Het is zomer.

 

Het is zomer

De langste dag is alweer geweest

Buiten is het een beetje aan het regenen

 

 Ik liep langs een kleine poel

waar padden zich lieten horen

en prachtige blauwe bloemen stonden

 

 

En we aten aardbeien met slagroom

 

ZOMER

 

 

Creativiteit nr: 7 Is iets pas kunst wanneer het helemaal origineel is of mag je ook een idee"" pikken""?

Hier mijn nieuwste creaties, Konijn met poes en meisje met hoed. De eerste is helemaal aquarel. De tweede "mislukte", Waarom weet ik niet. Uit wanhoop dacht ik, ik maak er met een fineliner een rand om. Ik ben dan zelf verbaasd wat voor een vaste hand ik heb. En dat het ook nog lukt en het resultaat zo leuk is.

Mijn man en ik schilderen allebei. Wij hebben een totaal verschillend uitgangspunt. Hij wil alles uit zichzelf halen. Ik zoek vooraf fotomateriaal. Je moet mij niet vragen iets uit mijn hoofd te tekenen, tenzij je een grappig schetsje wilt. Maar wanneer ik een foto heb die me bevalt ( en het kost lang en geduldig zoeken, voor ik er 1 heb) dan kan ik prachtig tekenen en schilderen. Ik zal later wel eens vertellen waar een foto dan aan moet voldoen. Mijn man wordt echter gallisch van foto's en wanneer hij het wil natekenen zit alles verkeerd. Hij wil en kan het niet. Wat een verschil tussen 2 mensen. In mijn hart vind ik zijn methode veel beter. Hij maakt originele dingen. ""Ik teken na, ik schilder na"", denk ik dan en ga me akelig voelen. Maar mijn man voelt zich ook akelig, want iets helemaal uit jezelf halen is zoooo moeilijk. Hij staat dan ook een behoorlijke tijd "droog" en ik schilder van alles en nog wat. Hij benijdt mij, ik benijd hem. Hoe zit dit nu eigenlijk? Is iets kunst wanneer het helemaal origineel is of mag je ook ""pikken""?

Natuurlijk................ pikken mag niet. Iedereen weet dat.

Waarom zei Picasso dan "good artists copy but great artists steal"?

answers.yahoo

Ik vind het behoorlijk schokkend dit te lezen. .

Zijn er kunstenaars die helemaal vanuit het niets, vanuit een vacuüm werken? Ik zal de volgende keer eens op zoek gaan naar kunstenaars die dit kunnen. Het vreemde is echter dat ze moeilijk te vinden zijn. Ik lees eigenlijk meer over kunstenaars die elkaar inspireren of moet ik zeggen, van elkaar pikken?

Hier kun je zelfs 25 quotes lezen  

25 QUOTES TO HELP YOU STEAL LIKE AN ARTIST

austinkleon

 

“Immature poets imitate; mature poets steal; bad poets deface what they take, and good poets make it into something better, or at least something different. The good poet welds his theft into a whole of feeling which is unique, utterly different from that from which it was torn; the bad poet throws it into something which has no cohesion.”
— T.S. Eliot

“I wanted to hear music that had not yet happened, by putting together things that suggested a new thing which did not yet exist.”
— Brian Eno
 
Kop boven een artikel: Modeontwerpers pikken graag kunst:

Dries Van Noten schakelde voor zijn nieuwste mannencollectie de Nederlandse kunstenaar Gijs Frieling in (zie foto). De Vlaamse ontwerper drukte niet alleen Frielings decoratieve patronen op overhemden, jasjes en broeken, maar liet hem tijdens de modeshow live een muurschildering maken. Het leverde mooie mannenkleding op (vanaf eind juli in de winkel) én een originele showpresentatie.
Andere modeontwerpers maakten zich er makkelijker van af. Zij speelden leentjebuur bij beroemde kunstenars; in navolging van Yves Saint Laurent die in 1965 al opzien baarde met een collectie geïnspireerd op Mondriaan.

Voor deze zomer bedacht Raf Simons, tot voor kort ontwerper voor Jil Sander, damestruien met ingebreide Picasso’s. Het Italiaanse Sportmax bezaaide kleding met de impressionistische bloemenvelden van Monet. Bloemen, dit jaar een onbetwiste zomertrend, sierden ook de fifties jurken van het Amerikaanse Rodarte die de goudgele zonnebloemen Van Gogh exact hadden overgenomen.

Is het creatief, al dat gecut and paste, niet echt. Maar het klakkeloos kopiëren van beroemde kunstenaars mag, en het is nog gratis ook, zolang de kunstenaar zeventig jaar dood is, want dan is het auteursrecht verjaard.  independentfashiondaily

Immature poets imitate; mature poets steal; bad poets deface what they take, and good poets make it into something better, or at least something different. The good poet welds his theft into a whole of feeling which is unique, utterly different from which it was torn.

Ik lees iets positiefs:
Wat remixen van gedachtegoed zo leuk maakt is dat je een idee wel degelijk uniek kunt maken door de persoon die je bent (je passie en creativiteit) en de uitvoering die je ervoor bedenkt (hard werken en doorzetten). wonderlijkwerken

Misschien moet ik minder schuldgevoel hebben en erkennen dat iedereen van elkaar ""pikt""?
Dat je niet mag kopiëren en daarna mag doen of jijzelf het verzonnen hebt. Maar dat het goed is wanneer je er iets anders van maakt. Iets wat alleen jij kunt, omdat dit je eigen, zelf veroverde stijl is?

                                                            -------------------------------------

Vraag: Hoe komt dit nu tussen mijn fotomateriaal? ;-)
 

 

Biografie project 2015: Memoires van een revolutionair over het leven van Peter Kropotkin.

Voor mijn biografieën boeken project las ik ""Memoires van een Revolutionair"" over het leven van Peter Kropotkin. Kropotkin leefde van 1842- 1921. Hij werd geboren uit een oude adellijke  Russische familie. Hij moest een militaire opleiding volgen, maar kreeg grote liefde voor de geologie, op welk gebied hij een aantal toonaangevende boeken publiceerde. Na een vrijwillig verblijf als officier bij de Kozakken in Siberië (1862-1867) met als oogmerk het gebied van de rivier de Amoer wetenschappelijk te exploreren keert hij begin 1867 terug in St. Petersburg. Het is zo interessant om over zijn periode in Siberië te lezen.

In 1872 keerde hij vanuit Europa terug in St. Petersburg waar hij lid werd van een anarchistische cel, de zogenaamde ‘Tsjaikovsky-groep’, en onder de naam Borodin propaganda maakte voor de socialistische zaak. Eind maart 1874 werd hij opgepakt en opgesloten in de beruchte Petrus- en Paulusvesting. Zijn spectaculaire ontsnapping in augustus 1876 uit deze gevangenis draagt onmiskenbaar bij aan de mythevorming rond Kropotkin. Hij weet via Finland te ontkomen naar Engeland en zal pas tijdens de revolutie van 1917 terugkeren naar Rusland.

Een heel mooi en interessant stuk in het boek is wanneer Kropotkin vertelt over de Russische vrouwen die geen onderwijs aan een universiteit mochten volgen. De jonge vrouw van zijn broer hield Kropotkin op de hoogte van activiteiten die de vrouwen toch uitvoerden. Vrouwen begonnen bureaus voor vertalers, uitgevers, drukkers en boekbinderijen. Met het geld dat zij verdienden hielpen zij arme vrouwen aan banen.  De overheid stelde dat de gymnasia voor vrouwen niet geschikt waren om voor vervolgonderwijs aan de universiteiten in aanmerking te komen. Daarop vroegen vrouwen toestemming om cursussen te volgen die hen klaar zouden stomen. Ze zouden zelf het geld bij elkaar sprokkelen om dit te betalen. Zij kregen geen toestemming. Zij starten toch met privé cursussen. Professoren sympathiseerden met hen en wilden hen les geven. Vrouwen breidden stap voor stap hun rechten uit. Zodra ze hoorden dat in Duitsland vrouwen wel werden toegelaten aan de universiteit gingen ze daarheen. In een biografie van Nietzsche die ik gelezen heb komen veel Russische studentes voor, zoals  Lou_Andreas-Salome  Nu begrijp ik pas hoe het komt dat er zoveel Russische studentes in Duitsland waren.

Anarchist, ik had er altijd een beeld bij van vrijgevochten mensen dei zich niet aan wetten houden. Maar wat ik hier lees geeft een ander beeld. Tijdens zijn eerste Europese reis naar Europa en zijn verblijf Kropotkin bij de horlogemakers van de Jurafederatie in Zwitserland, schrijft hij:

‘…de afwezigheid van een kloof tussen de leiders en het volk in de Jurafederatie was ook de reden dat elk lid van de federatie ernaar streefde tot een onafhankelijke mening te komen. Hier zag ik dat de arbeiders geen grote massa waren die geleid werd en ondergeschikt gemaakt aan politieke doeleinden van een enkeling; hun leiders waren eenvoudigweg hun metgezellen die wat meer actief waren – eerder initiatiefnemers dan leiders.’ 

Een prachtig boek over een begaafde, vriendelijke man met het hart op de juiste plaats. Ik zou het boek graag zelf hebben en wie weet koop ik het ooit.

                                     

    Leuk filmpje met uitleg ""wat is anarchisme""

 

Heel kort filmpje met beelden van Kropotkin

 

 

Bijzondere film over de begrafenis van Kropotkin

De laatste grote anarchistische demonstratie

Wat een beelden!!!!!!!!!!!!!!

Prachtige zang.

 

 

 

 

Huizen in het Spijkerkwartier

 

Op onze zoektocht naar de Verborgen Tuinen"" van het Spijkerkwartier

kwamen we ook langs mooie architectuur

 

De Brusselse huizen

 

De Brusselse huizen, reeks van TWAALF HERENHUIZEN, gebouwd in 1877 door Jan Hendrik van Sluijters ('s-Gravenhage 1832-Vernon Frankrijk 1916) in opdracht van Jhr. W.P.A. Teding van Berkhout en J.H. van Sluijters zelf. De huizen zijn gebouwd in de stijl van het eclecticisme en vertonen invloeden van Franse neorenaissance. De Brusselse huizen zijn gelegen in de noordelijke gevelwand van de Spijkerstraat, gedeeltelijk tegenover de Prins Hendrikstraat. De Spijkerstraat is één van de belangrijkste straten van het Spijkerkwartier, een 19de-eeuwse wijk, waarvan het zuidelijk gedeelte voornamelijk met herenhuizen is bebouwd. J.H. VAN SLUIJTERS werd opgeleid aan de Haagse Academie voor Beeldende Kunsten, werkte vervolgens als leerling-architect in enkele randgemeenten van Brussel en verbleef daarna tot 1866 in Parijs, waar hij verscheidene herenhuizen bouwde. De invloed van de architectuur van herenhuizen in Brussel en Parijs bepaalt mede het karakter van de Brusselse huizen. rijksmonumenten/brusselse-huizen

 

 

 

HBS in de Schoolstraat waar Escher op gezeten heeft

 

In 1912 gaat Mauk op veertien jarige leeftijd, hij heeft door ziekte twee jaar schooltijd verloren, naar de HBS in de Schoolstraat. Grote indruk op Mauk maakt de hal en het trappenhuis met rijk siermetselwerk en glas-in-loodramen van het schoolgebouw. Het trappenhuis en de drie boogjes in de doorsteek op de eerste verdieping naar het handvaardigheid lokaal verwerkt Escher in zijn latere oeuvre. Behalve voor tekenen haalt hij geen goede cijfers en hij blijft in de tweede klas zitten. Zijn tekenleraar F.W. van der Haagen leert hem linoleumsneden maken, waar Mauk later veel baat bij zou hebben. Die tekenlessen en de kennismaking met de linoleumsnede zijn voor Mauk dan ook het enige positieve van zijn middelbare schooltijd. Voor de rest vond hij het vreselijk.

 

 

 

Binnen hebben we niet gezien

Maar het trappenportaal ziet er zo uit

 

 

mijnspijkerkwartier

 

Klimop maakte een patroon op een muur

 

Oud gedeelte

Hier is de ingang van de Achtertuin

 

 

 

 

Zomaar een paar huizen

 

 

 

Leuk blog over mensen die in een het Spijkerkwartier wonen: loeparnhem

Heel leuk filmpje 

 



 

De verborgen tuinen van het Spijkerkwartier.

In de 70-er jaren woonde ik een paar jaar op kamers aan de Parkstraat in het Spijkerkwartier. Ik verhuisde en kwam er nooit meer. 2008 verhuisde mijn werkgever naar een pand dicht liggend tegen het Spijkerkwartier. Ik kon weer door mijn oude wijk wandelen, maar wat was alles veranderd. Hoge bomen, de wijk schitterend opgeknapt.

Deze week maakten mijn man en ik een wandeling door de wijk onder leiding van een IVN gids op zoek naar ""de verborgen tuinen"" van het Spijkerkwartier. Ik had gelezen dat ze er zijn, maar waar, ik had geen idee. Het was een prachtige zonnige dag. We verzamelden ons op de Steenstraat en verspreiden ons in 2 groepen door de wijk. Hier wat  informatie: spijkerkwartier/groen

 

Mijn verwachtingen waren hoog, maar wat we te zien kregen sloeg alles. Ik dacht dat de tuinen van particulieren waren. Maar nu begrijp ik dat, op de plek waar nu de tuinen liggen, vroeger een weeshuis en drukkerijen lagen. Toen deze afgebroken werden wilde de gemeente er parkeerterrein van maken, maar de buurtbewoners wilden tuinen. Dat de bewoners hun zin kregen en zij nu de tuinen onderhouden.

Toen ik weer thuis was en op Google Earth keek drong pas door mij door dat de prachtige watertuin op de plek ligt waar ik vroeger vanaf mijn balkonnetje op de drukkerij keek.

Van de IVN gids hoorden wij het volgende:

Het landgoed Gelders Spijker

 

 

Op de plek waar nu het Spijkerkwartier ligt, lag vroeger Het Gelders Spijker. Toen het statige huis, de hoge bomen, de stille vijvers en de klaterende beek werden afgebroken  kregen we  het Spijkerkwartier ervoor terug.

Het Gelders Spijker stond ongeveer op de huidige kruising van de Prins Hendrik- en Parkstraat. Het bevatte 9 grote en 2 kleine kamers, een keuken en zogenaamde "domestiken" kamers, dat zijn kamers voor het personeel. Verder verschillende kelders en bergplaatsen. Op het terrein bevond zich een tuinmanswoning met stalling (voor koets en paarden) en een moestuin met zogenaamde trekkasten voor het zaaigoed. Rondom het huis was een Engelse tuin aangelegd met hoge bomen, vijvers met cascades (kleine watervalletjes) en een tuinhuisje. Om de tuin heen nog 8 hectare weiland. Historie

 

De gids toonde ons deze foto

In 1880 nam een onbekend gebleven fotograaf vanaf de bovenste verdieping van Emmastraat 51 deze wat onscherpe foto. De huizen links zijn nu genummerd aan de Parkstraat 116 en hoger. De woningen op de achtergrond staan aan de kruising met de Prins Hendrikstraat. Dit deel van de Parkstraat was toen enkel nog een ophoging van zand en een verdwaalde (gas)lantaarn en heette Verlengde Parkstraat. De hoge bomen rechts geven een indruk hoe het landgoed Gelders Spijker er uit gezien moet hebben. Ze staan evenals de kleine huisjes pal ten oosten van waar nu de Schoolstraat op de Parkstraat uitkomt.

Terug naar de tuinen

 De Posttuin

 

We begonnen met de Posttuin. Een kleine maar bijzondere tuin. Het regenwater van het dak van de aangrenzende nieuwbouwwoningen wordt ondergronds de tuin ingeleid. De tuin zelf ligt in een verdiepte bak, doorsneden door een brug. De aanleg vond plaats in 1996.

 

Zie hier, abrikozen

    De bestedelingtuin
 

 In 1988 werd het laatste deel van het protestants bestedelingenhuis op het binnenterrein aan de spijkerstraat afgebroken. Op het vrijgekomen terrein werd een langgerekte tuin aangelegd, met enkele grasvelden in het midden en bloem-, bes-, en bottelrijke struiken langs de randen.

 

De Watertuin

 



De watertuin ligt in hetzelfde blok als de ecologische tuin. Ooit lagen daar de waterpartijen van het landgoed Gelders Spijker. Dit gegeven en daarnaast de wens ook libellen, salamanders, kikkers en padden in de buurt een kans te geven, inspireerden bewoners tot een plan voor een tuin met grote vijvers. Het terrein kwam vrij na afbraak van een drukkerij. Daarna moest een oplossing gevonden worden voor de bodemvervuiling ter plekke. Vanaf 1991 konden bewoners en gemeente weer aan het plan verder werken. In 1993 vond de opening van de tuin plaats. De tuin biedt onderdak aan tientallen beschermde planten en dieren.

 

Wij zagen de larve van een lieveheersbeestje, nooit eerder gezien. En zagen en hoorden veel kikkers. Wat een fantastische plek.

 

   

 

Vanaf dit balkon kunnen de bewoners op de tuin kijken

 

 De Achtertuin

Na afbraak in 1985 werd de Achtertuin aangelegd naar een plan van de directe omwonenden. Zij wilden een rustige en stille plek in deze nogal drukke buurt creëren. Door de vele decoratieve vaste planten en struiken is het een echte bordertuin geworden. Talloze insecten, zoals vlinders, diverse soorten hommels en bijen op zoek naar nectar, komen op de rijk bloeiende planten af. Maar ook egels, salamanders, vleermuizen en vogels hebben hier een eigen stille plek gevonden.

De Achtertuin is overdag toegankelijk via de zijstraat tussen Schoolstraat 16 en 0.

 

 

Je loopt langs deze huizen en muren wanneer je naar de Achtertuin loopt

 

 

 De Ecologische tuin

 

Voorheen stond hier een lederwarenfabriek. Toen de gemeente in 1983 voorstelde om op het vrijgekomen binnenterrein een parkeerplaats aan te leggen, kwamen de omwonenden in verzet. Door samenwerking van bewoners en gemeente ontstond na enkele jaren hard werken een natuurrijke tuin. De officiële opening vond plaats in 1986. Rondom een verdiept grasveld in het midden verrijst een aantal heuvels met inheemse planten, doorsneden door trapjes en kronkelpaadjes. Dat maakt de tuin spannend en aantrekkelijk voor kinderen. Door zijn vormgeving is de tuin ook geschikt voor muziek- en theatervoorstellingen.

Een vleermuis toren

 

 

 

In/ Uitgang

 Nog een paar foto's. ik weet niet meer in welke tuin ik ze heb gemaakt ;-)