K L E U R R I J K

zaterdag 12 april 2014

Lezen is natuurlijk, zoals u en ik weten, absoluut niet saai.

Lezen is natuurlijk, zoals u en ik weten, absoluut niet saai. Het is verrijkend. Het stimuleert je fantasie en vergroot je concentratievermogen en woordenschat. Maar omdat lezen zo’n eeuwenoud, lineair proces is dat weinig gebruikmaakt van moderne middelen, heeft het boek een stoffig imago onder jongeren. Vaak onterecht overigens, want zij bleken – toen ik doorvroeg – het voordeel van lezen prima te begrijpen. Alleen de ‘verpakking’ vonden ze zo ouderwets. Dat deed me denken aan successen van alternatieve ‘verpakkingen’ in andere landen. In Canada heb je de schrijfapp Wattpad die het schrijven en lezen onder jongeren populair heeft gemaakt. In China is er Cloudary, een omstreden mobile literature-bedrijf dat van oorsprong nota bene een beursgenoteerde game publisher is en ruim 70 miljoen unieke bezoekers per maand trekt. Zulke initiatieven geven lezen een nieuwe dimensie én een nieuw imago. boekblad

Hier het Chinese Cloudary
Meer info:

When China was Guest of Honour at the Frankfurt Book Fair in 2009, Cloudary was already attracting attention from the industry as one of the first publishing houses to explore the benefits of crowdsourcing and online literature. Fortune already listed the company – which back then went under the name of Shanda – as one of the world’s fastest growing. Today, the company is preparing for its stock market floatation. Alongside other companies, such as internet service provider Tencent and the search engine Baidu, it counts as one of China’s internet giants. Judging by the general market figures, further growth seems inevitable. In China in 2009 there were 690 million cell phone owners, 32 million bloggers and 340 million internet users; in 2013, the last figure is expected to exceed 600 million. Some 203 million Chinese internet users now produce and/or consume online literature. This means the market importance of online literature currently surpasses that of e-books.
blog.book-fair.-trendingtopics

vrijdag 11 april 2014

Het is er weer tijd voor, hoewel ik ze zelf nog niet gezien heb

Internetlezen begint slachtoffers te eisen

Dit is nu precies wat ik bedoel. Ik ben met mijn boekenproject begonnen om weer "gewoon " te kunnen lezen. Ik werd moe van alleen maar internetachtig lezen. Niet dat ik dat niet meer wil doen. Het snelle heen en weer springen is ook leuk, maar ik wil ook het lezen zoals ik vroeger deed weer terug.

Gelukkig lukt het tot nu toe.

Internetlezen begint slachtoffers te eisen, schrijft The Washington Post. Klassieke romans van George Eliot, Marcel Proust en Herman Hesse dreigen door ons digitaal leesgedrag onleesbaar te worden. Internet artikels krijgen van haar een paar seconde de kans zich te bewijzen. Niet interessant genoeg? Klikt ze verder. Dat is het digitale leesgedrag van dertiger Claire Handscombe, beschreven in het The Washington Post-artikel ‘Serious reading takes a hit from online scanning and skimming, researchers say’. En dat gedrag trekt Handscombe door in haar offline leesgedrag. Het gevolg: romans die ze ooit in alle rust las, scant ze nu op kernwoorden. Ze is vaak genoodzaakt tijdens het lezen van een roman terug te bladeren, omdat ze het verhaal niet meer begrijpt. Neurowetenschapper Maryanna Wolf, die het onderwerp zo’n zes jaar geleden al behandelde in haar boek Proust and the Squid, is in The Washington Post erg pessimistisch over de gevolgen van digitaal lezen. Volgens Wolf contras- teert deze nieuw opgekomen ‘non-lineaire vorm’ van lezen met de traditionele manier van ‘diep lezen’, een techniek die de mens sinds de hiërogliefen eigen heeft gemaakt. Door internet leest de mens niet meer van pagina naar pagina, maar springeriger. Ouders en kinderen moeten nu vrezen voor een verslechtering van het begrijpend lezen. Het digitale lezen zal uiteindelijk resulteren in een ‘Twitterbrein’, zegt Wolf. Vanwege de plasticiteit, de aanpasbaarheid van onze hersenen zal ons leesgedrag door internet - door de vluchtigheid, de video’s, de linkjes - aan dit ‘skimmen’ aanpassen. En dat proces is nu al gaande. Docenten over heel Amerika klagen over het feit dat steeds minder studenten erin slagen om klassiekers van George Eliot en Marcel Proust uit te lezen. Ze is vaak genoodzaakt tijdens het lezen van een roman terug te bladeren, omdat ze het verhaal niet meer begrijpt.

Lees verder: een-twitterbrein-kan-geen-proust-lezen