woensdag 23 oktober 2019

De tuin in oktober.


De vogelvoer bolletjes
Eerder dit jaar hadden we een voedseltafel, die is er nog
In de winter ga ik het weer gebruiken
Nadeel was dat er voornamelijk kraaien, eksters en duiven op afkwamen
Er werden ware veldslagen gehouden
De stoerste was een grote duif, nooit eerder zo'n grote duif gezien
Geen kraai was veilig voor hem
Kleine vogeltjes kwamen soms heel schichtig en doken gelijk weg

Nu bij deze bolletjes komen vooral kleine vogeltjes
Ik zag ook het roodborstje weer
De specht jammer genoeg niet meer
Af en toe een duif of ekster
Kraaien heb ik nog niet gezien


Deze plant is heel bijzonder voor mij
Het is een stekje geweest van een plant die collega Jan R. ooit meebracht
Op kantoor bleef de plant groeien, uiteindelijk tot aan het plafond
Ik was gek op de blauwe bloemetjes
Meerdere collega's namen stekjes mee naar huis
In 2008 verhuisden wij naar een ander gebouw
Wat er met de plant gebeurde weet ik niet meer
Maar ik heb er nog meerdere planten aan overgehouden
 en geniet nog steeds van de blauwe kleur


Nog een bloemetje


Deze plant met witte bloemetjes zette ik in de zomer in de voortuin
De bloemetjes verdorden heel snel
Nu staan ze in de achtertuin en bloeien volop


Op het tafelkleed ligt het vol met blaadjes


Ook zijn er nog rozen





zaterdag 19 oktober 2019

Oktober en gaat er een Brexit komen?

butteryplanet.tumblr
Bittersweet October. The mellow, messy, leaf-kicking, perfect pause between the opposing miseries of summer and winter.
— 
Carol Bishop Hipps, “October,” In a Southern Garde

  • Terwijl ik naar BBC World kijk waar de Brexit stemming straks gaat gebeuren maak ik dit oktober blog.
  • Ik hoop, hoop, hoop dat de Brexit niet door gaat.
  • Het is SPANNEND
  • Ik hou van Engeland, ben er een paar keer geweest, heb er Facebook vrienden, bewonder Engelse schrijvers, de steden en het landschap. Ik kijk graag naar Escape to the Country, zie zoveel prachtige cottages, verbouwde schuren en stately homes, allemaal detached  etc. langskomen ( en wat een geld hebben mensen om aan een huis te besteden!!!!) Na de programma's van Tom Egberts over Engeland kijk ik er met meer vraagtekens  naar. Hij toonde een heel anders soort steden, achterstand, narigheid. 
  • Ik wens de Engelsen alle goeds.
  • Ik weet niet wat beter is. Erin of eruit. Ik weet niet of het echt op een castastrofe uitloopt na een Brexit, uiteindelijk draait de wereld nog steeds door na de ingang van het jaar 2000 en hoeveel angst heerste er toen ook en rare verhalen.
  • Wat ik wel weet is dat Europa nadat de EU kwam geen oorlog meer heeft gehad. En dat voor een continent waar oorlogen na oorlogen heersten. Uitmondend in de verschrikkelijke wereldoorlogen vind ik dit iets om blij voor te zijn. Nu knokken we elkaar de tent uit in het parlement en dat vind ik heel wat beter. 
  • Ik luister verder en ben erg benieuwd waar het op uit loopt.
Ondertussen maar eens verder met oktober



Buiten regent het
De tuin vol blaadjes
Maar...….mooier dan in augustus
Veel planten bloeien nog
De vogeltjes vliegen af en aan naar de voedselbolletjes
De specht is niet meer gekomen


   She has Octobers in her eyes and so the eyes are are bright, clear, and clean.
— 
Alfonsina Storni, tr. by Donald Yates, from Poems “My Sister,


Ik kijk verder naar de BBC
Straks weten we meer

vrijdag 18 oktober 2019

Biografieproject 2019, brieven van John Keats.



“A thing of beauty is a joy for ever
Its loveliness increases; 
it will never/Pass into nothingness;
 but still will keep/A bower quiet for us,
 and a sleep/Full of sweet dreams, 
and health, and quiet breathing”
Een fragment uit Endymion, gedicht van John Keats


Ik las voor mijn biografieproject 2019 "Brieven van John Keats"

Keats is een Engels dichter uit het tijdperk van de Romantiek. Hij leidde een kort, maar intens leven en wordt gerekend tot de belangrijkste dichters van zijn generatie. Tijdens zijn leven werd het belang van zijn werk niet altijd onderkend en over zijn poëzie werd erg kritisch geoordeeld, ook door tijdgenoten zoals Byron. Na zijn dood groeide zijn reputatie in die mate aan dat hij aan het einde van de 19e eeuw een van de meest geliefde Engelse dichters was. Zijn ouders overleden jong en hij kreeg de zorg voor zijn broers Thomas (Tom), zijn zus Fanny en broer George.

De brieven

De brieven worden geschreven tussen 1795 en 1821. Keats was de oudste van vier kinderen. In het boek lezen we brieven die hij schreef toen zijn broer Tom overleed. En brieven die hij naar zijn broer en schoonzus stuurde die geëmigreerd waren naar de Verenigde Staten, hele lange brieven. Iedere keer een stuk schrijven, hopen dat er antwoord komt, wachten, nog langer wachten en dan toch maar de brief versturen die jezelf geschreven had. Wanneer er geen antwoord komt schrijft hij hoezeer hij zich zorgen maakt. Ook lezen we dat hij hoort dat brieven verloren zijn gegaan. Je kunt heel goed lezen hoe graag hij zijn schoonzus mocht. Hij krijgt brieven waarin ze vertellen over de kinderen die geboren worden. 

Hij schrijft ook brieven naar zijn zus. Zij woont bij hun voogd. Deze voogd liegt tegen hen over hun financiële situatie. Later zal blijken dat ze rijker zijn dan ze denken. 

Door de brieven leer ik zijn vrienden kennen
Op mijn Pinterest kun je meer lezen over hen: pinterest/gm/john-keats
Ik begrijp via zijn antwoorden wat zij hem schrijven
Het is leuk om te lezen
Ze bezoeken elkaar, er zijn feesten
Hij beschrijft de gasten aan zijn broers en zussen
Keats beschrijft de reizen die hij maakt, zoals zijn reis naar Schotland
Ik probeer via Google Earth zoveel mogelijk mee te reizen
Hij woont in het huis van een van zijn goede vrienden, Wentworth Place
Het is nu een museum

Je leest over het creatieve proces
Hoe hij soms in een flow zit, allles lijkt te lukken
En dan, periodes van niets, hij noemt het luiheid

Misschien denk je
Dat kan toch niets zijn, brieven van zo lang geleden
Nu, ik denk dat eigenlijk geen ogenblik
Nergens voelt het ouderwets
Misschien dat er ergens een koets rijdt i.p.v. een auto
Maar de interactie tussen de mensen
Het komt juist allemaal zo bekend voor


 Hij wordt verliefd op Fanny Brawne,  maar Keats' gezondheidsproblemen 
(hij liep tuberculose op bij het verzorgen van zijn broer Tom) 
verhinderden een huwelijk


Fanny Brawne's verlovings ring

Je leest in zijn brieven hoe hij steeds meer van haar gaat houden
Hoeveel moeite het kostte om afscheid van haar te nemen
 Hoeveel stress hen dat opleverde



Keats overleed in Rome in het Gele huis naast de Spaanse trappen in Rome
Hij was ernaar toe gegaan omdat zijn dokter hem aanraadde
 naar een ander klimaat te gaan, hij leed aan tuberculose
Ook dit huis is nu een museum 



To autumn

Season of mists and mellow fruitfulness,
   Close bosom-friend of the maturing sun;
Conspiring with him how to load and bless
   With fruit the vines that round the thatch-eves run;
To bend with apples the moss'd cottage-trees,
   And fill all fruit with ripeness to the core;
      To swell the gourd, and plump the hazel shells
   With a sweet kernel; to set budding more,
And still more, later flowers for the bees,
Until they think warm days will never cease,
      For summer has o'er-brimm'd their clammy cells. 

Who hath not seen thee oft amid thy store?
   Sometimes whoever seeks abroad may find
Thee sitting careless on a granary floor,
   Thy hair soft-lifted by the winnowing wind;
Or on a half-reap'd furrow sound asleep,
   Drows'd with the fume of poppies, while thy hook
      Spares the next swath and all its twined flowers:
And sometimes like a gleaner thou dost keep
   Steady thy laden head across a brook;
   Or by a cyder-press, with patient look,
      Thou watchest the last oozings hours by hours. 

Where are the songs of spring? Ay, Where are they?
   Think not of them, thou hast thy music too,—
While barred clouds bloom the soft-dying day,
   And touch the stubble-plains with rosy hue;
Then in a wailful choir the small gnats mourn
   Among the river sallows, borne aloft
      Or sinking as the light wind lives or dies;
And full-grown lambs loud bleat from hilly bourn;
   Hedge-crickets sing; and now with treble soft
   The red-breast whistles from a garden-croft;
      And gathering swallows twitter in the skies.

Biografieproject 2019
Branie, het leven van Mina Kruseman - Annet Mooij
"Biografie van een Feministe" - Marja Vuijsje

Claude Debussy - Hartstochtelijk houd ik van muziek
Michelle Obama - Mijn verhaal
 Arthur Japin -  Zoals dat gaat met wonderen
Brieven van John Keats
McCartney over McCartney - Paul du Noyer

Onno Blom - Memoires van een biograaf

dinsdag 15 oktober 2019

Herfst in Den Haag.


We waren weer een daagje in Den Haag
De verjaardag van mijn broer vieren
Waar vroeger de De Zwarte Madonna stond,  staan nu wolkenkrabbers
Ik ontdek zonet, nu ik het even Google, dat er een ministerie inzit
Kajsa Ollongren's werkplek
Ik lees ook dat ze de JuBi-torens worden genoemd
Ze zijn echt hoog
Het voelt als New York in Den Haag
Overal terrasjes, winkeltjes

Wanneer we doorlopen komen we in
Chinatown
mevryan/asian-foodtour-denhaag
Ik vind het er leuk



Vooral een Chinese bakkerij trickerde ons, Bakeryli-u.nl
Thuis zoek ik er info over
Volgende keer eens naar binnen gaan

Houtzagerssingel


Hier staan prachtige paardenkastanjes
volop in herfstkleur



Leuke gevels 






dinsdag 8 oktober 2019

Voor mijn boekenproject 2019 las ik Misia door Misia Sert.


Voor mijn boekenproject 2019 las ik Misia door Misia Sert. 

Een Facebook vriendin die ook veel van lezen houdt en een blog "Brimboek" bijhoudt waarin ze over de boeken vertelt die zij leest, luistert de laatste tijd ook veel naar podcasts en luisterboeken. Zij vertelde vol enthousiasme over een podcast via Klara over Misia Sert. Omdat ik niet zo van luisterboeken houd dacht ik misschien is er ook een boek over haar te vinden in de bibliotheek. Het blijkt dat in het magazijn haar autobiografie bewaard wordt. klara/misiasert. Ik had nog nooit gehoord van Klara en van Misia Sert. Klara blijkt Belgisch en de podcast over Misia is prachtig.

Misia dicteert het boek aan een jongere bewonderaar wanneer zij oud en blind geworden is. Zij kijkt  terug op haar lange leven waarin ze zoveel meemaakte. Regelmatig kan ik bijna niet geloven wat ze vertelt.

Zij is de inspirator en vertrouwelinge geweest van veel kunstenaars. Picasso, Proust, Colette, Mallarmé, Verlaine, Cocteau, Monet, Stravinsky, Diaghilev, Apollinaire, Chanel, Paul Verlaine and Oscar Wilde. Zij staat model voor Madame Vendurin in de boeken van Proust. Zij helpt de kunstenaars financieel. Zo helpt ze o.a. Jo van Gogh na het overlijden van Theo, de broer van Vincent van Gogh, door 150 schilderijen  te kopen, zodat ze financieel verder kan. Wanneer de uitvoeringen van de Ballets Russes op grote weerstanden stuit koopt zij de kaarten van de lege stoeltjes op, zodat Diaghilev verder kan met zijn werk.

Renoir loved Misia’s joie de vivre. She looked like one of his extended ‘family’ of models and he constantly pleaded with her to be allowed to paint her with her breast bared, though that wish was never granted. Eventually, the Natansons’ personal art collection – which the perennially cash-strapped Thadée would later have to sell – included Renoir paintings, plus 19 Bonnards and 27 Vuillards, as well as many works by Cézanne, Delacroix and Seurat.  Satie resented Misia’s tampering in his artistic process, stating: “Misia is a lovely cat – so hide your fish.” Nevertheless, Picasso became so attached to Misia that he asked her to witness his wedding to Olga Kokhlova, one of Diaghilev’s dancers. misia-sert-pianist-and-patron-of-the-arts


Proust called her “a monument of history"


Achtergrond Misia

De grootvader Van Misia was vioolvirtuoos en verdient hiermee een fortuin. Tijdens een tournee door Rusland ontmoet hij een Russisch meisje uit de hoge aristocratie met wie hij in het huwelijk treedt. Haar oma hield een gigantische salon in Halle, in de buurt van Brussel waar de Belgische koningin, vrienden en kunstenaars langskwamen. Het was een geweldige tijd met grote feesten, muziek en lekker eten. canvas/servais-de-paganini-van-halle. De grote muzikaliteit van Misia wordt ontdekt en Fauré  als haar pianoleraar aangesteld. Misia ontwikkelt zich tot het niveau van een concertpianiste en zal hier haar hele leven plezier van hebben. 

De vader van Misia trouwt na het overlijden van haar moeder opnieuw en Misia's komt bij haar stiefmoeder te wonen. Het klikt niet en Misja wordt naar een kostschool gestuurd. Zij vindt het er vreselijk. Haar vader trouwt opnieuw. Wanneer ze ruzie krijgt met haar nieuwe stiefmoeder vlucht ze het huis uit, leent bij een vriend 4000 franc en vertrekt naar Engeland. Na een paar maanden keert ze terug, omdat haar geld op begint te raken geeft ze pianolessen. Op haar vijftiende ontmoet ze Thadee Natanson, neef van haar stiefmoeder. Hij vraagt onmiddellijk om haar hand bij haar vader.  Zij trouwen. Zij kopen het huis La Grangette in Valvins. Thadee geeft samen met zijn broer een literair tijdschrift uit en zij wordt het middelpunt van La Revue Blanche. Hierdoor leert zij mensen kennen als Leon Blum, Paul Valery, Mallarme, Vuillard, Bonnard, Debussy en nog veel meer. In hun huis trekken Vuillard en Bonnard in en Toulouse Lautrec komt geregeld een paar keer per week en al deze mensen vinden in haar een klankbord, spelen hun composities eerst aan haar voor, schilderen en tekenen haar en worden op haar verliefd. Mallarmé is hun buurman. Ze leert Picasso kennen. Ze gaat op bezoek bij Emile Zola en zijn vrouw. Met Thadee bezoekt ze Ibsen in Zweden.

The Natansons stayed even closer, round the corner at La Grangette. Thadée Natanson, the editor of La Revue blanche, was married to Misia, an accomplished pianist and legendary muse of the Paris art scene – it was to her that Ravel dedicated his Waltz. Mallarmé dined with them almost every night, arriving in clogs which he would take off in the hall, a red lantern in one hand, a bottle of top-class red wine in the other. “In exchange for his fairytales, I played him some music,” Misia reported. “Never did I have such a marvellous listener.” francetoday/the-poet-stephane-mallarme-and-his-influence-on-the-impressionists/

                                     
    Misia with Renoir after the funeral of Stéphane Mallarmé

Thadee krijgt financiële problemen. Zij ontmoeten Alfred Edwards, een krantenmagnaat. Hij is getrouwd, maar hij wordt gek op Misia en blijft haar volgen. Nu zouden we zeggen dat hij haar stalkt.  Hij benoemt Thadee als algemeen directeur van een kolenmijn in Kolosjvar in Roemenië. Misia reageert erop door haar man te vertellen dat hij niet wijs is, dat Edwards probeert hem weg te lokken omdat hij verliefd is op haar, maar Thadee luistert niet en vertrekt. Ze wijst Edwards 80 keer af. Thadee raakt nog verder in de schulden en smeekt Misia vanuit Roemenië "het te regelen". Dan geeft ze toe. Edwards betaald de schulden van Thadee en zij zal met hem trouwen. Supersnel regelt hij zijn en haar scheiding. Later zal haar hetzelfde overkomen, Edwards wordt opnieuw verliefd op een jonge vrouw, Genevieve Lantelme. Ik ontdek dat er een blog is over deze actrice, verbinina/genevieve-lantelme. Misia is opnieuw een gescheiden vrouw. Misia ontmoet haar derde man Jose Marie Sert. 


Jose Marie Sert is een veel gevraagd kunstenaar, hij schildert plafonds en muren. Opnieuw is zij gelukkig. Van deze man houdt zij echt en haar hart breekt dan ook wanneer na een jarenlang huwelijk ook hij verliefd wordt op een jonge vrouw. Misia houdt ook van dit meisje en een poos trekken ze met hun drieën op. Maar dan trouwen Sert en Roussy. Hoe dit gaat is een schrijnend verhaal.

Na de scheiding met Sert gaat het slecht met Misia. Het is een enorme klap voor beiden wanneer Roussy sterft. Wanneer ook Sert overlijdt heeft het leven weinig betekenis meer voor Misia. De laatste zin in het boek: Met zijn dood verloor mijn leven alle zin.

 De kunstenaars die zij kent zijn nu allemaal beroemd, in haar tijd waren ze onbekend. Misia krijgt later het verwijt dat ze niet alles heeft bewaard wat ze van de kunstenaars kreeg. Een tekening op een servet, een bord van Picasso. Haar reactie is dat achteraf dit gemakkelijk verweten kan worden. Maar dat het toen gebeurtenissen waren die heel natuurlijk schenen. Picasso schilderde zijn borden niet met het idee om ze in een museum op te hangen. Ze hadden er soep uit kunnen eten en ze hadden borden kunnen breken. Dan zou hij daar zelf het meeste plezier van hebben gehad. Een tekening op een servet was een gezellige onderbreking van een diner. Niet iets om te bewaren. Zij vertelt van een kunstenaar die 300 franc voor een schilderij kreeg, hier blij mee was. Maar furieus toen hij hoorde dat het voor het tienvoudige was verkocht. Zij kende de werkelijkheid waarin de kunstenaars zich bevonden. Haar mening is interessant wanneer zij kunstkenners en kunstbespotters hekelt. Van beide moet ze weinig hebben.

In het boek ga je van tijdperk naar tijdperk. Heel interessant. Misia koopt als een van de eersten een auto. Ze maakt WOI en WOII mee. Tijdens de laatste oorlog probeert Sert zoveel mogelijk Joodse vrienden te helpen. Schrijnend is de brief van Max Jacob die ze ontvangen waarin hij om hulp vraagt voor zijn zus.


Chanel wordt haar beste vriendin. Later, wanneer Chanel affiniteit met de nazi's krijgt verkoelt het wat. Chanel verwijt haar haar rare vrienden, Joden en homo's. Maar wanneer Misia op hoge leeftijd overlijdt is het Chanel die haar wast, aankleedt en de begrafenis regelt. Misia 's rouwdienst wordt in de Poolse kerk Église Notre-Dame-de-l'Assomption Paris gehouden en ze wordt op het kleine kerkhof Cimetière de Samoreau in de buurt van Mallarmé begraven.

Ik vind het boek zo mooi dat ik het zelf wil kopen. Ik kijk bij Bol.com en zie dat het tweedehands te koop is voor 75 euro. Wow...……. het is de eerste keer da tik een dergelijke prijs zie voor een tweedehandsboek.

Ik blijf al de tijd dat ik me nu met Misia bezig houd verbaast dat ik niet eerder over deze vrouw hoorde.
misia-sert
parisartstudies- lifeline
_Misia_Sert_as_a_muse_and_patron_to_painters
shrimptoncouture/codie-young-as-misia-sert-for-vogue-germany


Biografieproject 2019
Branie, het leven van Mina Kruseman - Annet Mooij
"Biografie van een Feministe" - Marja Vuijsje

Claude Debussy - Hartstochtelijk houd ik van muziek
Michelle Obama - Mijn verhaal
 Arthur Japin -  Zoals dat gaat met wonderen
McCartney over McCartney - Paul du Noyer

Onno Blom - Memoires van een biograaf
Misia - Misia Sert

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015