49 weken traject. Vegetarisch koken. Een Egyptische schotel en Zalabia.

Voor mijn 29 weken project (iedere week iets nieuws leren) wilde ik wat nieuwe vegetarische recepten leren maken. Dat is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Allereerst zocht op Google. Maar dan krijg ik van alles en nog wat wat ik niet zoek. Wat zoek ik dan eigenlijk? Goede vraag, ik besefte dat ik het niet weet. Uiteindelijk maakte ik humus. Ik ben vergeten een foto te maken. Ik deed het uit mijn hoofd. Ik had een foto op Instagram met avocado gezien. Het zag er zo lekker uit. Jammer genoeg kon ik de foto niet meer terugvinden. Ik deed de avocado naast de humus. De humus was niet lekker en niet vies. Te dik. Dat moet ik dus nog eens over doen.

 

 Ik realiseerde me later dat ik misschien meer moet zoeken bij salades.

Maar ineens herinnerde ik me de werkelijk heerlijke aardappelschotels die ik heb gegeten in Egypte. En het is ook nog Ramadan, dus dit is een mooie combinatie. Mijn schoonmoeder, schoonzussen en mijn man maken de schotel om je vingers bij op te eten. En ik probeerde het eerder en het was flut. Nu wil ik het echt goed doen.

En zowaar het is gelukt. De schotel bestaat uit een combinatie van aardappel, tomaat, ui, ketoembar, komijn, knoflook, gember, bouillon, tomatenpuree, peper en zout. Je legt laag over laag in de ovenschotel. Gier over elke laag wat saus en uiteindelijk bouillon tot aan de bovenste rand. Overdek met aluminiumfolie. Laat het even koken op het fornuis en zet het dan in de oven op hoge stand. Het aluminiumfolie weghalen en terugzetten in de oven zodat overtollige vocht verdwijnt.

Dit ga ik nu zeker vaak maken.

EN,TA,TA.....

We maakten Zalabia, een Arabische zoete lekkernij die bij Ramadan hoort

EN HET LUKTE

 

We maakten het 2 keer. De eerste keer vergaten we het suikerstroopje en deden er poedersuiker overheen.

 

De tweede keer met suikerlaagje

In dit suikerlaagje gaat wat limoen en dat smaakt heerlijk

 

Maar waar ik vooral trots op ben is dat het de 2-e keer zo goed rees

We gebruikten gedroogde gist

Tip uit Egypte, zet het deeg even in een zacht verwarmde oven

 

Het deeg was wel 4 maal zo hoog geworden

 

Ze waren heerlijk

 

 

DE KOMENDE WEEK

 

Op Instagram zie ik aquarellisten die zo anders schilderen dan ik

Ik wil daar eens op gaan oefenen

Begrijp me goed

Ik ben heel trots op wat ik maak

Maar ik kan er altijd wat bij leren

Het gaat me erom

Iets losser, het materiaal iets vrijer te gaan leren gebruiken

 

MIJN 49 WEKEN PROJECT

Hieronder: Blauw heb ik gedaan, zwart zijn ideeën die ik nog wil uitvoeren

1. Pesto maken
2. Wanten/handschoenen breien
3. Sokken breien
4. De theorie rond het bakken van een cake
5. Mijn kaarten op een nieuwe manier tekenen
6. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
7. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
8.  De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
9. Europa is helemaal veranderd sinds ik naar school ging. Hoe heten de landen nu?
10. Groentespreads maken
11. Crêpes Suzette maken
12. Hoe maak ik Baba Ganoush
13. Quakers en Amish
14. Indianen
15. De slavernij
16. Treinen in America
17. Route 66
18. Tolstoi (afkomstig via mijn boekenproject)
19. een nieuwe TV kopen
20. Kaarten maken n.a.v het nieuws
21. rouwkaarten ontwikkelen
22. Een nieuw tijdschema bedenken
23. Vrijer teken- en schilder materialen gebruiken
24. Modekwartier
25. Afsluitende week globale informatie USA
26. Tuinplanten voor schaduwtuin zoeken
27. Wat staat er voor info op de website van de bibliotheek 
28. Welke smartphone past bij ons?
29. Schoonmaken, hoe kan het beter? Hoe kan het handiger
30. Smartphones
31. Hoe kan ik mezelf beter ""gronden""
32. Evenwicht vinden tussen ""gronden"" en Wat is Instagram?
33. ""Gronden"" en een serie kaarten schilderen of een groot schilderij beginnen
34. Nieuwe vegetarische recepten uitproberen
35. Vrijer schilderen

 

Naar Bronckhorst met vriendinnen.

Eergisteren ben ik met 2 vriendinnen naar Bronckhorst geweest

Het kleinste stadje van Nederland aan de IJssel

Lang, lang geleden ben ik een keer geweest

maar ik herinnerde me er weinig van

 

Voor we er waren reden we door prachtige delen van de natuur

En zag ik zulke mooie boerderijen, paarden, koeien

En heel veel klaprozen, dat deed me echt goed

 

Wat ik helemaal niet wist

Is dat er allerlei galeries en winkels in Bronckhorst zijn
 die sieraden, schilderijen etc. verkopen

 

We stapten de eerste winkel binnen

Veel glassierkunst

De dame die ons te woord stond vertelde over

het Kunstgemaal en het het Keukengemaal

 

We gingen op pad

 

 

We aten er een heerlijke lunch

 

De lunchliefhebbers likken hun vingers af bij de pronkstukjes die voormalig chefkok Karel voor u op het bord tovert. Van vegetarische lichte lunches, zoals een verse salade, tot een traditioneler lunchgerecht als kroketten op brood, op onze kaart vindt u het allemaal. Kenmerkend zijn de ingrediënten uit onze Achterhoek. Kaas komt van Versboerderij Daalwiek uit Geesteren, de mozzarella van Buffelboerderij Arns uit Zevenaar en de gedroogde ham van De Schelfer uit Geesteren.

 

Het was heerlijk weer

We zijn dus buiten gaan zitten

en hadden een mooi uitzicht over weilanden en de IJssel

Waar regelmatig grote schepen langzaam langs kwamen

 



 

 Toen we weer terugliepen

Zijn we de diverse huizen en tuinen gaan  bekijken

Wat een schitterende voortuinen staan er bij de huizen

Zo wil ik graag

Dat onze voor-en achtertuin uiteindelijk ook worden

 

Allereerst

Hier ook klaprozen

 

 

Toen ik weer thuis was

En even boodschappen ging doen

Leek het  alsof ik in een heel andere wereld was geweest

 

 Ik vond het leuk een korenbloem te zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn boekenproject 2016. John Steinbeck's Cannery Row.

“Cannery Row in Monterey in California is a poem, a stink, a grating noise, a quality of light, a tone, a habit, a nostalgia, a dream.
”
― John Steinbeck, Cannery Row

Ik las de afgelopen maand 2 boeken m.b.t. John Steinbeck. Een biografie waar ik een andere keer iets over zal zeggen en de roman "Cannery Row". Ik  las 2 jaar geleden het boek "Druiven der Gramschap" van John Steinbeck en vond het prachtig. Daarna las ik het boek "Reizen zonder John" van Geert Mak en vanaf dit moment ben ik zeer geïnteresseerd geraakt in het leven van John Steinbeck. Ook wilde ik meer van zijn boeken gaan lezen. Maar dat is nog niet zo gemakkelijk. In de bibliotheek kan ik alleen boeken vinden in het Engels. Dus ben ik dit boek gaan lezen in de taal waarin het is geschreven. En dat is toch wel een ander gevoel. Ik las nu de woorden van de schrijver zelf.

Links John Steinbeck, rechts Ed Ricketts

Cannery Row is een leuk boek. Een dunnetje, dat had ik niet verwacht. Maar het kwam wel goed uit want de biografie over John Steinbeck was echt heel dik en ook in het Engels, dus namen de boeken aardig wat tijd in beslag. John Steinbeck schreef Cannery Row na de 2-e Wereldoorlog. Tijdens de oorlog was hij als oorlogscorrespondent naar Europa gegaan. Soldaten hadden gevraagd of hij niet een leuk ontspannen boek voor hen kon schrijven, weg uit de ellende. John zelf had last van heimwee gekregen. Dus kwam hij op het idee terug te keren naar de stad waar hij in zijn jonge jaren zo'n fantastische tijd had gehad, San Fransisco.

John werd geboren in Californië. Als beginnend schrijver woonde hij samen met zijn vrouw in Monterey, vlakbij San Francisco. Het waren de jaren 30 en in de USA was de grote Depressie in volle gang. Niemand had geld. In deze tijd ontmoet John de maritiem bioloog Ed Ricketts. Ed woonde en werkte in een laboratorium aan de straat die later naar John Steinbecks boek Cannery Row genoemd zal worden. Zij werden dikke vrienden. Ed is een enorme inspiratiebron voor John Steinbeck. Hij is een filosofisch ingestelde man, die beroemd zal worden om zijn biologisch onderzoek. Hij is een holistisch ecoloog lang voordat anderen van het begrip ecologie gehoord hadden.

In het laboratorium van Ed komen 's avonds allerlei gelijkdenkenden bij elkaar.  Er is geen tv, geen internet. Ze hebben wel een grammofoon en een radio. De vrienden lezen elkaar boeken en poëzie voor. Er zijn feesten, men danst, drinkt en discussieert over van alles en nog wat. Het lijkt mij een heel fantastische tijd geweest. In het boek Cannery Row gebruikt John Steinbeck zijn herinneringen aan deze tijd.

In het boek speelt Doc een grote rol. Ed Ricketts stond model voor Doc. Andere figuren die in het boek voorkomen zijn Dora, eigenaresse van het bordeel. De vrouwen die er werken. De Chinees Lee Chong die een supermarkt runt, waar je werkelijk alles kunt kopen en Mack en zijn vrienden. Deze laatsten zijn werkloos. Via een stunt komen zij in een huis terecht dat van Lee Chong  is. Zij richten het huis in en het wordt er gezellig. Ze krijgen ook een hond. Op een gegeven moment krijgen de vrienden het idee dat ze een feest willen geven voor Doc. Er vinden allerlei voorbereidingen plaats. Alles lijkt goed te gaan tot het moment suprême. Doc zelf is afwezig. Het feest loopt echter op een vreselijke manieruit de hand. Wanneer Doc thuiskomt is er een enorme chaos.

 

Er gebeurt van alles en nog wat in Cannery Row.

 

Ik hou van de boeken van John Steinbeck. Zijn taal is krachtig. Elk hoofdstuk van Cannery Row is een afgerond verhaal op zich. Net als Ed heeft John Steinbeck een grote liefde en eerbied voor de natuur.

 

Was John Steinbeck the First Social Ecologist?

 

John Steinbeck was our first social ecologist. In addition to understanding the power of informal networks, the writer realized that an informal network needs somewhere to call home—and that home is found in “gathering places” like Danny’s house in Tortilla Flat and Doc’s lab in Cannery Row, where Mack and the Boys drop in and out at will, reinforcing the importance of having a place where everyone is equal, humor presides, information changes hands, and issues are discussed and resolved in a safe setting. Steinbeck’s relationship with the real-life marine biologist Ed Ricketts, with whom the writer learned to view the world through the lens of ecology, provided the inspiration for Mack and the vocabulary for the writer to translate the principles of marine ecology into the framework of social ecology—but that is a story for another time. steinbecknow

 

Sfeerbeelden van Cannery Row

 

 

Oude foto

 

 

Ed's lab

 

 

Cannary Row - John Steinbeck

Huckleberry Finn - Mark Twain

 Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen

John Steinbeck- Reizen met Charley

Geert Mak - Reizen zonder John

Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen

 Emile Zola -Thérèse Raquin

Remco Campert - Een liefde in Parijs

Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

 

MIjn 49 weken project. In een groter formaat schilderen.

Vorige week zondag bedacht ik voor mijn 49 weken project (Iedere week een nieuwe uitdaging) dat ik deze week weer eens wilde proberen om groter te schilderen.

Lang, lang geleden ben ik begonnen met kaarten te schilderen met plakkaatverf. Ik ontdekte dat de verf bovenop het papier opdroogde en na een tijd kon gaan barsten. Een soort craquelé effect. Ik vond dat heel vervelend. Op een goede dag kochten mijn man en ik een doos met waterverf en hebben een dag van alles uitgeprobeerd. Hadden geen idee wat we deden maar hadden wel veel plezier. Tot mijn verbazing zag ik dat de verf in het papier trok. Groter nog was mijn verbazing dat wanneer de verf droog is ik erover heen kan verven. Bij plakkaatverf wordt dat een knoeiboel. Bij waterverf geeft het mooie effecten. Ik was verkocht. Voortaan zou ik gaan verven met aquarelverf.

Op kantoor ging er op een goede dag een collega weg en we bedachten dat we haar een afscheidsmap zouden geven. Iedereen zou iets maken en in die map stoppen. Ik maakte een collage van werkende mensen. (Ik werkte bij het arbeidsbureau). De vestigingsmanager vond het zo mooi dat ze vroeg: "Zou je dat ook in het groot kunnen maken, dan hangen we het hier op?" Vanaf dat moment ""exposeerde""  ik op kantoor. Zo'n 4 keer per jaar hing ik iets nieuws op. Het sloeg goed aan. Ik schilderde in formaat 1.00 meter bij 70 cm en gebruikte de grootste aquarelkwast die ik kon vinden. Voor die tijd wist ik niet eens dat er zulke grote aquarel kwasten bestonden.

Dit stopte toen ik met pensioen ging. Het eerste jaar na mijn pensioen maakt ik nog 4 grote schilderijen met als onderwerp de seizoenen en toen hield het op.

Ik begon kaarten te schilderen. Ook heel leuk

Hier zien jullie het verschil tussen het formaat van de kaarten en wat ik nu geschilderd heb

Ik zit mezelf eigenlijk een beetje dwars

Allerlei vervelende gedachten

Waarom zou je nog groot schilderen?

Wat voor zin heeft het?

Zijn nog de vriendelijkste

Pas zag ik een programma op de tv met Adriaan van Dis

Hij vertelde dat je nooit, nooit, nooit mag denken als schrijver

""Wat is de zin van het schrijven van een boek

Er zijn al zoveel boeken geschreven""

Wanneer je als schrijver naar een boekenbeurs gaat

 en je ziet al die duizenden boeken van nieuwe schrijvers

dan kunnen deze gedachtes gemakkelijk toeslaan

Maar nooit, nooit, nooit mag je je aan dit soort gedachten overgeven

Want dan komt er geen boek mee eruit je vingers

Ik dacht dat advies neem ik me ook maar eens ter harte

Ik wilde deze week dus "GROOT"" schilderen

Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan

Want wat dan?

Ik zit steeds in mijn hoofd met een vrouw en een vogel

Maar die schilderijen zie ik eigenlijk constant bij andere schilders

Het idee van de schrijver en de boekenbeurs

en je er niets van aantrekken hielp hierbij niet

Er kwam geen vrouw met een vogel uit mijn handen

Ik schilderde een kaart bij een boek dat ik las

En vond het lelijk

Het werd woensdag en ik had nog niets

Uiteindelijk dacht ik

En nu ophouden

Je hebt een hele verzameling op Pinterest

waarvan je altijd denkt

Dat ga ik nog een schilderen

Je begint er gewoon mee

pinterest/gmwatercolors/beautiful-people

Zo gezegd, zo gedaan

Mijn voornemen was

een serie kaarten schilderen of een groot schilderij beginnen

Hoewel ik zelf niet 100% tevreden ben

ben ik wel bezig geweest

En ik wil proberen ermee door te gaan

DE KOMENDE WEEK

Ik wil een paar recepten zoeken en uitproberen op vegetarisch gebied

Recepten zoals ik ze nu niet kook

Maar die me wel lekker lijken 

MIJN 49 WEKEN PROJECT

1. Pesto maken
2. Wanten/handschoenen breien
3. Sokken breien
4. De theorie rond het bakken van een cake
5. Mijn kaarten op een nieuwe manier tekenen
6. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
7. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
8.  De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
9. Europa is helemaal veranderd sinds ik naar school ging. Hoe heten de landen nu?
10. Groentespreads maken
11. Crêpes Suzette maken
12. Hoe maak ik Baba Ganoush
13. Quakers en Amish
14. Indianen
15. De slavernij
16. Treinen in America
17. Route 66
18. Tolstoi (afkomstig via mijn boekenproject)
19. een nieuwe TV kopen
20. Kaarten maken n.a.v het nieuws
21. rouwkaarten ontwikkelen
22. Een nieuw tijdschema bedenken
23. Vrijer teken- en schilder materialen gebruiken
24. Modekwartier
25. Afsluitende week globale informatie USA
26. Tuinplanten voor schaduwtuin zoeken
27. Wat staat er voor info op de website van de bibliotheek 
28. Welke smartphone past bij ons?
29. Schoonmaken, hoe kan het beter? Hoe kan het handiger
30. Smartphones
31. Hoe kan ik mezelf beter ""gronden""
32. Evenwicht vinden tussen ""gronden"" en Wat is Instagram?
33. ""Gronden"" en een serie kaarten schilderen of een groot schilderij beginnen
34. Nieuwe vegetarische recepten uitproberen

Wandeling om het huis.

 

Wat is het toch heerlijk buiten

We hebben hier 1 zware regen en onweersbui gehad

Maar verder is het warm en lekker buiten

Ik loop zonder jas

het voelt echt als zomer

 

De eerste lentepracht is verdwenen

Nu zijn er heel veel van deze bloemen te zien
is de naam niet "wilde roos"?

 

Ik vind ze mooi

En er zijn 2 meerkoetjes geboren/

 

 

Het geheim van spi-spa-spulletjes.

 

Code geel hoorden we een paar dagen

Maar hier bleef het mooi weer

Warm, lekker, zonder jas naar buiten

 

Maar toen om 17.50 werd het ineens aardedonker, gerommel

en ja, een bui barstte los

 

 

Ik dacht vooral aan alle pas geplante planten

Heerlijk die regen, maar wel kei en keihard

Vindt een plant regen in die mate leuk?

 

Nu ze hebben het allemaal overleefd

 

Ja, we hebben nieuwe planten gekocht voor de voor-en achtertuin

Althans een begin ervan

Het zijn heel andere planten

 dan die ik dacht te zullen kopen

toen ik onderzocht welke planten in de schaduw kunnen

Ik weet de namen niet meer van de planten die ik kocht

Ik weet allen nog maar lupine

 

Vandaag ben ik weer naar het tuincentrum geweest

 

 

 

Er is zoveel leuks te koop

Onlangs las ik in de Flow een column van Aaf Brandt Cortius

Zij vertelt over een leuk nieuw winkeltje bij haar in de buurt 

  en vraagt een vriendin mee te gaan

De vriendin zegt ""O, dat zijn spi-spa-spulletjes""

Wanneer zij dit tegen zichzelf zegt is iets ineens minder leuk

Volgens Aaf werkte het bij haar ook

 

Vandaag probeerde ik deze toverwoorden uit

En HET HELPT

 

Wel stond ik nog met een doosje met 8 reukdingetjes in mijn handen

Voor het brandertje die ik vorige week hier kocht
Toen wist ik nog niet van spi-spa-spulletjes :-)
 

De geur die ik nu heb blijkt best zwaar

Ik dacht ik wil lavendel

Lavendel bleek vies te ruiken

Maar lelietjes van dalen heerlijk

Ik heb het teruggelegd

Niet vanwege spi-spa-spulletjes
......................

Maar omdat ik het betaalsysteem niet snapte

En er niemand in de buurt was om me te helpen

 



 

En verder wandel ik veel

 

Deze tijd van het jaar is zo mooi

 

We gaan in ieder geval altijd even langs de nieuwe Romeinse tuin in de wijk
 

 

 



 

Mijn biografie project 2016. Grace Coddington.

Vorige maand heb ik een heel leuke biografie gelezen

 Ik kwam het boek toevallig tegen in de bibliotheek.

Ik vond het zo leuk dat ik het zelf kocht

 Grace Coddington
 Creative director van de Amerikaanse Vogue

Zij haalt herinneringen op aan haar jeugd in Wales

 Haar tienerjaren toen zij model was

 Zij begon net even voor de creatieve explosie

van het jonge en hippe Londen

 met ontwerpers als Mary Quant

Maar zij maakte ook een deel hiervan intensief mee

Zij werkte deels in Londen en deels in Parijs

En bouwde zo een heel netwerk op van ontwerpers en fotografen

Het boek is grappig en lichtvoetig geschreven

 Het is ook geïllustreerd met mooie tekeningetjes van Grace zelf

Grace begint bij de Engelse Vogue. Het is leuk om de beschrijving te lezen hoe zij hier als broekie  binnen komt. Na jaren hier gewerkt te hebben stapt ze over naar de Amerikaanse Vogue. Zij en Anna Wintour kunnen goed met elkaar opschieten.

Grace beschrijft de samenwerking tussen haar en beroemde fotografen en modellen. Ik leer er veel van. Ik hou van mode en fotografie. Op mijn Pinterest pagina kan ik mooi veel informatie over dit alles kwijt.

Over haarzelf:      pinterest/gmwatercolors/grace-coddington

Over haar werk:    pinterest/gmwatercolors/vogue-coddington

Wat ook zo leuk is aan Grace is haar liefde voor katten

Ik ben blij dat ik het boek nu zelf heb

 Want nu kan ik het herlezen en zaken opnieuw opzoeken

Ik heb er best al veel van opgestoken
Maar er valt nog genoeg te leren

En via Instagram
ontmoet ik iemand die Grace zelf heeft ontmoet
kikascharm/launch-of-grace-coddingtons-perfume

Leuk om te lezen en de foto's te bekijken
Maar bovenal .........
Ik lees voor het eerst dat het 2-e deel van het boek in september uitkomt
Ik had daar geen idee van
Wel was mij opgevallen dat er veel tijd besteed werd aan de beginjaren
Er komt dus nog een 2-e deel over de jaren bij de Amerikaanse Vogue
LEUK

Ik had hier eerder leuke You tube filmpjes mbt Grace neergezet
Maar ik heb de indruk dat ze mijn blog langzaam maken
Er zijn echt leuke films over haar