Prachtig weer. het groen explodeert, een paasbrood en nog meer.

Het begint nu te exploderen

Het jonge lentegroen

Dit zie ik uit een raam aan de voorkant van het huis

En hier zat ik vandaag

Of zat ik, ik ben nog steeds erg ongedurig

Ik zit en sta op en doe iets en zit weer

Probeer te lezen wat niet lukt

Tekenen, misschien morgen weer

Het weer wordt slechter, meer kans dat ik dan weer ga tekenen

Heb er wel veel zin in

Gisteren wilde ik boodschappen doen

Het was al wat later

Er stond een lange rij buiten de supermarkt

Wow, dat had ik nog niet gezien

Ik ben terug gegaan en vanmorgen heb ik het weer geprobeerd

Het was drukker dan ik de laatste tijd meemaakte

In de winkel was het moeilijker om anderhalve meter afstand te houden

Het zijn natuurlijk de dagen voor Pasen

Ik bakte een paasbrood

Een kant met en een kant zonder spijs ;-)

Het deeg lekker in het zonnetje laten rijzen

Aan de voordeur een lentekrans

Een vriendin zette een doos met tijdschriften voor de deur neer

Ik ben gek op tijdschriften

En voor morgen en maandag

Onverwacht een pakje krijgen is zo leuk.

Er kwam, volkomen onverwacht, een heel lief cadeau met de post

Een schattig klein doosje

Er in een zelf getekende kaart

Wat is die leuk en mooi!!!

Een heleboel zaadjes, o.a. paprika

Het pakje is van mijn vriendin Mariëlle

Een paar jaar geleden kreeg ik van haar een klein potje met zaad van Albert Heijn

Er kwam een schattig plantje uit

We vonden het zo leuk dat ik een moestuinbak aanschafte

Twee jaar heb ik die nu

Nu met de Corona situatie ben ik bang naar het tuincentrum te gaan

Vorig jaar had Mariëlle zulke prachtige wilde bloemen

Zij stuurt mij nu dit zaad en nog veel meer zaadjes

Wat heerlijk zo'n verrassing te krijgen

Er zat ook een van papier gemaakte smiley/zonnetje bij

Zo knap gemaakt, zo leuk

Het toverde een big smile op mijn gezicht

De zaadjes zijn ondertussen in potjes gedaan

Ik ben boos en heb een heleboel vragen.

 #stayathome fotootje, ik kan jammer genoeg geen recente bloesem foto's tonen

Er waart een dodelijk virus rond. Je kunt je nog niet ziek voelen, maar wel besmettelijk zijn. 1 persoon kan 10 mensen besmetten, die 10 kunnen ook weer 10 mensen en zo verder, grote groepen kunnen zo ziek worden. Er moet groepsimmuniteit komen. Tienduizenden Nederlanders zullen  sterven. Blijf thuis!!!!!

Dat zijn de berichten die zo tot mij komen. Ik blijf thuis. Ga met angst in mijn schoenen boodschappen doen. Zie hoe goed het daar geregeld is en denk dat lukt wel, thuis blijven en af en toe boodschappen doen. 

Dan zie ik alsmaar berichten binnenkomen op facebook van mensen die wandelingen maken. Met de  verrukte vermelding "het is zo lekker rustig". Ik merk dat ik hier boos over word. In het eerste weekend zijn de natuurgebieden en stranden overvol, om niet te spreken over de bouwmarkten. Er wordt op grote schaal gehamsterd. 

Diverse malen wordt mij verzekerd dat ik echt wel naar buiten mag. Een ommetje maken, een  frisse neus halen, mits we anderhalve meter afstand houden. Ik lees het ook op de site van de Rijksoverheid. Het is dus eigenlijk #blijf thuis en maak ommetjes? 

Ik word bozer, alsmaar bozer. Ik probeer dingen te begrijpen, maar heb meer vragen dan...... antwoorden. Ja, ik hoor ze. De geleerden, de politici en vooral de spraakmakers, de hele dag door. Ben ik nu gek dat ik vooral heel veel domheid hoor?

Een ander geluid, een Nederlandse die sinds kort in Nw Zeeland woont schrijft op haar blog kiwikoorts. Zij ontdekt het verschil tussen Nw Zeeland en Nederland en verbaast zich. In Nw. Zeeland is een totale lockdown. (een woord waar we wonderbaarlijk snel aan gewend zijn)

Ik merk dat ik wat kritischer word op de Nederlandse regering. Ergens heb ik toch nog de vrees dat Nederland te laks omgaat met de verspreiding van dit virus, waardoor het zorgstelsel overbelast zal raken. Van de meeste mensen in Nederland hoor ik echter dat ze het zo prima vinden en zich weinig zorgen maken. Niemand kan in de toekomst kijken, dus we zullen pas over een hele tijd weten welk land de juiste maatregelen heeft getroffen, maar spannend vind ik het wel

Nog een #stayathome fotootje

Ik probeer de spraakmakers niet meer te horen

Radio uit, geen Jinek en Op1

 Want erger me groen en geel

Toch krijg ik nog genoeg mee

• Het zijn voornamelijk ouderen
• Het zijn mensen met overgewicht
  
• Stel de capaciteit van de IC' s blijkt te weinig, dan moeten we keuzes gaan maken! 
• Moeten we ouderen perse in leven houden? 
• Waar zijn de mondkapjes?
• Waar zijn de testen?
• Het duurt lang voor het vaccin er is!
• Trump: in de tussentijd misschien malaria pillen slikken? 
• In Amerika, het zijn in de meeste gevallen zwarten. Trump: Hoe zou dit toch komen?
• Een virologe: anderhalve meter afstand is veel te kort. Iemand die hoest of niest heeft een bereik van wel 10 meter, huh? 
• Een aantal kinderen wordt niet bereikt. De juf gaat ze opzoeken. Hoeft juf niet thuis te blijven? 

Het tweede weekend zie ik krantenartikelen  met de juichende kop erbij we houden ons goed aan de afspraken. Op de foto' s die er bij horen zie ik tientallen mensen in een park, met als ondertiteling, dit zouden er normaal veel meer zijn. Een moeder geeft als vlammend commentaar eronder, aso's, ik zit thuis met mijn drie kinderen, ik wil ook in dat park zitten. Ik begrijp haar zo goed. 

Vanmorgen hoor ik dit gesprek tussen Ghislaine Plag en Kathleen Ferrier. Kathleen verbaast zich over de aanpak van Nederland. Ze zegt dat wij zo weinig weten wat er zich in Azië afspeelt. Waarom leren we eigenlijk niet van de aanpak in Azië? Het lijkt wel of we denken dat Wuhan een provinciestad is. Het is pas gisteren dat ik ontdekte dat Wuhan een stad is met 11 miljoen inwoners. 11 miljoen inwoners die maandenlang onder een zware lockdown hebben gezeten, WOW!

Kathleen vind ons laconiek. Ze verbaast zich erover dat wij op Schiphol mensen die uit New York komen vertellen dat ze thuis in quarantaine moeten. Thuis, maar hoe komen ze thuis? Met de trein? Met een taxibusje? In Azië worden passagiers zodra ze uit een vliegtuig stappen direct getest. 

Kathleen zegt dat iedereen hier het over samen heeft. Maar in feite is het ieder voor zich. Ieder land van Europa volgt zijn eigen deskundigen, leert niets van elkaar, deelt niets met elkaar.  Ze vertelt dat Aziaten niet met mondkapjes lopen om zichzelf te beschermen, maar om de ander te beschermen. Het wordt Ghislaine teveel, ze zegt, ja, maar wij zijn een volk van individualisten. Wij pikken het niet wanneer de regering ons in de gaten houdt. 

nporadio1/over-wat-we-kunnen-leren-van-virusbestrijding-en-economie-in-azie

Ik heb dus vragen

• Is het zo dat de regering een verbod heeft gezet op alle groepsbijeenkomsten omdat dat de meeste zieken oplevert? Zodat er vanuit die groepen niet een te grote vraag naar hospitaalbedden komt? Dat je als individu best veel vrijheid hebt? Rekent de regering erop dat angst en gehoorzaamheid velen van ons binnen houdt? Zodat een minderheid kan denken, o, het is zo lekker rustig buiten, ik kan best een ommetje maken, een fietstocht, met de auto of de motor erop uit?
• Is het zo dat er weliswaar een virus over de wereld dwaalt, maar dat dit virus niet overal is? Dat het alleen daar is waar zieken zijn? Mensen die weliswaar de coronaziekte onder de leden hebben, maar dit nog niet weten, kunnen dus gewoon buiten lopen, gewoon winkelen? Maar zolang zij niet niezen of hoesten zijn zij niet besmettelijk? Het klinkt aannemelijk en geruststellend. Maar waarom zijn mensen in andere landen dan in de weer met koortsthermometers, kapjes, totale lockdowns, testen, alles schoonspuiten? 
• Is het gek dat ik boos wordt wanneer ik aan een vriendin van mij denk, die niet naar buiten durft, omdat ze bang is dat wanneer zij ziek wordt niemand voor haar hondje zorgt. En een andere vriendin die bij een Primera werkt in een groot overdekt winkelcentrum, waar de meeste winkels gesloten zijn, maar haar winkel wel open is, en zij zo moe is en zegt dat ze geregeld politieagentje moet spelen?

Het laatste #stayathome fotootje

Ik lees op blogs

 Dat mensen moe worden

 Dat mensen zich naar binnen keren

Ik blijk boos te worden

Ik heb mezelf ermee

Ik bedacht, er zijn ook veel mensen die thuis zitten

Die er zo goed en zo kwaad als het gaat er wat van maken

Respect voor hen, het maakte me rustiger

In de tuin.

Wat een prachtig, zonnig weer

Ik zit veel in de tuin

Ik waagde het erop  en deed de 

opgekomen plantjes van de radijs en tomatenzaadjes

In de moestuinbak

Struiken worden groen

Vergeet me nietjes in de tuin

Knoppen die uitkomen.

Kijkend door het raam zie ik de lenteknoppen aan de bomen

Voorjaar in de tuin en kijkend door het raam zie ik het voorjaar.

Lente in de tuin

 's Morgens geef ik eten aan de vogels

Er zitten dan meestal een paar duiven op een rijtje

Haar zie ik tegenwoordig ook geregeld

Met haar partner, mooi zwart met een oranje snavel

(Dit is toch een vrouwtjes merel?)

In november deed ik een paar tulpenbollen in potten

Op de foto helder geel en rood

Nu heel zacht  van kleur

Zullen ze nog mee ruitgesproken worden?

Het regende even

Voorjaar vanuit huis, kijkend door het raam

Trouwdag en een boel overdenkingen.

Gisteren waren wij 33 jaar getrouwd

We vierden het heel genoeglijk samen 

Cadeautjes, voor mij boeken

Toen de Corona epidemie begon, drong de ernst nog niet erg tot me door. Dit kwam pas toen ik Ilja Pfeiffer op de radio hoorde vertellen over de situatie in Italië, het land waar hij woont. Hij kon de situatie uit de eerste hand schetsen omdat zijn schoonzus op de intensive care werkt. Ik schrok bij wat hij vertelde. Ik las vorig jaar zijn Hotel Europa en schat deze schrijver hoog in. 

Ik begon me ongedurig te voelen. Kon me niet mee concentreren en kreeg ineens een dringende behoefte om boeken te lezen die ik het mooist vind. Ik zocht in mijn boekenkast naar Jane Eyre van Charlotte Bronte en kon het niet vinden. Ik verlangde ineens naar John Steinbeck, naar de Druiven der Gramschap. Maar dit boek heb ik zelf niet. Ik dacht altijd, ik kan het bij de bibliotheek lenen. Maar nu zit de bieb dicht en ik wil niet naar buiten. Daarom, bestelde ik ze en daarom kan ik er nu heerlijk in lezen. Ik ben ondertussen ook begonnen in de biografie van John Steinbeck. Zoek weer informatie over hem op internet, vind weer opnieuw nieuwe dingen.

Ik bakte een taart

 Ik haalde dinsdag boodschappen in huis en vergat extra slagroom en blauwe bessen

Ik moest het nu doen met een de helft van de hoeveelheid slagroom die ik altijd gebruik

 Maar eigenlijk is de taart zo zelfs lekkerder

Boven mij, terwijl ik hier zo aan het typen ben is een tuimelraam

Ik kijk uit op lucht en een boom

 Grappig dat ik dit nu terug zie in de thee

De gang naar de supermarkt was weer bijzonder. Wie had toch kunnen denken dat ik dit zo eng zou gaan vinden. Het was deze keer drukker dan de vorige keer. Het zonnetje scheen. En verbazingwekkend zag ik oudere echtparen lekker in het zonnetje op bankjes zitten. Gevraagd was om alleen te komen winkelen. Maar ik zag meerdere echtparen. In de winkel ging alles goed tot bij de kassa. Ik wachtte netjes op mijn beurt staande op de stip op de grond. Terwijl ik aan de beurt ben om af te rekenen voel ik dat er iemand vlak achter me staat. Een oudere heer. De caissière vraagt hem tweemaal om afstand te houden. Hij verblikt nog verbloost en staat waar hij staat. Uiteindelijk pinde ik maar, zonder dat ik daar veel ruimte voor had. Hij kwam 1 ding afrekenen, de caissière vroeg of hij een bonnetje wilde. Weer totaal geen reactie. Ik hoorde haar zeggen:" Zijn de mensen doof geworden of zo?" Er zijn rare kostgangers op de wereld. 

Ik kocht bossen tulpen

Ik teken en kleur nog heel wat

Zaadjes

Vandaag verspeende ik zaadjes

Ik haalde de beste eruit

Ik denk dat ik er te vroeg mee ben begonnen

Het is nu nog te vroeg om ze buiten te zetten

Gelukkig heb ik nog zaad genoeg

Kan altijd overnieuw beginnen

Hoe gaat het verder?

De eerste week wilde ik alles volgen wat ik aan nieuws kon horen

Via de radio, de tv en internet

De tweede week had ik behoefte aan online informatie en verpozing

Ik ontdekte de mooie websites van musea

Maakte via Instagram een wandeling door Teylers museum mee

Luisterde naar de eigenaar van een plaatselijke boekwinkel die voorlas op hun Facebooksite voorlas

Ik kreeg heel wat challenges toegezonden

En deed aan sommige mee

Ik word er nu een beetje moe van

Ik kijk en luister af en toe nog wel

Hoe zal dit toch verder gaan?

Ik was begonnen met boeken lezen op het gebied van economie, de financiële wereld, de agrarische wereld. Ik heb nu een aardige stapel boeken van de bibliotheek in huis. De eerste week kon ik ze niet zien. Nu ben ik er toch weer in 1 begonnen. Ik wilde deze boeken lezen omdat ik wilde begrijpen hoe de wereld geworden is tot hoe hij nu is. 

Maar nu is het ineens een totaal andere situatie. Maakte ik me zorgen over het milieu, plotseling zijn de vliegvelden gesloten, rijden er bijna geen auto's, zijn er maatregelen genomen die ik eerder niet mogelijk achtte. 

Je zou zeggen dat dit nu bij uitstek een kans is om zaken hierna anders aan te pakken. We hebben diverse ziekte uitbraken gehad ivm de manier waarop wij dieren houden. Maar deze epidemie slaat alles. Dit kunnen we ons geen tweede keer veroorloven. Gaan nu zaken echt veranderen? Ik wil dit eens op dit blog gaan bijhouden. 

• Gaan er nu zaken veranderen in de manier waarop wij dieren houden?
• Gaat er nu iets veranderen aan de globalisering? We merken nu dat we voor medicijnen afhankelijk zijn geworden van India en China. Lees hier hoe het nu staat met de fabricage van vaccins. Groene/je-gaat-toch-ook-de-brandweer-niet-verkopen
• Waar gaan alle financiële maatregelen die nu genomen worden toe leiden? 
• Nu we zo onder de indruk zijn van zorgpersoneel, onderwijspersoneel en mensen in andere vitale beroepen, zal dit iets aan hun situatie veranderen? Gaat de marktwerking uit de zorg? Krijgen zij nu voortaan de bonussen ipv CEO's en managers? 

Zal er iets veranderen, wat en hoe?

In de jaren 80 waren het economen die samen met politici die door hen geïnspireerd werden de wereld vormden tot hoe hij nu is, was. Wie zijn het nu die de wereld vorm gaan geven? Wie komen er nu naar voren? Ik ben begonnen met op Twitter te zoeken. 
Groene/ontgroeien-doet-bloeien

Voor het eerst in de tuin.

Vandaag de eerste dag heerlijk in het zonnetje in de tuin gezeten

Kopje thee en lezen maar

 Ja het lukte, ik kan me gelukkig weer een beetje concentreren

Wat groeit daar nu ineens in de moestuinbak?

Een spontaan viooltje, wat lief

Ik zag een prachtige hommel die plaatsnam op dit viooltje

Ik zag een wit en een geel vlindertje en 2 dansende aurelia's

En ook nog een roodborstje

Ze zijn er weer

Wat een wonder 

De jas die jullie hier zien

Kocht ik in de 80-er jaren, grijsblauw en oversised

Hij was, voor mijn doen, heel duur

Ik vind hem nog steeds prachtig

Hij is heel zacht, bijna donzig 

Ik gebruik hem nu als plaid wanneer ik tv kijk of lees

Eigenlijk is hij weer helemaal modern

Gisteren heb ik weer boodschappen gedaan

Ik zag er als een berg tegenop

Ik had gelezen dat er een beperkt aantal mensen naar binnen mochten

Ik verwachtte rijen buiten

Ik kwam in een oase van rust terecht

Wat hebben ze dit goed georganiseerd bij de Jumbo

Nu durf ik zeker boodschappen te doen

Ook de andere winkels voelen nu veel veiliger aan

Vergeet me nietjes bloeien

En kijk de winterviooltjes

Ik ontdekte dat het zondag alweer zomertijd is

Echt?

Raar, vervreemdend, onwennig, zo is de wereld.

Ik begin een heel klein beetje bij te komen

De eerste week van BLIJF THUIS was ik uit het lood geslagen

De wereld verkleinde, werd nauw

Niet vanwege het thuisblijven

Want dat doe ik altijd al

Maar vanwege de schrik, het ongeloof

Ik luisterde en keek naar alles
CNN, BBCWorld, Al Jazeera
Radio en de sociale media
Kon er niet mee stoppen
Elke flard wilde ik horen

Aan lezen ben ik helemaal niet toegekomen. Nog steeds niet. De boeken over economie, de agrarische sector etc. die ik met zoveel plezier uit de bieb haalde, liggen er verlaten bij, vergeten, ik word al moe als ik er aan denk. In plaats daarvan loop ik met mijn eigen boeken door het huis. Pak ze op, lees een stukje. Ze zijn mij zo lief. Maar ……. het lukt nog steeds niet echt.

Ik ben twee keer boodschappen gaan doen

Het voelde zo raar

 Wie had kunnen denken dat die gezellige supermarkt nu gevaarlijk kan aanvoelen?

Ik appte met vriendinnen

Ik vertelde dat de supermarkt half leeg is

Ook zoiets vervreemdends

Ze vroegen of ik iets nodig had

Nee, vertelde ik, ik heb echt alles

Ik opperde voorzichtig, misschien wat zaadjes van tomaten en radijsjes

Ik wil naar Intratuin, maar durf niet

Ik dacht aan wat zaadjes over de post sturen

Wat schetst mijn verbazing dat ik een half uur later 

een aantal zaadpakjes op de mat van de voordeur vind

Ik wil wandelen maar doe het niet

Lijkt mij verstandiger

Misschien wanneer het wat warmer is

Ik wil zo graag de bloesems zien

Maar is het verstandig

Ik denk steeds blijf thuis is toch duidelijk? 

Ik heb te doen met het winkelpersoneel

Ik liep ontvreemd rond

1 1/2 meter afstand houden is niet te doen

Niet dat het heel druk is

Maar het pad tussen de rijen is niet zo breed

Een groepje tieners maakt lol

Staan in de weg

Dicht bij elkaar

Het voelt allemaal zo onwennig aan

Deze week luister en kijk ik minder 

Ik neem wat afstand

Zoek meer naar mooie dingen

Kijk maar eens op museums-with-virtual-tours

Van de tuin, in de vaas, op de tekening.

Van de tuin

Op de tafel

Op de kaart

A light heart

floating through this world…

a pale blue butterfly 🦋 

— Kobayashi Issa (1763-1828)

Corona, en de wereld is ineens heel vreemd.

De zon schijnt

vogels zingen

Bloemen lopen uit

Geen vliegtuigen in de lucht

Geen wc papier in de winkels

Paracetamol is op, zeggen ze

Geen idee

Misschien nu alweer wel

Onheils tijdingen

Mensen niet meer in groepen

Alleen naar de supermarkt komen lees ik net

Het oud papier wordt niet opgehaald

Ik teken veel, markers, zo leuk

Lezen gaat moeilijk

Kan me niet zo goed concentreren

Hoe gaat het met jullie?