zondag 12 februari 2017

Ik reed door New York en bezocht een tuincentrum.


SCHILDEREN

Ik ben druk bezig met mijn Bronte sisters kaarten. Het neemt wat meer tijd in dan ik gepland had. Dit komt omdat het soms niet gaat zoals ik wil. Zo ben ik nu met de tweede kaart bezig waar de Sisters op staan

De eerste is niet echt mislukt. Maar ik heb er zo mee zitten klungelen.

Het begon al met de tekening. Teveel naar links waardoor er een ruimte rechts vrij bleef. Het voordeel van meerdere keren tekenen is dat ik steeds meer in de gaten krijg hoe een gezicht in elkaar zit. Wanneer ik er verder mee ben maak ik duidelijker foto's.

Ik stuurde een taartjestaart naar een vriendin die jarig is


SNEEUW

Buiten sneeuwt het en de zelfde dag is een deel van de sneeuw weer verdwenen
Deze foto maakte ik uit het raam
Wat jullie zien is de houten tuintafel, ik heb er voer voor vogels op gelegd
En kijk eens hoe leuk al die vogelpootjes


Ik ben nog steeds ontdaan dat de twee bloemenpotten uit de voortuin zijn gestolen
Ik kan er nog steeds niet bij


Cadeautje

Ik gaf mezelf een cadeautje
Ik nam uit de bibliotheek een reisboek over Manhattan, New York mee
En nu ben ik helemaal in "The New York Mood"


Ik kijk veel op Google Earth, streetview maakt dat het lijkt alsof je ergens ter plekke bent. Het is alsof je in een auto rondrijdt. Je kunt plekken die belangrijk zijn met een pijl arceren. Zodat je de plek gemakkelijk kunt terugvonden. Op mijn eerste computer werkte Google Earth niet. Op mijn tweede computer wel. Daarna heb ik 3 laptops gehad en overal zet ik plekken die mij dierbaar zijn vast. Maar...........de computer moet niet de geest geven, want dan kun je weer overnieuw beginnen. Ik bedacht nu opeens, ik wil een gewone kaart van New York. In het boekje dat ik mezelf cadeau gaf zit een gewone, losse kaart van New York en daar ben ik nu toch zo blij mee. Ik ben nu bezig allerlei plekken vast te leggen op deze kaart.


Ik heb ook ontdekt dat er films op You Tube te zien zijn
Waarbij mensen op straat wandelen
Of in een bus zonder dak zitten
Of een autotocht maken
Terwijl ze delen van New York door rijden
Ongetwijfeld zijn er ook van andere steden dergelijke filmpjes
Zo ken ik bijv. mooie filmpjes van Amsterdam in de sneeuw

Ik ben al helemaal per auto van Upper New York Down Town gereden
Het was grappig, want om de zoveel tijd moet de auto stoppen voor een stoplicht
Dan kun je de mensen zien oversteken
Ik kijk dan of ik Carrie Bradshaw achtige types zie
Nee hoor, echt niet
Ik zie toeristen, casual gekleed met rugzakken
ik zie gehaast lopende heren met actetassen
Maar wat zie ik ineens tot mijn stomme verbazing...............

Een dame in een klein bikinietje
met een cowboy hoed op en cowboy laarzen aan
Ik kijk nog eens en nog eens
Heeft ze nu een huidkleurige jumpsuit aan?
of loopt ze daar nu echt met superkleine lapjes stof aan haar lijf?
Niemand kijkt er overigens van op

Zo wachtte ik heel wat stoplichten af
Tot ik opeens dacht
Je  kijkt naar een film, je kunt stoplichten overslaan ;-)

In een andere film reed ik langs Broadway en Times Square
Wat een gekkenhuis om daar langs te rijden
Complete opstoppingen

Op weer een andere film reed ik opeens door de straat
waar Bob Dylan zijn Freewheelin hoes heeft laten maken
Jones Street, wat leuk
Ook het huis waar Dylan woonde zie ik

Wat was hij daar jong.....



Jullie zien, ik vermaak me wel
En ik hoef er mijn stoel niet voor uit

INTRATUIN

Ik ben ook nog bij Intratuin geweest
Ik had zo de snaak te pakken van de kerstkrans die ik gemaakt heb
Dat ik nu een lentekrans wilde maken


In het tuincentrum zag ik deze verlichte boom
Net een Japanse kers in bloei


En in huis staan nu her en der bollen die beginnen uit te lopen



dinsdag 7 februari 2017

Biografieproject 2017. Eva Rovers "Boud".


De biografie die ik vorige maand las is ""Boud"" van Eva Rovers. In december vorig jaar stond ik met een vriendin in de boekhandel en we kochten allebei een exemplaar. Achter ons rug hoorden we een verkoopster telefoneren. Ze vroeg of ze meer Boudewijns kon krijgen, want de winkel had er nog maar 6 en ze vlogen weg.

Ik wilde het boek graag lezen omdat ik hoopte Boudewijn Buch beter te kunnen gaan begrijpen. Ik kende hem van zijn reisprogramma waar ik van genoot en van zijn tv optredens. Ik bewonderde hem. Na zijn overlijden hoorde ik dat hij zijn hele leven bij elkaar verzonnen had. Ik schrok daarvan en begreep het niet. Misschien dat deze biografie er duidelijkheid in zal kunnen geven.

Ik heb genoten van het boek. Terug in de tijd. De jaren 50, 60, 70. De sfeer goed getroffen. Boudewijn koketteert met zijn homoseksualiteit en laat doorschemeren dat hij op jonge jongetjes valt. Zijn poëzie staat er vol mee. Maar in werkelijkheid heeft hij gepassioneerde verhoudingen met vrouwen.

Boudewijn vertelt zijn vrienden dat hij een jong zoontje heeft. Op een dag komt hij totaal overstuur bij vrienden thuis en vertelt dat zijn zoontje ernstig ziek is en niet lang meer zal leven. Zijn vrienden vangen hem op en leven met hem mee. Ze vinden het vreemd dat Boudewijn niet wil dat zij aanwezig zijn bij de begrafenis van het jongetje. Boudewijn is kapot van het gebeurde. Wanneer de vrienden later horen dat er helemaal geen zoontje was zijn ze volkomen verbouwereerd. Er is wel een jongetje, Gijsje, het zoontje van 1 van Boudewijns geliefden en een andere man wat echter gewoon in leven is.

Na het overlijden van Boudewijn is er veel tumult. Boudewijn wordt met de grond gelijk gemaakt. Hij is een leugenaar. Een fantast. Een onbetrouwbaar sujet. Maar de biografe vindt dit vreemd. Want zegt ze, de familie van Boudewijn heeft al ver voor zijn dood in de pers,  bij uitgeverijen en via ingezonden stukken in de krant vertelt dat Boudewijn dingen verzint. Zijn broer vertelt het. Een tante die niet langer kan aanzien dat de moeder van Boudewijn gevraagd wordt naar haar man die volgens Boudewijn joods was en zelfmoord pleegde. Boudewijns vader was niet Joods en hij pleegde geen zelfmoord. De tante schreef een ingezonden stuk in de krant. Het wordt niet opgepikt. De pers, maar ook uitgeverijen geven, wanneer er ergens een cv van Boudewijn nodig is, zonder nadenken weer wat Boudewijn vertelt. Boudewijn maakt van zijn leven totaal theater en de media nemen het klakkeloos over.


In het boek wordt o.a. Theodor Holman geciteerd en wat hij schrijft maakt dat ik het een beetje begrijpt. Theodor schrijft:"De taal om de dood te begrijpen, om zichzelf te begrijpen, je voelt dat Boudewijn er steeds dichterbij komt"". Theodor somt alle mystificaties op. En reageert: "Als het allemaal waar is, is het tragisch en triest; en is het allemaal niet waar, dan is dat op zichzelf ook tragisch en triest". Volgens Theodor leed Boudewijn niet aan depressies maar "aan een onbedwingbare voor mijn part pathologische lust om te verzinnen, te scheppen. In taal. Zoals een dichter betaamt". Dankzij die vlucht in de taal verdween de verteller zelf uit zicht, wat volgens Holman precies de bedoeling is.

Boudewijn heeft het nodig zijn leven te verfraaien, spannend te maken. Het is alsof hij het boek dat hij wil schrijven zo oefent. Fictie en biografie oefenen in zijn dagboeken.

Alles passeert de revue. Boudewijn die een huis heeft gekocht, maar op een gegeven moment bijna failliet gaat. Hij krijgt een aanslag van de belastingen. Hij leent overal. Iedereen geeft hem geld. Hij betaalt niet terug. Hij koopt boeken en koopt nog meer boeken en nog meer. Dan ontmoet hij een financieel adviseur die echt helpt. Deze man neemt contact op met de belastingdienst en spreekt een betalingsregeling af. Bijna alle schuldeisers krijgen hun geld weer terug. En Boudewijn koopt een nog groter huis. Want hij moet zijn boeken en andere verzamelingen toch kwijt kunnen?


In de biografie wordt verteld over de verzameldrift van Boudewijn. Over zijn liefde voor Mick Jagger. Zijn liefde voor Goethe. Door de biografie zijn songteksten verweven.

In zijn reisprogramma's bezoekt hij de plaatsen waar schrijvers woonden. Hij kent een onnoemelijk aantal anekdotes. Hij heeft ook een voorliefde voor eilandjes, liefst zo ver en afgelegen mogelijk. Zijn plezier is het wanneer hij daar een onooglijk boekwinkeltje vindt of een merkwaardig museum. Niemand kan zo goed een programma aan elkaar praten als Boudewijn Buch. Hij citeert, hij vindt verbindingen waar niemand anders op komt, hij vertelt over de muziek die erbij hoort. Hij is een entertainer, een verhalenverteller.

Boudewijn presenteert boekenprogramma's op een onnavolgbare manier. Niets elitairs aan zijn programma's. Zijn doel is het om bij iedereen boeken onder de aandacht te brengen. De biografie vertelt over Boudewijns samenwerking met Barend en van Dorp. Over zijn liefdes die kunnen oplaaien, zijn vriendschappen, die hij plots af kan breken wanneer er iets gebeurd wat Boudewijn als verraad voelt. Het onbegrip van mensen die ineens met lege handen staan, genegeerd, gemeden.

Later luister ik naar een radioprogramma waarin Eva Rovers wordt geïnterviewd. Eva schreef eerder de biografie van Helene Kroller Muller. De interviewer vraagt Eva hoe ze aan het geld komt. Hoe kan zij zichzelf in leven houden? Het schrijven van een biografie vergt veel tijd. Eva vertelt dat zij gevraagd is, dat zij geld gekregen heeft, dat een ander deel via crowdfunding is gekomen en dat zij eenvoudig leeft. Zij heeft geen auto en huurt een huis. Zij heeft geen afwasmachine etc. Zij richt zich niet zo op materieel gewin. Ik vind Eva leuk. Ik ben benieuwd of zij opnieuw aan een biografie gaat beginnen en wie dit dan zal zijn.

Op een You Tube filmpje zie ik Eva bezig. Zij heeft van de familie van Helene Kroller Muller de koffer gekregen waar alles in zit. De brieven, de dagboeken, alles wat tot nu toe alleen door Helene is gezien. Wat lijkt mij dat een magisch moment. De originelen in handen houden en te lezen wat eerder niet voor andermans ogen is bestemd. Ik vind dat Eva Rovers van alles wat zij in mag kijken prachtige, integere biografieën maakt.

Bekijk dit ook, zo interessant




maandag 6 februari 2017

Wie doet er nu zoiets?


Gisteren zat mijn hoofd zo vol
Dat ik besloot een eindje te gaan wandelen

Vroeger stonden er veel struiken met allerlei kleuren bessen
Tegenwoordig mag ik blij zijn wanneer ik er 1 zie

Ik zag hem ineens staan
Vind ik altijd leuk



Vandaag ontdekte iets heel geks
Er zijn twee bloempotten uit de voortuin weg
WEG.....................Hoe kan dit nu?
Ik kijk steeds weer even in de hoop dat ze er ineens weer staan

Waren het een mooie potten?
Nee, dat is juist het vreemde


Groene plastic potten met hortensia's
Hier zien jullie een foto van het voorjaar

Nu waren de planten kaal 
Ze begonnen wat groene knoppen te krijgen
Ik had er in 1 een potje pindakaas voor vogels gezet
en er lag een zakje met vogelzaad in
Alles weg............Dit is toch idioot?

Wie doet er nu zoiets?

Gisteravond stond alles er nog

zaterdag 4 februari 2017

Bezoek aan een archeo hotspot en opnieuw nostalgische gevoelens.


De dagen lengen
  Ik vind het nog steeds fijn
om kaarsjes aan te doen tegen het vallen van de avond
Ik vind dit zo'n mooi moment
 De straatlantaarns nog niet aan
Het licht buiten bijna magisch
In huis wordt het ook donker en dan kaarsjes aan
Wanneer het echt donker is
Vind ik het allemaal minder leuk
Dan kan ik verlangen naar de lange lichte avonden die weer gaan komen


Gisteren ben ik met een vriendin de stad in geweest
Zij overweegt vrijwilligerswerk te gaan doen
Bijv. in een archief oid
Ons oriënterend kwamen we via internet bij archeohotspots
Ik had er nog niet eerder van gehoord
Wat leuk dat dit bestaat

In onze stad worden opgravingen gehouden
Gisteren hebben we even gekeken
Vlak erbij stond een cabine van de archeo hotspot
Een vriendelijke man legde ons uit wat er zoal gevonden wordt
Potscherven, een kannetje


We liepen ook langs het gebouw waar ik 30 jaar in werkte
In 2008 vertrokken we naar een nieuw gebouw
Lang zat er anti kraak in
Sinds ongeveer 1 jaar is het verbouwd
Nu kunnen er appartementen worden gehuurd

Dit was vroeger de achteringang
Jarenlang kwam ik daar als eerste binnen
Ik had een sleutel, zette het alarm af, drukte het lichtknopje aan
Toen was alles grijs


Beneden was vroeger een parkeerruimte

Nu zijn er appartementen
Wat zijn ze piepklein
Ik begreep eerst dat er jongeren in zouden komen
Twee van mijn collega's zijn er een keer in geweest
Ze bekeken de ruimte beneden en hoorden
Dat het ook verhuurd wordt
Aan mensen die voor een korte tijd woonruimte zoeken

Het is iedere keer onwerkelijk er te staan


Ik doe in februari opnieuw mee aan een foto challenge via Instagram
Het onderwerp is lezen/ boeken
Ik leer steeds weer nieuwe Engelse woorden
Gisteren bijvoorbeeld het woord SWOON
de betekenis is blijkbaar "Romantische kleuren"


Vandaag is het onderwerp "bookboyfriend"
Moet ik eens over nadenken
Mr, Darcy, Mr. Rochestor, Athos?
Ik weet het nog niet
Ik probeer mijn foto's vaak te combineren met een kaart die ik schilderde
Op deze manier krijg ik een groter bereik

woensdag 1 februari 2017

Februari. Imbolc.


Volgens het 13 manen boek van Modron is het rond deze tijd Imbolc
Het Keltische lentefeest

Imbolc is een van de vier belangrijke festivals van de voorchristelijke Keltische kalender die wel geassocieerd worden met de vruchtbaarheid van de aarde. Het werd later opgenomen in het Ierse christendom als St. Brigid's day met als hoogtepunt van het festival het rooms-katholieke Maria Lichtmis. Zie ook: wiki/Imbolc

In het boek staan deze mooie zinnen

Als je nu naar buiten gaat
dan ervaar je hoe Moeder Natuur
zich onzichtbaar onder de aarde roert

Ik vind het een mooi idee


the Artist Martinique Fisher
infectedbyart

dinsdag 31 januari 2017

Januari, hoe is de maand geweest? En een nieuw voornemen.


Ik vond het een leuke maand, een rustige maand
Een maand waarin ik steeds meer een ritme vond wat me bevalt
Klaagde ik eerder dat ik geen morgens had
Deze maand had ik leuke morgens waarin ik voornamelijk schilderde
Maar ik ben ook bezig geweest om vormen te vinden voor de middag en de avond
En dat is ook voor een groot deel gelukt
Het gevolg is dat ik niet meer zo het idee heb dat de tijd vliegt
En dat geeft een heel goed gevoel

Wat heb ik deze maand gedaan
En hoe was deze maand


  • Er viel sneeuw halverwege de maand. Ik ben daardoor minder buiten geweest. Ik ben bang voor gladheid. Ik kon gemakkelijk boodschappen doen, want de weg naar de supermarkt was sneeuwvrij. Maar ik heb een keer een "tussendoor"" paadje geprobeerd en liep te glibberen. Pas gisteren maakte ik een wandeling. Eindelijk was alle sneeuw weg.
  • De coniferen zijn nu allemaal uit de tuin.  Het waren in de loop der tijd woudreuzen geworden. Ze zijn door de eerste bewoners gepland rond 1978. Ik wist niet dat coniferen zo groot kunnen worden.  Ze werden alsmaar kaler en roder.  Er is er vorig jaar zelfs 1 omgewaaid, ze werden gevaarlijk. Bovendien klaagde de buurman erover dat hij altijd in het donker zit met kunstlicht aan. Bij hem en de buren daarnaast zijn de coniferen ook gekapt. Hij kende iemand die de bomen wilde kappen. En die man heeft echt keihard en heel snel gewerkt. Nu is alles wel erg open. Ik verheug me op het aanplanten van nieuwe dingen. We willen een vogel -en vlinder vriendelijke tuin.
  • Ik werd triest van het beeld van eenden en meerkoeten in een klein open plekje van de verder bevroren sloot voor ons huis. Ik wilde ze wel eten geven maar ze begonnen te vechten en er kwamen erg veel meeuwen. Uiteindelijk vond ik de oplossing. Ik legde voer op de grond in de tuin en het werd supersnel opgegeten. Meerkoeten, merels, eksters en kleine vogeltjes aten ervan. Ik heb goed opgelet dat er geen katten langskwamen.
Ik had me voorgenomen 5 "winter"" kaarten te maken
en dat is gelukt


De kaarten schilder ik steeds in de morgenuren
Het is ook voor mij iedere keer verrassend wat eruit komt
Dat ik deze kleur geel zou gebruiken had ik niet verwacht

Ik heb ook een nieuw voornemen gemaakt

De komende 10 dagen wil ik kaarten maken
die betrekking hebben op de Bronte Sisters
Ik loop al heel lang met dit plan rond
Het komt er steeds niet van
Nu wil ik in de komende 10 dagen 5 kaarten schilderen

Ik ben een grote fan van de Bronte Sisters
en houd er ook een weblog van bij
Dit jaar verwacht ik de miljoenste bezoeker


Ik wilde ook beginnen met een groot schilderij.
Ik maakte er 1 en  ben redelijk tevreden
Jullie geloven het misschien niet
Maar ik maak hetzelfde schilderij nog een keer

Waarom?
Ik heb een achtergrond in mijn hoofd
Die kan heel gemakkelijk mislukken
En dan heb ik niets meer
Nu kan ik lekker experimenteren met de achtergrond

Dit is het eerste schilderij wat ik schilderde


Dit is waar ik nu mee bezig ben


Ik weet nog niet zeker welke ik neem om een achtergrond bij te schilderen

Boekenproject

Ik las 2 heel dikke boeken
Ik maakte er ook kaarten bij
Ik laat het jullie later zien
Wanneer ik meer over de boeken vertel

Buitenwereld

Gisteren maakte ik voor het eerst weer een wandelingetje
En genoot van bomen in wintertooi


Ging bij een vriendin op bezoek die lekkere taartjes had gemaakt


En kocht nieuw materiaal bij Peter van Ginkel, een winkel in kunstenaarsmaterialen


De buitenwereld was qua politiek deze maand een grote boze wereld
Het heeft impact op ons, ontegenzeggelijk
Wat een tegenstelling dan ons eigen veilige "thuis"


zondag 29 januari 2017

Wat heb ik zoal gedaan deze week?


De afgelopen week

Ik heb de kerstspullen nu bijna allemaal opgeborgen
Jullie zien hier nog wat staan
Het zit nu allemaal in de ruimte onder de tijdschriften
Klep omhoog en het is uit het oog


Alternatieve feiten

De afgelopen week volgden we de gebeurtenissen in Amerika op de voet
Niet zo intens als de dag van de inauguratie
Maar wel volg ik via Twitter en CNN wat er allemaal gebeurd
De term "alternative facts" is geboren
Leugens zijn nu een alternatieve waarheid
Zoals een leidinggevende van de NOS op de tv zegt
Wij moeten het nieuws zonder waardeoordeel brengen
Trump gelooft zelf wat hij zegt
Dus is het geen leugen
de NOS!!!!!


Aquarelleren

Ik ben naar Peter van Ginkel geweest
Om nieuwe aquarelverf en andere spulletjes te halen
Zo'n leuke winkel
Ik kijk er altijd mijn ogen uit


Lekker bezig

De maand is bijna ten einde
Ik nam me voor om 5 winterkaarten te aquarelleren
2 boekenkaarten
1 groot schilderij

Opnieuw werkt het goed om me een doel te stellen
Ik heb dan een reden te beginnen
Het aantuttelen en van alles doen behalve schilderen
krijgt nu bijna geen kans


INSTAGRAM

Ik kreeg ineens veel meer volgers, leuk
Ik denk dat het komt omdat ik nu regelmatig iets mbt boeken post
In januari heb ik meegedaan aan een boeken foto challenge
Ik vond het jammer dat de maand bijna ten einde is

Maar

Ik heb weer een nieuwe foto challenge over februari gevonden
Elke dag een foto maken
naar een opdracht volgens een lijstje
De lijst voor februari vind ik leuker en creatiever

woensdag 25 januari 2017

Boekenproject 2016. Passagiers voor Teheran van Vita Sackville West.


Vorig jaar las ik "Passagiers voor Teheran" door Vita Sackville West geschreven. Vita was een beroemdheid in Engeland. Zij leefde van 1892 – 1962. Haar geboortehuis was Knole. Je zal daar toch geboren worden.

















In de jaren 80 bezocht ik Knole. Het is gigantisch. Een doolhof van kamers en trappen en gangen en zalen. Vita was dol op Knole maar kon het niet erven omdat ze een vrouw is. Vita was een wilde tante.
Zij trouwde met Harold Nicolson. 
Een man die qua karakter haar tegengestelde was. Een diplomaat. Ik lees nu een boek over de Europese geschiedenis van Geert Mak. Hij beschrijft hierin Harold Nicolson als iemand met een verstandige kijk op de zaken. Hoewel zij allebei andere relaties hadden bleef hun band sterk. Het echtpaar woonde later op Sissinghurst. Vita maakte hier een prachtige tuin. Deze tuin trekt heden ten dag veel bezoekers. Zij was vaak te vinden in de toren van het huis waar zij bovenin
schreef. Een van haar twee zonen vertelde dat hij slechts 2 maal bovenin is geweest. Vita was bevriend met Virginia Woolf.

Het boek waar ik het hier over wil hebben is een boek dat zij schreef over haar reis naar Perzië, het huidige Iran.

Vita ging op weg naar haar echtgenoot, die in Iran als diplomaat werkte. Vrouwen van haar status reisden veel en ver. Denk maar eens aan Gertrude Bell, over wie ik eerder schreef. Gertrude, die mede hielp om Irak op te bouwen. In het boek is Gertrude ook de eerste die Vita bezoekt, wanneer zij in Irak aankomt. Leuk om over deze ontmoeting te lezen. Het boek van Vita gaat over de reis
zelf. Wat ik interessant vind is haar opmerking dat ze in Perzië voor het eerst het fenomeen tegen komt dat je met de auto hoger en hoger en hoger rijdt maar dan op de top volgt er geen afdaling zoals in Engeland. Nee, ze rijden over een hoogvlakte en vaak begint er daarna opnieuw een klim. Vind ik een leuke waarneming. Maakt dat ik nu het idee van een hoogvlakte beter begrijp. Vita start haar reis met de trein op het Victoria Station. Reist door Frankrijk en Italië, komt in Egypte aan. Reist naar Luxor waar ze het Dal der Koningen bezoekt. Ze vergelijkt de kale weg erna toe met de groene weides van Kent. Bezoekt een pottenbakkersdorp en bekijkt opgravingen. Terug naar Cairo en via Port Said naar Aden. Vindt het hier de meest troosteloze en onplezierige plek die ze kent. Vaart met een schip naar India. Ze heeft zich op de Perzische Golf verheugd, maar wat valt dit tegen. Niet alleen een teleurstelling, maar zelfs een nachtmerrie. Ze verstuikt haar enkel, de temperatuur aan boord stijgt naar 40 graden, ze krijgt koorts. Ze ligt in haar hut en wil dood. Ze heeft een boek van Proust bij zich en dat maakt dat ze deze periode door komt. Van Basra tot Bagdad met de trein. Hier ontmoet ze Gertrude Bell. In Bagdad huren  ze een auto. Ze schrijft: niemand had haar vertelt over de schoonheid van het land, wel over ongemakken. Niemand had ook maar 1 verhelderende opmerking gemaakt. Maar zo kan ze wel onbevooroordeeld Perzië intrekken. Ze ziet een land zoals ze nog nooit eerder had gezien. Ze beschrijft steden, architectuur, de natuur, de bloemen, de dieren, de mensen, de bergen, bazaars. Ze bezoekt het prachtige Isfahan.

Een van de bijzondere dingen die Vita en Harold meemaken is de kroning van Reza Khan.
De Nicolsons waren getuige van zijn kroning, in 1925, en Passenger to Tehran bevat Vita's beschrijving van de gebeurtenissen:

Teheran droeg zijn beste gezicht. Schraagtafels waren aan de zijkanten van de wegen geplaatst, volgeladen met alles wat homoseksueel en nieuw was – vazen, theepotten, foto's, porseleinen ornamenten, maar vooral klokken, 'zodat de straten van Teheran de hele dag rinkelden van de stakingen van discrepante uren'. Het meest opvallende was dat de muren van huizen waren opgehangen met tapijten, waarvan sommige enorme kunstwerken, zodat de stad 'ophield een stad van baksteen en gips te zijn, en een stad van textuur werd, als een grote en weelderige tent open voor de hemel'. De ceremoniëlen waren een op de hoef verzonnen pastiche – tegelijk Perzisch en Europees, een deel moslim en een profaan. static1.squarespace



En dan moet ze weer terug. Ze dalen nu "" We zaten niet meer op het dak". Ze kijkt naar buiten en vraagt zich af ""Waar is mijn Perzië gebleven? " Het Dal van de Witte Rivier, Gilan "zelfs de boeren lopen anders", Kaspische Zee, Bolsjewistisch Rusland. Er blijkt geen trein te zijn waarmee ze verder kan. Dan wanneer er een trein komt ontdekt ze dat de Russische treinen comfortabeler zijn dan in Europa. Voor een paar roebel kun je kussens, dekens en lakens krijgen een handdoek maar geen water. Het landschap vindt ze treurig. Na 3 dagen komt ze in Moskou aan. Door naar Polen, hier belandt ze in een revolutie. Met een groep van 8 vreemden redt ze het een trein te vinden die haar verder brengt. Halverwege stopt de trein en loopt ze arm in arm met een paar Duitsers. In een café eet ze eieren met spek en drinkt ze wodka. Weer met een trein rijdt ze door Duitsland, komt in Nederland. Een douane bij de Nederlandse grens doet haar een huwelijksaanzoek. Vanuit Vlissingen naar Engeland en dan staat ze weer op Victoria Station. Perzië, herhaalt ze, Perzië.






zondag 22 januari 2017

Trump, vrouwenmars, probeer dingen te kanaliseren.


Louisa Cannell

Vandaag probeer ik weer een beetje te landen
De afgelopen 2 dagen ben ik via de media in de USA geweest
Eerst vrijdag de inauguratie van Trump
Na zijn speech was hier in huis totale verslagenheid
Dit is de ergste speech die ik ooit uit de mond
van een Amerikaanse president gehoord heb

Gisteren de vrouwenmars
En daar ben ik weer helemaal van opgekikkerd
Maar ook verdrietig dat dit niet eerder kon
Zodat er geen Trump was gekozen
Vergeet niet dat Hillary 3 miljoen keer meer gekozen is
Maar dat het systeem van kiesmannen Trump aan de macht bracht

Ik heb een prachtige toespraak van Elizabeth Warren gehoord
Een power optreden van Alicia Keys gezien die een gedicht van Maya Angelou voorlas

Wat opviel was hoeveel jonge vrouwen er liepen
Ook mannen en oudere mensen
Maar de meerderheid jonge vrouwen
Wat een inspirerende spreeksters
Ik zag vrouwen die organisaties vertegenwoordigden
op het gebied van geboortebeperking, abortus, vrouwengezondheidszorg

You want to talk about women’s issues?
That’s fantastic. Let’s talk about health care, education, climate change, and more

De speeches die ik zag gingen over deze onderwerpen
Trump heeft aangekondigd veel van de verworvenheden te gaan inperken
En dit is wat de vrouwen in opstand deed komen
De mars is tegen wat Trump vertegenwoordigd
uitsluiting en bigotry
Ik heb Trump de afgelopen 2 dagen de ene kerk in, de andere uit zien lopen
Volgens mij meer dan hij ooit in een kerk geweest is?

HET WAS MASSAAL
Kijk eens op facebook./womensmarch



HOE VOEL IK ME?
Ik voel me beroerd
Ik probeer weer een beetje tot mezelf te komen
Lukken doet het nog niet echt
Waarom raakt me dit zo sterk?

Ik maak me zorgen
Gisteren hoorde ik in een flard ook nog even
over de bijeenkomst van Wilders en gelijkgestemden in Koblenz
Om een vrouw te horen zeggen
""Dat het lang niet netjes is geweest om te zeggen
maar dat het nu gelukkig wel gezegd kan worden""

Ik ben gisteren ook bezig geweest om alles te kanaliseren
Ik werd helemaal gek
Zoveel informatie
Zoveel ging er rond in mijn hoofd

Waar ik last van heb is dat ik niet weet welke informatie ik wel en wat ik niet kan vertrouwen
Een Amerikaanse die ik vertrouw vertelde over c-span
Gisteren heb ik op Twitter een lijst voor mezelf aangemaakt met nieuwsbronnen die ik vertrouw
Dan hoef ik niet ook alle onzin, spam en kwaadaardige nep nieuws te lezen

  • Ik vond het ineens zo jammer dat ik de Obama's niet beter gevolgd had
  • Ik was ineens heel geïnteresseerd in de inrichting van het Witte Huis
  • Ik bekeek de inrichting zoals Michelle Obama het decoreerde
  • Ik bekeek hoe de verschillende presidentsvrouwen het hebben veranderd in de loop der tijd
  • En ben begonnen het een en ander vast te leggen op
Ik zal er nog wel lang mee bezig zijn. De wereld waarin ik geloof wordt aangevallen en ik wil weten of ik iets kan doen. En dus op de hoogte blijven.

Voel ik me er lekker door
NEE

vrijdag 20 januari 2017

Inauguratie, het Witte Huis en ""winter"" kaarten.




Vandaag de inauguratie van Donald Trump. Gisteren keek ik even op CNN naar het concert van de avond ervoor. Ik zag een aantal mij onbekende bands optreden. Het kwam op mij allemaal als dodelijk saai over. Hoe was het ook al weer toen Obama president werd? ik zocht het op You Tube.  Wat een happening was het toen. Beyonce, Bono, Stevie Wonder, Bruce Springsteen. Ik zag ook de wandeling die Obama en Michelle maakten na de inhuldiging. Ik ben benieuwd of Trump dit ook durft. Straks gaan we naar de inhuldiging kijken.

Ik werd ineens ook nieuwsgierig naar het Witte huis en heb een paar uur besteed aan het bekijken van foto's en filmpjes, het lezen van artikelen. Ik wist dat Jackie Kennedy veel veranderd had aan het witte huis. whitehousemuseum/renovation-1961 Ik las over the Red Room whitehousemuseum/red-room-history. Er is een blog whitehousemuseum.wordpress en de website die ik hier noem is interessant. Ik ga zeker nog verder zoeken.

WINTERKAARTEN



Ik ben druk bezig met het schilderen van mijn winter kaarten





Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015