maandag 6 juni 2016

Mijn boekenproject 2016. John Steinbeck's Cannery Row.

“Cannery Row in Monterey in California is a poem, a stink, a grating noise, a quality of light, a tone, a habit, a nostalgia, a dream.

John Steinbeck, Cannery Row

Ik las de afgelopen maand 2 boeken m.b.t. John Steinbeck. Een biografie waar ik een andere keer iets over zal zeggen en de roman "Cannery Row". Ik  las 2 jaar geleden het boek "Druiven der Gramschap" van John Steinbeck en vond het prachtig. Daarna las ik het boek "Reizen zonder John" van Geert Mak en vanaf dit moment ben ik zeer geïnteresseerd geraakt in het leven van John Steinbeck. Ook wilde ik meer van zijn boeken gaan lezen. Maar dat is nog niet zo gemakkelijk. In de bibliotheek kan ik alleen boeken vinden in het Engels. Dus ben ik dit boek gaan lezen in de taal waarin het is geschreven. En dat is toch wel een ander gevoel. Ik las nu de woorden van de schrijver zelf.
















Links John Steinbeck, rechts Ed Ricketts

Cannery Row is een leuk boek. Een dunnetje, dat had ik niet verwacht. Maar het kwam wel goed uit want de biografie over John Steinbeck was echt heel dik en ook in het Engels, dus namen de boeken aardig wat tijd in beslag. John Steinbeck schreef Cannery Row na de 2-e Wereldoorlog. Tijdens de oorlog was hij als oorlogscorrespondent naar Europa gegaan. Soldaten hadden gevraagd of hij niet een leuk ontspannen boek voor hen kon schrijven, weg uit de ellende. John zelf had last van heimwee gekregen. Dus kwam hij op het idee terug te keren naar de stad waar hij in zijn jonge jaren zo'n fantastische tijd had gehad, San Fransisco.


John werd geboren in Californië. Als beginnend schrijver woonde hij samen met zijn vrouw in Monterey, vlakbij San Francisco. Het waren de jaren 30 en in de USA was de grote Depressie in volle gang. Niemand had geld. In deze tijd ontmoet John de maritiem bioloog Ed Ricketts. Ed woonde en werkte in een laboratorium aan de straat die later naar John Steinbecks boek Cannery Row genoemd zal worden. Zij werden dikke vrienden. Ed is een enorme inspiratiebron voor John Steinbeck. Hij is een filosofisch ingestelde man, die beroemd zal worden om zijn biologisch onderzoek. Hij is een holistisch ecoloog lang voordat anderen van het begrip ecologie gehoord hadden.


In het laboratorium van Ed komen 's avonds allerlei gelijkdenkenden bij elkaar.  Er is geen tv, geen internet. Ze hebben wel een grammofoon en een radio. De vrienden lezen elkaar boeken en poëzie voor. Er zijn feesten, men danst, drinkt en discussieert over van alles en nog wat. Het lijkt mij een heel fantastische tijd geweest. In het boek Cannery Row gebruikt John Steinbeck zijn herinneringen aan deze tijd.



In het boek speelt Doc een grote rol. Ed Ricketts stond model voor Doc. Andere figuren die in het boek voorkomen zijn Dora, eigenaresse van het bordeel. De vrouwen die er werken. De Chinees Lee Chong die een supermarkt runt, waar je werkelijk alles kunt kopen en Mack en zijn vrienden. Deze laatsten zijn werkloos. Via een stunt komen zij in een huis terecht dat van Lee Chong  is. Zij richten het huis in en het wordt er gezellig. Ze krijgen ook een hond. Op een gegeven moment krijgen de vrienden het idee dat ze een feest willen geven voor Doc. Er vinden allerlei voorbereidingen plaats. Alles lijkt goed te gaan tot het moment suprême. Doc zelf is afwezig. Het feest loopt echter op een vreselijke manieruit de hand. Wanneer Doc thuiskomt is er een enorme chaos.
 
Er gebeurt van alles en nog wat in Cannery Row.
 
Ik hou van de boeken van John Steinbeck. Zijn taal is krachtig. Elk hoofdstuk van Cannery Row is een afgerond verhaal op zich. Net als Ed heeft John Steinbeck een grote liefde en eerbied voor de natuur.
 
Was John Steinbeck the First Social Ecologist?
 
John Steinbeck was our first social ecologist. In addition to understanding the power of informal networks, the writer realized that an informal network needs somewhere to call home—and that home is found in “gathering places” like Danny’s house in Tortilla Flat and Doc’s lab in Cannery Row, where Mack and the Boys drop in and out at will, reinforcing the importance of having a place where everyone is equal, humor presides, information changes hands, and issues are discussed and resolved in a safe setting. Steinbeck’s relationship with the real-life marine biologist Ed Ricketts, with whom the writer learned to view the world through the lens of ecology, provided the inspiration for Mack and the vocabulary for the writer to translate the principles of marine ecology into the framework of social ecology—but that is a story for another time. steinbecknow
 
Sfeerbeelden van Cannery Row
 
 
Oude foto
 
 
Ed's lab
 
 
Cannary Row - John Steinbeck
Huckleberry Finn - Mark Twain
 Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John
Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen
 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede
 

zondag 5 juni 2016

MIjn 49 weken project. In een groter formaat schilderen.

Vorige week zondag bedacht ik voor mijn 49 weken project (Iedere week een nieuwe uitdaging) dat ik deze week weer eens wilde proberen om groter te schilderen.

Lang, lang geleden ben ik begonnen met kaarten te schilderen met plakkaatverf. Ik ontdekte dat de verf bovenop het papier opdroogde en na een tijd kon gaan barsten. Een soort craquelé effect. Ik vond dat heel vervelend. Op een goede dag kochten mijn man en ik een doos met waterverf en hebben een dag van alles uitgeprobeerd. Hadden geen idee wat we deden maar hadden wel veel plezier. Tot mijn verbazing zag ik dat de verf in het papier trok. Groter nog was mijn verbazing dat wanneer de verf droog is ik erover heen kan verven. Bij plakkaatverf wordt dat een knoeiboel. Bij waterverf geeft het mooie effecten. Ik was verkocht. Voortaan zou ik gaan verven met aquarelverf.

Op kantoor ging er op een goede dag een collega weg en we bedachten dat we haar een afscheidsmap zouden geven. Iedereen zou iets maken en in die map stoppen. Ik maakte een collage van werkende mensen. (Ik werkte bij het arbeidsbureau). De vestigingsmanager vond het zo mooi dat ze vroeg: "Zou je dat ook in het groot kunnen maken, dan hangen we het hier op?" Vanaf dat moment ""exposeerde""  ik op kantoor. Zo'n 4 keer per jaar hing ik iets nieuws op. Het sloeg goed aan. Ik schilderde in formaat 1.00 meter bij 70 cm en gebruikte de grootste aquarelkwast die ik kon vinden. Voor die tijd wist ik niet eens dat er zulke grote aquarel kwasten bestonden.





Dit stopte toen ik met pensioen ging. Het eerste jaar na mijn pensioen maakt ik nog 4 grote schilderijen met als onderwerp de seizoenen en toen hield het op.

Ik begon kaarten te schilderen. Ook heel leuk
Hier zien jullie het verschil tussen het formaat van de kaarten en wat ik nu geschilderd heb


Ik zit mezelf eigenlijk een beetje dwars
Allerlei vervelende gedachten
Waarom zou je nog groot schilderen?
Wat voor zin heeft het?
Zijn nog de vriendelijkste

Pas zag ik een programma op de tv met Adriaan van Dis
Hij vertelde dat je nooit, nooit, nooit mag denken als schrijver
""Wat is de zin van het schrijven van een boek
Er zijn al zoveel boeken geschreven""
Wanneer je als schrijver naar een boekenbeurs gaat
 en je ziet al die duizenden boeken van nieuwe schrijvers
dan kunnen deze gedachtes gemakkelijk toeslaan
Maar nooit, nooit, nooit mag je je aan dit soort gedachten overgeven
Want dan komt er geen boek mee eruit je vingers

Ik dacht dat advies neem ik me ook maar eens ter harte


Ik wilde deze week dus "GROOT"" schilderen
Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan
Want wat dan?

Ik zit steeds in mijn hoofd met een vrouw en een vogel
Maar die schilderijen zie ik eigenlijk constant bij andere schilders
Het idee van de schrijver en de boekenbeurs
en je er niets van aantrekken hielp hierbij niet
Er kwam geen vrouw met een vogel uit mijn handen

Ik schilderde een kaart bij een boek dat ik las
En vond het lelijk

Het werd woensdag en ik had nog niets


Uiteindelijk dacht ik
En nu ophouden
Je hebt een hele verzameling op Pinterest
waarvan je altijd denkt
Dat ga ik nog een schilderen
Je begint er gewoon mee
Zo gezegd, zo gedaan
Mijn voornemen was
een serie kaarten schilderen of een groot schilderij beginnen
Hoewel ik zelf niet 100% tevreden ben
ben ik wel bezig geweest
En ik wil proberen ermee door te gaan


DE KOMENDE WEEK
Ik wil een paar recepten zoeken en uitproberen op vegetarisch gebied
Recepten zoals ik ze nu niet kook
Maar die me wel lekker lijken 
MIJN 49 WEKEN PROJECT
  1. Pesto maken
  2. Wanten/handschoenen breien
  3. Sokken breien
  4. De theorie rond het bakken van een cake
  5. Mijn kaarten op een nieuwe manier tekenen
  6. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
  7. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
  8.  De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
  9. Europa is helemaal veranderd sinds ik naar school ging. Hoe heten de landen nu?
  10. Groentespreads maken
  11. Crêpes Suzette maken
  12. Hoe maak ik Baba Ganoush
  13. Quakers en Amish
  14. Indianen
  15. De slavernij
  16. Treinen in America
  17. Route 66
  18. Tolstoi (afkomstig via mijn boekenproject)
  19. een nieuwe TV kopen
  20. Kaarten maken n.a.v het nieuws
  21. rouwkaarten ontwikkelen
  22. Een nieuw tijdschema bedenken
  23. Vrijer teken- en schilder materialen gebruiken
  24. Modekwartier
  25. Afsluitende week globale informatie USA
  26. Tuinplanten voor schaduwtuin zoeken
  27. Wat staat er voor info op de website van de bibliotheek 
  28. Welke smartphone past bij ons?
  29. Schoonmaken, hoe kan het beter? Hoe kan het handiger
  30. Smartphones
  31. Hoe kan ik mezelf beter ""gronden""
  32. Evenwicht vinden tussen ""gronden"" en Wat is Instagram?
  33. ""Gronden"" en een serie kaarten schilderen of een groot schilderij beginnen
  34. Nieuwe vegetarische recepten uitproberen

vrijdag 3 juni 2016

Wandeling om het huis.

 
Wat is het toch heerlijk buiten
We hebben hier 1 zware regen en onweersbui gehad
Maar verder is het warm en lekker buiten
Ik loop zonder jas
het voelt echt als zomer
 
De eerste lentepracht is verdwenen
Nu zijn er heel veel van deze bloemen te zien
is de naam niet "wilde roos"?

 
Ik vind ze mooi

En er zijn 2 meerkoetjes geboren/
 
 

woensdag 1 juni 2016

Het geheim van spi-spa-spulletjes.

 
Code geel hoorden we een paar dagen
Maar hier bleef het mooi weer
Warm, lekker, zonder jas naar buiten
 
Maar toen om 17.50 werd het ineens aardedonker, gerommel
en ja, een bui barstte los
 
 
Ik dacht vooral aan alle pas geplante planten
Heerlijk die regen, maar wel kei en keihard
Vindt een plant regen in die mate leuk?
 
Nu ze hebben het allemaal overleefd
 

Ja, we hebben nieuwe planten gekocht voor de voor-en achtertuin
Althans een begin ervan
Het zijn heel andere planten
 dan die ik dacht te zullen kopen
toen ik onderzocht welke planten in de schaduw kunnen
Ik weet de namen niet meer van de planten die ik kocht
Ik weet allen nog maar lupine
 
Vandaag ben ik weer naar het tuincentrum geweest
 
 
 
Er is zoveel leuks te koop
Onlangs las ik in de Flow een column van Aaf Brandt Cortius
Zij vertelt over een leuk nieuw winkeltje bij haar in de buurt 
  en vraagt een vriendin mee te gaan
De vriendin zegt ""O, dat zijn spi-spa-spulletjes""
Wanneer zij dit tegen zichzelf zegt is iets ineens minder leuk
Volgens Aaf werkte het bij haar ook
 
Vandaag probeerde ik deze toverwoorden uit
En HET HELPT
 

Wel stond ik nog met een doosje met 8 reukdingetjes in mijn handen
Voor het brandertje die ik vorige week hier kocht
Toen wist ik nog niet van spi-spa-spulletjes :-)
 
De geur die ik nu heb blijkt best zwaar
Ik dacht ik wil lavendel
Lavendel bleek vies te ruiken
Maar lelietjes van dalen heerlijk
Ik heb het teruggelegd
Niet vanwege spi-spa-spulletjes
......................
Maar omdat ik het betaalsysteem niet snapte
En er niemand in de buurt was om me te helpen
 

 
En verder wandel ik veel
 
Deze tijd van het jaar is zo mooi
 
We gaan in ieder geval altijd even langs de nieuwe Romeinse tuin in de wijk
 
 

 

 

maandag 30 mei 2016

Mijn biografie project 2016. Grace Coddington.


Vorige maand heb ik een heel leuke biografie gelezen
 Ik kwam het boek toevallig tegen in de bibliotheek.
Ik vond het zo leuk dat ik het zelf kocht
 Grace Coddington
 Creative director van de Amerikaanse Vogue
Zij haalt herinneringen op aan haar jeugd in Wales
 Haar tienerjaren toen zij model was
 Zij begon net even voor de creatieve explosie
van het jonge en hippe Londen
 met ontwerpers als Mary Quant
Maar zij maakte ook een deel hiervan intensief mee
Zij werkte deels in Londen en deels in Parijs
En bouwde zo een heel netwerk op van ontwerpers en fotografen


Het boek is grappig en lichtvoetig geschreven
 Het is ook geïllustreerd met mooie tekeningetjes van Grace zelf


Grace begint bij de Engelse Vogue. Het is leuk om de beschrijving te lezen hoe zij hier als broekie  binnen komt. Na jaren hier gewerkt te hebben stapt ze over naar de Amerikaanse Vogue. Zij en Anna Wintour kunnen goed met elkaar opschieten.

Grace beschrijft de samenwerking tussen haar en beroemde fotografen en modellen. Ik leer er veel van. Ik hou van mode en fotografie. Op mijn Pinterest pagina kan ik mooi veel informatie over dit alles kwijt.
Over haarzelf:      pinterest/gmwatercolors/grace-coddington

Wat ook zo leuk is aan Grace is haar liefde voor katten



Ik ben blij dat ik het boek nu zelf heb
 Want nu kan ik het herlezen en zaken opnieuw opzoeken
Ik heb er best al veel van opgestoken
Maar er valt nog genoeg te leren

En via Instagram
ontmoet ik iemand die Grace zelf heeft ontmoet
kikascharm/launch-of-grace-coddingtons-perfume

Leuk om te lezen en de foto's te bekijken
Maar bovenal .........
Ik lees voor het eerst dat het 2-e deel van het boek in september uitkomt
Ik had daar geen idee van
Wel was mij opgevallen dat er veel tijd besteed werd aan de beginjaren
Er komt dus nog een 2-e deel over de jaren bij de Amerikaanse Vogue
LEUK

Ik had hier eerder leuke You tube filmpjes mbt Grace neergezet
Maar ik heb de indruk dat ze mijn blog langzaam maken
Er zijn echt leuke films over haar

vrijdag 27 mei 2016

Heerlijke wandeling in de natuur.

 

Gisteren wandelde ik met een vriendin
Door een stadspark aan de voet van haar woning
Het was er heerlijk
Overal wilde bloemen
 
    Toen we bij een bruggetje kwamen landde deze libel naast ons
Hij leek een beetje saai, vergeleken met de aqua kleurige libellen
Maar thuis zag ik pas wat een bijzondere kleur blauw op zijn lijfje
 

Overal vlinders, waarvan deze het bijzonderst vanwege de oranje kleur
 
 
Veel water





















We plukten een mooi boeket bloemen
Én zagen toen deze schoonheid
 













 Wat is het momenteel toch heerlijk buiten


 

woensdag 25 mei 2016

Naar het tuincentrum.

 
Vandaag ben ik naar het tuincentrum geweest
De planten in de 2 nieuwe rieten hangers waren al uitgebloeid
Deze keer koos ik voor geraniums
met kleine blauwe bloempjes 
 
Ik vind het altijd heerlijk om er rond te lopen
En te kijken naar alle dingen die er verkocht worden
 
Zoveel keuze
 

Ik zag 1 bloeiende roos
 
 
Een nieuw mandje gekocht
 
 
En dit blauwe ""hoe noem je zoiets?"



 

dinsdag 24 mei 2016

Boekenproject 2015. Vaders en Zonen van Toergenjev.

In april las ik het boek Vaders en Zonen van Toergenjev. Ik wist van deze schrijver helemaal niets. Ik las op de flap dat het 1 van werelds meesterwerken is. Eerlijk gezegd viel het me tegen. Het verhaal kon me in mindere mate boeien.

Hoofdthema van dit verhaal is een generatieconflict, waarin 'de zonen', de jonge arts Bazarov en zijn vriend Arkadi, zich afzetten tegen de ideeën van de oudere generatie. Bazarov is in Rusland het prototype geworden van de 'nihilist', die slechts waarde hecht aan de wetenschap en een materialistische filosofie verkondigt. Bazarovs afkeer van geloof en tradities leidt tot een botsing met de vader en oom van Arkadi.  deboekensalonvan-alle-tijden-vaders-en-zonen

Ik ergerde me eigenlijk vanaf het begin aan de figuur van Bazarov
Vond hem vervelend en eigengereid
Ik begrijp de vaders beters dan de zoons, althans dan Bazarov

Ik had intens te doen met de ouders van Bazarov, die zo blij waren dat hij weer huis kwam. Die zo trots op hun zoon zijn. Die van gekkigheid niet wisten wat te doen om hem te plezieren. Hun enorme verdriet toen bleek dat Bazarov bij de behandeling van een zieke een infectie kreeg, waardoor hij ziek werd en stierf.

Ik las dat Toergenjev te maken kreeg met censuur en ik vroeg me af waarom. Het wordt me niet helemaal duidelijk. Tot ik het volgende op wikipedia/ Ivan Turgenev lees.

Fathers and Sons ("Отцы и дети"), Turgenev's most famous and enduring novel, appeared in 1862. Its leading character, Eugene Bazarov, considered the 'first Bolshevik' in Russian literature, was in turn heralded and reviled as either a glorification or a parody of the 'new men' of the 1860s. The novel examined the conflict between the older generation, reluctant to accept reforms, and the nihilistic youth. In the central character, Bazarov, Turgenev drew a classical portrait of the mid-nineteenth-century nihilist. Fathers and Sons was set during the six-year period of social ferment, from Russia's defeat in the Crimean War to the Emancipation of the Serfs. Hostile reaction to Fathers and Sons ("Отцы и дети") prompted Turgenev's decision to leave Russia. As a consequence he also lost the majority of his readers. Many radical critics at the time (with the notable exception of Dimitri Pisarev) did not take Fathers and Sons seriously; and, after the relative critical failure of his masterpiece, Turgenev was disillusioned and started to write less.

Ik vind het jammer, misschien moet ik het op een later tijdstip nog eens lezen. Misschien eens kijken of ik een biografie over zijn leven kan vinden.

 
Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John
Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen
 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

maandag 23 mei 2016

Een regenachtige dag.


Het regent
 
Natte bloemblaadjes op de grond


En zij blijft zitten
En hij is druk bezig
 
 

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015