kunstwerk is. Dat valt ons iedere keer weer op. Je kunt je nog zo goed voorbereiden, in het echt ziet alles er anders uit. En in Rotterdam is dat niet alleen anders maar ook imposanter. Dat het station Blaak hier ligt is mij van te voren helemaal ontgaan. Wel handig te weten, mochten we nog eens een keer naar de Markthal willen.
Wij waren een paar dagen in Rotterdam. O.a om Salem zijn verjaardag te vieren. Het nieuwe station was 1 van de gebouwen die we graag wilden zien. Als kind kwam ik vaak in Rotterdam, mijn grootouders en moeder ( voor haar huwelijk) woonden er. Ik ken het oude station goed. Het gaf een beetje een raar gevoel dat het nu weg is. Ik was er niet op uit om op voorhand het nieuwe station mooi te vinden. Maar, ik kan niet anders zeggen, het is schitterend. De hal, door de poortjes heen. Mij lukte het gelijk, Salem werd tegengehouden. Direct kwam er een man aan om ons te helpen. We hebben aardig wat Rotterdammers gesproken en iedereen was heel erg aardig. We zijn echt een beetje verliefd op de stad geworden.
Wat ik vooral prachtig vind is de vloer. Stenen met een werkje erin. Het station doet rustig aan, heel vreemd wanneer je leest dat er zoveel mensen per dag binnenlopen, 110.000 reizigers per dag rotterdamcentraal
We moesten in Utrecht overstappen. Wat heb ik een hekel aan dat station. De vreselijk drukke roltrap, overal mensen, je struikelt er bijna over. Ik word er zo chagrijnig.
Maar hier in Rotterdam, ruimte, mooie materialen, leuke winkels. De mooie hoge ontvanghal. En natuurlijk de prachtige buitenkant. Wat een idee, wat een architectuur, schitterend. Ik ben helemaal om. Ik wil in Rotterdam wonen om er vaak naar toe te kunnen gaan ;-)
We wandelden in het zonnetje naar ons hotel. Quartier du Port Het bleek echt een gouden greep. Het hotel was ruim, de kamer modern en van alle gemakken voorzien. Het restaurant mooi, het eten heerlijk, vriendelijke bediening, een heerlijk ontbijt, een lekker zonnige tuin.
Na het 5 gangen menu, waar jullie hier 3 van zien, wandelden we een stuk rond het hotel. Het was ondertussen donker geworden. Hier maakten we deze foto's:
Ik ben weer eens op zoek geweest naar creativiteit. Wat is het? Wie heeft het? Ik vond een aantal leuke artikelen over hoe creativiteit werkt. Onderaan een kunstenares die ik heel erg bewonder Sam PickardWanneer je op haar naam klikt kom je op haar weblog. Zij maakt werkelijk prachtige natuurafbeeldingen. In het artikel onderaan kun je lezen dat haar prints nu ook op gordijnen en kussens zijn verschenen.
Things Highly Creative People Do Differently
They observe everything They work the hours that work for them
They take time for solitude
They turn life's obstacles around
They seek out new experiences
They "fail up" "Creatives fail and the really good ones fail often"
They ask the big questions
They daydream
They people-watch
They take risks
They view all of life as an opportunity for self-expression
"Creativity is just connecting things. When you ask creative people how they did something, they feel a little guilty because they didn't really do it, they just saw something. It seemed obvious to them after a while. That's because they were able to connect experiences they've had and synthesize new things."
I also have tons of things that I’ve saved, dimensional items, whether its tear sheets from magazines or invitations to events that I liked, or beautiful packaging, or just anything that inspires me. And, I have these books that are not categorized by anything but are just full of visual works, so I’ll flip through those for ideas. 10-creative-rituals-you-should-steal
Last summer Sam took part in the exhibition Land, Sea, Sky at the Devon Guild of Craftsmen and selected to display her striking chrysanthemum, bamboo and ivy designs at the event, printed on a series of large fabric wall panels. “The idea was to bring the outside in and I matched the colours (by eye) directly from the plants themselves, so although the scale is dramatic, the colours are in fact very natural and harmonious.”
De afgelopen dagen ben ik in gedachten veel bij de tweede wereldoorlog en de jaren daarna geweest.
Het begon 1 maand geleden door het lezen van Tranen der Acacia's. De afgelopen maand las ik ook een biografie over Ulrike Meinhof. Ik begon eraan omdat ik wel eens wilde weten wat haar bezield heeft om het gewapende verzet in te gaan in het Duitsland van de jaren ' 70.
Ik beleefde de studenten revolte van 1968 op afstand. Ik maakte felle ruzies met mijn vader over de oorlog in Vietnam. Voor hem waren de Amerikanen bevrijders en helden. Voor mij waren ze dit ook, maar zaten ze fout in Vietnam. Ik hoorde over Bernadette Devlin in Ierland, over Angela Davis in de USA, over Camillo Torres in Columbia en sympathiseerde met hen. Maar van Ulrike wist ik niet veel. Waarschijnlijk omdat ik het huis uit was, werkte en andere dingen aan mijn hoofd had.
Het boek vertelt over het Duitsland van na de oorlog. Ulrike werd als kind wijsgemaakt dat haar familie ""goed" was geweest maar langzaam begon zij te beseffen dat er tegen haar gelogen werd. Ulrike was slim en ging studeren. Hier werd zij al snel een studentenleider in het verzet tegen de komst van kernwapens in Duitsland.
Het is teveel wat er allemaal gebeurd is om hier op te schrijven, In deze links kun je hierover lezen.
Ik lees in dit boek dingen die ik niet wist. Zo wist ik niet dat er aan het Marshallplan als voorwaarde werd gesteld dat er geen stakingen, geen vakbonden meer mochten zijn. Arbeidersopstanden werden hardhandig onderdrukt.
Waar ik van opkeek was het gemak waarmee men in die tijd van West- naar Oost Duitsland kon reizen. En bij hoeveel mensen de leden van de Baader Meinhof Groep onderdak konden krijgen toen ze op de vlucht waren voor de politie.
Ik schrok van de onmenselijke manier waarop de Staat de Baader Meinhof Groep behandelde na hun gevangenneming. Een staat die zichzelf een Rechtstaat noemt mag die zo handelen?
Pleegde zij zelfmoord? Een beetje moeilijk te geloven wanneer je leest hoe zij haar laatste dagen doorbracht. Werd zij vermoord?
Wat deed Meinhof besluiten om te kiezen voor de gewapende strijd met als 'duivelse consequentie' het op de koop toe nemen van onschuldige burgerslachtoffers? Ditfurth wijst onder meer op Meinhofs volledige vertrouwensbreuk met de Duitse 'freiheitlich-demokratische Grundordnung'. Deze werd ten eerste veroorzaakt door de de-nazificatie, of beter gezegd: het gebrek daaraan. Ook al heeft de Bondsrepubliek - deels overigens ten gevolge van het Eichmann-proces in 1961 in Jeruzalem - een reeks processen tegen oud-nazi's gevoerd, met een deugdelijke strafrechtelijke vervolging werd al te vaak de hand gelicht. Niet alleen in de top van de Bundeswehr, in ondernemerskringen en het onderwijs maar nota bene ook in het justitieel apparaat waren ongestrafte oud-nazi's gewoon actief.
Katalyserend werkte ook het schrikbeeld van de wrede Amerikaanse bombardementen op de Vietnamese bevolking die toen voor haar onafhankelijkheid vocht. Meinhof was totaal ontgoocheld dat de linkse regeringspartij, de SPD, dit beleid moreel en logistiek ondersteunde. Het is teleurstellend, en tekenend voor hun prioriteiten, dat Duitsland-experts hier te lande, deze vernietigingsoorlog bij hun politiek-correcte analyses van de RAF/Meinhof nog wel eens vergeten of bagatelliseren. In de visie van Meinhof mocht het niet nogmaals gebeuren dat vanaf Duitse bodem volkerenmoord werd gepleegd.
Verder brachten de moorden op Martin Luther King, Robert Kennedy, Black Panthers en de dreiging met de doodstraf voor de anti-Vietnam 'terrorist' Angela Davis bij Meinhof grote onrust teweeg. En niet te vergeten de moordaanslag op 11 april 1968 op haar vriend en criticus de studentenleider Rudi Dutschke. Volgens Ditfurth was Ulrike Meinhof niet van plan zich te laten 'abknallen'.
Ulrike stelde als journaliste mistanden in de jeugdzorg aan de kaak. Zij ageerde tegen het plaatsen van kernwapens. Zij ageerde tegen de oorlog in Vietnam. Zij probeerde de gewone oppositie, tot die buiten werking werd gesteld, probeerde de buitenparlementaire oppositie. Zij vocht tegen de eenzijdige berichtgeving van het Springer Concern. Rudi Dutschke (volkskrant/rudi-en-de-revolutie), een vriend van haar, stelde dat de maatschappij van binnenuit moet worden veranderd. Door het Schiller concern werd er een hetze tegen hem gevoerd en hij werd neergeschoten. Ulrike verloor het geloof en werd een ....... Zij werd terroriste genoemd en als gevaarlijk misdadigster gezien en behandeld. Is dit de waarheid, was zij een terroriste? Of zat er ook waarheid in de uitspraak van G. Peck, agent van de NSA, die tijdens een persconferentie verklaarde dat het Europese hoofdkwartier van de NSA in het IG Farben-Haus een centrale rol speelde in de oorlog van de Amerikanen in Vietnam. Hij verklaarde: "De RAF was het antwoord op de criminele agressie van de Amerikaanse regering in Indochina met hulp van de Duitse regering. Mijn regering, dat waren de echte terroristen gawker/after-30-years-of-silence-the-original-nsa-whistleblow-.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
