K L E U R R I J K

donderdag 5 april 2018

Voorbereidingen voor de tuin.

Gisteren ben ik naar Intratuin geweest

Ik heb een heleboel zaaigoed en toebehoren gekocht

Vorig jaar zaaiden wij vanuit AH doosjes

Daar hadden we zoveel plezier van

Dit jaar willen we het groter aanpakken

De moestuinbak op poten is nu in elkaar gezet

Ik heb nog geen foto, maar dat komt nog

Hij staat nu in plastic

We zijn bang voor regen

Ik kocht zaaigoed

Deed alles vandaag in de grond

En nu wachten

Ik kan bijna niet geloven dat er iets uit zal komen

Sommige zaadjes zijn zo klein

Hoop heel erg dat het leuk wordt

In de tuin komt nu ook kleur

Deze heeft de hele winter gebloeid

Alleen bij de ergste kou leek hij dood te zijn

Deze komen ook weer uit zichzelf terug

Ik ben zo benieuwd wat er allemaal weer gaat groeien

Deze dapper dodo staat er ook

Helemaal in zijn eentje

dinsdag 3 april 2018

De lente komt nu echt.

Wat een heerlijk weer vanmiddag

We wilden de moestuinbak in elkaar zetten

Maar de boortjes van de elektrische boormachine waren onvindbaar

Dus op naar Praxis

Onderweg zag ik ze dan eindelijk

De eerste bloemetjes van de meidoorn

Nu begint de lente echt

En kijk nu toch

Zij is aan het broeden vlakbij ons huis

Narcissen in de wijk

En forsythia

Het gaat goed!

maandag 2 april 2018

31 jaar getrouwd en een derde camera verder.

31 JAAR GETROUWD

In 2007 kocht ik mijn eerste digitale camera. Op kantoor was een collega die het leukste kleinste cameraatje had die ik ooit zag. Het is de camera die je op de foto hieronder onderaan ziet. Ik vroeg of ze met me mee wilde gaan want ik zou die ook graag willen kopen. Zo gezegd zo gedaan. Ze nam me mee naar een fotospeciaalzaak die nu niet meer bestaat. De verkoper maakte de camera gebruiksklaar voor me. Het leek heel ingewikkeld.

Ik was er zo blij mee. Daarvoor fotografeerde ik analoog. Toen kreeg ik de foto´s afgedrukt terug zoals ik ze had genomen. Nu kon ik zelf de foto´s bewerken. Ik werkte toen via Picasa. Vooral het uitsnijden van de foto´s vond ik fascinerend. Ik leerde er veel van. Op het kleine cameraatje zat ook een macrosysteem. Ik fotografeerde bloemetjes en insecten.

6 jaar geleden kocht ik mijn tweede camera. Hierboven de middelste. Deze is wat groter en zwaarder. Jammer genoeg geen macro systeem. Ik kocht hem bij de mediamarkt. Een jongeman hielp me er een tasje bij te kiezen en thuis stelden we het zelf in. Het bleek heel gemakkelijk. Ook deze camera bracht veel plezier. Picasa stopte. Dat was wel even schrikken. Maar Judy dedraadaquarellen gaf me een tip. picmonkey. In het begin was dit programma gratis en toen ineens stopte dat. Nu betaal ik een kleinigheid en kan het hele programma gebruiken.

Toen ging deze camera raar doen. Ik ben er nog een poos mee doorgegaan. Ik had wel wat truckjes om hem toch te laten doen wat ik wilde. Maar het was wel onhandig. En nu 6 jaar later, kochten we een nieuwe. Deze keer via internet. Het leven wordt steeds gemakkelijker ;-) Gisteren waren we 31 jaar getrouwd. De camera is een cadeautje om dit heuglijke feit te vieren. Ook kochten we een moestuin op pootjes. Zodra die gemonteerd is zal ik het jullie laten zien.

zaterdag 31 maart 2018

Mijn boekenproject 2018. De Klokkenluider van de Notre Dame, Victor Hugo.

De roman Notre-Dame de Paris, zo laat de auteur ons aan het begin van zijn boek weten, is ooit ontstaan uit een ingekerfd woord dat hij enkele jaren voor hij begon met schrijven op een muur had zien staan in de Notre Dame, maar dat korte tijd later was uitgewist of bedekt met een laagje witkalk. Dat oerwoord is het griekse αναγκη. Anankè is een complex begrip. Het heeft als betekenis: dwang, noodzaak, kluister, maar Ananke is ook de naam van het gepersonifieerde noodlot, de oeroude godin die aan het begin staat van alles en die samen met haar titanenechtgenoot Kronos (de tijd) het universum gestalte heeft gegeven. athenaeum/de-klokkenluider-van-de-notre-dame

Voor mijn boekenproject 2018 las ik

Victor Hugo`s Klokkenluider van de Notre Dame

Ik heb het boek van Hugo net uit en moet nog helemaal bijkomen. Wat een boek. Enkele jaren geleden was ik niet meer in staat een boek te lezen. Ik had een Twitter brein gekregen door het veel op internet te zitten. slowww/training-voor-het-. Ik herinnerde me de tijden dat ik heerlijk verzonken was in een boek en had er heimwee naar. Ik bedacht een project voor mezelf. Ik zou boeken uit de wereldliteratuur gaan lezen. Mijn doel was om alle boeken echt te lezen, dus niet op een internet achtige manier een beetje screenen, een beetje van dit, een beetje van dat. Tot nu toe is dat heel goed gelukt. Zelfs Proust en Kafka las ik woord voor woord. (Ik kan wel meerdere woorden tegelijkertijd lezen, dus het is niet echt woord voor woord). Maar deze keer bij '''De klokkenluider van de Notre Dame" ging het mis.

Onlangs las ik een heel interessant boek over Franse schrijvers rond 1840-1900. o.a. over Victor Hugo. Ik vond dat het tijd werd nu eens echt een boek van hem te lezen. Ik kende de titel van het boek "Klokkenluider van de Notre Dame". Ik kende de namen Quasimodo en Esmeralda. Ik weet dat er musicals en films naar gemaakt zijn. Maar verder geen idee waar het boek over gaat.

Ik val midden in de middeleeuwen. Eerst dacht ik dat het een korte aanzet is om later door te springen naar de tijd van de schrijver. Tot het tot me doordringt dat dit niet gebeurd. Ik sta versteld van de kennis van de schrijver m.b.t. de middeleeuwen. Ik heb er heel wat van opgestoken. Gaandeweg merk ik dat er wel heel erg veel uitweidingen zijn, waar ik best moe van word. Ik besluit daarom voor het eerst weer eens wat te `screenen`, globaal lezen. Ik vind de informatie over de architectuur van Parijs door de eeuwen heen erg interessant, maar ook vermoeiend.

Wanneer jullie het verhaal willen weten, lees dan wiki/De_klokkenluider_van_de_Notre_Dame.

Het lijkt nu een saai boek, maar dat is het niet. De dialogen zijn snel en leuk en indrukwekkend. En is sta versteld van de fantasie van de schrijver. Zo wordt Quasimode op een gegeven moment vals beschuldigd en moet voor de rechter verschijnen. Behalve dat Quasimodo een bochel heeft is hij ook doof. De rechter is ook doof. Dat weet niemand omdat de rechter het slim verborgen heeft gehouden. Zijn rechtspraak wikkelt hij hierdoor snel af. Hij doet of hij luistert en velt dan een oordeel. In het geval van Quasimodo vraagt hij naar de naam. Quasimodo verstaat het niet en geeft geen antwoord. De rechter denkt dat hij onwillig is en velt als vonnis stokslagen. Quasimodo antwoord niet. Dan beginnen omstanders te lachen en de rechter denkt dat Quasimodo brutaal is. Dan fluistert een helper in het oor van de rechter: "Quasimodo is doof, hij verstaat u niet" Dit verstaat de rechter niet en geeft als vonnis nog meer stokslagen. Hoe verzint de schrijver het? Een dove rechter! Ik word steeds nieuwsgieriger naar Hugo zelf. Vanuit welke overwegingen schrijft hij zoiets?

Het is een dramatisch boek. Ik word er niet vrolijk van. Ik begrijp dat het verhaal verfilmd is en dat er musicals van zijn gemaakt. Ik dacht dat is een pittig verhaal voor een verfilming. Wat mij bijvoorbeeld schokte is dat aan het eind van het verhaal de mooie, onschuldige Esmeralda, die alle mannenharten laat kloppen, opgehangen wordt. Ik ben er nog niet van bijgekomen. Maar ik lees het volgende

Van Notre-Dame de Paris werd in 1996 een Disney-film gemaakt, waarin ook heel wat wordt gezongen, en waarin zoals te verwachten een aantal wijzigingen is aangebracht ten opzichte van de brontekst. De mensen zijn vriendelijker, de religieuze thema’s zijn grotendeels verdwenen, en op het eind mogen enkele personages in leven blijven, zoals Esmeralda en Quasimodo, die door de maatschappij wordt aanvaard, en zich niet langer in de Notre-Dame moet verschuilen. groenede-grootste-gebeurtenis-in-de-geschiedenis. Het verhaal is dus afgezwakt en opgeleukt. Jammer.

Ik vraag me echt af hoe iemand er bij komt om zo'n boek te schrijven

Daarom verdiep ik me nog wat meer in Hugo

Victor Hugo

Victor Hugo streefde naar maatschappelijke verandering. In zijn werken stelde hij sociale ongelijkheid flink aan de kaak. Ook uitte hij zijn afkeer over de doodstraf en het gebruik van geweld. Hij schreef politieke teksten en hield toespraken om zijn ideeën te verkondigen. In 1851 riep hij mensen op om tot opstand te komen tegen Napoleon III. Hij was sterk tegen de anarchie

ensie/victor-hugo

Toespraak die Victor Hugo op 10 november 1848 in het Franse parlement hield

Hij had het vandaag de dag kunnen zeggen!

De voorgestelde bezuinigingen op het budget van letteren, kunsten en wetenschap zijn in dubbel opzicht slecht. Vanuit financieel opzicht zijn ze onbeduidend en vanuit alle andere opzichten zijn ze schadelijk. Deze bezuinigingen doen in één klap het geheel van beschavende instellingen wankelen dat als het ware de basis vormt van het Franse gedachtegoed. En welk moment kiest men daarvoor? En dit is mijns inziens de ernstige politieke fout waar ik u aan het begin al op wees; welke moment kiest men om al die instellingen op losse schroeven te zetten? Het moment waarop ze harder nodig zijn dan ooit, het moment waarop ze juist niet beperkt mogen worden, maar waarop we ze moeten uitbreiden en vergroten. Want wat is het effect, wat is het grote gevaar van de huidige situatie? Onwetendheid. Onwetendheid meer nog dan armoede.’ robriemenl/victor-hugo

Zijn romans zijn niet alleen entertainment: Hugo' s kunst moet tegelijk opvoeden en de roman is bijna altijd ten dienste van het debat van ideeën. victor-hugo

Interessant om te lezen

arnoldheumakers/HugoBiografie

arnoldheumakers.nl/literatuur

BOEKENPROJECT 2018

De klokkenluider van de Notre Dame - Victor Hugo

Hallo Witte mensen - Anousha Nzume

De levens van Jan Six - Geert Mak

In Parijs - Olivier van Beemen

De som der Dagen - Isabel Allende

Parijs Retour - Bart van Loo

donderdag 29 maart 2018

Mooiste foto's.

Toen mijn vorige laptop het begaf en ik me op een nieuwe oriënteerde, ontdekte ik dat er geen DVD recorders meer inzitten. Ik denk omdat streamen nu helemaal in is. Ik heb echter veel DVD´s en wil die kunnen bekijken. Ik ontdekte dat er externe Dvd recorders te koop zijn. Daar had ik nooit eerder van gehoord. En wat ben ik blij dat we die ook kochten.

Natuurlijk voor het bekijken van de films op DVD

Maar eergisteren bekeek ik de map met oude CD- roms en DVD's, waar ik mijn foto's vroeger op bewaarde, en legde het materiaal op volgorde. Ik ontdekte dat ik in 2007 ben begonnen met digitaal fotograferen en ben die oude foto´s eens gaan bekijken. Hoe? Via mijn externe DVD recorder. Hier heb ik geen seconde aan gedacht bij de beslissing of we wel of geen recorder erbij wilden kopen. Wanneer we het niet hadden gedaan zou ik ze niet meer kunnen terugzien.

Ik ben nu bezig met de mooiste foto´s uitzoeken en op een USB stick zetten

Ik laat er nu hier een paar zien

dinsdag 27 maart 2018

Biografieproject 2018. Cecile en Elsa, strijdbare freules

Een biografie over 2 heel merkwaardige dames

Ik las de biografie Cecile en Elsa, strijdbare freules

De dames Cecile en Elsa de Jong van Beek en Donk

Cecile werd geboren in 1866 en Anna in 1868. Ze groeien op in een rijk adellijk milieu, ze krijgen een opvoeding a la Fröbel. Ze gaan niet naar school maar krijgen thuis privé onderwijs. Veel nadruk wordt in de opvoeding gelegd op individualiteit in de ontwikkeling. Ze leren daardoor zelf na te denken over o.a. wat ze willen en over het leven in het algemeen. Door dat privé onderwijs hebben ze geen vriendinnen en zijn ze in hun jeugd op elkaar aangewezen. Ze zijn muzikaal en krijgen de kans hun talenten te ontwikkelen. Ze zijn behoorlijk overtuigd van zichzelf en kijken op andere kinderen en hun gouvernante neer.

Cécile zou later terugkijkend constateren dat hun vader zijn dochters had 'omvangen in een sfeer van onkunde'. Kwetsbare en hooghartige wezens, 'misvormd' bovendien, had hij van hen gemaakt. "Wat een droeve, vervelende, afgesloten jeugd hebben wij gehad. O! hoe heb ik mijne onwetendheid van de wereld dikwijls wreed betreurd toen ik bij mijn huwelijk, ineens in een uiterst gecompliceerde donkere wereld stond, waarvan ik eerst niets begreep, en welks raadselen ik eerst langzaam kon onderscheiden. Het is niet goed jonge menschen achter hooge muren op te voeden." trouw/vrouwen-met-een-eigen-wil

De zussen groeien protestants op. Niet alleen zijn ze gelovig, maar ze zijn ook sterk overtuigd van het gelijk van hun geloof. Allebei de zussen worden echter katholiek aan het eind van hun leven, waarbij vooral Cecile opnieuw zeer overtuigd is. Elsa wordt katholiek vanwege de omstandigheden.
In beide huwelijken wordt het huwelijk niet geconsumeerd. Pas wanneer de heren in de ban raken van minnaressen krijgen zij ook interesse in hun vrouwen en raken de zussen zwanger. Elsa laat heel veel over haar kant gaan wanneer haar echtgenoot verliefd raakt op Jo Jongkindt. Tijdens dit proces krijgt zij zelf een minnaar. Haar minnaar is een leerling van haar man. Ze zijn dol op elkaar. Wanneer het uitraakt wordt Elsa door wroeging verteert.
De zussen zijn in hun jeugd dikke vrienden. Ze delen lief en leed. Cecile baast over haar jongere zusje. Later werd het anders en zijn er jaren geweest dat zij het contact verloren.
De zussen lieten veel brieven en dagboekmateriaal na.

CECILE

socialhistory-biografie/jong-van-beek-en-donk

Cecile trouwde de rijke Adriaan Goekoop. De vader van Cecile bedong goede huwelijks-voorwaarden. Mocht hij voortijdig overlijden, dan zouden zijn vrouw en dochters genoeg geld hebben via dit huwelijk.
Cecile ontpopte zich tot schrijfster. Zij schreef Hilda van Suylenburg, de belangrijkste feministische roman van de eerste feministische golf.
Reist met haar man naar de USA en bezoekt hier de World’s Columbian Exposition.
In mei 1896 behoorde De Jong tot de oprichters van de 1898: De Nationale Tentoonstelling van Vrouwenarbeid.
De tentoonstelling was een succes, echter het geduld van Goekoop was op en toen zijn vrouw na de tentoonstelling nog steeds uithuizig bleef vroeg hij echtscheiding aan. Cecile vertrok naar Rome en vestigde zich later in Parijs.
Vanaf 1900 woonde Cecile in Parijs en in het landhuis La Marjolaine te Méréville.
Het fortuin dat zij aan haar scheiding overhield, gebruikte ze nooit voor zichzelf. Ze onderhield er familie en noodlijdenden mee.
In 1904 hertrouwde ze met de Pools-Russische jood Michel Frenkel onder de Russische huwelijkswet die de vrouw op gelijke voet met de man stelde.
De Frenkels namen voor de geboorte van hun zoon Pierre-Michel in 1905 de Franse nationaliteit aan en lieten hem ten teken van assimilatie katholiek dopen.
Na het Duitse bombardement op de kathedraal van Reims bekeerde ze zich, geïnspireerd door de patriottische gebedsdiensten in de Notre-Dame, in 1916 tot het katholicisme.
Tijdens het interbellum werd De Jong van Beek en Donk onverbloemd reactionair en antidemocratisch. Ze behield haar felle anti-Duitse gevoelens, hing de nationalistische Action Française aan en nam van de leider van deze beweging, Charles Maurras, ook diens ('wetenschappelijk') antisemitisme over. Het overtuigd protestantse meisje wat in feminisme en socialisme geloofde werd op latere leeftijd reactionair katholiek en antisemitisch.

Elsa

Betoverd door Richard Wagner reisde ze in 1888 met Cécile naar Bayreuth, waar ze werd ontvangen door weduwe Cosima Wagner. Na een piano-opleiding bij privéleraren, onder wie de componist Richard Hol, slaagde ze voor het toelatingsexamen aan het Conservatorium van Amsterdam.
Elsa trouwt in 1895 de muziekredacteur Alphons Diepenbrock, die leraar klassieke talen was in Den Bosch. De verloving kwam met horten en stoten tot stand, door geloofsverschillen – hij was katholiek, zij vrijzinnig protestants – en hun divergerende visie op de rol van de vrouw in huwelijk en samenleving. Hij heeft een symbiotische relatie met zijn moeder. Zij geeft toe dat de kinderen katholiek zullen worden opgevoed.
Elsa bekwaamde zich als spraaktherapeut aan het Institut Orthophonique de Paris: in Nederland bestond nog geen logopedische opleiding. Het lukte haar (gedeeltelijk) zelf de kost te verdienen en haar man vrij te kopen voor de muziek.
Er ontstaat een driehoeksverhouding tussen de twee echtelieden en Jo Jongkindt, een leerlinge van Diepenbrock. Else tolereert veel.
Elsa leerde via haar man de beroemdste musici van hun tijd kennen: Mahler, Mengelberg en Schönberg. Ook had ze korte tijd een verhouding met de twintig jaar jongere Matthijs Vermeulen, die na Diepenbrocks dood in 1921 zelf een van de voornaamste componisten van Nederland werd.
Elsa beschermde de nalatenschap van haar echtgenoot als een leeuwin. Ze vroeg brieven terug, ijverde voor publicatie van een verzameld werk en nam de pen ter hand als ze meende dat een scribent zijn reputatie onrecht aandeed.