Gisteren waren wij in Amsterdam. We bezochten de Hermitage. Wij bezochten de tentoonstelling Napoleon, Josephine en Alexander 1.
Ik hou al een poos het weblog Hortense de Beauharnais bij. Hortense is de dochter van Josephine de Beauharnais. Toen ik hoorde dat er een tentoonstelling over Josephine zou komen stond dit op mijn verlanglijstje. We wilden maandag gaan, op mijn verjaardag. Maar de weersvoorspellingen waren niet zo gunstig. Voor zaterdag was de voorspelling veel beter. En dat klopte, het was heerlijk weer.
Ik vind het altijd heel leuk om naar Amsterdam te gaan. Ik vind de binnenkomst met de trein al leuk. We hadden weer een 1-e klasse vervoersbewijs. Tot Utrecht heerlijk rustig.
Maar daarna, van alle kanten renden de mensen naar binnen en vielen aan op de 1-e klas bankjes. De trein was blijkbaar overvol.
We namen vanaf het station de tram. Dat had ik geleerd van ons verblijf in Rotterdam. Nu we wat ouder worden is lopen naar het museum niet meer zo'n goed idee. Ik vind het nog wel het leukste, maar ben dan al moe voor we met het museum zijn begonnen. Vanuit de tram kijken beviel trouwens goed. Lekker rustig langs die deinende massa mensen rijden.
We zagen vlak bij het museum een ophaalbrug omhoog. Vind ik altijd leuk om te zien
Omdat we niet wisten waar de entree van het museum is liepen we er links langs en kwamen toen in een mooie tuin terecht, de Hoftuin.
De tentoonstelling
Bij de eerste foto kwam er een suppoost naar me toe
"Dit mag hier niet, mevrouw, anders worden de Russen boos""
O, balen..........
We hebben erg genoten van de tentoonstelling. Het voelde zo merkwaardig om ineens voorwerpen te zien die ik alleen van foto's ken. Met eigen ogen de voorwerpen te zien die de mensen toen mooi vonden. Ik had gehoopt dat de nadruk op Josephine zou liggen, maar dat is niet zo. Er zijn een paar portretten van haar en enkele gebruiksvoorwerpen. Maar de nadruk ligt op de strijd tussen Napoleon en Alexander I. Er worden uniformen en wapens getoond van zowel Russische als Franse kant. Wat opviel is dat de mensen toen kleiner moeten zijn geweest dan nu. Er wordt 1 japon getoond en die heb ik toch even stiekem op de foto gezet. Ook de vrouw die deze japon gedragen heeft was klein.
De mensen die toen over Europa regeerden waren 30-ers!
Er hangen enorm grote schilderijen van de diverse slagen die de Russen en Fransen met elkaar uitvochten. gruwelijk. Ik begrijp niet dat na alles wat er gebeurd is er daarna al weer 2 wereldoorlogen zijn geweest. En daarna nog weer eens veel ellende, zoals waar mensen nu in zitten. We leren blijkbaar nooit .......
Er staan serviezen van zowel het Franse als het Russische hof. Er hangen schilderijen die Josephine verzamelde op haar landhuisMalmaison, o.a een Paulus Potter. Het dodenmasker van Napoleon is te bekijken. We kunnen bijna niet geloven dat dit echt is, het lijkt zo smal. Er is een allerliefst snuifdoosje van Josephine. Toen we alles bekeken hadden liepen we naar de museumwinkel en daar sloeg ik mijn slag. Nog een heleboel verjaardagscadeautjes.
Allereerst de dikke catalogus vol met prachtige foto's
Je ziet op de tentoonstelling 2 beelden van Canova
Ik dacht altijd dat ik die lelijk vond
Maar nu we ze in het echt zagen vonden we ze prachtig
Ik dacht ook altijd dat ze klein waren
Maar ze zijn groot
Voor het eerst zagen we schilderijen van François Flameng. We hadden nog nooit van de schilder gehoord. Zijn schilderijen zijn heel fris geschilderd. In het boek staan reproducties, maar het haalt niet bij het origineel. Ik vond vooral de dame te paard prachtig en dan vooral de hoed. Onderstaande foto komt uit het boek. De reproductie is lang zo mooi niet als het echte schilderij. Ik mis de verfstreken, het licht is heel anders. Ik heb de foto bewerkt tot het ongeveer zo is als ik me van het origineel herinner.
We kochten ook een boek van Vita Sackville West, een vriendin van Virginia Woolf
En zoals jullie op de foto bovenaan zien de biografie van Josephine de Beauharnais
Het boek dat ik eerder dit jaar uit de bieb haalde en las en nu zelf heb.........
Thee met iets lekkers bij het museum restaurant
Met uitzicht op een prachtige boom
Terug weer met de tram en de trein
In de eerste klas coupe, een stilte coupe
waren de hele terugreis 4 dames keihard aan het kleppen
Ik las dat er bij Loft ook een boven verdieping is
Dus ik beklom de trap
Het blijkt een heel kleine ruimte te zijn
waar vooral tapijten (tapijtjes) liggen
Bij boekhandel Colofon zag ik een heel leuke tafel en stoel
Bij de Hema kocht ik een leuk snoer lampjes
Van mijn lieve vriendin Henny kreeg ik voor mijn verjaardag een heel mooi boek
CHARLESTON is het huis van Vanessa Bell, de zus van Virginia Woolf. Deze maand las ik een biografie over Virginia Woolf. En ik ben daardoor helemaal in "Woolf"" sferen gekomen. Dit is echt een fantastisch boek boordevol foto's over het huis zelf, de decoraties die Vanessa aanbracht, de mensen die er in woonden of op bezoek kwamen, de ateliers van Vanessa en haar vriend Duncan Grant.
Ik kan niet rekenen. Ik heb een heilig respect voor cijfers en voor mensen die goed kunnen rekenen, maar zelf,..... Ik maak er een potje van. Begrijp me goed. Ik kan goed met geld omgaan, besef de waarde van dingen, maar rekenen....... Het komt omdat ik ziek was in de periode dat wij op school rekenen leerden. Toen ik terug kwam waren rekenen en breuken voor mij net toveren.
Omdat een van mijn sterke kanten was mezelf onzichtbaar te maken kwam ook niemand op het idee mij bijles te geven en zo verdwaalde ik later regelmatig in de wondere wereld van het cijfer.
Zo berekende ik een maand geleden dat ik 68 zou worden. Het leek logisch want ik was me een paar maanden geleden bewust geworden dat ik niet 2 maar al 3 jaar met pensioen ben. Dat was toen echt een schrik. Al 3 jaar!!!!!!!!!!!!!!!
Ik kreeg een felicitatiekaart van een vriendin die mij een goede 67-e verjaardag wenste. Ik dacht: "Ha, ze heeft het fout"". Ik stond op het punt haar te mailen met dit bericht tot ik dacht ""toch eens even na rekenen"" en wat blijkt. Ik word inderdaad pas 67!!!! Ik ben in de war geraakt omdat ik vergat ook nog 1 jaar met prepensioen te zijn gegaan.