Heerlijk ruikend.

Toen ik onlangs bij Waar was

kocht ik een cadeautje voor een vriendin

Bij de kassa zag ik deze zakjes

Prijs 1 euro

Wat zit erin?

 

Heerlijk ruikende zeepjes

 

Zodra ik kan

ga ik er nog een keer heen

Hopelijk hebben ze nog zakjes

Opdracht nr. 2:"" Ik blog de zomer door"". Mijmeringen.

Ik doe mee aan Ik-blog-de-zomer-door-week-2
Een idee van blogcoach Karin Ramaker van het blog Met-k.com

De opdracht is:

Fotografeer de zonsondergang vanuit je eigen huis

 en blog over het gevoel dat je erbij hebt

 hoe je (werk)dag is geweest

en hoe je nu uitrust

Het is juli, de zonsondergang is laat op de avond. Vanuit ons huis is er geen spectaculair uitzicht op een neergaande zon. Tussen bomen door zien we af en toe een rode kleur. Maar gisteren regende het, het was eerder deemsterig. Ik hou van het moment van zonsondergang. Mijn gedachten dromen weg. Sinds ik me ervan bewust ben dat gedachten niet ""de waarheid"' zijn, maar eerder als wolken die komen en gaan, is het een spel geworden. Ik kan gedachten verwelkomen en vriendelijk weer laten gaan, dus ook de nare en verontrustende gedachten. Ik verwonder me er altijd over. Waar komen gedachten vandaan? Waarom herinner ik me opeens iets? Niet altijd denk ik aan de dag die geweest is. Maar nu natuurlijk wel, ik doe uiteindelijk mee aan deze leuke uitdaging "Ik blog de zomer door"" 

Onmiddellijk ben ik 3 jaar terug in de tijd. Op 2 juli 2012 nam ik afscheid nam van mijn baan als competentietester, ik werkte tientallen jaren fulltime en deed in die jaren van alles en nog wat. Mijn gedachten gaan ook terug naar de jaren erna waarin ik vorm moest gaan geven aan een nieuwe leven met zeeën van tijd. Ik zal daar nu niet veel over zeggen, maar concluderen dat ik nu een min of meer uitgebalanceerd ritme heb gevonden. Er kan nog aan geschaafd worden, er zijn nog irritatiepunten. Maar over het algemeen vind ik mijn dagelijks leven naar mijn zin georganiseerd.

Om een idee te geven: 

• s' Morgens lees ik. Ik hou van boeken, tijdschriften, bibliotheken, boekhandels, kranten, papier en drukwerk. Ik hou van letters. Soms denk ik, was ik maar drukker geworden of grafisch ontwerper. Sinds januari 2014 heb ik voor mezelf een project bedacht. Ik wil per maand 2 boeken uit de wereldliteratuur lezen en hier verslag van doen op mijn blog. Ik heb er verbazingwekkend veel plezier van gehad en mijn vooringenomenheid dat literatuur saai is is volledig weg. Dit jaar heb ik het uitgebreid. Ik wil ook nog 1 biografie lezen naast de andere twee boeken. Ik zoek informatie op over de schrijvers op internet, lees recensies. Interessante informatie bewaar ik op Pinterest. Via Google Earth zoek ik uit waar de schrijvers woonden. En op You Tube bekijk ik filmpjes. Gisteren zocht ik informatie over Voltaire. Ik las zijn boek Candide. Om mijn project af te ronden maak ik er een kaart van. Want...... ik schilder. Dit doe ik al heel lang. Daar ben ik, over de rest van de dag verdeeld, mee bezig. Niet alleen het schilderen zelf, maar ook het proces eraan vooraf gaand. Ik maak aquarellen in diverse formaten. Ik werk op het dikste aquarelpapier dat ik kan vinden.  Het papier kan groot en klein zijn. Naast het vrije werk en het werk in opdracht schilder ik op kaarten. Ze kunnen gekocht worden, maar ik verstuur ze zelf ook.
• Gisteren stuurde ik 1 van mijn kaarten naar een vriendin die jarig is. Ik wandelde een eindje onder mijn plu, stapte een supermarkt binnen, kocht groenten en fruit en kocht bij een Primera de Happinez.
• Sinds 2 weken volg ik een door mijzelf gemaakt schema m.b.t huishoudelijk werk. Gisteren hield dit het draaien van een was en strijken in, natuurlijk ook koken. Terwijl ik streek bekeek ik een aflevering van Dicte op uitzending gemist. Nu zul je misschien zeggen, waarom een schema? Dat is omdat ik gek word van de TIJD. Je zou zeggen, zeeën van tijd. Ja, maar juist omdat ik zoveel tijd heb, kan ik ook uitstellen. Vroeger deed ik alles even tussendoor. Nu is alles een "'Ding", doe ik het nu of doe ik het morgen? En ik wist echt niet meer wanneer ik wat gedaan had. Nu met deze regelmaat werkt het lekker.

Zo mijmer ik verder over mijn dag

Ik rust nu uit

Ik ga bijna slapen

Ik lees de laatste regels van het boek

Seepje.

Toen ik bij Waar rondliep zag ik ook dit staan

SEEPJE

Seepje wast met schillen van de Sapindus mukorossi-vrucht

afkomstig van de Sapindusbomen

die in overvloed groeien in- en rondom het Himalaya gebergte

De Seepje schillen worden ingepakt door de waskanjers van Siza

mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperkin

Nu dat maakt mij nieuwsgierig

Ik heb er ondertussen de eerste witte was mee gedaan

Toen de natte was uit de machine kwam

vond ik het erg sterk ruiken

maar nu de was droog is  MMMMMM LEKKER

Nationaal hitteplan.

Wij zijn fervent luisteraars van radio NPO 1. De afgelopen dagen hoorden we meerdere mate over het Nationaal_hitteplan. De informatie die we kregen maakte dat we besloten om binnen te blijven. Vandaag hadden we wat boodschappen nodig. Ik dacht, o, mijn hemel, het moet dan maar. Maar wat blijkt, het is heerlijk. Natuurlijk is het warm, maar ik heb veel onder bomen gelopen en natuurlijk had ik een flesje water bij me. Ik begrijp weer eens, hoezeer de media beïnvloeden.

Waar ik me pas naar ging voelen was toen ik de winkels inging. Als een klap sloeg de airconditioning toe.

Waarom reageren we tegenwoordig zo overtrokken? Ik heb al heel wat zomers meegemaakt. Pas de laatste jaren krijgen we advies hoe we moeten handelen. Bij hitte, bij storm, bij van alles en nog wat. Maar hebben we dit nodig? Ik vind het vreselijk betuttelend.

Nu hoorde ik op de radio dat de mensen die de adviezen betuttelend vinden niet tot de doelgroep horen. Oh echt? Het blijkt dat ouderen en zwakkeren de doelgroep zijn. Maar hoe oud moet je zijn wil je wel tot die doelgroep horen? Wanneer je oud bent, ben je dan ineens je verstand kwijt en weet je niet meer dat je in de schaduw moet blijven, moet zorgen dat  je kamer niet snikheet wordt, dat je moet drinken?

Op Facebook gaan allemaal verhalen rond over honden die in auto's worden achter gelaten. Wanneer mensen dan alert zijn en voor oplossingen zoeken, prima. Het laatste wat ik las is dat we water buiten moeten zetten voor de vogels. Is dit nu ook niet vreselijk betuttelend? ik denk van wel. Maar............ ik heb wel 2 kommen met water buiten gezet. Ik lees verhalen over lekker rond spartelende vogeltjes in water bassins in tuintjes. Dat lijkt me zo leuk.

De kommen staan er nu 2 dagen en er is nog geen vogel bij geweest.

Feestje

Gisteren hielden Salem en ik een klein feestje

we gaan nu het 4-e jaar van mijn pensioen in

 

Ik maakte taart

 

En we openden de cadeautjes

Hier enkele ervan

 

Ik loop al heel lang de spullen van Waar te bekijken

Ik vind bijna alles mooi

En nu dacht ik

Kom op, ik koop het

Ik heb voor mijn verjaardag ook al iets in gedachten ;-)

 

 

 

Drie jaar met (pre) pensioen.

Gisteren schrok ik echt dat ik al 3 jaar met pensioen ben. Om heel precies te zijn 1 jaar met pre- en 2 jaar echt met pensioen. Ik vroeg me af  ""Wat heb ik al die tijd gedaan?"". Gisteren en vanmorgen ben ik daar eens naar op zoek gegaan. Ik heb alles op mijn weblog van de afgelopen 3 jaar nog eens bekeken en mijn agenda's erbij gepakt en ben eens gaan opschrijven wat ik zoal deed.

Wat maakte ik daar uit op?

• Ik heb sterk het idee dat ik weinig deed, maar dat klopt helemaal niet. Ik was natuurlijk niet zo druk als de jaren daarvoor, maar ik heb meer gedaan dan ik me herinnerde. En dat geeft me een goed gevoel. Het is niet zo dat ik mijn tijd verdaan heb, zoals ik steeds dacht.
• Ik vond het heel lastig om ineens zoveel tijd te hebben. In het begin ben ik tot diep in de nacht opgebleven. Keerzijde was dat ik pas om 11.00 uur opstond. Ik miste de morgens. Nu laat ik de wekker om 09.00 uur aflopen, maar meestal ben ik eerder wakker. Deze structuur bevalt goed.
• Ik schilderde meer dan ik dacht. Zeven grote aquarellen (4 seizoen schilderijen, Janneke met viool, Vrouw met Pauw, groot schilderij m.b.t. tijd, wat mislukte, 24 kaarten bij mijn boekenproject, 8 kaarten St. Maarten, babykaarten, veel andere kaarten.
• Het boekenproject waar ik in januari 2014 mee begon heeft me zoveel plezier gebracht. Ik kwam erop omdat ik alleen nog maar heel korte stukjes kon lezen. Een twitter brein zoals ik in een tijdschrift las. Vanaf dit moment lees ik iedere maand 2 boeken uit de wereldliteratuur. Vanaf 2015 is daar nog 1 biografie per maand bij gekomen. Ik nam me voor niet te steggelen en stiekem het einde te lezen of gedeeltes over te slaan. Het bleek verbazingwekkend gemakkelijk. En ik merkte weer hoe heerlijk het is om in een boek weg te zinken. ik las boeken die ik normaal nooit zou hebben gelezen. En ontdekte dat boeken die ik dacht saai te zijn, een wereld deden opengaan. Per boek schilder ik ook een kaart. Dit maakt het dubbel zo leuk. Over 2014 heb ik nu een bundel van 24 kaarten. Kaarten die ik normaal nooit geschilderd zou hebben.
• We bezochten het Vincent van Gogh museum, het Rijksmuseum, 2 x het Escher Museum, het Openlucht Museum, de Markthal, een museum in Delft, het Textielmuseum.
• We overnachten in een B&B en hotels in Amsterdam, Delft en Rotterdam.
• Met vriendinnen naar een camping, het modekwartier in Arnhem, een open atelier,
• Gingen naar parken en ik wandelde veel om het huis.
• Leerden de honden Mouse en Fosca kennen en binnenkort ook Emma. En vragen ons af, willen we misschien zelf ook een hond? Of misschien weer een poes?
• Ik fotografeerde veel en blogde heel, heel veel.

Drie jaar

 

Ik ontdek ineens

dat ik vandaag 3 jaar geleden voor het laatst werkte

Ik dacht de hele tijd dat het 2 jaar geleden is.

Wat raar, al drie jaar?

 

Ik probeer nu uit te pluizen wat ik de afgelopen 3 jaar heb gedaan

De tijd vliegt

dat voel ik dagelijks

Maar mijn gevoel zegt helemaal niet

dat ik al drie jaar ""vrij"" ben

 

Ik heb geleerd

met vallen en opstaan

een nieuwe structuur aan te brengen

Sinds kort heb ik een schema bedacht voor het huishoudelijke werk

Dat bevalt me goed

Ik ben dit gaan doen omdat ik echt niet meer wist

wanneer ik wat gedaan had
 

 

Ik heb ontdekt hoeveel behoefte ik nog steeds heb aan vrijheid

Na zo lang full time werken

Ik vind het heerlijk om wat "" aan te lummelen""

In mijn geval heerlijk bij mijn man

 lezen, schilderen, bloggen, wandelen, fotograferen, huishouden
 

 

 

Mijn gezondheid laat te wensen over

 Ik heb al jarenlang chronische pijnklachten die belemmerend werken

Dat maakt dat ik minder kan reizen dan ik zou willen

Ik heb allerlei plannen

op het gebied van reizen

Maar vaak haken we af, omdat ik het niet opbreng

Dit vind ik echt erg vervelend 

Maar wanneer ik mezelf vergelijk met anderen

voel ik me een enorme bofkont

 

Morgen gaan Salem en ik vieren dat ik 3 jaar vrij ben

Er liggen een stapel cadeaus klaar

Ik dacht, op deze manier ben ik me meer bewust van de tijd

Het vieren, vieren dat de tijd goed was

Ik dacht 2, maar nu blijken het 3 jaar te zijn

Mijn hemel, wat is de tijd snel gegaan

Heerlijk onder de conifeer in de zon in ons tuintje.

Wat is het toch heerlijk in de tuin te zitten

met een stapel Flows

omringd door bloemen

Egyptische patroontjes

 
 

 

De voorspelling is dat het nog warmer wordt

Toch hou ik het uit in de tuin

Hoe komt dat?

Ik zit onder een conifeer

die helemaal uit de kluiten is gegroeid

We hebben een hekel aan ""dat ding""

Mijn man heeft de onderste takken er afgehaald

Maar in de zomer zijn we de conifeer dankbaar

Hij is zo'n heerlijke parasol

Biografieen project 2015 ""Herinneringen"" van Alexis de Toqueville.

Ik las het boek
""Herinneringen" van  Alexis de Tocqueville.
Hiervoor las ik Biografie project 2015: Memoires van een revolutionair over het leven van Peter Kropotkin. Kropotkin sprak in zijn boek vol liefde over de linkse beweging in opkomst. Hij had kritische aantekeningen bij Marx en zelf werd hij anarchist, maar de beweging in zijn geheel had zijn sympathie.

De Tocqueville integendeel heeft  geen goed woord over voor de socialisten, De Tocqueville leefde iets eerder dan Kropotkin.. Hij noemt ze in zijn boek consequent hebberig.

Tocqueville kwam uit een oude Normandische adellijke en katholieke familie  Zijn familie leed onder de Franse Revolutie. Zijn familie-geschiedenis leek Tocqueville voor te bestemmen voor het restauratie-kamp. Het waren echter de Doctrinairen, de liberale royalisten die onder leiding van Pierre Paul Royer-Collard de monarchie wilden verzoenen met de Revolutie, die de jonge Alexis beïnvloedden.

In de tijd van de Tocqueville gold de jonge Amerikaanse staat als lichtend voorbeeld. Hij ging naar de V.S. om het gevangeniswezen te bestuderen. Op 2 april 1831 vertrokken hij met een vriend  uit Le Havre en ze toerden negen maanden rond in Noord-Amerika: ze bezochten bibliotheken en archieven, spraken hoogwaardigheidsbekleders, zwarte slaven en opgejaagde indianen, kwamen in salons en boshutten. Gustave voerde vaak de openhartige gesprekken terwijl Alexis alles in kladschriftjes noteerde. wiki/Alexis_de_Tocqueville

Alexis de Tocqueville (1805-1859) behoort tot de grootste politieke filosofen aller tijden. Hij staat bekend als theoreticus van de democratie en vroege criticus van de moderne massacultuur. Zijn magnum opus Over de democratie in Amerika is gebaseerd op een grote rondreis die Tocqueville maakte in 1831-1832. In de Nieuwe Wereld trof hij een samenleving aan die, meer dan de Europese, gelijkheid en individuele vrijheid met elkaar wist te combineren. Tocqueville heeft een scherp oog voor zowel de sterke punten als de gevaren van de democratie: ‘Ik heb in Amerika een beeld gezocht van de democratie zelf, ik heb haar willen leren kennen, al was het maar om althans te weten wat wij van haar moesten verwachten of vrezen.' bol.com/over-de-democratie-in-Amerika

Dit alles lees ik later op internet. Hij beschrijft zijn herinneringen aan de periode rondom de revolutie van 1848 tot aan de val van het kabinet waarin hij minister van Buitenlandse Zaken was (oktober 1849). De 'Herinneringen' beschrijven  gedetailleerd allerlei politieke verwikkelingen, de bloedige dagen van de revolutie zelf (februari 1848) en de hoofdrolspelers daarin.

De Toqueville schreef zijn boek ""Herinneringen"" niet voor publiek. Hij schreef het om zijn gedachten te ordenen. Het was niet zijn bedoeling het te publiceren. Hij beschrijft de mensen om hem heen op een scherpe manier, ik schoot regelmatig in de lach.

Een voorbeeld: Hij was een van die mannen in wie de demagoog, de dwaas en de ridder zo vermengd zijn dat het onmogelijk te zeggen valt waar de een eindigt en de ander begint.

Schreef hij op deze manier omdat hij dacht dat niemand dit ooit zou lezen of is dit in het algemeen zijn stijl? Ik weet het jammer genoeg niet. Om dit te weten te komen zal ik ook zijn andere boeken moeten lezen. Het boek werd na zijn dood door een nazaat gepubliceerd.

Een belangrijk hoofdstuk gaat over de onlusten van 1848. Wanneer je wilt weten hoe het voelt om onderdeel van een revolutie te zijn,  dan moet je dit maar eens lezen. Tot in detail wordt het beschreven. De Toqueville ziet eerst hier en daar barricaden verschijnen. Mensen die volgens hem nooit in hun leven werkten, gaven alsof zij jarenlange ervaring hadden, vorm aan deze barricaden. Hijzelf kon min of meer zonder problemen de straten afschuimen, anderen waren minder gelukkig. Nadat de opstand hard was neergeslagen werd de Toqueville kort minister van Buitenlandse Zaken onder de 2-e republiek. Hij paste de volgende strategie toe: Hij luisterde geduldig naar tegenstanders of lieden die hem advies wilden geven, stelde hen geïnteresseerd vragen, zodat iedereen tevreden zijn kamer verliet. En vervolgens deed hij naar eigen goeddunken, ook al was dit het tegenovergestelde.

In zijn boek schrijft hij op een aardige manier over zijn vrouw. Ik werd daarom benieuwd naar deze dame.

She was an Englishwoman who had been raised in France by her aunt, Mrs. Belam. Although their relationship appears to have been established at this time, Alexis had to overcome his family's reluctance before being able to consider marriage. It should be pointed out that in addition to being English and Protestant, Marie Mottley was older than him and was far from being well-off. None of these characteristics made her the ideal aristocratic spouse that Alexis's family and friends desired for him. He nevertheless attempted to convince them by assuring them that Marie possessed everything to make him happy and, resolute in his choice, he married her on October 26, 1835 at the Saint-Thomas-d'Aquin church in Paris, after which she converted to Catholicism. 
Alexis de Tocqueville never appeared to have regretted the marriage, and he was the first to acknowledge that differences in culture and station, which might have kept them apart, were never able to affect their relationship.
Even if their life together was not without difficulties, Marie Mottley forever remained Alexis's soul mate and his greatest support.tocqueville/mottley

Alexis de Tocqueville inherited the Château from his father in 1836. He and his wife Mary decided to settle there, so that Alexis could work on the second part of his masterpiece “Democracy in America“. At the same time they decided to renovate the property and the park
chateaudetocqueville/alexis-de-tocquevile-and-the-chateau-de-tocqueville/
groene/kind-van-zijn-klasse
burkestichting/alexis-de-tocqueville
tocqueville
filosofie./de-verzorgingsstaat-holt-zichzelf-uit

Het is een interessant boek en het smaalt ernaar meer te weten te komen over deze man en de tijd waarin hij leefde. 

Kijken naar de radio

De zomer is in volle bloei

Er komt een hittegolf aan.......... wow

 

Het is nu zondagmorgen

Ik kijk naar OVT op radio 1

KIJKEN naar de radio?????

 

Salem heeft het ontdekt

en het is heel erg leuk

Radio volgen via internet en kijken naar de webcam

Het luisteren krijgt er een dimensie bij

radio1.nl/popup/webcam

 

Je ziet de mimiek

je ziet gebaren

bijvoorbeeld "hou het kort"

Mijn boekenproject 2015. Een vlucht regenwulpen.

Ik loop achter met verslag doen van mijn boekenproject.

Ondertussen las ik al 4 boeken, waarvan ik er nu

1 ga bespreken. Ik las in mei "" Een Vlucht Regenwulpen" van Maarten 't Hart. Het boek had me al vaker ""aangekeken"" in de bieb, maar iedere keer dacht ik, nee, saai, zwaar. Nu zou ik met deze gedachte toch eigenlijk al  hebben moeten stoppen. Want sinds ik in 2014 met mijn boekenproject begon, heb ik al zoveel "zware" boeken gelezen, die het tegenover-gestelde van zwaar bleken te zijn. Dus ""zwaar"" daar doe ik niet meer aan. Gelukkig maar, want ook dit boek was fijn om te lezen. Het brengt je in een wereld van riet, water, vogels, waar de hoofdpersoon Maarten met een bootje doorheen vaart. Hij is verliefd op Martha, maar Martha is onbereikbaar en dat is mooi en licht beschreven. 

 

Maarten wordt bioloog en hoogleraar celbiologie. In zijn vak is hij briljant. Hij wordt uitgenodigd voor congressen en draait er zijn hand niet voor om lezingen te geven. Maar wanneer het om direct contact met mensen gaat wordt het moeilijker. Op een gegeven  moment gaat Maarten naar Zwitserland. Hij is uitgenodigd voor een congres. Hij ontmoet hier een vrouw met wie contact maken beter verloopt. Samen met haar en een andere bioloog beklimt hij een berg. Hij valt bijna en daarmee komt bijna de gedachte uit, die hem de afgelopen weken bevangt, dat hij snel zal overlijden. 

Wat mij verbaast is dat de hoofdpersoon de bergen mooier vindt dan de rietvelden. Ik zelf ben nog nooit in een berglandschap geweest. Wel zag ik de Yorkshire Dales en de bergen in Egypte. Maar bergen zoals in Zwitserland zag ik niet. Hoogstwaarschijnlijk zijn ze van grote schoonheid. Maar dat je dit mooier vind dan het landschap waar tussen je je hele leven verblijft en waar je zoveel van houdt, dat begrijp ik niet . 

Wel weet ik hoe heerlijk het is om in een totaal andere omgeving te zijn, in mijn geval Egypte. Met zijn warmte, de kleuren, het licht, de geuren, de mensen, de bloemen, de bergen, de Nijl, het geluid van de Muezzin, ezeltjes. Ik hou er zoveel van en kan me bijna niet voorstellen dat ik weer naar Nederland zal terugkeren. Maar ben ik weer in Nederland dan geniet ik van de zachte kleuren, het blauw, het groen, de mist, de regen en de zon. Zeggen dat het een mooier is dan het ander, nee, dat zou ik niet kunnen. 



Het boek wat ik las is een mooie uitgave. Boven elk nieuw hoofdstuk staat een vormgeving van een regenwulp. Drie ervan heb ik gebruikt voor mijn kaart. Het groen en blauw van het behang geven het rietveld en de natuur aan. Achterin het boek een  gedeelte waarin over de schrijver en het proces van het maken van ""een Vlucht Regenwulpen"" wordt geschreven. Het is interessant zoveel achtergrond informatie te lezen. Ik waardeer Maarten '' Hart en geniet van zijn stijl. Het is een beetje slepend, maar met een toets van zelfspot. Ik hou van mensen met zelfspot. Zelf heb ik zijn boek Een deerne in lokkend postuur - Maarten 't Hart in bezit. Dit boek ga ik gauw weer eens lezen. Want ik heb nu de smaak te pakken.