Het begint en je voelt de spanning. Senatoren interrumperen Pence onmiddellijk en je kunt zien dat hij moeite heeft met het pareren van zijn partijgenoten. Wat gaat er door het hoofd van die man? Ineens splitst het zich op. Geen idee waarom. We zien iedereen terug in twee zalen, Nancy Pelosi in de ene, Pence in een andere. Later begrijp ik dat Nancy het huis van afgevaardigden voorzit en Pence de senatoren. Dan grijpt CNN in met de opmerking dat er buiten wat gebeurd en zien we de verdere avond en nacht ongelofelijke taferelen.
Een coup, pas gisteren dringt het tot me door. Wat wij woensdag zagen was een poging tot een coup, een ophitsende Trump en een dolle meute die naar het Capitool loopt. Er staat een enorme stellage voor het Capitool. Mensen kruipen erop. In het midden loopt de meute schijnbaar zonder enige moeite het gebouw binnen. We zien de trappen van het Capitool bezet worden en een enorme joelend meute voor en op het gebouw. Mensen in militaire kostuums slaan ramen in en klimmen erdoor naar binnen. We zien tegen wanden opklimmen. We zien de eerste mensen weifelend de senaat inkopen en dan het moment dat een van hen in de voorzittersstoel gaan zitten. Ik weet niet wat ik zie. Zijn dit Amerikanen? Mensen die naar mijn idee van jongs af een heilig respect hebben voor hun democratie?
De vraag is waar blijft de Nationale Garde? Het blijkt dat Trump hen niet wilde oproepen, dat Pence dit uiteindelijk deed. Het begint dan al donker te worden. Soldaten of wat het ook zijn staan in groepen bij elkaar. Dan zien we hen de meute langzaam de trap af duwen. Er is een avondklok maar niemand houdt zich eraan. We zeggen tegen elkaar dit is wel andere koek dan met de Black Lives Matter demonstratie eerder in Washington, waarbij geweld, traangas, honden en paarden werd gebruikt. Het woord "coup" valt geregeld, maar raakt me niet, ik denk nog in termen van demonstranten.
De dag erna vragen we ons steeds af, wat dachten ze nu eigenlijk te bereiken? Goed, dan ben je het Capitool binnen en dan? Gisteren valt eindelijk het kwartje. Ze dachten dat Pence zou ingrijpen. Alles wat ik de dagen erna lees en zie wijst erop. Wat had Trump gedaan wanneer Pence gedaan had wat Trump wilde? Uitgeroepen dat hij, en hij alleen weet wat er goed is voor Amerika en had hij zich, als een Napoleon, uitgeroepen als Keizer, zichzelf en Melania kronend? Het gebeurde eerder in de geschiedenis, de Zonnekoning zal ook nooit geloofd hebben dat zo kort na hem dit ooit in Frankrijk zou gebeuren. En wat wij nu zien is ook moeilijk te geloven.
De volgende dagen zien we veel meer beelden. Er was wel degelijk politie, die vocht en hard ook. Ik zie nu de beelden van een Viking, een viking??????? nazi emblemen, een confederatie vlag, QAnon aanhangers. Ik zie mensen dingen stelen, ik zie dossiers op de grond liggen en ik zie een heleboel agressie en het lijkt niet op te houden.
Is Pence hier de grote held? We zullen later meer weten. Wie de heldin is weet ik, Stacey Abrams. Zij richtte een organisatie Fair-fight op, die mensen die anders niet stemden, leerde hoe te stemmen. Jarenlang hadden de Republikeinen trucs uitgehaald om mensen te weerhouden te stemmen. De vrijwilligers van Fairfight gingen de huizen langs, niks geen advertenties, niks geen sociale media, niks geen campagnegeld, deur aan deur aanbellen en uitleggen, uitleggen en nog eens uitleggen. Uitleggen hoe je je kunt registreren, hoe je moet stemmen, zelfs meegaan tijdens het stemmen. Er werd maatwerk geleverd. En velen gingen voor het eerst van hun leven stemmen en brachten het voor elkaar dat een zwarte en een joodse man de republikeinse senatoren verslagen werden en daarmee Trump. En dit is het goede nieuws bij alle ellende. De democraten winnen het Presidentschap, de Senaat en het Huis van Afgevaardigden. Volgende week woensdag wordt weer een spannende dag, de inauguratie van Biden. Wij zitten weer voor de tv., geschiedenis meemaken terwijl het zich afspeelt.
Ik maakte voor het eerst een focaccia met een tuintje
Ik zag voorbeelden op Twitter
Het was leuk in de winkel te zoeken naar stengels (bieslook) en struiken (rozemarijn)
Bloemen van olijven, tomaatjes en paprika's uit ene pot
Wat is er zo anders? Het papier. De maaksters van Flow houden van papier. Het blad is van diverse papiersoorten gemaakt. Diverse diktes, diverse kleuren, heel mooi. De maaksters houden van illustraties en daardoor legden zij contact met illustratoren van over heel de wereld. Wanneer ik erin lees raak ik geïnspireerd. Niet dat ik alles mooi vind, maar vaak vind ik het kundig, zo origineel, zo ontroerend wat de illustratoren maken.
Vanaf het eerste magazine is er een rubriek waarin het leven van een vrouw besproken wordt, een vrouw die nu leeft of iemand die vroeger leefde. De schrijfsters die de artikelen maken zijn sterk in hun vak. Zo heb ik al zoveel mooie, bijzondere verhalen gelezen en iedere keer word ik weer verrast en blij te lezen over, zoals nu in de nieuwste Flow, Nina Simone.
Flow is een blad wat het begrip mindfulness promoot. Mindfulness, maar ook andere filosofieën, manieren om het leven leefbaarder te maken. Flow volgt allerlei maatschappelijke ontwikkelingen. Niet zozeer de politieke, economische, de waan van de dag ontwikkelingen, meer allerlei alternatieve ontwikkelingen. Zo lees ik over initiatieven die buurtgenoten nemen, ook in deze lastige tijden van afstand houden, lees ik over kunstenaars initiatieven, over tiny houses, over consuminderen etc.
Flow voelt zich betrokken bij de Black Lives Matter beweging en vroeg zich af: "waarom is ons blad zo wit". De makers gaven aan dat zij hier in de toekomst verandering in gaan aanbrengen en zij houden woord. Ik zie nu illustraties en verhalen van en over mensen van kleur. Want zijn er geen mensen van kleur die het blad kopen, zijn er geen mensen van kleur die illustraties maken, zijn er geen mensen van kleur met een boeiend leven? Eigenlijk raar dat het niet eerder gebeurde.
Ik ben gek op tijdschriften. Niet alleen voor de foto's en/of de verhalen. Nee, ook het soort papier wat wordt gebruikt, het lettertype, de opmaak. Wat verbaasde me nu? Ik heb altijd een bepaald beeld bij de kerst, en lange tijd kwam dit goed overeen bij wat ik in de bladen zag. En nu zie ik iets wat ik totaal niet herken. Het donkere, de styling van de kamers, zo donker, zo......... zo wat?
Vroeger kocht ik veel VT wonen. Ik heb hele stapels van vroegere jaargangen. Dit jaar kocht ik ze niet. Heb ik het daarom gemist? Deze stijl, wat is dit voor stijl?
Ik denk ook aan 2000. Ik kocht toen jarenlang elke keer dat er een VT wonen uitkwam een exemplaar. Het was de tijd van het minimalisme. Ik hield van die stijl. Ik vond de mode prachtig. Ik herinner me dat we rokken tot op de grond droegen. Ik had een prachtige grijze rok tot op de grond van een stof die op vilt leek. Tassen werden kruiselings over je borst gedragen en sloten plat aan, heel mooi, grijs was de kleur en zwart en wit en crème. Ik herinner me dat de woninginrichting minimalistisch werd, kaler kun je ook zeggen, rustig. En nu, 20 jaar later, in een tijd dat er een pandemie heerst en alles op losse schroeven staat zou je zeggen dat we behoefte hebben aan rust. Maar wat zie ik, misschien zijn donkere kleuren om je heen fijn, beschermend, maar die luxe, goud, zilver, koper, fluweel, want dit is het woord dat ik steeds lees, luxe. Raar vind ik dat. Is luxe hetgeen we nu nodig hebben?
Ik besluit eens te zoeken op internet en vind deze informatie
Wat voor beeld komt jullie voor ogen bij dit woord?
Bij mij is dit ieder jaar weer het verhaal zoals ik het als kind hoorde
Het is een verhaal zo krachtig dat het tot nu verteld wordt
Een zwangere vrouw en haar man zijn vanwege politieke omstandigheden ver van huis. Ze zoeken onderdak voor de avond maar kunnen het niet vinden. Uiteindelijk mogen ze in een stal overnachten. Een ster straalt aan de hemel. Die avond wordt er een jongetje geboren. De boodschap die hij als 30 jarige zal uitdragen is helder.
Ik zit in de huiskamer
Net het ontbijt op
De deur naar de tuin staat open
Lekker eventjes frisse lucht binnen
De vogels hebben eten
De dag kan beginnen
Wat is het toch leuk
een stapel kaarten op de mat te vinden
Ik ben aan het nadenken
over woorden voor het jaar 2021
Judy van Bubbels begon ermee en ik vind het een leuk idee
VERSIMPELEN, NEEM DE TIJD, VERDIEPING
Versimpelen: Dit heeft te maken met perfectionisme en ideeënrijkheid. Beide bezit ik in hoge mate. Vaak fijn, maar even vaak storend. Het maakt dat ik het beste wil bereiken en het maakt dat ik altijd wel iets kan verzinnen om het leven leuk te maken. Maar....... het kan er ook toe leiden dat ik helemaal op hol sla, bezig blijf met verbeteren en het dan juist mislukt. Bovendien heb ik Maagd als sterrenbeeld en wij Maagden zijn op het detail. Hartstikke leuk, maar de combinatie van op het detail gericht zijn, perfectionisme en creatief denken kan lastig zijn.
Ik vertelde eerder al dat ik kiezen moeilijk vind. Sterker, ik haat het. Sommige dingen gaan super gemakkelijk. De wekelijkse boodschappen, een makkie, niks geen keuzestress. Iets nieuws kopen als een boek, leuk, graag, draai er mijn hand niet voor om. Maar op andere vlakken, lastig, moeilijk, gedoe. Het woord alleen al jaagt me de boom in. Maar versimpelen klinkt totaal anders. Het klinkt als goed voor jezelf zorgen, het gemakkelijker maken voor jezelf.
Neem de tijd ga ik volgend jaar uitproberen. Na mijn pensioen ben ik bezig geweest een nieuwe structuur te vinden. Het is nu redelijk gelukt. Ik verbaas me er nog steeds over dat de tijd vliegt. Wat nieuw is en wat met Corona te maken heeft is dat ik zo rusteloos ben en ongeconcentreerd. Hulpmiddel kan zijn, neem de tijd. Ik ben al een beetje aan het oefenen met boodschappen doen. Ik heb nu eens gekeken hoeveel tijd ik daar mee kwijt ben en dat is veel langer dan ik dacht. Zo ga ik eens bewust kijken hoeveel tijd een bepaalde handeling eigenlijk kost. De tijd vliegt dan niet, nee, ik ben me er meer bewust van.
Buiten in de tuin prachtige takken
Verdieping: Daar heb ik echt behoefte aan
Dit jaar wilde ik inzicht krijgen in de wisseling tussen economie, het klimaat en de agrarische sector. Ik wilde er van alles over lezen. De eerste drie maanden lukte het goed. Ik haalde de boeken uit de bibliotheek. Maar toen in maart de lockdown kwam wilde ik liever niet meer naar de stad.
Voor het volgende jaar ben ik weer op zoek naar iets dergelijks. Eerder bedacht ik 21 uitdagingen voor het nieuwe jaar. Ik neem de volgende ervan over omdat ik ze ook voor het bloggen kan gebruiken.
Vandaag begint de winter. Ik ga daar eens heel erg van genieten. Winterwandelingen. Genieten van de takken afstekend tegen de lucht. Hier en daar de kleur van een rode bes, heerlijk. Boerenkool, ik haalde het weer in huis. Koffie met slagroom en zelfgemaakte kaneelbroodjes, heerlijk. Kaarten schilderen met de winter als thema.
een-uitleg-van-de-winterzonnewende-2020-wanneer-en-waarom
21-december-2020-de-grote-conjunctie-verwacht-jij-een-gebeurtenis/
Maar nu eerst de kerstdagen en oud en nieuw
