Het Openlucht Museum

Gisteren ben ik naar het Openlucht museum geweest. Toen wij nog geen "Vrienden "" waren, en wij er de eerste keer kwamen wilden wij alle boerderijen en andere gebouwen van binnen bekijken. Nadien zijn we er vaak geweest, het verveelt nooit. Maar deze keer ben ik vooral gegaan voor de tuinen. Er zijn zulke prachtige tuinen. De eerste foto's zijn gemaakt in een boerentuin achter een boerderij.

Het zonnetje scheen

 ik was er helemaal alleen

ik zag er bloemen, vol met vlinders, bijen en allerlei andere insecten.

Ik liep langs een kleine boomgaard vol fruit

Ik kocht koeken en broodjes in de bakkerij van de Zaanse buurt
 

 

Zag kinderen met bootjes spelen

 

 

En liep het leuke ouderwetse winkeltje binnen

 

 

 

Langs een pleintje

 

 

waar potten met mooi bloeiende planten staan

 

 

 

De kruidentuin is 1 van mijn favoriete plekken

 

 

 

 

He, dat is een bekende bloem

Die plant hebben wij ook in onze tuin

 

Jaren geleden nam ik een stekje mee van een plant die een collega op onze kamer had gezet. Ik vond de plant werkelijk prachtig, de kleur blauw van de bloemetjes zo mooi. De plant groeide en groeide op kantoor, hij werd wel 2 meter hoog. Uit de stekjes die ik meenam zijn nu 2 forse planten gekomen die ik koester. Ik ben bang dat de plant van kantoor dood is. Nu lees ik hier ineens de naam van de plant, een reumatiekplant.

O jee, zijn er ook gemene planten....

 

 

 

Dit huisje noemen Salem en ik altijd ""van ons""

We zitten op het bankje en fantaseren dat wij er wonen

We zouden de schildersezel buiten zetten

Hij zou hier schilderen

en ik aquarelleerde op tafel

We zouden over de planten en de bomen uitkijken

Onze kippen scharrelden aan onze voeten

en de schapen zouden wol geven

 

Ik loop door de kassen, ook een heerlijke plek

 

 Langs een verdroogde zonnebloem

 

 

En schiet nog even een paar van mijn favoriete huisjes in

Een jaren 50 huis

  

 

En een jaren 60 huis

Macramé, ja, ik herinner het me...

 

 

Al dat oranje doet pijn aan mijn ogen

Ikzelf had een kamer met paarse en een olijfgroene wand

 

 

Langs een formele tuin

 

 

Een stuk Indonesië binnen

Ik raak hier aan de praat met een vriendelijke vrijwilligster

 

 

 

Ze vertelt dat er nu ook een huisje bij is

Dit had ik nog niet eerder gezien

 

Een Hollands huisje

vol Indonesische nostalgie

 

 

 

Nog een paar foto's om te besluiten

 

 

En dan loop ik

 langs het allermooiste blauwe huisje

het museum weer uit

 

 

Herfst hunten

Laatste bloemen in onze tuin, buiten en nieuwe kaarten

 En buiten zijn ze druk in de weer
Het lijkt of we heel landelijk wonen
Maar dat is niet zo
Dit is een klein stukje grond
met een boerderij erbij  midden in de stad

en ik maakte een aantal nieuwe kaarten

Het Colofon

Gisteren ben ik met een vriendin
 naar de nieuwe boekhandel Het Colofon  in Arnhem geweest

Deze boekhandel wordt opgericht mbv crowdfunding

Hier de boeken die ik kocht

 

 Ik ben er nu drie keer geweest en iedere keer is het leuker

Naast de boeken staan er veel vintage en moderne meubelen (ook te koop)
Zoals een verkoper ons vertelde
""Alles is te koop, behalve het personeel""

 

 

De trap naar boven

Boven zijn o.a. tweede hands boeken te vinden

Maar ook afgeprijsde boeken
 en boeken die overgebleven zijn uit de collectie van Polare

 

 Leuke zitjes

Op de tafel de stapel boeken die wij kochten

 

 

Vintage stoelen, o.a. uit een bioscoop

 

 

 

Een koffie hoek, wat hier in staat is ook allemaal te koop

 

Ook deze leuke flesjes met ice tea en oude theelepeltjes

 

 Naast vintage meubelen, ook  moderne vormgeving

 

 De collectie wordt steeds uitgebreider

 

 De boekhandel is echt een aanwinst na het wegvallen van Polare

 

Hier zien jullie de laatste boeken van Polare

Ze zijn voor 1 euro te koop

 

 

Walter Jansen, de oprichter van Colofon is op Manuscripta uitgeroepen tot Beste Boekverkoper 2014. Het juryrapport roemt zijn belezenheid, klantvriendelijkheid, de veranderingen bij Jansen & de Feijter in Velp en de rol voor de lokale cultuur.
 

 

Mode, herfst en een verjaardag.

Ik hou van kleren. Ik hou van mode. ik hou van de mode van vroeger. Ik hou van de kledingstijlen van andere landen. Ik bekijk graag modeboeken van vroeger en van nu. Echte boeken maar ook via internet.

Ik heb een heel leuk kort grijs jasje gekocht voor de koudere dagen van de herfst en verheug me erop het te gaan dragen. Eerst echter graag nog wel veel mooie dagen vol zon, het jasje hangt veilig te wachten.

Wat zijn er veel kledingwinkels in de stad. En allemaal, op een paar uitzonderingen na, verkopen ze hetzelfde. Wat is veel "for sale". Wat is het modebeeld allemaal hetzelfde. Wie koopt dit toch allemaal?

Dit jaar waren tijdens de zomer de lange rokken in, ik zag ze sporadisch op straat, echt mooi vind ik het niet. Ik herinnerde me, toen ik ze zag, hoe ikzelf in de 70-tiger jaren rond liep in een steenrode fluwelen rok tot op de grond, met glitters en sierdraad geborduurd, zo uit India. Prachtig vond ik het, mijn schoenen met verhoging eronder, mijn zelf gehaakte zwarte mutsje op mijn blonde haren.

Ik hou van kuitlange rokken met een slank afkledend jasje erboven. Ik las dat deze herfst de kuitlange rok weer in komt. Dit schijnen echter van boven gerimpelde rokken te zijn en die bedoel ik niet. Die maken dik en dat is het laatste wat ik wil.

Ik draag graag tunieken en jurken over leggings, het staat leuk. Maaarrrrr........ voor binnen. Voor buiten voel ik me wat onbehagelijk, de onderkant van de jurk of tuniek is net iets te kort. Ik ben dus vorig jaar op zoek gegaan naar een wat langere rok om eronder te dragen, maar kon het niet vinden, alles was kort. Nu echter, heb ik een zwarte rok gevonden tot net boven mijn knie die ik er heel mooi onder kan dragen. LEUK!

Ik heb in de loop der tijd wel een eigen stijl gekregen. Vinden jullie het leuk eens te kijken wat ik mooi vind? Klik dan eens op fashion-i-like van mijn Pinterest pagina.

PS Deze kaarten heb ik zelf geschilderd en zijn te koop voor 4 euro inclusief enveloppe.

EN........ wat een heerlijk weer is het de laatste dagen

 In de heemtuin de eerste herfstkleuren
 

 De eerste blaadjes op straat

 

En een verjaardag van een vriendin waar ik deze kaart naar toe stuurde

Mijn verjaardag met twee vriendinnen

Ik heb mijn verjaardag gevierd met twee vriendinnen die ik al heel lang ken

Ik bakte 2 taarten, vind ik heel leuk om te doen, hierboven een Finse bosbessentaart

 

 Het was heel leuk elkaar weer te zien

We mailen veel met elkaar, maar elkaar zien is dubbel zo leuk

Oliver Twist kaart

 

Ik heb mijn Oliver Twist kaart nu geschilderd

 

 

Hier staat Oliver tussen andere kaarten en schilderijen

Op Kleurrijk Aquarellen kunnne jullie lezen welke herinneringen dit bij mij losmaakte

Merkwaardig

 

Bij mijn herfst hoppen vond ik deze merkwaardige bundel met nootjes erin

Ik heb geen idee hoe de boom heet waar hij vanaf gevallen is

De grond onder de boom  lag ermee bezaaid

 

Oliver Twist, mijn boeken project.

Voor mijn boeken project heb ik Oliver twist van Dickens gelezen. Het boek stond al lang in mijn kast maar gelezen had ik het nooit.  Lang geleden zag ik op de tv een Engelse serie die naar dit boek werd gemaakt. Wat ik me herinner waren acteurs die ""over the top"" grappig acteerden. Ik vond het niet echt leuk. Na het lezen van het boek begrijp ik het beter, Dickens heeft een sterk ironische schrijfstijl.
 

Ik wist wel iets van Dickens, maar wat ik me nu pas realiseer is dat hij in de zelfde periode als de Bronte Sisters leefden. Zij hebben hem echter nooit gekend. Wel was hij bevriend met de biografe van Charlotte Bronte, Elizabeth Gaskell.

 

Het boek gaat over het weesje Olivier Twist, die terecht komt in de handen van de armenzorg. Er is net een nieuwe wet afgeroepen die zegt dat de armen in de werkhuizen niet teveel goed eten moeten krijgen. Oliver krijgt hiermee te maken. Hij is een lieve, geen mug kwaaddoende jongen, die het leven nog helemaal niet kent. Hij wordt in de leer gedaan bij een schoorsteenveger en komt via allerlei verwikkelingen, zonder dat hij dit wil, in de dievenbende van Fagin, die in dit boek onbesmuikt "de Jood"" wordt genoemd, terecht. Oliver wordt bijna gedwongen te stelen, maar steeds op het laatste nippertje ontkomt hij hieraan en wordt liefdevol, in de huizen van de mensen aan wie het kwaad moest worden aangedaan, opgenomen. Uiteindelijk blijkt hij familie te zijn van een van de vrouwen die hij zo heeft leren kennen en komt alles goed.

 

Dickens heeft een bijna karikaturale wijze van schrijven. Ironisch, grappig, soms wel een beetje vermoeiend. Maar hij kan een ook een gebeurtenis zo beschrijven dat de beklemming voelbaar is.

Natuurlijk in de manier waarop de armenzorg werkt, maar ook de beschrijvingen van de arme wijken van  Londen, Londen bij nacht maar vooral de moord op Nancy, het meisje die het steeds voor Oliver opneemt. Ik moest het boek echt even wegleggen, ik vond het erg.

 

De tekst werd oorspronkelijk gepubliceerd in losse, maandelijks verschijnende vervolgverhalen in Bentley's Miscellany, van februari 1837 tot april 1839. De verhalen moesten deel gaan uitmaken van Dickens’ serie The Mudfog Papers.^[1][2][3] In 1846 verscheen Oliver Twist in een driedelige uitgave bij Richard Bentley, de eigenaar van Bentley's Miscellany, onder Dickens' vaste pseudoniem "Boz".wiki/Oliver Twist

 

Illustraties: wiki/George Cruikshank

De kaart die je ziet wordt mijn Olivier Twist kaart