Voor mijn boekenproject 2019 las ik van Beatrice de Graaf "Tegen Terreur, hoe Europa veilig werd na Napoleon."

Beatrice de Graaf schrijft zoals ze praat, gedreven, deskundig, enigszins belerend, gedetailleerd met een toets van ironie. Het boek bevat een veelheid aan onderwerpen. Het duizelt me regelmatig vanwege de vele namen, diplomatieke handelingen, invloeden, botsingen. Eigenlijk zou ik het boek moeten kopen om als naslagwerk te hanteren. Ik heb de tijd na Napoleon eigenlijk altijd beschouwd als de "restauratie". Nooit beseft dat hier de grond werd gelegd m.b.t. Europees veiligheidsdenken  en een periode dat naties structureel gaan samenwerken.

In dit boek beschrijft De Graaf gedetailleerd het experiment dat Wellington namens Groot-Brittannië samen met Oostenrijk, Rusland en Pruisen begint. Napoleon is verslagen, maar wat nu? Het veiligheidsexperiment begint waarmee men wil voorkomen dat de Franse ‘terreur’ zal terugkeren die Europa 26 jaar lang in zijn greep heeft gehouden. Door dit boek begrijp ik de figuur Wellington beter.

Ik heb de naam eerder gehoord. Charlotte Bronte, de schrijfster van o.a. Jane Eyre was een warm bewonderaarster van hem. Ik begreep nooit het belang van deze man. Door dit boek begrijp ik hoeveel invloed hij heeft gehad na het verslaan van Napoleon. Te midden van al die onzekerheid neemt hij de rol van innovator, bemiddelaar en visionair op zich. Omringd door invloedrijke mannen als Metternich, Talleyrand, tsaar Alexander I en koning Frederik Willem III is hij het, volgens de Graaf, die het verscheurde vroeg negentiende-eeuwse Europa richting een proto-Europese veiligheidsraad manoeuvreerde. Engeland heeft veel geld, geld wat ze verdienden in India. Zij steunen met dit geld de kleinere Duitse staten tegen de Pruisen.

• Napoleons Grande Armee wordt ontbonden. 
• De Bonapartes verbannen en onder toezicht geplaatst. 
• Bonapartistiche generaals weggezuiverd.
• Het regime Van Lodewijk XVIII wordt gestabiliseerd.
• Oprichting Geallieerde Raad. Diplomaten en generaals van diverse landen vergaderden dagelijks met elkaar. 
• Er blijft een bezettingsleger in Frankrijk.
• De kosten voor het onderhoud komt bij Frankrijk.
• De gezamenlijke geallieerde bezetting van Frankrijk is een novum.
• De veiligheid wordt gekocht en betaald via de internationale Europese geldmarkt
• De geallieerde Raad is een kapitalistische machine, die de politieke en militaire veiligheid aan "financiel securities" koppelt. Frankrijk moet herstelbetalingen verrichten. Mbv Europese bankiers, financiers en investeerders uit Frankrijk, Engeland, Duitsland en Nederland en via de financiële hoofdsteden krijgt Frankrijk in 1818 immense leningen toegespeeld. 
• Er komt een project van fortenbouw. Van de Noordzee door de Belgische provincies, via de Duitse staten tot aan de Middellandse zee. Nieuwe_Hollandse_Waterlinie
• Met behulp van vele congressen worden allerlei nieuwe instrumenten ontwikkeld – paspoorten, optische telegrafen, gezamenlijke grenscontroles, aanleg van een forten systeem en het razendsnel verspreiden van signalementen van voortvluchtige ‘terroristes’ en ‘assassijnen’

De periode kort na de troonbezetting van Lodewijk XVIII wordt de "Witte Terreur" genoemd. Ultra royalistische menigtes nemen wraak op hun liberale, radicale en Bonapartistische tegenstanders. Rellen, lynchpartijen en plunderingen zijn wijdverbreid. De Franse koning grijpt in, met steun van de geallieerde bezetters. Vele liberalen en radicalen ontvluchten Frankrijk. Zij worden emigres genoemd en bezorgen de autoriteiten in hun gastlanden de nodige hoofdbrekens. britannica/emigre
Restauratie (Frankrijk)

Brussel was een uitwijkplaats voor allerlei soorten revolutionairen. Wanneer er een aanslag wordt gepleegd op Wellington zoekt men de daders dan ook in Brussel, terwijl men bijna zeker weet dat de daders te vinden zijn bij de anti revolutionaire ultra's in Frankrijk. De jongedames Felicite Guyet en Judith Cauchois Lemaire, die in Brussel salon houden, woden gearresteerd en na een hoop gedoe weer vrijgelaten. Politiek komt het beter uit de zoektocht in Brussel te beginnen.

Wat ik niet weet maar in dit boek wordt verteld. Het Zwitserland Neuchatel rijk door slavernij.
slavernijverleden-zwitserland

De basis wordt gelegd
 voor een nieuwe vorm van Europese collectieve politiek

BOEKENPROJECT 2019

Tegen terreur / Beatrice de Graaf

In het spoor van de Russische Ziel - Peter d´Hamecourt

Mijn Amerika - Mart Smeets

Rose - Rosita Steenbeek

Ik kom terug - Adriaan van Dis

Op zoek naar de bloesems.

Ieder jaar een feest

Ik noem het " op bloesemtocht gaan, zoeken naar bloesems"

Niet te vroeg gaan, want dan zijn ze er nog niet

Niet te laat gaan, want dan zijn ze al weg

Het duurt maar zo kort 

Zoveel schoonheid

Deze bloesemende boom staat in de biologische tuinen vlak bij ons huis

Het gebruik van chemische middelen en kunstmest is hier niet toegestaan

De vereniging is destijds opgericht met het doel het milieu te ontlasten

Er staan twee bloesemende bomen bij elkaar, ze bloeien heel kort

Het andere boompje is diep cyclaam van kleur, de combinatie is prachtig

Vorig jaar waren ze ineens gesnoeid 

Het lichtroze boompje heeft zijn volle vorm weer terug

Het andere boompje lijkt wel dood te gaan, er zit geen bloesem aan

Deze boompjes zijn een paar jaar geleden geplant

 En hoog in de lucht is ook van alles te zien

Naar de bieb en zaadjes die uitkomen.

Vandaag naar de bieb geweest

Ik had een berichtje gehad dat mijn reservering klaar stond

nl. Grand Hotel Europa van Ilja Pfeiffer

Ik zag de schrijver meerdere keren op de t.v.

Wat hij vertelde sprak me erg aan

Maar ja, het boek kan dan natuurlijk tegenvallen

Zonet lekker begonnen, in het zonnetje zittend

En ik kan zeggen, het begin is prachtig

Dat wordt genieten, ook nog lang, want het is een heel dik boek

Het leven is goed.....

Het boek Bakken voor je leven is een feel good boek

Ik ben er ook al in begonnen

Het lijkt me heel leuk te worden

Gisteren maakte ik een verslag voor dit blog van de brieven van Debussy

Op de flap las ik dat de schrijver ook een boek maakte over de brieven van Mozart

Gelukkig, die kon ik vinden in de bieb

Dat wordt smullen

Wat een heerlijk weer, he?

Ik zit elke dag wel een poosje te studeren in de tuin

De moestuinbak

De radijsjes komen uit

Ik heb ze zelfs al van kleinere potjes overgezet in grotere potjes

Hier een beginnend radijsje

En beginnende Egyptische bietjes, leuk, he?

Voor mijn biografieproject 2019 heb ik de brieven van Claude Debussy gelezen "Hartstochtelijk houd ik van muziek".

Was Debussy een impressionist of een symbolist?

Stéphane Mallarmé over symbolisme

Ik zeg, een bloem

En buiten de vergetelheid waarheen mijn stem alle omtreklijnen verbant,

Verrijst muzikaal, als heel anders dan de gekende kelken

De idee zelf en zoet

De in alle ruikers aanwezige

Een mooi boek. Ik overweeg het zelf te kopen of voor mijn verjaardag te vragen. Ik heb ook naar de muziek van Debussy geluisterd.

Ik houd van de 19/e eeuw, wordt altijd aangetrokken tot mensen die toen leefden. In dit boek leer ik veel over Debussy, zijn vrouwen en zijn tijdgenoten. Zoals de dichter Pierre Louÿs, en zijn vrouw Marie de Régnier.

Het boek is prettig opgebouwd. Eerst kort iets over muziek, dan een korte beschrijving mbt tot een periode uit zijn leven, daarna volgen de brieven. Voorin staan zijn correspondenten kort beschreven, eventueel kun je terugbladeren. Onderaan de bladzijden voetnoten die een en ander verduidelijken. De brieven zijn onderhoudend en soms licht ironisch geschreven. Er zijn liefdesbrieven voor zijn vrouw, kaarten met grappige onderschriften voor zijn dochtertje, bedelbrieven om geld, zijn hart uitstorten bij vrienden, Debussy is open en af en toe kwetsbaar in de brieven.

Zijn "Correspondance 1872/1918" bevat 2588 brieven aan 368 verschillende correspondenten. In brieven aan bijvoorbeeld Chausson, Louÿs, Durand en Godet legt hij zonder terughouding zijn zorgen en vreugden, zijn wensen en al zijn preoccupaties neer, maar hij luistert en leest ook goed en gaat graag in op wat de ander bezighoudt.

De vader van Debussy was arm en ontwikkelt zich in de Nationale Garde ten tijde van de Commune en komt in de gevangenis. Hij leert daar via via een pianolerares kennen die Debussy lesgeeft en zij raadt aan dat het kind naar Parijs moet naar het conservatorium. In 1879 vraagt de weldoenster van Tsjaikovski, gravin Nadezjda Filaretovna von Meck, aan Marmontel of hij een geschikte jonge pianist wist voor haar huistrio. Hij maakt haar attent op Debussy. Zijn spel viel zodanig in de smaak dat hij in 1882 met de familie von Meck naar Rusland ging. Ook bezoekt hij Spanje, Florence, Napels, Wenen, Rome. Hij studeert een periode in Rome. Hij vind het er vreselijk. Vrienden van hem vertellen hoe merkwaardig hij piano speelt. Wild, gedreven "anders".

Gedurende een bezoek aan Bayreuth (1888-89) kwam Debussy in contact met de muziek van Richard Wagner, die een dwingende greep op zijn werk leek te krijgen. Tijdens de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs raakte hij echter onder de bekoring van Spaanse en vooral ook Javaanse muziek, met name van de klanken van de gamelan. Hierdoor lukte het hem onder de invloed van Wagner uit te komen en een hoogst oorspronkelijke, eigen klanktaal te ontwikkelen.

Zijn echtgenotes

Rosalie Texier

In 1899 huwde Debussy Rosalie Texier, een meisje van eenvoudige komaf, dat hem voorbeeldig terzijde stond in de moeilijke tijd voordat hij bekendheid begon te genieten. In 1904 wenste Debussy echter van haar te scheiden om te kunnen trouwen met hun gezamenlijke vriendin Emma Bardac-Moyse. Door dit tweede huwelijk kwam hij in aanraking met de "betere kringen", hoewel dit niet betekende dat er een einde kwam aan zijn financiële zorgen.

De brief die hij naar Rosalie stuurde is echt afschuwelijk, vol zoetsappige lievigheid. Even daarvoor heeft hij haar op de trein gezet. Zelfs vertrekt hij met zijn nieuwe liefde. Hijj vraagt Rosalie begrip te hebben van het feit dat hij van haar wil scheiden. Zij koopt een pistool en probeert zelfmoord te plegen. Zij overleeft het en zal hem laten nog veel ellende bezorgen ivm de allimentatie. Met Emma woont hij in een duur huis aan de 23 Square Avenue Foch.

Emma Bardac

1898 - Avenue du Bois de Boulogne in Paris, France

Moeten jullie die beelden eens bekijken 

Zijn vernieuwingen maakte Debussy tot een van de grootste en belangrijkste componisten van de twintigste eeuw. De componeerstijl van de Fransman wordt vaak vergeleken met de stijl van negentiende-eeuwse Franse impressionistische schilders. Hij was op drie vlakken vernieuwend: hij ontwikkelde de rondo en sonatevorm verder richting vrijere vormen, hij ontwikkelde een nieuwe muzikale harmonie (door gebruik te maken van pentatonische en octatonische toonladders) en in de ritmiek (afwijkend van de Romantiek van zijn tijd gebruikte hij een onregelmatige ritmiek). historiek/claude-debussy

De laatste jaren leidt hij aan darmkanker. Hij klaagt soms tegen zijn vrienden over de
pijn en last die het hem geeft. In zijn laatste levensjaar is de eerste wereldoorlog uit gebroken. In eerste instantie vlucht hij met Emma en zijn dochter uit Parijs weg. Hij schrijft in een brief hoeveel spijt hij hier van heeft. Ze keren terug naar Parijs en hier, terwijl de Duitsers de stad beschieten, overlijdt hij. Provisorisch wordt hij begraven. Later krijgt hij een nieuw graf en ligt daar samen met zijn vrouw en dochter.

sieplex/claude-debussy

Zijn orkestwerk Prélude à l’après-midi d’un faune  wordt beschouwd als een van de meesterwerken van de componist. 

Biografieproject 2019 

Claude Debussy - Hartstochtelijk houd ik van muziek.
Michelle Obama - Mijn verhaal
 Arthur Japin -  Zoals dat gaat met wonderen

Naar het tuincentrum, een lentekrans met bunny, zaaigoed en leuke rekjes.

Ik zoek al langer een rek zoals dit

Ik wilde het onder het keukenraam zetten

Ik zag deze aanbieding en kocht het

Maar het bleek erg klein en ielig te staan

In de tuin neergezet, stond redelijk leuk

Maar toen, een briljant idee...…..ophangen?

We vinden het leuk staan

Ik toog weer naar de winkel om een tweede rek te halen

En nu hangen er twee

Naar een tuincentrum 

De plantjes kocht ik samen met een vriendin bij een tuincentrum

Lentekrans 

Ik kocht ook spullen voor een lentekrans

Hier hangt de krans nog in de huiskamer

En kijk wat er onderaan hangt

Ik kocht ook een heleboel spullen om te zaaien voor de moestuinbak

Vorig jaar was het zo'n succes, kijken of het weer lukt

En kijk, hier heb ik het gezaaid

Onze huwelijksdag 2019.

Gisteren was onze huwelijksdag

We hebben het in Den Haag gevierd

Stad waar ik ben opgegroeid en af en toe naar terug verlang

Ik zal maar niet vertellen over de treinreis

Dat we 1-e klas ingecheckt hadden

Maar dat de eerste klas stampvol zat en de aangrenzende 2-e klas vrijwel leeg

Niet dat op de terugweg de conductrice concludeerde dat 1 van ons niet ingecheckt  was 

Mijn hemel, wat waren die gewone papieren kaartjes toch een stuk gemakkelijker

Den Haag

Heerlijk lenteweer

Kijk eens wat mooi

Een beeld met twee gezichten 

 Voorkant 

en  

Achterkant

DE VIJVERBERG

Kastanjes lopen uit

Het LANGE VOORHOUT

 Ik vertelde dat Alexandrine Tinne in 1 van de statige huizen woonde

De ontdekkingsreizigster uit de 19-e eeuw
Maar wist niet op welk nummer

Thuis ontdek ik dat ik een foto van het huis maakte

alexandrine-tinne

Ik vind de licht en schaduwwerking altijd zo mooi

Daarna gingen we naar het huis van mijn broer

We bewonderden zijn tuin

Vandaag vierden we het nog eens over

Met rozen en zelfgemaakte taart

Voor mijn biografieproject 2019 las ik Michelle Obama's autobiografie.

Waarom ze als een boze zwarte vrouw weggezet wordt begrijp ik niet.  Ik vind haar intelligent, lief, sterk, zorgzaam, bezorgd, doelmatig, op privacy ingesteld, hard werkend, eerlijk.

Haar ouders cijferden zichzelf weg om haar en haar broer te kunnen laten studeren. Michelle is een goede leerling en geniet van haar middelbare- en studententijd. Op de universiteit bevindt ze zich vooral tussen andere zwarte studenten. Jaren later zal ze ontdekken waarom het witte meisje met wie ze een kamer deelt weg is gegaan. De moeder van het meisje schreef een brief aan het bestuur, waarin ze aangaf niet te willen dat haar dochter een kamer deelde met een zwarte.

Michelle rond haar studie af en vind een goedbetaalde baan. Precies zoals ze het zich voorstelde. Hard werken brengt je kansen. Maar dan wandelt er een man  haar leven binnen die alles zal veranderen. Zij is de mentor van Obama en hij leert haar dat hard werken niet voldoende is. Zij leert om gemeenschapszin te ontwikkelen. Obama zit al jarenlang in het community werk en betrekt haar erbij. Ze vallen voor elkaar, trouwen en krijgen twee dochters.

Hij wordt gouverneur en neemt  deel aan de presidentverkiezingen. Zij bekijkt het van de zijlijn en weet niet goed wat er van te denken. Zij helpt hem waar ze kan, geeft ook speeches. Hij krijgt allerlei mensen om zich heen die hem helpen, voor haar is er niemand. En zij maakt een fout. Tijdens een speech zegt ze als reactie op een gebeurtenis dat ze voor het eerst trots is om Amerikaanse te zijn. Kritiek van alle kanten, hoe durft ze dat te zeggen? Je wordt toch geacht vanaf je geboorte van Amerika te houden?

Barack bezit zwier, mist soms punctualiteit en durft af te wijken van uitgestippelde paden, Michelle houd van orde, zij opereert krachtig, heeft focus en schroomt kritiek op haar man niet.

Wonen in het Witte Huis ervaart zij als iets heel bijzonder, eervol. Maar het gaat ook ten koste van haar gevoel voor privacy en autonomie. Al die mensen die plots voor hen zorgen. Rare dingen zoals dat ze het balcon niet op mag, dat ze niet zomaar de voordeur uit kan lopen. Dat er altijd een beveiliger mee moet.

Ik lees hoe zij ervan opkijkt dat haar man zodra hij president is, gevolgd wordt door iemand die een koffertje draagt waarmee hij een kernbom kan laten ontploffen. Eerlijk gezegd geloofde ik het niet. Echt, is dit waar? Lees dit maar eens: decorrespondent/dit-gebeurt-er-als-een-amerikaanse-president-een-atoombom-wil-inzetten

Zij organiseert van alles. Vindt het belangrijk dat het Witte Huis van iedereen is. Dat mensen die er normaal niet komen, zoals etnische groeperingen, uitgenodigd worden. Wanneer het gazon vol staat met moeders en kleine kinderen lopen Barack, Michelle, Sasha  en Malia ernaar toe. Haar kinderen zeggen: "Echt, pappa, moeten er nu beveiligers mee"?  Haar kinderen zijn haar belangrijkste zorg. Zij praat met Jackie Kennedy om te horen hoe die haar kinderen opvoedde onder dergelijke  omstandigheid. Zij vraagt haar moeder bij hen in te trekken zodat er altijd een vast aanspreekpunt voor de kinderen is.

Wanneer zij nog een fulltime baan heeft zegt de huisarts op een goed moment dat 1 van haar dochters te dik wordt. Zij realiseert zich hoe vaak zij gemaksmaaltijden serveert. Zij vraagt een kok om voortaan voor hen te koken. Deze kok gaat ook mee naar het Witte Huis. Zij begrijpt hoe belangrijk het is om fruit en verse groente te eten en besluit wanneer zij in het Witte Huis woont er een moestuin te beginnen. Dit wordt een groot succes. obamas-personal-chef-helped-shape-nutrition-agenda-leaves-white-house-6-years

Obama haar 'nalatenschap': de tuin is uitgebreid naar 260 m2, voorzien van stenen looppaden, gemetseldezitjes en dankzij een donatie van $2,5 miljoen is het onderhoud de komende 17 jaar gegarandeerd. Barack Obama had eerder laten weten bang te zijn dat Trump de moestuin zou verwijderen, maar dat is tot nu toe niet gebeurd: Melania waterde planten en gaf een kleine groep kinderen een pakket met verse groenten mee naar huis.

De mooiste speech die Michelle Obama gaf is: "When they go low, we go high"

 Wat een power, wat een inspirerend mens

Biografieproject 2019 
Michelle Obama - Mijn verhaal
 Arthur Japin -  Zoals dat gaat met wonderen

Wat zag ik al veel prachtige voorjaarskleuren.

 

                              "So ye are back again, bonny white tender flow’rs,
Spite of the raging wind, spite of the show’rs,
Spite of the snow, over you cast,
Long have we looked for you,
Welcome at last!" - T Brigham Bishop.

"May your troubles be less and your blessings be more

and nothing but happiness come through your door." - Irish blessing.

Merrily, merrily shall I live now

Under the blossom that hangs on the bough."

Ariel, 'The Tempest'

Forsythia
waar jij ook bent
ik zie je staan

Lente juichkreet
In bos en tuinen
Sleedoorn als een reine bruid
Die het voorjaar
In mag luiden
Jubelt lente toonaarden uit

Teun Hoek