donderdag 4 februari 2016

Boekenproject 2016 / biografie / Het rebelse leven van Lily Braun.



In januari las ik de biografie "Het rebelse Leven van Lily Braun" van Evelyn de Roodt. Lily Braun werd in Pruisen geboren in 1865. Het boek vertelt over het leven van Lily die als dochter van een rijke familie genoot van alle plezier die het leven haar schonk. Zij bezocht bals vol glamour en verkeerde met de rijken en machtigen der aarde. Er wordt van haar verwacht een goed huwelijk te sluiten. Lily vindt het verwarrend. Jonge meisjes moeten aan de ene kant verleidelijk en onderhoudend zijn, aan de andere kan maagdelijk en onwetend. Zij wijst veel huwelijksaanzoeken af. Op haar 24 -e wordt zij verliefd op Gottfried von Pappenheim en beiden zijn in de wolken. Echter zijn familie heeft een andere huwelijkskandidate op het oog en hij verbreekt de verloving. Lily blijft achter met een gebroken hart. Zij begint te beseffen dat zij als vrouw weinig mogelijkheden heeft. Behalve het huwelijk is er niet veel te doen. Zij voelt zich nutteloos en ontevreden.


Zijdelings komt zij in contact met armoede. Wanneer zij een poos bij een rijke tante woont moet zij controleren of de aanvragen om hulp van de armen die op het landgoed wonen terecht zijn en ze schrikt dan van wat ze ziet. Zij wordt hierna ernstig ziek. De dokter zegt malaria of is het psychisch?
 
Links Jenny von Gustedt, rechts Diana Rabe von Pappenheim
 
Lily heeft een leuke grootmoeder Jenny von_Gustedt een onechte dochter van Diana_Rabe_von_Pappenheim, overgrootmoeder van Lily en Jerome Bonaparte, broer van Napoleon. Een schandaal  binnen de familie waarover niet wordt gepraat. Haar grootmoeder houdt ervan te wandelen, houdt van de natuur, houdt niet van het leven der rijken en heeft een boel dagboeken en andere papieren bewaard van haar moeder. 
 
Lily besluit na haar mislukte verloving naar Weimar te gaan, waar haar overgrootmoeder woonde en een boek te schrijven over haar leven en tijdgenoten. Zij neemt alle papieren van haar oma mee. In Weimar begint zij zich weer de oude te voelen. Studie en schrijven past bij haar.
 
Wanneer Lily terug is uit Weimar gaat ze in Berlijn wonen. Het gist hier van de nieuwe ideeën. Groepen vrouwen stellen eisen. Zij willen een eerlijker inkomensverdeling, een einde aan de armoede, eerlijk loon voor vrouwen, kinderopvang en ontwikkelingsmogelijkheden voor vrouwen. Ook arbeiders steeds mondiger, ook zij willen een eind aan de armoede, de lange werktijden, de afhankelijkheid en ook zij willen ontwikkelingsmogelijkheden. Lily voelt zich als een vis in het water. En, zij ontmoet de filosoof Georg von Gizycki. Hij is arm en invalide maar zij bewondert zijn kennis. Zij trouwen. Het deert Lily niet dat zij in een kleine woning moet wonen. Georg wordt haar mentor. Zij leert heel veel van hem. over boeken, over "het leven"" Hij moedigt haar schrijven aan, geeft kritiek, waardoor zij zich gestimuleerd voelt.  Zij breekt met haar ouders.
 
Maar op een gegeven moment heeft zij weer contact met haar vader. Hij is op een oneervolle en onverdiende manier ontslagen uit het leger. Zij ziet een gebroken man. Wanneer hij haar dan ook vertelt dat hij de erfenis, die Lily van een rijke tante zal ervan, er al voor een groot deel doorgejaagd heeft en zij ziet hoe naar hij zich voelt wanneer hij haar dit vertelt, belooft zij hem dat zij zijn schulden zal afbetalen, zonder dat zij ooit iemand hierover zal vertellen. Lily houdt woord. Zij schrijft boeken en geeft lezingen en van de opbrengst betaalt zij jaar na jaar de schulden af.
 
Lily leest Karl Marx en Friedrich Engels en sluit zich aan bij de Sociaal-Democratische Partij Duitsland. Zij merkt dat zij mensen kan begeesteren door speeches te houden en schrijft pamfletten en boeken. Zij valt echter niet geheel en al in de smaak. De arbeiders vinden het maar een rare verschijning. Deze elegante bourgeois vrouw met haar mooie kleren en sieraden. Lily komt hier op een nare manier in conflict met Clara_Zetkin, de vrouwenrechten activiste. Clara gelooft alleen in de strijd van de arbeidersvrouwen. Lily weet uit eigen ervaring hoe verstikkend haar eigen milieu is voor vrouwen en zoekt regelmatig samenwerking tussen arbeiders en andere groeperingen. Dit ziet Clara in het geheel niet zitten en de ruzies lopen hoog op.
 
Lily zal nog een tweede keer trouwen, na het overlijden van Georg_von_Gizycki. Zij trouwt Heinrich Braun, een politicus. In het begin is hun huwelijk gelukkig. Zij krijgen een zoon Otto_Braun, een hoogbegaafde jongeman die dichter wordt en die in de eerste WO zal sneuvelen.
 
Het is echt een prachtig boek over een heel interessante vrouw. Het is een boek dat ik zelf zou willen hebben om later stukken in terug te kunnen lezen. Ik ben blij dat ik Lily Braun heb leren kennen. En zoals het altijd gaat met lezen, nu wil ook meer te weten komen over Clara Zetkin en nog meer te weten komen over de tijd waarin zij leefden.

zondag 31 januari 2016

Week 1 van mij 49 weken project. Iedere week leer ik iets, deze week: "'Hoe maak ik PESTO?""


 
De eerste week van mijn 49 weken project. Een project waarin ik iedere week iets nieuws wil leren. 
 
De eerste week: ""Hoe maak ik PESTO?""
Het was een leerzame week. Ik ontdekte:
 
Alle begin is moeilijk
 Niet teleurgesteld worden wanneer het niet direct lukt
 Wanneer het tegenzit een glimlach tevoorschijn toveren

Ik begon met het lezen van homecooking/pesto-maken-zonder-recept. Ik las over 3 beroemde vrouwelijke koks en legde wat ik vond vast op mijn weblog: Book of Inspiration/49-weken-project-2016 en op pinterest. Ik zocht Ligurie en Genua op Google Earth en kwam helemaal in vakantie sfeer.



 Ik legde het recept wat ik wilde maken vast in mijn kookschrift en ging naar de supermarkt. Ik de supermarkt zag ik dat er nog maar 1 bosje basilicum was. Omdat ik volgens het recept twee handen vol basilicum moest hebben en mij het bosje te weinig leek kocht ik ook nog een plastic bakje met losse basilicum erin. Het recept had me op het hart gedrukt dat ik kleine basilicumblaadjes moest hebben. Wat er in het bakje zat waren echter de grootste bladen basilicum die ik ooit zag.

De volgende dag ging ik aan het werk, maar o, schrik, de basilicum is verlept, zielig, dor, totaal niet meer geschikt. Ik probeer er nog wat redelijk goede blaadjes af te halen, maar dit wordt echt niets. Daarom maar het plastic bakje open gemaakt en de grote bladeren gebruikt.


Het recept:

                                                          2 flinke handen basilicum
  • 90 gram gepelde pistachenootjes
  • 6 of meer eetl goede kwaliteit olijfolie
  • 35 gram parmezaanse kaas, geraspt
  • 20 gram pecorino kaas, geraspt
  • 1 teentje knoflook
  • zeezout
  • 1 eetl. zachte boter 
  •  


  •  De beste resultaten zou ik moeten behalen met een vijzel, had ik gelezen. Nu hebben wij indertijd 2 vijzels met een stamper uit Egypte meegenomen dus probeerde ik het. Het bleek moeilijk, want de  pistachenootjes wilden niet meewerken en bleven hard en stevig. Ik dacht, ach, wat deert het, ik gebruik de keukenmachine. Maar toen? Nog wat olie erbij of niet? In het recept stond dat ik vanzelf zou merken wanneer er meer olie bij zou moeten. Dus nog maar een beetje meer en nog een beetje. En iedere keer draaide de machine. Wat eruit kwam was zalverig. Is dit een woord? De smaak gaat wel, maar de textuur, is dit nu lekker?

    Ik gebruikte een klein deel voor een pizza die ik gemaakt heb. Ik deed het door de tomatensaus en het was lekker.

    Ik dacht, ik zoek nog eens een ander recept en kwam bij AH uit. Ja, AH, dat is andere koek dan het prachtige weblog van Home Cooking.

    Het recept:
     
    30 g Parmezaanse kaas
  •  

  • Deze keer had ik perfecte blaadjes basilicum (Op de foto lijken ze heel groot, vreemd, want ze waren redelijk klein), maar was ik de geraspte kaas vergeten. Ik heb toen maar Hollandse geraspte kaas gebruikt. De tip bij dit recept was om een staafmixer te gebruiken en dat ging goed. Ik kon nu bijtijds ophouden voordat alles moes was. ik deed er echter teveel pijnboompitten in naar mijn smaak. Die viste ik er later voor een deel weer uit. Goede les voor mij, minder pijnboompitten.
     
    Ik vond het al met al heel leuk om te doen
    Om een week in zonnige sferen te verkeren
    Het was leuk iets meer over de achtergrond van pesto te weten te komen
    Eigenlijk zou ik er nog wel een week voor willen gebruiken
    Maar dat kan niet, want de volgende week dient zich aan
    maar wat let me af en toe nog eens verder te experimenteren?
     
    Volgende Week
    In het nieuws hoor ik over de Amerikaanse verkiezingen
    De voorverkiezingen staan voor de deur, Iowa
    Maar waar ligt die staat ook al weer? Wat is het eigenlijk voor staat?
    Volgende week wil ik eens een ezelsbruggetje proberen te ontdekken
    mbt de staten van de V.S
    Hoe kan ik onthouden waar ze liggen
    En wat zijn het voor staten?
    Met zekerheid kan ik alleen Florida, Californië en Washington met Seattle aanwijzen
    Dat is wel een beetje weinig
    Een week is wel een beetje kort
    Maar ik kan het proberen
    Op naar week nr. II

    donderdag 28 januari 2016

    Wat ben ik zoal aan het doen?

     
     
    Het weer wisselde mist met regen af
    Maar dan ineens zon vandaag
    En....buiten bloeien de hyacinten!!!!
     
     
     
    Binnen ben  ik druk bezig met mijn Pesto "cursus"
    Ik heb al een heleboel gedaan maar dat vertel ik later
     

    En ik wil 3 nieuwe David Bowie maken
    En dat is nu toch moeilijk
    Want ze worden allemaal anders
     
    Ondertussen weet ik niet meer of het lijkt of niet
    Ik weet wel de een meer dan de ander
    Maar wanneer ik lang ergens mee bezig ben
    Vind ik alles lelijk
    En wil ze het liefst verscheuren
     
     
     

    zondag 24 januari 2016

    49 weken project 2015

     
    Deze foto maakte ik aan de overkant van ons huis
    En deze in de buurt van het huis van een vriendin
     
     Vanmorgen kreeg ik een nieuw idee

    Ik werkte 38 jaar bij het Arbeidsbureau, het CWI en het UWV. Ik had het grote geluk dat de laatste jaren het idee van de competentie test ingang vond. Een aantal collega's waaronder ik werden geschoold tot competentie testers en ik heb het altijd heel erg leuk werk gevonden. Wij kregen de tijd om aan de hand van testuitslagen samen met de klant te zoeken naar sterke en zwakke kanten. Maar voordat we met klanten konden beginnen, moesten we eerst zelf de testen maken en met de coaches analyseren.

    Een van de leukste testen zocht uit wat maakt dat iemand gemotiveerd raakt. Bij mij kwamen 3 zaken naar voren:

    Leren
    Creatief denken
    Analyseren
     
    

    Ik herkende het helemaal. De leukste tijd op kantoor had ik wanneer mij een probleem werd voorgelegd. Wanneer ik alles erover kon uitzoeken en wanneer ik er een oplossing van vond. Ik vind het ook heerlijk om iets te weten te komen wat nieuw voor me is.

    Waar ik momenteel het meeste plezier van heb is van mijn boekenproject. Het gaat niet alleen om het boek uitzoeken, het boek lezen, maar ook om achtergrond informatie te zoeken op internet, om foto's te verzamelen op Pinterest. Ik hou heel veel van geschiedenis en geografie en op deze manier voldoe ik aan in ieder geval 2 van de 3 dingen die me motiveren.

    Ik leer er wat van
    Ik analyseer
     
    Maar ik heb verder nog zoveel tijd
    Ik dacht nu vanmorgen
    Wanneer ik me eens voorneem dat ik iedere week
    iets nieuws wil leren
     
     en er een 52 weken project van maak?

    Ik loop al langer met het idee rond om een 52 weken project te beginnen

     
    Wat zou ik willen leren?
     
    1. Pesto maken
    2. Wanten/handschoenen breien
    3. Sokken breien
    4. De theorie rond het bakken van een cake
    5. Mijn kaarten op een nieuwe manier tekenen
    6. De staten van de Verenigde staten. Ik onthoud nooit waar welke staat ligt
    7. Europa is helemaal veranderd sinds ik naar school ging. Hoe heten de landen nu?
    8. Groentespreads maken
    9. Crêpes Suzette maken
    10. Hoe maak ik Baba Ganoush
     
    Dit zijn er maar een paar hoor, ik weet er zeker meer te verzinnen. Wanneer ik daar nu eens een leuk blog van maak, Met foto's erbij. Zou dat niet heel erg stimuleren? Ik leer iets nieuws, ik zoek iets uit en ik ben er creatief mee bezig. Misschien ook nog een kaart er bij schilderen?
     
    Ik noem het 49 weken project 2015
    ......er zijn al 3 weken van dit jaar voorbij
     
    Ik begin met pesto maken
    Vanmorgen ben ik er al mee bezig geweest
    Ik ben fan van dit hele leuke blog
    Het blog staat vol prachtige foto's
    De verhalen zijn heel leuk geschreven
    En heel belangrijk, het is lekker
    Klik er maar eens op en je leest van alles over pesto
    Vanmorgen heb ik al een deel van het pesto verhaal gelezen
     
    Ik wil binnen een week proberen heerlijke pesto te maken
     
     
    Nu denk je misschien wat hebben die foto's hiermee te maken. Nu, helemaal niets. Maar ik ben wel heel blij met mijn nieuwe  aankopen, Een nieuw dik schrift van de Hema, wat is dat toch een leuke winkel. En gisteren zag ik ineens stapels en stapels Bowie biografieën liggen. Ik kon het niet weerstaan. Ik liep door een AKO winkel op het station. Ik dacht eigenlijk dat het nog steeds Bruna heette. Ik lees op internet ""AKO is de winkel van het moment, omdat je nu even wilt ontspannen. Je vindt AKO op high traffic locaties: op stations, op vliegvelden, in de stad, in ziekenhuizen en op het internet"". O, weer wat geleerd. Omdat ik een grote fan ben van het plastic tasjes verbod loop ik al maanden met een boodschappentas. Maar ik ben altijd heel erg zuinig op boeken en dacht misschien kreukt het wel. Dus toen de verkoopster vroeg"" ""wilt u een tasje?"" hoorde ik mezelf ja zeggen. Ik kreeg een werkelijk schattig papieren tasje en een boekenlegger. Ik geloof dat ik nog blijer was met het tasje dan met het boek. Thuis blijkt het ook niet een erg diepgravende biografie te zijn. Ik weet nu wel met wie hij het allemaal heeft gedaan ;-)

    vrijdag 22 januari 2016

    Winterwandeling

     
    Nadat ik mijn David Bowie kaart op Facebook had gezet
    Werd mij gevraagd er nog 3 te maken
    De eerste tekening is af
     
    Vandaag wandelde ik weer eventjes
    En zag het volgende
     
    Op heel veel sloten hetzelfde beeld
    Er is rotzooi en takken op gegooid
    Vlak bij ons huis zag ik 2 kleine turven bezig
    Stom, want stel het gaat langer vriezen
    dan kan er nergens meer geschaatst worden
     
    Wij zitten lekker bij elkaar
     
     En ik heb voor een jasje gezorgd


    Ik hou van de schoonheid van kale takken
     
     
    

    dinsdag 19 januari 2016

    En toen was het koud/ Wandeling rond het huis.

     
    Ineens is het koud
    En ligt er een dun laagje ijs op sloten en een vijver
    En loop ik hier en daar over een stuk witte straat



    Onderweg een halve maan
     
     
     
     En weer thuis
    Maan boven het huis
    Vogel voerbakje aan het raam

     

    maandag 18 januari 2016

    Wat heb ik zoal gedaan deze week?

     
    De afgelopen week bezocht ik mijn vriendin die vorig jaar een hersenbloeding kreeg. Het gaat redelijk goed met haar. Alleen heeft zij moeite met buiten lopen omdat alles er volgens haar heel raar uitziet, zoveel prikkels. We maken daarom elke keer een rondje langs haar huis. We vinden het allebei leuk.
     
    Verder
     stond de week in het teken van
    Lezen
    Schilderen
    Downton Abbey
    David Bowie
     
    LEZEN:
    De biografie die ik deze maand las heb ik uit. Heel interessant, ik vertel er een andere keer meer over. Nu lees ik Oorlog en Vrede van Tolstoi. Dat valt niet echt mee. Het is een heel dikke pil. In het begin had ik in verband met de Russische namen moeite te onthouden wie wie was. Uiteindelijk schreef ik het maar in een schriftje, zodat ik kon terugkijken hoe ook weer de onderlinge verhoudingen zijn. Vreemd dat ik nadat ik dit gedaan had het schriftje niet meer nodig had. ;-) Ik heb een gedeelte gelezen boordevol strategische verhalen over de oorlog tussen Napoleon en het Russische leger. Hier werd ik akelig van. Aan de ene kant de opgewonden roes van de oorlog en daarna dood en verderf en de elite thuis die zich op de borst klopt.
     
    SCHILDEREN, DOWNTON ABBEY en DAVID BOWIE:
     
    Ik ben in de ban van 2 dingen. Downton Abbey en het overlijden van David Bowie. Ik vind het erg dat hij zo jong is overleden. Het bericht kwam echt als een schok. Het is een held uit mijn verleden. Ik wist niet goed wat hij later in zijn leven had gedaan. Ik wist dat hij met Iman is getrouwd. Nu ben ik weer beter op de hoogte. Ik bekeek veel documentaires en muziekfilmpjes en ik legde een verzameling aan van foto's op pinterest.com/gmwatercolors/david-bowie. Omdat een vriendin van mij jarig was en zij een groot fan van David Bowie is dacht ik, ik schilder een kaart voor haar.
     
     
    Het werd een succes, want ik heb nu 3 opdrachten om nog zo'n kaart te maken
     
     
    Ook maakte ik gisteren een grote houtskooltekening op doek
    Het eerste probeersel van dit jaar om ook met andere materialen te gaan werken
     
     
    Ik ben ook in de ban van Downton Abbey. Ik vind het zo jammer dat het afgelopen is. Ik ben nu weer van voren af aan begonnen met kijken via DVD' s. Zo mooi en zo leuk en toen bedacht ik, ik ga er kaarten van maken
     
    En zo maakte ik de eerste "Lady Mary" kaart
     
     
     

    zondag 10 januari 2016

    Biografie- en boekenproject 2015. De Geest van het Oude Loo.


    Vorige maand las ik deze boeken. Ik maakte er door tijdgebrek geen kaarten bij. Morgen breng ik ze terug naar de bibliotheek. Ik wil graag iets over de boeken vertellen.

    NORTHANGER ABBEY VAN JANE AUSTEN
     
    Ik vind het niet het beste boek van Jane Austen. Voor mij zijn dat Pride and Prejudice, Emma en Sense and Sensibility. Toch wilde ik dit boek graag lezen, ik heb een weblog over Jane Austen en dan is het wel fijn wanneer ik weet waar ik over praat. Door het lezen van dit boek begrijp ik beter dat er in deze tijd romans verschijnen als Jane Austen en Zombies. In het boek vertelt Jane een griezelverhaal. Ik hou wel van boeken waar spoken in voor komen, maar dan van een Mary Wolstonecraft, niet een of andere hedendaagse auteur die wil meeliften op het succes van Jane Austen. Omdat Jane in haar andere boeken altijd zo licht en klassiek en helder schrijft begreep ik de combinatie met zombies niet echt. Nu iets beter na het lezen van Northanger Abbey.
     
    TERUGKEER NAAR BRIDESHEAD van EVELYN WAUGH
     
    Dit boek las ik in 1 ruk uit.  Ik was nog helemaal in de sfeer van de laatste aflevering van de tv serie Downton Abbey en dit boek lijkt daar wel wat op. Ik zag de serie en de film die over het boek zijn gemaakt nooit dus toen ik begon met lezen had ik geen idee waar het over zou gaan.
     
    Brideshead Revisited vertelt het verhaal van Charles Ryders relatie met de aristocratische familie Flyte. Charles raakt bevriend met de jongste zoon van de katholieke familie, Sebastian Flyte. Sebastian neemt Charles mee naar het landhuis van zijn familie, Brideshead Castle. Sebastian wil Charles niet in contact brengen met zijn familie, hij denkt dat de vriendschap dit niet zal overleven. En hij heeft gelijk. Sebastian raakt steeds meer verslaafd aan alcohol en verhuist tenslotte naar Afrika. Charles Ryder vervreemdt van de Flytes, tot hij Julia jaren later op een boot naar Engeland ontmoet. de aantrekkingskracht is groot en ze beslissen te gaan scheiden om met elkaar te kunnen trouwen. Dit gebeurt echter niet. Julia's vader is indertijd katholiek geworden om te kunnen trouwen, maar dit geloof betekent niet echt veel voor hem. Wanneer hij op zijn sterfbed ligt wil Julia dat een priester hem het laatste oliesel geeft. Charles vind dit onnodig omdat hij weet dat het katholieke geloof niets meer voor de man betekent. Maar Julia zet door en wanneer haar vader een kruisje slaat weet ze dat ze er goed aan gedaan heeft. Maar zij verbreekt de verloving. Vele jaren later tijdens de WOII wordt Charles op het landgoed gelegerd en herinnert zich alles. De familie is dan al lang vertrokken.
     
     
    DE GEEST VAN HET OUDE LOO
    Juliana en haar vriendenkring 1947-1957
     
    Dit boek heeft mij bijzonder geboeid. Het vertelt over de conferenties die er op het Oude Loo, vlakbij Paleis het Loo in Apeldoorn werden georganiseerd en waar Prinses Juliana aan deel nam. De mensen die aan de conferentie deelnamen waren sterk gericht op een persoonlijk contact met God. WO II was net afgelopen en men zocht naar een manier om de vrede te bewaren. Veel deelnemers waren Christenen, maar ook hindoes en moslims werden als sprekers uitgenodigd met het idee dat men van elkaar zou kunnen leren. Wie niet uitgenodigd werden waren kerkgenootschappen. Men geloofde in een sterk persoonlijke band tussen God en Mens. Greet Hofmans, die door Prins Bernard naar het hof was gehaald in de hoop dat ze prinses Marijke van haar oogziekte kon afhelpen, was een van pilaren bij het opzetten van de conferenties.
     
    De deelname aan de conferenties zou prinses Juliana duur komen te staan. En dit vond ik heel boeiend om te lezen. Ik ben opgegroeid met het idee dat Wilhelmina de sterke koningin was en Juliana een lieve zorgzame koningin die liever een gewone mevrouw was geweest. Maar de laatste tijd komen er steeds andere geluiden naar buiten. Ik las "" Juliana's vergeten oorlog"" door Jolande Withuis historischnieuwsblad./jolande-withuis en daar komt een heel ander beeld naar voren dan de truttige prinses die voor haar kinderen zorgde en zich niet met politiek bemoeide. Juliana bleek tijdens de periode dat ze in Canada woonde een politiek bewuste vrouw, die tientallen lezingen hield in Canada en de Verenigde Staten, en een vriendschap onderhield met Eleanor Roosevelt, de echtgenote van de Amerikaanse president.
     
    In het boek ""De geest van het Oude Loo"" lees ik nu over alle gekonkel van mensen om Juliana heen, haar echtgenoot Prins Bernhard voorop. Dit gekonkel maakt dat Juliana moet breken met haar vrienden en niet meer deel mag nemen aan de conferenties. Het vreemde is dat Prins Bernard wel voorzitter mag blijven van de Bilderberg groep, hoewel Juliana minister president Drees regelmatig aanraadt dit te verbieden. Hoe kan het dat de Oude Loo conferenties in een slecht licht werd gezet, verdacht werd van communistische sympathieën, in die tijd een doodzonde? In dit boek lees je over de mensen rond Juliana, die verdachtmakingen rondzaaiden. Juliana verliest veel waar zij van houdt. Prins Bernard hoeft niets op te geven. Wat ik me blijf afvragen is waarom Juliana deze keuze maakte. Zij werd onder enorme druk gezet. Haar huwelijk leek op de klippen te lopen. Vond zij dit echt zo erg? Prins Bernard had haar al zo beledigd met zijn buitenechtelijke escapades en zijn verraad door een Duitse krant voor zijn eigen propaganda in te huren. Bond Juliana in om te voorkomen dat de 18 jarige Beatrix haar zou moeten opvolgen? Deed zij het voor haar kind? Wat ik gelezen heb waren Irene en Beatrix meer op de hand van hun vader. Was Juliana bang haar kinderen te verliezen? Wilde zij het Oranje Huis niet in diskrediet brengen? Ik ga er zeker nog meer over lezen, want ik wil weten hoe dit zit.
     
    Wat het ook was waardoor Juliana overstag ging, het heeft haar veel moeite gekost. Stel dat in de wereld ""de Geest van het Loo"" zou kunnen winnen van ""de Geest van de Bilderberg Groep"", zou er dan meer kans op vrede in de wereld geweest zijn?

    zaterdag 9 januari 2016

    Van Gogh-Munch tentoonstelling.


    Gisteren zijn we naar het Vincent van Gogh Museum geweest
    Om de tentoonstelling van Gogh en Munch te bekijken
    We kwamen om 16.30 aan
    Wat heerlijk een museum open tot 22.00 uur
    Vroeger liepen we altijd naar het museum
    Nu gaan we met de tram, minder vermoeiend


    We hadden gelezen dat het na 15.00 uur minder druk zou zijn
    Nu dat was het niet, het was erg druk
    Waarschijnlijk omdat de tentoonstelling bijna afloopt

    Het was fijn de schilderijen van Munch ""in het echt "" te zien
    Dit is een kans die we niet gauw meer krijgen

    Ik begrijp waarom de schilderijen van de kunstenaars naast elkaar hangen
    En er zijn overeenkomsten in hun leven
    Maar de kunst is echt verschillend

    Wij weten meer van Vincent van Gogh
     Zagen al veel van zijn schilderijen eerder, lazen zijn brieven
     Munch is nieuw voor ons
    Een schilder die voorbereidt op het expressionisme

    Er hangen ook veel andere schilders
    Ik maakte een paar foto's tot gezegd werd dat dit niet mag

    Wat me irriteerde waren de vele bezoekers met een soort I pad
    De multimediatour van het museum
    Voor 5 euro te huur
    Op hun site lees ik dat het  systeem een prijs heeft gewonnen
    Natuurlijk heel vernieuwend
    Maar....
    Bezoekers staan voor het schilderij, maar kijken naar ""dat ding""
    Men werpt 1 blik op het schilderij en gaat dan verder
    In het begin wachten wij braaf tot bezoekers uitgekeken waren op hun I-pad
    Maar op een gegeven moment werd het echt vervelend
    We zijn toen maar tussen hen en het schilderij gaan staan
    Zij bekeken hun I-pad, wij het schilderij


     We zagen dingen die we nooit eerder zagen
    Zoals dit ijsvogeltje
    wat Vincent in zijn bezit had en tekende

    Links een zelfportret van Munch 



    Er werd moderne klassiek muziek gemaakt


    Er is een heel nieuw gedeelte bij het Museum gekomen
    Hier zien jullie het weerspiegelende dak
    De ruimte is groot
    Toen wij er waren stond er een rij mensen te wachten op hun jas
    Was een andere groep mensen champagne aan het drinken
    Had de verkoopster bij de winkel het rustig


    Buiten bekeken we de kunstijsbaan op het Museumplein
    Super gezellig
    Kindertjes met stoeltjes, zoals ik het eerder ook leerde
    Stoere knullen, moslima' s, alles door elkaar op de schaats
    De verlichting langs de rand in de vorm van schemerlampen  is leuk
    Een nagebouwde verlichte brug erover heen
    Echt allemaal heel leuk

    zondag 3 januari 2016

    Creativiteit nr 10.

    1. Hersenen staan nooit uit
    Er gaat een onstopbare nieuwsgierigheid uit van deze personen. Het kan soms vermoeiend zijn, maar het is tevens de bron van hilarische en memorabele momenten en gesprekken.
    2. Ze gaan in tegen de status quo
    Wat als? Waarom niet? Deze vragen liggen contant op het puntje van de tong. Deze zoektocht is de basis van creativiteit: herdefiniëren van wat anderen denken dat normaal of gewoon is.
    3. Ze omarmen hun genialiteit, ook als anderen dat niet doen
    Creatieve individuen zijn liever authentiek dan populair. Dichtbij jezelf blijven, zonder compromis is een van de belangrijkste waarden, ook al betekent het soms miskenning of marginalisatie van wat ze kunnen.
    4. Het is lastig om op één ding te focussen
    Nieuwe projecten starten is een stuk makkelijker dan bestaande projecten helemaal tot het einde uitvoeren. Energie gaat hier nu eenmaal sneller stromen van het zetten van nieuwe stappen en nieuwe dingen creëren. De rest is snel saai.
    5. Creativiteit komt en gaat in cycli
    Creativiteit heeft een ritme dat pulseert in periodes van hoge, intense activiteit en periodes van stilte die kunnen voelen als een diep gat. Elke periode is noodzakelijk, kan niet worden overgeslagen en zijn net als de seizoenen van elkaar afhankelijk.
    6. Er is tijd nodig om de ziel te voeden
    Het is belangrijk om regelmatig de bron van inspiratie te vernieuwen en nieuwe drijfveren op te zoeken. Vaak gaat dit gepaard met periodes van terugtrekking.
    7. Er is letterlijk ruimte nodig om te creëren
    De juiste omgeving is absoluut noodzakelijk om creativiteit te maximaliseren. Voor de één is het een studio of koffiezaak, voor de ander is het een stille ruimte in huis. Barrières zijn vaak onzichtbaar, maar deze ruimte is zeer persoonlijk.
    8. Emoties komen vanuit een diepe bron
    Creativiteit gaat over menselijke expressie en een diepe vorm van communicatie. Je kunt niet geven wat je niet hebt, en je kunt iemand anders alleen zover meenemen als jezelf bent geweest.
    9. Blijdschap en depressie liggen dicht bij elkaar
    Omdat emoties en gevoelens zo intens worden beleefd, kunnen creatieven soms snel overschakelen van blijdschap naar verdriet, en andersom. Een gevoelige ziel is de bron van briljante creatie, maar kan tevens de bron van lijden zijn.
    10. In jezelf geloven is soms moeilijk
    Zelfs degenen van wie het zelfvertrouwen lijkt af te stralen denken weleens, ben ik goed genoeg? Het constant vergelijken van eigen werk met dat van anderen zorgt er soms voor dat ze hun eigen gave niet zien, hoewel het zo duidelijk is voor anderen.
    11. Intuïtie is de leidraad voor alles
    De wetenschap is nog steeds niet in staat om het hoe en waarom van creativiteit te verklaren. Toch voelen artistieke mensen instinctief aan hoe hun creatieve proces moet verlopen. Je kunt het dan ook alleen ervaren, en niet begrijpen.
    12. Volwassen worden is geen doel op zich Creatieven willen de wereld het liefste door de ogen van een kind blijven bekijken. Het leven is een mysterie, een avontuur waar nog elke dag, ook al zijn ze 80, nieuwe dingen in te ontdekken vallen.
    paradijsvogelsmagazine

    Boekenproject 2014

    Boekenproject 2014

    Boekenproject 2015

    Boekenproject 2015