vrijdag 15 februari 2019

Wat deed ik zoal.


Ze zijn er weer, wat ben ik blij

Gisteren maakten we een wandeling in het heerlijke weer
Zoveel moois te zien


Wat zal dit een mooie wol geven
Niet denken dat we landelijk wonen
Nee, midden in de stad
Maar met prachtige bomen en plekken vol dieren


Ik haalde nieuwe boeken bij de bieb


Het boek van Michelle Obama reserveerde ik
Nu ik het heb ben ik het in 1 adem aan het uitlezen
Wat een inspirerende vrouw

Het boek van Martine Bijl leende ik van een vriendin
die zelf ook een herseninfarct heeft gehad

Ik kocht ook tekenmateriaal bij Pipoos


Dit is de beste koop
Ik zag het voorbij komen op facebook


Een elektrische gum
Het werkt echt fantastisch

Over de andere dingen ben ik minder tevreden
Ik heb veel moeite met de kleurpotloden
Ik begrijp van internet dat mensen een solvent gebruiken
Nu, de juiste ben ik nog niet tegengekomen

zondag 10 februari 2019

Wat heb ik zoal gedaan.


Ik tekende weer veel met grafietpotlood
En stuurde opdrachten in voor mijn cursus illustratief tekenen


Ik wandelde een beetje



Ging op bezoek bij een vriendin
Ze gaf mij dit mooie gebakje


Het regent buiten en waait, het is Februari
In de tuin sprietjes van krokussen

Binnen  hyacinten


zaterdag 9 februari 2019

Voor mijn boekenproject 2019 las ik "Rose" van Rosita Steenbeek


Voor mijn boekenproject 2019 las ik "Rose" van Rosita Steenbeek

In ROSE beschrijft Rosita Steenbeek het leven van haar grootmoeder van moederskant Rose Lehmkuhl, die werd geboren in 1905, als dochter van een Joodse moeder en een niet-Joodse vader.

Het verhaal begint in de jaren twintig. De Eerste Wereldoorlog is afgelopen en de familie viert een driedubbele bruiloft; een geweldig feest op Wangeroog. Ze is vol goede verwachting voor de rest van haar leven, maar al vrij snel blijken dromen niet uit te komen. Ze moet haar geboortestad Keulen verlaten en niet lang daarna blijkt dat haar vader het gezin in de steek laat. 

In 1929 ontmoet Rose een Nederlandse man, dominee Gerhard Hugenholtz. Het is liefde op het eerste gezicht. Ze besluiten een jaar te wachten, zich dan te verloven en na weer een jaar te trouwen. Rose moet kiezen of ze joods blijft of dat ze hervormd kan worden. Of ze Duitse blijft of Nederlandse wil worden. Ze voert een innerlijke strijd over ‘the things we do for love.’ 

Zoon Hans is Duits en half Joods, hij hoeft niet in het Duitse leger. Maar later toch nog weer wel. De dominee is een positieve opgewekte man, een naïeve verzetsheld, die (de kwaliteit) openheid voorop heeft, mooi in vredestijd, maar gevaarlijk in een oorlogssituatie. Hij wordt door de Duitsers opgepakt. Roos is Duitse, half Joods, maar ook Nederlands Hervormd en getrouwd met een Nederlandse dominee. Ze gebruikt haar kwaliteiten, zoals haar bekendheid met de Duitse cultuur en taal in contact met de Duitse officieren die in de pastorie worden ingekwartierd, teneinde de positie van het gezin en de dorpsgemeenschap te verbeteren.

 ‘De joodse achtergrond van mijn grootmoeder was grotendeels nieuw voor mij,’ vertelt Rosita Steenbeek. ‘

Website van een neef van Rosita Steenbeek
Ik vond deze website van een neef van Rosita Steenbeek. Boordevol foto's en een oud filmpje van Bremen in de tijd dat Ros en Gerhard elkaar ontmoetten. 

In 1932 werd mijn grootvader predikant in de gemeente Klaaswaal, een dorpje onder de rook van Rotterdam. Door enkele illegale acties en opstandig gedrag in het volle zicht van de Duitse bezetter, is het eigenlijk een wonder dat hij de oorlog overleefd heeft. Vanaf 1946 was hij predikant in Woubrugge en vanaf 1949 in Nijkerkerveen. Op 1 mei 1955 ging hij met emeritaat en enkele maanden later verhuisden opa en oma naar de Sanatoriumlaan 77 in Zeist. 

Haar hele leven heeft oma te maken gehad met externe omstandigheden. Bij geboorte was ze Duitse; in de jaren ’20 en ’30 Jodin; na haar huwelijk in 1931 was ze de Nederlandse domineesvrouw (van Duitse afkomst) maar na het bombardement op 14 mei 1940 “moffin”…. Door de Duitse bezetter werd ze in 1942 aangemerkt als “Mischling” (“halfbloed”) vanwege haar Joodse moeder. Later was ze vooral onze Duitse oma die vrijwel accentloos Nederlands sprak. Over de oorlog, haar Joodse achtergrond en de vermoorde familieleden sprak ze vrijwel nooit.


BOEKENPROJECT 2019

Rose - Rosita Steenbeek

dinsdag 5 februari 2019

Een prachtige kleur blauw en heerlijk om te schemeren.


Door het hele huis staan hyacinten
Ze ruiken heerlijk
Beneden roze en witte 


En boven in Salem´s atelier blauwe


Wat een prachtige kleur blauw, he?


Ik vind het nog steeds heerlijk om te schemeren



zondag 3 februari 2019

Voor mijn biografieproject 2019 las ik van Arthur Japin " Zoals dat gaat met wonderen".



Voor mijn biografieproject 2019 las ik van Arthur Japin " Zoals dat gaat met wonderen". Het is niet echt een biografie of een autobiografie. Nee, het zijn dagboeken die Arthur Japin bijhield tussen 2000 en 2006. 

Begin dit jaar vroeg ik me af wat er eigenlijk gebeurde vanaf 2000. En dit boek hielp me weer te herinneren. Een paar dingen sprongen er wat mij betreft uit:

Wat reisde hij veel 
Wat ontmoet hij veel beroemde mensen
Hoe relatief is "het nieuws" 

Hij ontmoet Arnond Grunberg, Arundathi Roy en Edmund White, Lars von Trier, Catherine Keyl, Eveline Herfkens, Louis Andriessen en Norman Mailer. Met Harry Mulisch is hij in New York, met Máxima en Willem-Alexander in Ghana. In New York verkeert hij met schrijvers als Breyten Breytenbach en Edmund White en nabij de Georgische stad Gori ontmoet hij de moeder van president Poetin. Hij is vaste gast in de televisieshow van Claudia de Breij, geeft lezingen in Indonesië, Athene, Kaapstad. En dit zijn nog maar een paar van de mensen die hij ontmoet en landen of steden die hij bezoekt.

'De zwarte met het witte hart'
Veel van de reizen die hij maakte hebben te maken met een boek dat hij eerder uitgaf in 1998: 'De zwarte met het witte hart'. Het verhaal van de Ashantijnse prinsen Kwasi en Kwame. Ik had nog nooit van dit boek gehoord. Ik ben door er nu steeds over te lezen geïnteresseerd geraakt en ga het zeker uit de bibliotheek halen. Hier kun je over dit boek lezen trouw-kwame-en-kwasi

Hieruit komt een bezoek aan Ghana voort, waar hij is om de 300 jarige historische band tussen Ghana en Nederland te vieren. Minister Herfkens van ontwikkelings samenwerking is er ook. 

Uit het boek: 
Bij het afscheid pakt de president mijn hand en praat wat over mijn boek, waarvan hij een gesigneerd exemplaar wil hebben. Al die tijd staat onze minister van Ontwikkelingssamenwerking achter hem, maar zij voegt mij geen woord toe en kijkt demonstratief de andere kant op. Inmiddels weet ik waarom. De afwezigheid van premier Kok heeft haar in verlegenheid gebracht. Hij zou voor de tri-centenaire herdenking komen, zij om haar uitgestelde missie in te halen. Nu hij er niet is, wil zij niet, zoals iedereen verwacht, zijn taken overnemen. Ze wil zelfs niets met de manifestatie Ghana-300-Nederland te maken hebben. In de tuin van de ambassade heeft ze het eerder die avond de Nederlandse gemeenschap duidelijk gezegd: zij gelooft niet in de viering van onze driehonderdjarige betrekkingen. De beslissing welke landen zij structureel steunt wil zij nemen zonder de last van de geschiedenis en de verantwoordelijkheid die daaruit voorkomt. Ghana wordt gesteund omdat het land aan haar criteria voldoet en niet vanuit een koloniaal schuldgevoel.
,,Oooh, that bitch minister'', verzucht een Ghanese. ,,Ik hoop dat ze malaria krijgt zodra ze in Nederland aankomt. Zij heeft ons volk een klap in het gezicht gegeven.'' Wanneer ik tot Herfkens verdediging aanvoer dat zij toch ook zoveel harten heeft veroverd, goed werk doet en in het noorden zo spontaan heeft meegedanst met de inlanders, haalt de vrouw haar schouders op. ,,Ach'', zegt ze, ,,hoe lang een takkenbos ook in het water ligt, het wordt nooit een krokodil.''.nrc./het-prinsje-en-de-minister
Het is interessant om te lezen dat hij op zoveel plaatsen steeds weer op nieuwe informatie stuit wat betreft de Ashantijnse prinsen Kwasi en Kwame. wiki/Ashanti Jaren na het verschijnen verschijnen van "De zwarte met het witte hart' stuurden mensen Arthur nog steeds nieuw ontdekte brieven, prenten, dagboekfragmenten. Regelmatig blijken zaken die hij indertijd gewoon doormiddel van verregaande inleven heeft verzonnen toch helemaal waar te zijn.  arthurjapin.weebly

De betrekkelijkheid van het nieuws

Leuk aan Arthur Japin is dat hij op vrijwel alles een eigen kijk heeft. Alleen daarom zou ik het boek willen hebben. Ik herinner me gebeurtenissen ook weer. Toen was het NIEUWS en leek zo belangrijk, nu is een groot deel ervan iets wat min of meer vergeten is. Toen stond alles in vuur en vlam. Bijv. in deze tijd ontstond het idee dat beledigen tot de vrijheid van meningsuiting hoort. Iets wat Arthur Japin niet kan begrijpen. Hij kent de macht van het woord en wat dat met iemand kan doen. Het liefst zou hij helemaal niet praten. Luisteren, observeren. Maar zijn toverwoord is boven alles "liefhebben". Het hele boek staat vol met zijn gedachtes betreffende alles wat er rond hem heen gebeurde. Ik vind het van een grote wijsheid getuigen.


Wat ik erg leuk vond is te ontdekken 

Dat hij ook een danser en acteur is geweest. In die periode ontstonden ook vriendschappen met Rosita Steenbeek en Mieke van der Wey, twee vrouwen die ik leuk vind. Hij schreef er ook een boek over,  "De droom van Leeuw" . Ben ik van plan nu ook te gaan lezen.  Het kerngegeven is de romance van Arthur Japin met Rosita Steenbeek waarmee hij in 1986 naar Rome trok. Beide hoopte dat ze daar de aandacht van Federico Fellini zouden trekken. 

Biografie project 2018
 Zoals dat gaat met wonderen - Arthur Japin
Shakespeare and Compagny - Sylvia Beach
Persoonlijke geschiedenis - Katherine Graham
De Grote van Gogh atlas
Dave Boomkens - Liesbeth List
Jan Wolkers - Onno Blom
Chrissie Hynde - Roekeloos
Gorbatsjov - William Taubman
Paul McCartney -  Philip Norman 
Cecile en Elsa, strijdbare freules - Elisabeth Leijnse
Charlotte Bronte - Claire Harman
Jacques Brel - Olivier Todd

Een ZZP-er en kindertjes in de sneeuw.


Nog even wat grappige foto´s van de sneeuw
Iedere morgen en middag zie ik ouders met kinderen richting basisschool gaan
Kinderen dartelen, rennen
En zie ik nu een  ZZPer?
Op de bakfiets kindertjes vervoeren? 


En weer terug


En een schattig meisje met een roze muts


Foto's zijn niet echt scherp
Ik weet het
Jammer, maar ja......

vrijdag 1 februari 2019

Een sneeuwroos en een ijslaagje over alles.


 Sneeuwroos in onze moestuinbak

Imbolc

Het Imbolc feest is op 2 februari en is het feest van de bevruchting van de aarde in het nieuwe zonnejaar. De naam Imbolc komt voor het eerst voor in het vroegmiddeleeuwse Ierse verhaal Tochmarc Emire. Imbolc is de periode waarin afscheid wordt genomen van het oude jaar en de voorbereidselen getroffen worden voor het nieuwe jaar. Ook in het klassieke Rome was de Februarius mensis de maand van de rituele zuivering. Het Latijnse woord februa betekent zuivering


Andere namen voor Imbolc zijn: Maria-Lichtmis, Lupercalia, Feest van Brigitta, Oimelc, Feest van de Maagd, Festival van de melk,Anagantois,St.Brigidday. Sommigen melden dat het woord Imbolc een afleiding is van het Keltische woord ‘bolc’of ‘bolg’, hetgeen ‘buik’betekent. Imbolc zou dan ‘in de buik’betekenen. Met de ‘buik’wordt Moeder Aarde bedoeld, uit wiens ‘buik’ofwel akker, alle leven weer naar boven zal komen. 

Binnen in haar ontkiemen de zaden die zijn gezaaid
 en gauw zullen groeien tot prachtige planten en bloemen


IJslaagje

Gisteren ging ik even boodschappen doen

En zag op de struiken, op bessen en knoppen een ijslaagje




Nog een foto van de moestuinbak


zaterdag 26 januari 2019

Verrassing en het Blauwe Uur.


Bovenstaande zag ik gistermorgen

Toen ik vanmorgen de gordijnen open trok
Weg sneeuw


Sneeuw heeft voor mij twee kanten
De schoonheid ervan, het neerdwarrelen, later de zachtheid en het overdekken van alles
Maar ik ben eigenlijk als de dood voor gladheid

Tot mijn verbazing wandelden we toch door de sneeuw

En het was fijn, totaal niet glad
Omdat er geen wind was ook totaal niet koud
Alleen had ik last van koude handen, ondanks de handschoenen

Winters landschap


 Kijk eens hoe zielig de Romeinse tuin er nu bijligt


Ik maakte in de tuin wat macro opnamen van de sneeuw





Ik blogde deze week al eerder
Maar toen het bijna af was deed ik iets verkeerd en weg was alles
Wat is dat balen
(Ik zat heel deskundig in html te prutsen)

Ik wilde vertellen dat ik zo geniet van het Twilight
Op facebook kreeg ik twee aanvullingen op dit woord
 Tweeduster en het Blauwe Uur


Ik vind dit moment van de dag in de wintermaanden iets magisch hebben


Her en der branden kleine lichtjes en kaarsjes


Ik loop van kamer naar kamer en kijk uit alle ramen


Prachtig

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015