K L E U R R I J K

dinsdag 9 juni 2015

Kleine wandeling.

Ik deed even een paar boodschappen

Onderweg alsmaar witte bloemetjes

En een roze

Het groen heeft niet meer het lichtgevende van de lente

Maar het is ook al bijna zomer

maandag 8 juni 2015

Onderzoek naar creativiteit. Kunstenaar, wanneer kun je je zo noemen? Deel 6

Ik vraag me regelmatig af of iemand die creatief is iets uniek moet maken, iets oorspronkelijks, iets wat nooit vertoond is, voordat hij/zij de naam kunstenaar mag dragen? Of is het zo dat kunstenaars niet zozeer apart werk hoeven te leveren maar kunnen putten uit een gemeenschappelijke bron? Eerder vertelde ik al over Keith Richard die het gevoel had dat hij als met een antenne een song opving. Wat is deze gemeenschappelijke basis? Een creatieve oerbron?

Ik vind het altijd opmerkelijk dat in de tijd van Picasso zoveel andere kunstenaars kubistisch schilderden. Is het niet opmerkelijk dat er ""ineens"" stromingen ontstaan. Alsof er in de lucht iets hangt waar meerdere mensen mee werken? Kan het zijn dat kunstenaars van ieder tijdperk de noodzaak voelen iets gezamenlijks uit te drukken maar op een eigen manier?

Kunnen kunstenaars elkaar beïnvloeden? Sommigen zeggen dat je ook van elkaar mag pikken. Wat betekent dit? En mag het? Daar ga ik volgende week naar op zoek.

Op dit moment zijn er veel kunstenaars die de natuur schilderen, vogels, bloemen, takken etc.

Een voorbeeld van een kunstenares die dit schildert is Geninne d Ziakis. Zij woont in Santa Fe, (New Mexico inde V.S.) Het is een warme, vibrerende wereld waarin zij met haar man, twee zonen en border collie Turbo woont. Heerlijk om naar te kijken en het maakt me blij en inspireert mij.

Je herkent haar werk uit duizenden. Bekijk haar foto's hier instagram/geninne Op facebook/geninnesart/photos zet zij vaak foto's van haar omgeving. De prachtige architectuur, de verscheidenheid aan bloemen en planten, haar werkplek.

Een ander kunstenares die geïnspireerd

wordt door de natuur

is Rebecca Clark uit de V.S.

Maakt Geninne d Ziakis mij blij, de kunst van Rebecca Clark maakt me bijna aan het huilen.

Zo mooi, zo kwetsbaar.

Nathalie Lete is Francaise en schildert ook veel onderwerpen uit de natuur, maar ook weer in een eigen stijl. Uit Flowmagazine: Het leuke van Nathalie’s werk is dat het lief en vrolijk is, maar ook een beetje gek en duister. Misschien heeft dat te maken met haar achtergrond: ze groeide op in Parijs, had een oma in Duitsland waar ze vaak heen ging en haar Chinese vader verkocht kleine schilderijtjes langs de Seine. Ze had geen broers en zussen, dus ze was veel alleen met haar speelgoed en haar sprookjesboeken.

Drie kunstenaressen

3 verschillende manieren

om zich uit te drukken

1 inspiratiebron

Wil je alles lezen wat ik verzamel op het terrein van creativiteit, innovatie etc. klik dan op:

Kleurrijk/IDEE project

woensdag 3 juni 2015

Boekenproject 2015: De Tijd hervonden van Proust.

In de maand mei las ik het boek ""de Tijd Hervonden"" van Proust. Het is het laatste deel van de cyclus van 7 boeken die hij schreef "À la recherche du temps perdu" ("Op zoek naar de verloren tijd"). Ik heb er nu 3 gelezen. En bij dit laatste deel was het de eerste keer dat ik het jammer vond dat ik niet wist wat eraan vooraf gegaan was.
Zo speelt het boek zich ineens af in de eerste Wereldoorlog, terwijl de eerdere boeken die ik las zo rond 1870/1889 afspeelden. Proust vertelt in dit laatste boek over Parijs dat 's avonds verduisterd moet worden, over vliegtuigen en afweer geschut, maar ook over de restaurants die vol zitten en de roddels die rond gaan.

Dit laatste boek eindigt met een bezoek aan de salon van de Quermantes. De hoofdpersoon is tientallen jaren niet meer in Parijs geweest en hij denkt in eerste instantie op een gekostumeerd bal terecht te zijn gekomen, Vreemd, iedereen heeft zich ouder gemaakt. Mannen hebben grijze baarden, lopen moeizaam. Vrouwen zijn matrones met grijze haren. Er komt een vrouw op hem af en hij heeft geen idee wie het is, tot iemand de vrouw bij haar naam noemt en het tot hem doordringt dat het een vriendin is die hem dierbaar is. Het is geen gekostumeerd bal, iedereen is ouder geworden. Ik heb een kaart gemaakt waarin ik dit probeer weer te geven. Eerst zien jullie een beeldschone jonge vrouw. Draai je de kaart om dan zie je haar jaren later, het haar grijs geworden.

Wat ik in de boeken van Proust het meest bewonder is hoe hij over tijd denkt

Natuurlijk weet ik wat tijd is. Tijd zie je op een klok. 's Morgens is het licht en 's avonds wordt het donker. Er zijn seizoenen, Dat is allemaal tijd. Toch heb ik altijd een gevoel dat tijd meer is dan dit. Maar wat het precies is kan ik niet duiden. Daarom lees ik graag ideeën die anderen hebben m.b.t. de tijd.

Zo maakte ik bij Nietzsche kennis met

De eeuwige wederkeer

Augustus 1881, in Sils-Maria, gelegen in de Zwitserse Alpen -,,6000 voet boven de zee en veel hoger nog boven alle menselijke dingen''- toen en daar noteerde Nietzsche dat hij was gegrepen door een gedachte die telkens zou terugkeren in zijn denken, namelijk de leer van de eeuwige wederkeer. ,,Wij weten wat jij ons leert'', zeggen de dieren tegen Zarathustra, ,,...dat alle dingen eeuwig wederkeren en wij zelf ook.'' Zarathustra beaamt dit: ,,Ik kom terug'', zegt hij, ,,niet in een nieuw leven of een beter leven of een dergelijk leven: ik kom eeuwig terug in dit gelijke en zelfde leven'', opdat ik weer de leer van de eeuwige wederkeer zal verkondigen. trouw/Nietzsche-voorloper-van-de-quantumfysica

Proust, de verloren tijd opnieuw ervaren

Proust vertelt over een aantal gebeurtenissen die maken dat het lijkt of de verloren gegane tijd terug is. Niet als een herinnering, maar echt, als tijd die weer aanwezig is en beleeft wordt. Hij struikelt over de ronde keien op de binnenplaats van Guermantes, de drie kerktorens bij Martinville en natuurlijk, de beroemdste, het dopen van een madeleine in een kopje thee. Marcel, de hoofdpersoon doopt een madeleine ( een koekje, zie foto) in bloesemthee.

Ik heb het deel waarin Proust dit beschrijft nog niet gelezen, maar dat gaat zeker gebeuren. In dit laatste boek herinnert Proust er wel aan. Op internet vind ik de passage:

"De warme vloeistof vermengd met de kruimeltjes had nog niet mijn gehemelte aangeraakt of ik werd bevangen door een rilling en ik stopte, vol aandacht voor het buitengewone wat mij overkwam. Een verfijnd genoegen was mij ten deel gevallen, iets geïsoleerds, afstandelijk, zonder enige aanwijzing van zijn oorsprong.(…) Ik voelde mij niet langer middelmatig, afhankelijk, sterfelijk. Waar kwam deze almachtige vreugde vandaan? Ik voelde dat die verbonden was met de smaak van de thee en het koekje, maar die te boven ging.(…) Ik nam nog een tweede slokje, waarin ik niets meer vond dan in het eerste; daarna een derde, dat me nog minder gaf dan het tweede. Het is tijd om te stoppen; het drankje verliest zijn toverkracht. Het is duidelijk dat de waarheid die ik zoek, niet in het kopje te vinden is, maar in mijzelf.” deredactie.be/kunsten

Op dbnl/proust wordt het mooi beschreven: Ondanks zijn enorm psychologisch inzicht en bewustzijnsniveau kon Proust de wereld later nog zo onvervormd waarnemen als op de eerste dag. Onder zeer gunstige materiële omstandigheden ontwikkelde hij een techniek die hem in staat stelde weerstand te bieden aan de druk het denken te normaliseren, te mechaniseren en te automatiseren.

Sites mbt Marcel Proust

dbnl/proust

hofhaan./honderd-jaar-verloren-tijd-de-modernistische-kathedraal-van-marcel-proust/

cobra/boek

erikgveld/marcel-proust

dinsdag 2 juni 2015

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.....

Over het algemeen zijn wij redelijk snel wanneer wij iets kopen. Bij dingen waarvan ik weinig verstand heb, zoals bijv. fototoestellen wil ik nog wel eens vergelijken op kieskeurig. Dan kan ik lang treuzelen. Maar over het algemeen is het zo dat er als vanzelf een klik ontstaat tussen ons en iets wat we willen kopen.

Tegenwoordig kopen we ook regelmatig via internet. Wat een uitvinding.

We wilden een nieuwe kast voor de badkamer. Ik begon eens op diverse sites te kijken. En plotsklaps begon ik te twijfelen, te klein, te groot, te ver vooruitstekend. Wat ik zeker wist, ik wilde er een op pootjes. Wat vaker gebeurt, ik begon genoeg te krijgen van mijn getwijfel, riep mijn man erbij, we vonden er 1 die we allebei mooi vonden en we bestelden. We wachten op onze nieuwe kast, een witte, met twee openslaande deurtjes en lekker veel planken

Toen we het pak kregen keken we raar op. Waar dienden al die kleine plankjes voor? Er zat een beschrijving bij die ik acadabra vond. Echter mijn eega weet daar wel raad mee. Een deel van de kast was snel in elkaar gezet. Maar toen kwam hij aan de plankjes toe.

Wat blijkt. Wij hebben een anders dan andere kast gekocht. Mijn man heeft er naar onze smaak bovendien nog een extra creatieve draai aan gegeven.

Wanneer jullie naar de bovenste foto kijken zien jullie wat we op internet zagen. Ik zag een kast waarvan aan 1 kant de deur open staat. Wanneer ik heel goed kijk en weet dat je een pakket thuis krijgt vol kleine plankjes zie ik iets anders. Zien jullie het?

Ik wilde een kast waarin ik mijn handdoeken mooi opgerold kon leggen. Zo had ik ze al wel in een kast op zolder, maar nu zie ik ze iedere keer wanneer we onze nieuwe kast openen. En genoeg gezien, deur dicht.

Zien jullie het spanen doosje? In mijn gedachten zag ik de nieuwe kast met een paar nieuwe witte dozen erin. Daar zouden medicijnen in kunnen en "rommeltjes"" Ik vond (gelukkig) niet wat ik zocht. Om toch iets te hebben kocht ik 2 spanen doosjes. Laten deze spanen doosjes nu precies passen!!!!!

De mooie dingen zijn nu goed zichtbaar

Dat hebben we zelf niet kunnen bedenken

En.........

Ik heb een nieuwe plek om pas geschilderde kaarten op te tonen ;-)

maandag 1 juni 2015

zondag 31 mei 2015

Mijn wekelijkse zoektocht naar creativiteit, innovatie, inspiratie nr. 5

Trendwatchers

Lidewij edelkoort is een vrouw die mij fascineert. ( Alleen haar naam al) Zij is trendwatcher. Lijkt mij heerlijk om dit te zijn. Aanvoelen wat er gaat gebeuren. Ik ben op Google gaan zoeken naar meer informatie over trendwatchers. Ik ontdek dat er meer trendwatchers zijn in Nederland. vn/De-beste-in-zijn-vak-trendwatchers. En hier vlaamse-trendwatchers. Ik hou het voorlopig maar even op Lidewij. Haar volgen via Facebook is leuk. facebook/trendtablet

Hier 1 van haar voorspellingen voor 2016. fashionunited/lidewij-edelkoort Het klassieke (witte) overhemd, dat volgens Edelkoort zowel voor mannen als voor vrouwen aan een come back begonnen is. Gevraagd naar retailtrends sprak de trendwatcher de hoop en verwachting uit dat winkels leger worden. "De hoeveelheid spullen in winkels is overweldigend en omdat niemand meer iets nodig heeft, gaat die overdaad tegenstaan." Moderetailers doen er volgens haar goed aan minder items met meer aandacht op de winkelvloer te presenteren. Ik ben benieuwd.

Een van haar projecten: Heartwear ontwikkelt indigo textiel voor home en fashion met ambachtslieden in Benin (Afrika), keramisten uit Marokko en een khadi collectie. heartwear-by-lidewij-edelkoort

Nieuws volgen voor jongeren via GIF

Ik vind Gifjes leuk. Hier een voorbeeld

baudedelicadezas

computertotaal./zo-doe-je-dat-een-gif-animatie-maken

Nu blijkt dat kinderen het nieuws via Gif kunnen volgen.

Kort beeld met tekst vertelt ons heel snel wat er speelt. Dat is ook de insteek achter 4NewsWall, een nieuwsplatform dat zich richt op 16- tot 24-jarigen. Op de voorpagina staat het nieuws samengevat in gifjes. Klik je vervolgens door, dan krijg je het nieuws (afkomstig van het Britse Channel 4 News) in een korte alinea (met woorden dus!) samengevat. Het vereist een hele nieuwe manier van denken, zegt een van de projectleiders tegen The Guardian: Deze informatie vond ik op een interessant blog xyofeinstein

Breien met papier

Wat is dat nu? Hier lees je er alles over

breiclub/breien-met-papier