donderdag 10 september 2015

Regenwolken, bloemen, lekker eten en een cadeau.


Gelukkig schijnt het zonnetje weer een beetje
Daarvoor regelmatige buien
 
Ik zag deze waterlelie
Nooit eerder gezien in 1 van de sloten om het huis
Waar komt die nu vandaan?
Normaal zijn er alleen gele en witte waterlelies
 

Ik heb nu 2 bloeiende reumaplanten in potten staan
 En ieder jaar haal ik ze binnen wanneer het koud wordt
Ik neem er dan altijd stekken van
Ik vind de blauwe bloempjes heel erg mooi
 
Deze planten zijn allemaal stekjes geweest
van een grote plant die bij ons op kantoor stond
Een collega had hem meegekomen uit zijn tuin
De plant groeide en groeide
en werd zo hoog als het plafond en zat vol met die schitterende bloemen
Veel collega's namen er stekjes van
 
Toen we naar een ander pand gingen ging de plant niet mee
Ik herinner me ook niet meer wat er mee is gebeurd
wel heb ik er nu 2 prachtige planten aan over gehouden
en denk ik altijd weer aan die afdeling, aan die collega en aan die tijd
 
 
Gisteren vierde ik mijn verjaardag met 2 vriendinnen
We aten lekkere dingen
 
En ik kreeg als cadeau een boekenbon
 
 

zaterdag 5 september 2015

Thuis en buiten.

 
Vandaag begon ik met het maken
van een foto van twee bijzondere bloemen die ik kocht
of liever gezegd distels
Ik vind de vorm en de kleur zo mooi
Erbij horen bloemen die ik niet zo goed wist te fotograferen
 
 
Ik las in de 2 boeken waarmee ik ben begonnen
Een biografie van Vanessa Bell, de zus van Virginia Woolf
O, wat een heerlijk boek
Wegduiken in een verleden, proberen te begrijpen
En Eline Vere van Louis Couperus
 
 
Omdat ik door dingen die ik op internet las heel treurig werd
ben ik een eindje gaan wandelen
Hier knap ik altijd van op, gelukkig het lukt deze keer ook
 
Het is buiten allemaal nog diepgroen
Oppervlakkig gekeken zie je nog niet veel van de herfst
Maar toch......
 

 
Even begint het te regenen
Maar direct daarop de zon
En ja, een regenboog boven de nieuw aangelegde Romeinse tuin
 
Ik ontdek ook ineens een zonnebloemenveldje

Ik zie 2 bijzondere bomen
 



En mooie grassen
 
Weer terug naar huis
 
 En dan ineens, vlak bij huis
deze prachtige roos
 
 

woensdag 2 september 2015

Gedachten.



Ik liep vandaag naar de dokterspost
Het was mooi weer
Ik dacht na over wat de seizoenen voor mij betekenen
En waarom ik gisteren zo weemoedig werd bij het idee dat de herfst komt
 

Ik realiseerde me dat voor mij herfst gelijk staat aan
""Het op een einde lopen""
Het einde van een leven
Aftakeling misschien zelfs wel
En dat het nog zo lang gaat duren tot er weer nieuw leven komt
Ik denk aan de mensen die er niet meer zijn
 
Ieder jaar opnieuw vind ik de periode tussen zomer en herfst lastig
 
 
Ik keek op van 1 van de quotes die ik gisteren uitzocht
Iemand bedacht dat de herfst de natuur op zijn mooist toont
Gekleed als voor een mooi feest, de grande finale
Zo heb ik het nog nooit bekeken
En het laat me een stuk beter voelen
 

En weer besef ik dat gedachten niet iets statisch zijn
Ik ben niet mijn gedachten
Nee, ik kan zelf beslissen welke gedachten ik wil toelaten
 
Waarom zou ik het mezelf zwaar maken
Door nare gedachtes serieus te nemen
Terwijl wanneer ik ""omdenk""  ik me veel lekkerder voel? 

dinsdag 1 september 2015

Hello september.....................


Ik krijg een verdrietig gevoel nu september is aangebroken
 
Ik heb op Pinterest/gmwatercolors/makes-me-happy quotes gezocht om me op te vrolijken
 
 
 
 
 
Er vallen nog helemaal geen bladeren
het is nog geeneens herfst
Alles is nog groen
We krijgen vast een mooie nazomer
EN IK VIND DE HERFST ALTIJD PRACHTIG
Maar ik word er zo weemoedig van.

zondag 30 augustus 2015

We bezochten de tentoonstelling Napoleon, Josephine en Alexander I in de Hermitage.

 
Wat zijn dit voor boeken ?
Dat ga ik jullie nu eens allemaal vertellen
 

Gisteren waren wij in Amsterdam. We bezochten de Hermitage. Wij bezochten de tentoonstelling Napoleon, Josephine en Alexander 1.

 
Ik hou al een poos het weblog Hortense de Beauharnais bij. Hortense is de dochter van Josephine de Beauharnais. Toen ik hoorde dat er een tentoonstelling over Josephine zou komen stond dit op mijn verlanglijstje. We wilden maandag gaan, op mijn verjaardag. Maar de weersvoorspellingen waren niet zo gunstig. Voor zaterdag was de voorspelling veel beter. En dat klopte, het was heerlijk weer.
 
Ik vind het altijd heel leuk om naar Amsterdam te gaan. Ik vind de binnenkomst met de trein al leuk. We hadden weer een 1-e klasse vervoersbewijs. Tot Utrecht heerlijk rustig.
 
 
Maar daarna, van alle kanten renden de mensen naar binnen en vielen aan op de 1-e klas bankjes. De trein  was blijkbaar overvol.

We namen vanaf het station de tram. Dat had ik geleerd van ons verblijf in Rotterdam. Nu we wat ouder worden is lopen naar het museum niet meer zo'n goed idee. Ik vind het nog wel het leukste, maar ben dan al moe voor we met het museum zijn begonnen. Vanuit de tram kijken beviel trouwens goed. Lekker rustig langs die deinende massa mensen rijden.

We zagen vlak bij het museum een ophaalbrug omhoog. Vind ik altijd leuk om te zien


Omdat we niet wisten waar de entree van het museum is liepen we er links langs en kwamen toen in een mooie tuin terecht, de Hoftuin.



De tentoonstelling
 
 
Bij de eerste foto kwam er een suppoost naar me toe
"Dit mag hier niet, mevrouw, anders worden de Russen boos""
O, balen..........
 
We hebben erg genoten van de tentoonstelling. Het voelde zo merkwaardig om ineens voorwerpen te zien die ik alleen van foto's ken. Met eigen ogen de voorwerpen te zien die de mensen toen mooi vonden. Ik had gehoopt dat de nadruk op Josephine zou liggen, maar dat is niet zo. Er zijn een paar portretten van haar en enkele gebruiksvoorwerpen. Maar de nadruk ligt op de strijd tussen Napoleon en Alexander I. Er worden uniformen en wapens getoond van zowel Russische als Franse kant. Wat opviel is dat de mensen toen kleiner moeten zijn  geweest dan nu.  Er wordt 1 japon getoond en die heb ik toch even stiekem op de foto gezet. Ook de vrouw die deze japon gedragen heeft was klein.
 
De mensen die toen over Europa regeerden waren 30-ers!
 
 
Er hangen enorm grote schilderijen van de diverse slagen die de Russen en Fransen met elkaar uitvochten. gruwelijk. Ik begrijp niet dat na alles wat er gebeurd is er daarna al weer 2 wereldoorlogen zijn geweest. En daarna nog weer eens veel ellende, zoals waar mensen nu in zitten. We leren blijkbaar nooit .......
 
Er staan serviezen van zowel het Franse als het Russische hof. Er hangen schilderijen die Josephine verzamelde op haar landhuis Malmaison, o.a een Paulus Potter. Het dodenmasker van Napoleon is te bekijken. We kunnen bijna niet geloven dat dit echt is, het lijkt zo smal. Er is een allerliefst snuifdoosje van Josephine. Toen we alles bekeken hadden liepen we naar de museumwinkel en daar sloeg ik mijn slag. Nog een heleboel verjaardagscadeautjes.
 
Allereerst de dikke catalogus vol met prachtige foto's
 
 
Je ziet op de tentoonstelling 2 beelden van Canova
Ik dacht altijd dat ik die lelijk vond
Maar nu we ze in het echt zagen vonden we ze prachtig
Ik dacht ook altijd dat ze klein waren
Maar ze zijn groot
 
 
Voor het eerst zagen we schilderijen van François Flameng. We hadden nog nooit van de schilder gehoord. Zijn schilderijen zijn heel fris geschilderd. In het boek staan reproducties, maar het haalt niet bij het origineel. Ik vond vooral de dame te paard prachtig en dan vooral de hoed. Onderstaande foto komt uit het boek. De reproductie is lang zo mooi niet als het echte schilderij. Ik mis de verfstreken, het licht is heel anders. Ik heb de foto bewerkt tot het ongeveer zo is als ik me van het origineel herinner.
 

 We kochten ook een boek van Vita Sackville West, een vriendin van Virginia Woolf
En zoals jullie op de foto bovenaan zien de biografie van Josephine de Beauharnais
Het boek dat ik eerder dit jaar uit de bieb haalde en las en nu zelf heb.........
 
Thee met iets lekkers bij het museum restaurant
Met uitzicht op een prachtige boom
 
 
 
Terug weer met de tram en de trein
In de eerste klas coupe, een stilte coupe
waren de hele terugreis 4 dames keihard aan het kleppen
 ondanks het verzoek het niet te doen
 
Tsja....... 1-e klas zegt ook niet alles
 
Heel moe maar voldaan kwamen we weer thuis
En vandaag heerlijk nagenieten 
 
 
 
 
 

vrijdag 28 augustus 2015

Wandeling door de stad en een heel mooi boek.

 
Ik ben in de nieuwe Mimint winkel geweest
en kocht daar diverse soorten muesli
 
Ik las dat er bij Loft ook een boven verdieping is
Dus ik beklom de trap
Het blijkt een heel kleine ruimte te zijn
waar vooral tapijten (tapijtjes) liggen
 
 
 
Bij boekhandel Colofon zag ik een heel leuke tafel en stoel
 
Bij de Hema kocht ik een leuk snoer lampjes
 
 
Van mijn lieve vriendin Henny kreeg ik voor mijn verjaardag een heel mooi boek
 
CHARLESTON is het huis van Vanessa Bell, de zus van Virginia Woolf. Deze maand las ik een biografie over Virginia Woolf. En ik ben daardoor helemaal in "Woolf"" sferen gekomen. Dit is echt een fantastisch boek boordevol foto's over het huis zelf, de decoraties die Vanessa aanbracht, de mensen die er in woonden of op bezoek kwamen, de ateliers van Vanessa en haar vriend Duncan Grant.
 
Ik kreeg ook nog een leuke kaart
 
 

dinsdag 25 augustus 2015

Hoe ik gisteren 1 jaar jonger werd.


Ik kan niet rekenen. Ik heb een heilig respect voor cijfers en voor mensen die goed kunnen rekenen, maar zelf,..... Ik maak er een potje van. Begrijp me goed. Ik kan goed met geld omgaan, besef de waarde van dingen, maar rekenen....... Het komt omdat ik ziek was in de periode dat wij op school rekenen leerden. Toen ik terug kwam waren rekenen en breuken voor mij net toveren.


Omdat een van mijn sterke kanten was mezelf onzichtbaar te maken kwam ook niemand op het idee mij bijles te geven en zo verdwaalde ik later regelmatig in de wondere wereld van het cijfer.

Zo berekende ik een maand geleden dat ik 68 zou worden. Het leek logisch want ik was me een paar maanden geleden bewust geworden dat ik niet 2 maar al 3 jaar met pensioen ben. Dat was toen echt een schrik. Al 3 jaar!!!!!!!!!!!!!!!
 
Ik kreeg een felicitatiekaart van een vriendin die mij een goede 67-e verjaardag wenste. Ik dacht: "Ha, ze heeft het fout"". Ik stond op het punt haar te mailen met dit bericht tot ik dacht ""toch eens even na rekenen"" en wat blijkt. Ik word inderdaad pas 67!!!! Ik ben in de war geraakt omdat ik vergat ook nog 1 jaar met prepensioen te zijn gegaan. 
 
 

 
Zo werd ik dus gisteren een jaar jonger
en dat is toch niet gek

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015