dinsdag 12 maart 2024

Opluchting.


        Ik ben begonnen met opruimen, nu 2 dagen achtereen

 en ja, Judy, ik merk het ook, opluchting

Deze keer spullen waar "een verhaal" bij hoort

Ooit gekregen

Iets van iemand die belangrijk is

Maar............ ze ergeren me, terwijl ik het niet eens in de gaten heb

Pas wanneer ik er mee in mijn handen sta realiseer ik het me

Ooit kocht ik 2 aqua-groene dozen om spulletjes in te doen

Ik zie me er nog mee lopen in de winkel

Maar thuisgekomen, het detoneerde

Dus waar laat je het dan?

Hier, daar en uiteindelijk op zolder

Nu denk ik weg ermee, morgen gaat het weg

Voel me nu al opgelucht

maandag 11 maart 2024

Mijn boekenproject 2024, Dagboek van een Boekverkoper, Shaun Bythell.


Ineens schoot de gedachte door mijn hoofd, vraag Bing Copilot (AI) eens een beschrijving te geven van dit boek. Ik lees steeds dat scholieren zo hele werkstukken vervaardigen zonder er veel zelf aan te doen. Dit is het eerste resultaat:

"Shaun Bythell, de eigenaar van de grootste tweedehands boekhandel van Schotland, heeft verschillende boeken geschreven over zijn ervaringen als boekverkoper. In zijn boek “The Diary of a Bookseller” geeft Bythell een humoristisch en soms cynisch verslag van zijn dagen als boekverkoper. Hij beschrijft zijn interacties met allerlei soorten klanten, die zowel grappige als vervelende situaties kunnen veroorzaken. Ondanks zijn soms mopperige toon, blijkt uit het boek zijn diepe liefde voor boeken.

Een terugkerend thema in zijn boeken is de strijd tegen grote online boekverkopers zoals Amazon. Bythell uit regelmatig zijn ongenoegen over deze giganten, die proberen reguliere boekwinkels uit de markt te prijzen door zelfs onder de uitgeversprijs te gaan zitten.

Een ander interessant aspect van zijn boeken zijn de beschrijvingen van zijn medewerkers. Ze zijn vaak eigenwijs en doen vaak het tegenovergestelde van wat hij hen vraagt. Dit leidt tot veel humoristische situaties en misverstanden".

Iedere bladzijde van het boek begint met een citaat van George Orwell, die ooit ook in een boekhandel werkte. Ik wist dit niet, heb al opgezocht of ik daar iets meer over kan vinden. Ik dacht, ik vraag of Copilot 2 anekdotes van Orwell kan schrijven. Dit is het antwoord: 

"In “Dagboek van een boekverkoper” begint Shaun Bythell elke nieuwe maand in zijn dagboek met een korte reflectie op een citaat uit “Bookshop Memories” van George Orwell1. Helaas, zonder toegang tot het volledige boek, kan ik geen specifieke anekdotes van Orwell uit “Dagboek van een boekverkoper” geven. Ik raad je aan het boek zelf te lezen voor de volledige context en waardering van de anekdotes en reflecties van Orwell. Het is een fascinerend inzicht in het leven van een boekverkoper! "😊

Prima advies zeg ik 😀

Nu even zelf..... Ik heb genoten van het boek. Ik ben er ondertussen mee bekend dat Shaun nog een boek schreef, heerlijk. Alles wat Copilot in het kort schrijft is waar, het boek is grappig met een wrange ondertoon. Via dit boek kom ik terecht in een stuk van Schotland waar ik niets van weet. Wigtown, het stadje waar de boekhandel staat is een BOEKENSTAD om u tegen te zeggen, zoveel activiteiten. Terwijl het volgens Google Earth behoorlijk afgelegen ligt. Ik leerde ook meer over het boekenvak.

Wat lastig is zijn de namen van dorpjes, gebieden rond het stadje, maar vooral ook schrijvers en boeken waar ik nog nooit van gehoord heb. In het begin zocht ik ze op internet, maar dat maakte het lezen zo langzaam, dat ik daar mee gestopt ben. Er is maar 1 boek wat ik me nu nog herinner en dat is omdat het tweedehands 8000 pound waard was, The Birds of America van John James Audubon. Wat heel veel is, wanneer ik de bedragen lees die bezitters krijgen voor hun boeken wanneer Shaun ze op komt halen. Wanneer ik nog mocht denken dat een bibliotheek waarde in geld vertegenwoordigd dan ben ik daar nu wel van af geholpen. 

Waar ik ook van schrok zijn de enorme hoeveelheid boeken die er in de wereld zijn. Natuurlijk zie ik boekwinkels vol. Maar al die mensen die ze kopen en bibliotheken aanleggen, ze bewaren en overlijden en dan........ dan komt er iemand als Shaun langs en neemt er een paar uit die hij denkt te kunnen verkopen. En de rest?

terug naar Wigtown – AnnaBookBel

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak

De dochter van de Verhalenverteller - Saira Shaw

Dagboek van een Boekverkoper - Shaun Bythell

zondag 10 maart 2024

Zo simpel is dan geluk........


Toevallig kom ik dit blog tegen zosimpelisdangeluk,ik werd nieuwsgierig door de leuke naam. En ik kom dit onderwerp tegen:

"De ene keer groot, de andere keer klein. Wanneer je het geluk in de kleine dingen kan vinden, ga je het leven steeds meer waarderen. Beseffen dat er zoveel moois is om dankbaar voor te zijn. Natuurlijk is het soms ook even zoeken naar die lichtpuntjes, maar gelukkig weet ik ze altijd weer te vinden. Vandaag deel ik dan ook maar al te graag mijn geluksmomenten met je."

Ik dacht, laat ik eens kijken naar mijn lichtpuntjes deze week, na mijn vorige blogje was ik hier wel aan toe.

  • In de winter kan ik door de takken van de bomen voor ons huis kijken. Wanneer de wekker afloopt en ik de gordijnen open doe zie ik in de donkere dagen een stoet van lichtjes van auto's die richting binnenstad gaan. Ik zie ouders hun kinderen naar school brengen. In februari, maart lengen de dagen beduidend. Nu schijnt de zon volop of zie ik mist, regen. Het proces van het lengen der dagen vind ik leuk om te volgen. 
  • Thee zetten en ontbijt maken, een feestje.
  • De afgelopen tijd was ik veel op "X". Ik heb meegedaan aan 2 foto challenges. Ik merkte hoe leuk ik dit vond.  
  • Downton Abbey wordt weer uitgezonden. Nu al een paar keer gezien, en nu kijk ik weer met plezier. 
  • Ik wil weer gaan opruimen. Het plan maakt me blij, nu nog het doen 😊 
  • Iedere dag de vogels voer geven. Ik doe dit nu een paar jaar. Sinds een vriendin mij een voedertafel cadeau gaf. Hij stond bij haar op het balkon van een flat op de17-e etage. Op een dag zag zij er een muis op......... 
  • In de tuin komen de voorjaarsbloemen op. en na de Gele Kornoelje begint nu ook de forsythia. Iedere dag kijk ik of ik al het begin van blad aan de bomen zie, nee nog niet.
  • Ik heb plezier gehad door op Internet naar ideeën om te schilderen te zoeken. Instagram, Pinterest, langzaam gaat het zich een beetje vorm geven. 
  • Ik paste mijn Etsy shop aan. Niet dat ik verkoop, heel af en toe. 
  • Ik lees twee gezellige boeken, zal er nog een verslag van maken.
Geluksmomentjes zoeken. "soms ook even zoeken naar die lichtpuntjes, ja klopt, toch, het idee vind ik leuk en het voelt goed. Misschien een rubriekje ervan maken?

zaterdag 9 maart 2024

Zorgen.


Oud(er) worden is een raar proces, maar nu voelt het zelfs als pijn. De wereld zoals ik die kende toen ik jong was en ouder werd is omgedraaid. Dingen waarvan ik dacht dat ze altijd zouden blijven staan nu op de schop. 

Was antisemitisme ooit weg? Ik hoorde als kind dit nooit meer. En geloofde het. De laatste jaren is het meer terug dan ooitMaar nu zie ik regelmatig op "X" mensen die ik hoog acht voor antisemiet uitgescholden worden, terwijl ze het niet zijn. Hoe kan dit nu? Hoe kan de wereld zo veranderd, zo verwarrend zijn geworden?

Toen ik kind was hoorde ik over de oorlog. Mijn moeder had een stapel schriftjes, ze waren dik, want vol met foto's en stukjes uit de kranten van 1940-1945, we bekeken ze samen. Toen ik tiener was hoorde ik dat jonge mensen naar de kibboets gingen in Israël, dat was hip en romantisch. Ik hoorde: "de Arabieren willen Israel de zee in drijven". Dit was lange tijd de kennis die ik had. Kennis en een gevoel, Israel, daar blijf je vanaf. 

Clinton en Arafat, hoe hoopgevend........... en dan stilte.

Internet komt en daarmee Hyves, Facebook, X, Instagram en langzaam dringt ook een andere werkelijkheid door. Ik neem actief deel aan de Anti Wilders Hyve en leer, leer, leer. Ik kom op Facebook Anja Meulenbelt weer tegen. De schrijfster van het boek de Schaamte Voorbij, een boek dat ik toen ik 20 was in 1 ruk uitlas. Zij trouwde later met een Palestijn en zette een hulporganisatie op om gehandicapten in het Palestijnse deel van Israel, te helpen. Via haar leer over de Nakba, leer over de geschiedenis van de Palestijnen. 

Voor 7 oktober zag ik op "X" filmpjes over hoe settlers Palestijnen pesten, hen uit hun huizen zetten, hun olijfboomgaarden kapot maken en hen in gevangenissen opsluiten, ook zie ik dat ze op onschuldige mensen schieten. Ik maak me zorgen. 

Ik zie en hoor op de media dat er een extreem rechtse regering in Israel is gekomen. Dat elke dag Israelis op straat demonstreren tegen de plannen van deze regering. Zo wil de regering oa de macht van het Hooggerechtshof inperken. Het Hooggerechtshof kan plannen van een regering tegenhouden wanneer die niet in overeenstemming is met de wet. Niet alleen in Israël speelt dit, ook in Europa, ook in Nederland. Politici zijn pislink wanneer er een rechter komt die hun plannen doorboort en tegenhoud. In Nederland gebeurde dit toen Urgenda won. Hiermee kwam "Stikstof" als probleem op nr 1. De politici die nu een rechtse regering in ons land proberen te smeden zijn o.a over de uitspraak van de rechter verbolgen. Ook hier zal men proberen de rechtspraak in te knotten zodra men de kans krijgt. Tsja, ik begon mijn stukje met "mijn wereld is omgedraaid. Het geloof in de rechtspraak wordt in Nederland aangetast. Ik vind het doodeng".

Ik lees vandaag in Trouw dat Wilders naar Orban gaat. trouw/wilders-mengt-zich-onder-zijn-extreemrechtse-vrienden-in-hongarije"Een grote eer, noemt Geert Wilders het op X. Eind april spreekt hij tijdens Cpac-Hungary, een conservatief evenement in Boedapest waar populistische en extreemrechtse politici van het Vlaams Belang en de Spaanse partij Vox zijn uitgenodigd. De Hongaarse premier Viktor Orbán is de hoofdgast". De man die zegt onze premier te willen worden??????

En dan zondag. De opening van het Holocaust Museum. Ik ben blij dat dit museum er komt. Want dit nooit meer, de leiders van Duitsland en Oostenrijk komen bij de opening. Mooi, de vroegere daders........maar..........ook President Herzog van Israël. Dat is een pijnpunt. Want wat Israel nu doet...

Ik maak me grote zorgen. De westerse wereld is gedraaid. Waar gaan we naar toe?

woensdag 6 maart 2024

Mist en ik ben lekker bezig.


 De gordijnen open en mist......
Ik vind het altijd mooi

Kijk eens hoe de gele kornoelje afsteekt



En..... ik ben nu bezig met het schilderen van Frida Kahlo
De Mexicaanse schilderes met het expressieve uiterlijk

Ik schilder er een paar


zondag 3 maart 2024

Op zoek naar bloeiende struiken.......


 Toen ik deze week vanuit de auto allerlei bloeiende struiken en bomen zag, 
Dacht ik, ik ga wandelen en er mooie foto's van maken
Maar dat viel vies tegen, ik zag geen enkele bloeiende struik of boom

Wel langzaam groeiende knoppen aan bomen 

Tot op de terugweg naar huis, in het volkstuincomplex, 1 bloeiende boom
Maar moeilijk foto's maken, want de bloesem erg hoog


En ja, dan zie ik een lage struik


Duidelijk dat in mijn wijk het nog niet zover is
Nog even geduld

donderdag 29 februari 2024

Autotochtje, bloeiende bomen, een boekwinkel en nog meer leuke winkels.


 Meerdere keren zag ik dit gisteren
Bomen en struiken die in bloei staan
Ik had het nog helemaal niet verwacht

Een vriendin en ik maakte nu voor de tweede keer een autorit naar Bemmel
We zijn vorig jaar met de traditie begonnen
Bemmel is een mooi dorp in de gemeente Lingewaard 

Op naar de Toren van Bemmel (Toren van Bemmel)


Ik kocht twee boeken
Ik hoorde Adriaan van Dis op de tv 
Een vlammend betoog houden over zijn nieuwe boek, het sprak me aan
Toen we naar de winkel toereden dacht ik al, dat boek koop ik

Mijn vriendin daagde me uit er nog een te kopen
Het werd, een biografie over Mata Hari en de tijd waarin zij leefde

We maakten een wandelingetje langs de dijk

En toen een smal paadje naar beneden

Langs mooie huizen, een kerkje, tuinen




In de heel leuke winkel Makers-en-merken kocht ik dit 
Ik heb nog allerlei geurtjes, maar was het houdertje kwijt
Het ruikt nu heerlijk in huis


En bij een heel mooie bloemenwinkel kocht ik deze plantjes
Ze staan nu op de rekjes bij de voordeur


Het was een dag met een sterretje
(Deze opmerking las ik lang, lang geleden in een meisjesboek en ik denk het nog steeds, wanneer een dag mooi is)

zondag 25 februari 2024

Heel langzaam komt de lente........


Van de week liep ik naar de apotheek, altijd een leuke wandeling naar de wijk waar we vroeger woonden. Wanneer ik een voet buiten de deur zet zie ik een zee aan krokussen. 

Deze maakt me altijd in het bijzonder blij, precies op de hoek van het huis, ieder jaar kijk ik weer, komt hij......zal hij komen?


Naast het huis nog heel erg winter

Maar dan zie ik 

 
En dit...even goed kijken 😊 narcissen


Wat is februari mooi
Het allereerste begin van een lente
Tere bloemetjes en een voorzichtig begin van knoppen aan bomen

Op de terugweg zie ik iets grappigs
Hij is hoger dan de huizen


Et staan twee van deze flats
Iedere keer vind ik het leuk er langs te lopen
Zoveel levens, zoveel gezinnen


Thuis zijn we druk aan het tekenen en schilderen
Hier is Salem bezig


Hier staat nog een tekening van Salem
En een min of meer mislukte kat van mij, hij is nog niet af


Wat zie ik verder? Ja een kip
Langzaam zoek ik lentespulletjes bij elkaar


En ....................ze liggen er weer in de winkel 


dinsdag 20 februari 2024

He, gelukkig, het lukt weer.....



Na de kerst periode waarin ik altijd kerstkaarten teken en schilder
Een hele periode niets...........
Ik was wel bezig, maar alles mislukte
Bovendien......
Wat kan ik schilderen?

Ineens dacht ik, stop eens.....
Ik wil zo graag schilderen, doe het dan ook
Schilder weer wat je altijd zo leuk vond
WERELDMENSEN


Ik vind het zo mooi dat er zoveel verschillende culturen zijn
Dat wij zoveel vormen kunnen vinden, zoveel kleuren
In onze kleren, hoofdtooi, ons uiterlijk
Er is zoveel prachtigs te vinden

Ga daar weer mee aan de slag


En het was superleuk, genieten

Ik schilderde dit Nepalese jongetje vaker


Vroeger schilderde ik veel groter, 1 meter bij 70 cm. Dat kwam voort uit een afspraak die ik maakte met mijn vestigingsmanager. 

Wij maakten altijd afscheidsmappen wanneer een collega afscheid nam. Ik schilderde dan altijd iets. Zij vroeg, kun je ook groter schilderen? Ik zei, ik kan het proberen. Toen dit lukte sloot ze een contract met me af. Ik zou elke 4 maanden een nieuw schilderij ophangen. Het was zo'n stimulans.


Hier een voorbeeld, mijn schilderijen boven de receptie


Ik zou opnieuw weer groot willen schilderen, maar........
Kennen jullie dat?
 Duizend redenen om iets wat je graag wilt niet te doen
Maar goed, de wens is er

Maar nu schilderde ik 3 kaarten van wereldkinderen



En ik ben nu begonnen met twee portretten van Frida Kahlo

maandag 12 februari 2024

Vandaag.........

Netanyahu wil Rafah innemen met zijn leger, de grensplaats met Egypte, waar anderhalf miljoen Palestijnen naar toe gevlucht zijn in en in erbarmelijke toestand verkeren.

  • Wat wil hij eigenlijk (ik denk met angst in mijn hart) de grens met Egypte forceren zodat de Palestijnen de Sinaï in stromen? Een woestijn, waar niets is?  Palestijnen voortaan het probleem van Egypte?
  • Biden begint eindelijk kritiek te leveren op "Bibi". Ik lees in de Washington Post dat Biden en Netanyahu al heel lang vrienden zijn, maar dat Biden altijd wel tegen Bibi zegt: "ik hou van je maar wat heb ik een hekel aan je streken!". 
  • Biden en "Bibi" hebben gisteren met elkaar getelefoneerd. Vast geen leuk gesprek.
En nu, wie van alle mensen gaat vandaag naar Israël? 
Rutte
  • Rutte spreekt vanmorgen met "Bibi" en vanmiddag met een Palestijnse leider.
  • Ik hoor het nergens genoemd worden.......maar de vraag komt bij mij op.......
Is het een vuurdoop?

Nl..........Netanyahu tegenhouden?
Brengt hij dit tot een goed einde?
Is Rutte dan het nieuwe hoofd van de NATO?

    zondag 11 februari 2024

    Voor mijn boekenproject 2024 las "Jagtlust" van Annejet van der Zijl.


    Ik reserveerde het boek bij de bieb. Ik keek vreemd op toen ik het ophaalde, had een ander boek in gedachten. Het blijkt, er zijn twee boeken over dit onderwerp. Een biografie, die ik wilde lezen en het boek dat ik nu in handen hou is eigenlijk meer een biografie van een huis.........Maar, ook dit is leuk. En de biografie over de dichteres reserveer ik later.

    Ik ken de Bloomsbury Circle, verrukkelijke verhalen rond de groep kunstenaars en wetenschappers in het Londen in de eerste helft van de 20-e eeuw. Virginia Woolf, Vanessa Bell, Lytton Strachey en meer. Ik ken de verhalen rond de Amerikaanse Gertrude Stein die haar Parijse huis openzette voor schrijvers en kunstenaars. O. a Picasso en Hemingway waren kind aan huis. Maar de verhalen over het Nederlandse Jagtlust, ik ken het niet. Hoog tijd me erin te verdiepen. 

    Centraal staat de dichteres "Fritzi", voluit Fritzi ten Harmsen van der Beek (1927-2009). Zij is de dochter van de illustratoren Eelco ten Harmsen van der Beek en Freddie Langeler. De vader werd beroemd door de strip Tiels Flipje, het fruitbaasje van Tiel.

    Het verhaal van Jagtlust vind plaats in de 50-er jaren. Nederland is in opbouw, dingen verkrijgbaar op de bon, de pil bestaat nog niet, Fritzi raakt zwanger. 

    In 1950 gaat Harmsen van Beek samenwonen met haar minnaar Eric de Mareschal, student Geologie en afkomstig uit een geslacht van oude landadel. Zijn oudere broer heeft het erfrecht over de familiale landbouwgronden: De Mareschal heeft dus geen erfenis te verwachten. Ze hebben het niet breed. Frederike raakt zwanger en haar vader overreedt haar tot een huwelijk, omdat een ongehuwde moeder het in het katholieke Frankrijk moeilijk zal hebben. In de zomer trouwen ze en er wordt feest gevierd in zowel Parijs als Blaricum. Vlak daarna wordt baby Gilles geboren. Aanvankelijk is Harmsen van Beek gelukkig en optimistisch.

    Na de dood van haar vader in 1953 jagen Fritzi en haar broer Hein het familiekapitaal, dat haar ouders verdiend hadden er in snel tempo doorheen. Fritzi staat met lege handen en besluit het huis te kraken waar zij af en toe langs loopt. De eigenaar vindt het eigenlijk wel goed, ziet haar als iemand die het huis en de tuin bewaakt. Maar wanneer hij de grond en het huis verkoopt aan de gemeente Amsterdam krijgt Fritzi daarmee te maken. De gemeente weet ook niet zo goed wat zij met het vervallen pand moeten en verhuren het aan haar voor 200 gulden per maand. 

    Onder meer Remco Campert, Gerard Reve, Bernlef, Gerrit Komrij, Peter Vos, Ramses Shaffy, Cees Nooteboom, Bert Schierbeek, Louis Lehmann, Jan Vrijman, Frits Müller, Jan Sierhuis, Ed van der Elske komen over de vloer. Het verhaal van Remco Campert is mooi. Fritzi en hij ontmoeten elkaar op een boekenbal, liefde op het eerste gezicht, hij gaat gelijk met haar naar Jagtlust en blijft er wonen. Het huis is armoedig en in verval. Wanneer het regent staan er overal pannen om het water op te vangen. Er zwerven veel katten door het huis, kamers zijn door allerlei mensen bezet, drank vloeit rijkelijk. Wanneer Remco er na een poos weggaat is het niet omdat hij niet meer van haar houdt, nee.... het is omdat hij er niet aan schrijven toe komt. 

    Jagtlust groeide uit tot een ontmoetingsplaats van de zogenaamde 'Leidsepleinscene', een bonte verzameling van Amsterdamse dichters, schrijvers, journalisten, acteurs en schilders, onder wie Simon VinkenoogTheo SontropEd van der ElskenRijk de GooyerCees Nooteboom en G.K. van het Reve. Tijdens de bijeenkomsten stond niet zo zeer de artistieke creativiteit centraal, maar men kwam naar Blaricum om te drinken, te vrijen, te slapen en op het dak in de zon te zitten. beeldbankblaricum

    Met haar hese stem, haar enorme ogen en haar verslavende, volstrekt oorspronkelijke taalgebruik en gedachtegangen was ze net champagne: bubbelend en bruisend, zich onttrekkend aan elk stereotype van het klassieke vrouwtje. Ze paarde opperste chic aan een totaal gebrek aan gêne en een grote arrogantie aan de opperste onzekerheid, zodat je nooit wist wat je van haar kon verwachten. Maar je vergaf haar alles, want ze had ook iets ontroerends kwetsbaars en hulpeloos over zich. boeken/annejet-van-der-zijl

    Fritzi wordt door uitgevers 1 van de beste dichteressen van Nederland genoemd. O.a. van Oirschot is kind aan huis en tracht haar te bewegen te publiceren. Wanneer hij een kast opent, vallen er veel beschreven velletjes papier uit. Uiteindelijk gaat zij overstag  maar zij heeft altijd een bloedhekel aan publiciteit gehad. Zij wilde gewoon de dingen doen die zij fijn vond, dichten en kleine figuurtjes met divers materiaal in elkaar zetten. 

    Las ik het boek met plezier? Ja en nee. Natuurlijk is het leuk om over al deze mensen te lezen. Maar "iets" maakte dat ik het niet zo leuk vind. Kwam dit doordat het een aaneensluitend feest was met zuippartijen en uitspattingen? Werd er ook gewerkt?

    Toevallig kom ik deze site tegen: de-gids/herinneringen-aan-fritzi-ten-harmsen-van-der-beek Maar toen ik Jagtlust eens ter sprake bracht bij Ferdinand Langen, keurde hij het resoluut af. Ik had een gevoelige snaar geraakt. Het was een populair boek, maar veel was bezijden de waarheid. Of het was een tikkeltje respectloos tegenover de betrokkenen. 

    Het beeld van het met beschonken schrijvers afgeladen landhuis is overigens niet zozeer de schuld van Annejet van der Zijl, zegt Meijer: “Zij beschikte nou eenmaal niet over alle bronnen.” Zelf was Meijer de eerste die volledige toegang had tot het archief van Harmsen van Beek. De gigantische literaire nalatenschap bestaat uit tientallen dozen, waarvan alleen al elf dozen met honderden brieven, bijvoorbeeld van Charlotte Mutsaers, Cees Nooteboom en Gerard Reve. Ruim twee jaar was Meijer wekelijks te vinden in het Literatuurmuseum om te spitten in de correspondentie en aantekeningen van de dichter. hpdetijd/biograaf-harmsen-van-beek/

    Deze kennis maakt dat ik nu echt de biografie moet lezen, wil ik een volledig beeld krijgen

    BIOGRAFIEPROJECT 2024

    Jagtlust - Annejet van der Zijl

    Boekenproject 2014

    Boekenproject 2014

    Boekenproject 2015

    Boekenproject 2015