Ik vind het eigenlijk heel fijn dat het nu voor de tweede dag regent. Gisteren heb ik, onder de plu, boodschappen gedaan. Maar vandaag blijf ik binnen. Wanneer de zon schijnt krijg ik een enorme drang naar buiten te gaan. In onze tuin hebben we zon van 10.30 tot 14.00 uur. Ik zit daar dan zoveel mogelijk. Vaak wordt het te warm en loop regelmatig ons koele huis binnen. Maar dan nog wil ik na 2 uur, wanneer de zon uit de tuin vertrekt, naar buiten. Het maakt me soms helemaal gek. Ik wil, ik wil, ik wil. ................Buiten is het dan warm, schijnt de zon in mijn ogen, is veel van het groen droog. Maar ik voel me tevreden, nog meer zonnestralen opgevangen, heerlijk........Straks na de regen ruikt alles heerlijk, hangen erover druppels aan. Dat is eigenlijk de tijd om naar buiten te gaan.
En wat doe ik dan nu? Ik ben met Twitter bezig. Een paar jaar terug zat ik er ook op. Mijn account werd gehackt. Ik vond het geen ramp te stoppen, want echt leuk vond ik het niet. Maar nu heb ik het profijt van Twitter gevonden. Ik begrijp ook ineens het nut van # hashtags. Ik ben via lijsten nu een eigen informatiekanaal aan het opzetten. Het leuke van Twitter is dat het korte berichten zijn. Ik heb nu een lijst mbt The Bronte Sisters, Jane Austen, huizen waar schrijvers woonden, boeken en nog veel meer. Ik heb er echt plezier in ze te maken. En iedere keer wanneer ik iemand vind die ergens verstand van heeft voeg ik die toe. Zo heb ik een leuke verzameling vrouwen die iets weten over het Victoriaanse tijdperk, maar ook kunstenaars van diverse disciplines, die ik anders niet zou kennen. Bijvoorbeeld iemand die kostuums ontwerpt. Het zoeken geeft veel plezier.
Zelf tweets versturen vind ik nog wel een beetje ENG. De foto van de baby kaarten verzameling is mijn laatste. Ik heb hashtags gebruikt in de hoop dat ik meer mensen bereik. Ik zou namelijk zo graag wat meer kaarten verkopen. Van deze kaarten zijn er 3 verkocht. Ik zeur dus eigenlijk, zeg ik streng tegen mezelf. Ik ben er heel blij mee, met deze drie, maar over het algemeen zou ik wat meer willen verkopen. Nu ben ik helemaal niet het type om zomaar onbekenden te benaderen. Ik ben 1 keer naar een galerie geweest waar ik graag wilde hangen. De eigenaar deed zo vervelend, dat het me echt alle lust verder te proberen ontnam.
