Vriendinnen, wandelen en nieuwe hoop.......

 Binnenkort ben ik jarig en kijk, het eerste cadeautje kreeg ik al

Afgelopen weken deed ik enkele leuke dingen met vriendinnen

Ik was met 2 vriendinnen bij een boerderij

En met 3 andere vriendinnen kwamen we in een restaurant bij elkaar

1 van mijn vriendinnen had voor ons alle drie cadeautjes gekocht

Het zag er zo mooi uit

Tijdens dit bijeenkomen hoorden we dat 1 van ons misschien ernstig ziek is

Ze moest voor een onderzoek naar het ziekenhuis

Gelukkig, gelukkig, gelukkig, bleek er niets ergs aan de hand

Ik kan hun niet missen, hoor

We worden allemaal ouder, dus ja, ik weet het.............maar asjeblieft voorlopig nog niet

Ik maakte ook wat wandelingen om het huis

Ja, de nazomer, duidelijk voelbaar

In de tuin liggen al blaadjes, buiten ook

Planten in tuinen bloeien prachtig, maar hier een daar ook staan bloemen droog

Ik wilde gisteren naar de Democratische Conventie USA kijken. Ik had geen idee hoe laat het zou beginnen, het bleek hier s'nachts te zijn. Vanmorgen heb ik teruggekeken op CNN. Eigenlijk is dit terugkijken zelfs beter. Nu kan ik terugzoeken wat ik graag zie en kan ik de reclame en alle meningen overslaan, dat geeft veel rust. Ik hou me aan mijn voornemen om veel minder alles als een spons op te zuigen wat het nieuws betreft om me daarna hartstikke rot te voelen. Ik luister niet meer naar alle meningen etc, zoek alleen de belangrijke lijnen, ik zoek daar informatie over. Het werkt, voel me veel beter.

Wat ik nu uit de USA hoor komen is zo totaal anders als wat ik de laatste tientallen jaren hoor. Zal Kamala een "lente" zijn in de USA en Europa? Zal er een verandering komen? Niet de rijken al rijker en de armen armer? Zal er anders tegen immigranten aangekeken worden? Ik hoor nu uit de USA voor het eerste andere geluiden, zoals een senator op de vraag hoe Kamala met Gaza om moet gaan: "We kunnen aan allebei de kanten staan. Beseffen dat Israël een recht op bestaan heeft, maar de Palestijnen ook, we kunnen het allebei, en we moeten een Marshall plan maken om Gaza weer op te bouwen.      WOW!!!!

Vooral het laatste. Op X, het vroegere Twitter zette ik onder een berichtje van de NOS: "Wie gaat eigenlijk Gaza weer heropbouwen. Is daar al een plan voor?" De dag daarop word ik wakker, zet de radio aan en hoor: "luisteraar Geri heeft een vraag gesteld". Ik denk, goh, wat leuk, nog iemand in Nederland die Geri heet, want ik hoor mijn naam nooit. De radiostem gaat verder en daar hoor ik ineens de vraag herhaald worden die ik op X stelde. Sander van Hoorn komt erbij en zegt: Ja, Israël zal het land vast niet gaan opbouwen. Dat zal waarschijnlijk de USA, Europa en de Arabische landen moeten doen. Er is er maar 1 die daar antwoord op kan geven en dat is onze eigen Sigrid Kaag. Misschien moeten we het haar eens vragen".

Dat ik nu een senator hierover hoorde praten gaf me weer een beetje moed. Zal er een Marshallplan komen? Zal de ellende in Gaza nu eindelijk eens ophouden?

Bob Dylan, 1 van mijn helden.

Ik hoorde Donald Trump zeggen dat hij een grotere "crowd" bij elkaar kreeg dan o.a Marten Luther King. Ik kwam ergens tegen dat Bob Dylan optrad tijdens de beroemde speech van Marten Luther King, ik wist het niet meer, ik zocht het op. En ja, hij was erbij...........

Bob Dylan, 1 van mijn helden. In de loop der tijd volgde ik hem en flarden ervan onthield ik. Vandaag bekeek ik YouTube filmpjes.

Oud(er) worden is een raar proces. Ik las bij Elly dat 1 van haar vriendinnen zei: "oud worden is hard werken", en ja, zo ervaar ik het ook. 

1 van de dingen die pijn doen is zien hoe anderen oud worden. Ik hield van de muziek van de jaren 60-70. Vreemd dat ik in de jaren erna niets meer om muziek gaf. Ik had een jongere vriendin die me vertelde over haar muziek. Ik kende de groepen niet. 

Nu zie ik regelmatig foto's van mijn helden van toen, zo oud............het doet een beetje pijn.

Bob Dylan - Wikipedia

Augustus......

Ondertussen is het AUGUSTUS

Ik denk altijd "Augustus is mijn maand"

Want het is de maand waarin ik ben geboren

Wat hoort er bij augustus?

Ja, zonnebloemen

Gisteren wandelden Salem en ik en zagen dit mooie exemplaar tegen een schutting

Het is echt mooi zomers weer

Ons huis bewaart lang koelte

Want het staat onder allerlei bomen

Er tegenover stond een struik met deze schattige bloemetjes

Vanmorgen......

 Vanmorgen was het eventjes heel donker in huis

Het goot van de regen

Ik stak kaarsjes aan

Ik ben uit mijn Hortense de Beauharnais "vibe"

Nu zit ik in een Hillary Clinton "vibe"

Zien jullie het boek links liggen ?

Dit boek heb ik al heel lang

Ik zag op "X" een filmpje met Hillary

Vol trots zei ze

"Ik steun Kamala Harris, dat zij de eerste vrouwelijke president van de USA mag worden"

Ik vond het zo sterk van haar

Ik zag het boek, pakte het en nu ben ik in haar ban

en 

Ik stak een wierookstokje op

Ondertussen in de tuin.

 Gelukkig voel ik me vandaag wat lekkerder

Ik ga foto's van de tuin laten zien

Kijk eens, wat er in de moestuinbak staat

Heel veel tomaatjes in de maak

En aardbeien

Veel hortensia's

Hangplanten

En...... is dit een hibiscus?

Hij heeft nog nooit zo mooi gebloeid

Hoe gaat het?

Avatar die ik ooit van mezelf maakte

Hoe gaat het met mijn week zonder nieuws?

De eerste dag ging vrij redelijk. 

Waarom houdt het nieuws me zo bezig? Waarom is het zo moeilijk hier afstand van te doen? Ik vertelde al eerder dat ik van jongs af aan geïnteresseerd ben in geschiedenis en politiek. Mijn ouders waren het en als jongere kwam het bij mij ook boven. Het is voor mij een manier om de wereld te begrijpen.

Na 3 dagen weet ik dat ik het anders wil doen. Het lukt niet me er helemaal van los te maken. Hoe? Enkele ideeën tot nu toe:

• Neem kennis van de grote lijn. Luister niet naar alle deskundigen, spraakmakers etc, die ik de hele dag op de radio, de tv zie en hoor en die ik tegenkom op internet. Heb ik vragen bij de "grote lijn" zoek dan informatie en zoek naar mensen die ik kan vertrouwen.
• Lees op de sociale media niet de reacties van iedereen. Het is zo schrikken wat er allemaal gezegd wordt. 

Waarom raakt wat er in Gaza gebeurt mij zo diep? Ik hou van de Arabische wereld. In 1981 ging ik samen met mijn broer naar Egypte. We gingen omdat ik zo van de faraonische tijd hield (hou). Ik wilde zo graag zelf het masker van Echnaton zien, de graven, de beelden, de tempels, de piramide. Mijn broer had al veel in het buitenland gereisd en ging mee voor de gezelligheid en als ondersteuner. Wat ik toen totaal niet verwachtte is dat ik verliefd zou worden op de Arabische wereld en er mijn man zou vinden. Vanaf onze landing in Amman, een tussenstop op weg naar Cairo. Ik wist niet wat ik zag, de kleuren, ik zag mannen in spierwitte galabia's met witte tulbanden, een man in kobalt blauw met een kobaltblauwe tulband, een man in prachtig geel met een gele tulband. Het rook totaal anders dan ik gewend was, kruidig, warm. De architectuur...........alles. En dan de mensen. Toen ik er naar toeging was ik bang dat ze Westerse toeristen niet zo fijn zouden vinden. Het tegenovergestelde. We ondervonden zoveel warmte en hartelijkheid, ja een enorme gastvrijheid. 

Sinds de Westerse aanval op Irak, de ellende in Syrië en nu weer Gaza, ik denk iedere keer, het zijn de mensen waar ik zo van hou. 

Ik kan dus niet beloven dat ik geen "nieuws" in mij opneem. Wel wil ik het anders gaan proberen. De grote lijn tot me nemen en uitzoeken, niet door naar allerlei deskundigen etc. te luisteren, meer zelf uitzoeken.

Ik heb een plannetje.

Avatar die ik ooit van mezelf maakte

Ik ga een detox week in. Wat betekent dit? Ik ga proberen zo weinig mogelijk het nieuws te volgen. Ik word er zo vreselijk down van. Ik ga proberen op internet alleen positieve dingen te volgen. YouTube- wandelingen door steden, Instagram etc. Ik weet niet of het lukt. Om eens te kijken of ik me dan beter ga voelen. 

Tot op mijn bot geschokt.

Ik ben tot op het bot geschokt. Ik wilde dit blog meer gaan gebruiken voor leuke dingen. Maar nu moet ik toch iets schrijven over wat me bezig houdt. 

Gisteren keek ik naar CNN om de toespraak van Netanyahu te zien die hij gisteren hield voor het Amerikaanse Congres. Wat ik zag schokte me. In mijn naïviteit hoopte ik dat Netanyahu, nu president Biden afscheid neemt, zou zeggen dat Israël tekent voor een staakt het vuren. 

Hij kwam binnen onder een ovationeel applaus van de republikeinse kant van het congres. De republikeinen stopten niet met applaudiseren, bij alles wat Netanyahu zei. En wat hij zei was erg en waren deels leugens. En hiervoor ook een ovationeel applaus.

Na 10 minuten kijken en luisteren kon ik er niet meer tegen en ben weggelopen. Salem keek wel en ik hoorde het vanuit de verte. Ik ben daarna gaan slapen, wilde niets meer doen. 

Vanmorgen zag ik op X de reacties en ook een foto van een enkele democraat die niet opstond en niet applaudiseerde en een enkele met een bordje zoals de foto hierboven. Ik zag het niet "life", had ik het gezien dan had ik me misschien wat beter gevoeld. Er waren 80 democratische senatoren niet, uit protest bleven ze weg. Misschien was het beter geweest wanneer ze wel waren gekomen en waren blijven zitten. Zodat Netanyahu dit kon zien. Ik zag nu geen lege stoelen, wat gek is, hoe vulden ze dit?

Ik voel me nog steeds erg down en geschokt. Gelukkig komt Kamala Harris eraan, een licht in de duisternis. Wat me opvrolijkt is dat zij een Grassroot ondersteuning krijgt, 62% van de donaties zijn van mensen die nooit doneerden. Grassroots ("graswortels") is een Engelse term voor politieke processen die aan de basis worden ontwikkeld. Vaak betekent dit dat burgers in plaats van beleidsmakers initiatieven ontwikkelen en beslissingen nemen. wikipedia. Wat hoop en bid ik dat zij de volgende president wordt. 

Wat zij zegt is hier heel normaal

• Iedereen een zorgverzekering
• Iedereen moet lid kunnen worden van een vakbond
• Een vrouw beslist over haar eigen lichaam
• De middenstand sterk maken
• Wapenbezit verbod

Wandeling om het huis.

Enkele jaren terug kochten wij lampionnetjes die op zonne-energie werken

Zo leuk, wanneer het donker wordt begonnen ze op te lichten

Maar ze gingen kapot

Nu hebben we weer nieuwe en..... nog mooier

De oude lichtjes gaven een blauwig licht

De nieuwe heel erg mooi goudkleurig licht

Ik maakte weer wat wandelingen rond het huis

Het is nu volop zomer, zon en een beetje regen af en toe

O.a zag ik weer berenklauw, hoger dan mijzelf, ik vind ze zo mooi, zo stoer

Maar omdat ze gevaarlijk zijn worden allerlei pogingen gedaan ze weg te krijgen

Wat aardig lukte, ik keek er dan ook van op ze weer te zien

Is dit kattenstaart?

Ik ben altijd blij ze weer te zien langs de sloten

In de tuinen bloeien de hortensia's prachtig

HOOG IN DE LUCHT

Ik zie nog steeds niet heel veel bijen

Dit is een van mijn lievelingsbloemen van de zomer

Ik zie ze in verschillende tuinen

Deze kleur is mijn favoriet

Is dit niet een beetje vroeg?

Mijn biografieproject 2024, Dochter van Napoleon van Constance Wright.

Ik ben nog steeds in de ban van Hortense de Beauharnais en de tijd waarin zij leefde. Ik lees nu mijn tweede boek over haar. Mogelijk nog interessanter dan het eerste boek wat ik las. Al lezend vraag ik me steeds af, hoe weten de schrijfsters al deze dingen toch? Tot in detail worden gebeurtenissen beschreven, zo knap. 

Deze keer heb ik heel veel opgezocht op internet en ben zoveel interessante sites tegen gekomen. Ook sites in de Franse taal, een taal die ik niet spreek. Via vertalen kan ik alles lezen. Zo ontdekte ik dat Hortense zelf een biografie geschreven heeft en ook haar hofdames. Dat de biografie van Hortense op Google Books te lezen is en dat het boek (in het Engels) gesproken af te luisteren is op You Tube. google/books/Memoirs_of_Hortense_Beauharnais_Duchess. Wat lijkt het me heerlijk wanneer je toestemming krijgt om de originele biografieën te lezen in bibliotheken en archieven.

Tijdens het lezen vroeg ik me constant af, hoe deden ze dit, en dan bedoel ik reizen. Ze reisden wat af, en dat in koetsjes op wegen die nog niet verhard waren. Hortense leefde van 1783 – 1837, ze maakte net de eerste treinen in Europa niet mee. 

Aan het eind van haar leven werden de Bonaparte's als persona non grata verklaard in Frankrijk en moest zij met haar zonen vluchten. Geen Europees land wilden hen opnemen, alle heersers hadden een bloedhekel aan Napoleon en zijn familie. Toen Napoleon door Europa trok met zijn legers en de boodschap "vrijheid, gelijkheid, broederschap, omhelsden de volkeren hem, maar niet de leiders. En Napoleon zat nu verbannen op St. Helena, een kaal rotsachtig eilandje waar hij in een tochtig boerderijtje zat, gepest door zijn Engelse bewakers. Het is interessant in het boek te lezen dat hooggeplaatsten in Engeland probeerden vat te krijgen op de situatie en hem probeerden te helpen. Zo was er een dame die probeerde boeken naar hem verstuurd te krijgen, wat niet lukte. 

Hoe "deden" de legers het? Zulke enorme afstanden afleggend? Te paard en lopend?

In de korte tijd dat Hortense leefde, maakte zij enorme veranderingen mee. Toen zij als bannelinge leefde had zij geldtekort. Zij maakte een stoutmoedig plan. Zij wilde via Parijs, waar zij een oplossing voor haar financiële probleem zocht, met een paspoort als de Engelse Mw. Hamilton en haar zonen, doorreizen naar Engeland. Tijdens dit bezoek aan Parijs bezocht zij met haar zoon het Paleis der Tuilerien, waar ooit haar moeder en Napoleon woonde en waar zijzelf kamers had, wanneer zij er logeerde. Zij sloten zich aan bij een groep toeristen, Hortense met een voile over haar hoed, zodat zij niet herkend zou worden en zo liepen zij de kamers door, luisterend naar de uitleg die gegeven werd.

Deze boeken lezen is goed voor het relativeringsvermogen. Niet alleen nu gebeuren er in de wereld dingen die ik me vroeger niet had kunnen voorstellen, zoals een kabinet met PVV-ers erin, die niet meer zullen zeggen, zolang ze in dit kabinet zitten, wat ze eigenlijk wel denken, hoe gek kan het zijn. Trump die in zijn oor wordt geschoten en Biden die er steeds ouder en zieliger gaat uitzien. Dat is dan de creme de la creme wat het "machtigste land" van de wereld als presidenten naar voren kan brengen. Het lezen van deze boeken brengt het besef mee dat ook vroeger tijden "gek" konden zijn. troost het? Ja, half en het maakt ook neerslachtig, vrede in de wereld zal er wel nooit zijn.

Haussmann's architecturale Parijs - Architectuur in het tijdperk van Napoleon III - Het kunsthistorisch archief (arthistoryarchive.com) Heel interessant artikel over de bouw van het moderne Parijs. Een samenwerking tussen Napoleon III, de zoon van Hortense en Hausmann,

Ik ben ook een portret van Hortense aan het schilderen, een aquarel. Het is lang geleden dat ik dit deed. In 2018 volgde ik een cursus illustreren en leerde met allerlei materialen te werken. Ik deed steeds minder met aquarel. Ik vind het daarom nu doodeng weer te beginnen. Ik begrijp niet dat ik vroeger zulke mooie aquarellen maakte, ook op een groot formaat. Maar goed, met kleine stappen probeer ik het opnieuw.

BIOGRAFIEPROJECT 2024

Jagtlust - Annejet van der Zijl

Federico García Lorca - Ian Gibson

Jean Paul Sartre - Annie Cohen Solal

Hortense de Beauharnais - Thera Coppens

Dochter van Napoleon - Constance Wright

Rozen in onze tuin en vreselijk weer.

Er bloeien een paar rozen in onze tuin

Dit jaar zijn ze echt prachtig

 

Foto gemaakt op maandag

En dezelfde roos een dag later

De storm raasde ook over ons huis

5 minuten bijzonder fel, een enorm harde wind, striemende regen en hagel

Daarna rommelde het nog lang met regen

De tuin lag vol takken, kleintjes, maar ook grote

Maar de rozen zijn wonder boven wonder niet geraakt