Wat heb ik zoal gedaan?

 Zo was het (eer) gisteren

En zo is het nu

Snel verdwijnt de sneeuw 

O, wat ben ik blij

Weer normaal boodschappen kunnen doen

En we gaan nu ook meer wandelen

Sinds de sneeuw vind ik het moeilijker om thuis te blijven. Raar is dat. Ik ben een jaar thuisgebleven zonder veel problemen. En dan komt er sneeuw en dan voel ik me een gevangene. Ineens krijg ik nu zin om dingen te gaan doen, maar corona is natuurlijk niet weg. Voorlopig maar wat meer wandelen, verheug me op de lente. Vorig jaar schrok ik zo van alle verhalen en was het ook tijdens de lente zo dat we met z'n allen elkaar #stayhome #staysafe wensten. Ik heb niets van de lente gezien. Alleen wat we in de tuin en door de ramen zagen. En dat ging allemaal best. Maar nu ben ik van plan wel naar buiten te gaan. Uiteindelijk zijn er momenten dat het helemaal niet zo druk is. Niet in de weekends gaan, maar een doordeweekse dag en dan bijvoorbeeld rond 1 uur. 

Mijn portret van Simone de Beauvoir is bijna af

Er mist nog iets, ik weet nog niet wat

Simone schilderen was mijn plan voor deze maand

Daarom komt nu de vraag op wat wil ik nu verder schilderen in deze maand

Omdat niet ala minute een idee komt tekende ik een grafiettekening

Ik heb zin weer eens een groot schilderij te maken

 Maar wat? 

Het idee komt naar boven een stadje, gevels, oid in Italië

Reactie op de sneeuw????

Ik maakte het al eens lang geleden

1 meter bij 70 cm.

Ik zocht een blog waar ik ooit prachtige foto's op zag

Laat ik het nu niet meer kunnen vinden!

Plan voor de komende 2 weken

• Structuur brengen. In mijn fotovoorraad, in de blogs die ik volg. Ik ben vandaag al begonnen en heb het een en ander op een andere manier ingesteld op dit blog. 
• Op zich zitten alle foto's wel in mappen, maar her en der. Ik zou zo graag een systeem bedenken waarbij ik zaken snel terug vind. 
• Ik heb een idee om een bezoek te brengen aan landen via Google Earth en dan foto's te maken van mooie plekjes die ik vind. Een weekendje weg via Google Earth.  Maar....... het valt nog niet mee om mooie plekjes te vinden. Gisteren begon ik maar eens websites te bezoeken met " mooie toeristische bezienswaardigheden". Je zou zeggen bingo. Maar dat is nu niet direct waar ik naar op zoek ben. Ik zoek schilderachtige plekjes. Waar ik graag zou willen lopen en zitten. Daarom ga ik op zoek naar blogs mbt steden. Heb al een aantal landen en steden blogs op een bloglist gezet. 
• Kijken wat ik nog meer uit mijn foto bewerkingsprogramma kan halen.

Wat heb ik alzo gedaan?

 Hoe is het hier?

Eergisteren zijn we naar buiten gegaan om boodschappen te doen

Ik was erg zenuwachtig

Had allerlei voorstellingen over valpartijen

Uiteindelijk viel het erg mee

Maar leuk, de sneeuw, nee, vind ik echt niet

SCHAATSEN, mijn vader kon het zo goed

Wanneer je dit filmpje ziet zou ik zo graag even terugkeren in de tijd 

Om heel even naar mijn vader te kunnen kijken

Zwieren......

Ik leerde schaatsen van mijn vader. Hij kon verschrikkelijk goed schaatsen. Niets geen moderne kleding, nee, kranten onder zijn trui, jas erover, houten schaatsen die je om moest binden en daar ging hij. Lange afstanden, maar ook het zwieren. Hij probeerde het op mijn broer en mij over te brengen. Lukte niet echt. 

Nog een fotootje van de tuin. Het tuinhuisje is van de buren. We hebben geen schutting tussen onze tuinen. Ik zie hen heel zelden in de tuin. Geeft een heerlijk open gevoel.

En nog een sneeuwfotootje

 

De dagen beginnen weer te lengen. Het gaat snel. Het schemeren, wat ik zo heerlijk vind in december vergeet ik nu af en toe. Heerlijk dat uur dat het donker wordt en ik kaarsen aansteek. 

Aan deze tafel schilder ik 

En studeer ik

Ik ben nu begonnen aan het tweede deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir. Normaal maak ik uittreksels bij een boek. Dan kan ik later terugvinden waar ik iets interessants vond. Bij een biografie lees ik een stuk, maak aantekeningen met de bladzijde erbij. Later ga ik plekken opzoeken op Google Earth. En informatie over personen opzoeken op Google. Ik dacht dat ik dit bij het 1-ste deel van Simone's autobiografie ook gedaan heb. Maar blijkbaar niet. Vreemd, want het is mijn routine. Waarschijnlijk heb ik het vorig jaar niet gedaan omdat ik in een dip raakte vanwege Corona. Kon me slecht concentreren op lezen. Was steeds zo boos op al die mensen die maar in groepen bij elkaar komen. Dit jaar raakt het me niet meer. Knop omgedraaid, het maakt me alleen maar akelig. Om me te helpen weer te gaan lezen gebruik ik DWANG. Klinkt gek, is leuk. Gewoon....... gaan zitten en DOEN. Niks geen getreuzel, gedoe, van alles en nog gaan voor laten gaan. Nee, heerlijk lezen. Het helpt. 

Nu mijn portret van Emily Dickinson af is

Ben ik begonnen met een portret 

van Simone Beauvoir

Al met al heb ik het prima naar mijn zin zo binnen in huis

Ik bak, kook, kijk tv of naar een DVD

Geef de vogels eten, wat een groot plezier is

En

Ik wilde nog heel lang winter houden

En echt, ik geniet van de takken die afsteken tegen de lucht

Maar nu begin ik ook wel een beetje te verlangen naar de lente

Ik zag vlak voordat de sneeuw kwam al een voorbode

Sneeuwpret.

 Het paadje voor het huis schoongemaakt

Salem loopt naar de afval groenbak

Treft dit

Waar we geen rekening mee hielden is dat de voordeur nu klemt

Zout op de ....... hoe heet dat....?

Hij klemt, gaat niet dicht, o jee

Met enig geweld is hij nu toch dicht, o dear.

Maar de vogels hebben weer eten

Ja echt, sneeuw.

 En dan is het er werkelijk

SNEEUW

Ik had me er heel erg op verheugd

Van die mooie, dansende, traag naar beneden vallende sneeuwvlokken

Maar nee, het was anders

Poedersneeuw, met vlagen van de wind opvliegend

Hoog tegen de ramen

De brievenbus dichtgevroren

De tuin onder een laag sneeuw bedolven 

Ik ben druk bezig geweest

 met het voeren van vogeltjes

Eerlijk gezegd mag de sneeuw nu 

wat mij betreft ook weer verdwijnen

 En binnen

Blauwe druifjes

En dan wordt het avond

Het licht wordt blauwer

Hoe zal het morgen met het wakker worden er uitzien

Is er nog meer sneeuw gekomen?

Mijn biografieproject 2021. Drie biografieën mbt de poet Emily Dickinson.

“Hope is the thing with feathers that perches in the soul – and sings the tune without the words – and never stops at all.” – Emily Dickinson.

Ik vertelde al eerder dat ik in de maand januari boeken zou lezen over de poet Emily Dickinson. Hierboven vinden jullie een zin uit 1 van haar gedichten. Ik vind het zo prachtig en daarom wil ik graag meer over haar te weten komen. Ik heb onlangs 3 boeken gekocht en las ze voor mijn biografieproject 2021. Het was leuk even in een wereld van bijna 150 jaar geleden te verblijven.

Amherst, Massachusetts, een stadje in de Verenigde Staten. Emily leefde van 1830 – 1886. Zij werd geboren in een welgestelde familie. Zij leefde met haar vader, moeder, broer Austin en zusje Lavinia (Vinny) in de Homestead, een huis dat de grootvader van Emily liet bouwen. Haar grootvader is ook een van de grondleggers van amherst-academy. 

Viny and I both go to school this term. We have a very fine school. There are 63 scholars. I have four studies. They are Mental Philosophy, Geology, Latin, and Botany. How large they sound, don’t they? I don’t believe you have such big studies.” – Emily Dickinson to Abiah Root, May 7, 1845 

Emily hield van wandelen. Omdat ze het wel eens eng vond er alleen op uit te trekken kreeg zij van haar vader een hond, Oscar. Vanaf dat moment zagen de inwoners van Amherst dat kleine meisje langskomen met die grote hond.

Al jong leerde zij namen van planten en bomen. Zij begon met het aanleggen van een herbarium. Het bestaat nog steeds. Hier kunnen jullie zien hoe prachtig het er nog uit ziet: brainpickings/emily-dickinson-herbarium

De drie boeken die ik kocht zijn heel verschillend. Het mooist vormgegeven is "Gardening Life". De schrijfster is toevallig in de buurt van de Homestead in Amherst en besluit een kijkje te nemen in het huis. Ze ontdekt dat Emily niet alleen een dichters is maar ook een tuinierster. Dit brengt Marta McDowell op het idee hier een boek over te schrijven. Het boek is opgesplitst in 4 seizoenen. Mooie foto's van het huis en de tuinen in de lente, zomer, herfst en winter. Mooie illustraties van bloemen geschilderd door een tijdgenote van Emily.  De planten die in Emily's tuin groeiden. Ik ben echt heel blij met dit boek. 

Het boek van Cynthia Griffin Wolff is moeilijk te lezen. Ik wist dit eigenlijk al bij het bestellen. Ik had een andere biografie besteld, maar die kon niet worden geleverd. In de New York Times las ik: If you are in the get-acquainted stage of Dickinson studies, this is not the first book you should read; but it is the second, not in a competitive but in a complementary sense. Ik ben een beginner en de krant heeft gelijk, het is te moeilijk. Op zich kan ik nog genoeg interessants vinden, maar de behandeling van de gedichten gaan echt boven mijn pet. Is wel een beetje jammer. Nu heb ik het idee dat Emily's gedichten moeilijk zijn. Zijn ze dat of maakt dit boek het moeilijk? Het wordt erg vanuit de Bijbel geïnterpreteerd. Nu ben ik wel opgevoed met de Bijbel en helemaal onbekend is het niet voor me, maar toch, ik haakte af. Misschien later..........

Emily leefde in een periode dat het Christendom in Amerika een tijd van grote revivals doormaakte. Iedereen om haar heen verklaarde persoonlijk het geloof in Christus, persoonlijk door Hem geraakt te zijn. Op school werd het o.a de leerlingen gevraagd. Meisjes die dit proces van persoonlijk geloof doormaakten moesten aan de ene kant gaan staan. De anderen aan de andere kant. Een klein groepje meisjes verklaarden het niet, waaronder Emily Dickinson. Was zij ongelovig? Helemaal niet, maar haar geloof was zeer persoonlijk. 

Het derde boek van Polly Langsworth is een visuele biografie, boordevol oude foto's. Dit boek maakte me duidelijk wie Emily's verwanten zijn en hoe die er uitzagen, haar vrienden, de huizen in Amherst in haar tijd.  Polly Langsworth hielp mee het Museum op te richten in 2003 en was de voorzitter van de Raad van Bestuur. Het museum bestaat uit twee huizen, the Homestead, Emily's ouderlijk huis, waar zij haar hele leven woonde en het er naast gelegen the Evergreens, het huis wat haar broer liet bouwen voor zijn vrouw en hemzelf. Ze konden zo via een paadje naar elkaars huizen lopen. 

Tijdens het lezen drong ineens tot me door dat Emily een belangrijk deel tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog leefde. De strijd van het Noorden tegen het Zuiden, een strijd die erover ging of slavernij toegestaan was of niet. In dit verband kwam ik een mooi verhaal tegen.

Emily leerde Thomas Wentworth Higginson kennen. Hij werkte bij de Atlantic Monthly, hij publiceerde hierin een “Letter to a Young Contributor,” hij bemoedigde hierin jonge schrijvers. Binnen een maand kreeg hij een briefje van Emily, toen 31 jaar oud. En hiermee begon een lange vriendschap die tot haar dood duurde. Na Emily's dood hielp hij om haar gedichten te publiceren. 

Maar deze man was bijzonder. Tijdens de Burgeroorlog diende hij als kolonel van de 1st South Carolina Volunteers, the first federally authorized black regiment, from 1862–1864. Voor mij is dit compleet nieuw. Een onderdeel van het Noordelijke leger, opgebouwd uit zwarte soldaten, voormalig slaven, vechtend tegen de legers van de staten die slaven wilden blijven houden. Goed om te weten, de geschiedenis is veelzijdiger dan de beste romancier kan verzinnen. Hier kun je zijn verslag lezen. Wat een mooi verhaal.  

gutenberg 

Hier zullen jullie ook van opkijken. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog stonden de democraten aan de kant van de slavenhouders, de republikeinen steunden de Noordelijke troepen die tegen slavernij vochten. Deze twee partijen hebben dus in de loop der geschiedenis een hele verandering doorgemaakt. 

De Republikein Abraham Lincoln schafte de slavernij af en gaf het Noorden in de Burgeroorlog de overwinning. Het waren Democraten die daarna in het Zuiden een systeem van racistische segregatie installeerden. 

Hoe dit gegaan is kun je hier lezen: FransVerhagen/achtergronden/hoe-de-democraten-republikeins-werden-en-omgekeerd/

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

Voor mijn boekenproject 2021 las ik "Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows" van Constance Heaven.

Ik vond het leuk om foto's over het Rusland uit de 19-e eeuw bijeen te zoeken

Voor mijn boekenproject 2021 las ik een verrukkelijk romantisch verhaal: Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows van Constance Heaven. Ik kocht het boek lang geleden bij de Nederlandse Boekenclub. Ik zal het ongetwijfeld hebben gelezen, maar ik herinner me er niets meer van. Ik had zin in iets ongecompliceerds. Via wiki ontdek ik dat de schrijfster Constance Heaven in 1973 de winnares werd van de Romantic Novel of the Year met deze roman.

De schrijfster heeft vast Jane Eyre van Charlotte Bronte gelezen. En besloot, ik ga hier ook over schrijven, maar dan in optima forma 😊. Een arm meisje Rilla, levend in Engeland in de jaren na Napoleon. Doordat haar vader overlijdt, moet zij voor inkomen voor haar moeder en zusje zorgen. Zij gaat naar een bureau voor gouvernantes. Zij krijgt een aanbod voor een werkplek in Rusland. Ze moet gaan zorgen voor een jongetje, de familie spreekt naast Russisch ook Frans en gelukkig spreekt ons meisje dit ook. Ze overweegt en besluit het te doen. Samen met een oudere, rijke dame, die terugkeert naar Rusland, stapt zij in de koets.

Zij komt aan bij een zeer welgestelde familie en wordt door de eigenaar voorgesteld aan zijn familieleden. Zijn beeldschone vrouw is de moeder van Paul, het jongetje waar ze voor moet gaan zorgen. De moeder is koel en onaardig tegen haar. De tijd gaat voorbij en zij wint het vertrouwen van het jongetje, samen hebben ze het leuk. Ze gaat met de familie mee tijdens uitjes en leert zo steeds meer van Rusland kennen. Zij leert ook Russisch. Wanneer de jongere broer van de eigenaar op bezoek komt bemerkt ze een intense spanning. 

De jongere broer Andrej is een waaghals, maar ook iemand die probeert veranderingen door te voren, o.a. in het systeem van lijfeigenschap (slavernij). Zij bewondert hem erom. Rilla is een dame met pit, ze laat zich niets zeggen. Wanneer men haar vertelt dat een vrouw van stand ergens niet mag komen dan bevindt zij zich hier ineens toch. Andrej redt haar uit penibele situaties. Hij waarschuwt haar, maar bewondert haar pit. Nu jullie begrijpen het al, het wordt een grote liefde. Op een gegeven moment ontstaat er een drama en onze hoofdrolspeelster vertrekt weer naar Engeland. Na een paar dagen staat er een rijk heerschap in het bescheiden woninkje van haar moeder. Hij vraagt haar ten huwelijk en zij gaat met hem mee terug naar Rusland. 

Nu dit is al voldoende verhaal voor een heel boek, nietwaar? Echter ik ben pas op de helft. Het tweede deel begint. Onze hoofdrolspeelster heeft een kind gekregen die al op heel jonge leeftijd overlijdt. Haar zusje Sofie krijgt brieven met de vraag kom asjeblieft. Dus het jongere zusje vertrekt ook in een koets richting Rusland. En dan herhaalt het verhaal zich. Ook het jongere zusje wordt verliefd op een jongeman Leon, net zo onverschrokken, eigenwijs, dapper en rijk en ook zij worden een stel. Er zijn mooie natuurbeschrijvingen, mooie beschrijvingen van de seizoenen, beschrijvingen van feesten, bals, eenvoudige mensen, gewoontes, er zijn zelfs twee duels waar Andrej en Leon aan mee doen.  

Aan het eind van het boek neemt Leon deel aan een opstand tegen de Tsaar. Veel mensen worden afgeslacht. Ook Leon wordt in zijn schouder geraakt. Omdat de politie huiszoekingen doet en het slecht afloopt met de opgepakte opstandelingen verstopt Leon zich in het huis van Andrej. Wat te doen? En dan verschijnt oudtante Vera boven aan de trap en spreekt de woorden: "Jullie zijn allemaal zulke stommelingen. Ze gaan trouwen en op huwelijksreis naar Engeland. Wat is er normaler dan een bruidspaar op huwelijksreis? Niemand zal Leon daarna nog verdenken"? En zo geschiedt. 

Ik heb een leuke tijd gehad met het lezen van dit boek

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 

Hallo Februari.

Morgen begint februari

Om in de sfeer te komen zoek ik eens uit waar februari voor staat

Imbolc is een van de vier belangrijke festivals van de voorchristelijke Keltische kalender die wel geassocieerd worden met de vruchtbaarheid van de aarde. Het werd later opgenomen in het Ierse christendom als Saint Brigid's Day met als hoogtepunt van het festival het rooms-katholieke Maria Lichtmis. Imbolc wordt traditioneel gevierd vanaf de vooravond (Eng. eve) van 1 februari en was gewijd aan de lichtgodin Brigit. Het Keltische festival begon op 31 januari. Imbolc, Lichtmis,

"Geen vrouwtje is zo arm, of ze maakt haar pannetje warm". Met deze oude spreuk wordt verwezen naar Maria Lichtmis, een feest exact 40 dagen na Kerstmis. Op 2 februari wordt er traditiegetrouw in vele gezinnen pannenkoeken gebakken. Niet alleen in katholieke middens is 2 februari een belangrijke dag. Ook de wicca's vieren feest op die datum. Voor hen is Imbolc even belangrijk als Lichtmis. weetjes-over-de-maand-februari-over-liefde-en-alcohol.html

                                   -------------------------------    💓    ------------------------------

Is Januari traag van gang

De tweede maand duurt ons nooit lang.

Het lengen gaat nu merkbaar voort,

Wij kloppen aan de lentepoort.

De tweede (dat is "Vrouwendag")

Plant zogezegd de lentevlag.

Het slapend leven wordt weer wakker,

De tuinman spit weer in zijn akker.

Het dampgordijn wordt weggeschoven,

Wij zien herademend weer naar boven.

Toch is de winter nog niet oud,

Het is gedurig nog zeer koud.

Het vriest soms fel, en zoveel graden,

Als men op 't oog niet eens zou raden.

Bij al die helderheid - heel gek,

Is er aan sneeuw toch geen gebrek.

De laatste week is werkelijk,

In deze maand opmerkelijk.

Niet zelden is het dan zo fijn,

Dat men zich waant in Mei te zijn.

(P. de Haas)

De maand is genoemd 

naar de Romeinse god Februus

De god van de purificatie/onderwereld. Bij de oude Romeinen was februari namelijk de maand van de grote reiniging en boetedoening (de februa). In deze zelfde periode vierden de Germaanse stammen langs de Romeinse grenzen een ontuchtig vrouwen- en vruchtbaarheidsfeest. De Romeinen vonden dit heidense riten en duidden deze feesten aan met de naam Spurcalia

De maand februari en wat eten we die maand

smulweb/Februari-het-voorjaar-komt-eraan

Valentijnsdag

Door mij gemaakte Valentijnskaart

Valentijnsdag is een dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met bijvoorbeeld cadeautjes, bloemen of kaarten. Valentijnsdag wordt gevierd op 14 februari

De maand januari 2021 voorbij.

Is nu ten einde

Ik heb het een leuke en een lastige maand gevonden

 In het persoonlijke leven leuk, in het politieke leven lastig

Het lezen lukt weer

• Me in het leven van Emily Dickinson verdiept
• Een kamer voor jezelf gelezen van Virginia Woolf
• Ik heb bijna een roman uit die ik nog zal bespreken

Het schilderen ging goed 

• Ik schilderde een portret van Amanda Gorman
• Ik schilderde een portret van Emily Dickinson
• Ik tekende 2 winterkaarten

Binnen in huis

• Kaarsen aan
• Schemeren
• Cakes en taarten gebakken
• 1 x per week boodschappen. Verder ben ik niet buiten gekomen. Is het erg? Nee, ik amuseer me prima, ik vind het heerlijk in huis. Het huishouden, koken etc, doe ik graag. Ik vind het heerlijk naar buiten te kijken, naar de bomen die afsteken tegen de lucht, naar de vogels.

Ik heb meegedaan met de Nationale Vogeltelling

• 1 Boomkruiper 

• 2 Eksters

• 2 Gaaien
• 4  Koolmeesjes
• 1 Merel 
• 2 Pimpelmeesjes
• 7 Stadsduiven
• 1 Turkse tortel 
• 7 Vinken
• 3 Zwarte kraaien

DE BUITENWERELD

We maakten twee onverwachte dingen mee

De fake news wereld drong ineens de echte wereld binnen

• Wie had kunnen denken dat het Amerikaanse Capitool bestormt zou worden? Dat aanhangers van allerlei fake theorieën op aandringen van President Donald Trump aangemoedigd zouden worden? En bij de stoel van de voorzitter van de senaat, een demonstrant zijn Viking hoofdtooi af zou zetten en met een ontbloot bovenlijf boordevol tattoos een gebed zou richten aan God en Jezus? 
• Wie had kunnen denken dat er in Nederland winkels geplunderd zouden kunnen worden? Ook hier dringt dezelfde fake news wereld de echte wereld weer binnen. 
• Het maakt dat ik wakker lig,
• Ik hoop dat de democratische instellingen sterk genoeg zullen blijken om rechts extremisme, antisemitisme, vrouwenhaat en islamofobie de kop te bieden. 

Mijn boekenproject 2021, Virginia Woolf - een Kamer voor Jezelf.

Het eerste boek wat ik voor mijn boekenproject 2021 lees, is "Een kamer voor jezelf" van Virginia Woolf.  Ik heb in het boek een opschrift geschreven op 15-01-1980, dus ik heb het boek een lange tijd in mijn bezit.

Vanessa, Virginia en Toby

Virginia Woolf had het geluk om, na het overlijden van haar ouders, samen met haar zus, de schilderes  Vanessa Bell en haar broer Thoby Stephen naar een huis in de wijk Bloomsbury in Londen te kunnen verhuizen. Hier konden zij het strakke Victoriaanse protocol achter zich laten. Zij creëerden er hun eigen leven. Toby had mogen studeren, Virginia tot haar verdriet niet. Maar hij bracht zijn studievrienden mee en de jonge mensen genoten van elkaar. Alles was bespreekbaar, politiek, economie, religie, kunst, verhoudingen tussen man en vrouw. Ze worden onderling verliefd op elkaar en spreken vrij over sex. De beroemde Bloomsbury Group ontstond. Wanneer je van lezen houdt en van kunst of geschiedenis houdt moet je hier echt eens over lezen. 

A Room of One's Own is een uitgebreid essay van Virginia Woolf, voor het eerst gepubliceerd in september 1929. Het werk is gebaseerd op twee lezingen die Woolf in oktober 1928 hield op Newnham College en Girton College, hogescholen voor vrouwen aan de Universiteit van Cambridge.

Het boek is beroemd geworden door de stellingen 

• Iedere vrouw zou een eigen kamer moeten hebben. Kunnen schrijven en niet afgeleid door mensen die plotseling binnenkomen en voor wie je, zoals Jane Austen, de roman die je aan het schrijven bent verborgen moet houden. 
• Iedere vrouw zou 500 pond per jaar moeten krijgen, eigen geld geeft vrijheid.
• En de beroemde vergelijking  over de zus van Shakespeare.

Haar werd gevraagd een voorspraak te houden over de vrouw en de roman

Hoe bouwt Virginia Woolf haar betoog op? 

• Een vrouw huppelt over het gras op een mooie najaar dag en wordt er door een agent afgestuurd. Ze gaat een universiteitsbibliotheek binnen en wordt ook hier weggestuurd. Dames worden slechts toegelaten wanneer er een professor bij is. 
• Overwegend dat er paleizen en kerken zijn gebouwd door mannen met geld, stelt zij zich de vraag: "Waarom hebben onze moeders ons, dochters zo weinig nagelaten? Wat is de invloed van armoede op de romankunst?"
• Ze gaat de volgende dag naar de museumbibliotheek. Hier concludeert ze: "Mannen schrijven boeken over vrouwen, kasten staan er vol mee. Vrouwen schreven geen boeken over mannen. Waarom niet?"
• Zij komt bij een boek van een professor met de titel "De geestelijke, morele en fysieke minderwaardigheid van het vrouwelijk geslacht". Mannen schrijven planken vol over vrouwen, vrouwen als verleidsters, vrouwen als muze, intellectueel niets van te verwachten. Is het boosheid? Is het niet mee een superioriteitsgevoel? 
• Ze erft 500 pond en ontdekt het gemak van het bezitten van geld, daarvoor alleen voorbehouden aan mannen. 
• Woolf bedenkt Judith, de zus van Shakespeare, om te illustreren dat een vrouw met Shakespeare's gaven de kans zou zijn ontzegd om ze te ontwikkelen. Net als Woolf, die thuis bleef terwijl haar broers naar school gingen, zit Judith vast in het huis: "Ze was net zo avontuurlijk, net zo fantasierijk, net zo enthousiast om de wereld te zien als hij. Maar ze werd niet naar school gestuurd." Terwijl William leert, wordt Judith door haar ouders gestraft als ze toevallig een boek oppakt, omdat ze onvermijdelijk een huishoudelijk karwei achter zich laat. Judith is verloofd, en als ze niet wil trouwen, wordt ze onder druk gezet door de familie.  Ze rent weg van huis naar Londen, wordt lastiggevallen en uitgelachen wanneer ze probeert acteur te worden en probeert te schrijven, en wordt uiteindelijk zwanger gemaakt door een acteur-manager die zei dat hij haar zou helpen. 
• De vrouw geboren in de zestiende eeuw met een dichterlijke geaardheid, was een ongelukkige vrouw, in strijd met zichzelf. Geen eigen kamer en was in alles afhankelijk van haar vader of bij diens overlijden haar broer. Wanneer de vrouw alleen maar bestond in de verhalen die mannen over haar hebben geschreven, dan zou men haar voorstellen als een persoon van de allergrootste betekenis. In het praktische leven is zij van nul en gener waarde.
• Eeuwenlang hoorden vrouwen dat zij ondersteunt wordt door de man en dat zij de man dient. Zij werd niet aangemoedigd om kunstenares te worden.

Virginia Woolf  bespreekt een aantal vrouwelijke schrijvers: 

• Anne Finch, Countess of Winchilsea: A 17th-century poet and playwright (folger.edu) 
• Margaret Cavendish, Duchess_of_Newcastle-upon-Tyne
  
• Aphra Behn is remembered in Virginia Woolf's A Room of One's Own: "All women together ought to let flowers fall upon the tomb of Aphra Behn which is, most scandalously but rather appropriately, in Westminster Abbey, for it was she who earned them the right to speak their minds. Zij bewees dat vrouwen in hun onderhoud kunnen voorzien door te schrijven. 

• With reference to Jane Austen, Virginia Woolf concluded: 

  Here was a woman about the year 1800 writing without hate, without bitterness, without fear, without protest, without preaching.  That was how Shakespeare wrote.
• Vrouwen zitten te veel vast in denkpatronen die door mannen zijn geschapen. Tijd om daar uit te stappen! 
• Vrouwen creërden eeuwenlang een wereld binnenshuis. Hier werd niet over geschreven. Het wordt tijd dat vrouwen dit wel gaan doen. Niet alleen strijd, overwinningen, jacht, reizen zijn onderwerpen van belang. Het vrouwelijke aspect van de menselijke geest is onderbelicht. Vanaf nu zouden vrouwen vrijuit moeten schrijven over dat gene wat hen bezigheid. 
• Is de ideale schrijver niet degene die zowel het mannelijke als het vrouwelijke in zich verenigd? 

BOEKENPROJECT 2021

Een kamer voor jezelf - Virginia

Binnen en buiten.

Ik maakte een portret van Amanda Gorman

De 22 jarige poëte die haar gedicht voordroeg tijdens de inauguratie van Joe Biden

Thuis

Vorig jaar ben ik begonnen met kransen te maken van takken die ik in de tuin vind

Een vriendin postte op Facebook sneeuwklokjes die in haar tuin opkomen

Echt? Nu al?

Ik dacht, eens even goed kijken

En ja,  EEN sneeuwklokje in onze tuin 😊

En nu ik toch goed aan het kijken was

He, de tulpen komen al op, wow

Ik vond een takje met "lente" in de tuin

En dan Buiten

Jongeren die plunderen? Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik probeerde me in te denken wat een jongere in deze tijd is. Geboren na 2000. Wat is hun leefwereld? De hele nasleep van 9-11, de verhitte discussies over de vrijheid van meningsuiting, het idee dat schelden, beledigen ook vrijheid van meningsuiting is, jihadi's, moordpartij Fortuyn, van Gogh, BLM. Het zijn de kinderen die door hun ouders naar allerlei clubs gebracht en gehaald werden. Gekluisterd aan hun telefoontje. Maakten met hun ouders "het broekriem aantrekken" mee. 

Maar plunderen? Eerlijk gezegd ben ik stomverbaasd over het hele beeld jongere, student e.d. Hebben we tijdens de corona periode al maandenlang gehoord hoe zielig studenten zijn die niet naar de kroeg kunnen, krijgen we nu jongeren die plunderen? Het hele kroegverhaal begon me al te irriteren. Echt, je bent student en je kroeg is het voornaamste in je leven? Die kroeg, is dat de DRANK? Of is het het contact? In deze tijd, met internet, terwijl je opgegroeid bent met een telefoon in je hand? En dan heb je geen contact? 

Op Twitter volg ik iemand die in zijn account allerlei dingen laat zien die op diverse kanalen (Telegram, Tiktok, Twitter etc) rondgaan op het gebied van opruiing. Je weet niet wat je leest. Zijn het onschuldige jongeren? Dacht het niet. Wat is het belang van deze mensen? Zoek maar eens op Ronald Laken. twitter.com/ronaldlaken/ En zo lees ik tientallen types als dit. Zijn dit de mensen die achter de jongeren zitten? 

Ik probeer te begrijpen wat er gebeurd is. Zijn het zomaar, op zich lieve jongeren, die hun vrijheid kwijt zijn en boos zijn? Zitten er vast bij. Spelen de puberale hormonen op? Wow, herinner ik me goed hoe dat voelde? Natuurlijk, het speelt mee, spanning, sensatie, ik begrijp de flow die het oproept. Maar.........is dit het alleen? Af en toe hoor ik "armoede" opduiken. Nu daar geloof ik niets van. Ineens kom ik het woord Cabal tegen, een jongere spreekt het uit. 

Youri Plate van Demonstratie van het volk: "Die Jumbo, dat is een multinational, dat is Cabal."

Wat is nu toch weer Cabal? Ik zoek het op en kom in een heel andere wereld terecht. wie-is-de-cabal. 

Ik hoor zo vaak zeggen " we worden niet gehoord". Mijn GOD, denk ik dan, ik hoor niets anders. Maar nu ik me wat ingelezen heb op Cabal denk ik, nee dat heb ik niet gehoord, gelukkig niet. Is dit wat die inkeurige mevrouw op straat bedoelde die de jongeman met microfoon aanspraak en zei: Ik hoop dat jullie wordt aangedaan, wat ons wordt aangedaan?" Ik denk dat het tijd wordt dat het wel gehoord wordt. Dat al deze idiote theorieën eens in de openbaarheid komen. Dan kan het getoetst worden. Dan krijgen de gelovigen in deze theorieën weerwoord, kan er gediscussieerd worden, tegenargumenten worden aangedragen. Waarom gebeurt dit niet?