Bij ons in de buurt wordt een Romeinse tuin aangelegd
Dit in het kader van de Limes, de noordelijke grens van het Romeinse rijk die nagenoeg door het tuincomplex liep. Om de Nederlandse Limes op de werelderfgoedlijst te krijgen zijn er allerlei initiatieven gaande om deze grens beter zichtbaar en tastbaar te maken en de aanleg van een Romeinse groente- en fruittuin is daar één van. Het initiatief van de Romeinse tuin is inmiddels flink op stoom en de eerste stappen zijn al zichtbaar in de boomgaard; naast de oude fruitbomen is een veld gefreesd waar de tuin -van bijna 500 vierkante meter- zal komen. Er is een prachtig ontwerp gemaakt waarbij de tuin wordt gevuld met kruiden, granen, groenten en klein fruit. De strakke belijning is typisch Romeins, en sluit subtiel aan op de aanleg van de gehele boomgaard, inclusief de bloemakkers.
Ik dacht eerst dat dit alleen toegankelijk was voor de mensen die een volkstuin hebben
Voltaire is het pseudoniem van François-Marie Arouet (1694-1778). Voltaire, geboren als de zoon van een welgestelde Parijse notaris, werd in zijn tijd gevreesd om zijn ironie. Zodra hij wantoestanden zag of vond dat iemand misbruik maakte van zijn machtspositie, nam hij geen blad voor de mond. athenaeum
Candide, ou l'optimisme is een literair-filosofisch en humoristisch verhaal van Voltaire, geschreven in 1759. Het is een dun boekje. Hoewel Candide leest als een avonturenroman, is het geschreven vanuit een filosofische stellingname. Het is een satire op het optimisme van Leibniz. Volgens Leibniz zijn er oneindig veel werelden denkbaar, die God alle heeft overwogen voor hij de feitelijke wereld schiep. Aangezien God goed is, besloot hij de best mogelijke wereld te scheppen. Deze theorie, die Leibniz ontvouwt in zijn Théodicée, vereenvoudigt Voltaire tot: ‘Het kan allemaal niet beter in de beste wereld die je je maar denken kunt.’ Het was een opvatting die maar al te graag werd aangehangen door de gegoede stand uit Voltaires tijd.
Toen Candide klein was vertelde men hem dat onze wereld de beste wereld is die er maar kan zijn en dat geloofde hij. Maar hij wordt al snel uit de droom geholpen wanneer hij de wereld wordt ingeschopt. Wat dan volgt is een aaneenschakeling van narigheid wat hem, wat zijn geliefde overkomt, wat ""iedereen"" overkomt. En dan niet zomaar een beetje ellende. Nee, hij wordt slachtoffer van fanatisme, imperialisme, kolonialisme, militarisme, slavernij, hebzucht, wreedheid, vooroordelen, onrechtvaardigheden en allerhande irrationele overtuigingen.
Het boek keest als een trein. Wanneer je tenminste niet gechoqueerd wordt door alle dood en verderf. Van Frankrijk trekt Candide de wereld in. Hij komt op allerlei plekken terecht, maar ook in Eldorado. De wereld is hier zo mooi, de straten zijn van goud en edelstenen. Wanneer Candide en zijn helper dit op willen rapen, wordt er gereageerd met: ""'Waarom pakken jullie dit op, dit is toch niets, we hebben veel mooiere dingen"". Iedereen is hier goed en vredelievend en er bestaat geen kwaad. Ik vond het grappig dat Candide toen hij weer terug wilde naar Europa om zijn geliefde te zoeken schapen meekreeg behangen met edelstenen. Veel van de schapen werden gestolen zodra hij voet buiten Eldorado zette. Maar een paar schapen overleven de terugtocht met hem.
""Het vasthouden van een pen is hetzelfde als iemand de oorlog verklaren”.
Vanwege zijn gewaagde geschriften was Voltaire in zijn eigen tijd vaak controversieel en werd hij meerdere malen verbannen. isgeschiedenis
De uitzonderlijk grote bibliotheek van Voltaire werd meteen na zijn dood gekocht door Catharina de Grote. Deze collectie, waaronder 22.000 brieven, wordt momenteel nog steeds bewaard in de Russische Nationale Bibliotheek te Sint-Petersburg. mens-en-samenleving Hoe kwam de bibliotheek daar? Lees dit interessante verhaal: slavischestudies/de-franse-slag-van-catharine-de-grote/
Voltaire neemt zijn intrek in het vlak bij Lotharingen gelegen Cirey, in het kasteel van de markiezin du Châtelet. Met haar zou hij tot haar dood, in 1749, samenleven en vooral samenwerken. Hier een mooi filmpje van dit kasteel en de inrichting, die verwijst naar de tijd waarin Voltaire leefde.
We kochten ook 2 kommetjes uit Mexico
bij de Wereldwinkel
Ik wilde er de zeepjes in doen
Maar... de zeepjes ruiken al niet meer
en...
ze lijken teveel op snoepjes ;-)
Nu heb ik dus mooie kommetjes
met (nog)niets erin
Het is juli, de zonsondergang is laat op de avond. Vanuit ons huis is er geen spectaculair uitzicht op een neergaande zon. Tussen bomen door zien we af en toe een rode kleur. Maar gisteren regende het, het was eerder deemsterig. Ik hou van het moment van zonsondergang. Mijn gedachten dromen weg. Sinds ik me ervan bewust ben dat gedachten niet ""de waarheid"' zijn, maar eerder als wolken die komen en gaan, is het een spel geworden. Ik kan gedachten verwelkomen en vriendelijk weer laten gaan, dus ook de nare en verontrustende gedachten. Ik verwonder me er altijd over. Waar komen gedachten vandaan? Waarom herinner ik me opeens iets? Niet altijd denk ik aan de dag die geweest is. Maar nu natuurlijk wel, ik doe uiteindelijk mee aan deze leuke uitdaging "Ik blog de zomer door""
Onmiddellijk ben ik 3 jaar terug in de tijd. Op 2 juli 2012 nam ik afscheid nam van mijn baan als competentietester, ik werkte tientallen jaren fulltime en deed in die jaren van alles en nog wat. Mijn gedachten gaan ook terug naar de jaren erna waarin ik vorm moest gaan geven aan een nieuwe leven met zeeën van tijd. Ik zal daar nu niet veel over zeggen, maar concluderen dat ik nu een min of meer uitgebalanceerd ritme heb gevonden. Er kan nog aan geschaafd worden, er zijn nog irritatiepunten. Maar over het algemeen vind ik mijn dagelijks leven naar mijn zin georganiseerd.
Om een idee te geven:
s' Morgens lees ik. Ik hou van boeken, tijdschriften, bibliotheken, boekhandels, kranten, papier en drukwerk. Ik hou van letters. Soms denk ik, was ik maar drukker geworden of grafisch ontwerper. Sinds januari 2014 heb ik voor mezelf een project bedacht. Ik wil per maand 2 boeken uit de wereldliteratuur lezen en hier verslag van doen op mijn blog. Ik heb er verbazingwekkend veel plezier van gehad en mijn vooringenomenheid dat literatuur saai is is volledig weg. Dit jaar heb ik het uitgebreid. Ik wil ook nog 1 biografie lezen naast de andere twee boeken. Ik zoek informatie op over de schrijvers op internet, lees recensies. Interessante informatie bewaar ik op Pinterest. Via Google Earth zoek ik uit waar de schrijvers woonden. En op You Tube bekijk ik filmpjes. Gisteren zocht ik informatie over Voltaire. Ik las zijn boek Candide. Om mijn project af te ronden maak ik er een kaart van. Want...... ik schilder. Dit doe ik al heel lang. Daar ben ik, over de rest van de dag verdeeld, mee bezig. Niet alleen het schilderen zelf, maar ook het proces eraan vooraf gaand. Ik maak aquarellen in diverse formaten. Ik werk op het dikste aquarelpapier dat ik kan vinden. Het papier kan groot en klein zijn. Naast het vrije werk en het werk in opdracht schilder ik op kaarten. Ze kunnen gekocht worden, maar ik verstuur ze zelf ook.
Gisteren stuurde ik 1 van mijn kaarten naar een vriendin die jarig is. Ik wandelde een eindje onder mijn plu, stapte een supermarkt binnen, kocht groenten en fruit en kocht bij een Primera de Happinez.
Sinds 2 weken volg ik een door mijzelf gemaakt schema m.b.t huishoudelijk werk. Gisteren hield dit het draaien van een was en strijken in, natuurlijk ook koken. Terwijl ik streek bekeek ik een aflevering van Dicte op uitzending gemist. Nu zul je misschien zeggen, waarom een schema? Dat is omdat ik gek word van de TIJD. Je zou zeggen, zeeën van tijd. Ja, maar juist omdat ik zoveel tijd heb, kan ik ook uitstellen. Vroeger deed ik alles even tussendoor. Nu is alles een "'Ding", doe ik het nu of doe ik het morgen? En ik wist echt niet meer wanneer ik wat gedaan had. Nu met deze regelmaat werkt het lekker.
