Wat heb ik zoal gedaan? En wat gebeurde er?

Het laatste hoopje sneeuw verdwijnt alras

En wat komt eronder uit?

Alsof er niet een week lang een koude, natte, witte deken overheen heeft gelegen?

De tuin en het Gemeenteplantsoen staan er vol mee

 En de tulpen zijn ook weer gegroeid

Verrassingen

Van mijn vriendin Monique kreeg ik zo'n schattig boekje via de post

Een uit illustraties bestaande Pride and Prejudice van Jane Austen

Een van mijn lievelingsboeken

Wat is dit nu voor boekje, nooit eerder gezien .........................

Het blijkt, het is een kakkerlakje

Kakkerlakjes zijn kleine boekjes uit de wereld literatuur weergegeven in illustraties

Er blijkt in Arnhem op de Klarendalseweg 

Een heel klein winkeltje te zijn Loopvis, die allerlei prachtigs ontwerpt en uitgeeft

Jullie moeten echt eens op de link klikken 

Ik wist niet dat er in Arnhem zo'n leuke winkel zit, wat een leuke tip

Mochten jullie nog wat tips willen hebben?

Ik volg via Instagram 2 boekwinkels die heel bijzonder zijn

• Addyman books, een heel klein winkeltje in Wales, een schattig pand. Maar hun Instagram pagina is zo inspirerend en grappig. Het geeft me altijd een goed gevoel. De teksten zijn leuk en de foto's zo mooi. 
• Shakespeare and co Paris, deze boekhandel werd in de 20-er jaren door Sylvia Beach in Parijs opgezet. Zij was een jonge Amerikaanse en wilde Engelstalige boeken verkopen. Het werd een succes. Zij gaf een boek van James Joyce uit. De boekhandel ziet er prachtig uit. Ligt tegenover de Notre Dame. In de jaren 20 was er een grote, Amerikaanse kolonie in Parijs, kunstenaars en schrijvers en deze boekwinkel was een van hun verzamelpunten.
  

En nog een verrassing

Ik kom terug van boodschappen doen en zie een pakje aan de deurpost hangen. Mijn vriendin Marian heeft het opgehangen. Vorig jaar begon zij ermee. Zij bracht een heleboel zakjes met bloem - en groentezaadjes toen ze ontdekte dat ik nu liever niet naar Intratuin ga. En kijk nu toch eens. Opnieuw een wereld vol zaadjes. Dat wordt een groot plezier voor mij.

En dan Simone de Beauvoir

Haar autobiografie geeft me zoveel plezier. Ik lees nu het tweede deel. Zij beschrijft hierin de jaren voor WOII. Tegen de achtergrond van de opkomst van het fascisme reizen zij en Sartre opvallend veel. Mijn vorige blogje was er al op gericht, de reis van haar naar Zuid Frankrijk. Maar het duizelt me, wanneer ik lees waar ze allemaal naar toe gingen. Ze waren niet rijk, kochten vaak alleen een ticket om ergens te komen. Namen vrachtschepen, logeerden in goedkope hotels of buiten ( zonder tentje) en keken hun ogen uit. Zo verbleef ik gisteren met hen (via Google Earth) In Griekenland. En ik kwam daarmee weer terug in mijn eigen jeugd. Toen ik een jaar of 13 was raakte ik geïnteresseerd in archeologie, las over Schliemann die Troje en Mycene vond, Sir Arthur Evens en Howard Carter. En nu via Simone ben ik ineens weer terug in Mycene.

Gisteren kreeg ik ook een nieuw idee

Maak een markertekening van Simone de Beauvoir

Ik heb al een aquarel gemaakt, maar ik mis er iets aan en ik weet niet wat

Te braaf? 

Ik heb nu een markertekening gemaakt die me meer bevalt

Ik hou van de stoere lijnen

Ik twijfel een beetje of ik door moet gaan

Ik vind die lijnen erg mooi

Ik denk dat ik er nog een maak

Maar dan alleen haar hoofd

Een midweekje weg naar Bornes des Mimosas.

Foto van een leuk balkonnetje

Ik beloofde mezelf een midweek weg, heerlijk er even uit

Ik kwam uit op een stadje in het zuiden van Frankrijk,  Bornes des Mimosas

Hoe kwam ik op het idee daar heen te gaan?

Via een blog wat ik graag lees: darinanykl/de-gele-pracht-aan-de-cote-dazur

Bekijk dit maar eens, dan heb je vanzelf zin ook te gaan

Heel toevallig, een dag later lees ik in de autobiografie van Simone de Beauvoir. Zij is nooit ziek, maar dan tot haar verbazing wordt zij zo ziek dat ze met een brancard de trappen af, met een ziekenwagen naar een ziekenhuis gebracht wordt en daar een poos verpleegd wordt. Wanneer zij weer wat opgeknapt is schrijft de arts haar een vakantie voor en waar gaat zij naar toe? Juist, naar Bornes des Mimosas. Nu, dan wil ik daar toch ook eens naar toe, in haar voetstappen rondlopen. 

De keuze is gemaakt 

Op weg naar Bornes des Mimosas

Het dorp ligt op ongeveer 5 kilometer van de Middellandse zee. Het ontleend haar naam aan de overvloedig aanwezige bloemen en planten. Je kunt er door de smalle steegjes wandelen; er is geen autoverkeer in het centrum. Het dorp is ontstaan in de 9e eeuw als een wijkplaats tegen piraten en Saracenen en is opgedeeld in een middeleeuwse wijk en een wijk uit de 16e eeuw met overdekte gaanderijen.

In februari staat de Mimosa in volle bloei en zijn de heuvels en tuinen bedekt met deze donzige, goudgele bloemen. In Bormes les Mimosas start de “Route des Mimosas”, een ruim honderd kilometer lange autoroute langs onder meer Sainte-Maxime, Saint-Raphael en Grasse. cotedazur/bormes-les-mimosas/

Mimosa blijft een steunpilaar van parfumeurs. Het kan het geheime ingrediënt van een parfum worden. De onstuimige geur van mimosa, die is gedaald in onbruik sinds de hoogtijdagen in de jaren '50 en '70, wordt nu gebruikt in kleine doses. roseetmarius

Foto's die ik onderweg nam

Plantjes overal

Even uitrusten

 

Ik reisde met Google Earth, altijd veilig en met een snelle landing

Het verdere vervoer ook door Google Earth 

Digitaal een midweek weg is dat geen leuk idee?

Wat heb ik zoal gedaan?

 Zo was het (eer) gisteren

En zo is het nu

Snel verdwijnt de sneeuw 

O, wat ben ik blij

Weer normaal boodschappen kunnen doen

En we gaan nu ook meer wandelen

Sinds de sneeuw vind ik het moeilijker om thuis te blijven. Raar is dat. Ik ben een jaar thuisgebleven zonder veel problemen. En dan komt er sneeuw en dan voel ik me een gevangene. Ineens krijg ik nu zin om dingen te gaan doen, maar corona is natuurlijk niet weg. Voorlopig maar wat meer wandelen, verheug me op de lente. Vorig jaar schrok ik zo van alle verhalen en was het ook tijdens de lente zo dat we met z'n allen elkaar #stayhome #staysafe wensten. Ik heb niets van de lente gezien. Alleen wat we in de tuin en door de ramen zagen. En dat ging allemaal best. Maar nu ben ik van plan wel naar buiten te gaan. Uiteindelijk zijn er momenten dat het helemaal niet zo druk is. Niet in de weekends gaan, maar een doordeweekse dag en dan bijvoorbeeld rond 1 uur. 

Mijn portret van Simone de Beauvoir is bijna af

Er mist nog iets, ik weet nog niet wat

Simone schilderen was mijn plan voor deze maand

Daarom komt nu de vraag op wat wil ik nu verder schilderen in deze maand

Omdat niet ala minute een idee komt tekende ik een grafiettekening

Ik heb zin weer eens een groot schilderij te maken

 Maar wat? 

Het idee komt naar boven een stadje, gevels, oid in Italië

Reactie op de sneeuw????

Ik maakte het al eens lang geleden

1 meter bij 70 cm.

Ik zocht een blog waar ik ooit prachtige foto's op zag

Laat ik het nu niet meer kunnen vinden!

Plan voor de komende 2 weken

• Structuur brengen. In mijn fotovoorraad, in de blogs die ik volg. Ik ben vandaag al begonnen en heb het een en ander op een andere manier ingesteld op dit blog. 
• Op zich zitten alle foto's wel in mappen, maar her en der. Ik zou zo graag een systeem bedenken waarbij ik zaken snel terug vind. 
• Ik heb een idee om een bezoek te brengen aan landen via Google Earth en dan foto's te maken van mooie plekjes die ik vind. Een weekendje weg via Google Earth.  Maar....... het valt nog niet mee om mooie plekjes te vinden. Gisteren begon ik maar eens websites te bezoeken met " mooie toeristische bezienswaardigheden". Je zou zeggen bingo. Maar dat is nu niet direct waar ik naar op zoek ben. Ik zoek schilderachtige plekjes. Waar ik graag zou willen lopen en zitten. Daarom ga ik op zoek naar blogs mbt steden. Heb al een aantal landen en steden blogs op een bloglist gezet. 
• Kijken wat ik nog meer uit mijn foto bewerkingsprogramma kan halen.

Wat heb ik alzo gedaan?

 Hoe is het hier?

Eergisteren zijn we naar buiten gegaan om boodschappen te doen

Ik was erg zenuwachtig

Had allerlei voorstellingen over valpartijen

Uiteindelijk viel het erg mee

Maar leuk, de sneeuw, nee, vind ik echt niet

SCHAATSEN, mijn vader kon het zo goed

Wanneer je dit filmpje ziet zou ik zo graag even terugkeren in de tijd 

Om heel even naar mijn vader te kunnen kijken

Zwieren......

Ik leerde schaatsen van mijn vader. Hij kon verschrikkelijk goed schaatsen. Niets geen moderne kleding, nee, kranten onder zijn trui, jas erover, houten schaatsen die je om moest binden en daar ging hij. Lange afstanden, maar ook het zwieren. Hij probeerde het op mijn broer en mij over te brengen. Lukte niet echt. 

Nog een fotootje van de tuin. Het tuinhuisje is van de buren. We hebben geen schutting tussen onze tuinen. Ik zie hen heel zelden in de tuin. Geeft een heerlijk open gevoel.

En nog een sneeuwfotootje

 

De dagen beginnen weer te lengen. Het gaat snel. Het schemeren, wat ik zo heerlijk vind in december vergeet ik nu af en toe. Heerlijk dat uur dat het donker wordt en ik kaarsen aansteek. 

Aan deze tafel schilder ik 

En studeer ik

Ik ben nu begonnen aan het tweede deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir. Normaal maak ik uittreksels bij een boek. Dan kan ik later terugvinden waar ik iets interessants vond. Bij een biografie lees ik een stuk, maak aantekeningen met de bladzijde erbij. Later ga ik plekken opzoeken op Google Earth. En informatie over personen opzoeken op Google. Ik dacht dat ik dit bij het 1-ste deel van Simone's autobiografie ook gedaan heb. Maar blijkbaar niet. Vreemd, want het is mijn routine. Waarschijnlijk heb ik het vorig jaar niet gedaan omdat ik in een dip raakte vanwege Corona. Kon me slecht concentreren op lezen. Was steeds zo boos op al die mensen die maar in groepen bij elkaar komen. Dit jaar raakt het me niet meer. Knop omgedraaid, het maakt me alleen maar akelig. Om me te helpen weer te gaan lezen gebruik ik DWANG. Klinkt gek, is leuk. Gewoon....... gaan zitten en DOEN. Niks geen getreuzel, gedoe, van alles en nog gaan voor laten gaan. Nee, heerlijk lezen. Het helpt. 

Nu mijn portret van Emily Dickinson af is

Ben ik begonnen met een portret 

van Simone Beauvoir

Al met al heb ik het prima naar mijn zin zo binnen in huis

Ik bak, kook, kijk tv of naar een DVD

Geef de vogels eten, wat een groot plezier is

En

Ik wilde nog heel lang winter houden

En echt, ik geniet van de takken die afsteken tegen de lucht

Maar nu begin ik ook wel een beetje te verlangen naar de lente

Ik zag vlak voordat de sneeuw kwam al een voorbode

Sneeuwpret.

 Het paadje voor het huis schoongemaakt

Salem loopt naar de afval groenbak

Treft dit

Waar we geen rekening mee hielden is dat de voordeur nu klemt

Zout op de ....... hoe heet dat....?

Hij klemt, gaat niet dicht, o jee

Met enig geweld is hij nu toch dicht, o dear.

Maar de vogels hebben weer eten

Ja echt, sneeuw.

 En dan is het er werkelijk

SNEEUW

Ik had me er heel erg op verheugd

Van die mooie, dansende, traag naar beneden vallende sneeuwvlokken

Maar nee, het was anders

Poedersneeuw, met vlagen van de wind opvliegend

Hoog tegen de ramen

De brievenbus dichtgevroren

De tuin onder een laag sneeuw bedolven 

Ik ben druk bezig geweest

 met het voeren van vogeltjes

Eerlijk gezegd mag de sneeuw nu 

wat mij betreft ook weer verdwijnen

 En binnen

Blauwe druifjes

En dan wordt het avond

Het licht wordt blauwer

Hoe zal het morgen met het wakker worden er uitzien

Is er nog meer sneeuw gekomen?

Mijn biografieproject 2021. Drie biografieën mbt de poet Emily Dickinson.

“Hope is the thing with feathers that perches in the soul – and sings the tune without the words – and never stops at all.” – Emily Dickinson.

Ik vertelde al eerder dat ik in de maand januari boeken zou lezen over de poet Emily Dickinson. Hierboven vinden jullie een zin uit 1 van haar gedichten. Ik vind het zo prachtig en daarom wil ik graag meer over haar te weten komen. Ik heb onlangs 3 boeken gekocht en las ze voor mijn biografieproject 2021. Het was leuk even in een wereld van bijna 150 jaar geleden te verblijven.

Amherst, Massachusetts, een stadje in de Verenigde Staten. Emily leefde van 1830 – 1886. Zij werd geboren in een welgestelde familie. Zij leefde met haar vader, moeder, broer Austin en zusje Lavinia (Vinny) in de Homestead, een huis dat de grootvader van Emily liet bouwen. Haar grootvader is ook een van de grondleggers van amherst-academy. 

Viny and I both go to school this term. We have a very fine school. There are 63 scholars. I have four studies. They are Mental Philosophy, Geology, Latin, and Botany. How large they sound, don’t they? I don’t believe you have such big studies.” – Emily Dickinson to Abiah Root, May 7, 1845 

Emily hield van wandelen. Omdat ze het wel eens eng vond er alleen op uit te trekken kreeg zij van haar vader een hond, Oscar. Vanaf dat moment zagen de inwoners van Amherst dat kleine meisje langskomen met die grote hond.

Al jong leerde zij namen van planten en bomen. Zij begon met het aanleggen van een herbarium. Het bestaat nog steeds. Hier kunnen jullie zien hoe prachtig het er nog uit ziet: brainpickings/emily-dickinson-herbarium

De drie boeken die ik kocht zijn heel verschillend. Het mooist vormgegeven is "Gardening Life". De schrijfster is toevallig in de buurt van de Homestead in Amherst en besluit een kijkje te nemen in het huis. Ze ontdekt dat Emily niet alleen een dichters is maar ook een tuinierster. Dit brengt Marta McDowell op het idee hier een boek over te schrijven. Het boek is opgesplitst in 4 seizoenen. Mooie foto's van het huis en de tuinen in de lente, zomer, herfst en winter. Mooie illustraties van bloemen geschilderd door een tijdgenote van Emily.  De planten die in Emily's tuin groeiden. Ik ben echt heel blij met dit boek. 

Het boek van Cynthia Griffin Wolff is moeilijk te lezen. Ik wist dit eigenlijk al bij het bestellen. Ik had een andere biografie besteld, maar die kon niet worden geleverd. In de New York Times las ik: If you are in the get-acquainted stage of Dickinson studies, this is not the first book you should read; but it is the second, not in a competitive but in a complementary sense. Ik ben een beginner en de krant heeft gelijk, het is te moeilijk. Op zich kan ik nog genoeg interessants vinden, maar de behandeling van de gedichten gaan echt boven mijn pet. Is wel een beetje jammer. Nu heb ik het idee dat Emily's gedichten moeilijk zijn. Zijn ze dat of maakt dit boek het moeilijk? Het wordt erg vanuit de Bijbel geïnterpreteerd. Nu ben ik wel opgevoed met de Bijbel en helemaal onbekend is het niet voor me, maar toch, ik haakte af. Misschien later..........

Emily leefde in een periode dat het Christendom in Amerika een tijd van grote revivals doormaakte. Iedereen om haar heen verklaarde persoonlijk het geloof in Christus, persoonlijk door Hem geraakt te zijn. Op school werd het o.a de leerlingen gevraagd. Meisjes die dit proces van persoonlijk geloof doormaakten moesten aan de ene kant gaan staan. De anderen aan de andere kant. Een klein groepje meisjes verklaarden het niet, waaronder Emily Dickinson. Was zij ongelovig? Helemaal niet, maar haar geloof was zeer persoonlijk. 

Het derde boek van Polly Langsworth is een visuele biografie, boordevol oude foto's. Dit boek maakte me duidelijk wie Emily's verwanten zijn en hoe die er uitzagen, haar vrienden, de huizen in Amherst in haar tijd.  Polly Langsworth hielp mee het Museum op te richten in 2003 en was de voorzitter van de Raad van Bestuur. Het museum bestaat uit twee huizen, the Homestead, Emily's ouderlijk huis, waar zij haar hele leven woonde en het er naast gelegen the Evergreens, het huis wat haar broer liet bouwen voor zijn vrouw en hemzelf. Ze konden zo via een paadje naar elkaars huizen lopen. 

Tijdens het lezen drong ineens tot me door dat Emily een belangrijk deel tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog leefde. De strijd van het Noorden tegen het Zuiden, een strijd die erover ging of slavernij toegestaan was of niet. In dit verband kwam ik een mooi verhaal tegen.

Emily leerde Thomas Wentworth Higginson kennen. Hij werkte bij de Atlantic Monthly, hij publiceerde hierin een “Letter to a Young Contributor,” hij bemoedigde hierin jonge schrijvers. Binnen een maand kreeg hij een briefje van Emily, toen 31 jaar oud. En hiermee begon een lange vriendschap die tot haar dood duurde. Na Emily's dood hielp hij om haar gedichten te publiceren. 

Maar deze man was bijzonder. Tijdens de Burgeroorlog diende hij als kolonel van de 1st South Carolina Volunteers, the first federally authorized black regiment, from 1862–1864. Voor mij is dit compleet nieuw. Een onderdeel van het Noordelijke leger, opgebouwd uit zwarte soldaten, voormalig slaven, vechtend tegen de legers van de staten die slaven wilden blijven houden. Goed om te weten, de geschiedenis is veelzijdiger dan de beste romancier kan verzinnen. Hier kun je zijn verslag lezen. Wat een mooi verhaal.  

gutenberg 

Hier zullen jullie ook van opkijken. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog stonden de democraten aan de kant van de slavenhouders, de republikeinen steunden de Noordelijke troepen die tegen slavernij vochten. Deze twee partijen hebben dus in de loop der geschiedenis een hele verandering doorgemaakt. 

De Republikein Abraham Lincoln schafte de slavernij af en gaf het Noorden in de Burgeroorlog de overwinning. Het waren Democraten die daarna in het Zuiden een systeem van racistische segregatie installeerden. 

Hoe dit gegaan is kun je hier lezen: FransVerhagen/achtergronden/hoe-de-democraten-republikeins-werden-en-omgekeerd/

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff