Rode bessen, de Tarot en een jaarboek.

Dit zijn mijn tarot kaarten

Ik kocht ze in de jaren 80 met een feministisch georienteerd tarotboek erbij

  Een vriendin van mij reageerde jaren later: "Heb jij zwart-witte tarotkaarten? Waarom?" 

Want er zijn ondertussen al zoveel gekleurde kaarten verschenen dat dit echt uit de oude doos is. Maar ik hou van ze en ik vind ze mooi. In de jaren 80 legde ik ze regelmatig. Maar gisteren moest ik ze echt zoeken.

Waar liggen ze toch? 

Waarom zocht ik ze eigenlijk?

Ik ben binnenkort jarig en dan is het weer tijd voor een wensenlijstje. Op Marion's mijn Kladblog las ik over een jaarboek voor het jaar 2017 en ik dacht dat is echt een mooi cadeau om aan mijn vriendin te vragen. En ja, ze is laaiend enthousiast en gaat het ook voor haarzelf kopen. modron/webwinkel Ik verheug me er erg op. Ik heb gelezen dat ik in oktober al met het jaarboek kan beginnen. Dus hoef ik niet al te lang te wachten. Wat ik heel leuk aan dit jaarboek vind is dat het met de jaargetijden werkt. En dat bevalt me heel erg goed.

Zonet liep ik buiten en zag al een lichte overgang van zomer naar herfst. Ik geniet hier altijd zo van. En probeer heel bewust het proces te volgen. O.a. door foto's te maken. Maar ik wil het ook in mijn schilderen gebruiken. Twee jaar geleden maakte ik 4 grote aquarellen. Ze werden prachtig. Vorig jaar mislukte de eerste en dat ontnam me de zin verder te gaan. Ik zou heel graag in de herfst weer met een serie van 4 jaargetijden schilderijen willen beginnen.

Ik voel me altijd heerlijk onder bomen

Soms krijg ik een soort eenheidsgevoel

Dat is een heel fijn gevoel

 

Nu legt Marion vaak kaarten. 

En zo kwam ik gisteren op het idee "laat ik dat ook weer eens doen"

Wat kwam eruit? 

zaterdag 13 augustus 2016

17:58

HOGEPRIESTERES

Vragen Durf ik dingen op hun beloop te laten? Heb ik het geduld en de kracht om af te wachten? Laat ik me leiden door mijn innerlijke stem?

geduldig en met een ontvankelijke geest en je laten leiden door je innerlijke stem.

14-08-2016

Staven Acht is de enige van de 78 tarotkaarten die een duidelijke aanwijzing geeft dat er een gebeurtenis voor de deur staat. Ze wijst erop dat er iets aan de gang is, dat er iets in de lucht hangt, en dat het sneller dan misschien verwacht wordt al gaat gebeuren. Meestal brengt deze kaart blijde gebeurtenissen.

Mijn biografieproject 2016. Het leven van Brian Jones. Oprichter en gitarist bij de Rolling Stones.

Ik las een biografie over Brian Jones. Samen met Mick Jagger en Keith Richards richtte hij the Rolling Stones op. Hij heeft alleen de beginperiode van the Stones meegemaakt omdat hij op jonge leeftijd uit de groep gezet werd en kort daarna overleed. Uit het boek komt hij naar voren als een vriendelijke, geïnteresseerde, begaafde muzikant, maar ook als lastig en soms zelfs wreed.

As Bill Wyman,gitarist of the Stones observed in Stone Alone: "There were at least two sides to Brian's personality. One Brian was introverted, shy, sensitive, deep-thinking. The other was a preening peacock, gregarious, artistic, desperately needing assurance from his peers. "He pushed every friendship to the limit and way beyond"^{. wiki/Brian_Jones}

The Stones waren diep onder de indruk van de muziek van zwarte muzikanten uit de USA. Dat was bijzonder want deze muziek werd tot die tijd alleen in zwarte clubs  in de USA gespeeld. Mondjesmaat druppelden muziekplaten Europa binnen. De muziekplaten onder de arm van Mick Jagger trokken de aandacht van Keith Richards en maakten dat ze met elkaar in contact kwamen.

De wereld veranderde. Kleding veranderde, de manier van dansen veranderde. De jeugd wilde het anders dan hun  ouders. De jongerencultuur ontstond. En de Stones sloten daar naadloos bij aan.

In het boek wordt verteld dat Brian Jones in die tijd de beste muzikant was van de Stones. Oorspronkelijk was Brian de leider van de groep. Hij was ook degene die de naam van de band verzon. Maar toen Mick en Keith samen songteksten begonnen te schrijven veranderde dit. Zij kwamen met hun vijven in een stroomversnelling terecht. Traden in een korte tijd op veel plaatsen in de wereld op. O. a in de USA en veroorzaakten daar ophef door te zeggen dat zij alles aan zwarte muzikanten te danken hadden. In die tijd was er in de USA een sterkte rassensegregatie en een blanke die zegt dat hij iets aan een zwarte te danken heeft kon eigenlijk niet. Zij noemden namen. Namen waar de blanke toehoorders nooit eerder van hoorden. Muddy Waters is 1 van de door hem bewonderde muzikanten. Hij vertelt dat het door the Stones kwam dat zwarte muzikanten kansen kregen om op te treden voor een wit publiek, dat zij tv optredens kregen en dat hun latere beroemdheid aan Europese jonge bands waaronder de Stones te danken is.

Maar Brian raakte in conflict met Mick en Keith. In die tijd gebruikten ze drugs en Brian raakte hiervan absent, afwezig. Soms kwam hij ook niet opdagen en wanneer hij er wel was dan speelde hij slecht en dat irriteerde de anderen vreselijk.

The Stones spraken de irritatie niet echt uit. Wel begonnen Mick en Keith Brian een beetje te sarren. De spanning kwam op zijn hoogst toen ze een reis naar Marokko maakten. Brian had in die tijd een vriendin Anita van Pallenberg. Met haar en Marianne Faithfull, Micks vriendin reisden ze door het land. Brian werd ziek en werd in een ziekenhuis achtergelaten en Anita en Keith begonnen een relatie.

De Stones wilden weer een nieuwe tournee door de USA maken. Maar Brian was verwikkeld in contacten met justitie voor zijn cannabis gebruik en zou de USA niet in mogen. Het hoge woord kwam eruit. The Stones en hun manager wilden dat Brian de groep zou verlaten.

Brian vond het vreselijk. Maar zat toch vol met plannen. Hij was altijd goed geweest in het leggen van contacten. Hij maakte contact met allelei muzikanten en bezocht o.a. het  Monterey Pop Festival. Hij is 1 van de eersten die verliefd werd op de Marokkaanse muziek en het idee van wereldmuziek introduceerde. Iets wat nu heel normaal is, maar in die tijd onbekend.

De nacht van 2 op3 juli 1969 werd het lichaam van Brian Jones in zijn zwembad gevonden. Hij was overleden. Over de doodsoorzaak is heel wat geschreven. Er bestaan veel complottheorieen. De schrijver van het boek ontrafeld ze en gaat er van uit dat Brian verdronken is door een noodlottig ongeluk.

Vergeleken met de biografieen die ik over David Bowie en Janis Joplin las is dit een redelijk erudiet boek. Ik vond het interessant om weer terug te keren in die tijd.

Brian Jones -Paul Trynka

 In dit gevreesd gemis. Het leven van Willem Kloos - Bart Slijper.

The true adventures of John Steinbeck- Jackson J. Benson

Grace, a memoir - Grace Coddington 

Het rebelse leven van Lily Braun

Een Leven - Simone Veil

Janis Joplin - Ellis Amburn

Ik wil graag reizen. Is airbnb iets voor ons?

In de zomer gaan mensen op reis

Dat is al heel lang zo

Ook deze zomer gaan vriendinnen op stap

En voel ik heel sterk  "IK WIL OOK"

Waarom zijn we dat dan niet?

Omdat ik een twijfelende knopendoorhakker ben

Ik vind reizen heerlijk

Een andere omgeving

Een andere cultuur

Andere kleuren

mensen leren kennen.

Maar de laatste jaren gaat alles moeizaam

Door de aanhoudende pijnklachten heb ik veel minder energie

Het is overal zo druk

Ik herinner me nog de treinreizen die ik naar mijn ouderlijk huis in Den Haag maakt. Ik deed dit met een weekendretour en ik zat vaak in een lege coupe. Dat dit economisch gezien onrendabel is dat begrijp ik. Maar nu is het tegenovergestelde het geval. Wanneer ik nu naar Den Haag wil zijn de treinen op welke dag of wat voor tijdstip bomvol. Kon ik vroeger lekker blijven zitten, nu moeten we in Utrecht overstappen. Toen ik in Utrecht studeerde moesten we altijd door Hoog Catharijne lopen. Alles had de menselijke maat. Later is het station totaal veranderd en kreeg een enorme hal. Nu zijn ze weer aan het verbouwen. Het is er zo druk. Ik voel me er zo onprettig. Het vervelende gevoel ""niets"" te zijn tussen velen. Nu lopen wij ook altijd gehaast richting onze volgende trein. Misschien wanneer ik eens rondkijk zie ik andere dingen die me nu niet opvallen.

We zijn 1-e klas gaan reizen voor de rust

Dat bevalt goed

En nu ben ik iets aan het uitzoeken wat alles misschien leuker maakt

We hebben de afgelopen jaren een paar keer overnacht in een B&B en in een hotel

Het waren op zich fijne plekken

met aardige mensen

Maar.......

I voel me 's morgens het beroerdst van de dag

en dan moet ik vroeg opstaan

haastig aankleden

Want het ontbijt staat klaar.....

De laatste keer zijn we niet naar het ontbijt gegaan

Maar toen stond de schoonmaakster te kloppen....pffff

Benauwd kreeg ik het er van

Nu ben ik bezig me te oriënteren op

airbnb

Ik heb al leuke adressen gevonden in Haarlem en Alkmaar.

Het erop rondneuzen is al leuk

Misschien gaan we dit eens doen?

Het voordeel is

We zijn eigen baas

Kunnen zo laat als we willen opstaan

Hebben een keuken tot onze beschikking

Kunnen dus zowel uit eten gaan als zelf koken

Het is wel een beetje een gek idee om zomaar in iemands huis te logeren

Iemand die we niet kennen

Iemand die zo goed van vertrouwen is

Ik vraag me af

Zouden wij dit willen

nee....... denk ik gelijk

Ons huis is zo persoonlijk

Boordevol schilderijen, en boeken en tijdschriften en volgeschreven cahiers en planten

Zou iemand anders hier willen overnachten?

Wat me opvalt is dat de aangeboden huizen die ik bekeek zo clean zijn. Geen schilderijen aan de muur. Slechts 1 huis had een boekenkast. Zijn het misschien huizen die alleen verhuurd worden en verder niet bewoond? Op You Tube vertelde een stel over Airbnb dat ze naar Rome gingen naar het huis van een kunstenares. Ze verheugden zich op haar atelier en de kunstzinnige omgeving die ze vermoeden. Echter op het allerlaatste moment cancelde de vrouw. Toen ik dit bekeek dacht ik, die twee zouden ons huis waarschijnlijk wel gewaardeerd hebben.

Ik ben 1 huis tegengekomen wat erg gezellig is. Een foto van een huis met zonnebloemen voor de deur. Een boel planten en boeken. Gaat dit hem worden? Maar ik ben nu eenmaal een twijfelende knopendoorhakker. Misschien/ Ja. Nee.

Wandeling en onze voortuin.

Ik vind het altijd heerlijk om door het volkstuin complex te wandelen

Het is er lekker rustig

In onze buurt zijn weinig echt mooie tuinen

Veel voortuinen zijn afgedekt met tegels

met een of ander raar beeld erop

Dus ik ben super blij met deze mooie volkstuin

Ik vind het zo jammer dat mensen hun tuinen steeds meer bestraten

Wij wonen al lang in deze wijk

Ik ken dus de meeste tuinen in de buurt

Ik ken de mooie plekjes

Ik begrijp wel dat wanneer je een gezin van tweeverdieners bent

je weinig puf voor tuinieren hebt

Maar jammer is het

Onze eigen tuin krijgt wel steeds meer planten

Dit is niet de meest florissante foto

Het goot pijpenstelen

De planten staan hier nog in potten

Boekenproject 2016. ""De wilden"" van Marion Pauw.

Dit is de laatste kaart die ik voor mijn 10 dagen project schilderde

De kaart past bij het boek "de Wilden" van Marion Pauw

Ik zag dit boek in de bieb

Las iets over de inhoud

en besloot het boek mee naar huis te nemen

En hiermee steggel ik een beetje

Want, het boek behoort niet tot de wereldliteratuur

Maar ik had zo'n zin in een gemakkelijk boek

Ik besloot het mag wel eens een keer

Iets leuks, iets wat lekker wegleest

Nu, dat deed het. Ik had het in 2 dagen uit

De hoofdpersoon in het boek heeft thuis problemen. Ogenschijnlijk gaat alles goed. Mooi huis, leuke man en kinderen, leuke baan maar dan. Zij maakt een misstap en dan kunnen haar man en kinderen haar niet meer luchten of zien. Zij wordt buitengesloten. Om afstand te nemen besluit ze een groepsreis naar Panama te gaan maken. Wanneer ze zich van de groep afzondert om even te plassen ontdekt ze daarna dat de groep weg is. Nergens meer te vinden. Een paar dagen en nachten dwaalt ze in haar eentje rond, wordt gebeten door een insect, wordt ziek. Maar dan wordt ze door een indiaan gevonden en meegenomen naar zijn dorp. Hier wordt zij dusdanig verzorgd dat zij weer helemaal herstelt.

Zij ontdekt een veel rustiger levenswijze en raakt betrokken bij alle ontwikkelingen van het dorp. Zij leert met vallen en opstaan de gewoonten van de mensen kennen en gaat er deels aan deelnemen. Op een gegeven moment blijken er projectontwikkelaars in het dorp te zijn. Zij dringen de leefwereld van de indianen binnen zonder daar toestemming voor te vragen.

De regering wil dat de indianen een school bouwen. Wanneer dit niet lukt zal men genoodzaakt zijn de kinderen weg te halen en ze elders naar opvang en onderwijs te brengen. De hoofdpersoon gaat zich hier hard voor maken. Ze wil met Hollandse voortvarendheid aan de slag. Maar alles gaat langzaam en anders. Zo kan de boom die hout oplevert voor de school niet zomaar gekapt worden. Nee, de boom moet er eerst mee akkoord gaan dat ze voor dit doel gekapt gaat worden.

Hoe het afloopt moet je zelf maar lezen. Ik vond het een leuk boek. Het was het eerste boek dat ik van Marion Pauw las. Ik ga zeker nu ook haar andere boeken lezen.

Ik lees nu net op internet dat Marion Pauw voor het schrijven van dit boek met haar kinderen de rimboe van Panama introk. Zij en haar dochter hadden aanpassingsproblemen, maar haar autistische zoon voelde zich direct thuis. Marion dacht: Hij is niet autistisch, hij is eigenlijk indiaan.

De Japanse minnaar - Isabel Allende

To a God unknown - John Steinbeck

de Wilden - Marion Pauw

Cannary Row - John Steinbeck

Huckleberry Finn - Mark Twain

 Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen

John Steinbeck- Reizen met Charley

Geert Mak - Reizen zonder John

Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen

 Emile Zola -Thérèse Raquin

Remco Campert - Een liefde in Parijs

Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

You might also like:

Voor mijn biografie project 2016 las ik een biografie ...

Kaarsen, lichtjes

Het Openlucht Museum

Linkwithin

dinsdag 24 mei 2016

Boekenproject 2015. Vaders en Zonen van Toergenjev.

In april las ik het boek Vaders en Zonen van Toergenjev. Ik wist van deze schrijver helemaal niets. Ik las op de flap dat het 1 van werelds meesterwerken is. Eerlijk gezegd viel het me tegen. Het verhaal kon me in mindere mate boeien.

Hoofdthema van dit verhaal is een generatieconflict, waarin 'de zonen', de jonge arts Bazarov en zijn vriend Arkadi, zich afzetten tegen de ideeën van de oudere generatie. Bazarov is in Rusland het prototype geworden van de 'nihilist', die slechts waarde hecht aan de wetenschap en een materialistische filosofie verkondigt. Bazarovs afkeer van geloof en tradities leidt tot een botsing met de vader en oom van Arkadi.  deboekensalonvan-alle-tijden-vaders-en-zonen

Ik ergerde me eigenlijk vanaf het begin aan de figuur van Bazarov

Vond hem vervelend en eigengereid

Ik begrijp de vaders beters dan de zoons, althans dan Bazarov

Ik had intens te doen met de ouders van Bazarov, die zo blij waren dat hij weer huis kwam. Die zo trots op hun zoon zijn. Die van gekkigheid niet wisten wat te doen om hem te plezieren. Hun enorme verdriet toen bleek dat Bazarov bij de behandeling van een zieke een infectie kreeg, waardoor hij ziek werd en stierf.

Ik las dat Toergenjev te maken kreeg met censuur en ik vroeg me af waarom. Het wordt me niet helemaal duidelijk. Tot ik het volgende op wikipedia/ Ivan Turgenev lees.

Fathers and Sons ("Отцы и дети"), Turgenev's most famous and enduring novel, appeared in 1862. Its leading character, Eugene Bazarov, considered the 'first Bolshevik' in Russian literature, was in turn heralded and reviled as either a glorification or a parody of the 'new men' of the 1860s. The novel examined the conflict between the older generation, reluctant to accept reforms, and the nihilistic youth. In the central character, Bazarov, Turgenev drew a classical portrait of the mid-nineteenth-century nihilist. Fathers and Sons was set during the six-year period of social ferment, from Russia's defeat in the Crimean War to the Emancipation of the Serfs. Hostile reaction to Fathers and Sons ("Отцы и дети") prompted Turgenev's decision to leave Russia. As a consequence he also lost the majority of his readers. Many radical critics at the time (with the notable exception of Dimitri Pisarev) did not take Fathers and Sons seriously; and, after the relative critical failure of his masterpiece, Turgenev was disillusioned and started to write less.

Ik vind het jammer, misschien moet ik het op een later tijdstip nog eens lezen. Misschien eens kijken of ik een biografie over zijn leven kan vinden.

Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen

John Steinbeck- Reizen met Charley

Geert Mak - Reizen zonder John

Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen

 Emile Zola -Thérèse Raquin

Remco Campert - Een liefde in Parijs

Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

dinsdag 26 april 2016

Mijn boekenproject 2016. "Reizen met Charley" en "Reizen zonder John".

Vorige maand heb ik met veel plezier 2 boeken gelezen. Het boek van Geert Mak "Reizen zonder John" en het boek "Reizen met Charley" van John Steinbeck. John Steinbeck reisde in de jaren 60 in zijn camper Rocinante met zijn koningspoedel Charley door de USA. John Steinbeck had vlak daarvoor een infarct gehad en voelde zich gepamperd door zijn vrouw. Hij wilde bewijzen dat hij nog niet afgeschreven was. Hij, als gevierd auteur had veel gereisd. Maar van de USA had hij niet veel gezien. Hij verplaatste zich per vliegtuig. Nu wilde hij een rondreis maken, waarbij hij in contact kon komen met de gewone Amerikaan.

Geert Mak had "Reizen met Charley" gelezen en het leek hem een leuk idee om de reis in 2010 na te maken en dan rond te kijken wat er allemaal in die 50 jaar veranderd zou kunnen zijn. Zoals jullie zien is het boek van Geert Mak wel driemaal zo dik. Zijn verhaal is opgebouwd uit meerdere lagen. Iets wat ik in zijn boeken bewonder. Hij beschrijft niet alleen het heden en de 60-er jaren, nee hij duikt de geschiedenis in en vertelt meerdere kanten van een verhaal.

In het begin komt Geert Mak in Deerfield terecht. Een prachtig stadje waar John aan zijn zonen die daar op kostschool verbleven zijn Rocinante wilde tonen voor hij aan zijn reis begon. Het stadje staat vol met prachtige oude houten huizen indertijd gebouwd door de kolonisten. Hij vertelt over de leefwijze van de kolonisten, maar dan ineens vertelt hij over de native people, de indianen die er eerder woonden. Dit blijken ook boeren te zijn geweest. Zij bewerkten het land op een manier dat alles, grond, gewassen, dieren met elkaar in evenwicht waren. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord dat Indianen ook boer waren. Er zijn in Deerfield zware gevechten geweest tussen de kolonisten en de indianen.

Zo vertelt Geert Mak over Eunice Williams wiki/Eunice_Kanenstenhawi_Williams, een 17 jarige boeren dochter die gekidnapt werd en opgenomen werd door een indianen familie en hier assimileerde. Later in haar leven kwam er weer contact met haar oorspronkelijke familie.  Geert Mak zijn boek is vol met dit soort verhalen. In zijn boek haalt hij ook de Tocqueville wiki/Alexis_de_Tocqueville aan die in de jaren 1831 door Amerika reisde en daar verslag van deed. De USA was toen net bezig Indianen over te hevelen naar reservaten. De Tocqueville zag de brute wijze waarop dit gebeurde.

Ik hou van de manier van schrijven van John Steinbeck. Ik vond zijn boek "Druiven der Gramschap" prachtig. Ik genoot van "Reizen met Charley". 1 van de leukste stukjes in het boek vond ik het moment dat hij heel even naar Canada wil oversteken om grote steden in de USA te vermijden. Hij staat voor de Canadese grens, de douanier vraagt John of hij een inentingsbewijs heeft voor Charley. ""Niet bij me"" is het antwoord. De douanier antwoord, u mag Canada wel in, maar u wordt zonder inentingsbewijs niet meer toegelaten tot de USA. John besluit dan Canada niet in te gaan en draait weer naar de Amerikaanse grens. De Amerikaanse douanier wil hem echter niet toe laten. Ook al zegt John "We zijn het land niet uit geweest!" Pas na een heleboel gezeur mag hij terug. De manier waarop hij dit beschrijft is hilarisch.

Geert Mak ontdekt dat tegelijkertijd met hem een Amerikaanse journalist, Bill Steigerwald,  de sporen van John Steinbeck volgt. truthaboutcharley/dogging-steinbeck (Leuke leeskost1) Zij bezoeken dezelfde plekken vrijwel op hetzelfde moment. Bill Steigerwald ontdekt dat John Steinbeck bepaalde delen van zijn boek verzonnen heeft. Zo schrijft John in "Reizen met Charley" dat hij ontmoetingen had met mensen die niet plaats gevonden kunnen hebben. Dat hij overnachtte in zijn camper terwijl hij in werkelijkheid overnachtte in een hotel. En dat hij een deel van de reis samen met zijn vrouw Elaine doorbracht in sjieke hotels. Terwijl het boek de illusie geeft dat hij zich eenzaam voelde. Deels blijkt het door de uitgever te komen die besliste dat het deel met zijn vrouw eruit moest worden geschrapt. Zowel Mak als Steigerwald besluiten dat John Steinbeck een romancier is en geen journalist en dat hij dus de vrijheid had om delen uit zijn boek samen te voegen of te verzinnen.  

Ik vind "Reizen met Charley" zo leuk dat ik het boek zelf heb gekocht. Het boek van Geert Mak had ik al in mijn bezit. Het boek van Geert Mak geeft een goede inleiding tot de geschiedenis en het heden van de USA. In zijn boek staan veel titels van boeken waarmee je je kennis verder kunt verdiepen. Mochten jullie wat willen lezen van John Steinbeck dan zou ik zeggen, lees eerst ""Druiven der Gramschap", want dit is echt 1 van zijn topwerken.

Hier zien jullie de biografie die ik in mei wil gaan lezen. In Mak' s boek wordt verwezen naar deze biografie over John Steinbeck. In de bibliotheek moest het boek uit het magazijn gehaald worden. Het blijkt een heel dik groot zwaar boek te zijn. Heerlijk, daar ga ik komende maand van smullen. Want ik wil ondertussen wel eens alles van John Steinbeck weten. Ik ben een beetje een fan geworden.

Ik las in 2016

Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen

 Emile Zola -Thérèse Raquin

Remco Campert - Een liefde in Parijs

Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

John Steinbeck- Reizen met Charley

Geert Mak - Reizen zonder John

10 dagen project. Hoe gaat het?

Hoe is het met mijn 10 dagen project?

Het gaat goed. Ik heb nu 6 "Zomer" kaarten geschilderd

En 1 kaart bij een biografie die ik las

Nu nog 1 kaart bij een boek wat ik las.

Ik ben iedere morgen achter mijn bureau gaan zitten en ben begonnen

Ik heb er behoorlijk veel plezier aan gehad

Hoewel er ook dagen bij waren dat het helemaal niet goed ging

Ze zijn lekker zonnig, he?

Dat wilde ik graag bereiken

Waar ging het fout?

Bij deze kaart

Het begin was goed

Bloemetjes schilderen

Maaaaaaaarrrrrrr........

De bloemetjes vielen in het geheel helemaal weg

Ik werd zo nijdig dat ik alles weggewassen heb

Dan heeft het al weinig meer met aquarelleren te maken

Meer met knoeien

Ik heb toen het papier nog nat was

Roze verf gestippeld

In dit tubetje zit aardig wat wit bij het roze

In een echte aquarel mag ik geen wit gebruiken

En er later witte stipjes ingezet

Ik dacht echt, ik gooi het weg

maar uiteindelijk is het resultaat nog niet zo gek

Alleen is het maar deels een aquarel

Dit kan me dus allemaal mateloos ergeren

Maar deze keer heb ik geprobeerd het plezier te behouden

En ik kan zeggen dat het is gelukt

Bovendien is het s'morgens beginnen echt heel prettig

Ik voel me er de rest van de dag een stuk vrolijker door

Hieronder is echt een goede aquarel
Geen moeilijkheden
Bijna doorzichtig
Dit geeft dus plezier wanneer het lukt

De schoenen zijn mijn favoriet
Die vind ik het beste gelukt

Voor mijn biografie project 2016 las ik een biografie over de dichter Willem Kloos.

Ik las voor mijn biografieproject 2016 ""In dit gevreesd gemis. Het leven van Willem Kloos"" van Bart Slijper.  Een van onze beroemde ""Tachtigers"", een groep auteurs die in de tachtiger jaren van de negentiende eeuw hartstochtelijk probeert te breken met de ‘slaperigheid en het moralisme’ van de toenmalige Nederlandse literatuur. Het is een heerlijk boek. Het behandelt niet zozeer de gedichten van Kloos, maar legt de nadruk op zijn vriendschappen en het opzetten en de ondergang van De Nieuwe Gids, het tijdschrift dat door hem is opgericht.

Kloos moeder sterft jong en hij wordt achtergesteld door de tweede vrouw van zijn vader. Lezen is voor hem een ontsnapping uit het liefdeloze milieu. Hij is veel te vinden bij boekhandelaren in Amsterdam. Hij ontmoet de 18 jarige Jacques Perk en er ontstaat een hechte vriendschap. Waar Kloos is is Perk en waar Perk is is Kloos. Maar op een gegeven moment krijgt Perk het benauwd en gaat wat afstand nemen. Perk wordt ernstig ziek. Hij woont nog bij zijn ouders en dagelijks belt Kloos aan, maar Perk wil hem niet zien.

Perk sterft en Kloos is intens verdrietig. Hij krijgt het voor elkaar dat hij de nalatenschap van Perk mag beheren en dat geeft hem troost.

Daarna ontmoet Kloos Albert Verwey en ook tussen hen ontstaat een hartstochtelijke vriendschap.

Met Albert Verwey verzint Kloos een list. Hun eigen gedichten krijgen van de recensenten niet de eer waarop zij hopen. Daarom maakten zij onder het pseudoniem Guido in de stijl die de toenmalige recensenten waardeerden in 1885 de fakebundel Julia. Een verhaal van Sicilië waarin zij proberen alle elementen van de door hen zo verafschuwde burgerlijke poëzie te verwerken. Aanleiding is onder andere Een lent van vaerzen, een bundel van Louis Couperus, die door Kloos wordt afgedaan als ‘’niets dan handigheidjes met de pen, waar alle geestelijke vermogens part noch deel aan hebben’’. De recensenten die het wagen Julia positief te beoordelen worden in de brochure De onbevoegdheid der Hollandsche literaire kritiek onsterfelijk belachelijk gemaakt.

Wanneer Albert Verwey Kloos vertelt dat hij gaat trouwen stort de vriendschap in. Kloos wordt razend en is niet meer te verdragen. Slijper gaat in op de vraag of de vriendschappen van Kloos homoseksueel van aard zijn geweest. ‘’Dingen waren anders vroeger. Om te beginnen liepen vriendschappen tussen mannen vaak hoger op dan wat wij tegenwoordig als ‘gewoon’ zien (…). De verbondenheid tussen deze twee jongens die in bijna alle opzichten uitzonderlijke persoonlijkheden waren, kon zo sterk worden doordat zij in elkaar een verwante ziel herkenden.’’ biografieportaal

Hoe het ook zij, Kloos moet opnieuw de pijn door staan na het beëindigen van deze vriendschap. Hij gaat veel drinken, hij wordt al bozer.

Ik moest daar wel om lachen. Wij denken dat wij bot zijn in deze tijd met alle scheldpartijen en beledigingen op Twitter en Facebook etc. Nu de Tachtigers konden er ook wat van. Zij stuurden briefjes rond met beledigingen die er niet om logen.

Het gaat allengs slechter met Kloos. De vriendenkring maakt zich zorgen en ze leggen allemaal geld in, zodat hij van zijn schulden af kan komen. Hij wordt een paar keer opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Hij logeert een paar keer bij verschillende vrienden. Hij trouwt in 1900 met Jeanne Reyneke van Stuwe, schrijfster van damesromans. Zelf schrijft hij nog wel, maar het vuur lijkt gedoofd.

Het is echt een heel leuk boek. Naast Kloos, Perk en Verwey vertelt de schrijver ook beeldend over de andere tachtigers, zodat je een goed beeld van hen krijgt. Wat ik ook leuk vond was dat alle huizen waar Kloos woonde beschreven worden. Ik vind het altijd zo'n raar idee dat de mensen er niet meer zijn, maar de huizen nog wel. Je kunt in Amsterdam dus door een straat lopen zonder te beseffen dat daar ooit Kloos en Verwey in hun jonge jaren heen en weer liepen om elkaar te bezoeken. Er hangt geen ""verwijzingsplaat"" aan de muur, dus hoe kunnen passanten het weten? Nu ik het weet denk ik erover om een Kloos wandeling te gaan maken door Amsterdam . Ik heb de woningen opgezocht op Google Earth. Ik stond dus ineens voor deze huizen, echt leuk, bijna levensecht. Ik kwam zo ook terecht op het Haarlemmerplein, waar de ouders van Jacques Perk en Jacques Perk zelf woonden. Daar ben ik nog nooit geweest. Ik wist niet dat daar z'n mooie poort is.

Mooie regels van Jacques Perk

Uit ""IRIS""

Ik ben geboren uit zonnegloren
En een zucht van de ziedende zee

Willem Kloos

Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten

------------------------------

Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En vóór den uchtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan

Gij kwaamt, en 'k wist - gij zijt weer heengegaan...
Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:
Ik zat weer roerloos nà die korten waan
In de eeuwge schaduw van mijn smart gedoken:

Zo als een vogel in den stillen nacht
Op ééns ontwaakt, omdat de hemel gloeit,
En denkt, 't is dag, en heft het kopje en fluit,

Maar eer 't zijn vaakrige oogjes gans ontsluit,
Is het weer donker, en slechts droevig vloeit
Door 't sluimerend geblaarte een zwakke klacht.

---------------------------

Ik heb u lief, als droomen in den nacht,
Die, na een eind'loos heil van éénen stond,
Bij de eerste schemering voor immer vlôôn,-

Als morgen-rood en bleeke sterren-pracht,
Iets liefs, dat men verloor en niet meer vond,
Als alles, wat héél ver is en héél schoon.

tachtigers

--------------------------

    Enkele opvattingen van 'de tachtigers' in een notendop

-"Kunst is de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie"

-"Niet een boodschap van stichtende aard is het allerhoogste dat de dichter
kan bereiken, maar Schoonheid"

-"L'art pour l'art"

-"Schoonheid, o gij, wier naam geheiligd zij" (uit een sonnet van Perk)

Ik las voor mijn

BIOGRAFIEPROJECT 2016
(1 biografie per maand)

 

In dit gevreesd gemis. Het leven van Willem Kloos - Bart Slijper.

The true adventures of John Steinbeck- Jackson J. Benson

Grace, a memoir - Grace Coddington 

Het rebelse leven van Lily Braun

Een Leven - Simone Veil

Janis Joplin - Ellis Amburn