Dit weblog bestaat 1 jaar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 jaar geleden begon ik met dit blog.
Ik wilde iets maken waarmee ik herinneringen kan vasthouden.
Waar ik mijn foto's kan zien.
Ik heb veel plezier gehad bij het maken.
En, ondertussen hou ik 4 weblogs bij!!!!

Met Sarah gaat het gelukkig weer goed.

Anders zijn.

Mijn nieuwste schilderij is af.
Ik heb 16 macropnames gebruikt die ik zelf van bloemen heb gemaakt. ik heb mijn camera vrijwel altijd bij me. Ik vind het heerlijk om langs de wegen en paden in mijn omgeving te slenteren en zie altijd wel iets wat ik mooi vind om op te nemen. Mensen, gevels, dieren, tuinen etc. etc. Maar wat het allerleukste is, is het maken van macro opname's. Het is zo fascinerend om te zien hoe verscheiden de natuur is. Verscheidenheid, pluriformiteit, anders zijn, dat is wel wat mij het meest inspireert. Ik bewonder het dus in de natuur, ben iedere keer weer stil wanneer ik een prachtige vorm, structuur of kleur zie. Maar ik vind het ook fascinerend in mensen. Verschillend durven zijn, niet met de meute meelopen. Ik geniet ervan wanneer ik het anderen zie doen en ik probeer zo ook in het leven te staan en in mijn schilderijen uit te drukken.

Volkshuisvesting

Vandaag hebben Salem en ik een vergadering gehad met iemand van Volkshuisvesting en twee leden van de bewonerscommissie mbt de plannen om een flat te beschilderen.
Eerst maakte ik een zichtboek. Ze hebben het boek gehouden om er nog met anderen over te kunnen praten. Het lijkt dat alles echt door gaat!!!!!

Onderweg gezien

Vogeldrinkbakje

We maken ons nog steeds bezorgd om Sarah. Ze ziet er vandaag slechter uit. Mager en ze plast niet. De dierenarts heeft ons op het hart gedrukt hierop te letten.
Maar ze is wel speels.




Het vogeldrinkbakje kreeg ik van een heel lieve collega/vriendin. Zomaar.........omdat zij mij zo'n lieve collega vindt.

Sarah bijna weer de oude.

Het is ongelofelijk, maar Sarah is er heel erg goed aan toe! Gisteren had Salem overdag de kap al afgedaan. Ze begon haarzelf te likken en at van haar eigen eten! Bij de dierenarts is de katheter verwijderd, thuis liep ze rond alsof het hele huis van haar was. Bij Salem en mij kwam toen de reactie pas goed los. We voelden ons allebei rot, en ook verbijsterd dat iets wat zo erg leek, weer zo ten goede kan keren. Na verloop van tijd sprong Saar bij Salem op schoot en was daar een poos niet meer vanaf te krijgen. Vanmorgen lag ze lang tegen mij aan in bed, al snorrend. We zijn zo blij dat we haar weer terug hebben. Op haar buik zit een snee, maar de hechtingen zitten van binnen, dus ze kan niets kapot maken. Ze slaapt heel erg veel, maar heeft ook lekker gegeten.

Sarah in actie.

Tot zjn stomme verbazing zag Salem Sarah uit haar bench stappen en naar de trap lopen. Gauw kon hij voorkomen dat ze eraf zou gaan. Met een sprongetje zat ze op het bed en bleef hier een paar minuten liggen, waarna ze terug liep naar de bench.



Ik heb even boodschappen gedaan en langs een tuin lopend maakte ik deze foto.

Iedere dag een beetje vooruit.

Het weekend hebben we overleefd.
Het gaat relatief gezien goed met Sarah. Vanmorgen nog de dierenarts gebeld. Die hebben een paar van onze angsten weggehaald. Zonet speelde Sarah met Salem.

Wij halen de kap er niet af. Het is wel heel erg zielig hoor. Ze probeert nu met de kap de katheter eruit te wippen. We hebben haar vandaag op de grond laten lopen. Ze valt direct om en frunninkt dan met die kap. We geven nog steeds eten wat we naar binnen spuiten. Ik snap niet dat de dokter denkt dat wanneer we de kap verwijderen Sarah braaf haar eigen eten gaat opeten.
Kap af, in no time katheter eruit, dat is wat er gaat gebeuren.


Ik ben afgelopen zaterdag met vriendinnen naar Intratuin geweest en kocht een mooie vijgenplant.

Saar is thuis.

Saar maakt het eigenlijk heel goed. Zeker wanneer je het vergelijkt met hoe we haar naar de dierenarts brachten. Ze heeft een kap om. Die mag er wel af, maar dan krijgen we het moeilijk weer om en dat moet wel, omdat ze de katheter uit wil trekken. Die hebben we nu ook gezien.
We gaan morgen eens proberen de kap af te doen, dan kan ze ook gewoon haar eigen voedsel weer proberen. Ik heb blikjes met speciaal eten meegekregen voor als ze niet wil eten. We kunnen dit in haar bekje spuiten en we kregen een soort katapult waarmee we een antibiotica pil naar binnen moeten schieten. En een pijnstiller. PPPFFFFFF. Maar ze maakt de indruk blij te zijn weer thuis te zijn. En wij zijn ook erg blij. De dierenartsen hebben echt heel knap werk geleverd. Het zijn twee heel jonge vrouwen. En iedereen, ook de assistentes waren heel lief voor Sarah. Woensdag moeten we er weer naar toe, dan gaat de katheter eruit en dan kan die kap er ook voorgoed af.

Zoals het er nu naar uit ziet, komt alles goed. Ongelofelijk, wanneer je weet hoe ze er aan toe was. We weten niet wat de oorzaak is geweest, dat blijft gissen.

Gelukkig is Sarah er weer wat beter aan toe.

Morgen kunnen we haar ophalen.

We hebben een bench voor haar gemaakt.