Pensioenfeestje en de opening van mijn Etsy shop.

Na alle warmte die we in juni kregen

Nu een week met regen

Prima, ik heb me heel goed vermaakt

PENSIOEN

5 jaar geleden ging ik met prepensioen, een jaar later met gewoon pensioen. Het werk als competentie-tester vond ik heel leuk en had ik nog veel langer kunnen doen. Ik had heel leuke collega's. Maar de leiding en het gedoe op Het UWV........ ik was zo blij dat ik daar weg bij was. Ik heb me eigenlijk altijd een arbeidsbureau vrouw gevoeld. De overgang naar het CWI was natuurlijk heel groot. Ik moest me alles eigen maken mbt de WWB en werkloosheidsuitkeringen. Ik hoorde voor het eerst het begrip "handhaven". Het lukte me, maar het lag me niet. Ik ben niet van het handhaven. Eerlijk gezegd interesseert het me niet. Ik let op andere dingen. Gelukkig kwam heel snel het competentietesten opzetten, Dat was echt mijn redding. Ik vond het zo leuk om samen met de klant te zoeken naar sterke en zwakke punten gericht op mogelijkheden naar werk. Nadat ik weg was is dit alles veranderd. Er wordt nog wel getest, maar het wordt alleen in speciale situaties gedaan. Net op tijd weg. 

In die tijd, 5 jaar geleden, moesten er heel veel mensen uit en werden collega's, die het liefst wilden blijven werken boventallig. Het gaf zoveel stress. Er werden veel bijeenkomsten buiten het bedrijf georganiseerd om medewerkers te stimuleren elders werk te vinden. Ook dit gaf stress. 

Ik was daarom blij te kunnen stoppen. Je zou verwachten dat ik, na zo lang te hebben gewerkt, het werken zou missen. Maar dat is niet gebeurd. Regelmatig dacht ik, waar haalde ik de 9 uur vandaan die ik vroeger werkte? (Ik werkte 4 x 9 uur).

Feestje

Ieder jaar maken we er een klein feestje van
Het feestje voor mijn vrijheid 

Zo voelt het

Ik bakte een taart 

Presentjes

Ik ben gek op manden

Deze foto vind ik leuk omdat je links de mandarijn ziet die mijn man

als trompe de l'oeil ( gezichtsbedrog) heeft geschilderd op zijn bureau

En deze foto is vanuit zijn atelier genomen vanaf de eerste etage

Je ziet een stukje van de tuin

Flow

En wie mij kent weet dat wanneer er presentjes worden gegeven 

Dat er dan een Flow bij moet zijn

Ik word hier altijd zo blij van

Etsy

Ik ben de afgelopen druk bezig geweest met het maken van een Etsy shop

Door mijn hele werkkamer liggen nu geschilderde kaarten

Normaal zijn ze opgeborgen in mappen

maar nu, ze liggen overal

want ik moest er foto's van maken voor het winkeltje

Zo liggen ze dus ook naast de Flow

Dit is het resultaat van mijn nijvere Etsy arbeid

etsy/shop/KLEURRIJKwatercolors

De shop is open

Vrije tijd, structuur en Ceruleum blauw.

Gelukkig voel ik me vanmorgen weer een stuk lekkerder

Hopelijk blijft het de hele dag zo

Ik voelde me een paar dagen naar

Pijn

Zwaarmoedig

Geen zin

Wat ik nog steeds heel vervelend vind is dat de tijd zo vliegt

Gisteren realiseerde ik me ineens

De tijd vliegt niet/ Mijn innerlijke klok gaat langzamer

Dat geeft wel een beetje een ander gevoel

Het geeft meer rust dit nieuwe idee

Waarom weet ik niet

Gisteren klaagde ik over moeten

Ik had er ineens zo'n hekel aan

Sinds ik met pensioen ben heb ik een heerlijke vrijheid

Daar snakte ik vaak naar toen ik nog werkte

Zeker de laatste jaren

Ik vind het ook heerlijk

Maar absolute vrijheid kent geen structuur

En dat vind ik lastig

Want mijn innerlijke klok maakt met groot gemak

dat we om 15.00 ontbijten en dat ik om 03.00 s 'nachts nog steeds actief ben

En eerlijk gezegd geeft dat ook een vreemd gevoel

Ik vond daarom het idee om 's morgens vroeger op te staan
en direct te gaan schilderen zo leuk

Het lukte goed

Alleen de afgelopen dagen niet

Maar gelukkig vanmorgen weer wel

Ik ben trots op mijn boekenproject wat ik nu voor het derde jaar doe
de leesdiscipline beviel ook goed
Daarom voelt het nu zo gek dat ik van alles door elkaar lees

Dus ik werd even boos op wat voelde als "" moeten""
maar ik weet ook heel goed dat de structuur me een blij gevoel geeft
Dus.... tegenstrijdige gevoelens

Ik heb gelukkig mijn verfkleur Ceruleum blauw weer

Ik had er altijd een voorraadje van

daarom pakte ik vol vertrouwen mijn schilderskist

maar, het was op......

Ik leende de kleur bij mijn man die met acrylverf werkt

Ik dacht, dat kan best

Maar nee, dat is toch heel anders

gelukkig is Pipoos er

Er zijn wel kunstenaarswinkels

Maar die liggen allemaal verder weg

Opdracht nr. 2:"" Ik blog de zomer door"". Mijmeringen.

Ik doe mee aan Ik-blog-de-zomer-door-week-2
Een idee van blogcoach Karin Ramaker van het blog Met-k.com

De opdracht is:

Fotografeer de zonsondergang vanuit je eigen huis

 en blog over het gevoel dat je erbij hebt

 hoe je (werk)dag is geweest

en hoe je nu uitrust

Het is juli, de zonsondergang is laat op de avond. Vanuit ons huis is er geen spectaculair uitzicht op een neergaande zon. Tussen bomen door zien we af en toe een rode kleur. Maar gisteren regende het, het was eerder deemsterig. Ik hou van het moment van zonsondergang. Mijn gedachten dromen weg. Sinds ik me ervan bewust ben dat gedachten niet ""de waarheid"' zijn, maar eerder als wolken die komen en gaan, is het een spel geworden. Ik kan gedachten verwelkomen en vriendelijk weer laten gaan, dus ook de nare en verontrustende gedachten. Ik verwonder me er altijd over. Waar komen gedachten vandaan? Waarom herinner ik me opeens iets? Niet altijd denk ik aan de dag die geweest is. Maar nu natuurlijk wel, ik doe uiteindelijk mee aan deze leuke uitdaging "Ik blog de zomer door"" 

Onmiddellijk ben ik 3 jaar terug in de tijd. Op 2 juli 2012 nam ik afscheid nam van mijn baan als competentietester, ik werkte tientallen jaren fulltime en deed in die jaren van alles en nog wat. Mijn gedachten gaan ook terug naar de jaren erna waarin ik vorm moest gaan geven aan een nieuwe leven met zeeën van tijd. Ik zal daar nu niet veel over zeggen, maar concluderen dat ik nu een min of meer uitgebalanceerd ritme heb gevonden. Er kan nog aan geschaafd worden, er zijn nog irritatiepunten. Maar over het algemeen vind ik mijn dagelijks leven naar mijn zin georganiseerd.

Om een idee te geven: 

• s' Morgens lees ik. Ik hou van boeken, tijdschriften, bibliotheken, boekhandels, kranten, papier en drukwerk. Ik hou van letters. Soms denk ik, was ik maar drukker geworden of grafisch ontwerper. Sinds januari 2014 heb ik voor mezelf een project bedacht. Ik wil per maand 2 boeken uit de wereldliteratuur lezen en hier verslag van doen op mijn blog. Ik heb er verbazingwekkend veel plezier van gehad en mijn vooringenomenheid dat literatuur saai is is volledig weg. Dit jaar heb ik het uitgebreid. Ik wil ook nog 1 biografie lezen naast de andere twee boeken. Ik zoek informatie op over de schrijvers op internet, lees recensies. Interessante informatie bewaar ik op Pinterest. Via Google Earth zoek ik uit waar de schrijvers woonden. En op You Tube bekijk ik filmpjes. Gisteren zocht ik informatie over Voltaire. Ik las zijn boek Candide. Om mijn project af te ronden maak ik er een kaart van. Want...... ik schilder. Dit doe ik al heel lang. Daar ben ik, over de rest van de dag verdeeld, mee bezig. Niet alleen het schilderen zelf, maar ook het proces eraan vooraf gaand. Ik maak aquarellen in diverse formaten. Ik werk op het dikste aquarelpapier dat ik kan vinden.  Het papier kan groot en klein zijn. Naast het vrije werk en het werk in opdracht schilder ik op kaarten. Ze kunnen gekocht worden, maar ik verstuur ze zelf ook.
• Gisteren stuurde ik 1 van mijn kaarten naar een vriendin die jarig is. Ik wandelde een eindje onder mijn plu, stapte een supermarkt binnen, kocht groenten en fruit en kocht bij een Primera de Happinez.
• Sinds 2 weken volg ik een door mijzelf gemaakt schema m.b.t huishoudelijk werk. Gisteren hield dit het draaien van een was en strijken in, natuurlijk ook koken. Terwijl ik streek bekeek ik een aflevering van Dicte op uitzending gemist. Nu zul je misschien zeggen, waarom een schema? Dat is omdat ik gek word van de TIJD. Je zou zeggen, zeeën van tijd. Ja, maar juist omdat ik zoveel tijd heb, kan ik ook uitstellen. Vroeger deed ik alles even tussendoor. Nu is alles een "'Ding", doe ik het nu of doe ik het morgen? En ik wist echt niet meer wanneer ik wat gedaan had. Nu met deze regelmaat werkt het lekker.

Zo mijmer ik verder over mijn dag

Ik rust nu uit

Ik ga bijna slapen

Ik lees de laatste regels van het boek

Feestje

Gisteren hielden Salem en ik een klein feestje

we gaan nu het 4-e jaar van mijn pensioen in

 

Ik maakte taart

 

En we openden de cadeautjes

Hier enkele ervan

 

Ik loop al heel lang de spullen van Waar te bekijken

Ik vind bijna alles mooi

En nu dacht ik

Kom op, ik koop het

Ik heb voor mijn verjaardag ook al iets in gedachten ;-)

 

 

 

Drie jaar met (pre) pensioen.

Gisteren schrok ik echt dat ik al 3 jaar met pensioen ben. Om heel precies te zijn 1 jaar met pre- en 2 jaar echt met pensioen. Ik vroeg me af  ""Wat heb ik al die tijd gedaan?"". Gisteren en vanmorgen ben ik daar eens naar op zoek gegaan. Ik heb alles op mijn weblog van de afgelopen 3 jaar nog eens bekeken en mijn agenda's erbij gepakt en ben eens gaan opschrijven wat ik zoal deed.

Wat maakte ik daar uit op?

• Ik heb sterk het idee dat ik weinig deed, maar dat klopt helemaal niet. Ik was natuurlijk niet zo druk als de jaren daarvoor, maar ik heb meer gedaan dan ik me herinnerde. En dat geeft me een goed gevoel. Het is niet zo dat ik mijn tijd verdaan heb, zoals ik steeds dacht.
• Ik vond het heel lastig om ineens zoveel tijd te hebben. In het begin ben ik tot diep in de nacht opgebleven. Keerzijde was dat ik pas om 11.00 uur opstond. Ik miste de morgens. Nu laat ik de wekker om 09.00 uur aflopen, maar meestal ben ik eerder wakker. Deze structuur bevalt goed.
• Ik schilderde meer dan ik dacht. Zeven grote aquarellen (4 seizoen schilderijen, Janneke met viool, Vrouw met Pauw, groot schilderij m.b.t. tijd, wat mislukte, 24 kaarten bij mijn boekenproject, 8 kaarten St. Maarten, babykaarten, veel andere kaarten.
• Het boekenproject waar ik in januari 2014 mee begon heeft me zoveel plezier gebracht. Ik kwam erop omdat ik alleen nog maar heel korte stukjes kon lezen. Een twitter brein zoals ik in een tijdschrift las. Vanaf dit moment lees ik iedere maand 2 boeken uit de wereldliteratuur. Vanaf 2015 is daar nog 1 biografie per maand bij gekomen. Ik nam me voor niet te steggelen en stiekem het einde te lezen of gedeeltes over te slaan. Het bleek verbazingwekkend gemakkelijk. En ik merkte weer hoe heerlijk het is om in een boek weg te zinken. ik las boeken die ik normaal nooit zou hebben gelezen. En ontdekte dat boeken die ik dacht saai te zijn, een wereld deden opengaan. Per boek schilder ik ook een kaart. Dit maakt het dubbel zo leuk. Over 2014 heb ik nu een bundel van 24 kaarten. Kaarten die ik normaal nooit geschilderd zou hebben.
• We bezochten het Vincent van Gogh museum, het Rijksmuseum, 2 x het Escher Museum, het Openlucht Museum, de Markthal, een museum in Delft, het Textielmuseum.
• We overnachten in een B&B en hotels in Amsterdam, Delft en Rotterdam.
• Met vriendinnen naar een camping, het modekwartier in Arnhem, een open atelier,
• Gingen naar parken en ik wandelde veel om het huis.
• Leerden de honden Mouse en Fosca kennen en binnenkort ook Emma. En vragen ons af, willen we misschien zelf ook een hond? Of misschien weer een poes?
• Ik fotografeerde veel en blogde heel, heel veel.

Drie jaar

 

Ik ontdek ineens

dat ik vandaag 3 jaar geleden voor het laatst werkte

Ik dacht de hele tijd dat het 2 jaar geleden is.

Wat raar, al drie jaar?

 

Ik probeer nu uit te pluizen wat ik de afgelopen 3 jaar heb gedaan

De tijd vliegt

dat voel ik dagelijks

Maar mijn gevoel zegt helemaal niet

dat ik al drie jaar ""vrij"" ben

 

Ik heb geleerd

met vallen en opstaan

een nieuwe structuur aan te brengen

Sinds kort heb ik een schema bedacht voor het huishoudelijke werk

Dat bevalt me goed

Ik ben dit gaan doen omdat ik echt niet meer wist

wanneer ik wat gedaan had
 

 

Ik heb ontdekt hoeveel behoefte ik nog steeds heb aan vrijheid

Na zo lang full time werken

Ik vind het heerlijk om wat "" aan te lummelen""

In mijn geval heerlijk bij mijn man

 lezen, schilderen, bloggen, wandelen, fotograferen, huishouden
 

 

 

Mijn gezondheid laat te wensen over

 Ik heb al jarenlang chronische pijnklachten die belemmerend werken

Dat maakt dat ik minder kan reizen dan ik zou willen

Ik heb allerlei plannen

op het gebied van reizen

Maar vaak haken we af, omdat ik het niet opbreng

Dit vind ik echt erg vervelend 

Maar wanneer ik mezelf vergelijk met anderen

voel ik me een enorme bofkont

 

Morgen gaan Salem en ik vieren dat ik 3 jaar vrij ben

Er liggen een stapel cadeaus klaar

Ik dacht, op deze manier ben ik me meer bewust van de tijd

Het vieren, vieren dat de tijd goed was

Ik dacht 2, maar nu blijken het 3 jaar te zijn

Mijn hemel, wat is de tijd snel gegaan

Boekenproject 2015: De Tijd hervonden van Proust.

In de maand mei las ik het boek ""de Tijd Hervonden"" van Proust. Het is het laatste deel van de cyclus van 7 boeken die hij schreef "À la recherche du temps perdu" ("Op zoek naar de verloren tijd"). Ik heb er nu 3 gelezen. En bij dit laatste deel was het de eerste keer dat ik het jammer vond dat ik niet wist wat eraan vooraf gegaan was.
Zo speelt het boek zich ineens af in de eerste Wereldoorlog, terwijl de eerdere boeken die ik las zo rond 1870/1889 afspeelden. Proust vertelt in dit laatste boek over Parijs dat  's avonds verduisterd moet worden, over vliegtuigen en afweer geschut, maar ook over de restaurants die vol zitten en de roddels die rond gaan.

Dit laatste boek eindigt met een bezoek aan de salon van de Quermantes. De hoofdpersoon is  tientallen jaren niet meer in Parijs geweest en hij denkt in eerste instantie op een gekostumeerd bal terecht te zijn gekomen, Vreemd, iedereen heeft zich ouder gemaakt. Mannen hebben grijze baarden, lopen moeizaam. Vrouwen zijn matrones met grijze haren. Er komt een vrouw op hem af en hij heeft geen idee wie het is, tot iemand de vrouw bij haar naam noemt en het tot hem doordringt dat het een vriendin is die hem dierbaar is. Het is geen gekostumeerd bal, iedereen is ouder geworden. Ik heb een kaart gemaakt waarin ik dit probeer weer te geven. Eerst zien jullie een beeldschone jonge vrouw. Draai je de kaart om dan zie je haar jaren later, het haar grijs geworden.

Wat ik in de boeken van Proust het meest bewonder is hoe hij over tijd denkt

Natuurlijk weet ik wat tijd is. Tijd zie je op een klok. 's Morgens is het licht en 's avonds wordt het donker. Er zijn seizoenen, Dat is allemaal tijd. Toch heb ik altijd een gevoel dat tijd meer is dan dit. Maar wat het precies is kan ik niet duiden. Daarom lees ik graag ideeën die anderen hebben m.b.t. de tijd.

Zo maakte ik bij Nietzsche kennis met

De eeuwige wederkeer

Augustus 1881, in Sils-Maria, gelegen in de Zwitserse Alpen -,,6000 voet boven de zee en veel hoger nog boven alle menselijke dingen''- toen en daar noteerde Nietzsche dat hij was gegrepen door een gedachte die telkens zou terugkeren in zijn denken, namelijk de leer van de eeuwige wederkeer. ,,Wij weten wat jij ons leert'', zeggen de dieren tegen Zarathustra, ,,...dat alle dingen eeuwig wederkeren en wij zelf ook.''  Zarathustra beaamt dit: ,,Ik kom terug'', zegt hij, ,,niet in een nieuw leven of een beter leven of een dergelijk leven: ik kom eeuwig terug in dit gelijke en zelfde leven'', opdat ik weer de leer van de eeuwige wederkeer zal verkondigen. trouw/Nietzsche-voorloper-van-de-quantumfysica

Proust, de verloren tijd opnieuw ervaren

Proust vertelt over een aantal gebeurtenissen die maken dat het lijkt of de verloren gegane tijd terug is. Niet als een herinnering, maar echt, als tijd die weer aanwezig is en beleeft wordt. Hij struikelt over de ronde keien op de binnenplaats van Guermantes,  de drie kerktorens bij Martinville en natuurlijk, de beroemdste, het dopen van een madeleine in een kopje thee. Marcel, de hoofdpersoon doopt een madeleine ( een koekje, zie foto) in bloesemthee.

Ik heb het deel waarin Proust dit beschrijft nog niet gelezen, maar dat gaat zeker gebeuren. In dit laatste boek herinnert Proust er wel aan. Op internet vind ik de passage:

 "De warme vloeistof vermengd met de kruimeltjes had nog niet mijn gehemelte aangeraakt of ik werd bevangen door een rilling en ik stopte, vol aandacht voor het buitengewone wat mij overkwam. Een verfijnd genoegen was mij ten deel gevallen, iets geïsoleerds, afstandelijk, zonder enige aanwijzing van zijn oorsprong.(…) Ik voelde mij niet langer middelmatig, afhankelijk, sterfelijk. Waar kwam deze almachtige vreugde vandaan? Ik voelde dat die verbonden was met de smaak van de thee en het koekje, maar die te boven ging.(…) Ik nam nog een tweede slokje, waarin ik niets meer vond dan in het eerste; daarna een derde, dat me nog minder gaf dan het tweede. Het is tijd om te stoppen; het drankje verliest zijn toverkracht. Het is duidelijk dat de waarheid die ik zoek, niet in het kopje te vinden is, maar in mijzelf.” deredactie.be/kunsten

Op  dbnl/proust wordt het mooi beschreven:   Ondanks zijn enorm psychologisch inzicht en bewustzijnsniveau kon Proust de wereld later nog zo onvervormd waarnemen als op de eerste dag. Onder zeer gunstige materiële omstandigheden ontwikkelde hij een techniek die hem in staat stelde weerstand te bieden aan de druk het denken te normaliseren, te mechaniseren en te automatiseren.  

  

Sites mbt Marcel Proust

dbnl/proust

hofhaan./honderd-jaar-verloren-tijd-de-modernistische-kathedraal-van-marcel-proust/

cobra/boek

erikgveld/marcel-proust

Nieuwe ideeen, beetje meer structuur.

Ik vertelde al eens eerder

 dat ik er moeite mee heb om structuur te vinden

sinds ik met pensioen ben

Het eerste jaar gooide ik de hele bestaande structuur om

Ineens geen 9 uur per dag meer werken

Maar ook ineens niet meer om 06.00 uur opstaan

en s' avonds om 10.00 uur naar bed

Nee, ineens kon ik opblijven zolang ik wilde

en dat werd al gauw 02.00/03.00 uur

Wat ik daarbij vervelend vond was dat mijn morgens verdwenen

En ik hield daarvan

Het zachte licht, de zeeën van tijd voor me

 Langzaam heb ik daar nu wel een meer normaler ritme in gecreëerd

Ik ben me de afgelopen jaren gaan realiseren hoe heerlijk het is om vrij te zijn

Maar ook hoe moeilijk het is ineens geen ""reden"" meer te hebben

Ik ben competentietester geweest

En natuurlijk maakte ik de testen die ik afnam ook zelf

Er was een heel leuke motivatie test

Waar wordt je nu door getrickerd, wat maakt dat je dingen graag doet

dat het vrijwel moeiteloos gaan?

Bij mij waren dat:

Creatief denken

Analyseren

Leren

Op kantoor kwamen dit goed van pas, maar thuis zittend?

Gelukkig heb ik mijn historische weblogs

Hier kan ik antwoorden zoeken op vragen die ik heb 

en ik leer er iedere keer weer wat van

 Maar verder?

Vorig jaar ben ik met mijn boeken projecten begonnen

Wat me zoveel plezier geeft

en een stok achter de deur is

Nu heb ik er nog iets nieuws bij gevonden

1) Informatie zoeken over ""creativiteit""etc en op dit blog plaatsen

en

 op Facebook

2) Zet ik nu iedere dag een spreuk met een schilderij van mij

Ik zoek een spreuk die min of meer op mijn eigen situatie slaat

Groot voordeel erbij is dat ik nu alle vrijheid heb om schilderijen nog eens te laten zien

Het geeft me allemaal veel plezier

Wat heb ik zoal gedaan?

Vandaag een regenachtige dag

Er wordt ook storm voorspeld, maar daar is hier nog niets van te merken

Ik zit achter mijn bureau
Ik kijk omhoog

Af en toe valt er een blad naar beneden

Wat deed ik gisteren zo allemaal?

Ik bakte een taart

Ik schilderde aan mijn herfstschilderij

Het is nu voor een groot gedeelte klaar 

 Nu ga ik er nog ""EENHEID "" in brengen, een heel leuk proces.

Ik heb het al in mijn hoofd

Meestal is er altijd wel iets wat ik minder geslaagd vind aan een schilderij

Maar deze keer is alles gelukt, WOW

Wat heb ik vandaag gedaan?

Begonnen met mijn twee Emma kaarten

Emma Bovary en Emma Woodhouse

nav de boeken die ik las

Ik heb de grote herfstbladeren op de muur gehangen

Naast een foto van mijn moeder

en een schilderijtje van mijn vader

Ik ben met een nieuw "systeem" begonnen

Sinds ik met pensioen ben heb ik moeite met TIJD, tijd vliegt

Er zijn dagen geweest dat ik me aan het eind van de dag afvroeg

Wat heb ik vandaag eigenlijk gedaan?

Ik heb geëxperimenteerd met opschrijven en de tijd erachter schrijven wanneer ik iets deed. Op zich leuk en handig, want ik kan het later nog eens terug lezen. Maar het gaf niet echt een voldaan gevoel. Wat ik nu doe geeft een veel beter gevoel. Ik bedenk van te voren wat ik wil gaan doen en geef me een tijdslimiet. Dus bijvoorbeeld 1 uur schilderen, 1 uur op mijn weblogs, 1 uur strijken etc.  Ik doe het nu een paar dagen en het bevalt erg goed.

• Ik doe meer dingen op een dag.
• Ik vond het irritant dat ik zo traag ben geworden. Sinds ik zoveel tijd heb is het zo van "morgen kan ook"  Mañana. Ik doe de dingen nu sneller en dat geeft een goed gevoel.
• Ik merk nu eerder wanneer ik afgeleid word.  Ik keer dan terug naar mijn eerste plan. Het geeft rust.
• Ik merk dat wat ik doe minder tijd kost dan ik aannam. Ik doe dan nog iets extra's wat in het verlengde ligt van wat ik wilde doen.

IK WIL WEER EEN MIDDAG HEBBEN

Ik heb al eens eerder geschreven dat ik het moeilijk vind om na mijn pensioen een nieuwe regelmaat te vinden. Jarenlang stond ik om 06.00 op en was vaak ' s avonds om 20.00 al zo moe dat ik op de bank in slaap viel. De laatste jaren van mijn werk had ik hier zo'n hekel aan gekregen. Toen ik met pensioen ging was het zo heerlijk om heel laat te kunnen gaan slapen. Maar keerzijde was dat ik ineens geen morgens meer had. En dat terwijl ik vroeger daar zo van genoot.

L A S T I G

Ik ben er nog niet uit. Wel ben ik nu 's morgens weer veel vroeger wakker en ga ik standaard om 24.00 uur slapen. Die routine bevalt me goed. Maar.......

IK WIL WEER EEN MIDDAG HEBBEN

Het klinkt misschien gek, maar de tijd vliegt nog meer sinds ik alle tijd van de wereld heb. Ik verveel me nooit en dat is natuurlijk mooi, maar ik kom ook tot heel weinig, en dat irriteert me. Zo zijn mijn middagen om voor ik het weet en wat heb ik dan eigenlijk helemaal gedaan?

Het vreemdste, sinds ik met pensioen is, is dat ik nog steeds alles doe wat ik vroeger ook deed:

Huishouden

Boodschappen

Wandelen

Lezen

Bakken

Schilderen

Bloggen

Maar daarnaast werkte ik vroeger ook nog 4 x 9 uur per dag

Waar zijn die 9 uur gebleven????

Het is nu de eerste dag van juli en ik ga proberen leukere middagen te krijgen

Dat het niet ineens weer tijd is om te gaan koken

dat het niet weer ineens tegen de avond is.

IK GA ER NU MEE BEGINNEN ;-)

Hoe gaat het met al mijn goede voornemens?

Zelfportret

 

Dit jaar ga ik op zoek naar nieuwe structuren in mijn leven. Wat vind ik wel en niet leuk om te doen. Ik vind het leuk om eens per maand te kijken hoe het met de ideeën die ik heb gaat.

 

Per half uur van bezigheid veranderen

Ik heb het 1 dag volgehouden en ben er dus al heel gauw mee gestopt. Wel probeer ik me meer bewust te zijn van het moment van de dag en meer wisselende activiteiten op een dag te doen.Was het vorig jaar zo dat de tijd vloog en dat het ""ineens"" weer bijna nacht was, nu sta ik regelmatig vroeg (er) op en kijk ik wat vaker naar de klok om te weten welke tijd het is.

 

Mijn literatuur-lees project

Ik wil dit jaar 24 boeken uit de wereldliteratuur gaan lezen. Mijn streven was om meer geconcentreerd te gaan lezen. Hiermee ben ik op schema en ik vind het heel leuk om te doen. Het geconcentreerd lezen lukt. Ik lees nu ook boeken van schrijvers die ik anders nooit gelezen had en dat vind ik een aardige bijkomstigheid. Vanuit dit "project" heb ik ook een nieuw idee ontwikkeld.

 

Van elk boek dat ik lees schilder ik een kaart

Ik heb 3 boeken gelezen en heb 3 kaarten gemaakt. Dit is dus 100% gelukt. Ik verwacht ook dat ik dit heel 2014 vol ga houden.

 

 5 kaarten per week schilderen

Dit lijkt gemakkelijk haalbaar te zijn. En toch is het vorige maand niet gelukt. Ik heb er 2 per week geschilderd. Dat valt dus tegen, dat moet anders.

 

Nieuwe recepten uitproberen

Ik heb 2 nieuwe recepten uitgeprobeerd en ik vond het allebei niet lekker. Dat maakte dat ik daarna weer teruggevallen ben in het bekende koken. Toch vind ik dit jammer. Dus wil ik het graag weer  opnieuw gaan proberen.

 1 maal per dag een Tarot kaart trekken
 

Dit is goed gelukt. Ik heb heel veel zwaarden kaarten getrokken. Wat naar mijn idee erop wijst dat ik in mijn denken vastloop. ik ben nu een beetje aan het experimenteren hoe ik dit kan veranderen. De laatste kaart die ik trok, op een duidelijke vraag die ik stelde, gaf aan dat ik me verlies in dromen en ""wishfull thinking"", Dat was wel even schrikken. Maar het bracht me ook direct op een heel andere benadering, een benadering die ik veel en veel leuker vind, Hier ga ik dus ook eens mee oefenen.

Ik heb opgeschreven wat ik in maart extra wil doen. Dit naast datgene wat ik sowieso doe, nl. het huishouden en internetten/bloggen

 

Ik besteed heel veel tijd achter de computer. En hoewel ik me kostelijk amuseer en er veel van opsteek, wil ik dit toch verminderen. Want het kan me ook een katterig gevoel geven.

 

Ik wil de zolder opruimen. Alles wat weg kan zet ik in het berghok. Aan het eind van de maand wil ik het laten ophalen door de Gemeente

 

Ik wil minimaal 15 kaarten per maand maken, liefst 20

 

Per dag wil ik 1 Tarotkaart trekken

 

1 maal per week een nieuw recept uitproberen.

 

Verder gaan met de plaid die ik aan het breien ben

 

Een paar uur per week besteden aan tekenen

 

 2 keer per dag 20 minuten mediteren



Experiment

Was het in het begin van mijn pensioen nog leuk dat ik zoveel vrije tijd had, zoveel vrijheid, eindelijk geen MOETEN, nu begint het me een onvoldaan gevoel te geven. Ik krijg er ook last van dat ik geen doelen meer heb. Ik sta sinds kort vroeger op en heb ook mijn late naar bed gaan beteugeld. Dat voelt al erg goed.

Ik heb me voorgenomen op zoek te gaan naar structuur en gisteren ben ik met een experiment begonnen. Om het half uur ga ik iets anders doen. Ik loop al langer met dit idee rond, maar vond het nogal gek, waarom zou ik mezelf dat aandoen?

Onlangs las ik op een blog Thuis. een stuk over structuur. Het betreft hier iemand die ME heeft en moet leren met haar energie om te gaan. Zij mag een half uur iets doen en gaat ( moet ) dan rusten, iets wat helemaal niet bij haar aard past.

Ik dacht, he, zo gek is mijn idee dus niet......Gisteren ben ik er enthousiast mee begonnen en ik vond het zowaar leuk. Vandaag ben ik er verder mee gegaan. Een half uur blijkt best kort te zijn. Voordeel is dat ik nu meer doe dan daarvoor en dat was 1 van de dingen die ik hoopte. Van nature ben ik geneigd om de dingen waar ik mee bezig ben af te maken, dus het voelt vreemd aan om midden in een bezigheid ineens te stoppen. Wordt vervolgd.....

Vanmorgen ben ik met het boek ""de Wereld vergeten"" van María Dueñas begonnen. Ik heb het uit de bibliotheek gehaald en was het eigenlijk vergeten. Toen ik vanmorgen de stapel biebboeken bekeek zag ik het ineens. Het leest als een trein en dat tot nu toe in 2 x een half uur :-)

Tijd, structuur....en.......

Sinds ik met pensioen ben is tijd voor mij veranderd. Waar ik me het meest over verbaasde is, hoe het kan dat ik vroeger alles deed wat ik nu ook doe, maar daarnaast ook nog 4 x 9 uur werkte. Ik dacht waar haalde ik de tijd vandaan? Nu ik zoveel tijd extra heb zeg ik vaker dan vroeger TIJD VLIEGT! Is dat geen raar fenomeen?

Ik heb me niet gerealiseerd dat ik toen ik met pensioen ging totaal geen structuur meer zou hebben. Ik dacht alleen aan alle vrijheid die ik zou krijgen. Nooit meer zo vroeg opstaan, nooit meer zo moe zijn s' avonds.

Bovendien hoe heerlijk zou het zijn wanneer ik onder de druk van veranderingen af zou zijn. Naast de vergaderingen, waar ik altijd al een hekel had, kwamen steeds meer  heidagen, dagen die erop gericht waren om ""die neuzen dezelfde kant op te laten staan""

De laatste jaren heb ik veranderingen meegemaakt sneller dan de wind.

Wanneer je ergens lang werkt denk je dat je alle vormen van samenwerken en leiderschap wel gezien hebt. Onbekend voor mij waren echter zelfsturende teams met een leiding die "boven" zeer belangrijk werk deed, maar zich niet bezig hield met de werkvloer. Ik ben altijd autonoom ingesteld geweest, ik vond het prima wanneer ik mijn gang kon gaan. Maar leidinggevende niet meer kennen vond ik wel een vreemde ontwikkeling, vooral wanneer ze me dan ook nog wilden beoordelen. Van collega's hoorde ik dat de zelfsturende teams overigens alweer opgeheven zijn....... Ik kon me slecht terugvinden in de politieke keuze's die de laatste jaren gemaakt werden. Handhaven, het woord was mij in eerste instantie totaal onbekend, werd belangrijker dan motiveren en kansen scheppen. Gelukkig kon ik de laatste jaren als competentietester werken. Op mijn 57 leerde ik een compleet nieuw vak en wat een plezier heb ik ervan gehad. En wat mis ik het. Iets wat ik op het moment dat ik met pensioen ging niet verwachtte. Ik was alleen maar heel erg opgelucht. Misschien mis ik dit het meeste, iets nieuws leren en mijn hersens gebruiken.
Wordt vervolgd............  

Afscheidsreceptie

Het is zo 'n leuk afscheid geweest

We denken er met zoveel plezier aan terug

En wat heb ik een mooie cadeaus gekregen

 

Het afscheidsboek

een lange traditie

nu heb ik er ook 1 gekregen

al die lieve woorden

en die mooie foto's en kaarten

echt iets om nog heel vaak in te kijken