Onlangs maakte ik met een vriendin een wandeling langs ons huis
Ik beloofde haar een "Dahlia-tuin"
Het was super gezellig
Hoge zonnebloemen op ons pad
Af en toe een tikkie regen
En ja........herfst "in de lucht"
Maar ook in het echt
En dan de "Dahlia-tuin"
Het is een verzameling volkstuinen, biologisch- dynamisch
De tuinen zijn afgeschermd met een laag hek en naar de tuintjes toe een hekje
Ik weet, ik mag daar niet door lopen
.jpg)
Maar dan niet mijn vriendin
Zij loopt door het hekje naar achteren, om de bloemen beter te kunnen zien
Ik achter haar aan
Ooit riep de eigenaar van de tuin: "Kom maar dichterbij, maak je mooiere foto's"
Maar ja, hij is er niet
Net wanneer we terug willen lopen, komt er een vrouw binnen met een fiets
Ik sis:" nu krijgen we op ons kop!"
En ja, een tirade, kern ervan "gaan we ook privé tuintjes voor woonhuizen in"?
Mijn vriendin stoer en sterk luistert
Maar dan, het slaat om
Mijn vriendin zegt: " Ik heb u ergens anders gezien",
"Ik u ook" is het antwoord
Het blijkt ze hebben elkaar gezien in een restaurant, de vrouw de eigenaresse, maar nu met pensioen
We eindigen als vrienden
"Kom toch binnen", zegt ze
"Zal ik wat bloemen voor je plukken?"
Ik vertel dat ik vaker langsloop
"O, wanneer je er weer bent, kom dan eventjes langs".
Het kan verkeren....LEUK.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten