maandag 16 maart 2015

Boekenproject: De heren van de thee Hella Haasse.

Het vierde boek dat ik dit jaar gelezen heb is een boek van Hella Haasse "" de Heren van de thee"". Vorig jaar zag ik bijna wel iedere keer dat ik op zoek was naar een boek dit boek staan. Ik vond de titel intrigerend. Ik ben ook nog eens gek op thee. Dus dacht ik "deze keer neem ik het boek mee en ga het lezen"".

Heren van de thee is een roman die gebaseerd is op brieven en andere documenten van de Het Indisch.thee en familie archief en gegevens uit andere archieven.
 
Oorsprong Thee- en Familiearchief
Het verworven archief is afkomstig van de Stichting Thee- en Familiearchief van der Hucht c.s. in 1983 opgericht door Karel van der Hucht. De Stichting heeft tot doel archieven van de Indische theeplantages en betrokken families te verzamelen. In 1844 emigreerden familieleden van Van der Hucht als theeplanters naar West-Java. Van de diverse generaties theeplanters zijn documenten, brieven, foto’s en andere archiefstukken bewaard gebleven die zijn samengebracht in het Thee-archief. Het bijzondere is dat niet alleen de geschiedenis van de familie bewaard is gebleven maar ook die van de theeplantages. Behalve brieven en foto’s bevat het archief ook jaarverslagen en oude aandelen. Het Thee-archief is na de zomer toegankelijk bij het Nationaal Archief. Aan het eind van dit jaar worden de foto’s toegevoegd.
 
Hella Haasse reconstrueerde in haar roman het gezinsleven en werk van het echtpaar Rudolf Kerkhoven en Jenny Roosegaarde Bisschop aan de hand van brieven en foto’s uit het Thee- en Familiearchief. De familie Kerkhoven-Roosegaarde Bisschop behoorde tot een grote clan van theeondernemers op Java in de 19e eeuw. De archiefstukken van de familie gaven Hella Haasse een goed beeld van het leven van de familie. Ook de sfeer van de ondernemingen en het landschap komt duidelijk uit het archief naar voren. geschiedenis.nl
 
Hoofdpersoon is de jonge Rudolf Kerkhoven die een theeplantage begint naast die van zijn vader. Als kind woont hij bij familie in Holland, hij heeft sterk de drang om na zijn studie naar Indië te gaan. Hij bouwt op een brak liggend stuk grond alles met eigen handen (en handen van de Indische medewerkers op).  Hij is een gedreven man, die hart heeft voor de grond, hart heeft voor de Indiërs, hart heeft voor thee en kinine. In Indië is een hele society met bals en allerhande bijeenkomsten. Dit alles is echter niets voor Rudolf. Wanneer hij op een gegeven moment op zoek gaat naar een vrouw moet hij zich er echter wel tussen bewegen. Zijn oog valt op de stadse Jenny Roosegaarde Bisschop en zij wil hem ook.

Het valt haar tegen waar zij terechtkomt. Uit de stad ineens op het platteland met alleen een huis waar het lekt wanneer het regent en het regent er lijkt het wel altijd. Ondanks de relatieve armoede waar zij met haar kinderen woont houdt zij van haar man en kinderen en is een goede moeder en zorgt voor iedereen en alles op de plantage. Zo kabbelt het verhaal door.

Rudolf voelt zich achtergesteld door zijn vader. In de loop van het verhaal komt zijn broer ook naar Indie en neemt de plantage over van hun vader. Hij krijgt dit alles in zijn schoot geworpen. Was het nu zo dat zijn vader Rudolf zou prijzen voor zijn inzet en harde werken dan was dit nog niet zo erg. Maar vader looft steeds zijn broer en Rudolf krijgt kritiek.

Na het overlijden van hun vader ontstaat er een woordenwisseling per brief tussen de zwager en de zus van Rudolf die in Nederland wonen en voor 2 van de zoons van Rudolf en Jenny zorgen, die voor hun opleiding naar Nederland gegaan. Rudolf wordt in deze brief van alles verweten. Van af dit moment wil Rudolf niets meer van hen weten. Omdat ik als lezer zo heb meegeleefd met alle gebeurtenissen in het leven van Rudolf en Jenny lijkt deze kritiek in eerste instantie erg onrechtvaardig. Maar, en dat vind ik knap aan dit boek, ineens krijg ik ook een andere kijk. Is Jenny de lieve, toegewijde vrouw en moeder of is zij eigenlijk ontevreden en raakt zij steeds meer verbitterd?

Rudolf en Jenny worden uiteindelijk rijk. Het oude houten huis heeft plaatsgemaakt voor een groot stenen huis voorzien van alle gemakken. Zij komen regelmatig voor vakanties over naar Nederland en logeren in dure hotels. Jenny blijft meerdere keren langer dan Rudolf. Zij maakt ook wat reizen, oa naar Parijs. Het gaat haar steeds moeilijker vallen om terug te leren naar Indië. Tot zij een keer terugkeert en er niets goed meer is. Zij is ontevreden over alles, is opgejaagd, kan nergens meer rust vinden. Dit mondt uiteindelijk uit in haar dood. Rudolf kapot achterlatend. Haar dochter vertelt de lezer, vergif........

Nu komen de verhalen los dat Jenny nooit tevreden was. Dat ze altijd al brieven stuurde waarin ze vertelde wat voor een hard en naar leven ze had.

Ook nu is het weer leuk achtergrondinformatie op te zoeken via internet

 
 
Al zoekend kom ik tegen dat de kunstenaar Daan-Roosegaarde een afstammeling is van de familie van Jenny. Vader François Roosegaarde Bisschop: ‘Ja, dat is des Roosegaardes. We zijn een apart slag mensen.
 
Toen Daan Roosegaarde in 2010 Jakarta bezocht omdat daar werk van hem tentoongesteld werd, besloot hij naar de oude theeplantage van zijn voorouders in Gamboeng te reizen. Jenny Roosegaarde Bisschop, hoofdpersoon in Heren van de thee van Hella Haasse, is een voorvoorvoortante van hem. Roosegaarde herinnert zich een autorit van zes uur, een hobbelig weggetje, overal jungle, ‘en dan ineens in de verte een lijntje en nog een lijntje en dan een groen veld en een irrigatiekanaal, en dan komt er orde in die chaos, en dat was voor het eerst dat ik een soort koppeling had met iets dat in het verleden gebeurde, want ik ben altijd toekomstgericht, maar die voorouders van mij waren eigenlijk de natwaanzinnigs. Oké, je kan het hebben over hoe ze met de locals omgingen en dat dat allemaal niet zo uur aan het hacken: ze maakten eigenlijk een soort theemachine, en dat vond ik iets koos­jer was, maar…’ Stilte. ‘Dat je dat ineens ziet. Ja, fuck; zij hadden ook een droom. Ik kom dus ergens vandaan! Ik herken dit!’ -Daan-Roosegaarde

donderdag 12 maart 2015

Boekenproject 2015/ Nietzsche Ecce Homo.

 
Vorige maand, in het kader van mijn boeken project 2015
 las ik ""Ecce Homo"" van Friedrich Nietzsche
Ik schilderde er ook een kaart bij
Een man bovenop een bergtop
die vol vervoering zijn handen ten hemel spreidt
 
Nietzsche hield van de bergen
en was een goede wandelaar
Al wandelend kwam hij vaak tot zijn ideeën.
 
Het is een dun biografisch boek. Nietzsche beschrijft hier in diverse hoofdstukken hoe hij tot zijn boeken als "Alzo sprak Zaratusthra"en ""De vrolijke wetenschap"", Voorbij goed en kwaad  kwam. Ecce homo is interessant en de stijl is opmerkelijk. Ik kan niet zo gauw op iemand komen die op een dergelijke manier schrijft en hoofdstukken namen geeft als  ""Waarom ik zo wijs ben"" en ""Waarom ik zo knap ben"".
 
Omdat ik vorige maand een biografie over Nietzsche las werkt dit boek prettig voor mij als een verdieping.
 
Een van de interessante ideeën van Nietzsche is DE EEUWIGE WEDERKEER: Of, zoals Nietzsche het uitdrukt: Wat zou je doen, als een demon je nasluipt in je ''eenzaamste eenzaamheid´ en je de keuze voorlegt het leven dat je leidt tot in het oneindige opnieuw te leven, met alle pijn en alle vreugde, alle kleine en grootse momenten die je hebt meegemaakt. De zandloper des tijds zou steeds weer opnieuw worden omgedraaid en korreltje voor korreltje zou je alles steeds weer opnieuw beleven. Zou je het doen? Of zou je je ‘op de grond werpen, met de tanden knarsen en de demon vervloeken’?
 
De eeuwige wederkeer van het gelijke is door velen geïnterpreteerd, en over het algemeen luidt de verklaring dat hier gaat om een appèl. Ja zeggen tegen de demon, betekent het leven volledig omarmen in al zijn diepte- en hoogtepunten. Immers: je zou ieder moment – dus ook de slechte – tot in de eeuwigheid opnieuw willen beleven. Het is een radicale afwijzing van elk religieus geïnspireerde gedachte dat er ergens een ‘verlossing’ wacht, een lineair pad naar een einddoel. Tegenover deze rechte lijn vooruit, stelt Nietzsche de cirkel. De gedachte van een ‘lineaire tijd’ ontkent het belang van het moment hier en nu, het nu staat immers altijd in het licht van het ‘later’. Bij Nietzsche is later echter al nu, hij geeft het moment zijn waarde terug. Immers, je zal je moeten voorhouden dat de beslissing die je hier en nu neemt, gevolgen heeft tot in de eeuwigheid. lees meer op Filosofie

Nietzsche is niet een schrijver waarvan je kunt zeggen: "" ah, ik begrijp het na 1 keer lezen"".  Hij heeft mij echter wel in zijn ban gekregen en ik ga zeker door met zijn boeken lezen . (En over hem lezen).

Grappig en mooi.


Ik schilderde pas de vrouwen met de kapsels op een nieuwe manier
Ik liep ook steeds met een tekening van een kat rond in mijn hoofd
Ik zette het daarom maar eens op een kaart
Ik moet erom lachen zodra ik de kaart zie


Ik ben met iets heel leuks bezig
maar kan het nog niet verklappen
Moeilijk is dat!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Vanmorgen zette ik de vuilnisbak buiten
het was alweer zulk heerlijk zonnig weer
Mijn oog viel op iets moois

dinsdag 10 maart 2015

Begin lente

 Wat is het ineens een heerlijk weer
Afgelopen zondag maakten Salem en ik een wandeling, oa. door het tuincentrum
Overal waren mensen bezig hun tuin voor de lente gereed te maken
 
Vanuit het huis zien we dit van de lente
 

 Binnen geniet ik nog na van mijn Gorki en "haardrachten""


Op het dak hoor ik een vogeltje spelen
En dit zag ik gisteren
tegen het vallen van de avond vanuit een tuimelraam
boven mijn bureau
Links onderin zie je de sticker uit FLOW


zaterdag 7 maart 2015

Op zoek naar de lente


Vandaag had ik zo'n behoefte aan de lente
Ik dacht, ik ga een wandeling maken
en kijken wat ik al voor lente achtigs kan vinden
Dat viel tegen
Op sneeuwklokjes en krokussen na
Is er nog bijna niets te zien 
 
Wel knotwilgen
 

 

He, gelukkig.... toch een beginnetje
 
 
Vogeltjes
 
 
Onderstaande lijkt heel mooi, he
Bijna landelijk
 

 
Het was heel mooi
Vroeger was het heel mooi
 
 Maar nu,  aan de andere kant van het pad
 

Alles is afgegraven
Hier en daar is een huis gekomen
Het project heet ""de tuin van"" ....., tsja.......
De bedoeling was dat het al volgebouwd zou zijn
Maar toen kwam de crisis
Nu is het een lelijk gapend gat met een paar huizen
 
Dit is even verder op
Het was prachtig
Nu, na een Europese subsidie is het bos uitgedund
en lelijk geworden
Het verrommelt om me heen
 

Op de terugweg schapenwolkjes
 

Nog even geduld voor de lente losbarst
IK HEB ER ZO' N ZIN IN

donderdag 5 maart 2015

Wat heb ik zoal gedaan?


Het weer wisselt van dag tot dag
En ook wel gedurende de dag
In de tuin staat een boom
Die elk jaar voor het eerst knoppen heeft
Links regende het, rechts een strakblauwe lucht
 
Ik bakte weer wat lekkers, dit keer hartig
Het is gemaakt van pizzadeeg
In het begin haalde ik 2 pizza's uit 1 pak
We aten samen 1 pizza en de dag erna aten we pizza nr. 2
Maar het zag er niet meer zo lekker uit
Dus besloot ik voortaan nog 1 pizza te maken en een week later een andere
Tot ik per ongeluk weer het hele pak aan het kneden was
Ik besloot van de helft broodjes te maken
Die waren zo lekker
dat ik nu van een heel pak broodjes maakte
 
  Ik heb iets heel leuks gemaakt, iets totaal anders
Gisteren tekende en schilderde ik er 2
en vanmorgen 4
Wil je weten hoe dit zo kwam
Kijk dan op: Kleurrijk Aquarellen
 
En zo ziet mijn bureau eruit
 
 

zondag 1 maart 2015

"Ik ben op aarde gekomen om het er niet mee eens te zijn"

Ik heb het boek Jeugdherinneringen van Maxim Gorki uit.  Ik had het al eerder zien liggen in de bibliotheek. De mannenkop op de voorplaat vond ik zo intrigerend. Maar het is zo' n dik boek, daar zag ik een beetje tegenop. Deze keer nam ik het mee en ik heb er geen spijt van.

Gorki vertelt over zijn jeugdjaren zo rond 1910. Zijn moeder brengt hem als kind naar haar ouders en laat hem daar achter. Ineens woont hij in een huis vol mensen. Zijn grootvader en grootmoeder en alle tantes en ooms.

Zijn  grootouders zijn zeer gelovig. De God van zijn grootvader is wraakzuchtig, een straffende God. Zijn grootmoeder daarentegen leert hem over God en Maria ( moeder van God)  op een manier waardoor voor hem de wereld vol liefde en zorg wordt. Oma weet veel van kruiden en de natuur en brengt haar liefde op hem over. Zij heeft een enorme wijsheid en mededogen. In tijden dat zij weinig heeft geeft zij toch aan de armen. Wanneer haar man haar slaat in het bijzijn van het jongetje, is het kind witheet en wil zijn opa iets aandoen. Zij bezweert het door uit te leggen: Ik heb er zelf ook schuld aan. Zij houdt heel veel van het jongetje en hij van haar.

Het kind is opmerkzaam en heeft een eigen willetje. Het haalt met iedereen grappen uit en haalt daarmee bij sommige mensen het bloed onder hun nagels vandaan. Een pak slaag is het gevolg.

School is niets voor hem. Vroeg gaat hij werken. Hij vaart op een binnenvaartschip mee, hij werkt in een iconenwinkel, hij werkt op een markt, hij werkt in een bakkerij. Hij pakt van alles aan. Overal waar hij komt kijkt hij zijn ogen uit en luistert hij naar de verhalen. Hij observeert en stelt zich vragen. Waarom lijden de mensen zo? Waarom vervelen de mensen zich zo? Waarom pesten de mensen elkaar? Waarom is iedereen uit op eigen gewin? Wat is het geheim van het leven?

Hij ontmoet overal wel iemand waar hij wat van opsteekt.
Zijn grootmoeder, een stoker op een schip, een wasvrouw, een rijke mevrouw, die hij Koningin Margot noemt en meer mensen. Maar het gros van de mensen die hij ontmoet zijn dronken, kwaadaardig, gemeen, sletterig, treiteraars, ruzie zoekers. Waarom is dit zo vraagt hij zich af. Een aantal van de mensen die interesse in hem hebben brengen hem met boeken in contact en het kind wordt een lezer in hart en ziel. De boeken leren hem over het leven en hij toetst daarna het leven weer aan de wijsheid uit de boeken.

Rond alle beschrijvingen over de mensen die de schrijver ontmoet lees ik mooie natuurbeschrijvingen, de Wolga, de wisseling der seizoenen, bloemen, bomen, het wordt allemaal liefderijk beschreven.

Ik vind het een prachtig boek. 

Quotes: We verlangen altijd naar visioenen van schoonheid, we dromen altijd van onbekende werelden.

Als ik niet aan mezelf denk, wie zal er dan aan mij denken? Als ik alleen maar aan mezelf denk, waarom besta ik dan?

Wie was Maxim Gorki? Lees  gorki, wiki/Maxim_Gorky
De uitspraak: 'Ik ben op aarde gekomen om het er niet mee eens te zijn,' typeert treffend een van de meest fundamentele trekken in Gorki's karakter. privedomein

Vandaag heb ik een ""jeugdherinneringen"" kaart  geschilderd
 
Vaak wanneer ik iets geschilderd heb twijfel ik heel erg
Nu omdat ik de kaart zo druk vond
Daarom maakte ik ook nog een kaart
 met het portret van Maxim Gorki
Dit omdat ik het zo'n mooie kop vind
Moeten jullie trouwens deze site eens bekijken
Ik was op zoek naar mooie foto's van Russen
en moet je hier nu eens kijken
Foto's van rond 1980
 
 Ik ben nog niet helemaal tevreden met het resultaat

zaterdag 28 februari 2015

TIjd, een raar fenomeen.

Donderdag ben ik met 3 vriendinnen naar Rozet geweest. Met de lift gingen we naar de hoogste verdieping en vandaar uit met de trappen  naar beneden. We zagen het  aardvarken van boven af. We zagen kinderen les krijgen in muziek en in dans, we bekeken de kunstuitleen en de twee verdiepingen van de bibliotheek en zagen beneden het Erfgoedcentrum




We zijn lang geleden als collega's begonnen, 1 ervan was zelfs een periode mijn teamleider. Een van hen ken ik al van de jaren 70. In die tijd zaten onze klanten aan de balies op barkrukken, met naast hen macramé plantenbakken, de kleur was oranje. De anderen ken ik van wat later. Overigens, toen ik 38 jaar later met pensioen ging was de kleur van het UWV weer oranje.






Foto: vtwonen
Nu ik het over barkrukken heb, ik sla de nieuwe VT wonen op en mijn blik valt op een barkruk. Bedrieglijk lijkend op de kruk die wij indertijd hadden. En verder bladerend door het blad, wat een donkere wanden. We gaan toch niet terug in de tijd? Toch niet weer naar bruin geschilderde kozijnen en olijfgroene en paarse wanden?

Ik verbaas me heel vaak over het verschijnsel tijd.
  • Hoe kan het toch dat ik nu ik met pensioen ben en zeeën van tijd heb, de tijd harder gaat dan ooit?
  • Hoe kan het dat er zoiets als een tijdgeest is, waarbij we blijkbaar allemaal ineens hetzelfde mooi vinden.
  • In het groot zoals in de periode van Picasso ineens alle kunstenaars kubisten waren,
  • In het klein. Ik heb een nieuw idee voor een reeks ""seizoenen"" aquarellen. Ik wil een serie maken met een portret van een vrouw als middelpunt met in haar haar vogels en bloemen. Echter,,,,,,,,,,,,,,,,ik sla internet open. (Je ziet ik spreek erover of ik een boek lees) en wat zie ik?


Denken jullie wel eens terug  aan de oversized kleding van de jaren 80?

Wanneer jullie om je heen kijken zijn jullie dan niet een heel klein beetje bang dat het weer terug komt? Al zappend kom ik op de tv bij het programma van Katja Schuurman. Ik blijf er hangen en zie vol verbazing dat ze aangevallen wordt door een hond en stroomstoten krijgt wanneer ze iets verkeerd doet. Hoe komen ze op zo'n onzinnig programma? Maar daar gaat het mij nu niet zozeer om. Het gaat mij om de jas die ze draagt. Oversized, groot, breed. Gaan we dat weer mooi vinden?

Hoe lang duurt het nog of ik loop er ook weer in?
Of misschien loop ik over niet al te lange tijd in mijn blauwe mantel uit 1985, waar ik zoveel van hield dat ik hem nooit weggegooid heb?

maandag 23 februari 2015

Bloglovin


Ik ben ineens heel enthousiast geworden over Bloglovin
 
Ik zag het eerder op andere blogs en begreep het plezier ervan niet
maat toen ik op 1 van mijn favoriete blogs er weer over las
En langzaam doordrong dat ik er gemak van kan hebben
dacht ik "Laat ik het eens proberen"
Zoals bij alles wat nieuw is was het in het begin onduidelijk
Maar zo bezig zijnde begon ik het leuk te vinden 
Wat is het leuke aan bloglovin?
 
Normaal klik ik op de blogs die ik opzij van mijn blog heb vastgezet. Op Bloglovin  zie ik blogs als vanzelf langskomen wanneer er een update is gemaakt. je moet ze dan wel even opzoeken, maar dat gaat heel gemakkelijk. Ik lees een kort stukje van de tekst, vind ik het interessant dan klik ik door naar het echte weblog. EN ik kan vastzetten wat ik interessant vind. Zodat ik een eigen verzameling posts krijg van alle blogs die ik volg. Natuurlijk heb ik mijn eigen blogs ook gezocht en die kan ik nu ook bekijken via het oog van Bloglovin. Ziet er toch weer anders uit. Vaak zie ik iets wat iemand schrijft of ik zie een foto die ik zou willen houden. Nu zet ik het vast op Pinterest oid. Op Bloglovin kan ik met 1 simpele klik alles vastzetten in een archief wat ik zelf creëer,

De foto die jullie hier zien



is van het fotoboek dat ik maakte over het huis waar Jane Austen woonde
 Met de kerstdagen kocht ik een fotoboek over de huizen waar Jane Austen in woonde
 Ik was een beetje teleurgesteld dat er weinig foto's over Chawton in stonden.
Nu was er bij Jumbo een spaaractie waarbij ik zegeltjes kreeg voor Albelli fotoboeken.
Ik had 6 blaadjes vol met zegels gespaard.
Daarmee kon ik 30 euro korting krijgen.
Leuk dacht ik, ik maak een mooi fotoboek over Chawton.
Maar...   de slimmeriken gaven per boek maar 15 euro korting. Nu kan ik dus 2 fotoboeken maken.
Omdat het resultaat mij verrast
kwamen we op het idee om nu ook boeken over onze schilderijen te maken

vrijdag 20 februari 2015

Biografie 2015

Een paar morgens achtereen werd ik wakker
en hoorde het mooie gefluit van een vogel
Gordijnen opzij en kijk........... mist
En wie zit daar in een boom en geeft mij veel plezier?
 
 
Ik ben nu een paar dagen bezig geweest met mijn nieuwste aquarel
Je ziet de aquarel hier onder twee boeken waar ik zo meteen iets over ga vertellen
Wil je meer weten over mijn "winterschilderij""
kijk dan eens op kleurrijk aquarellen (Het weblog m.b.t. mijn schilderijen)
 
Maar nu wil ik eerst iets vettellen over de twee biografieën die ik lees. De eerste, een biografie over Nietzsche heb ik uit. Met de tweede, een biografie over Josephine de Beauharnais ben ik bezig.
Wat me het meest opgevallen is het enorme verschil in benadering van de biografen.

Het boek over Nietzsche is enorm gedetailleerd. Ik moet me echt goed concentreren. Behalve filosoof was Nietzsche ook componist en kon hij goed piano spelen. Wagner en zijn vrouw Cosima waren zijn beste vrienden. De muzikale ontwikkeling van Wagner en Nietzsche worden beschreven, Omdat ik helemaal niets van deze muziek weet is het moeilijk te begrijpen. Via You Tube luisterde ik naar muziek van Wagner. De beschrijving van Tribschen, het huis van de familie Wagner, waar Nietzsche vaak kwam is zo idyllisch, Het moet een heerlijke periode zijn geweest.

Het is verbluffend hoeveel er bewaard is gebleven aan gedetailleerde kennis met betrekking tot alle stappen die Nietzsche door Zwitserland, en Italië maakte. Nietzsche reisde veel en het is leuk al die plaatsen op te zoeken via bijv. Google Earth. Minutieus wordt in het boek de gezondheid van Nietzsche beschreven en de maaltijden die hij at. De ontwikkeling van filoloog tot filosoof wordt beschreven. Heel langzaam kom ik iets te weten over de filosofische gedachten die bij Nietzsche rijpen. Om het te begrijpen zal ik meer moeten lezen en dat ga ik ook doen. De biograaf weet veel en wanneer hij op iets stuit waar van men niet precies weet hoe het zit vertelt hij hoe het komt dat men het niet weet en wat de verschillende meningen zijn. Meer weten over de filosofie van Nietzsche: Henk Oosterling


De tekeningen zijn klaar, nu nog 2 kaarten schilderen.

De biografie over Josephine de Beauharnais is totaal anders. Ik ken dit deel van de geschiedenis redelijk. Het boek leest heel gemakkelijk. In het begin vind ik dit leuk. Op een gegeven moment denk ik, het zijn wel veel schandalen na elkaar, het lijkt of ik een roddelblad lees. De biografe is duidelijk geen bewonderaar van de Bonapartes.

Ik houd al een poosje een weblog bij over Hortense de Beauharnais, de dochter van Josephine. hortense. Om uit te zoeken of het klopt wat de biografe schrijft zoek ik het na op Google en zet wat ik vind op mijn weblog.

Dan krijg ik ineens een reactie van iemand die nooit eerder reageerde. In het boek wordt beschreven dat er brieven zijn nagelaten van Josephine aan, zoals historici geloven haar minnaar Hyppolite Charles. Ik zoek het op via Google en ja, ik vind hier iets over en zet dat op mijn weblog.

In haar reactie vraagt Sandra Gulland mij of ik weet of deze brieven daadwerkelijk bestaan? Zij heeft het ooit gevraagd aan een deskundige van Malmaison ( het huis van Josephine van Napoleon, nu een museum). Hij vertelde haar dat niemand de brieven ooit in het echt heeft gezien.

Sandra Gulland blijkt een schrijfster te zijn die zelf boeken mbt dit tijdperk heeft geschreven. Wow, ik kijk hier echt van op en word ook met mijn neus op het feit gedrukt dat ik zomaar aangenomen heb dat deze brieven bestaan. Ik heb gezocht en ik heb op internet geen spoor van deze brieven gevonden. En dat is wel erg vreemd.

De Bonapartes zijn in hun tijd geliefd geweest en verguisd. Het kan kwaadsprekerij zijn wat tot in onze dagen doorgaat.

Wanneer ik nu een biografie ga lezen weet ik dat het niet alleen kennis maken met een ooit bestaand mens is, maar dat ik ook moet nadenken over de biograaf. Wat wil de biograaf eigenlijk bereiken met zijn boek? Wat is zijn/haar insteek?

Quote Josephine: “Be happy; be it as much as you deserve it; it is my entire heart that speaks to you.”

Quote Nietzsche:

“You have your way. I have my way. As for the right way, the correct way, and the only way, it does not exist.”

Er bestaan geen feiten alleen interpretaties.

De fijnste humaniteit openbaart zich in de wens om anderen schaamte te besparen.

dinsdag 17 februari 2015

Behangstaaltjes en een lekkere geur.


Naar Praxis gaan is altijd leuk
Bij alle rollen behang staan voorbeeld staaltjes
Ik zoek de mooiste uit en gebruik ze voor mijn kaarten
Hierboven zien jullie nieuwe soorten behang. ik zag ze niet eerder
 
En dit doe ik ermee
 
 Gisteren zag ik ook iets anders leuks bij Praxis
Geur..... tsja, hoe zal ik het noemen?
Hieronder kun je zien hoe het werkt
 
 
Je legt een schijfje op een waxine houdertje
Het houdertje die je hier ziet komt uit Egypte
Het wasachtige tabletje smelt en ruikt heerlijk. Vooral deze met de grijze kleur ruiken VERRRUUUKKKEEELLLLLLIJKKKK
 
 
 
 

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015